tke-taxytita-kathizisis-erythron-mikrobiologikolamia-1200x628-1-1200x800.jpg

ΤΚΕ (Ταχύτητα Καθίζησης Ερυθρών): Φυσιολογικές τιμές, αυξημένη ΤΚΕ & τι δείχνει η εξέταση

Τελευταία ενημέρωση:

Η ΤΚΕ είναι από τις συχνότερες εξετάσεις αίματος, αλλά και από τις πιο παρεξηγημένες — εδώ θα τη δείτε με κλινική λογική, όχι απλώς “τιμές”.

Σε 1 λεπτό:
Η ΤΚΕ είναι μη ειδικός δείκτης που βοηθά να φανεί αν υπάρχει φλεγμονή ή χρόνια νόσος και είναι χρήσιμη κυρίως στην παρακολούθηση.
Επηρεάζεται από ηλικία, φύλο, αναιμία και εγκυμοσύνη, γι’ αυτό ερμηνεύεται πάντα μαζί με CRP, γενική αίματος και την κλινική εικόνα.



1

Τι είναι η ΤΚΕ

Η ΤΚΕ (Ταχύτητα Καθίζησης Ερυθρών) είναι εργαστηριακή εξέταση αίματος που μετρά
την ταχύτητα με την οποία τα ερυθρά αιμοσφαίρια καθιζάνουν σε ειδικό σωλήνα μέσα σε
μία ώρα. Αποτελεί μη ειδικό δείκτη φλεγμονής και χρησιμοποιείται κυρίως για
την εκτίμηση και παρακολούθηση φλεγμονωδών και χρόνιων παθήσεων.

Όταν στον οργανισμό υπάρχει φλεγμονώδης διεργασία, αυξάνονται ορισμένες πρωτεΐνες του πλάσματος
(όπως το ινωδογόνο), οι οποίες προκαλούν τα ερυθρά αιμοσφαίρια να
συσσωματώνονται. Έτσι γίνονται βαρύτερα και καθιζάνουν ταχύτερα,
με αποτέλεσμα υψηλότερη τιμή ΤΚΕ.

Τι να θυμάστε:
Η ΤΚΕ δεν δείχνει ποια είναι η αιτία της φλεγμονής ούτε πού εντοπίζεται,
αλλά λειτουργεί ως γενικός δείκτης ότι υπάρχει κάποια παθολογική διεργασία.

Η εξέταση είναι απλή, χαμηλού κόστους και δεν απαιτεί ιδιαίτερη προετοιμασία.
Για τον λόγο αυτό χρησιμοποιείται ευρέως στην καθημερινή κλινική πράξη,
ιδίως σε ρευματολογικά, λοιμώδη και χρόνια νοσήματα,
πάντα όμως σε συνδυασμό με την κλινική εικόνα και άλλες εξετάσεις.


2

Τι δείχνει η εξέταση ΤΚΕ

Η ΤΚΕ δείχνει αν στον οργανισμό υπάρχει ενεργή ή πρόσφατη φλεγμονώδης διεργασία.
Δεν είναι ειδική για κάποια νόσο, αλλά λειτουργεί ως γενικός δείκτης που
κατευθύνει τον ιατρό προς περαιτέρω διερεύνηση.

Στην πράξη, μια αυξημένη ΤΚΕ μπορεί να υποδηλώνει:

  • Φλεγμονή (οξεία ή χρόνια)
  • Λοίμωξη, ιδίως όταν είναι παρατεταμένη
  • Ρευματολογικά ή αυτοάνοσα νοσήματα
  • Νεοπλασματικές καταστάσεις, κυρίως όταν η ΤΚΕ είναι πολύ υψηλή
  • Μη φλεγμονώδεις παράγοντες όπως αναιμία, εγκυμοσύνη ή προχωρημένη ηλικία
Σημαντικό:
Η ΤΚΕ δεν επιβεβαιώνει διάγνωση και δεν ξεχωρίζει αν η αιτία είναι
λοίμωξη, αυτοάνοσο ή άλλη πάθηση. Η αξία της βρίσκεται στο ότι
δείχνει πως κάτι συμβαίνει και χρειάζεται συσχέτιση με συμπτώματα
και άλλες εξετάσεις.

Για τον λόγο αυτό, η ΤΚΕ ερμηνεύεται σχεδόν πάντα μαζί με τη
CRP, τη γενική αίματος και το κλινικό ιστορικό,
ώστε να διαχωριστεί αν πρόκειται για οξεία ή χρόνια κατάσταση
και αν απαιτείται άμεση αντιμετώπιση.


3

Πότε ζητείται η εξέταση ΤΚΕ

Η εξέταση ΤΚΕ ζητείται όταν υπάρχει υποψία ότι στον οργανισμό εξελίσσεται
φλεγμονώδης ή χρόνια παθολογική διεργασία.
Χρησιμοποιείται κυρίως ως εργαλείο εκτίμησης και παρακολούθησης,
και λιγότερο ως εξέταση πρώτης διάγνωσης.

Στην καθημερινή κλινική πράξη, ο ιατρός μπορεί να ζητήσει ΤΚΕ σε περιπτώσεις όπως:

  • Πυρετός αγνώστου αιτιολογίας ή παρατεταμένος πυρετός
  • Μυοσκελετικός πόνος, δυσκαμψία ή αρθραλγίες χωρίς σαφή αιτία
  • Ανεξήγητη κόπωση, καταβολή ή απώλεια βάρους
  • Υποψία ρευματολογικού ή αυτοάνοσου νοσήματος
  • Παρακολούθηση γνωστής χρόνιας νόσου (π.χ. ρευματοειδής αρθρίτιδα)
  • Υποψία σοβαρής φλεγμονής σε ηλικιωμένους (π.χ. κροταφική αρτηρίτιδα)
Κλινική χρήση:
Η ΤΚΕ είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για να παρακολουθείται η πορεία μιας νόσου
ή η ανταπόκριση στη θεραπεία, καθώς μεταβάλλεται πιο αργά σε σχέση με την CRP.

Συνήθως ζητείται σε συνδυασμό με άλλες εξετάσεις, όπως η
CRP, η γενική αίματος και ειδικοί ανοσολογικοί δείκτες,
ώστε να υπάρχει πληρέστερη κλινική εικόνα και σωστή ερμηνεία των αποτελεσμάτων.


4

Πώς γίνεται η εξέταση ΤΚΕ & τι προετοιμασία χρειάζεται

Η εξέταση της ΤΚΕ γίνεται με απλή αιμοληψία από φλέβα του χεριού,
όπως οι περισσότερες εξετάσεις αίματος.
Το δείγμα συλλέγεται σε ειδικό σωληνάριο και αναλύεται στο εργαστήριο
για να μετρηθεί ο ρυθμός καθίζησης των ερυθρών αιμοσφαιρίων μέσα σε 60 λεπτά.

Για τον ασθενή, η διαδικασία είναι απλή και σύντομη:

  • Νηστεία: δεν απαιτείται
  • Χρόνος αιμοληψίας: λίγα λεπτά
  • Ώρα εξέτασης: μπορεί να γίνει οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας
  • Αποτέλεσμα: συνήθως διαθέσιμο την ίδια ημέρα
Χρήσιμη πληροφορία:
Δεν χρειάζεται να διακόψετε τη συνήθη διατροφή ή τα περισσότερα φάρμακα,
εκτός αν σας έχει δοθεί διαφορετική οδηγία από τον ιατρό σας.

Στο εργαστήριο, η μέτρηση της ΤΚΕ γίνεται με τυποποιημένες μεθόδους
(συνήθως τη μέθοδο Westergren), ώστε τα αποτελέσματα να είναι
αξιόπιστα και συγκρίσιμα μεταξύ μετρήσεων.

Παράγοντες όπως καθυστέρηση στην ανάλυση,
ακατάλληλη θερμοκρασία ή λανθασμένος χειρισμός του δείγματος
μπορούν να επηρεάσουν την τιμή της ΤΚΕ, γι’ αυτό η εξέταση πρέπει
να πραγματοποιείται σε οργανωμένο εργαστήριο.


5

Φυσιολογικές τιμές ΤΚΕ

Οι φυσιολογικές τιμές της ΤΚΕ δεν είναι ίδιες για όλους.
Εξαρτώνται κυρίως από την ηλικία και το φύλο,
ενώ επηρεάζονται και από καταστάσεις όπως η εγκυμοσύνη ή η αναιμία.
Για τον λόγο αυτό, μια τιμή που θεωρείται φυσιολογική σε έναν ηλικιωμένο
μπορεί να είναι αυξημένη σε έναν νεότερο ενήλικα.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΟμάδαΦυσιολογική ΤΚΕ (mm/h)Σχόλιο
Άνδρες < 50 ετών0 – 15Τυπικές τιμές γενικού πληθυσμού
Γυναίκες < 50 ετών0 – 20Ελαφρώς υψηλότερη από τους άνδρες
Άνδρες ≥ 50 ετών0 – 20Αύξηση με την ηλικία
Γυναίκες ≥ 50 ετών0 – 30Φυσιολογική ηλικιακή μεταβολή
Παιδιά0 – 10Συνήθως χαμηλές τιμές
Σημείωση:
Τα όρια αναφοράς μπορεί να διαφέρουν ελαφρά μεταξύ εργαστηρίων.
Η αξιολόγηση της ΤΚΕ γίνεται πάντα σε συνδυασμό με τα συμπτώματα
και τις υπόλοιπες εξετάσεις.


6

Αυξημένη ΤΚΕ – τι σημαίνει

Η αυξημένη ΤΚΕ δείχνει ότι στον οργανισμό υπάρχει
φλεγμονώδης ή παθολογική διεργασία,
χωρίς όμως να προσδιορίζει την αιτία.
Το ύψος της τιμής και η διάρκεια της αύξησης
παίζουν σημαντικό ρόλο στην ερμηνεία.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυξημένη ΤΚΕ μπορεί να σχετίζεται με:

  • Λοιμώξεις, ιδίως όταν είναι παρατεταμένες ή σοβαρές
  • Φλεγμονώδη και ρευματολογικά νοσήματα (π.χ. ρευματοειδής αρθρίτιδα)
  • Αυτοάνοσα νοσήματα
  • Αναιμία, ακόμη και χωρίς ενεργή φλεγμονή
  • Εγκυμοσύνη και φυσιολογικές ορμονικές μεταβολές
  • Προχωρημένη ηλικία
Κλινική ερμηνεία:
Μια ήπια έως μέτρια αύξηση της ΤΚΕ
δεν σημαίνει απαραίτητα σοβαρή νόσο,
ιδιαίτερα αν δεν συνοδεύεται από συμπτώματα.

Η ΤΚΕ αυξάνεται αργά και μειώνεται επίσης αργά,
γι’ αυτό μπορεί να παραμένει υψηλή ακόμη και όταν
η αρχική αιτία έχει υποχωρήσει.
Για τον λόγο αυτό, η ερμηνεία γίνεται καλύτερα με
επαναληπτικές μετρήσεις και σύγκριση με παλαιότερες τιμές.

Πρακτική καθοδήγηση:
• ΤΚΕ ↑ αλλά CRP φυσιολογική → σκέψη για χρόνια/μη οξεία κατάσταση.
• ΤΚΕ ↑ + CRP ↑ → ενεργή φλεγμονή, χρειάζεται διερεύνηση.
• ΤΚΕ πολύ ↑ (>100) → άμεση ιατρική αξιολόγηση.


7

ΤΚΕ πάνω από 50 ή 100 – πότε ανησυχούμε

Όσο υψηλότερη είναι η τιμή της ΤΚΕ, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα
ύπαρξης σοβαρής υποκείμενης παθολογίας.
Ιδιαίτερα οι πολύ υψηλές τιμές χρειάζονται
άμεση ιατρική εκτίμηση.

Γενικά, οι τιμές μπορούν να ερμηνευθούν ως εξής:

    • ΤΚΕ 30–50 mm/h: ήπια έως μέτρια αύξηση, συχνά σε χρόνιες ή ήπιες φλεγμονές
    • ΤΚΕ 50–100 mm/h: σημαντική αύξηση, απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση
    • ΤΚΕ >100 mm/h: πολύ υψηλή τιμή, απαιτεί άμεση διερεύνηση
Όταν η ΤΚΕ είναι >100 mm/h:
Η πιθανότητα σοβαρής φλεγμονής, λοίμωξης ή νεοπλασίας είναι αυξημένη
και η διερεύνηση πρέπει να είναι άμεση.

Τιμές ΤΚΕ πάνω από 100 mm/h μπορεί να παρατηρηθούν σε:

  • Κροταφική αρτηρίτιδα και πολυμυαλγία ρευματική
  • Σοβαρές βακτηριακές λοιμώξεις (π.χ. ενδοκαρδίτιδα, φυματίωση)
  • Αιματολογικές κακοήθειες (π.χ. πολλαπλούν μυέλωμα)
  • Προχωρημένες νεοπλασίες

Παρόλα αυτά, ακόμη και σε αυτές τις τιμές,
η ΤΚΕ δεν αρκεί μόνη της για διάγνωση.
Απαιτείται συνδυασμός με
CRP, γενική αίματος, απεικονιστικό έλεγχο
και πλήρη κλινική εκτίμηση.

Τι σημαίνουν οι αριθμοί:
• ΤΚΕ 20–40 → συχνά ήπια/χρόνια φλεγμονή
• ΤΚΕ 40–80 → ενεργή νόσος ή λοίμωξη
• ΤΚΕ >100 → σοβαρή παθολογία (κόκκινη σημαία)

Πότε η αυξημένη ΤΚΕ δεν είναι ανησυχητική

  • Ήπια αύξηση χωρίς συμπτώματα
  • Γνωστή αναιμία
  • Εγκυμοσύνη
  • Πρόσφατη λοίμωξη με κλινική βελτίωση


8

Χαμηλή ΤΚΕ – τι σημαίνει

Η χαμηλή ΤΚΕ είναι πολύ λιγότερο συχνή από την αυξημένη
και συνήθως δεν έχει ιδιαίτερη κλινική σημασία.
Τιμές κοντά στο μηδέν μπορεί να παρατηρηθούν
σε υγιή άτομα χωρίς να υποδηλώνουν παθολογία.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, χαμηλή ΤΚΕ μπορεί να σχετίζεται με:

  • Αυξημένο αριθμό ερυθρών αιμοσφαιρίων (π.χ. πολυκυτταραιμία)
  • Υπερπηκτικότητα ή αυξημένο αιματοκρίτη
  • Χρόνια χρήση ορισμένων φαρμάκων (π.χ. κορτικοστεροειδή, ασπιρίνη)
  • Τεχνικούς παράγοντες ή εργαστηριακό σφάλμα
Να θυμάστε:
Η χαμηλή ΤΚΕ σχεδόν ποτέ δεν αποτελεί λόγο ανησυχίας
και σπάνια απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση όταν
δεν υπάρχουν συμπτώματα.

Σε αντίθεση με την αυξημένη ΤΚΕ, η χαμηλή τιμή
δεν χρησιμοποιείται για παρακολούθηση νόσων
και δεν έχει πρακτική διαγνωστική αξία από μόνη της.


9

ΤΚΕ και CRP – βασικές διαφορές

Η ΤΚΕ και η CRP (C-αντιδρώσα πρωτεΐνη) είναι οι δύο πιο συχνά
χρησιμοποιούμενες εξετάσεις για την εκτίμηση της φλεγμονής.
Παρότι συχνά ζητούνται μαζί, δεν δίνουν τις ίδιες πληροφορίες.

Οι βασικές διαφορές τους συνοψίζονται ως εξής:

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΧαρακτηριστικόΤΚΕCRP
Ταχύτητα αντίδρασηςΑργή (ημέρες)Γρήγορη (ώρες)
Επηρεάζεται από ηλικία / αναιμίαΝαιΌχι
Χρήση σε χρόνια φλεγμονήΠολύ χρήσιμηΧρήσιμη
Χρήση σε οξεία λοίμωξηΠεριορισμένηΙδανική
Συμπέρασμα:
Για οξεία φλεγμονή ή λοίμωξη προτιμάται η CRP.
Για παρακολούθηση χρόνιων παθήσεων η ΤΚΕ παραμένει ιδιαίτερα χρήσιμη.
Ο συνδυασμός τους προσφέρει την πιο αξιόπιστη εικόνα.


10

ΤΚΕ στην εγκυμοσύνη

Η ΤΚΕ αυξάνεται φυσιολογικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης,
ιδιαίτερα από το δεύτερο τρίμηνο και μετά.
Η αύξηση αυτή δεν σημαίνει απαραίτητα φλεγμονή ή λοίμωξη,
αλλά οφείλεται στις φυσιολογικές αλλαγές του αίματος στην κύηση.

Οι κύριοι λόγοι της φυσιολογικής αύξησης είναι:

  • Αύξηση ινωδογόνου και άλλων πρωτεϊνών του πλάσματος
  • Μείωση αιματοκρίτη (αιμοαραίωση κύησης)
  • Ορμονικές μεταβολές
Ενδεικτικές τιμές στην εγκυμοσύνη:
Στο 2ο και 3ο τρίμηνο, η ΤΚΕ μπορεί να φτάσει
40–50 mm/h ή και υψηλότερα χωρίς παθολογία.

Για τον λόγο αυτό, η ΤΚΕ δεν αποτελεί αξιόπιστο δείκτη φλεγμονής
στην εγκυμοσύνη όταν χρησιμοποιείται μόνη της.
Αν υπάρχει υποψία λοίμωξης, η εκτίμηση γίνεται
σε συνδυασμό με CRP, γενική αίματος και τα συμπτώματα.


11

ΤΚΕ στα παιδιά

Στα παιδιά, οι φυσιολογικές τιμές της ΤΚΕ είναι
χαμηλότερες σε σύγκριση με τους ενήλικες και η ερμηνεία
πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή.
Μια ήπια αύξηση συχνά συνοδεύει κοινές παιδικές λοιμώξεις
και δεν σημαίνει απαραίτητα σοβαρή νόσο.

Η εξέταση ΤΚΕ στα παιδιά χρησιμοποιείται κυρίως όταν υπάρχει:

  • Παρατεταμένος πυρετός χωρίς σαφή αιτία
  • Υποψία βακτηριακής λοίμωξης
  • Φλεγμονώδη ή αυτοάνοσα νοσήματα (π.χ. νεανική ιδιοπαθής αρθρίτιδα)
  • Παρακολούθηση χρόνιας φλεγμονής
Φυσιολογικές τιμές (ενδεικτικά):
Νεογνά: 0–2 mm/h
Παιδιά: 0–10 mm/h
Έφηβοι: έως 15 mm/h

Σε ιογενείς λοιμώξεις, η ΤΚΕ είναι συνήθως
φυσιολογική ή ελαφρώς αυξημένη,
ενώ σε βακτηριακές λοιμώξεις μπορεί να αυξηθεί περισσότερο,
ιδίως αν η φλεγμονή είναι παρατεταμένη.

Όπως και στους ενήλικες, η ΤΚΕ στα παιδιά
δεν αξιολογείται ποτέ μόνη της,
αλλά σε συνδυασμό με CRP,
γενική αίματος και την κλινική εικόνα,
με την τελική εκτίμηση να γίνεται από τον παιδίατρο.


12

ΤΚΕ στους ηλικιωμένους

Στους ηλικιωμένους, η ΤΚΕ αυξάνεται συχνά
φυσιολογικά με την ηλικία, ακόμη και απουσία
οξείας λοίμωξης ή ενεργού φλεγμονής.
Για τον λόγο αυτό, τα όρια ερμηνείας είναι
υψηλότερα σε σύγκριση με τους νεότερους ενήλικες.

Ενδεικτικά, τιμές που θα θεωρούνταν παθολογικές σε νεότερο άτομο
μπορεί να είναι αποδεκτές σε ηλικιωμένο,
εφόσον δεν συνοδεύονται από συμπτώματα ή άλλα παθολογικά ευρήματα.

Εκτιμώμενα ανώτερα όρια (ενδεικτικά):
Άνδρες >50 ετών: έως 20 mm/h
Άνδρες >70 ετών: έως 30 mm/h
Γυναίκες >50 ετών: έως 30 mm/h
Γυναίκες >70 ετών: 35–40 mm/h

Στην τρίτη ηλικία, η ΤΚΕ είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν υπάρχει υποψία για:

  • Κροταφική αρτηρίτιδα και πολυμυαλγία ρευματική
  • Χρόνιες ή άτυπες λοιμώξεις
  • Παρανεοπλασματικά σύνδρομα
  • Σιωπηλές φλεγμονώδεις καταστάσεις

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι στους ηλικιωμένους
οι λοιμώξεις μπορεί να εμφανίζονται
χωρίς έντονα συμπτώματα,
οπότε μια σημαντικά αυξημένη ΤΚΕ
μπορεί να αποτελεί πρώιμο προειδοποιητικό σημάδι.

Όπως σε όλες τις ηλικίες, η ΤΚΕ στους ηλικιωμένους
πρέπει να ερμηνεύεται συνδυαστικά
με CRP, γενική αίματος,
το ιατρικό ιστορικό και την κλινική εικόνα.


13

Διαγνωστική αξία και περιορισμοί της ΤΚΕ

Η ΤΚΕ είναι μία από τις παλαιότερες εργαστηριακές εξετάσεις
και παραμένει χρήσιμη στην κλινική πράξη,
όχι όμως ως αυτόνομο διαγνωστικό εργαλείο.
Η πραγματική της αξία βρίσκεται κυρίως στη
συνολική εκτίμηση και στη
δυναμική παρακολούθηση μιας κατάστασης.

Πού είναι χρήσιμη η ΤΚΕ:

  • Στην ανίχνευση υποκείμενης φλεγμονής όταν τα συμπτώματα είναι ασαφή
  • Στην παρακολούθηση χρόνιων φλεγμονωδών νοσημάτων (π.χ. ρευματοειδής αρθρίτιδα)
  • Στην εκτίμηση βαριάς ή παρατεταμένης νόσου
  • Ως υποστηρικτικό εύρημα σε κροταφική αρτηρίτιδα και πολυμυαλγία ρευματική

Η ΤΚΕ είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν
παρακολουθείται διαχρονικά.
Η σταδιακή μείωση μιας αυξημένης τιμής
μπορεί να υποδηλώνει καλή ανταπόκριση στη θεραπεία,
ενώ η επιμονή ή νέα αύξηση
μπορεί να δείχνει συνεχιζόμενη ή υποτροπιάζουσα φλεγμονή.

Κύριοι περιορισμοί της ΤΚΕ:

  • Μη ειδική εξέταση – δεν αποκαλύπτει την αιτία της φλεγμονής
  • Επηρεάζεται από ηλικία, φύλο, εγκυμοσύνη και αναιμία
  • Αργή αντίδραση σε οξείες λοιμώξεις
  • Μπορεί να παραμείνει αυξημένη
    ακόμη και μετά την κλινική βελτίωση

Για τους παραπάνω λόγους,
η ΤΚΕ δεν πρέπει να χρησιμοποιείται απομονωμένα.
Ο συνδυασμός της με
CRP, γενική αίματος και την κλινική εικόνα
παρέχει σαφώς πιο αξιόπιστη διαγνωστική πληροφορία.

Συνολικά, η ΤΚΕ αποτελεί
εργαλείο υποστήριξης της κλινικής σκέψης
και όχι εξέταση που «βάζει διάγνωση» από μόνη της.

Συχνό κλινικό λάθος:
Η φυσιολογική ΤΚΕ δεν αποκλείει σοβαρή νόσο, ειδικά σε
πρώιμη λοίμωξη ή σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς.


14

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Τι θεωρείται «παθολογική» τιμή ΤΚΕ;

Παθολογική θεωρείται όταν υπερβαίνει τα όρια αναφοράς που ισχύουν για την ηλικία και το φύλο (και τυχόν εγκυμοσύνη), αλλά η σημασία της κρίνεται πάντα μαζί με συμπτώματα και άλλες εξετάσεις.

Έχω ΤΚΕ 30–40 mm/h. Είναι ανησυχητικό;

Είναι ήπια–μέτρια αύξηση και συχνά οφείλεται σε κοινές αιτίες (π.χ. πρόσφατη λοίμωξη, αναιμία, χρόνια φλεγμονή), όμως χρειάζεται ερμηνεία με CRP, γενική αίματος και την κλινική εικόνα.

ΤΚΕ > 100 mm/h: τι σημαίνει;

Τόσο υψηλές τιμές είναι «κόκκινη σημαία» για σοβαρή κατάσταση (π.χ. κροταφική αρτηρίτιδα, βαριά λοίμωξη, αιματολογική νόσο/νεοπλασία) και απαιτούν άμεση ιατρική αξιολόγηση.

Η υψηλή ΤΚΕ σημαίνει πάντα καρκίνο;

Όχι—πολύ συχνότερα σχετίζεται με φλεγμονή ή λοίμωξη· η διερεύνηση καθορίζεται από τα συμπτώματα, τη διάρκεια, τη CRP και άλλα ευρήματα.

Ποια είναι πιο «αξιόπιστη» για οξεία φλεγμονή: ΤΚΕ ή CRP;

Η CRP συνήθως ανταποκρίνεται πιο γρήγορα (ώρες) και αποτυπώνει καλύτερα την τρέχουσα φλεγμονή, ενώ η ΤΚΕ αλλάζει πιο αργά και επηρεάζεται από περισσότερους μη φλεγμονώδεις παράγοντες.

Πόσο γρήγορα ανεβαίνει/πέφτει η ΤΚΕ;

Συνήθως ανεβαίνει πιο αργά (ημέρες) και μπορεί να παραμένει αυξημένη για εβδομάδες μετά την υποχώρηση μιας λοίμωξης ή έξαρσης, σε αντίθεση με την CRP που πέφτει γρηγορότερα.

Μπορεί η αναιμία να ανεβάσει την ΤΚΕ χωρίς λοίμωξη;

Ναι—η αναιμία (ιδίως σιδηροπενική ή χρόνιας νόσου) μπορεί να αυξήσει την ΤΚΕ, γι’ αυτό είναι σημαντικό να συνεκτιμώνται αιματοκρίτης/αιμοσφαιρίνη και δείκτες σιδήρου.

Μπορεί η εγκυμοσύνη να ανεβάσει την ΤΚΕ;

Ναι—στην εγκυμοσύνη η ΤΚΕ μπορεί να είναι φυσιολογικά αυξημένη, ειδικά στο 2ο–3ο τρίμηνο, και πρέπει να αξιολογείται μαζί με CRP, λευκά και συμπτώματα.

ΤΚΕ στα παιδιά: πότε είναι ανησυχητική;

Όταν είναι σημαντικά αυξημένη ή επιμένει και συνοδεύεται από πυρετό, πόνο, απώλεια βάρους ή παθολογικά ευρήματα στη γενική αίματος/CRP—τότε χρειάζεται παιδιατρική εκτίμηση.

Γιατί η ΤΚΕ είναι συχνά υψηλότερη στους ηλικιωμένους;

Η ΤΚΕ αυξάνει φυσιολογικά με την ηλικία λόγω μεταβολών στις πρωτεΐνες πλάσματος και άλλων παραγόντων, άρα τα «όρια» είναι διαφορετικά και η ερμηνεία πρέπει να είναι εξατομικευμένη.

Υπάρχουν φάρμακα που επηρεάζουν την ΤΚΕ;

Ναι—ορμόνες (π.χ. οιστρογόνα), αντιφλεγμονώδη, κορτικοστεροειδή και άλλες αγωγές μπορούν να μεταβάλουν την ΤΚΕ, γι’ αυτό πρέπει να λαμβάνεται πλήρες φαρμακευτικό ιστορικό.

Χαμηλή ΤΚΕ (<2–5 mm/h) έχει σημασία;

Συνήθως όχι—είναι σπάνια και κατά κανόνα δεν υποδηλώνει πρόβλημα, εκτός αν υπάρχουν ειδικές καταστάσεις (π.χ. πολύ υψηλός αιματοκρίτης) ή τεχνικοί λόγοι μέτρησης.


15

Κλείστε Ραντεβού

Ερμηνεία αποτελεσμάτων εξέτασης ΤΚΕ από ιατρό στο εργαστήριό μας.
Μπορείτε να προγραμματίσετε εξέταση ή να δείτε τον πλήρη κατάλογο διαθέσιμων εξετάσεων.

Κλείστε εύκολα εξέταση Ταχύτητα Καθίζησης Ερυθρών (ΤΚΕ) ή δείτε τον πλήρη κατάλογο:
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30


16

Βιβλιογραφία

1. Brigden ML. Clinical utility of the erythrocyte sedimentation rate.
Am Fam Physician. 1999;60(5):1443–1450.

2. Sox HC Jr, Liang MH. The erythrocyte sedimentation rate: guidelines for rational use.
Ann Intern Med. 1986;104(4):515–523.

3. Gabay C, Kushner I. Acute-phase proteins and other systemic responses to inflammation.
N Engl J Med. 1999;340:448–454.

4. StatPearls. Erythrocyte Sedimentation Rate. StatPearls Publishing; 2024.

5. Eθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ). Δείκτες φλεγμονής και εξετάσεις αίματος.

6. Μικροβιολογικό Λαμίας. Κατάλογος Εξετάσεων.

Επιστημονική επιμέλεια:
Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος, Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας, Έσλιν 19, Λαμία 35100
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

Glucophage-1200x800.jpg

Glucophage (Μετφορμίνη): δράση, δοσολογία, παρενέργειες & τι να προσέχετε

Το Glucophage (μετφορμίνη) αποτελεί το βασικότερο φάρμακο πρώτης γραμμής για τον διαβήτη τύπου 2, με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα και υψηλό προφίλ ασφάλειας. Ρυθμίζει τη γλυκόζη βελτιώνοντας την ευαισθησία στην ινσουλίνη και μειώνοντας την παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ. Η σωστή χρήση του και η παρακολούθηση ορισμένων δεικτών εξασφαλίζουν μέγιστη αποτελεσματικότητα και ελαχιστοποίηση παρενεργειών.

🔍 Σύντομη Περίληψη (Infobox)

  • Ενδείξεις: Διαβήτης τύπου 2, ινσουλινοαντοχή, προδιαβήτης, PCOS.
  • Μηχανισμός δράσης: Μειώνει ηπατική γλυκονεογένεση & βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη.
  • Έναρξη δράσης: 2–4 ώρες μετά τη λήψη.
  • Λήψη: Κατά τη διάρκεια γεύματος για λιγότερες παρενέργειες.
  • Συχνές παρενέργειες: Ναυτία, διάρροια, μετεωρισμός.
  • Σημαντικό: Αποφυγή αλκοόλ, έλεγχος B12 και νεφρικής λειτουργίας.
  • Προσοχή σε: GFR < 60, σκιαγραφικά, ηλικιωμένους >70 ετών.

📝 Εισαγωγή

Το Glucophage είναι η εμπορική ονομασία της μετφορμίνης, ενός από τα πιο ευρέως συνταγογραφούμενα φάρμακα για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Εκτός από τη βασική του χρήση στον διαβήτη, έχει μελετηθεί για ρόλους στην αντίσταση στην ινσουλίνη, τις πολυκυστικές ωοθήκες (PCOS) και την απώλεια βάρους. Το άρθρο αυτό αναλύει όλα τα επιστημονικά δεδομένα, τις χρήσεις, παρενέργειες και τις νεότερες εφαρμογές του Glucophage.

 


⚙️ Πώς δρα η Μετφορμίνη (Glucophage);

Η μετφορμίνη βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη, μειώνει την παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ και επιβραδύνει την απορρόφηση της γλυκόζης από το έντερο.

Η Μετφορμίνη (Glucophage) δρα μέσω πολλαπλών μηχανισμών που έχουν ως κύριο αποτέλεσμα τη μείωση των επιπέδων σακχάρου (γλυκόζης) στο αίμα, κυρίως χωρίς να προκαλεί υπογλυκαιμία. Ο μηχανισμός δράσης της είναι ο εξής:

1. Αναστολή νεογλυκογένεσης (παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ)

  • Η μετφορμίνη μειώνει την ηπατική παραγωγή γλυκόζης (νεογλυκογένεση), που είναι ο κύριος μηχανισμός αυξημένων σακχάρων σε άτομα με διαβήτη τύπου 2.

  • Μπλοκάρει ένζυμα που συμμετέχουν σε αυτή τη διαδικασία, όπως η γλυκερολο-3-φωσφορική αφυδρογονάση.

2. Βελτίωση της ευαισθησίας των περιφερικών ιστών (κυρίως μυϊκών) στην ινσουλίνη

  • Αυξάνει τη λειτουργία των GLUT-4 υποδοχέων στα μυϊκά κύτταρα → μεγαλύτερη πρόσληψη γλυκόζης από τους μυς.

3. Μείωση της απορρόφησης γλυκόζης από το έντερο

  • Επιβραδύνει την απορρόφηση γλυκόζης από το λεπτό έντερο.

  • Αυτό συμβάλλει στην ήπια μείωση των επιπέδων μεταγευματικής γλυκόζης.

4. Ευεργετικές επιδράσεις στη λιπιδαιμία

5. Αντιφλεγμονώδης δράση

  • Μειώνει δείκτες φλεγμονής, κάτι που έχει προληπτικό ρόλο στη καρδιοαγγειακή νόσο.

6. Άλλες επιδράσεις

  • Έχει φανεί ότι επηρεάζει τη μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου (gut microbiome), γεγονός που ενδέχεται να συμβάλλει στην καλύτερη γλυκαιμική ρύθμιση.


📌 Σημαντικό: Η μετφορμίνη ΔΕΝ διεγείρει την παραγωγή ινσουλίνης. Για αυτό θεωρείται «ασφαλές» φάρμακο που σπάνια προκαλεί υπογλυκαιμία, σε αντίθεση με άλλες κατηγορίες αντιδιαβητικών φαρμάκων.

Glucophage δράση



🩺 Κλινικές Ενδείξεις Χρήσης Glucophage (Μετφορμίνη)

Glucophage Ενδείξεις

1️⃣ Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2 (ΣΔΤ2)

  • Ως μονοθεραπεία

  • Σε συνδυασμό με άλλες αντιδιαβητικές ουσίες ή ινσουλίνη

  • Ιδανικό για υπέρβαρους και παχύσαρκους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2

  • Ενδείκνυται ως πρώτη γραμμή θεραπείας στις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες (ADA, EASD, NICE, ΕΔΕ)

2️⃣ Προδιαβήτης (Impaired Glucose Tolerance ή IGT)

  • Σε άτομα με υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη

  • Όταν η δίαιτα και η άσκηση δεν αρκούν για την πρόληψη του διαβήτη

  • Προληπτική δράση, ειδικά σε υπέρβαρους/παχύσαρκους

3️⃣ Αντίσταση στην Ινσουλίνη

4️⃣ Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS)

  • Χρήση off-label, αναγνωρισμένη σε πολλές μελέτες

  • Βελτίωση της ωορρηξίας

  • Μείωση των ανδρογόνων

  • Θετική επίδραση σε ακμή & δασυτριχισμό

  • Βοήθεια στη ρύθμιση του κύκλου

  • Προαγωγή της γονιμότητας

5️⃣ Απώλεια Βάρους (off-label)

  • Σε άτομα με ινσουλινοαντίσταση και παχυσαρκία

  • Όχι επίσημη ένδειξη, αλλά εφαρμόζεται σε επιλεγμένες περιπτώσεις (π.χ. σε συνδυασμό με αλλαγές τρόπου ζωής ή άλλες φαρμακοθεραπείες)

6️⃣ Γαστρική Παχυσαρκία – Μεταβολικό Σύνδρομο

  • Σε άτομα με κεντρικού τύπου παχυσαρκία, αυξημένα τριγλυκερίδια και αρτηριακή υπέρταση

  • Για μείωση των καρδιομεταβολικών κινδύνων

7️⃣ Σακχαρώδης Διαβήτης Κύησης (GDM)

  • Υπό αυστηρή παρακολούθηση

  • Σε περιπτώσεις που η διατροφή και άσκηση δεν επαρκούν

  • Off-label στις περισσότερες χώρες, αλλά όλο και περισσότερο μελετάται

8️⃣ Συνδυαστική Θεραπεία με άλλες κατηγορίες φαρμάκων

  • GLP-1 RA (π.χ. Ozempic, Trulicity)

  • SGLT2 αναστολείς

  • DPP-4 αναστολείς

  • Ινσουλίνη

    🧪 Glucophage – Απαραίτητες Εργαστηριακές Εξετάσεις

    Η μετφορμίνη είναι ασφαλές φάρμακο, εφόσον τηρούνται οι ενδείξεις και γίνονται οι απαραίτητοι εργαστηριακοί έλεγχοι. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την πρόληψη σπάνιων επιπλοκών όπως η γαλακτική οξέωση.


    📋 Πριν την Έναρξη Glucophage

    ΕξέτασηΣκοπός
    🧪 Σάκχαρο νηστείας (FPG)Επιβεβαίωση ΣΔ2 ή προδιαβήτη
    🧪 HbA1cΑποτύπωση μέσης γλυκαιμίας 3 μηνών
    🧪 Κρεατινίνη ορού & eGFRΈλεγχος νεφρικής λειτουργίας (μη χορήγηση αν eGFR < 30 ml/min)
    🧪 Τρανσαμινάσες (SGOT, SGPT)Ηπατική λειτουργία
    🧪 Βιταμίνη B12Έλεγχος προϋπάρχουσας ανεπάρκειας
    🧪 Γενική αίματοςΈλεγχος αναιμίας (HbA1c αλλοιώνεται σε σιδηροπενία)

📅 Κατά τη Διάρκεια της Θεραπείας

Κάθε πότε;ΕξέτασηΛόγος
Κάθε 3–6 μήνεςHbA1cΠαρακολούθηση γλυκαιμικού ελέγχου
Κάθε 6–12 μήνεςΚρεατινίνη & eGFRΝεφρική ασφάλεια
ΕτήσιαΒιταμίνη B12Πρόληψη νευροπάθειας λόγω ανεπάρκειας
Όποτε χρειάζεταιΓαλακτικό οξύ (Lactate)Υποψία γαλακτικής οξέωσης (σπάνια)

⚠️ Πότε Πρέπει να Γίνεται Έκτακτος Έλεγχος;

  • Εάν παρουσιαστούν γαστρεντερικά συμπτώματα

  • Σε έντονη κόπωση ή μυϊκή αδυναμία

  • Αν υπάρξει οξεία λοίμωξη ή αφυδάτωση

  • Πριν από εγχείρηση ή αξονική τομογραφία με σκιαγραφικό

  • Αν το eGFR πέσει < 45 ml/min → αναθεώρηση δοσολογίας

Glucophage 500 χορήγηση θεραπεία σακχάρου

💊 Μορφές και Δοσολογία

ΜορφήΠεριεκτικότηταΕνδεικτική Δοσολογία
Glucophage500mg / 850mg / 1000mg1-3 φορές/ημέρα
Glucophage XR500mg / 750mg / 1000mg1 φορά/ημέρα

📌 Η δοσολογία προσαρμόζεται ανάλογα με την ανοχή του ασθενούς και τα επίπεδα γλυκόζης.



Σε ποιες περιπτώσεις χρησιμοποιείται;

Το Glucophage χρησιμοποιείται κυρίως για:


Δοσολογία

Η συνιστώμενη δόση ξεκινά συχνά από:

  • 500 mg μία ή δύο φορές την ημέρα

  • Σταδιακή αύξηση έως και 2000 mg ημερησίως, ανάλογα με την ανοχή και τις ανάγκες του ασθενούς

Η μετφορμίνη λαμβάνεται μετά το φαγητό, για μείωση γαστρεντερικών παρενεργειών.


Πιθανές Παρενέργειες

Η μετφορμίνη είναι γενικά καλά ανεκτή. Οι πιο κοινές παρενέργειες περιλαμβάνουν:

  • Διάρροια

  • Φούσκωμα ή αέρια

  • Ναυτία

  • Γεύση μετάλλου στο στόμα

Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να προκληθεί γαλακτική οξέωση, μια σοβαρή αλλά εξαιρετικά σπάνια επιπλοκή, κυρίως σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.


Αντενδείξεις

Το Glucophage δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις:

  • Νεφρικής δυσλειτουργίας

  • Σοβαρής καρδιακής ή ηπατικής νόσου

  • Κατά τη διάρκεια γενικής αναισθησίας ή απειλητικής αφυδάτωσης

  • Εγκυμοσύνης (εκτός εάν το συστήσει ιατρός)

    ⚠️ Παρενέργειες

    • Πολύ συχνές: Γαστρεντερικά ενοχλήματα (ναυτία, διάρροια, κοιλιακό άλγος)

    • Συχνές: Μεταλλική γεύση, ανορεξία

    • Σπάνιες: Γαλακτική οξέωση (σοβαρή αλλά εξαιρετικά σπάνια)

    • Άλλες: Έλλειψη Β12 σε μακροχρόνια χρήση


    🍎 Glucophage και Διατροφή

    Η σωστή διατροφή είναι βασικός παράγοντας επιτυχούς ρύθμισης του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 και της αντίστασης στην ινσουλίνη, τόσο όταν λαμβάνεται Glucophage (μετφορμίνη) όσο και χωρίς φαρμακευτική αγωγή.

    Παρότι η μετφορμίνη δεν απαιτεί αυστηρή δίαιτα, η υιοθέτηση συγκεκριμένων διατροφικών συνηθειών μπορεί να:

    ✅ Ενισχύσει την αποτελεσματικότητα του Glucophage
    ✅ Μειώσει τις πιθανές γαστρεντερικές παρενέργειες
    ✅ Βελτιώσει την γλυκαιμική ρύθμιση και τη μεταβολική υγεία

    Glucophage διατροφή

    🥗 Τι να προτιμάτε

    • Χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη (GI):

      • Βρώμη, κριθάρι

      • Όσπρια

      • Ολικής άλεσης προϊόντα

    • Πλούσια σε φυτικές ίνες:

      • Λαχανικά όλων των χρωμάτων

      • Φρούτα (σε μέτρο)

    • Υγιεινά λιπαρά:

      • Ελαιόλαδο

      • Ξηροί καρποί (χωρίς ζάχαρη/αλάτι)

      • Λιπαρά ψάρια (σολομός, σαρδέλα)

    • Άπαχο πρωτεΐνη:

      • Ψάρι

      • Κοτόπουλο χωρίς πέτσα

      • Γαλοπούλα


    🚫 Τι να αποφεύγετε

    • Γρήγοροι υδατάνθρακες:

      • Λευκό ψωμί, λευκά ζυμαρικά

      • Ζάχαρη, γλυκά, αναψυκτικά

    • Υπερβολικό αλκοόλ:

      • Ο κίνδυνος γαλακτικής οξέωσης αυξάνεται όταν καταναλώνεται αλκοόλ κατά τη λήψη Glucophage

    • Τηγανητά και trans λιπαρά


    🕒 Πώς να παίρνετε Glucophage σε σχέση με τα γεύματα

    ✅ Το Glucophage (μετφορμίνη) λαμβάνεται κατά προτίμηση μαζί με το φαγητό ή αμέσως μετά από αυτό, προκειμένου να:

    • Μειωθούν οι γαστρεντερικές παρενέργειες (ναυτία, διάρροια, κοιλιακό άλγος), που είναι συχνές στην έναρξη της θεραπείας

    • Εξασφαλιστεί καλύτερη γαστρική ανοχή

    • Ενισχυθεί η συμμόρφωση των ασθενών στη μακροχρόνια χρήση


    🔸 Συστάσεις:

    Μορφή GlucophageΧρόνος λήψης
    Glucophage (500mg/850mg/1000mg)Κατά τη διάρκεια του γεύματος (π.χ. στο κυρίως γεύμα ή σε γεύματα με σημαντικούς υδατάνθρακες)
    Glucophage XR (παρατεταμένης αποδέσμευσης)Μία φορά την ημέρα, κατά προτίμηση το βράδυ με το βραδινό

    ⚠️ Ειδικές σημειώσεις:

    • Μην λαμβάνετε το Glucophage με άδειο στομάχι → αυξάνει τον κίνδυνο ναυτίας ή διάρροιας

    • Η λήψη σε συνδυασμό με υγιεινό γεύμα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη ενισχύει το συνολικό όφελος

    • Αποφύγετε την κατανάλωση υπερβολικού αλκοόλ τις ημέρες που λαμβάνετε το φάρμακο, καθώς αυτό αυξάνει τον κίνδυνο γαλακτικής οξέωσης


    💊 Glucophage: Συμπληρώματα και Βιταμίνες

    Η μακροχρόνια χρήση του Glucophage (μετφορμίνη), ιδιαίτερα σε δόσεις >1500-2000 mg/ημέρα και για διάρκεια άνω των 4-5 ετών, έχει συνδεθεί με κάποιες διατροφικές ελλείψεις, κυρίως όσον αφορά:


    🩸 Βιταμίνη B12 (Κυανοκοβαλαμίνη)

    ✅ Η πιο συχνή διατροφική ανεπάρκεια που σχετίζεται με τη μακροχρόνια χρήση μετφορμίνης

    Μηχανισμός:
    Η μετφορμίνη μειώνει την εντερική απορρόφηση της βιταμίνης B12, οδηγώντας σταδιακά σε χαμηλότερα επίπεδα στον οργανισμό.

    Κίνδυνοι:

    • Κόπωση, αδυναμία

    • Μυϊκές κράμπες

    • Μυρμηκιάσματα / μουδιάσματα

    • Νευρολογικά συμπτώματα αν παραμείνει αδιάγνωστη

    • Μακροκυτταρική αναιμία

    Σύσταση:

    • Έλεγχος B12 κάθε 1-2 χρόνια σε μακροχρόνιους χρήστες

    • Εφόσον διαπιστωθεί μείωση: χορήγηση συμπληρώματος Β12 (per os ή ενέσιμη)


    🌞 Βιταμίνη D

    • Σε ασθενείς με παχυσαρκία ή σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS), πολλές φορές παρατηρούνται χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D.

    • Η χορήγηση Glucophage δεν προκαλεί άμεσα μείωση της βιταμίνης D, αλλά συχνά οι ασθενείς που το λαμβάνουν ανήκουν σε κατηγορίες που έχουν ανάγκη για συμπλήρωμα D3 (π.χ. BMI >30, μεταβολικό σύνδρομο).


    🧂 Φολικό οξύ

    • Μικρή μείωση των επιπέδων φολικού οξέος έχει αναφερθεί

    • Ειδικά σημαντικό σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας που λαμβάνουν Glucophage για PCOS ή υπογονιμότητα

    • Συνίσταται συμπλήρωμα φολικού σε γυναίκες που προσπαθούν να συλλάβουν ή σε περίπτωση τεκμηριωμένου ελλείμματος


    ✅ Γενική σύσταση:

    ΣυμπλήρωμαΠότε χρειάζεται;
    Βιταμίνη B12Σε χρήση >4-5 ετών ή αν χαμηλά επίπεδα
    Βιταμίνη D3Αν BMI>30 ή συνοδά προβλήματα
    Φολικό οξύΣε PCOS / υπογονιμότητα / τεκμηριωμένο έλλειμμα

    📌 Tip: Οι ασθενείς που λαμβάνουν Glucophage καλό είναι να κάνουν ετήσιο έλεγχο:
    ✅ Βιταμίνη B12
    ✅ Φερριτίνη
    ✅ Βιταμίνη D
    ✅ Φολικό οξύ
    ✅ Νεφρική λειτουργία (κρεατινίνη, GFR)


    📌 Ειδικό Tip: Η συστηματική άσκηση, όταν συνδυάζεται με το Glucophage, ενισχύει σημαντικά την ινσουλινοευαισθησία και βοηθά στη διατήρηση ή απώλεια βάρους.

    🤰 Glucophage στην Εγκυμοσύνη

    Η χρήση του Glucophage (μετφορμίνης) κατά την εγκυμοσύνη είναι ένα θέμα που εξετάζεται ιδιαίτερα προσεκτικά, καθώς η ασφάλεια της μητέρας και του εμβρύου αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα.


    📖 Κατηγορία Κινδύνου – Ασφάλεια:

    • Κατηγορία FDA: Κατηγορία Β
      (Μελέτες σε ζώα δεν έδειξαν βλαπτικές επιδράσεις, ενώ οι ανθρώπινες μελέτες είναι περιορισμένες αλλά ενθαρρυντικές.)

    • Δεν έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο συγγενών ανωμαλιών

    • Δεν υπάρχουν ενδείξεις τερατογόνου δράσης


    🩺 Πότε χρησιμοποιείται το Glucophage στην εγκυμοσύνη;

    1️⃣ Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS)

    • Χορηγείται πριν την εγκυμοσύνη για πρόκληση ωορρηξίας

    • Σε αρκετές περιπτώσεις συνεχίζεται και στο 1ο τρίμηνο για:

      • Μείωση κινδύνου αποβολής

      • Καλύτερη ρύθμιση του μεταβολικού προφίλ

    2️⃣ Σακχαρώδης Διαβήτης Κύησης (GDM)

    • Χρησιμοποιείται off-label σε γυναίκες με GDM που:

      • Δεν ρυθμίζονται επαρκώς με δίαιτα

      • Δεν μπορούν ή δεν θέλουν να λάβουν ινσουλίνη

    • Σε πολλές χώρες θεωρείται εναλλακτική λύση έναντι της ινσουλίνης (ανάλογα με τις κατευθυντήριες οδηγίες)

    3️⃣ Προϋπάρχων ΣΔΤ2 στην εγκυμοσύνη

    • Σε γυναίκες με προϋπάρχοντα διαβήτη τύπου 2 που λαμβάνουν ήδη Glucophage, σε ορισμένες περιπτώσεις η αγωγή συνεχίζεται μέχρι να αποφασιστεί εάν θα προστεθεί ινσουλίνη.


    ⚠️ Σημαντικές επισημάνσεις

    • Κάθε απόφαση για χρήση Glucophage στην εγκυμοσύνη λαμβάνεται μόνο από ειδικό ιατρό (ενδοκρινολόγο, διαβητολόγο ή μαιευτήρα)

    • Η ανάγκη για συχνή παρακολούθηση της γλυκόζης παραμένει

    • Αν απαιτηθούν υψηλότεροι γλυκαιμικοί στόχοι, προστίθεται ινσουλίνη

    • Η φαρμακοκινητική της μετφορμίνης αλλάζει κατά την κύηση → μπορεί να χρειάζονται προσαρμογές δόσης


    🍼 Γαλουχία

    • Η μετφορμίνη εκκρίνεται στο μητρικό γάλα, αλλά σε πολύ μικρές ποσότητες

    • Οι περισσότερες μελέτες υποστηρίζουν ότι είναι ασφαλής στη γαλουχία

    • Δεν έχουν αναφερθεί αρνητικές επιπτώσεις στο νεογνό

    • Συνιστάται πάντα ιατρική παρακολούθηση για την επιλογή θηλασμού με παράλληλη λήψη Glucophage


    📌 Συμπέρασμα: Το Glucophage αποτελεί ασφαλή επιλογή σε πολλές περιπτώσεις κυήσεων (ειδικά σε PCOS & GDM), αλλά απαιτείται εξατομικευμένη ιατρική απόφαση.



    ⚖️ Glucophage και Απώλεια Βάρους

    Αν και το Glucophage (μετφορμίνη) δεν είναι επίσημα εγκεκριμένο φάρμακο για την απώλεια βάρους, πολλές μελέτες και η καθημερινή κλινική πράξη δείχνουν ότι:


    🧪 Μηχανισμός δράσης στην απώλεια βάρους

    1️⃣ Μείωση της όρεξης

    • Η μετφορμίνη φαίνεται να επηρεάζει τους μηχανισμούς κορεσμού στον εγκέφαλο (υποθάλαμος)

    • Μειώνει την υπερφαγία

    2️⃣ Μείωση επιπέδων ινσουλίνης

    • Η υπερινσουλιναιμία σχετίζεται με την αποθήκευση λίπους

    • Η μετφορμίνη μειώνει τα επίπεδα ινσουλίνης → λιγότερη λιπογένεση

    3️⃣ Βελτίωση ινσουλινοευαισθησίας

    • Καλύτερη ανταπόκριση των μυϊκών και λιπώδών κυττάρων στην ινσουλίνη

    • Μεγαλύτερη καύση θερμίδων

    4️⃣ Μείωση ηπατικού λίπους

    • Μειώνει τη συσσώρευση ενδοηπατικού λίπους (λιπώδης διήθηση ήπατος)

    • Βελτιώνει το συνολικό μεταβολικό προφίλ


    📊 Πόσο βάρος χάνουν οι ασθενείς με Glucophage;

    • Μέσο 3-5 kg απώλειας βάρους μέσα σε 6-12 μήνες χρήσης

    • Δεν είναι αποτέλεσμα «δίαιτας» → αφορά μεταβολική βελτίωση

    • Με συνδυασμό:

      • Διατροφής

      • Φυσικής άσκησης
        → τα αποτελέσματα είναι πολλαπλάσια


    🏷️ Ενδείξεις off-label

    ✅ PCOS & υπέρβαρες γυναίκες
    ✅ Προδιαβήτης με παχυσαρκία
    ✅ ΣΔΤ2 με BMI>30
    Μεταβολικό Σύνδρομο


    🚫 Σημαντικές επισημάνσεις

    • Το Glucophage δεν υποκαθιστά δίαιτα ή άσκηση

    • Δεν ενδείκνυται ως μοναδική θεραπεία απώλειας βάρους

    • Δεν προκαλεί ταχεία απώλεια (όπως GLP-1 αγωνιστές π.χ. Ozempic)

    • Δεν προκαλεί υπογλυκαιμία σε φυσιολογικά άτομα


    🧑‍⚕️ Ιατρική καθοδήγηση

    Η λήψη Glucophage με στόχο την απώλεια βάρους πρέπει να γίνεται υπό την παρακολούθηση ιατρού (ενδοκρινολόγου ή παθολόγου), ιδιαίτερα εάν δεν υπάρχει διαβήτης.


    💊 Αλληλεπιδράσεις του Glucophage (Μετφορμίνη)

    Η μετφορμίνη έχει σχετικά λίγες φαρμακολογικές αλληλεπιδράσεις συγκριτικά με άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα. Ωστόσο, ορισμένα φάρμακα ή ουσίες μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών ή να επηρεάσουν τη δράση της.


    🚫 Σοβαρές αλληλεπιδράσεις

    Ουσία/ΦάρμακοΠιθανός κίνδυνος
    Αλκοόλ (υπερκατανάλωση)Αυξημένος κίνδυνος γαλακτικής οξέωσης
    Ιωδιούχα σκιαγραφικά μέσα (ενδοφλέβια, CT/MRI)Παροδική νεφρική δυσλειτουργία → κίνδυνος γαλακτικής οξέωσης
    Αναστολείς του ΜΕΑ (ACEi), Σαρτάνες (ARB)Δυνητικός κίνδυνος για νεφρική βλάβη
    Διουρητικά (ειδικά θειαζιδικά)Κίνδυνος για αφυδάτωση & νεφρική δυσλειτουργία

    ⚠️ Μέτριες αλληλεπιδράσεις

    Ουσία/ΦάρμακοΠιθανή επίδραση
    ΚορτικοστεροειδήΥπεργλυκαιμία → Μείωση αποτελεσματικότητας του Glucophage
    Βήτα-αναστολείςΑπόκρυψη συμπτωμάτων υπογλυκαιμίας (αν συνδυάζεται με άλλα φάρμακα)
    Ορμονικά αντισυλληπτικάΔυνητική μεταβολή της γλυκαιμικής ρύθμισης
    Φαινυτοΐνη, ΡιφαμπικίνηΜείωση της αποτελεσματικότητας της μετφορμίνης

    💊 Συνδυασμοί με άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα

    ΣυνδυασμόςΣχόλια
    Με ινσουλίνηΣυχνός, ασφαλής → μπορεί να απαιτεί προσαρμογή δόσης ινσουλίνης
    Με σουλφονυλουρίεςΑποτελεσματικός συνδυασμός, αλλά αυξημένος κίνδυνος υπογλυκαιμίας
    Με GLP-1 αγωνιστές (π.χ. Ozempic)Συμπληρωματική δράση → ισχυρό αποτέλεσμα απώλειας βάρους
    Με SGLT2 αναστολείςΣυνδυασμός με θετικό καρδιο-νεφρικό προφίλ
    Με DPP-4 αναστολείςΣυνήθης πρακτική → καλά ανεκτός συνδυασμός

    🛑 Συστάσεις πριν από επεμβατικές εξετάσεις

    ✅ Σε ασθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε αξονική/μαγνητική τομογραφία με ιωδιούχο σκιαγραφικό, το Glucophage:

    • Διακόπτεται πριν από την εξέταση

    • Επανεκκινείται μετά από 48 ώρες, μόνο αφού επιβεβαιωθεί φυσιολογική νεφρική λειτουργία.


    📌 Γενικά:

    • Το Glucophage έχει χαμηλό προφίλ αλληλεπιδράσεων αλλά απαιτείται προσοχή σε συνδυασμό με παράγοντες που επηρεάζουν τη νεφρική λειτουργία ή τον μεταβολισμό της γλυκόζης.

Χρήσιμες Συμβουλές

  • Λαμβάνεται πάντα μετά από γεύμα

  • Απαιτείται τακτικός έλεγχος νεφρικής λειτουργίας

  • Η λήψη μαζί με άλλες θεραπείες απαιτεί προσεκτική παρακολούθηση

  • Δεν προκαλεί συνήθως υπογλυκαιμία αν λαμβάνεται μόνη της


❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

A. Γενικές Πληροφορίες
🔹 Τι είναι το Glucophage; +
Το Glucophage είναι εμπορική ονομασία της μετφορμίνης, φαρμάκου πρώτης γραμμής για τη θεραπεία του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 και άλλων μεταβολικών διαταραχών.
🔹 Πώς δρα το Glucophage στον οργανισμό; +
Μειώνει την παραγωγή γλυκόζης στο ήπαρ, αυξάνει την ευαισθησία των μυών στην ινσουλίνη και επιβραδύνει την απορρόφηση της γλυκόζης από το έντερο.
🔹 Πότε πρέπει να παίρνω το Glucophage; +
Κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά από γεύμα για να μειωθούν πιθανές γαστρεντερικές παρενέργειες.
🔹 Ποια είναι η συνήθης δόση του Glucophage; +
Από 500 mg έως 2000–3000 mg ημερησίως, ανάλογα με τις ανάγκες και την ανεκτικότητα του ασθενούς.
🔹 Ποια είναι η διαφορά Glucophage και Glucophage XR; +
Το XR είναι παρατεταμένης αποδέσμευσης, με λιγότερες γαστρεντερικές ενοχλήσεις και συχνά 1 δόση την ημέρα.
B. Ασφάλεια – Προφυλάξεις
🔹 Είναι ασφαλές το Glucophage για μακροχρόνια χρήση; +
Ναι, έχει καλό προφίλ ασφάλειας, αλλά απαιτείται περιοδικός έλεγχος Β12 και νεφρικής λειτουργίας.
🔹 Προκαλεί υπογλυκαιμία το Glucophage; +
Όχι από μόνο του. Μπορεί όμως σε συνδυασμό με ινσουλίνη ή σουλφονυλουρίες.
🔹 Πότε αντενδείκνυται η λήψη του Glucophage; +
Σε σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, σοβαρή ηπατική νόσο, υποξία, βαριές λοιμώξεις ή ιστορικό γαλακτικής οξέωσης.
🔹 Μπορώ να πίνω αλκοόλ ενώ λαμβάνω Glucophage; +
Συνιστάται αποφυγή, καθώς αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο γαλακτικής οξέωσης.
🔹 Τι πρέπει να κάνω πριν από εξέταση με ιωδιούχο σκιαγραφικό; +
Σε GFR < 60 διακόπτεται το Glucophage 48 ώρες πριν & 48 ώρες μετά το σκιαγραφικό, με επανέναρξη μόνο όταν επιβεβαιωθεί φυσιολογική νεφρική λειτουργία.
🔹 Είναι ασφαλές για άτομα άνω των 70 ετών; +
Μπορεί να ληφθεί, αλλά απαιτείται στενή παρακολούθηση GFR και Β12.
C. Ειδικές Καταστάσεις
🔹 Μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά την εγκυμοσύνη; +
Ναι, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις (PCOS, GDM) και μόνο με αυστηρή ιατρική παρακολούθηση.
🔹 Είναι ασφαλές κατά τον θηλασμό; +
Ναι. Οι ποσότητες στο μητρικό γάλα είναι πολύ μικρές και θεωρούνται ασφαλείς.
🔹 Μπορεί να βοηθήσει στην απώλεια βάρους; +
Ναι, ιδιαίτερα σε άτομα με προδιαβήτη, ινσουλινοαντοχή ή PCOS.
D. Αλληλεπιδράσεις – Συνδυασμοί
🔹 Μπορώ να το συνδυάσω με άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα; +
Ναι, με συγκεκριμένες ενδείξεις και ιατρική καθοδήγηση.
🔹 Υπάρχουν φάρμακα που αλληλεπιδρούν με το Glucophage; +
Ναι: αλκοόλ, ιωδιούχα σκιαγραφικά, διουρητικά, κορτικοστεροειδή, ACEi και ορισμένα αντιϋπερτασμικά.
E. Παρακολούθηση – Συμπληρώματα
🔹 Ποιες βιταμίνες χρειάζεται να παρακολουθώ; +
Κυρίως Β12. Σε ορισμένες περιπτώσεις και Φολικό οξύ ή Βιταμίνη D.
F. Πρακτικές Απορίες
🔹 Τι πρέπει να κάνω αν ξεχάσω δόση Glucophage; +
Αν δεν έχει περάσει πολλή ώρα → πάρτε τη δόση.
Αν έχει περάσει → παραλείψτε την και μην διπλασιάσετε την επόμενη δόση.

📌 Glucophage & Χρήσιμες Ενέργειες για την Υγεία σου

Μάθε περισσότερα για τον Σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, δες σχετικές εξετάσεις ή κλείσε ραντεβού στο εργαστήριό μας.

📚 Βιβλιογραφία – Glucophage (Μετφορμίνη)

    1. PubMed – Metformin Review (2019)
      Link
    2. PubMed – Metformin in PCOS
      PCOS Review
    3. NICE Guidelines – Type 2 Diabetes
      NICE NG28 (Dofollow)
    4. PubMed – Metformin & Weight Loss
      Weight Loss Study
    5. Mayo Clinic – Metformin Side Effects
      Drug Safety Profile
    6. ADA – Standards of Medical Care in Diabetes
      ADA Diabetes Standards

  1. ΕΟΦ – Glucophage Δελτίο Φαρμάκου
    ΕΟΦ Δελτίο Φαρμάκου
  2. Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία – Οδηγίες ΣΔΤ2
    ΕΔΕ Οδηγίες 2023 (Dofollow)

Επιστημονική επιμέλεια:
Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος, Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας, Έσλιν 19, Λαμία 35100
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

crestor-rosouvastatini-ldl-hdl-kardia-mikrobiologikolamia-1200x628-1-1200x800.jpg

Crestor (Ροσουβαστατίνη) – Πλήρης Οδηγός Ασθενούς

Τελευταία ενημέρωση:

Σύντομη περίληψη:
Το Crestor (ροσουβαστατίνη) είναι στατίνη υψηλής ισχύος που μειώνει την LDL χοληστερόλη έως και 55–60% και μειώνει ουσιαστικά τον κίνδυνο εμφράγματος και εγκεφαλικού. Χρησιμοποιείται τόσο σε πρωτογενή όσο και σε δευτερογενή πρόληψη καρδιαγγειακής νόσου.


1

Τι είναι το Crestor (ροσουβαστατίνη)

Το Crestor είναι η εμπορική ονομασία της ροσουβαστατίνης (rosuvastatin), μιας στατίνης υψηλής ισχύος που χρησιμοποιείται για τη δραστική μείωση της LDL («κακής») χοληστερόλης και τη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου (έμφραγμα, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο).

Ανήκει στις υδρόφιλες στατίνες, γεγονός που σχετίζεται με καλύτερη ανοχή και λιγότερες φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις σε σχέση με λιπόφιλες στατίνες όπως η σιμβαστατίνη.

Σύντομη περίληψη:
Η ροσουβαστατίνη μειώνει την LDL έως και 55–60%, αυξάνει ήπια την HDL και σταθεροποιεί την αθηρωματική πλάκα, μειώνοντας ουσιαστικά τον κίνδυνο εμφράγματος και εγκεφαλικού.
Τι να θυμάστε:
Το Crestor δεν είναι απλώς «φάρμακο χοληστερίνης», αλλά θεραπεία πρόληψης καρδιαγγειακών συμβαμάτων.


2

Πώς δρα στον οργανισμό

Η ροσουβαστατίνη αναστέλλει το ένζυμο HMG-CoA αναγωγάση στο ήπαρ, το βασικό ένζυμο σύνθεσης χοληστερόλης. Ως αποτέλεσμα, το ήπαρ αυξάνει τους LDL-υποδοχείς στην επιφάνειά του και απομακρύνει περισσότερη LDL από την κυκλοφορία.

Παράλληλα, η μείωση της LDL συνοδεύεται από μείωση της αγγειακής φλεγμονής και σταθεροποίηση της αθηρωματικής πλάκας. Αυτός είναι ο λόγος που οι στατίνες μειώνουν εμφράγματα και εγκεφαλικά ακόμη και όταν η αρχική χοληστερόλη δεν είναι ιδιαίτερα υψηλή.

Συχνό κλινικό λάθος:
Η εστίαση μόνο στον αριθμό της LDL και όχι στον συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο. Το όφελος της ροσουβαστατίνης υπερβαίνει την απλή μείωση της χοληστερόλης.


3

Πότε συνιστάται

Το Crestor συνιστάται σε άτομα με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο ή παθολογικό λιπιδαιμικό προφίλ, τόσο για πρωτογενή όσο και για δευτερογενή πρόληψη.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες

Κλινική κατάστασηΧρήση Crestor
Υψηλή LDL χοληστερόλη✔️
Σακχαρώδης διαβήτης με δυσλιπιδαιμία✔️
Μετά από έμφραγμα, stent ή εγκεφαλικό✔️
Οικογενής υπερχοληστερολαιμία✔️
Μεταβολικό σύνδρομο ή αυξημένη CRP✔️
Κλινικό μήνυμα:
Το Crestor δεν δίνεται μόνο όταν «ανεβαίνει η χοληστερόλη», αλλά όταν ο συνολικός καρδιαγγειακός κίνδυνος είναι αυξημένος.


4

Δοσολογία και τρόπος λήψης

Το Crestor λαμβάνεται μία φορά την ημέρα, οποιαδήποτε ώρα, με ή χωρίς φαγητό. Η δοσολογία εξατομικεύεται ανάλογα με τον καρδιαγγειακό κίνδυνο και την LDL.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες

Ομάδα ασθενώνΣυνιστώμενη δόση
Τυπική έναρξη5–10 mg/ημέρα
Υψηλός καρδιαγγειακός κίνδυνος20–40 mg/ημέρα
Ηλικιωμένοι, νεφρική νόσος, χαμηλό βάροςΈναρξη 5 mg
Πρακτικό tip:
Ο έλεγχος λιπιδίων γίνεται μετά από 4–6 εβδομάδες ώστε να ρυθμιστεί σωστά η δόση.


5

Πόσο μειώνει τη LDL

Η ροσουβαστατίνη είναι από τις ισχυρότερες στατίνες. Σε σχετικά χαμηλές δόσεις πετυχαίνει μεγάλη μείωση της LDL, κάτι που βοηθά να «πιαστούν» οι στόχοι σε άτομα υψηλού κινδύνου.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες

Δόση CrestorΤυπική μείωση LDLΚλινική ερμηνεία
10 mg≈45%Συχνά αρκεί για μέτριο–υψηλό κίνδυνο
20 mg50–55%Υψηλής έντασης θεραπεία για στόχους LDL
40 mg60%+Μέγιστη δόση – αυξημένη ανάγκη παρακολούθησης
Κλινικό μήνυμα:
Το Crestor μπορεί να πετύχει στόχους LDL σε υψηλού κινδύνου ασθενείς, ακόμη κι όταν χρειάζεται «μεγάλη πτώση» από υψηλές αρχικές τιμές.

Σχέση δόσης – ισχύος: σύγκριση με άλλες στατίνες

Η ίδια μείωση LDL μπορεί να επιτευχθεί με διαφορετικές δόσεις ανάλογα με τη στατίνη. Η ροσουβαστατίνη πετυχαίνει υψηλή μείωση σε χαμηλότερα mg.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες

Κατηγορία έντασηςRosuvastatin (Crestor)AtorvastatinSimvastatinPravastatin
Υψηλής έντασης
(≥50% LDL)
20–40 mg40–80 mg
Μέτριας έντασης
(30–49% LDL)
5–10 mg10–20 mg20–40 mg40–80 mg
Χαμηλής έντασης
(<30% LDL)
10 mg10–20 mg
Πώς να το διαβάσετε:
«20 mg ροσουβαστατίνη» αντιστοιχεί περίπου σε «40–80 mg ατορβαστατίνη» ως προς τη μείωση LDL (υψηλής έντασης), ενώ «5–10 mg ροσουβαστατίνη» αντιστοιχεί σε μέτριας έντασης θεραπεία.


6

Πότε φαίνονται τα αποτελέσματα

Η μείωση της LDL αρχίζει μέσα στην πρώτη εβδομάδα από την έναρξη της ροσουβαστατίνης. Το μέγιστο υπολιπιδαιμικό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται συνήθως σε 4–6 εβδομάδες, όταν σταθεροποιείται η έκφραση των LDL-υποδοχέων στο ήπαρ.

Γι’ αυτό ο πρώτος επανέλεγχος λιπιδίων γίνεται πρακτικά στις 4–8 εβδομάδες, ώστε να ρυθμιστεί σωστά η δόση και να επιβεβαιωθεί ότι επιτυγχάνονται οι στόχοι.

Τι να περιμένετε:
Αν η LDL δεν έχει πέσει αρκετά στον πρώτο έλεγχο, η δόση αυξάνεται – δεν σημαίνει ότι «δεν δουλεύει» το φάρμακο.


7

Ποιες εξετάσεις χρειάζονται

Η θεραπεία με Crestor απαιτεί τακτική αιματολογική παρακολούθηση, τόσο για την αποτελεσματικότητα όσο και για την ασφάλεια.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες

ΕξέτασηΤι ελέγχειΓιατί είναι σημαντική
Λιπιδαιμικό προφίλLDL, HDL, τριγλυκερίδιαΑξιολόγηση αποτελεσματικότητας
AST, ALTΗπατικά ένζυμαΑσφάλεια για το ήπαρ
CK (CPK)Μυϊκή βλάβηΈγκαιρη διάγνωση μυοπάθειας
Κρεατινίνη / eGFRΝεφρική λειτουργίαΑσφάλεια σε ηλικιωμένους & υψηλές δόσεις
Πρακτικό:
Οι εξετάσεις γίνονται πριν την έναρξη και μετά 4–8 εβδομάδες, και στη συνέχεια περιοδικά.


8

Ασφάλεια και ανοχή

Η ροσουβαστατίνη θεωρείται από τις πιο καλά ανεκτές στατίνες. Η υδρόφιλη φύση της σημαίνει μικρότερη διείσδυση στους μυς και στο κεντρικό νευρικό σύστημα, κάτι που συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο μυοπάθειας σε σύγκριση με λιπόφιλες στατίνες.

Όταν χρησιμοποιείται σε σωστές δόσεις και με ιατρική παρακολούθηση, οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι σπάνιες.

Γιατί έχει λιγότερη μυοτοξικότητα:
Η ροσουβαστατίνη δεν μεταβολίζεται από το CYP3A4 και είναι υδρόφιλη, οπότε εισέρχεται λιγότερο στα μυϊκά κύτταρα — βασικός λόγος που προκαλεί λιγότερες μυαλγίες από παλαιότερες στατίνες.
Κλινική πραγματικότητα:
Η συντριπτική πλειονότητα των ασθενών λαμβάνει ροσουβαστατίνη για χρόνια χωρίς προβλήματα, με σημαντικό όφελος για την καρδιά.


9

Παρενέργειες και μυοπάθεια

Οι περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες της ροσουβαστατίνης είναι ήπιες και παροδικές. Η εμφάνισή τους σχετίζεται κυρίως με υψηλές δόσεις, συνδυασμούς φαρμάκων και ατομική ευαισθησία.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες

ΣυχνότηταΠαρενέργειεςΤι σημαίνει κλινικά
ΣυχνέςΜυαλγίες, κεφαλαλγία, ναυτίαΣυνήθως υποχωρούν ή ρυθμίζονται με μείωση δόσης
ΣπάνιεςΑύξηση τρανσαμινασώνΠαρακολούθηση ALT/AST – συνήθως αναστρέψιμη
Πολύ σπάνιεςΡαβδομυόλυσηΕπείγουσα διακοπή & ιατρική εκτίμηση
Ποιοι έχουν αυξημένο κίνδυνο μυοπάθειας:
Ηλικιωμένοι, άτομα με νεφρική ανεπάρκεια, υποθυρεοειδισμό, χαμηλό σωματικό βάρος ή συνδυασμό με γεμφιβροζίλη/κυκλοσπορίνη.

Σύνοψη ασφάλειας: Σε πάνω από 95% των ασθενών, η ροσουβαστατίνη λαμβάνεται χωρίς διακοπή και χωρίς σοβαρές επιπλοκές όταν υπάρχει σωστή παρακολούθηση.

Πότε να ανησυχήσετε:
Έντονοι μυϊκοί πόνοι, αδυναμία ή σκούρα ούρα απαιτούν άμεση επικοινωνία με γιατρό και έλεγχο CK.


10

Αντενδείξεις και προφυλάξεις

Το Crestor (ροσουβαστατίνη) δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στις παρακάτω καταστάσεις:

  • Εγκυμοσύνη και θηλασμός – οι στατίνες αντενδείκνυνται λόγω κινδύνου για το έμβρυο.
  • Ενεργή ηπατική νόσος ή ανεξήγητη, επίμονη αύξηση τρανσαμινασών.
  • Γνωστή υπερευαισθησία στη ροσουβαστατίνη ή σε έκδοχα του φαρμάκου.

Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή και χαμηλότερες δόσεις στις ακόλουθες ομάδες:

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες

ΟμάδαΤι σημαίνει κλινικά
Ηλικιωμένοι (>70 ετών)Έναρξη με 5 mg λόγω αυξημένου κινδύνου μυοπάθειας
Νεφρική δυσλειτουργίαΑυξημένη έκθεση στο φάρμακο → ανάγκη χαμηλότερης δόσης
Γενετικές παραλλαγές (ABCG2, SLCO1B1)Μεγαλύτερα επίπεδα ροσουβαστατίνης στο αίμα → αυξημένος κίνδυνος μυοπάθειας
ΥποθυρεοειδισμόςΠρέπει να διορθωθεί πριν την έναρξη για μείωση μυοτοξικότητας
Κλινική σύσταση:
Σε ομάδες υψηλού κινδύνου ξεκινάμε με 5 mg και αυξάνουμε μόνο μετά από έλεγχο LDL και CK.


11

Αλληλεπιδράσεις φαρμάκων

Η ροσουβαστατίνη έχει λιγότερες αλληλεπιδράσεις από πολλές άλλες στατίνες επειδή δεν μεταβολίζεται από το CYP3A4. Ωστόσο, ορισμένοι συνδυασμοί μπορούν να αυξήσουν τα επίπεδά της στο αίμα και τον κίνδυνο μυοπάθειας.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες

Φάρμακο / ΚατηγορίαΕπίδραση στη ροσουβαστατίνηΤι πρέπει να γίνει
Κυκλοσπορίνη↑↑ έως 7–10× επίπεδαΑντενδείκνυται
Γεμφιβροζίλη↑ σημαντικά κίνδυνος μυοπάθειαςΑποφυγή
Άλλες φιβράτες (π.χ. φαινοφιβράτη)Μέτρια ↑ κίνδυνοςΧαμηλή δόση + παρακολούθηση CK
ΕζετιμίμπηΠροσθετική μείωση LDLΣυχνός συνδυασμός – ασφαλής
ΒαρφαρίνηΉπια ↑ INRΈλεγχος INR στην έναρξη
Αναστολείς πρωτεάσης HIV↑ επίπεδα ροσουβαστατίνηςΜέγιστο 10 mg ή εναλλακτική
Πρακτικός κανόνας:
Αν χρειάζεται φιβράτη για τριγλυκερίδια, προτιμάται φαινοφιβράτη και όχι γεμφιβροζίλη όταν λαμβάνεται Crestor.


12

Crestor vs άλλες στατίνες

Η ροσουβαστατίνη ξεχωρίζει για τον συνδυασμό ισχύος, διάρκειας δράσης και ασφάλειας σε σχέση με παλαιότερες στατίνες.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες

ΣτατίνηΙσχύςΤυπική μείωση LDLΗμιζωήΚλινικό προφίλ
Ροσουβαστατίνη (Crestor)Πολύ ισχυρή50–60%~19 ώρεςΙδανική για υψηλού κινδύνου και χαμηλότερες δόσεις
ΑτορβαστατίνηΙσχυρή45–55%~14 ώρεςΑποτελεσματική αλλά με περισσότερες αλληλεπιδράσεις
ΣιμβαστατίνηΜέτρια30–40%~2 ώρεςΠαλαιότερη, περισσότερες αλληλεπιδράσεις
ΠραβαστατίνηΉπια20–30%~2 ώρεςΚαλή ανοχή αλλά χαμηλή ισχύς
Συμπέρασμα:
Το Crestor επιτυγχάνει τους στόχους LDL με μικρότερη δόση και λιγότερες αλληλεπιδράσεις σε σύγκριση με πολλές άλλες στατίνες.


13

Ειδικές ομάδες ασθενών

  • Ηλικιωμένοι: Έναρξη με 5 mg και σταδιακή αύξηση με έλεγχο CK και νεφρικής λειτουργίας.
  • Νεφρική νόσος: Απαιτούνται χαμηλότερες δόσεις λόγω αυξημένων επιπέδων φαρμάκου στο αίμα.
  • Σακχαρώδης διαβήτης: Μεγάλο όφελος στη μείωση εμφράγματος και εγκεφαλικού, υπερτερεί του μικρού κινδύνου αύξησης σακχάρου.
  • Οικογενής υπερχοληστερολαιμία: Συχνά χρειάζονται υψηλές δόσεις ή συνδυασμός με εζετιμίμπη/PCSK9.
Κλινικό μήνυμα:
Σε ειδικές ομάδες, το Crestor παραμένει από τις πιο αξιόπιστες επιλογές όταν χρησιμοποιείται με σωστή εξατομίκευση δόσης.



14

Καρδιά – Μελέτες και όφελος

Η μεγάλη τυχαιοποιημένη μελέτη JUPITER έδειξε ότι η ροσουβαστατίνη μειώνει σημαντικά τα εμφράγματα, τα εγκεφαλικά και την καρδιαγγειακή θνητότητα ακόμη και σε άτομα με φυσιολογική LDL αλλά αυξημένη C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP), δηλαδή αυξημένη αγγειακή φλεγμονή.

Το καρδιαγγειακό όφελος της ροσουβαστατίνης δεν οφείλεται μόνο στη μείωση της χοληστερόλης, αλλά και στη σταθεροποίηση της αθηρωματικής πλάκας, στη μείωση της φλεγμονής και στη βελτίωση της ενδοθηλιακής λειτουργίας. Αυτό εξηγεί γιατί προστατεύει την καρδιά ακόμη και όταν η αρχική LDL δεν είναι πολύ υψηλή.

Τι σημαίνει πρακτικά:
Η ροσουβαστατίνη προστατεύει την καρδιά ακόμη και όταν η LDL είναι «φυσιολογική», εφόσον ο συνολικός καρδιαγγειακός κίνδυνος είναι αυξημένος.

Στην κλινική πράξη, το Crestor (ροσουβαστατίνη) χρησιμοποιείται συχνά σε μακροχρόνια βάση, καθώς η αθηροσκλήρωση είναι χρόνια και εξελισσόμενη νόσος. Η διακοπή της στατίνης οδηγεί συνήθως σε επανεμφάνιση της αυξημένης LDL και σε σταδιακή επαναφορά του καρδιαγγειακού κινδύνου.

Σε ασθενείς που έχουν υποστεί έμφραγμα, εγκεφαλικό ή τοποθέτηση stent, η ροσουβαστατίνη λειτουργεί ως θεραπεία δευτερογενούς πρόληψης, μειώνοντας τον κίνδυνο νέου επεισοδίου, ο οποίος είναι ιδιαίτερα υψηλός τα πρώτα χρόνια.

Σε άτομα χωρίς γνωστή καρδιαγγειακή νόσο αλλά με παράγοντες κινδύνου (διαβήτης, υπέρταση, οικογενειακό ιστορικό, αυξημένη CRP), χρησιμοποιείται για πρωτογενή πρόληψη, μειώνοντας την πιθανότητα πρώτου εμφράγματος ή εγκεφαλικού.

Όταν υπάρχει ανάγκη για πολύ χαμηλές τιμές LDL (<55 mg/dL), η ροσουβαστατίνη μπορεί να συνδυαστεί με εζετιμίμπη ή με αναστολείς PCSK9, επιτρέποντας μέγιστη καρδιαγγειακή προστασία.

Συνολικά, το Crestor δεν είναι «φάρμακο χοληστερόλης», αλλά θεμέλιο μακροχρόνιας καρδιαγγειακής πρόληψης με αποδεδειγμένο όφελος στη μείωση της νοσηρότητας και της θνητότητας.


15

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Πόσο γρήγορα πέφτει η LDL με Crestor;

Η LDL αρχίζει να μειώνεται μέσα στην πρώτη εβδομάδα και σταθεροποιείται πλήρως σε 4–6 εβδομάδες.

Πρέπει να παίρνω το Crestor για πάντα;

Στις περισσότερες περιπτώσεις ναι, γιατί η διακοπή οδηγεί σε επανεμφάνιση της αυξημένης LDL και του καρδιαγγειακού κινδύνου.

Μπορεί το Crestor να ανεβάσει το σάκχαρο;

Μπορεί να προκαλέσει μικρή αύξηση, αλλά το καρδιαγγειακό όφελος υπερβαίνει σαφώς αυτόν τον κίνδυνο.

Μπορώ να πίνω αλκοόλ;

Μέτρια κατανάλωση επιτρέπεται, αλλά η υπερβολή αυξάνει τον κίνδυνο αύξησης ηπατικών ενζύμων.

Τι κάνω αν έχω μυϊκούς πόνους;

Ενημερώνετε τον γιατρό και γίνεται έλεγχος CK· συχνά αρκεί προσαρμογή δόσης.


16

Κλείστε Ραντεβού

Ερμηνεία αποτελεσμάτων από ιατρό στο εργαστήριό μας. Μπορείτε να προγραμματίσετε εξέταση ή να δείτε τον πλήρη κατάλογο διαθέσιμων εξετάσεων.

Κλείστε εύκολα εξέταση χοληστερόλης ή δείτε τον πλήρη κατάλογο:
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30


17

Βιβλιογραφία

1. Ridker PM et al. Rosuvastatin to prevent vascular events in men and women with elevated C-reactive protein. New England Journal of Medicine.
https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa0807646
2. Crestor (rosuvastatin) – EPAR Product Information. European Medicines Agency.
https://www.ema.europa.eu/en/documents/product-information/crestor-epar-product-information_el.pdf
3. Rosuvastatin calcium – Prescribing information. U.S. Food & Drug Administration.
https://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2016/021366s032lbl.pdf
4. ESC/EAS Guidelines for the management of dyslipidaemias. European Society of Cardiology.
https://www.escardio.org/Guidelines
5. Μικροβιολογικό Λαμία – Κατάλογος Εξετάσεων.
https://mikrobiologikolamia.gr/katalogos-eksetaseon/
Επιστημονική επιμέλεια:
Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος, Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας, Έσλιν 19, Λαμία 35100
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

statines-ldl-prolipsi-kardiaggeiakon-nosimaton-mikrobiologikolamia-1200x628-1-1200x800.jpg

Στατίνες: Πλήρης Επιστημονικός Οδηγός (Knowledge Hub)

Τελευταία ενημέρωση:

Σύντομη επιστημονική σύνοψη:
Οι στατίνες αποτελούν τη θεμελιώδη φαρμακευτική παρέμβαση
για τη μείωση της LDL-χοληστερόλης και την πρόληψη της
αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου.
Το παρόν άρθρο λειτουργεί ως scholarly knowledge hub,
με έμφαση στη μηχανιστική δράση, την κλινική τεκμηρίωση,
τις κατευθυντήριες οδηγίες και τις μελλοντικές θεραπευτικές εξελίξεις.


1

Εισαγωγή

Η καρδιαγγειακή νόσος αποτελεί τη συχνότερη αιτία θανάτου παγκοσμίως,
ενώ η δυσλιπιδαιμία συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους
τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου.
Η συσσώρευση LDL-χοληστερόλης στο αρτηριακό τοίχωμα οδηγεί στην ανάπτυξη
αθηρωματικών πλακών, οι οποίες αποτελούν το παθοφυσιολογικό υπόβαθρο
της στεφανιαίας νόσου, του εγκεφαλικού επεισοδίου και της περιφερικής αρτηριοπάθειας.

Η ανακάλυψη των στατινών τη δεκαετία του 1970
σηματοδότησε μία από τις πλέον καθοριστικές εξελίξεις
στην προληπτική και θεραπευτική καρδιολογία.
Για πρώτη φορά κατέστη εφικτή η στοχευμένη φαρμακολογική αναστολή
της ενδογενούς σύνθεσης χοληστερόλης
,
με μετρήσιμη και κλινικά ουσιαστική μείωση καρδιαγγειακών συμβαμάτων.

Η ιστορία των στατινών ξεκινά όταν ο Akira Endo
απομόνωσε φυσική ένωση με ανασταλτική δράση στην
HMG-CoA αναγωγάση από τον μύκητα
Penicillium citrinum.
Η μεβαστατίνη αποτέλεσε την πρώτη απόδειξη
ότι η φαρμακολογική παρέμβαση στη βιοσύνθεση της χοληστερόλης ήταν εφικτή.

Η ανάπτυξη της λοβαστατίνης και η έγκρισή της το 1987
άνοιξαν τον δρόμο για νεότερες, ισχυρότερες και ασφαλέστερες στατίνες.
Μεγάλες τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες των δεκαετιών 1990–2000
τεκμηρίωσαν ότι η μείωση της LDL-χοληστερόλης
συσχετίζεται γραμμικά με μείωση της καρδιαγγειακής νοσηρότητας
και της θνησιμότητας
.

Σήμερα, οι στατίνες αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο
της πρωτογενούς και δευτερογενούς πρόληψης,
με εκτενή επιστημονική τεκμηρίωση, σαφή οφέλη επιβίωσης
και καθοριστικό ρόλο στις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες.


2

Τι είναι οι στατίνες;

Οι στατίνες είναι φαρμακευτικοί παράγοντες
που αναστέλλουν το ένζυμο HMG-CoA αναγωγάση,
το οποίο αποτελεί το ρυθμιστικό και περιοριστικό στάδιο
στη βιοσύνθεση της χοληστερόλης στο ήπαρ.
Η δράση τους εστιάζεται κυρίως στον ηπατικό μεταβολισμό,
οδηγώντας σε ουσιαστική μείωση της κυκλοφορούσας LDL-χοληστερόλης.

Η φαρμακολογική αυτή αναστολή προκαλεί αντιρροπιστική αύξηση
των ηπατικών υποδοχέων LDL
,
με αποτέλεσμα την ενισχυμένη απομάκρυνση της LDL από την κυκλοφορία
και τη μείωση της αθηρογόνου επιβάρυνσης.

Με τη χορήγηση στατινών επιτυγχάνονται:

  • Σημαντική μείωση της ολικής και της LDL-χοληστερόλης
  • Ήπια αλλά κλινικά χρήσιμη αύξηση της HDL-χοληστερόλης
  • Μέτρια μείωση των τριγλυκεριδίων
  • Πλειοτροπικές δράσεις, όπως αντιφλεγμονώδης επίδραση,
    βελτίωση ενδοθηλιακής λειτουργίας και σταθεροποίηση αθηρωματικών πλακών

Λόγω αυτών των ιδιοτήτων, οι στατίνες δεν αποτελούν απλώς
υπολιπιδαιμικά φάρμακα,
αλλά πολυπαραγοντικούς τροποποιητές του καρδιαγγειακού κινδύνου.


3

Πώς λειτουργούν οι στατίνες;

Οι στατίνες ασκούν τη δράση τους μέσω αναστολής του ενζύμου HMG-CoA reductase,
το οποίο καταλύει τη μετατροπή του HMG-CoA σε μεβαλονικό οξύ,
ένα κρίσιμο και ρυθμιστικό ενδιάμεσο στάδιο
στην ενδογενή σύνθεση της χοληστερόλης στο ήπαρ.

Η αναστολή αυτή προκαλεί μείωση της ηπατικής παραγωγής χοληστερόλης,
με επακόλουθη ενεργοποίηση αντιρροπιστικών μηχανισμών,
κυρίως την αύξηση της έκφρασης των ηπατικών υποδοχέων LDL.
Το αποτέλεσμα είναι η ενισχυμένη απομάκρυνση της LDL από την κυκλοφορία
και η ουσιαστική μείωση της αθηρογόνου επιβάρυνσης.

Σχηματικά:
Λιγότερη ηπατική σύνθεση χοληστερόλης → περισσότεροι LDL υποδοχείς →
ταχύτερη κάθαρση LDL από το αίμα

Σε μοριακό και αγγειακό επίπεδο, η δράση των στατινών μεταφράζεται σε:

  • Μείωση της ενδογενούς παραγωγής χοληστερόλης στο ήπαρ
  • Αύξηση της πυκνότητας των ηπατικών υποδοχέων LDL
  • Ενισχυμένη απομάκρυνση της LDL από την κυκλοφορία
  • Σταθεροποίηση αθηρωματικών πλακών και
    μείωση αγγειακής φλεγμονής

Οι επιδράσεις αυτές εξηγούν γιατί το κλινικό όφελος των στατινών
υπερβαίνει την απλή μείωση της LDL
και επεκτείνεται στη συνολική τροποποίηση του καρδιαγγειακού κινδύνου.


4

Ποιες είναι οι ενδείξεις για χρήση;

Οι στατίνες χορηγούνται τόσο στην πρωτογενή όσο και στη
δευτερογενή πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου,
καθώς και σε ειδικές μεταβολικές καταστάσεις,
με βάση τον συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο
και όχι αποκλειστικά τις απόλυτες τιμές LDL.

Πρωτογενής πρόληψη

Στόχος είναι η πρόληψη πρώτου καρδιαγγειακού συμβάματος
σε άτομα με αυξημένο υποκείμενο κίνδυνο:

  • LDL-χοληστερόλη ≥190 mg/dL (σοβαρή υπερχοληστερολαιμία)
  • Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2
  • Παρουσία πολλαπλών παραγόντων κινδύνου
    (υπέρταση, κάπνισμα, παχυσαρκία)
  • Υπολογισμένος 10ετής καρδιαγγειακός κίνδυνος ≥7,5%

Δευτερογενής πρόληψη

Αφορά ασθενείς με εγκατεστημένη αθηροσκληρωτική νόσο,
όπου οι στατίνες αποτελούν θεραπεία απόλυτης ένδειξης:

  • Έμφραγμα μυοκαρδίου
  • Στεφανιαία νόσος
  • Ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
  • Περιφερική αρτηριοπάθεια

Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι στατίνες θεωρούνται
θεραπεία πρώτης γραμμής,
ανεξαρτήτως των αρχικών τιμών LDL-χοληστερόλης,
καθώς μειώνουν δραστικά τον κίνδυνο υποτροπής
και βελτιώνουν την επιβίωση.


5

Κατηγορίες και τύποι στατινών

Οι στατίνες διαφέρουν σημαντικά ως προς τη φαρμακολογική ισχύ,
τη λιποφιλία, τον χρόνο ημίσειας ζωής
και το μεταβολικό τους προφίλ.
Οι διαφορές αυτές έχουν άμεση κλινική σημασία
στην επιλογή σκευάσματος, στην ανεκτικότητα
και στον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων.

Κλινική αρχή:
Υψηλότερη ισχύς και μεγαλύτερος χρόνος ημίσειας ζωής
→ μεγαλύτερη και σταθερότερη μείωση LDL,
με δυνατότητα ευέλικτης χορήγησης
↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΟνομασίαΕμπορικό όνομαΣχετική ισχύςΧρόνος ημίσειας ζωής
ΑτορβαστατίνηLipitorΙσχυρή~14 ώρες
ΡοσουβαστατίνηCrestorΠολύ ισχυρή~19 ώρες
ΣιμβαστατίνηZocorΜέτρια~2–3 ώρες
ΠραβαστατίνηPravacholΉπια~2 ώρες
ΛοβαστατίνηMevacorΉπια~2–5 ώρες
ΦλουβαστατίνηLescolΑσθενής~1–3 ώρες

Στην κλινική πράξη, οι ατορβαστατίνη και
ροσουβαστατίνη αποτελούν τα συχνότερα χρησιμοποιούμενα σκευάσματα
λόγω της υψηλής αποτελεσματικότητας,
της ισχυρής τεκμηρίωσης σε κλινικές μελέτες
και της ικανότητας επίτευξης αυστηρών στόχων LDL.


6

Δοσολογίες και φαρμακοκινητικά χαρακτηριστικά

Η επιλογή της δόσης στατίνης βασίζεται σε πολυπαραγοντική αξιολόγηση,
η οποία περιλαμβάνει τον συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο,
τα επίπεδα LDL-χοληστερόλης,
την ηλικία, τα συνοδά νοσήματα
και το ατομικό προφίλ ανεκτικότητας.

Σύμφωνα με τις σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες,
οι δόσεις ταξινομούνται σε χαμηλής,
μέτριας και υψηλής έντασης,
ανάλογα με το ποσοστό μείωσης της LDL που επιτυγχάνουν.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΣτατίνηΧαμηλή δόσηΜέτρια δόσηΥψηλή δόση
Ατορβαστατίνη10 mg20–40 mg80 mg
Ροσουβαστατίνη5 mg10–20 mg40 mg
Σιμβαστατίνη10 mg20–40 mgΌχι >40 mg
Πραβαστατίνη10–20 mg40–80 mg
Λοβαστατίνη10–20 mg40 mg
Φλουβαστατίνη20–40 mg80 mg
Κλινική παρατήρηση:
Οι υψηλές δόσεις χρησιμοποιούνται κυρίως σε ασθενείς
με εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο
ή πολύ υψηλό υπολειπόμενο κίνδυνο,
όπου απαιτείται μείωση LDL ≥50%.

Στην πράξη, η τιτλοποίηση της δόσης
και ο επανέλεγχος λιπιδαιμικού προφίλ
αποτελούν βασικά στοιχεία της επιτυχούς και ασφαλούς θεραπείας.

Κλινικό takeaway:
Κάθε επιπλέον ↓1 mmol/L (≈39 mg/dL) LDL με στατίνη
συσχετίζεται με ≈20–25% μείωση εμφραγμάτων και εγκεφαλικών,
ανεξάρτητα από την αρχική LDL.


7


Αποτελεσματικότητα στη μείωση της LDL και πρόληψη καρδιαγγειακών νοσημάτων

Οι στατίνες αποτελούν τους πλέον τεκμηριωμένους φαρμακευτικούς παράγοντες
για τη μείωση της LDL-χοληστερόλης και τη συνακόλουθη ελάττωση
του καρδιαγγειακού κινδύνου.
Η κλινική τους αποτελεσματικότητα είναι
δοσοεξαρτώμενη
και διαφοροποιείται ανάλογα με το μόριο και την ένταση της θεραπείας.

Μείωση LDL-χοληστερόλης

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΣτατίνηΤυπική δόσηΜείωση LDL (%)
Ροσουβαστατίνη20–40 mg47–55%
Ατορβαστατίνη40–80 mg45–55%
Σιμβαστατίνη20–40 mg30–40%
Πραβαστατίνη40–80 mg20–35%
Λοβαστατίνη40 mg20–30%
Φλουβαστατίνη80 mg≈25%

Κανόνας των 6%:
κάθε διπλασιασμός της δόσης μιας στατίνης
οδηγεί κατά μέσο όρο σε επιπλέον
μείωση της LDL-χοληστερόλης κατά ~6%.

Η μείωση της LDL μεταφράζεται σε
αναλογική μείωση καρδιαγγειακών συμβαμάτων,
με όφελος που παρατηρείται τόσο στην πρωτογενή
όσο και στη δευτερογενή πρόληψη,
ανεξάρτητα από τις αρχικές τιμές LDL.


8

Παρενέργειες και ανεπιθύμητες ενέργειες

Οι στατίνες συγκαταλέγονται στα πλέον καλά μελετημένα και ασφαλή φάρμακα
της σύγχρονης ιατρικής.
Οι περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι
ήπιες, δοσοεξαρτώμενες και αναστρέψιμες.

Οι συχνότερα αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν:

  • Μυαλγίες και μυϊκή δυσφορία (συνήθως χωρίς αύξηση CK)
  • Παροδική αύξηση τρανσαμινασών χωρίς κλινική ηπατοπάθεια
  • Μυοπάθεια ή ραβδομυόλυση (εξαιρετικά σπάνια)
  • Ήπιες, παροδικές γνωστικές διαταραχές σε επιλεγμένους ασθενείς
Σημαντικό:
Η σοβαρή μυοπάθεια και η ραβδομυόλυση εμφανίζονται σε
<0,1% των ασθενών
και σχετίζονται κυρίως με υψηλές δόσεις
ή φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις.

Στις περισσότερες περιπτώσεις,
η προσαρμογή της δόσης, η αλλαγή στατίνης
ή η διαλείπουσα χορήγηση

επιλύουν τα συμπτώματα χωρίς ανάγκη οριστικής διακοπής της αγωγής.

Η σωστή ενημέρωση του ασθενούς και η συστηματική παρακολούθηση
μειώνουν δραστικά την αδικαιολόγητη διακοπή θεραπείας,
η οποία αποτελεί σημαντικό παράγοντα αύξησης καρδιαγγειακού κινδύνου.


9

Αντιμετώπιση των παρενεργειών

Η αναφερόμενη δυσανεξία στις στατίνες αποτελεί συχνό
κλινικό πρόβλημα στην καθημερινή πράξη,
ωστόσο μόνο ένα μικρό ποσοστό ασθενών εμφανίζει
αληθή φαρμακολογική δυσανεξία.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα συμπτώματα είναι
ήπια, αναστρέψιμα και διαχειρίσιμα.

Κλινική παρατήρηση:
Σε τυχαιοποιημένες μελέτες με τυφλοποίηση,
το ποσοστό μυαλγιών με στατίνη
δεν διαφέρει ουσιαστικά από το placebo
(nocebo effect).

Η αντιμετώπιση των παρενεργειών βασίζεται σε
εξατομικευμένη, σταδιακή και τεκμηριωμένη προσέγγιση:

  • Μείωση της δόσης ή μετάβαση σε στατίνη διαφορετικής φαρμακοκινητικής (π.χ. υδρόφιλη)
  • Αλλαγή στατίνης, με προτίμηση σε ροσουβαστατίνη ή πραβαστατίνη
  • Διαλείπουσα χορήγηση (π.χ. 2–3 φορές την εβδομάδα), με διατήρηση σημαντικού LDL οφέλους
  • Συνδυασμός χαμηλής δόσης στατίνης με ezetimibe ή bempedoic acid
  • Μη στατινικές θεραπείες σε επίμονη ή τεκμηριωμένη δυσανεξία

Η πλήρης διακοπή στατίνης χωρίς εναλλακτική στρατηγική
σχετίζεται με αύξηση καρδιαγγειακού κινδύνου
και θα πρέπει να αποφεύγεται,
ιδίως σε ασθενείς δευτερογενούς πρόληψης.


10

Στατίνες και διατροφή – Συνεργιστικές δράσεις

Η διατροφή δεν αντικαθιστά τη φαρμακευτική αγωγή,
αλλά λειτουργεί συνεργιστικά με τις στατίνες,
βελτιώνοντας το λιπιδαιμικό προφίλ,
την ενδοθηλιακή λειτουργία και τη συνολική
καρδιαγγειακή πρόγνωση.

Τροφές που συνιστώνται

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΤροφήΚύρια οφέλη
ΕλαιόλαδοΜονοακόρεστα λιπαρά, μείωση LDL και φλεγμονής
Λιπαρά ψάριαΩ-3 λιπαρά, αντιφλεγμονώδη και αντιαρρυθμική δράση
Λαχανικά & φρούταΦυτικές ίνες, πολυφαινόλες, αντιοξειδωτική προστασία
Ξηροί καρποίΒελτίωση λιπιδαιμικού προφίλ και ενδοθηλιακής λειτουργίας
Βρώμη & όσπριαΜείωση απορρόφησης χοληστερόλης μέσω β-γλυκανών

Τροφές που πρέπει να αποφεύγονται

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΤροφήΛόγος αποφυγής
Τρανς λιπαρά & τηγανητάΑύξηση LDL, προαγωγή αθηροσκλήρωσης
Επεξεργασμένα κρέαταΑύξηση καρδιαγγειακού κινδύνου και φλεγμονής
Υπερβολική ζάχαρηΑύξηση τριγλυκεριδίων και ινσουλινοαντίστασης
ΓκρέιπφρουτΑναστολή CYP3A4 και αύξηση επιπέδων ορισμένων στατινών

Το πρότυπο της Μεσογειακής διατροφής
θεωρείται το πλέον τεκμηριωμένο
και ασφαλές διατροφικό μοντέλο
για ασθενείς που λαμβάνουν στατίνη.


11

Στατίνες και σωματική άσκηση

Η σωματική άσκηση και η θεραπεία με στατίνες
αποτελούν συμπληρωματικές παρεμβάσεις
με ανεξάρτητα και συνεργικά οφέλη
στη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου.

Οφέλη άσκησης σε άτομα που λαμβάνουν στατίνη

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΟφέληΚλινική σημασία
Μείωση καρδιαγγειακού κινδύνουΑθροιστικό όφελος με τη φαρμακευτική αγωγή
Αύξηση HDL-χοληστερόληςΒελτίωση αντι-αθηρογόνου προφίλ
Μείωση φλεγμονήςΜείωση CRP και αγγειακής δυσλειτουργίας
Βελτίωση αντοχήςΚαλύτερη καρδιοαναπνευστική εφεδρεία
Έλεγχος βάρους και σακχάρουΙδιαίτερα σημαντικό σε διαβήτη και μεταβολικό σύνδρομο

Σχέση στατινών και μυϊκών συμπτωμάτων

Σε ορισμένους ασθενείς,
κυρίως κατά την έναρξη της θεραπείας
ή μετά από απότομη αύξηση της έντασης άσκησης,
ενδέχεται να εμφανιστούν μυαλγίες.
Ο πιθανός μηχανισμός σχετίζεται με
επιπτώσεις στη μυϊκή μιτοχονδριακή λειτουργία.

Σε επίμονο ή έντονο μυϊκό πόνο,
συνιστάται έλεγχος CK.
Τιμές >10 φορές του ανώτερου φυσιολογικού ορίου
απαιτούν άμεση επανεκτίμηση της αγωγής.

Πρακτικές οδηγίες για άσκηση με στατίνη

  • Έναρξη με ήπια και προοδευτική άσκηση
  • Αποφυγή απότομης αύξησης έντασης στην αρχή της θεραπείας
  • Συνδυασμός αερόβιας και ήπιας μυϊκής ενδυνάμωσης
  • Επανεκτίμηση θεραπείας σε επίμονες μυαλγίες


12

Στατίνες και άλλες φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις

Οι φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις αποτελούν
σημαντικό παράγοντα κινδύνου για εμφάνιση
μυοπάθειας ή αύξησης τρανσαμινασών,
ιδίως σε στατίνες που μεταβολίζονται
μέσω του κυτοχρώματος CYP3A4.

Στατίνες όπως η σιμβαστατίνη και η
ατορβαστατίνη είναι περισσότερο
επιρρεπείς σε αλληλεπιδράσεις,
σε αντίθεση με την πραβαστατίνη
και τη ροσουβαστατίνη,
οι οποίες παρουσιάζουν ευνοϊκότερο προφίλ.

Συχνές κλινικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις

  • Μακρολίδες (π.χ. κλαριθρομυκίνη): ↑ επίπεδα στατίνης
  • Αντιρετροϊκά / αντι-HCV: έντονη αναστολή CYP3A4
  • Αμιωδαρόνη: αυξημένος κίνδυνος μυοπάθειας
  • Αναστολείς διαύλων ασβεστίου (βεραπαμίλη, διλτιαζέμη)
  • Γκρέιπφρουτ: μη αναστρέψιμη αναστολή εντερικού CYP3A4
Κλινική πρακτική:
Σε ανάγκη συγχορήγησης αλληλεπιδρώντος φαρμάκου,
προτιμάται αλλαγή στατίνης αντί πλήρους διακοπής.

Εργαστηριακή παρακολούθηση

  • Λιπιδαιμικό προφίλ πριν την έναρξη και ανά 4–12 εβδομάδες
  • AST / ALT στην έναρξη και σε κλινική ένδειξη
  • CK μόνο σε μυϊκά συμπτώματα (όχι ρουτίνα)
  • Γλυκαιμικός έλεγχος σε διαβήτη ή μεταβολικό σύνδρομο

Η συστηματική παρακολούθηση επιτρέπει
την ασφαλή μακροχρόνια χρήση
χωρίς αχρείαστες διακοπές.


13

Νεότερες θεραπευτικές προσεγγίσεις (2023–2025)

Παρά την ισχυρή αποτελεσματικότητα των στατινών,
ένα ποσοστό ασθενών δεν επιτυγχάνει τους στόχους LDL
ή εμφανίζει τεκμηριωμένη δυσανεξία.
Αυτό οδήγησε στην ανάπτυξη
νεότερων υπολιπιδαιμικών θεραπειών
με συμπληρωματικούς μηχανισμούς δράσης.

Inclisiran (siRNA κατά PCSK9)

Το inclisiran μειώνει τη σύνθεση PCSK9 στο ήπαρ,
αυξάνοντας τους υποδοχείς LDL
και οδηγώντας σε βαθιά και σταθερή μείωση LDL.

  • Χορήγηση: υποδόρια, 2 φορές/έτος
  • Μείωση LDL: ~50%
  • Μελέτες: ORION-9, ORION-10, ORION-11
  • Πλεονέκτημα: ελάχιστο πρόβλημα συμμόρφωσης

Bempedoic acid (ACL αναστολέας)

Δρα ένα στάδιο πριν από τη HMG-CoA αναγωγάση
και ενεργοποιείται αποκλειστικά στο ήπαρ,
χωρίς μυϊκή δράση.

  • Μείωση LDL: 18–25%
  • Έως 38% σε συνδυασμό με εζετιμίμπη
  • Ιδανικό σε στατινική δυσανεξία

Obicetrapib (CETP αναστολέας)

  • Μείωση LDL: ~45–50%
  • Σημαντική αύξηση HDL (>100%)
  • Μείωση ApoB και Lp(a)

AZD0780 (στοματικός PCSK9 αναστολέας)

  • Από του στόματος μόριο μικρού βάρους
  • Στόχος: LDL ↓ ≥50%
  • Πρώιμες κλινικές φάσεις
↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΦάρμακοΜηχανισμόςΜείωση LDLΣυχνότηταΧορήγηση
InclisiransiRNA κατά PCSK9~50%6 μήνεςΈνεση
Bempedoic acidACL αναστολέας20–25%ΚαθημερινάΑπό στόματος
ObicetrapibCETP αναστολέας~45–50%ΚαθημερινάΑπό στόματος
AZD0780PCSK9 αναστολήΣτόχος ~50%Υπό μελέτηΑπό στόματος


14

Στατίνες και ειδικές πληθυσμιακές ομάδες

Η χορήγηση στατινών σε ειδικούς πληθυσμούς
απαιτεί προσεκτική στάθμιση
οφέλους έναντι κινδύνου.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΚατάστασηΣύσταση
ΕγκυμοσύνηΑπόλυτη αντένδειξη
ΘηλασμόςΔεν συνιστώνται
ΗλικιωμένοιΧορήγηση με εξατομίκευση δόσης
Σακχαρώδης διαβήτηςΣυνιστώνται ανεξαρτήτως LDL
Χρόνια νεφρική νόσοςΝαι (εκτός τελικού σταδίου αιμοκάθαρσης)


15

Εναλλακτικές θεραπείες μείωσης χοληστερόλης

Οι εναλλακτικές παρεμβάσεις έχουν ρόλο
μόνο σε ήπια υπερχοληστερολαιμία
ή σε τεκμηριωμένη δυσανεξία στις στατίνες.

Διατροφική θεραπεία

  • Β-γλυκάνες (βρώμη): LDL ↓ 5–10%
  • Φυτικές ίνες και στερόλες
  • Περιορισμός κορεσμένων λιπαρών

Άσκηση και τρόπος ζωής

  • 150–300 λεπτά αερόβιας άσκησης/εβδομάδα
  • Απώλεια βάρους → μείωση LDL
  • Διακοπή καπνίσματος

Φυτικά συμπληρώματα

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΟυσίαΔράσηΜείωση LDL
Κόκκινη μαγιά ρυζιούΣτατινοειδής δράση10–25%
Φυτικές στερόλες↓ απορρόφησης χοληστερόλης10–15%
Νιασίνη*↑ HDL, ↓ LDL/TG10–20%

Σημαντικό:
Καμία εναλλακτική μέθοδος δεν αντικαθιστά
τη στατίνη σε ασθενείς
μέτριου, υψηλού ή πολύ υψηλού κινδύνου.


16

Στατίνες: μύθοι και αλήθειες

Η εκτεταμένη χρήση των στατινών έχει συνοδευτεί
από πληθώρα μύθων, οι οποίοι συχνά οδηγούν
σε αδικαιολόγητη διακοπή μιας αποδεδειγμένα
σωτήριας θεραπείας.

Μύθος: «Οι στατίνες προκαλούν σοβαρές μυϊκές βλάβες σε όλους»

Αλήθεια: μυαλγίες εμφανίζονται σε περίπου 5–10% των ασθενών,
συνήθως ήπιες και αναστρέψιμες.
Σοβαρή μυοπάθεια ή ραβδομυόλυση είναι εξαιρετικά σπάνια
(<0,1%) και σχετίζεται κυρίως με υψηλές δόσεις,
αλληλεπιδράσεις ή νεφρική δυσλειτουργία.

Μύθος: «Οι στατίνες καταστρέφουν το ήπαρ»

Αλήθεια: παροδική αύξηση τρανσαμινασών
παρατηρείται σε μικρό ποσοστό ασθενών και
συνήθως δεν έχει κλινική σημασία.
Κλινικά σημαντική ηπατοτοξικότητα είναι εξαιρετικά σπάνια.

Μύθος: «Αν η LDL είναι φυσιολογική, δεν χρειάζομαι στατίνη»

Αλήθεια: το όφελος των στατινών
δεν περιορίζεται στη μείωση της LDL.
Περιλαμβάνει σταθεροποίηση αθηρωματικών πλακών,
αντιφλεγμονώδη δράση και μείωση θρομβογένεσης,
ιδίως σε ασθενείς υψηλού κινδύνου.

Μύθος: «Οι στατίνες προκαλούν άνοια ή καρκίνο»

Αλήθεια: μεγάλες μετα-αναλύσεις
δεν δείχνουν αύξηση κινδύνου.
Αντίθετα, διερευνάται πιθανή νευροπροστατευτική
και αντικαρκινική δράση σε επιλεγμένα πλαίσια.

Συμπέρασμα

Οι στατίνες συγκαταλέγονται στα
πιο καλά μελετημένα φάρμακα στην ιστορία της ιατρικής,
με σαφή και επαναλαμβανόμενη μείωση εμφραγμάτων,
εγκεφαλικών και καρδιαγγειακής θνησιμότητας.


17

Κατευθυντήριες οδηγίες

Οι σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες
εστιάζουν στην εκτίμηση
συνολικού καρδιαγγειακού κινδύνου
και όχι αποκλειστικά στις απόλυτες τιμές LDL-χοληστερόλης.

Ευρωπαϊκές (ESC) και Αμερικανικές (ACC/AHA) οδηγίες

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΚίνδυνοςΣτόχος LDLΘεραπευτική στρατηγική
Πολύ υψηλός<55 mg/dL ή ↓ ≥50%Υψηλής έντασης στατίνη ± εζετιμίμπη / PCSK9
Υψηλός<70 mg/dLΜέτρια ή υψηλής έντασης στατίνη
Μέτριος<100 mg/dLΕξατομικευμένη απόφαση
Χαμηλός<116 mg/dLΤροποποίηση τρόπου ζωής

Παραδείγματα πολύ υψηλού κινδύνου:
προηγούμενο έμφραγμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο,
σακχαρώδης διαβήτης με βλάβες οργάνων-στόχων,
χρόνια νεφρική νόσος ≥ σταδίου 3.


18

Κλινικές μελέτες και στατιστικά δεδομένα

Η αποτελεσματικότητα των στατινών
τεκμηριώνεται από δεκαετίες μεγάλων
τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών,
με συνεπή μείωση εμφραγμάτων,
εγκεφαλικών και καρδιαγγειακής θνησιμότητας.

Ένταση θεραπείας και αναμενόμενη μείωση LDL

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΈντασηΜείωση LDLΕνδεικτικά σχήματα
Υψηλή↓ ≥50%Ατορβαστατίνη 40–80 mg, Ροσουβαστατίνη 20–40 mg
Μέτρια↓ 30–49%Ατορβαστατίνη 10–20 mg, Ροσουβαστατίνη 5–10 mg, Σιμβαστατίνη 20–40 mg
Χαμηλή↓ <30%Πραβαστατίνη 10–20 mg, Λοβαστατίνη 20 mg

Τι έδειξαν οι μεγάλες κλινικές δοκιμές

Μελέτες όπως οι 4S, WOSCOPS, HPS, JUPITER,
TNT, PROVE-IT και IMPROVE-IT

κατέδειξαν με συνέπεια:

  • Μείωση εμφραγμάτων κατά 20–55%
  • Μείωση εγκεφαλικών κατά 20–40%
  • Μείωση καρδιαγγειακής θνησιμότητας έως 35%
  • Όφελος ακόμη και σε φυσιολογική αρχική LDL
Κεντρικό μήνυμα:
Όσο χαμηλότερη επιτυγχάνεται η LDL,
τόσο μικρότερος ο καρδιαγγειακός κίνδυνος,
ιδίως σε ασθενείς μέτριου έως πολύ υψηλού κινδύνου.

Τα δεδομένα είναι επαναλήψιμα, σταθερά και
κλινικά αδιαμφισβήτητα.
Οι στατίνες παραμένουν
ακρογωνιαίος λίθος της καρδιαγγειακής πρόληψης.


19

Συμμόρφωση στη θεραπεία

Η μακροχρόνια συμμόρφωση στη θεραπεία με στατίνες
αποτελεί καθοριστικό παράγοντα κλινικής επιτυχίας.
Η διακοπή ή ακανόνιστη λήψη έχει συσχετιστεί με
αύξηση καρδιαγγειακού κινδύνου και θνησιμότητας κατά 20–30%,
ιδίως σε ασθενείς δευτερογενούς πρόληψης.

Οι συχνότεροι λόγοι μειωμένης συμμόρφωσης περιλαμβάνουν
τον φόβο παρενεργειών, την ελλιπή ενημέρωση,
την απουσία σαφών θεραπευτικών στόχων
και την έλλειψη τακτικής παρακολούθησης.

Τι βελτιώνει τη συμμόρφωση:

  • καθορισμός σαφούς στόχου LDL και επανέλεγχος αποτελεσμάτων
  • εξατομικευμένη επιλογή σκευάσματος και δόσης
  • απλοποίηση θεραπευτικών σχημάτων
  • χρήση ψηφιακών εργαλείων (υπενθυμίσεις, mHealth εφαρμογές)
  • ενεργός συμμετοχή του ασθενούς στη λήψη αποφάσεων


20

Συμπεράσματα και σύγχρονες θεραπευτικές εξελίξεις

Οι στατίνες αποτελούν τη βάση της θεραπείας
για τη μείωση της LDL-χοληστερόλης
και την πρόληψη καρδιαγγειακών συμβαμάτων,
τόσο στην πρωτογενή όσο και στη δευτερογενή πρόληψη.
Δεδομένα δεκαετιών τεκμηριώνουν
σαφή μείωση εμφραγμάτων, εγκεφαλικών και θνησιμότητας.

Οι νεότερες θεραπείες
(inclisiran, bempedoic acid, CETP αναστολείς,
νεότεροι PCSK9 αναστολείς από του στόματος)
δεν αντικαθιστούν τις στατίνες,
αλλά επεκτείνουν το θεραπευτικό οπλοστάσιο
σε ασθενείς με δυσανεξία,
ανεπαρκή ανταπόκριση
ή πολύ υψηλό υπολειπόμενο καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Κλινικό μήνυμα:
Η αποτελεσματική αντιμετώπιση της δυσλιπιδαιμίας
απαιτεί εξατομικευμένη και πολυπαραγοντική προσέγγιση,
με συνδυασμό φαρμακευτικής αγωγής,
παρεμβάσεων τρόπου ζωής
και συστηματικής παρακολούθησης.


21

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ) για τις στατίνες

Τι είναι οι στατίνες;

Φαρμακευτικοί αναστολείς της HMG-CoA αναγωγάσης που μειώνουν τη σύνθεση LDL-χοληστερόλης στο ήπαρ.

Πότε ενδείκνυται η έναρξη στατίνης;

Όταν ο συνολικός καρδιαγγειακός κίνδυνος είναι αυξημένος ή όταν η LDL παραμένει υψηλή παρά τις παρεμβάσεις τρόπου ζωής.

Ποιοι είναι οι στόχοι LDL με στατίνες;

Εξαρτώνται από τον καρδιαγγειακό κίνδυνο: <55 mg/dL σε πολύ υψηλό κίνδυνο, <70 mg/dL σε υψηλό κίνδυνο.

Πόσο γρήγορα φαίνεται το αποτέλεσμα;

Η μείωση της LDL αρχίζει μέσα σε 1–2 εβδομάδες και σταθεροποιείται σε 4–6 εβδομάδες.

Είναι ασφαλής η μακροχρόνια χρήση;

Ναι. Μελέτες δεκαετιών δείχνουν υψηλό προφίλ ασφάλειας και σαφές όφελος επιβίωσης.

Χρειάζονται εξετάσεις αίματος κατά τη θεραπεία;

Συνιστάται έλεγχος λιπιδαιμικού προφίλ και τρανσαμινασών, ενώ CK μόνο αν υπάρχουν μυϊκά συμπτώματα.

Τι γίνεται αν εμφανιστούν μυαλγίες;

Συνήθως αντιμετωπίζονται με προσαρμογή δόσης ή αλλαγή στατίνης χωρίς διακοπή της θεραπείας.

Μπορώ να διακόψω τη στατίνη όταν πέσει η LDL;

Όχι χωρίς ιατρική καθοδήγηση, καθώς η διακοπή αυξάνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Οι στατίνες αυξάνουν το σάκχαρο;

Μπορεί να προκαλέσουν μικρή αύξηση γλυκόζης, αλλά το καρδιαγγειακό όφελος υπερτερεί σαφώς.

Μπορούν να χορηγηθούν σε ηλικιωμένους;

Ναι, με εξατομίκευση δόσης και παρακολούθηση, ειδικά σε δευτερογενή πρόληψη.

.


22

Κλείστε Ραντεβού

Ερμηνεία αποτελεσμάτων από ιατρό στο εργαστήριό μας.
Μπορείτε να προγραμματίσετε εξέταση
ή να δείτε τον πλήρη κατάλογο διαθέσιμων εξετάσεων.

Κλείστε εύκολα εξέταση λιπιδαιμικού ελέγχου ή δείτε τον πλήρη κατάλογο:
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30


23

Βιβλιογραφία

Κατάλογος Εξετάσεων – Μικροβιολογικό Λαμία

https://mikrobiologikolamia.gr/katalogos-eksetaseon/
Grundy SM et al. 2019 ACC/AHA Guideline on the Management of Blood Cholesterol.
Circulation.

https://doi.org/10.1161/CIR.0000000000000625
Mach F et al. ESC Guidelines for the management of dyslipidaemias.
Eur Heart J.

https://doi.org/10.1093/eurheartj/ehad091
Collins R et al. Interpretation of the evidence for statin efficacy and safety.
Lancet.
Επιστημονική επιμέλεια:
Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος, Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας, Έσλιν 19, Λαμία 35100
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

Fibrates-1200x800.jpg

🩺 Φιβράτες: Τι Είναι και Πώς Βοηθούν στη Μείωση Τριγλυκεριδίων και Χοληστερίνης


✍️

Οι φιβράτες είναι μια κατηγορία υπολιπιδαιμικών φαρμάκων που χρησιμοποιούνται κυρίως για τη μείωση των επιπέδων τριγλυκεριδίων στο αίμα και την αύξηση της HDL (καλής) χοληστερίνης. Αν και λιγότερο γνωστές στο ευρύ κοινό σε σχέση με τις στατίνες, οι φιβράτες παίζουν σημαντικό ρόλο σε ασθενείς με δυσλιπιδαιμία, ιδιαίτερα όταν υπάρχει αυξημένος καρδιαγγειακός κίνδυνος.

🔍 Πώς δρουν οι φιβράτες;

Οι φιβράτες ενεργοποιούν έναν ειδικό υποδοχέα στο ήπαρ, γνωστό ως PPAR-α. Μέσω αυτού:

  • Μειώνεται η παραγωγή τριγλυκεριδίων.

  • Αυξάνεται η καύση των λιπιδίων.

  • Ενισχύεται η καλή χοληστερίνη (HDL).

  • Μειώνεται ελαφρώς η κακή χοληστερίνη (LDL).

Αυτό τις καθιστά ιδιαίτερα χρήσιμες σε περιπτώσεις μικτής δυσλιπιδαιμίας, που συχνά παρατηρείται σε άτομα με μεταβολικό σύνδρομο ή σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.

💊 Παραδείγματα φιβρατών:

Οι πιο διαδεδομένες φιβράτες που χρησιμοποιούνται σήμερα περιλαμβάνουν:

  • Φαινοφιβράτη (Fenofibrate) – η πιο συχνά συνταγογραφούμενη.

  • Γεμφιβροζίλη (Gemfibrozil) – λιγότερο χρησιμοποιούμενη λόγω αλληλεπιδράσεων.

  • Μπεζαφιβράτη (Bezafibrate) – χρησιμοποιείται κυρίως στην Ευρώπη.

📈 Πότε συνιστώνται;

Οι φιβράτες ενδείκνυνται σε περιπτώσεις:

  • Υπερτριγλυκεριδαιμίας (>500 mg/dL) για πρόληψη παγκρεατίτιδας.

  • Χαμηλής HDL και υψηλών τριγλυκεριδίων, ιδιαίτερα σε διαβητικούς ασθενείς.

  • Ασθενών που δεν μπορούν να ανεχτούν στατίνες.

Συχνά συνδυάζονται με στατίνες, αλλά με προσοχή λόγω του αυξημένου κινδύνου για μυοπάθειες.

⚠️ Πιθανές παρενέργειες και προφυλάξεις

Αν και γενικά καλά ανεκτές, οι φιβράτες μπορούν να προκαλέσουν:

  • Μυαλγίες ή σπανιότερα ραβδομυόλυση.

  • Δυσπεπτικά συμπτώματα (ναυτία, πόνος στο στομάχι).

  • Αύξηση ηπατικών ενζύμων.

  • Χολολιθίαση (πέτρες στη χολή).

  • Μείωση της νεφρικής λειτουργίας.

Η παρακολούθηση της ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας είναι απαραίτητη κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

🧠 Τι να προσέξω αν λαμβάνω φιβράτες;

  • Αποφύγετε τον συνδυασμό με γεμφιβροζίλη και στατίνες (υψηλός κίνδυνος μυοτοξικότητας).

  • Ελέγχετε τακτικά τις εξετάσεις αίματος, ειδικά στην αρχή της θεραπείας.

  • Πείτε στον γιατρό σας αν έχετε ιστορικό χολολιθίασης ή νεφρική νόσο.


✅ Συμπέρασμα

Οι φιβράτες είναι πολύτιμα φάρμακα για τη ρύθμιση των λιπιδίων σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, κυρίως όταν τα τριγλυκερίδια είναι υψηλά ή όταν η HDL είναι χαμηλή. Η χρήση τους πρέπει να γίνεται υπό ιατρική παρακολούθηση, με έμφαση στη σωστή επιλογή φαρμάκου και την αποφυγή επικίνδυνων συνδυασμών.


Το Εργαστήριό μας

Από το 2004 προσφέρουμε διαγνωστικές υπηρεσίες υψηλού επιπέδου με εξελιγμένο ιατρικό εξοπλισμό
και αφοσιωμένο προσωπικό. Δέσμευσή μας είναι η αξιοπιστία, η άμεση και ανθρώπινη φροντίδα σε κάθε ασθενή.

Social Networks

Facebook
Twitter

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι

Επικοινωνία

22310 66841
6972 860905
Έσλιν 19, Λαμία 35100
©2025 Παντελής Αναγνωστόπουλος. All rights reserved.

Μικροβιολογικό Λαμία – Διαγνωστική ιατρική φροντίδα από το 2004.

Μικροβιολογικό Λαμία
Privacy Overview

This website uses cookies so that we can provide you with the best user experience possible. Cookie information is stored in your browser and performs functions such as recognising you when you return to our website and helping our team to understand which sections of the website you find most interesting and useful.