Στατίνες και Εξετάσεις Παρακολούθησης: Κάθε Πότε Ελέγχουμε LDL, Τρανσαμινάσες, CK και Σάκχαρο

Πρακτικός οδηγός για τις εξετάσεις πριν και μετά την έναρξη στατίνης, τον σωστό χρόνο επανελέγχου της LDL χοληστερίνης, τις τρανσαμινάσες ALT/AST, την CK/CPK, τη γλυκόζη και την HbA1c.

Δημοσίευση: 9 Αυγούστου 2026 • Τελευταία ενημέρωση: 9 Αυγούστου 2026

Περιεχόμενα

1Τι σημαίνει παρακολούθηση όταν παίρνω στατίνη

Η εργαστηριακή παρακολούθηση της θεραπείας με στατίνη έχει δύο βασικούς στόχους: να διαπιστώσουμε αν η θεραπεία μειώνει επαρκώς την LDL χοληστερίνη και να εντοπίσουμε πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες όταν υπάρχουν συμπτώματα ή εργαστηριακές ενδείξεις.

Δεν υπάρχει ένα «πακέτο στατίνης» που πρέπει να επαναλαμβάνεται σε όλους τους ασθενείς με την ίδια συχνότητα. Ο έλεγχος προσαρμόζεται ανάλογα με:

• την αρχική LDL και τα τριγλυκερίδια,
• το αν πρόκειται για πρωτογενή ή δευτερογενή πρόληψη,
• το ιστορικό εμφράγματος, αγγειακού εγκεφαλικού ή περιφερικής αρτηριοπάθειας,
• την παρουσία σακχαρώδη διαβήτη ή χρόνιας νεφρικής νόσου,
• τη δραστική ουσία και τη δόση της στατίνης,
• τυχόν συνδυασμό με εζετιμίμπη, φιβράτη ή άλλη υπολιπιδαιμική θεραπεία,
• την εμφάνιση μυϊκών ή ηπατικών συμπτωμάτων,
• άλλα φάρμακα που μπορεί να αλληλεπιδρούν με τη στατίνη.

Το σημαντικότερο εργαστηριακό αποτέλεσμα για την αποτελεσματικότητα της θεραπείας είναι συνήθως η LDL-C. Η CK και οι τρανσαμινάσες έχουν διαφορετικό ρόλο: δεν χρησιμοποιούνται για να δείξουν αν «δουλεύει» η στατίνη αλλά κυρίως για την αξιολόγηση πιθανών ανεπιθύμητων ενεργειών ή συνοδών καταστάσεων.

2Ποιες εξετάσεις γίνονται πριν από την έναρξη στατίνης

Πριν ξεκινήσει η θεραπεία είναι χρήσιμο να υπάρχει μια αξιόπιστη αρχική εικόνα ώστε το επόμενο αποτέλεσμα να μπορεί να συγκριθεί με πραγματική τιμή βάσης.

Ο βασικός έλεγχος συνήθως περιλαμβάνει:

• Πλήρες λιπιδαιμικό προφίλ: ολική χοληστερόλη, LDL, HDL και τριγλυκερίδια.
• ALT και/ή AST: αρχική εκτίμηση των τρανσαμινασών.
• Γλυκόζη ή κατάσταση ως προς τον διαβήτη: ιδιαίτερα όταν υπάρχουν παράγοντες μεταβολικού κινδύνου.
• Νεφρική λειτουργία: κυρίως όταν υπάρχει γνωστή νεφρική νόσος, μεγάλη ηλικία ή άλλες θεραπείες.
• TSH όταν υπάρχει κλινική υποψία θυρεοειδοπάθειας: ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να αυξήσει τόσο τη χοληστερίνη όσο και την πιθανότητα μυϊκών συμπτωμάτων.

Η CK/CPK δεν αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο από όλες τις οδηγίες. Δεν χρειάζεται απαραίτητα ως εξέταση ρουτίνας σε κάθε ασυμπτωματικό άτομο. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν προϋπάρχει ανεξήγητος μυϊκός πόνος, αδυναμία, προηγούμενη δυσανεξία σε στατίνη ή άλλος αυξημένος κίνδυνος μυοπάθειας.

Δείτε αναλυτικά τον οδηγό για λιπιδαιμικό προφίλ και τον οδηγό για CPK / CK.

3Πίνακας παρακολούθησης: ποια εξέταση και κάθε πότε

Το διάστημα δεν είναι ίδιο για όλους. Ο καρδιολόγος ή ο θεράπων ιατρός μπορεί να ζητήσει νωρίτερο ή συχνότερο έλεγχο όταν η LDL παραμένει υψηλή, αυξάνεται η δόση, προστίθεται δεύτερο φάρμακο ή εμφανίζονται συμπτώματα.

4Λιπιδαιμικό προφίλ: η βασική εξέταση παρακολούθησης

Το πλήρες λιπιδαιμικό προφίλ είναι ο βασικός εργαστηριακός έλεγχος πριν και μετά την έναρξη μιας στατίνης. Συνήθως περιλαμβάνει:

• ολική χοληστερόλη,
• LDL χοληστερόλη,
• HDL χοληστερόλη,
• τριγλυκερίδια,
• και δυνατότητα υπολογισμού της non-HDL χοληστερόλης.

Η ολική χοληστερόλη από μόνη της δεν είναι αρκετή για να κρίνουμε αν μια στατίνη έχει πετύχει τον θεραπευτικό στόχο. Για τον λόγο αυτό η παρακολούθηση πρέπει να εστιάζει κυρίως στην LDL και, ανάλογα με το κλινικό προφίλ, στη non-HDL ή την ApoB.

Αναλυτικά: Λιπιδαιμικό Προφίλ – LDL, HDL, Τριγλυκερίδια και Χοληστερίνη.

5Γιατί η LDL είναι ο κύριος δείκτης αποτελεσματικότητας

Οι στατίνες μειώνουν τη σύνθεση χοληστερόλης στο ήπαρ και αυξάνουν την απομάκρυνση των LDL σωματιδίων από την κυκλοφορία. Για αυτό η LDL-C αποτελεί τον κύριο δείκτη με τον οποίο εκτιμάται η αποτελεσματικότητα της θεραπείας.

Ο γιατρός δεν εξετάζει μόνο αν η LDL είναι «εντός φυσιολογικών ορίων». Το επιθυμητό επίπεδο εξαρτάται από τον συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο. Ένας ασθενής που έχει ήδη υποστεί έμφραγμα ή αγγειακό εγκεφαλικό μπορεί να χρειάζεται πολύ χαμηλότερη LDL από ένα άτομο χωρίς εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο.

Για αναλυτική ερμηνεία δείτε: LDL Χοληστερίνη: Τι Είναι, Τιμές και Πώς Μειώνεται.

6Πόσο πρέπει να πέσει η LDL με τη στατίνη

Δεν υπάρχει ένα μοναδικό ποσοστό ή ένας αριθμός LDL που να αποτελεί σωστό στόχο για κάθε άνθρωπο. Η ένταση της θεραπείας καθορίζεται από την κατηγορία καρδιαγγειακού κινδύνου και από το αν υπάρχει ήδη αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσος.

Στην πράξη ο επανέλεγχος απαντά σε τέσσερα ερωτήματα:

1. Έπεσε η LDL όσο αναμενόταν;
2. Έχει επιτευχθεί ο εξατομικευμένος θεραπευτικός στόχος;
3. Λαμβάνεται σταθερά η θεραπεία;
4. Χρειάζεται αλλαγή δόσης ή προσθήκη δεύτερου υπολιπιδαιμικού φαρμάκου;

Αν η πτώση είναι σημαντικά μικρότερη από την αναμενόμενη, δεν σημαίνει αυτόματα ότι η στατίνη «δεν δουλεύει». Πρέπει να εξεταστούν η συνέπεια στη λήψη, η δόση, οι αλληλεπιδράσεις, η διατροφή, δευτεροπαθή αίτια υπερλιπιδαιμίας και η αρχική τιμή LDL.

7Κάθε πότε γίνεται ο πρώτος επανέλεγχος μετά την έναρξη

Το πιο πρακτικό ερώτημα είναι «πήρα στατίνη – πότε να ξανακάνω χοληστερίνη;».

Οι νεότερες ευρωπαϊκές οδηγίες ESC/EAS 2025 αναφέρουν ότι η LDL-C πρέπει να ελέγχεται περίπου 4–6 εβδομάδες μετά την έναρξη ή την εντατικοποίηση της υπολιπιδαιμικής θεραπείας.

Άλλα καθιερωμένα πρωτόκολλα χρησιμοποιούν ένα ευρύτερο παράθυρο, συνήθως περίπου 8 ± 4 εβδομάδες ή 2–3 μήνες. Αυτές οι διαφορές δεν σημαίνουν ότι μία οδηγία είναι «σωστή» και η άλλη «λάθος». Αντανακλούν διαφορετικά συστήματα παρακολούθησης και κλινικές προτεραιότητες.

8Κάθε πότε γίνεται έλεγχος όταν η θεραπεία έχει σταθεροποιηθεί

Όταν έχει επιτευχθεί ο στόχος, η δόση παραμένει σταθερή και δεν υπάρχουν νέα προβλήματα, η ESC/EAS αναφέρει ότι το λιπιδαιμικό προφίλ μπορεί συνήθως να ελέγχεται ετησίως.

Συχνότερος έλεγχος μπορεί να χρειαστεί όταν:

• η LDL παραμένει πάνω από τον εξατομικευμένο στόχο,
• αλλάζει η δόση της στατίνης,
• προστίθεται εζετιμίμπη ή άλλη θεραπεία,
• υπάρχει πρόβλημα συμμόρφωσης,
• έχει συμβεί νέο καρδιαγγειακό επεισόδιο,
• υπάρχει μεγάλη μεταβολή βάρους, διατροφής ή μεταβολικού ελέγχου,
• υπάρχουν σημαντικά αυξημένα τριγλυκερίδια.

Επομένως, το «μία φορά τον χρόνο» αφορά κυρίως τον σταθεροποιημένο ασθενή και όχι κάθε περίπτωση.

9Χρειάζεται νηστεία για τον έλεγχο χοληστερίνης με στατίνη;

Η λήψη στατίνης δεν σημαίνει από μόνη της ότι κάθε λιπιδαιμικός έλεγχος πρέπει να γίνεται νηστικός. Σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί μη νηστικό λιπιδαιμικό προφίλ.

Η νηστεία είναι περισσότερο χρήσιμη όταν:

• τα τριγλυκερίδια είναι σημαντικά αυξημένα,
• πρέπει να επιβεβαιωθεί ένα προηγούμενο υψηλό αποτέλεσμα,
• ζητείται ταυτόχρονα εξέταση που απαιτεί συγκεκριμένη προετοιμασία,
• ο γιατρός ή το εργαστήριο θέλει συγκρίσιμες συνθήκες με προηγούμενες μετρήσεις.

Αν γίνεται παρακολούθηση της πορείας, είναι συχνά χρήσιμο οι διαδοχικές εξετάσεις να πραγματοποιούνται με παρόμοιες συνθήκες, ώστε η σύγκριση να είναι πιο αξιόπιστη.

10ALT και AST: ποιες ηπατικές εξετάσεις χρειάζονται

Οι τρανσαμινάσες ALT και AST χρησιμοποιούνται για να εκτιμηθεί αν υπάρχει ηπατική κυτταρική βλάβη ή άλλη ηπατική κατάσταση που χρειάζεται αξιολόγηση.

Η ALT είναι συνήθως ο σημαντικότερος δείκτης όταν συζητείται εργαστηριακή παρακολούθηση στατίνης. Μια αρχική μέτρηση πριν από την έναρξη παρέχει χρήσιμη τιμή αναφοράς.

Η ευρωπαϊκή προσέγγιση περιλαμβάνει συνήθως:

• ALT πριν από την έναρξη,
• έναν επανέλεγχο περίπου 8–12 εβδομάδες μετά την έναρξη ή αύξηση δόσης,
• και στη συνέχεια όχι υποχρεωτικά επαναλαμβανόμενες τρανσαμινάσες ρουτίνας όταν ο ασθενής είναι ασυμπτωματικός και οι προηγούμενες τιμές είναι αποδεκτές.

Το NICE χρησιμοποιεί επίσης επανέλεγχο λιπιδίων και τρανσαμινασών περίπου στους 2–3 μήνες μετά την έναρξη ή αλλαγή υπολιπιδαιμικής θεραπείας.

Δείτε τον αναλυτικό οδηγό: Τρανσαμινάσες ALT/AST, γ-GT και ALP.

11Αυξημένες τρανσαμινάσες: πρέπει να σταματήσει η στατίνη;

Όχι απαραίτητα. Μια ήπια αύξηση της ALT ή AST δεν σημαίνει αυτομάτως ηπατική βλάβη από τη στατίνη και δεν αποτελεί από μόνη της λόγο αυθαίρετης διακοπής.

Οι τρανσαμινάσες μπορεί να αυξηθούν λόγω:

• λιπώδους ήπατος / μεταβολικής δυσλειτουργίας,
• κατανάλωσης αλκοόλ,
• άλλων φαρμάκων ή συμπληρωμάτων,
• ιογενούς ηπατίτιδας,
• έντονης σωματικής άσκησης, ιδιαίτερα για την AST,
• μυϊκής βλάβης,
• ή άλλης ηπατικής ή συστηματικής νόσου.

Στις ευρωπαϊκές οδηγίες, όταν η ALT είναι κάτω από περίπου 3 φορές το ανώτερο φυσιολογικό όριο, συνήθως η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί με επανεκτίμηση. Με μεγαλύτερη ή επίμονη αύξηση απαιτείται ιατρική αξιολόγηση, πιθανή τροποποίηση της αγωγής και έλεγχος άλλων αιτιών.

Ο αριθμός πρέπει πάντοτε να συγκρίνεται με το ULN του συγκεκριμένου εργαστηρίου και όχι με ένα αυθαίρετο απόλυτο όριο που ισχύει για όλους.

12CK / CPK: χρειάζεται σε κάθε ασθενή που παίρνει στατίνη;

Όχι. Η CK ή CPK είναι δείκτης μυϊκής βλάβης και δεν χρειάζεται να μετριέται κάθε μήνα ή σε κάθε λιπιδαιμικό επανέλεγχο ενός ασυμπτωματικού ασθενούς.

Η CK έχει μεγαλύτερη αξία όταν εμφανίζονται:

• νέος ή ανεξήγητος μυϊκός πόνος,
• μυϊκή αδυναμία,
• έντονη ευαισθησία των μυών,
• κράμπες με συνοδά συμπτώματα,
• σκούρα ούρα,
• σημαντική κακουχία μετά από έναρξη ή αύξηση στατίνης.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται επίσης όταν συνυπάρχουν παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο μυοπάθειας, όπως αλληλεπιδράσεις φαρμάκων, νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία, μεγαλύτερη ηλικία, έντονη άσκηση ή προηγούμενο ιστορικό μυϊκών ανεπιθύμητων ενεργειών.

Δείτε: CPK / CK: Φυσιολογικές Τιμές, Αυξημένη CK και Ερμηνεία.

13Μυαλγίες με στατίνη: τι εξετάζεται

Ο μυϊκός πόνος είναι ένα από τα συχνότερα συμπτώματα που οι ασθενείς αποδίδουν στις στατίνες, αλλά δεν σημαίνει ότι κάθε μυαλγία οφείλεται πράγματι στο φάρμακο.

Η σωστή αξιολόγηση εξετάζει:

• πότε ξεκίνησαν τα συμπτώματα σε σχέση με την έναρξη ή αύξηση δόσης,
• αν ο πόνος είναι συμμετρικός και αφορά μεγάλες μυϊκές ομάδες,
• αν υπάρχει πραγματική μυϊκή αδυναμία,
• αν προηγήθηκε έντονη άσκηση,
• αν υπάρχει υποθυρεοειδισμός,
• αν υπάρχουν αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα,
• και ποια είναι η CK όταν υπάρχει ένδειξη μέτρησης.

Μπορεί να υπάρχουν μυϊκά συμπτώματα με φυσιολογική CK. Αντίστροφα, αυξημένη CK μπορεί να οφείλεται σε άσκηση ή άλλη αιτία και όχι στη στατίνη.

14Πότε χρειάζεται άμεση ιατρική αξιολόγηση

Η σοβαρή μυϊκή τοξικότητα από στατίνες είναι σπάνια, αλλά ορισμένα συμπτώματα δεν πρέπει να περιμένουν τον επόμενο προγραμματισμένο εργαστηριακό έλεγχο.

Άμεση ιατρική αξιολόγηση χρειάζεται όταν εμφανιστούν:

• έντονη ή ταχέως επιδεινούμενη μυϊκή αδυναμία,
• εκτεταμένος μυϊκός πόνος που δεν εξηγείται,
• σκούρα ούρα,
• σημαντική μείωση ούρων,
• έντονη κακουχία ή πυρετός μαζί με μυϊκά συμπτώματα,
• ίκτερος ή πολύ σκούρα ούρα μαζί με ηπατικά συμπτώματα.

Σε υποψία σημαντικής μυϊκής βλάβης ο έλεγχος μπορεί να περιλαμβάνει CK, κρεατινίνη/eGFR, ηλεκτρολύτες και άλλες εξετάσεις ανάλογα με την κλινική εικόνα.

15Στατίνες, σάκχαρο και HbA1c

Οι στατίνες μπορεί να συνδέονται με μια μικρή αύξηση του κινδύνου εμφάνισης διαβήτη σε προδιατεθειμένα άτομα, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχουν ήδη μεταβολικοί παράγοντες κινδύνου. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποφεύγεται μια ενδεδειγμένη στατίνη λόγω του σακχάρου.

Πιο στενή παρακολούθηση γλυκόζης ή HbA1c έχει νόημα κυρίως σε άτομα με:

• προδιαβήτη,
• παχυσαρκία,
• μεταβολικό σύνδρομο,
• οικογενειακό ιστορικό διαβήτη,
• υψηλά τριγλυκερίδια,
• ινσουλινοαντίσταση,
• ή ήδη γνωστό σακχαρώδη διαβήτη.

Η ESC/EAS έχει επισημάνει ότι η τακτική μέτρηση γλυκόζης ή HbA1c πρέπει να εξετάζεται ιδιαίτερα σε ασθενείς υψηλού κινδύνου για διαβήτη και σε θεραπεία υψηλής έντασης.

Δείτε: HbA1c – Γλυκοζυλιωμένη Αιμοσφαιρίνη και Σάκχαρο Αίματος: Τιμές και Έλεγχος.

16Νεφρική λειτουργία, θυρεοειδής και δευτεροπαθή αίτια

Η σωστή παρακολούθηση δεν σταματά στη χοληστερίνη. Ορισμένες καταστάσεις μπορούν να αυξήσουν την LDL ή να επηρεάσουν την ανοχή στη θεραπεία.

Νεφρική λειτουργία: η κρεατινίνη και το eGFR είναι χρήσιμα ιδιαίτερα σε χρόνια νεφρική νόσο, μεγαλύτερη ηλικία, πολυφαρμακία ή όταν υπάρχει σημαντική αύξηση CK.

Θυρεοειδής: ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να προκαλέσει αύξηση LDL και ταυτόχρονα να συμβάλει σε μυϊκά συμπτώματα ή αύξηση CK. Αν υπάρχουν συμπτώματα ή κλινική υποψία, μπορεί να χρειαστεί TSH.

Δευτεροπαθή αίτια δυσλιπιδαιμίας μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν ανεπαρκώς ρυθμισμένο διαβήτη, μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ, ορισμένα φάρμακα και άλλες ενδοκρινολογικές ή μεταβολικές καταστάσεις.

Αν λοιπόν η LDL «δεν πέφτει» όσο αναμενόταν, η λύση δεν είναι πάντοτε απλώς μεγαλύτερη δόση στατίνης.

17ApoB: χρειάζεται σε όλους όσοι παίρνουν στατίνη;

Η απολιποπρωτεΐνη Β ή ApoB αντανακλά τον αριθμό των αθηρογόνων λιποπρωτεϊνικών σωματιδίων. Μπορεί να δώσει πρόσθετη πληροφορία όταν η LDL δεν αποτυπώνει πλήρως το αθηρογόνο φορτίο.

Είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε επιλεγμένες περιπτώσεις όπως:

• υψηλά τριγλυκερίδια,
• σακχαρώδης διαβήτης,
• μεταβολικό σύνδρομο,
• παχυσαρκία,
• χρόνια νεφρική νόσος,
• ή όταν υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ LDL-C και συνολικού καρδιαγγειακού κινδύνου.

Δεν είναι απαραίτητο να επαναλαμβάνεται σε κάθε ασθενή μαζί με κάθε λιπιδαιμικό προφίλ.

Δείτε: Απολιποπρωτεΐνη Β – ApoB: Τιμές, Κίνδυνος και Εξέταση.

18Lipoprotein (a): δεν είναι εξέταση για κάθε επανέλεγχο

Η Lipoprotein (a) ή Lp(a) διαφέρει από την LDL. Καθορίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό γενετικά και οι νεότερες ευρωπαϊκές οδηγίες συνιστούν να εξετάζεται η μέτρησή της τουλάχιστον μία φορά στη ζωή κάθε ενήλικα.

Δεν αποτελεί δείκτη που χρειάζεται να επαναλαμβάνεται μαζί με τη χοληστερίνη κάθε 3 ή 6 μήνες.

Η Lp(a) είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν υπάρχει:

• πρόωρη καρδιαγγειακή νόσος,
• ισχυρό οικογενειακό ιστορικό εμφράγματος ή εγκεφαλικού,
• οικογενής υπερχοληστερολαιμία,
• καρδιαγγειακός κίνδυνος που φαίνεται μεγαλύτερος από όσο υποδηλώνουν οι συνηθισμένοι δείκτες,
• ή ανάγκη καλύτερης ταξινόμησης ενός ασθενούς κοντά σε θεραπευτικό όριο.

Αυξημένη Lp(a) δεν σημαίνει ότι πρέπει να διακοπεί η στατίνη. Αντίθετα, μπορεί να ενισχύσει την ανάγκη για αποτελεσματικό έλεγχο της LDL και των υπόλοιπων τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου.

Δείτε: Lipoprotein (a) – Lp(a): Κλινικός Οδηγός Καρδιαγγειακού Κινδύνου.

19Τι αλλάζει όταν η στατίνη συνδυάζεται με άλλο υπολιπιδαιμικό φάρμακο

Αν η LDL δεν φτάνει στον θεραπευτικό στόχο με τη μέγιστη ανεκτή δόση στατίνης, μπορεί να προστεθεί άλλη θεραπεία, όπως εζετιμίμπη ή σε επιλεγμένους ασθενείς νεότερη υπολιπιδαιμική αγωγή.

Σε αυτή την περίπτωση ο επανέλεγχος LDL γίνεται ξανά μετά την αλλαγή ώστε να εκτιμηθεί το πρόσθετο αποτέλεσμα.

Στατίνη + εζετιμίμπη: η LDL παραμένει ο κύριος δείκτης αποτελεσματικότητας. Ανάλογα με την κλινική κατάσταση μπορεί να αξιολογηθούν και τρανσαμινάσες.

Στατίνη + φιβράτη: χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή σε μυϊκά συμπτώματα και στις ενδείξεις για CK, καθώς και σε ηπατική και νεφρική λειτουργία ανάλογα με τη θεραπεία.

PCSK9 αναστολείς, inclisiran ή άλλες θεραπείες: το βασικό ερώτημα παραμένει πόσο μειώθηκε η LDL μετά την έναρξη ή προσθήκη της θεραπείας.

Όλες οι σχετικές κατηγορίες και τα εμπορικά σκευάσματα συγκεντρώνονται στον Κεντρικό Οδηγό για Στατίνες, LDL και Υπολιπιδαιμικά Φάρμακα.

20Πώς να προετοιμαστείτε για τον επανέλεγχο

Για να είναι πραγματικά χρήσιμη η σύγκριση με προηγούμενες εξετάσεις:

• Μην σταματάτε τη στατίνη πριν από την αιμοληψία εκτός αν υπάρχει συγκεκριμένη ιατρική οδηγία.
• Ενημερώστε το εργαστήριο ή τον γιατρό για τη δραστική ουσία και τη δόση.
• Αναφέρετε αν άλλαξε πρόσφατα η δόση ή αν προστέθηκε άλλο φάρμακο.
• Αναφέρετε μυϊκό πόνο, αδυναμία, κράμπες ή σκούρα ούρα.
• Αν πρόκειται να μετρηθεί CK, ενημερώστε για έντονη άσκηση τις προηγούμενες ημέρες.
• Αναφέρετε αλκοόλ, συμπληρώματα και νέα φάρμακα όταν αξιολογούνται τρανσαμινάσες.
• Ακολουθήστε τις οδηγίες νηστείας αν έχουν δοθεί ειδικά για τον συγκεκριμένο έλεγχο.

21Συχνές Ερωτήσεις

22Τι να θυμάστε – Εξετάσεις, ραντεβού και βιβλιογραφία

Βιβλιογραφία

1. European Society of Cardiology / European Atherosclerosis Society. 2025 Focused Update of the 2019 ESC/EAS Guidelines for the management of dyslipidaemias. European Heart Journal.
2. Mach F, Baigent C, Catapano AL, et al. 2019 ESC/EAS Guidelines for the management of dyslipidaemias: lipid modification to reduce cardiovascular risk. European Heart Journal.
3. National Institute for Health and Care Excellence. Cardiovascular disease: risk assessment and reduction, including lipid modification – NG238.
4. National Institute for Health and Care Excellence. Quality statement 4: Assessing response to lipid-lowering treatment – QS100.
5. Στατίνες: Κεντρικός Οδηγός για LDL, Χοληστερίνη και Εξετάσεις – Μικροβιολογικό Λαμία.