ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΕΣ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ • ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑ • ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ

Ιγμορίτιδα / Οξεία Ρινοκολπίτιδα: Συμπτώματα, Πόσο Κρατά, Πότε Είναι Βακτηριακή και Πότε Χρειάζεται Αντιβίωση

Δημοσίευση: 7 Αυγούστου 2026 • Τελευταία ενημέρωση: 7 Αυγούστου 2026

Περιεχόμενα

• 1. Τι είναι η ιγμορίτιδα / οξεία ρινοκολπίτιδα
• 2. Ποια είναι τα συχνότερα συμπτώματα
• 3. Πόσο κρατά η ιγμορίτιδα
• 4. Ιογενής ή βακτηριακή ιγμορίτιδα;
• 5. Πράσινες και κίτρινες εκκρίσεις
• 6. Πόνος στα ιγμόρεια, δόντια και πρόσωπο
• 7. Πυρετός και ιγμορίτιδα
• 8. Τι είναι η διπλή επιδείνωση
• 9. Πότε χρειάζεται αντιβίωση
• 10. Augmentin, Zinadol και άλλα αντιβιοτικά
• 11. Γιατί δεν δίνουμε πάντα αντιβίωση
• 12. CRP και Γενική Αίματος
• 13. Χρειάζεται καλλιέργεια;
• 14. Αξονική και ακτινογραφία
• 15. Αντιμετώπιση χωρίς αντιβίωση
• 16. Ρινικά spray, αποσυμφορητικά και κορτιζόνη
• 17. Ιγμορίτιδα ή αλλεργική ρινίτιδα;
• 18. Πότε μπορεί να φταίει ένα δόντι
• 19. Ιγμορίτιδα στα παιδιά
• 20. Πότε είναι επείγον
• 21. Υποτροπιάζουσα και χρόνια ρινοκολπίτιδα
• 22. Συχνές ερωτήσεις
• 23. Κλείστε Ραντεβού και Βιβλιογραφία

1Τι είναι η ιγμορίτιδα / οξεία ρινοκολπίτιδα

Ο όρος οξεία ρινοκολπίτιδα περιγράφει φλεγμονή του βλεννογόνου της μύτης και των παραρρινίων κόλπων. Στην καθημερινή γλώσσα χρησιμοποιείται συχνά η λέξη ιγμορίτιδα, παρότι η φλεγμονή δεν περιορίζεται απαραίτητα μόνο στα ιγμόρεια.

Οι παραρρίνιοι κόλποι είναι αεροφόρες κοιλότητες που βρίσκονται γύρω από τη μύτη, τα μάτια και το μέτωπο. Επικοινωνούν με τη ρινική κοιλότητα μέσω μικρών στομίων.

Όταν μια ίωση προκαλέσει οίδημα του βλεννογόνου, αυτά τα στόμια μπορεί να στενέψουν. Η φυσιολογική αποχέτευση των εκκρίσεων δυσκολεύεται και προκαλούνται:

• ρινική συμφόρηση,
• αυξημένες εκκρίσεις,
• πίεση ή βάρος στο πρόσωπο,
• μειωμένη όσφρηση,
• πονοκέφαλος ή αίσθημα πίεσης.

Στους περισσότερους ασθενείς η διαδικασία αυτή ξεκινά από ιογενή λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού και υποχωρεί χωρίς αντιβιοτικό.

2Ιγμορίτιδα: ποια είναι τα συχνότερα συμπτώματα

Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της οξείας ρινοκολπίτιδας είναι:

• βουλωμένη μύτη ή δυσκολία στη ρινική αναπνοή,
• ρινικές εκκρίσεις ή εκκρίσεις που κατεβαίνουν προς τον λαιμό,
• πόνος, πίεση ή βάρος στο πρόσωπο,
• πόνος γύρω από τα μάτια, τα ζυγωματικά ή το μέτωπο,
• μειωμένη ή προσωρινά χαμένη όσφρηση,
• πονοκέφαλος,
• βήχας, ιδιαίτερα όταν οι εκκρίσεις κατεβαίνουν προς τον φάρυγγα,
• αίσθημα κόπωσης ή κακουχίας,
• μερικές φορές πυρετός,
• πόνος στα άνω δόντια ή στη γνάθο.

Δεν χρειάζεται να υπάρχουν όλα τα συμπτώματα ταυτόχρονα. Η βαρύτητα και κυρίως η χρονική εξέλιξη της νόσου βοηθούν περισσότερο στη διάκριση μιας συνηθισμένης ίωσης από πιθανή βακτηριακή επιπλοκή.

3Πόσο κρατά η ιγμορίτιδα;

Ένα από τα συχνότερα λάθη είναι η προσδοκία ότι η ιγμορίτιδα πρέπει να υποχωρήσει μέσα σε 3–4 ημέρες.

Η οξεία ρινοκολπίτιδα συχνά διαρκεί 2 έως 3 εβδομάδες. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ασθενής παραμένει εξίσου άρρωστος για όλο αυτό το διάστημα. Συνήθως υπάρχει σταδιακή βελτίωση.

Επομένως, η διάρκεια από μόνη της δεν αρκεί. Σημασία έχει αν ο ασθενής βελτιώνεται ή αν παραμένει σταθερά άρρωστος ή επιδεινώνεται.

4Ιογενής ή βακτηριακή ιγμορίτιδα;

Η διάκριση δεν μπορεί συνήθως να γίνει από ένα μόνο σύμπτωμα. Οι περισσότερες περιπτώσεις ξεκινούν ως ιογενείς και μόνο ένα μικρό ποσοστό εξελίσσεται σε βακτηριακή λοίμωξη.

Η πιθανότητα βακτηριακής οξείας ρινοκολπίτιδας αυξάνεται όταν συνυπάρχουν αρκετά από τα παρακάτω:

• συμπτώματα για τουλάχιστον 10 ημέρες χωρίς ουσιαστική βελτίωση,
• πυώδεις ή έντονα αποχρωματισμένες ρινικές εκκρίσεις,
• έντονος εντοπισμένος μονόπλευρος πόνος, ιδιαίτερα στα δόντια ή στη γνάθο,
• πυρετός, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από έντονη τοπική συμπτωματολογία,
• νέα επιδείνωση μετά από αρχική βελτίωση.

5Πράσινες ή κίτρινες εκκρίσεις σημαίνουν βακτηριακή ιγμορίτιδα;

Όχι. Το χρώμα των ρινικών εκκρίσεων δεν μπορεί μόνο του να ξεχωρίσει μια ιογενή από μια βακτηριακή λοίμωξη.

Κατά τη διάρκεια μιας ίωσης, μεγάλος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων μετακινείται στον ρινικό βλεννογόνο. Ένζυμα και κυτταρικά υπολείμματα μπορούν να μετατρέψουν τη βλέννα από διαυγή σε:

• λευκή,
• κίτρινη,
• κιτρινοπράσινη,
• πράσινη.

Επομένως, το «έχω πράσινες εκκρίσεις, άρα χρειάζομαι αντιβίωση» είναι υπεραπλούστευση.

Το χρώμα αποκτά μεγαλύτερη διαγνωστική αξία μόνο όταν συνδυάζεται με άλλα στοιχεία, όπως παρατεταμένη διάρκεια, μονόπλευρο έντονο πόνο, πυρετό ή διπλή επιδείνωση.

6Πόνος στα ιγμόρεια, στα δόντια ή στο πρόσωπο

Ο πόνος ή η πίεση μπορεί να εντοπίζεται:

• στα ζυγωματικά,
• γύρω ή πίσω από τα μάτια,
• στο μέτωπο,
• στη ρίζα της μύτης,
• στα άνω δόντια και στη γνάθο.

Η αίσθηση πίεσης και το βάρος είναι συχνά τόσο σε ιογενή όσο και σε βακτηριακή ρινοκολπίτιδα.

Πιο ύποπτος για βακτηριακή αιτιολογία θεωρείται ο έντονος, καλά εντοπισμένος και ιδιαίτερα μονόπλευρος πόνος, ιδίως όταν επιμένει ή συνοδεύεται από πυρετό και πυώδεις εκκρίσεις.

Επίμονος μονόπλευρος πόνος στα άνω δόντια μπορεί επίσης να υποδηλώνει οδοντογενή αιτία και χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση.

7Ιγμορίτιδα και πυρετός

Ο πυρετός μπορεί να εμφανιστεί τόσο σε μια αρχική ιογενή λοίμωξη όσο και σε βακτηριακή ρινοκολπίτιδα.

Για αυτό και ένας μεμονωμένος πυρετός δεν αρκεί για να αποφασιστεί αντιβίωση.

Μεγαλύτερη προσοχή χρειάζεται όταν υπάρχει:

• υψηλός ή επίμονος πυρετός,
• έντονος μονόπλευρος πόνος στο πρόσωπο,
• σημαντική κακουχία,
• πυώδης ρινική έκκριση,
• επιδείνωση αντί για σταδιακή βελτίωση.

8Τι είναι η «διπλή επιδείνωση» ή double worsening;

Η διπλή επιδείνωση είναι ένα από τα πιο χρήσιμα κλινικά στοιχεία.

Το τυπικό σενάριο είναι:

1. Ξεκινά ένα κοινό κρυολόγημα.
2. Για μερικές ημέρες υπάρχουν μπούκωμα, καταρροή, βήχας ή πυρετός.
3. Ο ασθενής αρχίζει να αισθάνεται καλύτερα.
4. Στη συνέχεια εμφανίζεται νέα σαφής επιδείνωση.

Μπορεί να επιστρέψει ο πυρετός, να αυξηθεί ο πόνος στο πρόσωπο ή να γίνουν εντονότερες οι εκκρίσεις και η συμφόρηση.

Αυτό το μοτίβο αυξάνει την πιθανότητα να έχει προστεθεί δευτερογενής βακτηριακή λοίμωξη.

9Πότε χρειάζεται αντιβίωση για την ιγμορίτιδα;

Η αντιβίωση προορίζεται για περιπτώσεις στις οποίες η κλινική εικόνα είναι συμβατή με βακτηριακή ρινοκολπίτιδα και ο γιατρός κρίνει ότι το αναμενόμενο όφελος υπερτερεί των πιθανών ανεπιθύμητων ενεργειών.

Η εκτίμηση για αντιβιοτικό γίνεται κυρίως όταν:

• τα συμπτώματα παραμένουν ≥10 ημέρες χωρίς βελτίωση,
• υπάρχει σαφής διπλή επιδείνωση,
• υπάρχει έντονη ή σοβαρή κλινική εικόνα,
• ο ασθενής είναι συστηματικά πολύ καταβεβλημένος,
• υπάρχουν παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο επιπλοκών.

Ακόμη και όταν πληρούνται κριτήρια μη επιπλεγμένης οξείας βακτηριακής ρινοκολπίτιδας, οι σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες επιτρέπουν σε κατάλληλους ενήλικες την επιλογή παρακολούθησης χωρίς άμεση αντιβίωση, εφόσον υπάρχει δυνατότητα επανεκτίμησης αν δεν υπάρξει βελτίωση ή εμφανιστεί επιδείνωση.

Για αναλυτικότερη ενημέρωση δείτε τον οδηγό Αντιβιοτικά για Αναπνευστικές Λοιμώξεις: Πότε Χρειάζονται και Ποιες Εξετάσεις Βοηθούν.

10Augmentin, Zinadol και άλλα αντιβιοτικά για ιγμορίτιδα

Όταν έχει αποφασιστεί ότι χρειάζεται αντιβιοτική θεραπεία, η επιλογή δεν πρέπει να γίνεται μόνο από την εμπορική ονομασία ενός φαρμάκου ή επειδή «είχε δουλέψει την προηγούμενη φορά».

Στους ενήλικες, σύγχρονες διεθνείς οδηγίες χρησιμοποιούν ως βασικές επιλογές την αμοξικιλλίνη με ή χωρίς κλαβουλανικό οξύ, ανάλογα με τον ασθενή, τη βαρύτητα και τον κίνδυνο ανθεκτικών μικροβίων.

Το Augmentin (αμοξικιλλίνη/κλαβουλανικό) έχει ένδειξη για επιλεγμένες περιπτώσεις οξείας βακτηριακής παραρρινοκολπίτιδας. Δεν πρέπει όμως να λαμβάνεται σε κάθε επεισόδιο ρινικής συμφόρησης ή πράσινων εκκρίσεων.

Η κεφουροξίμη (Zinadol) είναι κεφαλοσπορίνη που μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε συγκεκριμένες βακτηριακές λοιμώξεις και ΩΡΛ ενδείξεις όταν ο θεράπων γιατρός κρίνει ότι αποτελεί κατάλληλη επιλογή. Δεν αποτελεί αυτόματη εναλλακτική για κάθε ασθενή.

Η απόφαση επηρεάζεται από:

• αλλεργίες σε πενικιλλίνες ή άλλες β-λακτάμες,
• προηγούμενη χρήση αντιβιοτικών,
• ηλικία,
• εγκυμοσύνη,
• νεφρική ή ηπατική λειτουργία,
• σοβαρότητα της λοίμωξης,
• πιθανότητα ανθεκτικών μικροβίων,
• τοπικά δεδομένα μικροβιακής αντοχής.

11Γιατί δεν δίνουμε πάντα αντιβίωση;

Υπάρχουν τρεις βασικοί λόγοι.

1. Οι περισσότερες οξείες ρινοκολπίτιδες είναι ιογενείς.
Ένα αντιβιοτικό δεν επιταχύνει την ανάρρωση από έναν ιό.

2. Ακόμη και αρκετές μη επιπλεγμένες βακτηριακές λοιμώξεις υποχωρούν αυτόματα.
Για αυτό οι νεότερες οδηγίες δίνουν σημαντικό ρόλο στην προσεκτική παρακολούθηση.

3. Τα αντιβιοτικά έχουν ανεπιθύμητες ενέργειες.
Μπορούν να προκαλέσουν διάρροια, ναυτία, εξάνθημα, αλλεργική αντίδραση και διαταραχή της φυσιολογικής μικροβιακής χλωρίδας, ενώ η υπερβολική χρήση προάγει τη μικροβιακή αντοχή.

Δείτε επίσης τον πλήρη οδηγό για τα αντιβιοτικά, τη σωστή χρήση και τη μικροβιακή αντοχή.

12CRP και Γενική Αίματος: χρειάζονται στην ιγμορίτιδα;

Στην τυπική, μη επιπλεγμένη οξεία ρινοκολπίτιδα η διάγνωση είναι συνήθως κλινική και δεν απαιτούνται εξετάσεις αίματος σε όλους.

Σε επιλεγμένες περιπτώσεις όμως, ιδιαίτερα όταν υπάρχει:

• υψηλός ή παρατεταμένος πυρετός,
• έντονη κακουχία,
• αμφίβολη διάγνωση,
• υποψία σοβαρότερης λοίμωξης,
• ανοσοκαταστολή ή σημαντικά συνοδά νοσήματα,

ο γιατρός μπορεί να ζητήσει εργαστηριακό έλεγχο.

Η CRP / C-αντιδρώσα πρωτεΐνη είναι δείκτης ενεργού φλεγμονής, αλλά δεν μπορεί μόνη της να αποδείξει ότι μια ιγμορίτιδα είναι βακτηριακή ούτε να αποφασίσει αν χρειάζεται αντιβίωση.

Αντίστοιχα, η Γενική Αίματος μπορεί να δώσει πληροφορίες για τα λευκά αιμοσφαίρια και τη συνολική φλεγμονώδη εικόνα, αλλά τα αποτελέσματα πρέπει να ερμηνεύονται μαζί με την κλινική εξέταση.

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε τον οδηγό Αντιβιοτικά και Εξετάσεις Αίματος: CRP, Γενική Αίματος, Καλλιέργειες και Αντιβιόγραμμα.

13Χρειάζεται καλλιέργεια ρινικού εκκρίματος;

Όχι συνήθως. Η καλλιέργεια ενός απλού επιφανειακού ρινικού επιχρίσματος δεν αποτελεί εξέταση ρουτίνας για να καθοριστεί το μικρόβιο που βρίσκεται μέσα στους παραρρίνιους κόλπους.

Η μύτη μπορεί φυσιολογικά να αποικίζεται από βακτήρια που δεν ευθύνονται για τη συγκεκριμένη λοίμωξη. Έτσι, ένα θετικό αποτέλεσμα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το συγκεκριμένο μικρόβιο προκαλεί την ιγμορίτιδα.

Σε επίμονες, υποτροπιάζουσες, σοβαρές ή ανθεκτικές περιπτώσεις ο ΩΡΛ μπορεί να χρειαστεί πιο στοχευμένη λήψη υλικού, συνήθως με ενδοσκοπική καθοδήγηση.

14Χρειάζεται ακτινογραφία ή αξονική τομογραφία;

Σε μια τυπική οξεία ρινοκολπίτιδα δεν χρειάζεται απεικόνιση ρουτίνας.

Η αξονική τομογραφία παραρρινίων κόλπων χρησιμοποιείται κυρίως όταν:

• υπάρχει υποψία επιπλοκής,
• η διάγνωση δεν είναι σαφής,
• τα συμπτώματα είναι χρόνια ή υποτροπιάζουν,
• χρειάζεται ανατομική αξιολόγηση από ΩΡΛ,
• εξετάζεται χειρουργική αντιμετώπιση.

Εικόνες «πάχυνσης βλεννογόνου» μπορεί να εμφανίζονται ακόμη και κατά τη διάρκεια ενός απλού κρυολογήματος και επομένως ένα απεικονιστικό εύρημα δεν πρέπει να ερμηνεύεται χωρίς το κλινικό πλαίσιο.

15Ιγμορίτιδα: αντιμετώπιση χωρίς αντιβίωση

Στις περισσότερες μη επιπλεγμένες περιπτώσεις η θεραπεία είναι κυρίως συμπτωματική.

Μπορεί να περιλαμβάνει, ανάλογα με τον ασθενή:

• παρακεταμόλη ή ιβουπροφαίνη για πόνο ή πυρετό, εφόσον δεν υπάρχουν αντενδείξεις,
• επαρκή πρόσληψη υγρών,
• ρινικές πλύσεις ή φυσιολογικό ορό,
• ρινικό κορτικοστεροειδές σε επιλεγμένους ασθενείς,
• ξεκούραση και παρακολούθηση της εξέλιξης των συμπτωμάτων.

Οι ρινικές πλύσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ανακούφιση της συμφόρησης και απομάκρυνση παχύρρευστων εκκρίσεων, παρότι η ποιότητα των δεδομένων για το πόσο αλλάζουν τη διάρκεια της νόσου είναι περιορισμένη.

Όταν χρησιμοποιείται συσκευή ρινικών πλύσεων, πρέπει να ακολουθούνται αυστηρά οι οδηγίες υγιεινής και να χρησιμοποιείται κατάλληλο νερό σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευής.

16Ρινικά spray, κορτιζόνη και αποσυμφορητικά

Ρινικά κορτικοστεροειδή

Τα ενδορρινικά κορτικοστεροειδή μπορούν να μειώσουν τη φλεγμονή και τη συμφόρηση και χρησιμοποιούνται ιδιαίτερα όταν τα συμπτώματα είναι παρατεταμένα ή συνυπάρχει αλλεργική ρινίτιδα.

Δεν είναι το ίδιο με τα αγγειοσυσπαστικά αποσυμφορητικά spray και δεν προκαλούν το ίδιο φαινόμενο rebound συμφόρησης.

Αποσυμφορητικά spray

Spray που περιέχουν ουσίες όπως ξυλομεταζολίνη ή οξυμεταζολίνη μπορούν να προσφέρουν γρήγορη προσωρινή ανακούφιση, αλλά δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για περισσότερο από λίγες ημέρες — συνήθως έως 5 ημέρες, γιατί η παρατεταμένη χρήση μπορεί να προκαλέσει φαρμακευτική ρινίτιδα και έντονο rebound μπούκωμα.

Αντιισταμινικά

Τα αντιισταμινικά δεν αποτελούν θεραπεία μιας απλής λοιμώδους οξείας ρινοκολπίτιδας. Έχουν όμως θέση όταν υπάρχει ταυτόχρονα αλλεργική ρινίτιδα.

Εισπνοές ατμού

Δεν υπάρχουν ισχυρά δεδομένα ότι ο ατμός θεραπεύει την οξεία ρινοκολπίτιδα ή επιταχύνει την αποδρομή της. Πολύ ζεστό νερό μπορεί επιπλέον να προκαλέσει εγκαύματα.

17Ιγμορίτιδα ή αλλεργική ρινίτιδα;

Αλλεργική ρινίτιδα και ρινοκολπίτιδα μπορούν να προκαλέσουν κοινά συμπτώματα, κυρίως μπούκωμα και ρινικές εκκρίσεις.

Αν κυριαρχούν φτέρνισμα, διαυγής καταρροή, κνησμός και δακρύρροια, μπορεί να χρειάζεται διερεύνηση για αλλεργία. Δείτε τον οδηγό Αλλεργική Ρινίτιδα: Συμπτώματα, Θεραπεία και Εξετάσεις.

18Μπορεί η ιγμορίτιδα να προέρχεται από δόντι;

Ναι. Οι ρίζες ορισμένων άνω δοντιών βρίσκονται πολύ κοντά στο έδαφος του γναθιαίου κόλπου.

Οδοντικό απόστημα, περιοδοντική λοίμωξη ή προηγούμενη οδοντιατρική επέμβαση μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να προκαλέσει οδοντογενή ρινοκολπίτιδα.

Στοιχεία που αυξάνουν την υποψία είναι:

• έντονα μονόπλευρα συμπτώματα,
• πόνος συγκεκριμένου δοντιού,
• δυσάρεστη οσμή ή γεύση,
• επίμονη μονόπλευρη πυώδης έκκριση,
• πρόσφατη οδοντιατρική επέμβαση.

Σε μια τέτοια περίπτωση, ένα αντιβιοτικό χωρίς αντιμετώπιση της οδοντικής εστίας μπορεί να μην λύσει οριστικά το πρόβλημα.

19Ιγμορίτιδα στα παιδιά

Στα παιδιά τα συμπτώματα μπορεί να είναι λιγότερο ειδικά από ό,τι στους ενήλικες.

Μπορεί να υπάρχουν:

• παρατεταμένο μπούκωμα ή καταρροή,
• βήχας την ημέρα ή τη νύχτα,
• πυρετός,
• ευερεθιστότητα,
• μειωμένη όρεξη,
• ρινικές εκκρίσεις διαφορετικού χρώματος.

Όπως και στους ενήλικες, το χρώμα των εκκρίσεων δεν αρκεί για διάγνωση βακτηριακής λοίμωξης.

Η επιλογή αντιβιοτικού και ιδιαίτερα η παιδιατρική δοσολογία πρέπει να καθορίζονται με βάση το βάρος, την ηλικία, τη συγκεκριμένη λοίμωξη και την ιατρική εκτίμηση. Δεν χρησιμοποιείται δοσολογία ενηλίκων ούτε παλιό σιρόπι που έχει περισσέψει από προηγούμενη λοίμωξη.

20Πότε η ιγμορίτιδα είναι επείγον;

Οι σοβαρές επιπλοκές είναι σπάνιες, αλλά η ανατομική γειτνίαση των παραρρινίων κόλπων με τους οφθαλμούς και τον εγκέφαλο σημαίνει ότι ορισμένα συμπτώματα χρειάζονται άμεση ιατρική εκτίμηση.

Χαμηλότερο όριο για ιατρική αξιολόγηση χρειάζεται επίσης σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς και σε άτομα με σοβαρά συνοδά νοσήματα.

21Πότε δεν είναι πλέον μια απλή οξεία ιγμορίτιδα;

Επαναλαμβανόμενα ή παρατεταμένα συμπτώματα χρειάζονται διαφορετική αξιολόγηση.

Όταν συμπτώματα όπως ρινική συμφόρηση, εκκρίσεις, μειωμένη όσφρηση και πίεση στο πρόσωπο παραμένουν για 12 εβδομάδες ή περισσότερο, εξετάζεται το ενδεχόμενο χρόνιας ρινοκολπίτιδας και όχι μιας παρατεταμένης απλής ίωσης.

Στην υποτροπιάζουσα ή χρόνια νόσο μπορεί να χρειαστεί διερεύνηση για:

• ρινικούς πολύποδες,
• αλλεργική ρινίτιδα,
• ανατομική απόφραξη,
• άσθμα,
• οδοντογενή λοίμωξη,
• ανοσολογικές διαταραχές σε επιλεγμένους ασθενείς.

Η συνεχής επανάληψη αντιβιοτικών χωρίς επανεκτίμηση της διάγνωσης δεν αποτελεί σωστή στρατηγική.

22Συχνές ερωτήσεις για την ιγμορίτιδα

23Κλείστε Ραντεβού και Βιβλιογραφία

Βιβλιογραφία και επίσημες πηγές

1. American Academy of Otolaryngology–Head and Neck Surgery Foundation. Clinical Practice Guideline: Adult Sinusitis Update. Otolaryngology–Head and Neck Surgery. 2025.
   Clinical Practice Guideline: Adult Sinusitis Update
2. Payne SC, McKenna M, et al. Clinical Practice Guideline: Adult Sinusitis Update. Otolaryngol Head Neck Surg. 2025;173(S1):S1–S56.
   PubMed
3. National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Sinusitis (acute): antimicrobial prescribing. NG79.
   NICE Recommendations
4. NICE. Sinusitis (acute): symptoms and signs – factors suggesting bacterial cause.
   Symptoms and signs
5. Fokkens WJ, Lund VJ, Hopkins C, et al. European Position Paper on Rhinosinusitis and Nasal Polyps 2020. Rhinology. 2020;58(Suppl S29):1–464.
   EPOS 2020 – PubMed
6. Infectious Diseases Society of America. Clinical Practice Guideline for Acute Bacterial Rhinosinusitis in Children and Adults.
   IDSA Guideline

Ιατρική σημείωση: Το άρθρο παρέχει γενική επιστημονική ενημέρωση και δεν υποκαθιστά την κλινική εξέταση ή εξατομικευμένη ιατρική συμβουλή. Η έναρξη, επιλογή, δοσολογία, αλλαγή ή διακοπή αντιβιοτικού πρέπει να γίνεται μόνο μετά από ιατρική αξιολόγηση. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε παιδιά, εγκύους, ανοσοκατασταλμένους ασθενείς και άτομα με σοβαρά συνοδά νοσήματα.

← Επιστροφή στον Κεντρικό Οδηγό Λοιμώξεων Αναπνευστικού