Χαμηλό Νάτριο μετά από Έντονη Άσκηση: Αφυδάτωση ή Υπερβολική Ενυδάτωση;

Συντάκτης & Ιατρική επιμέλεια: Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος — Ιατρός Βιοπαθολόγος

Τελευταία ενημέρωση: 18 Αυγούστου 2026

← Γυμναστική & Εξετάσεις Αίματος
Οδηγοί Εξετάσεων
Ερμηνεία Εξετάσεων
Οδηγοί Υγείας
Ευρετήριο Α–Ω

Σύντομη απάντηση

Ένα χαμηλό νάτριο μετά από έντονη ή παρατεταμένη άσκηση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο οργανισμός αφυδατώθηκε ή ότι «έχασε πολύ αλάτι». Αντίθετα, ιδιαίτερα σε πολύωρη άσκηση, τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων, πεζοπορία ή αγώνες αντοχής, μπορεί να εμφανιστεί υπονατριαιμία σχετιζόμενη με την άσκηση, κυρίως όταν προσλαμβάνονται περισσότερα υγρά από όσα μπορεί να αποβάλει ο οργανισμός. Το επιπλέον νερό αραιώνει το νάτριο του αίματος, ενώ η αυξημένη αντιδιουρητική ορμόνη κατά την άσκηση μπορεί να περιορίσει ακόμη περισσότερο την αποβολή νερού.^[1]

Νάτριο 130–134 mmol/L θεωρείται συνήθως ήπια υπονατριαιμία, αλλά η σημασία του αποτελέσματος εξαρτάται από τα συμπτώματα, την ταχύτητα με την οποία μειώθηκε το νάτριο και το συνολικό κλινικό πλαίσιο.^[2] Πονοκέφαλος, σύγχυση, επίμονοι έμετοι, σπασμοί ή μειωμένο επίπεδο συνείδησης μετά από άσκηση απαιτούν άμεση ιατρική αξιολόγηση.

▸ Περιεχόμενα

Τι σημαίνει χαμηλό νάτριο μετά από άσκηση;
Τι είναι η υπονατριαιμία σχετιζόμενη με την άσκηση;
Αφυδάτωση ή υπερβολική ενυδάτωση;
Γιατί μπορεί να πέσει το νάτριο;
Πόσο χαμηλό είναι το 130–134;
Ποια συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν;
Πότε χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση;
Ποιοι έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο;
Το πολύ νερό μπορεί πράγματι να ρίξει το νάτριο;
Τα ισοτονικά ποτά προστατεύουν;
Ποιες εξετάσεις βοηθούν;
Πώς ερμηνεύεται το αποτέλεσμα αμέσως μετά την προπόνηση;
Πότε επαναλαμβάνεται το νάτριο;
Τι δεν πρέπει να κάνετε μόνοι σας;
Πώς μειώνεται ο κίνδυνος;
Πότε πρέπει να αναζητηθεί άλλη αιτία;
Τι να κρατήσετε
Συχνές ερωτήσεις

Τι σημαίνει χαμηλό νάτριο μετά από άσκηση;

Υπονατριαιμία σημαίνει ότι η συγκέντρωση νατρίου στο αίμα βρίσκεται κάτω από το κατώτερο όριο αναφοράς, συνήθως <135 mmol/L.

Όταν η μείωση εμφανίζεται κατά τη διάρκεια ή μέσα στις επόμενες ώρες μετά από έντονη ή παρατεταμένη σωματική δραστηριότητα, πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο να σχετίζεται με την ίδια την άσκηση και κυρίως με την ισορροπία μεταξύ νερού, αποβολής νερού και απωλειών ηλεκτρολυτών.

Η διεθνής βιβλιογραφία χρησιμοποιεί τον όρο exercise-associated hyponatremia – υπονατριαιμία σχετιζόμενη με την άσκηση για συγκέντρωση νατρίου κάτω από 135 mmol/L που εμφανίζεται κατά την άσκηση ή έως περίπου 24 ώρες μετά από παρατεταμένη φυσική δραστηριότητα.^[1]

Ένα μεμονωμένο αποτέλεσμα, όμως, δεν αρκεί για να καθοριστεί η αιτία. Πρέπει να συνεκτιμηθούν το είδος και η διάρκεια της άσκησης, η ποσότητα υγρών που καταναλώθηκε, τα συμπτώματα και οι προηγούμενες τιμές νατρίου.

Τι είναι η υπονατριαιμία σχετιζόμενη με την άσκηση;

Η υπονατριαιμία σχετιζόμενη με την άσκηση παρατηρείται κυρίως σε δραστηριότητες μεγάλης διάρκειας, όπως:

μαραθώνιος και υπερμαραθώνιος,
τρίαθλο,
πολύωρη ποδηλασία,
ορεινό τρέξιμο,
παρατεταμένη πεζοπορία,
στρατιωτική εκπαίδευση,
άλλες πολύωρες δραστηριότητες αντοχής.

Έχει όμως περιγραφεί και σε μικρότερης διάρκειας δραστηριότητες, επομένως η απόσταση ή η διάρκεια από μόνες τους δεν αποκλείουν το πρόβλημα.^[1]

Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι ήπιες ή ακόμη και ασυμπτωματικές. Η σοβαρή οξεία υπονατριαιμία είναι πολύ λιγότερο συχνή, αλλά έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλικό οίδημα.

Αφυδάτωση ή υπερβολική ενυδάτωση;

Αυτή είναι η σημαντικότερη διάκριση.

Η αφυδάτωση και η υπονατριαιμία δεν είναι συνώνυμα.

Με έντονη εφίδρωση χάνονται νερό και ηλεκτρολύτες. Ο ιδρώτας, όμως, είναι συνήθως πιο αραιός σε νάτριο σε σχέση με το πλάσμα. Επομένως η απώλεια ιδρώτα χωρίς αντίστοιχη πρόσληψη νερού δεν οδηγεί υποχρεωτικά σε χαμηλό νάτριο και μπορεί ακόμη να αυξήσει τη συγκέντρωσή του.

Αντίθετα, η κλασική υπονατριαιμία σχετιζόμενη με την άσκηση εμφανίζεται συχνά όταν ο αθλητής καταναλώνει νερό ή άλλα υποτονικά υγρά σε ποσότητα μεγαλύτερη από τις συνολικές απώλειες. Το νερό κατακρατείται και το νάτριο του αίματος αραιώνεται.^[1]

Χαρακτηριστικό	Αφυδάτωση	Υπονατριαιμία από υπερενυδάτωση
Σωματικό βάρος	Συνήθως μειώνεται	Μπορεί να παραμένει σταθερό ή να αυξάνεται
Δίψα	Συχνή	Μπορεί να απουσιάζει
Στόμα	Μπορεί να είναι ξηρό	Όχι απαραίτητα ξηρό
Φούσκωμα	Λιγότερο χαρακτηριστικό	Μπορεί να υπάρχει
Νάτριο	Μπορεί να είναι φυσιολογικό ή αυξημένο	Χαμηλό

Τα συμπτώματα, πάντως, μπορεί να αλληλεπικαλύπτονται και δεν είναι ασφαλές να γίνει διάγνωση αποκλειστικά από την εικόνα του αθλητή.

Γιατί μπορεί να πέσει το νάτριο;

Δύο μηχανισμοί έχουν ιδιαίτερη σημασία.

Υπερβολική κατανάλωση υγρών

Όταν η πρόσληψη νερού ξεπερνά την ποσότητα που χάνεται με τον ιδρώτα, τα ούρα και την αναπνοή, το νερό συσσωρεύεται στον οργανισμό και μειώνει τη συγκέντρωση του νατρίου.

Αυξημένη αντιδιουρητική ορμόνη

Κατά την παρατεταμένη άσκηση μπορεί να αυξηθεί η έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης. Η ορμόνη αυτή περιορίζει την αποβολή ελεύθερου νερού από τους νεφρούς.

Ερεθίσματα όπως η ίδια η άσκηση, ο πόνος, η ναυτία, ο έμετος, το στρες ή η ζέστη μπορούν να συμβάλουν στην αυξημένη έκκρισή της.^[1]

Οι απώλειες νατρίου με τον ιδρώτα μπορούν επίσης να συμμετέχουν, ιδιαίτερα σε παρατεταμένη άσκηση και μεγάλη εφίδρωση, αλλά η απλή απώλεια αλατιού μέσω του ιδρώτα δεν εξηγεί όλες τις περιπτώσεις.

Πόσο χαμηλό είναι το 130–134;

Μια πρακτική ταξινόμηση της υπονατριαιμίας είναι:^[2]

Νάτριο	Βαθμός	Ερμηνεία
130–134 mmol/L	Ήπια υπονατριαιμία	Συχνά χωρίς σοβαρά συμπτώματα, αλλά χρειάζεται ερμηνεία στο κλινικό πλαίσιο
125–129 mmol/L	Μέτρια	Απαιτεί μεγαλύτερη προσοχή και αξιολόγηση
<125 mmol/L	Βαθιά υπονατριαιμία	Δυνητικά σοβαρή, ιδιαίτερα εάν είναι οξεία ή υπάρχουν νευρολογικά συμπτώματα

Η αριθμητική τιμή δεν είναι το μοναδικό κριτήριο σοβαρότητας. Η ταχύτητα με την οποία μειώθηκε το νάτριο και η παρουσία συμπτωμάτων είναι εξίσου σημαντικές.

Για παράδειγμα, μια γρήγορη πτώση μετά από πολύωρη άσκηση μπορεί να είναι κλινικά σημαντικότερη από μια χρόνια, σταθερή, ήπια υπονατριαιμία.

Ποια συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν;

Η ήπια υπονατριαιμία μπορεί να μην προκαλεί κανένα σύμπτωμα. Όταν υπάρχουν συμπτώματα μετά από έντονη άσκηση, μπορεί να περιλαμβάνουν:

κόπωση ή αδυναμία,
πονοκέφαλο,
ζάλη,
ναυτία,
έμετο,
αίσθημα φουσκώματος,
ευερεθιστότητα,
δυσκολία συγκέντρωσης.

Σε σοβαρότερες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστούν:

σύγχυση,
αποπροσανατολισμός,
έντονη υπνηλία,
σπασμοί,
μειωμένο επίπεδο συνείδησης ή κώμα.

Η οξεία σοβαρή υπονατριαιμία μπορεί να προκαλέσει μετακίνηση νερού προς τα εγκεφαλικά κύτταρα και εγκεφαλικό οίδημα.^[1]

Πότε χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση;

Επείγουσα αξιολόγηση απαιτείται όταν μετά από άσκηση εμφανίζονται:

σύγχυση ή αποπροσανατολισμός,
επίμονοι ή επαναλαμβανόμενοι έμετοι,
σπασμοί,
σημαντική μεταβολή του επιπέδου συνείδησης,
έντονος πονοκέφαλος με νευρολογικά συμπτώματα,
κατάρρευση ή αδυναμία επικοινωνίας.

Σε αυτή την κατάσταση δεν πρέπει να θεωρηθεί αυτόματα ότι το άτομο είναι «απλώς αφυδατωμένο» και να του χορηγηθούν μεγάλες ποσότητες νερού.

Οι κατευθυντήριες οδηγίες υπογραμμίζουν ότι οι θεραπευτικές αποφάσεις στη συμπτωματική υπονατριαιμία πρέπει να βασίζονται ιδιαίτερα στην κλινική εικόνα και στα συμπτώματα και όχι μόνο στον αριθμό του νατρίου.^[2]

Ποιοι έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο;

Ο κίνδυνος αυξάνεται όταν συνδυάζονται παράγοντες όπως:

πολύωρη άσκηση ή αγώνες αντοχής,
συστηματική κατανάλωση υγρών χωρίς να υπάρχει δίψα,
πρόσληψη υγρών σε ποσότητα μεγαλύτερη από τις απώλειες,
αύξηση του σωματικού βάρους κατά τη διάρκεια του αγώνα,
πολύ αργός ρυθμός σε αγώνα μεγάλης διάρκειας, με αποτέλεσμα περισσότερες ώρες πρόσληψης υγρών,
ναυτία, πόνος ή έντονο σωματικό στρες,
ορισμένα φάρμακα που μπορούν να επηρεάσουν την ισορροπία νερού και νατρίου.

Σε μεγάλη μελέτη δρομέων του Μαραθωνίου της Βοστώνης, η αύξηση σωματικού βάρους κατά τον αγώνα αποτέλεσε ισχυρό παράγοντα που συσχετίστηκε με υπονατριαιμία.^[4]

Το πολύ νερό μπορεί πράγματι να ρίξει το νάτριο;

Ναι. Αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα σημεία για την κατανόηση της υπονατριαιμίας μετά από άσκηση.

Το νάτριο που μετρά το εργαστήριο είναι συγκέντρωση. Επομένως μπορεί να μειωθεί όχι μόνο επειδή χάθηκε νάτριο αλλά και επειδή αυξήθηκε υπερβολικά η ποσότητα νερού σε σχέση με το διαθέσιμο νάτριο.

Γι’ αυτό η συμβουλή «πιες όσο περισσότερο νερό μπορείς» δεν είναι κατάλληλη για παρατεταμένη άσκηση. Οι οδηγίες για την υπονατριαιμία σχετιζόμενη με άσκηση δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στην αποφυγή της υπερβολικής κατανάλωσης υγρών και, για τους περισσότερους αθλητές αντοχής, στη χρήση της δίψας ως πρακτικού οδηγού πρόσληψης υγρών.^[1]

Τα ισοτονικά ποτά προστατεύουν;

Όχι απόλυτα.

Ένα ποτό που περιέχει ηλεκτρολύτες μπορεί να προσφέρει νάτριο, αλλά δεν μπορεί να αντισταθμίσει απεριόριστη πρόσληψη υγρών. Εάν η συνολική ποσότητα που καταναλώνεται παραμένει μεγαλύτερη από αυτή που μπορεί να αποβάλει ο οργανισμός, εξακολουθεί να είναι δυνατό να εμφανιστεί υπονατριαιμία.

Οι κατευθυντήριες οδηγίες αναφέρουν ότι η συμπληρωματική πρόσληψη νατρίου δεν εξαλείφει τον κίνδυνο όταν συνεχίζεται η υπερβολική κατανάλωση υγρών.^[1]

Επομένως το βασικό ερώτημα δεν είναι μόνο «νερό ή ηλεκτρολύτες;» αλλά και «πόσο υγρό χρειάζεται πραγματικά;».

Ποιες εξετάσεις βοηθούν;

Όταν το χαμηλό νάτριο δεν εξηγείται ξεκάθαρα ή επιμένει, η αξιολόγηση μπορεί να περιλαμβάνει ανάλογα με την περίπτωση:

νάτριο και κάλιο,
γλυκόζη,
ουρία και κρεατινίνη,
ωσμωτικότητα ορού,
ωσμωτικότητα ούρων,
νάτριο ούρων.

Η γλυκόζη είναι σημαντική επειδή σημαντική υπεργλυκαιμία μπορεί να συνοδεύεται από χαμηλότερη μετρούμενη συγκέντρωση νατρίου.

Η ωσμωτικότητα ορού βοηθά να διαπιστωθεί εάν πρόκειται πράγματι για υποτονική υπονατριαιμία, ενώ η ωσμωτικότητα και το νάτριο των ούρων μπορούν να δώσουν πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο οι νεφροί χειρίζονται το νερό και το νάτριο.^[3]

Ανάλογα με το ιστορικό μπορεί να απαιτηθεί διερεύνηση θυρεοειδικής, επινεφριδιακής, νεφρικής ή άλλης αιτίας.

Πώς ερμηνεύεται το αποτέλεσμα αμέσως μετά την προπόνηση;

Εάν η αιμοληψία έγινε λίγο μετά από πολύ έντονη ή παρατεταμένη προπόνηση, είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε:

πόση ώρα διήρκεσε η άσκηση,
πόσο έντονη ήταν,
εάν υπήρχε υψηλή θερμοκρασία ή έντονη εφίδρωση,
πόσα υγρά καταναλώθηκαν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά,
εάν υπήρξε αύξηση ή μείωση του σωματικού βάρους,
εάν υπήρχαν συμπτώματα,
εάν το νάτριο ήταν φυσιολογικό σε προηγούμενες εξετάσεις.

Ένα νάτριο 133 mmol/L σε ασυμπτωματικό άτομο αμέσως μετά από πολύωρη δραστηριότητα δεν αξιολογείται με τον ίδιο τρόπο όπως ένα νάτριο 133 mmol/L που επαναλαμβάνεται σε πολλαπλές εξετάσεις χωρίς σχέση με άσκηση.

Πότε επαναλαμβάνεται το νάτριο;

Σε ασυμπτωματικό άτομο με μικρή, απρόσμενη μείωση του νατρίου μετά από έντονη άσκηση, ο ιατρός μπορεί να συστήσει επανέλεγχο αφού αποκατασταθούν οι συνήθεις συνθήκες διατροφής και ενυδάτωσης.

Ο χρόνος επανάληψης δεν είναι ίδιος για όλους. Εξαρτάται από:

την αρχική τιμή,
την παρουσία ή όχι συμπτωμάτων,
τις προηγούμενες τιμές,
τη νεφρική λειτουργία,
τα φάρμακα,
άλλα εργαστηριακά ευρήματα.

Εάν το νάτριο παραμένει χαμηλό σε επαναληπτική εξέταση, δεν πρέπει πλέον να αποδίδεται αυτόματα στην προηγούμενη προπόνηση.

Τι δεν πρέπει να κάνετε μόνοι σας;

Μετά από ένα χαμηλό νάτριο δεν είναι σωστό να εφαρμόζεται αυτομάτως μία από τις ακόλουθες πρακτικές:

να καταναλωθούν πολύ μεγάλες ποσότητες νερού «για την αφυδάτωση»,
να ληφθούν μεγάλες ποσότητες αλατιού χωρίς να είναι γνωστή η αιτία,
να χρησιμοποιηθούν αυθαίρετα δισκία νατρίου,
να διακοπούν φάρμακα χωρίς ιατρική οδηγία,
να αγνοηθούν νευρολογικά συμπτώματα επειδή το νάτριο είναι «μόνο λίγο χαμηλό».

Η σωστή αντιμετώπιση εξαρτάται από τον μηχανισμό της υπονατριαιμίας. Η υπονατριαιμία από υπερβολικό νερό και η υπονατριαιμία με πραγματική υποογκαιμία δεν αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο.

Πώς μειώνεται ο κίνδυνος;

Η πρόληψη βασίζεται κυρίως στην αποφυγή τόσο της σοβαρής αφυδάτωσης όσο και της υπερενυδάτωσης.

Αποφύγετε την υποχρεωτική κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων υγρών όταν δεν διψάτε.
Σε παρατεταμένη άσκηση, προσαρμόστε την πρόσληψη υγρών στις πραγματικές ανάγκες σας.
Μην θεωρείτε ότι πρέπει να αναπληρώνεται άμεσα κάθε γραμμάριο απώλειας βάρους κατά τη διάρκεια της άσκησης.
Σε πολύωρες δραστηριότητες, λάβετε υπόψη τη θερμοκρασία, την ένταση και τον προσωπικό ρυθμό εφίδρωσης.
Μην θεωρείτε ότι ένα αθλητικό ποτό εξαλείφει τον κίνδυνο υπερενυδάτωσης.

Οι οδηγίες της Wilderness Medical Society δίνουν έμφαση στην αποφυγή της υπερβολικής πρόσληψης υγρών και στη χρήση της δίψας ως βασικού οδηγού για την πλειονότητα των συμμετεχόντων σε δραστηριότητες αντοχής.^[1]

Πότε πρέπει να αναζητηθεί άλλη αιτία;

Η χρονική σχέση με την άσκηση δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι η άσκηση είναι η αιτία.

Περαιτέρω διερεύνηση είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν:

το νάτριο ήταν χαμηλό και πριν από την άσκηση,
παραμένει χαμηλό σε επαναληπτικές εξετάσεις,
υπάρχει υπονατριαιμία χωρίς πρόσφατη έντονη δραστηριότητα,
υπάρχουν άλλα παθολογικά εργαστηριακά ευρήματα,
υπάρχει νεφρική, καρδιακή, ηπατική ή ενδοκρινική νόσος,
λαμβάνονται φάρμακα που μπορούν να σχετίζονται με υπονατριαιμία.

Μεταξύ των άλλων αιτιών που μπορεί να χρειαστεί να αποκλειστούν είναι ορισμένα διουρητικά, το σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης, ενδοκρινικές διαταραχές, νεφρικά προβλήματα και άλλες καταστάσεις που επηρεάζουν την ισορροπία νερού και νατρίου.^[3]

Τι να κρατήσετε

Νάτριο κάτω από 135 mmol/L χαρακτηρίζεται ως υπονατριαιμία.
Μετά από έντονη άσκηση, χαμηλό νάτριο δεν σημαίνει απαραίτητα αφυδάτωση.
Στην υπονατριαιμία σχετιζόμενη με άσκηση, η υπερβολική πρόσληψη υγρών αποτελεί βασικό μηχανισμό.
Η απώλεια νατρίου με τον ιδρώτα μπορεί να συμβάλει αλλά δεν εξηγεί όλες τις περιπτώσεις.
Το 130–134 mmol/L είναι συνήθως ήπια υπονατριαιμία, αλλά η κλινική εικόνα έχει μεγαλύτερη σημασία από έναν αριθμό μόνο.
Σύγχυση, επίμονοι έμετοι, σπασμοί ή μειωμένη συνείδηση μετά από άσκηση απαιτούν επείγουσα αξιολόγηση.
Η επίμονη υπονατριαιμία χρειάζεται διερεύνηση και δεν πρέπει να αποδίδεται επ’ αόριστον στην άσκηση.

Συχνές Ερωτήσεις

Μπορεί η έντονη γυμναστική να ρίξει το νάτριο;

Ναι, ιδιαίτερα σε παρατεταμένη άσκηση όταν η πρόσληψη υγρών υπερβαίνει τις απώλειες και υπάρχει κατακράτηση νερού. Η κατάσταση ονομάζεται υπονατριαιμία σχετιζόμενη με την άσκηση.

Νάτριο 133 μετά από γυμναστική είναι επικίνδυνο;

Το 133 mmol/L αντιστοιχεί συνήθως σε ήπια υπονατριαιμία. Σε ασυμπτωματικό άτομο μπορεί να χρειάζεται κυρίως αξιολόγηση και επανέλεγχο. Αν όμως υπάρχουν νευρολογικά συμπτώματα, έμετοι ή σημαντική κλινική επιδείνωση, χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση.

Νάτριο 130 μετά από τρέξιμο είναι από αφυδάτωση;

Όχι απαραίτητα. Η αφυδάτωση από απώλεια υποτονικού ιδρώτα μπορεί να συνοδεύεται ακόμη και από φυσιολογικό ή υψηλότερο νάτριο. Μετά από παρατεταμένη άσκηση πρέπει να εξετάζεται και η υπερβολική πρόσληψη νερού.

Πρέπει να πιω περισσότερο νερό επειδή έχω χαμηλό νάτριο;

Όχι χωρίς να είναι γνωστή η αιτία. Εάν το χαμηλό νάτριο οφείλεται σε υπερβολική πρόσληψη νερού, η κατανάλωση ακόμη περισσότερου νερού μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση.

Να πάρω αλάτι ή ηλεκτρολύτες;

Δεν πρέπει να γίνεται αυθαίρετη θεραπεία μόνο από την τιμή του νατρίου. Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τη σοβαρότητα, τα συμπτώματα και τον μηχανισμό της υπονατριαιμίας. Τα ηλεκτρολυτικά ποτά επίσης δεν αποτρέπουν την υπονατριαιμία όταν συνεχίζεται η υπερβολική πρόσληψη υγρών.

Μπορεί να έχω υπονατριαιμία χωρίς συμπτώματα;

Ναι. Η ήπια υπονατριαιμία μπορεί να εντοπιστεί τυχαία σε αιματολογικό έλεγχο χωρίς εμφανή συμπτώματα.

Πότε πρέπει να ξανακάνω εξέταση νατρίου;

Εξαρτάται από την τιμή, τα συμπτώματα, τις προηγούμενες εξετάσεις και το ιατρικό ιστορικό. Σε ήπια, ασυμπτωματική και μεμονωμένη μείωση μετά από έντονη άσκηση μπορεί να συστηθεί επανάληψη σε φυσιολογικές συνθήκες ενυδάτωσης, σύμφωνα με τις οδηγίες του θεράποντος ιατρού.

Ποια συμπτώματα μετά από άσκηση είναι ανησυχητικά;

Σύγχυση, αποπροσανατολισμός, επίμονοι έμετοι, σπασμοί, σοβαρή υπνηλία, μειωμένη συνείδηση ή κατάρρευση χρειάζονται άμεση ιατρική αξιολόγηση.

Χρήσιμες επιλογές

Κατάλογος Εξετάσεων Οδηγοί Εξετάσεων

Ραντεβού

Επικοινωνία: 22310 66841

Βιβλιογραφία

Bennett BL, Hew-Butler T, Rosner MH, Myers T, Lipman GS. Wilderness Medical Society Clinical Practice Guidelines for the Management of Exercise-Associated Hyponatremia: 2019 Update. Wilderness & Environmental Medicine. 2020;31(1):50–62.
PubMed |
Wilderness Medical Society
Ball S, Barth J, Levy M, Society for Endocrinology Clinical Committee. Emergency management of severe and moderately severely symptomatic hyponatraemia in adult patients. Society for Endocrinology Emergency Guidance.
Society for Endocrinology
Spasovski G, Vanholder R, Allolio B, et al. Clinical practice guideline on diagnosis and treatment of hyponatraemia. European Journal of Endocrinology. 2014;170:G1–G47.
European Society of Endocrinology
Almond CSD, Shin AY, Fortescue EB, et al. Hyponatremia among runners in the Boston Marathon. New England Journal of Medicine. 2005;352:1550–1556.
PubMed
Hew-Butler T, Loi V, Pani A, Rosner MH. Exercise-Associated Hyponatremia: 2017 Update. Frontiers in Medicine. 2017;4:21.
Frontiers in Medicine

Ιατρική σημείωση: Το περιεχόμενο είναι ενημερωτικό και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη ιατρική αξιολόγηση. Η οξεία υπονατριαιμία με νευρολογικά ή άλλα σημαντικά συμπτώματα μπορεί να αποτελεί επείγουσα κατάσταση.