Εξετάσεις Αίματος μετά από Μαραθώνιο ή CrossFit: CK, AST/ALT, Κρεατινίνη και Ηλεκτρολύτες

1

Γιατί αλλάζουν οι εξετάσεις μετά από έντονη άσκηση;

Η πολύ έντονη, παρατεταμένη ή έκκεντρη (eccentric) άσκηση αποτελεί ένα ισχυρό, βιολογικό stress για τον οργανισμό. Μέσα σε λίγες ώρες, η μυϊκή καταπόνηση οδηγεί σε μικρο-ρήξεις της κυτταρικής μεμβράνης των μυών (σαρκοκείλημα), απελευθερώνοντας ενδοκυττάρια ένζυμα στο αίμα. Ταυτόχρονα, συμβαίνουν μεταβολές στον όγκο του πλάσματος, εφίδρωση, μετακίνηση ηλεκτρολυτών και ενεργοποίηση της συστηματικής φλεγμονής (μέσω κυτταροκινών).

Για αυτό τον λόγο, ένα δείγμα αίματος που λαμβάνεται αμέσως μετά τον τερματισμό ενός μαραθωνίου δεν συγκρίνεται ιατρικά με ένα δείγμα που είχε ληφθεί ένα ήρεμο πρωινό ύστερα από 12ωρη νηστεία και φυσιολογική ξεκούραση. Σε μελέτες μαραθωνοδρόμων παρατηρήθηκαν θεαματικές μεταβολές σε CK, AST, LDH, μυοσφαιρίνη, κρεατινίνη, ουρία, λευκά αιμοσφαίρια και άλλους δείκτες. ^[2][3]

Οι αλλαγές αυτές οφείλονται σε συγκεκριμένους φυσιολογικούς μηχανισμούς:

• Μυϊκή καταπόνηση (Micro-trauma): αυξάνει ραγδαία CK, μυοσφαιρίνη, AST και LDH.
• Αφυδάτωση (Αιμοσυμπύκνωση): Το πλάσμα του αίματος μειώνεται λόγω ιδρώτα, παρουσιάζοντας ψευδώς αυξημένες συγκεντρώσεις σε αιματοκρίτη, αλβουμίνη και ουρία.
• Ανοσολογική απάντηση (Stress Response): Η κορτιζόλη και η αδρεναλίνη κινητοποιούν τα λευκά αιμοσφαίρια, προκαλώντας παροδική λευκοκυττάρωση.
• Μεγάλη πρόσληψη υποτονικών υγρών: Σε αγώνες αντοχής, το υπερβολικό “σκέτο” νερό μπορεί να αραιώσει το αίμα και να συμβάλει σε σοβαρή υπονατριαιμία. ^[6]

Οι ευρωπαϊκές οδηγίες για τη φλεβική αιμοληψία (EFLM) συστήνουν αυστηρά αποφυγή έντονης σωματικής δραστηριότητας για τουλάχιστον 24 ώρες πριν από έναν προγραμματισμένο προληπτικό έλεγχο. ^[1][12]

2

Μαραθώνιος, CrossFit και βάρη: Διαφορετικοί μηχανισμοί καταπόνησης

Η φράση «έντονη άσκηση» περιλαμβάνει διαφορετικούς τύπους μυϊκής και μεταβολικής επιβάρυνσης, οι οποίοι χτυπούν διαφορετικούς βιοδείκτες.

Ο Μαραθώνιος ή το Ultra-Running: Συνδυάζει εξαιρετικά μεγάλη διάρκεια, απώλεια υγρών, ενεργειακή εξάντληση (γλυκογόνο) και χιλιάδες επαναλαμβανόμενες κρούσεις. Επηρεάζει ταυτόχρονα μυϊκούς, νεφρικούς, αιματολογικούς και καρδιακούς δείκτες. ^[5]

Το CrossFit και το H.I.I.T.: Προκαλούν εξαιρετικά υψηλό μηχανικό και μεταβολικό φορτίο σε πολύ μικρότερο χρόνο. Επειδή περιλαμβάνουν μεγάλο αριθμό επαναλήψεων σε συνθήκες εξάντλησης και ακραίες πλειομετρικές/έκκεντρες κινήσεις (π.χ. kipping pull-ups, box jumps), προκαλούν τον υψηλότερο βαθμό δομικής μυϊκής καταστροφής. Εδώ βλέπουμε τις υψηλότερες τιμές CK και τα περισσότερα περιστατικά exertional ραβδομυόλυσης. ^[8][10]

Η Άρση Βαρών (Powerlifting / Bodybuilding): Σε κλασική μελέτη (Pettersson et al., 2008), υγιείς άνδρες που υποβλήθηκαν σε μόλις μία ώρα βαριάς άρσης βαρών εμφάνισαν εντυπωσιακή αύξηση CK, AST και ALT, η οποία παρέμεινε σε παθολογικά επίπεδα για τουλάχιστον επτά ημέρες! ^[4]

3

Πότε να κάνω εξετάσεις μετά την προπόνηση;

Η σωστή απάντηση εξαρτάται από τον λόγο για τον οποίο γίνονται οι εξετάσεις.

Αν πρόκειται για ετήσιο / προληπτικό check-up:
Η αιμοληψία το ίδιο βράδυ ή το επόμενο πρωί μετά από μαραθώνιο ή εξαντλητική προπόνηση είναι λάθος, γιατί θα δώσει αποτελέσματα “συναγερμού” που δεν αντιπροσωπεύουν την υγεία σας. Αποφύγετε τη βαριά άσκηση για 48 έως 72 ώρες πριν τις προληπτικές εξετάσεις. ^[1]

Αν θέλουμε να ελέγξουμε αν μια παλιά παθολογική “CK / Τρανσαμινάση” έπεσε:
Οι 24 ώρες δεν επαρκούν. Τα μυϊκά ένζυμα (όπως η CK και η AST) χρειάζονται συνήθως 5-7 ημέρες πλήρους αποχής από τα βάρη ή το τρέξιμο για να «καθαρίσουν» από το αίμα και να δούμε την πραγματική τιμή ηρεμίας (baseline).

Αν υπάρχουν ανησυχητικά συμπτώματα (Επείγον):
Δεν αναβάλλουμε την εξέταση για να «βελτιωθούν οι αριθμοί»! Σκούρα ούρα (χρώμα coca-cola), σημαντική μείωση ούρων, αδυναμία να σηκώσετε τα χέρια σας, σύγχυση, ή πόνος στο στήθος απαιτούν άμεση αξιολόγηση τη στιγμή που συμβαίνουν.

4

Γενική αίματος: Λευκά αιμοσφαίρια και Αιματοκρίτης

Η γενική αίματος είναι από τις πρώτες εξετάσεις που αλλάζουν αισθητά.

Τα Λευκά Αιμοσφαίρια (WBCs): Η έντονη άσκηση προκαλεί έκκριση κατεχολαμινών (αδρεναλίνη) και κορτιζόλης. Ο οργανισμός μπαίνει σε κατάσταση “fight or flight” (πάλης ή φυγής). Αυτό αναγκάζει τα λευκά αιμοσφαίρια που βρίσκονται “κολλημένα” στα τοιχώματα των αγγείων (περιθωριακή δεξαμενή) να ξεκολλήσουν και να κυκλοφορήσουν (αποπεριθωριοποίηση). Αποτέλεσμα; Λευκοκυττάρωση χωρίς να υπάρχει λοίμωξη. ^[9]

Αιμοσφαιρίνη και Αιματοκρίτης: Μέσα σε λίγες ώρες αγώνα, ο αθλητής χάνει λίτρα ιδρώτα. Αν δεν αναπληρωθούν σωστά, το αίμα χάνει τον “ορό” του (το νερό) και συμπυκνώνεται. Έτσι, ο αιματοκρίτης φαίνεται ψευδώς υψηλός. Μετά την επαναϋδάτωση, οι τιμές επανέρχονται στην πραγματική (χαμηλότερη) βάση τους.
Δείτε επίσης: Υψηλός Αιματοκρίτης μετά από Γυμναστική ή Αφυδάτωση.

5

CK/CPK: Ο απόλυτος δείκτης μυϊκής καταπόνησης

Η Κρεατινική Κινάση (CK ή CPK) είναι το ένζυμο που βρίσκεται σε αφθονία μέσα στους σκελετικούς μύες. Όταν οι μυϊκές ίνες σπάνε (από τα πολλά χιλιόμετρα ή τα βαριά squats), η CK χύνεται στο αίμα.

Το πιο σημαντικό που πρέπει να θυμούνται οι αθλητές είναι η κινητική της CK: Η CK δεν είναι στο μέγιστο μόλις τερματίσεις. Αρχίζει να ανεβαίνει στις 12 ώρες και κορυφώνεται (peak) στις 24 με 72 ώρες ΜΕΤΑ τον αγώνα! Γι’ αυτό οι πιο σοβαροί πόνοι στα πόδια (DOMS – Delayed Onset Muscle Soreness) εμφανίζονται τη 2η μέρα. ^[3][8]

Μια υψηλή CK (π.χ. 800 ή 1.500 U/L) σε έναν CrossFit αθλητή δεν σημαίνει αυτόματα ραβδομυόλυση (που αποτελεί επικίνδυνη ιατρική κατάσταση). Η ραβδομυόλυση εξαρτάται από:

• το ακραίο ύψος της CK (συνήθως >5-10 φορές το φυσιολογικό, ή τιμές >5.000-10.000 U/L),
• την παρουσία μυοσφαιρίνης στα ούρα (που τα κάνει σκούρα καφέ), ^[10]
• την οξεία νεφρική βλάβη (άνοδος κρεατινίνης),
• επικίνδυνες ηλεκτρολυτικές διαταραχές (άνοδος καλίου).

Δείτε αναλυτικά: Υψηλή CK/CPK μετά από Γυμναστική.

6

AST και ALT: Είναι πάντα το συκώτι;

ΟΧΙ. Αυτή είναι η πιο συχνή παρερμηνεία. Οι περισσότεροι βλέπουν αυξημένες τρανσαμινάσες (AST/SGOT και ALT/SGPT) και πανικοβάλλονται ότι «χάλασε το συκώτι τους» από τα συμπληρώματα ή τη διατροφή.

Η αλήθεια είναι ότι η AST βρίσκεται σε μεγάλες ποσότητες μέσα στους σκελετικούς μύες (όπως και η CK). Όταν λιώνεις στους μυς σου με άρση βαρών, η AST θα εκτοξευτεί μαζί με την CK. Η ALT είναι πιο ειδική για το συκώτι, αλλά σε ακραία μυϊκή βλάβη, ανεβαίνει και αυτή. ^[4]

Το εργαστηριακό μυστικό (De Ritis ratio & Muscle profile):
Αν σε έναν αθλητή δούμε υψηλή CK, η AST να είναι πολύ υψηλότερη από την ALT, και ταυτόχρονα η χολερυθρίνη, η γ-GT και η Αλκαλική Φωσφατάση (τα αληθινά ηπατικά ένζυμα) να είναι απολύτως φυσιολογικά, η βλάβη είναι κατά 99% μυϊκή (λόγω προπόνησης) και ΟΧΙ ηπατική. ^[4]

Δείτε: AST και ALT Υψηλές μετά από Γυμναστική: Ήπαρ ή Μύες;

7

LDH και Μυοσφαιρίνη (Myoglobin)

Η LDH (Γαλακτική Αφυδρογονάση) είναι ένα ένζυμο που υπάρχει παντού. Στους αθλητές, αυξάνεται ταυτόχρονα με την CK λόγω διάσπασης των μυϊκών κυττάρων, αλλά είναι λιγότερο ειδική. Κορυφώνεται και αυτή με καθυστέρηση (24-48 ώρες).

Η Μυοσφαιρίνη είναι ο “αιμοσταγής αδερφός” της αιμοσφαιρίνης, αλλά κατοικεί στους μύες μεταφέροντας οξυγόνο. Σε αντίθεση με την CK, η μυοσφαιρίνη κορυφώνεται πολύ νωρίς (μέσα σε λίγες ώρες από τον αγώνα) και αποβάλλεται γρήγορα από τα νεφρά. Το πρόβλημα; Η μυοσφαιρίνη είναι εξαιρετικά τοξική για τα νεφρά (νεφροτοξική). Όταν περνά μαζικά από τα νεφρικά σωληνάρια τα “βουλώνει” (cast nephropathy), οδηγώντας σε νεφρική ανεπάρκεια στα πλαίσια της ραβδομυόλυσης. ^[3][10]

8

Κρεατινίνη, eGFR και Νεφρική Βλάβη (AKI)

Η άνοδος της κρεατινίνης μετά από μαραθώνιο δεν είναι ούτε σπάνια ούτε (πάντα) καλοήθης.

Σε μεγάλη προοπτική μελέτη του 2017 (Mansour et al.), το 82% των δρομέων μαραθωνίου παρουσίασε αύξηση κρεατινίνης ικανή να χαρακτηριστεί επίσημα ως Οξεία Νεφρική Βλάβη Σταδίου 1 (Acute Kidney Injury – AKI). Παράλληλα, τα ούρα τους έδειξαν δείκτες σωληναριακής καταστροφής. ^[5]

Ο Μηχανισμός (Γιατί χτυπάει τα νεφρά;):
Κατά τη διάρκεια των 42 χιλιομέτρων, το σώμα εκτρέπει το αίμα από τα νεφρά και τα σπλάχνα, στέλνοντάς το στους μύες και το δέρμα (για ψύξη). Τα νεφρά παθαίνουν «ισχαιμία» (έλλειψη οξυγόνου). Αν προσθέσεις τη σοβαρή αφυδάτωση, την υπερθερμία, τη μυοσφαιρίνη από τους μύες που καταστρέφονται, και την –καταστροφική– χρήση ΜΣΑΦ (π.χ. Ιβουπροφαίνη/Ibuprofen) που παίρνουν πολλοί δρομείς για να αντέξουν τον πόνο, τα νεφρά υφίστανται ένα οξύ σοκ.

Στους περισσότερους (αν ενυδατωθούν σωστά) η βλάβη αναστρέφεται μέσα σε 48 ώρες. Σε κάποιους, όμως, εξελίσσεται. Για αυτό μια υψηλή κρεατινίνη και ένα χαμηλό eGFR την επομένη ενός μαραθωνίου δεν πρέπει να αγνοούνται χωρίς παρακολούθηση (follow-up).

Δείτε: Αυξημένη Κρεατινίνη μετά από Γυμναστήριο ή Κρεατίνη.

9

Νάτριο και Υπονατριαιμία μετά από άσκηση (EAH)

Η Υπονατριαιμία σχετιζόμενη με την Άσκηση (Exercise-Associated Hyponatremia – EAH) αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους ιατρικούς κινδύνους στους μαραθωνίους και το Ironman. Χαρακτηρίζεται από νάτριο <135 mmol/L. ^[6]

Πολλοί αθλητές νομίζουν ότι παθαίνουν υπονατριαιμία επειδή “χάνουν πολύ αλάτι με τον ιδρώτα”. Λάθος. Ο κύριος μηχανισμός είναι η υπερβολική και καταναγκαστική πόση «σκέτου» νερού ή υποτονικών αθλητικών ποτών, σε συνδυασμό με την αδυναμία των νεφρών να αποβάλουν το νερό (λόγω έκκρισης της αντιδιουρητικής ορμόνης – ADH από το στρες του αγώνα). Το νερό αραιώνει το αίμα, το νάτριο πέφτει, και το υγρό μπαίνει μέσα στα κύτταρα, προκαλώντας εγκεφαλικό οίδημα.

Συμπτώματα: Ναυτία, ασυνήθιστο φούσκωμα, σύγχυση, αποπροσανατολισμός, κώμα.
ΣΟΣ: Αν ένας δρομέας καταρρεύσει με EAH, η χορήγηση “απλού ορού” (0.9% NaCl) μπορεί να τον σκοτώσει. Χρειάζεται υπέρτονο διάλυμα (3% NaCl). ^[6]

Δείτε αναλυτικά: Χαμηλό Νάτριο μετά από Έντονη Άσκηση.

10

Κάλιο και άλλοι ηλεκτρολύτες

Κατά τη μυϊκή συστολή το κάλιο μετακινείται συνεχώς έξω από τα κύτταρα. Επιπλέον, σε συνθήκες ραβδομυόλυσης (σπάσιμο μυών), μεγάλες ποσότητες ενδοκυττάριου καλίου χύνονται στο αίμα. Αυτό, σε συνδυασμό με τη μειωμένη νεφρική λειτουργία, μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνη υπερκαλιαιμία (που οδηγεί σε αρρυθμίες / ανακοπή).

Υπάρχει όμως και η «παγίδα του εργαστηρίου»: Η ψευδο-υπερκαλιαιμία λόγω αιμόλυσης. Συχνά στους αφυδατωμένους αθλητές η φλέβα είναι σπασμένη και το αίμα ρέει δύσκολα (αιμόλυση στο σωληνάριο), οπότε τα ερυθρά αιμοσφαίρια σπάνε στο εργαστήριο και ανεβάζουν το κάλιο “ψεύτικα”. Πάντα αξιολογούμε το κάλιο σε συνδυασμό με το ΗΚΓ και την κατάσταση του ασθενούς.

Δείτε: Κάλιο Υψηλό μετά από Άσκηση: Αύξηση ή Αιμόλυση;

11

CRP και συστηματική φλεγμονώδης απάντηση

Ένας μαραθώνιος ή μια ακραία προπόνηση ενεργοποιεί τους φυσιολογικούς μηχανισμούς συστηματικής φλεγμονής (απελευθέρωση IL-6 από τους μύες), με σκοπό την “επισκευή” των ιστών.

Το ήπαρ απαντά σε αυτές τις κυτταροκίνες παράγοντας CRP (C-αντιδρώσα πρωτεΐνη). Σε αντίθεση με άλλους δείκτες, η CRP έχει καθυστερημένη άνοδο: κορυφώνεται στις 24-48 ώρες. Αν κάνετε check-up δύο μέρες μετά από υπερμαραθώνιο, η CRP σας μπορεί να είναι 20 ή 30 mg/L (αντί για <5), χωρίς να έχετε καμία λοίμωξη. Φυσικά, μια πολύ υψηλή CRP με πυρετό πρέπει πάντα να ελέγχεται για πραγματική λοίμωξη.

12

Τροπονίνη μετά από μαραθώνιο (EICR)

Η Τροπονίνη είναι ο «χρυσός δείκτης» για το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (καρδιακό επεισόδιο). Μπορεί όμως να αυξηθεί από το τρέξιμο; Ναι.

Το φαινόμενο ονομάζεται Exercise-Induced Cardiac Biomarker Release (EICR). Η παρατεταμένη άσκηση αυξάνει τη διαπερατότητα της μεμβράνης των καρδιακών κυττάρων, αφήνοντας μικρές ποσότητες τροπονίνης να “διαρρεύσουν” στο αίμα, χωρίς να υπάρχει πραγματικός θάνατος (νέκρωση) του μυοκαρδίου. ^[7]

Σε μετα-ανάλυση (Laily et al., 2026) σε 3.274 δρομείς, αποδείχτηκε ότι οι περισσότεροι ασυμπτωματικοί αθλητές τερματίζουν με αυξημένη τροπονίνη, η οποία συνήθως πέφτει εντός 24-48 ωρών. ^[13]

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ένας ασυμπτωματικός δρομέας είναι διαφορετική περίπτωση από έναν δρομέα που παρουσιάζει πόνο στο στήθος, δύσπνοια, ή συγκοπή (λιποθυμία). Αν υπάρχουν συμπτώματα, κάθε αύξηση της τροπονίνης θεωρείται καρδιακό επεισόδιο μέχρι αποδείξεως του εναντίου.

13

Γενική ούρων, πρωτεΐνη και “αίμα” (Runner’s Hematuria)

Στη γενική ούρων, μετά από αγώνα, εμφανίζονται συχνά δύο ευρήματα πανικού: Πρωτεΐνη (Λεύκωμα) και Αίμα.

Η παροδική πρωτεϊνουρία οφείλεται στην αλλαγή της αιμάτωσης του νεφρού και στην αυξημένη διαπερατότητα του σπειράματος λόγω της άσκησης. Συνήθως εξαφανίζεται σε 24-48 ώρες.
Δείτε: Πρωτεΐνη στα Ούρα μετά από Γυμναστική.

Το “Αίμα” στην ταινία (dipstick) μπορεί να είναι τρία διαφορετικά πράγματα:
1. Πραγματική αιματουρία (Runner’s Hematuria): Μικρο-τραυματισμοί στο τοίχωμα της άδειας ουροδόχου κύστης από τους συνεχείς κραδασμούς (“bladder microtrauma”).
2. Μυοσφαιρινουρία: Λόγω ραβδομυόλυσης (το πιο επικίνδυνο).
3. Αιμοσφαιρινουρία: Λόγω διάσπασης ερυθρών αιμοσφαιρίων στις πατούσες (“foot-strike hemolysis”).

14

Φερριτίνη, Σίδηρος και Hepcidin στους αθλητές

Η έλλειψη σιδήρου (χαμηλή Φερριτίνη) ρίχνει κατακόρυφα την απόδοση στην αντοχή. Οι αθλητές (ιδίως οι γυναίκες) χάνουν σίδηρο λόγω ιδρώτα, “foot-strike” αιμόλυσης, και μικρο-αιμορραγιών του εντέρου (λόγω ισχαιμίας του εντέρου κατά το τρέξιμο). ^[11]

Ωστόσο, αν μετρήσεις τη φερριτίνη την επόμενη μέρα από τον αγώνα, μπορεί να βγει… ψευδώς φυσιολογική ή υψηλή! Γιατί; Διότι η Φερριτίνη είναι πρωτεΐνη οξείας φάσης. Μέσα στον βιολογικό πανικό (φλεγμονή) του μαραθωνίου, το ήπαρ παράγει μια ορμόνη που λέγεται Εψιδίνη (Hepcidin) και εκτοξεύει τη Φερριτίνη, “κρύβοντας” την πραγματική έλλειψη σιδήρου. Ποτέ δεν αξιολογούμε τις αποθήκες σιδήρου αμέσως μετά από αγώνα!

15

Σάκχαρο, Γαλακτικό και Ορμόνες Stress

Η έκκριση αδρεναλίνης και κορτιζόλης αναγκάζει το ήπαρ να απελευθερώσει μαζικά γλυκόζη (γλυκογονόλυση) για να “ταΐσει” τους μύες. Αυτό σημαίνει ότι αμέσως μετά από ένα έντονο WOD (Workout of the Day) στο CrossFit, το σάκχαρο του αίματος μπορεί να βγει προσωρινά υψηλό.

Το Γαλακτικό Οξύ (Lactate) εκτοξεύεται στην αναερόβια άσκηση, αλλά έχει ένα τεράστιο πλεονέκτημα: εκκαθαρίζεται από το αίμα μέσα σε 1 με 2 ώρες. Αν κάνετε αιμοληψία το επόμενο πρωί, το γαλακτικό σας θα είναι απολύτως φυσιολογικό (εκτός αν υπάρχει σοβαρή ασθένεια). Η μυϊκή “πιασιμάδα” της επόμενης ημέρας ΔΕΝ οφείλεται στο γαλακτικό οξύ, αλλά στους μικροτραυματισμούς των μυών!

16

Ποιες εξετάσεις μπορεί να χρειαστούν (Επείγουσες Ενδείξεις)

Δεν υπάρχει ένα ενιαίο «πακέτο εξετάσεων μετά από μαραθώνιο» για όλους. Αν ένας αθλητής πάει στα Επείγοντα με εξάντληση ή πόνους, οι εξετάσεις θα συμπεριλάβουν:

17

Πρακτικός πίνακας μεταβολών (Τι ανεβαίνει / Τι πέφτει)

*Ο πίνακας δείχνει τις συνηθέστερες τάσεις. Ένας αθλητής μπορεί να μην παρουσιάσει καμία μεταβολή, ενώ άλλος να έχει ακραία παθολογικά αποτελέσματα μετά από τον ίδιο ακριβώς αγώνα.*

18

Πότε πρέπει να επαναλαμβάνονται οι εξετάσεις;

Δεν υπάρχει “one size fits all” κανόνας για όλες τις εξετάσεις.

• Προληπτικό Check-up: Αποχή από Γυμναστήριο / Τρέξιμο για 48 έως 72 ώρες. Αν κάνατε την αιμοληψία το επόμενο πρωί ενός μαραθωνίου, τα αποτελέσματα είναι άκυρα ως baseline. ^[1]
• Έλεγχος ρουτίνας για CK/Τρανσαμινάσες: Αν θέλετε να δείτε την πραγματική ηπατική λειτουργία ή την CK ηρεμίας σας (baseline), απαιτείται αποχή 5-7 ημερών. ^[4]
• Επείγοντα Συμπτώματα: Δεν αναβάλλεται ΚΑΜΙΑ ιατρική αξιολόγηση για λόγους «ξεκούρασης». Αν νιώθετε άρρωστοι ή έχετε σκούρα ούρα, οι εξετάσεις γίνονται επιτόπου στο νοσοκομείο.

19

Πότε χρειάζεται ΑΜΕΣΗ ιατρική αξιολόγηση (Επείγον);

Το ότι η έντονη άσκηση μπορεί να αλλάξει τις εξετάσεις (δημιουργώντας «φυσιολογικό θόρυβο») δεν σημαίνει ότι κάθε μεταβολή ή σύμπτωμα είναι ακίνδυνο.

Η ραβδομυόλυση από άσκηση (Exertional Rhabdomyolysis) εμφανίζεται συχνά σε απολύτως υγιείς και υπερ-γυμνασμένους αθλητές που “ξεπέρασαν τα όριά τους”, δεν πήραν ανάσες και αφυδατώθηκαν (π.χ. στρατιωτική εκπαίδευση, CrossFit competitions). ^[10]

20

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

21

Τι να θυμάστε

• Ο Μαραθώνιος, το CrossFit και η βαριά προπόνηση είναι βιολογικό Stress: Μπορούν να αλλάξουν πολλές αιματολογικές παραμέτρους ταυτόχρονα.
• Η CK, AST, ALT, LDH και Μυοσφαιρίνη αυξάνονται ραγδαία λόγω μυϊκής καταπόνησης / μικρο-τραυματισμών.
• Η Κρεατινίνη μπορεί να αυξηθεί (πτώση eGFR) λόγω νεφρικής ισχαιμίας (πολύ συχνό σε υπερμαραθωνίους). Αποφύγετε τα αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ/Ibuprofen).
• Μπορεί να παρατηρηθεί παροδική λευκοκυττάρωση και θετική CRP, ως φυσιολογική αντίδραση στη φλεγμονή της άσκησης (όχι λόγω λοίμωξης).
• Το χαμηλό νάτριο μετά από αγώνα οφείλεται κυρίως σε κατακράτηση υγρών από υπερβολική πόση νερού (EAH).
• Αν πρόκειται για τον ετήσιο προληπτικό σας έλεγχο, αποφύγετε τη γυμναστική για 48 έως 72 ώρες πριν την αιμοληψία.
• Σκούρα ούρα (χρώμα καφέ), ακραίος πόνος, πρήξιμο μυών, λιποθυμία ή πόνος στο στήθος, αποτελούν ΕΠΕΙΓΟΥΣΕΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ. Ζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια.

22

Χρήσιμες Σελίδες & Βιβλιογραφία

• Γυμναστική & Εξετάσεις Αίματος
• Αυξημένη CK / CPK
• Ραβδομυόλυση (Ενημέρωση)
• Προετοιμασία Αιμοληψίας