Aerius (Δεσλοραταδίνη): Χρήσεις, Δόση, Παρενέργειες, Υπνηλία & Αλλεργίες

1
Τι είναι το Aerius και ποια είναι η δραστική ουσία

Το Aerius είναι φάρμακο για αλλεργικά συμπτώματα και περιέχει ως δραστική ουσία τη δεσλοραταδίνη. Ανήκει στα αντιισταμινικά δεύτερης γενιάς, δηλαδή σε φάρμακα που έχουν σχεδιαστεί για να μπλοκάρουν τη δράση της ισταμίνης χωρίς να προκαλούν την έντονη υπνηλία που είναι πιο συχνή με παλαιότερα αντιισταμινικά.

Χρησιμοποιείται κυρίως όταν η αλλεργία εκδηλώνεται με συμπτώματα από τη μύτη, τα μάτια ή το δέρμα: φτέρνισμα, καταρροή, φαγούρα στη μύτη, δακρύρροια, κνησμό, πομφούς και εξάρσεις κνίδωσης. Δεν είναι αντιβιοτικό, δεν είναι κορτιζόνη και δεν αντιμετωπίζει την αιτία κάθε μορφής μπουκώματος. Η θέση του είναι κυρίως σε καταστάσεις όπου υπάρχει αλλεργικός μηχανισμός.

Στην πράξη, πολλοί ασθενείς το γνωρίζουν ως «χάπι για αλλεργία». Αυτό είναι σωστό ως απλή περιγραφή, αλλά δεν αρκεί για να το χρησιμοποιεί κάποιος χωρίς κρίση. Η αλλεργική ρινίτιδα, η κνίδωση και τα εξανθήματα έχουν διαφορετικές αιτίες, διαφορετική βαρύτητα και διαφορετική ανάγκη διερεύνησης. Το Aerius μπορεί να ανακουφίζει τα συμπτώματα, αλλά δεν αντικαθιστά την ιατρική αξιολόγηση όταν τα συμπτώματα επαναλαμβάνονται συχνά ή όταν δεν είναι ξεκάθαρο τι τα προκαλεί.

Η δεσλοραταδίνη είναι ο ενεργός μεταβολίτης της λοραταδίνης. Αυτό σημαίνει ότι σχετίζεται φαρμακολογικά με τη λοραταδίνη, αλλά χορηγείται απευθείας ως δραστική ουσία. Για ασθενείς που έχουν λάβει στο παρελθόν Clarityne (λοραταδίνη), αυτή η σχέση είναι χρήσιμη για να κατανοήσουν γιατί τα δύο φάρμακα ανήκουν στην ίδια θεραπευτική οικογένεια, χωρίς όμως να είναι ακριβώς το ίδιο φάρμακο.

2
Πού χρησιμοποιείται: αλλεργική ρινίτιδα και κνίδωση

Το Aerius χρησιμοποιείται κυρίως για την ανακούφιση συμπτωμάτων από αλλεργική ρινίτιδα και κνίδωση. Αυτές είναι οι δύο πιο κλασικές κλινικές καταστάσεις στις οποίες ένα αντιισταμινικό δεύτερης γενιάς μπορεί να έχει ουσιαστικό όφελος.

Στην αλλεργική ρινίτιδα, τα συχνότερα συμπτώματα είναι φτέρνισμα, καταρροή, φαγούρα στη μύτη, φαγούρα στον ουρανίσκο, δακρύρροια και μερικές φορές μπούκωμα. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι εποχικά, όπως την άνοιξη με τη γύρη, ή ολοετή, όπως σε αλλεργία στα ακάρεα της οικιακής σκόνης. Για αναλυτικό οδηγό σχετικά με τη διάγνωση και τη θεραπεία, δείτε και το άρθρο Αλλεργική Ρινίτιδα: Συμπτώματα, Θεραπεία & Εξετάσεις Αίματος.

Στην κνίδωση, το κύριο πρόβλημα είναι οι πομφοί, δηλαδή ανάγλυφα εξανθήματα που μοιάζουν με «τσιμπήματα», συχνά αλλάζουν θέση μέσα στην ημέρα και συνοδεύονται από έντονη φαγούρα. Το Aerius μπορεί να μειώσει τον κνησμό και την ένταση των πομφών, όμως η χρόνια ή επαναλαμβανόμενη κνίδωση χρειάζεται ιατρική παρακολούθηση, γιατί μπορεί να απαιτεί συστηματικότερη προσέγγιση.

Το φάρμακο μπορεί επίσης να βοηθήσει σε οφθαλμικά αλλεργικά συμπτώματα, όπως δακρύρροια και φαγούρα στα μάτια, ιδιαίτερα όταν αυτά συνοδεύουν τη ρινίτιδα. Δεν αντικαθιστά όμως ειδικά οφθαλμικά φάρμακα όταν υπάρχει έντονη επιπεφυκίτιδα, πόνος, φωτοφοβία ή διαταραχή όρασης.

3
Πώς δρα η δεσλοραταδίνη στον οργανισμό

Η δεσλοραταδίνη δρα μπλοκάροντας τους υποδοχείς Η1 της ισταμίνης. Η ισταμίνη είναι μία από τις βασικές ουσίες που απελευθερώνονται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά σε αλλεργιογόνα, όπως γύρη, ακάρεα, τρίχες ζώων, μύκητες ή ορισμένες τροφές.

Όταν η ισταμίνη συνδέεται στους υποδοχείς Η1, προκαλεί αγγειοδιαστολή, αύξηση διαπερατότητας αγγείων, κνησμό, φτέρνισμα, ρινόρροια και δερματικούς πομφούς. Το Aerius δεν «καταστρέφει» την ισταμίνη. Αντίθετα, εμποδίζει τη δράση της στους υποδοχείς που ευθύνονται για μεγάλο μέρος των συμπτωμάτων.

Επειδή ανήκει στη δεύτερη γενιά αντιισταμινικών, έχει περιορισμένη διείσδυση στο κεντρικό νευρικό σύστημα συγκριτικά με παλαιότερα φάρμακα. Αυτό εξηγεί γιατί η υπνηλία είναι συνήθως λιγότερο συχνή. Παρ’ όλα αυτά, κανένα αντιισταμινικό δεν είναι απολύτως «μη κατασταλτικό» για όλους. Ορισμένοι ασθενείς μπορεί να νιώσουν κόπωση, ειδικά τις πρώτες ημέρες ή όταν υπάρχει ταυτόχρονη χρήση αλκοόλ, υπνωτικών ή άλλων κατασταλτικών φαρμάκων.

Η δράση του είναι συμπτωματική. Αυτό σημαίνει ότι βοηθά να περιοριστεί το αποτέλεσμα της αλλεργικής αντίδρασης, αλλά δεν αλλάζει από μόνο του το αλλεργικό υπόστρωμα. Για παράδειγμα, σε αλλεργία στα ακάρεα, η μείωση έκθεσης στο αλλεργιογόνο, η καθαριότητα του χώρου και η σωστή διερεύνηση έχουν εξίσου σημαντικό ρόλο. Μπορείτε να δείτε περισσότερα στο άρθρο Αλλεργία στα Ακάρεα – Συμπτώματα, IgE, Prick Test, Θεραπεία.

4
Μορφές, περιεκτικότητες και σωστή δόση

Η συνήθης δόση του Aerius για ενήλικες και εφήβους από 12 ετών είναι 5 mg μία φορά την ημέρα. Σε παιδιά, η δόση εξαρτάται από την ηλικία και τη μορφή του φαρμάκου. Η παιδιατρική χορήγηση πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις οδηγίες παιδιάτρου ή του φύλλου οδηγιών του συγκεκριμένου σκευάσματος.

Η δόση δεν πρέπει να αυξάνεται επειδή «δεν έπιασε αρκετά». Στην κνίδωση, υπάρχουν ειδικά θεραπευτικά σχήματα όπου ο γιατρός μπορεί να τροποποιήσει τη δόση αντιισταμινικού, αλλά αυτό δεν πρέπει να γίνεται αυθαίρετα. Η υπέρβαση δόσης αυξάνει την πιθανότητα παρενεργειών χωρίς να εξασφαλίζει ανάλογο όφελος.

5
Πώς λαμβάνεται σωστά το Aerius

Το Aerius λαμβάνεται από το στόμα, μία φορά την ημέρα, με ή χωρίς φαγητό. Η σταθερή ώρα λήψης βοηθά στη συνέπεια και μειώνει την πιθανότητα να ξεχαστεί η δόση. Δεν χρειάζεται νηστεία για να ληφθεί το φάρμακο.

Αν χρησιμοποιείται δισκίο, καταπίνεται με νερό. Αν χρησιμοποιείται πόσιμο διάλυμα, η ποσότητα πρέπει να μετριέται με το δοσομετρικό εργαλείο της συσκευασίας ή με σύριγγα φαρμάκων. Η χρήση κοινών κουταλιών μπορεί να οδηγήσει σε λάθος δόση, ειδικά στα παιδιά.

Αν ξεχάσετε μία δόση, πάρτε τη μόλις το θυμηθείτε. Αν όμως πλησιάζει η ώρα της επόμενης δόσης, παραλείψτε τη χαμένη και συνεχίστε κανονικά. Δεν πρέπει να πάρετε διπλή δόση για να αναπληρώσετε αυτή που ξεχάσατε.

Η διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από το πρόβλημα. Σε εποχιακή ρινίτιδα μπορεί να χρησιμοποιηθεί τις ημέρες ή εβδομάδες υψηλής έκθεσης. Σε ολοετή αλλεργική ρινίτιδα ή χρόνια κνίδωση μπορεί να χρειαστεί μεγαλύτερη διάρκεια, αλλά με επανεκτίμηση. Αν τα συμπτώματα επιμένουν παρά τη σωστή χρήση, δεν είναι πάντα λύση η παράταση του ίδιου φαρμάκου· μπορεί να χρειάζεται διαφορετική διάγνωση ή θεραπευτικός συνδυασμός.

6
Πότε αρχίζει να δρα και πόσο διαρκεί

Το Aerius μπορεί να αρχίσει να ανακουφίζει αλλεργικά συμπτώματα μέσα στην πρώτη ώρα, ενώ η δράση του καλύπτει συνήθως το 24ωρο. Γι’ αυτό χορηγείται μία φορά την ημέρα και δεν χρειάζεται επαναλαμβανόμενες δόσεις μέσα στην ίδια ημέρα για τους περισσότερους ασθενείς.

Η ταχύτητα με την οποία θα αισθανθεί κάποιος βελτίωση εξαρτάται από το είδος των συμπτωμάτων. Το φτέρνισμα, η φαγούρα και η καταρροή συχνά βελτιώνονται πιο γρήγορα. Το έντονο μπούκωμα μπορεί να ανταποκρίνεται λιγότερο, επειδή συχνά οφείλεται σε φλεγμονή και οίδημα του ρινικού βλεννογόνου. Σε αυτή την περίπτωση, ο γιατρός μπορεί να προτείνει ρινικό κορτικοστεροειδές, όπως Avamys ή Nasonex.

Στην κνίδωση, η φαγούρα μπορεί να μειωθεί σχετικά γρήγορα, αλλά η σταθεροποίηση των εξάρσεων μπορεί να χρειαστεί μερικές ημέρες συνεπούς χρήσης. Αν οι πομφοί επανέρχονται καθημερινά για εβδομάδες, το πρόβλημα δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως απλή περιστασιακή αλλεργία.

7
Aerius για αλλεργική ρινίτιδα

Στην αλλεργική ρινίτιδα, το Aerius βοηθά κυρίως στα συμπτώματα που σχετίζονται με την ισταμίνη: φτέρνισμα, καταρροή, φαγούρα στη μύτη, φαγούρα στον ουρανίσκο και δακρύρροια. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο όταν ο ασθενής θέλει ημερήσια ανακούφιση χωρίς έντονη υπνηλία.

Η αλλεργική ρινίτιδα δεν είναι απλώς «συνάχι». Είναι φλεγμονώδης αντίδραση του ρινικού βλεννογόνου σε συγκεκριμένα αλλεργιογόνα. Όταν τα συμπτώματα εμφανίζονται κάθε άνοιξη, είναι πιθανή η συμμετοχή γύρης. Όταν υπάρχουν όλο τον χρόνο, πιο συχνά εμπλέκονται ακάρεα, σκόνη, μούχλα ή κατοικίδια.

Το Aerius μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε όταν αρχίσουν τα συμπτώματα είτε προληπτικά σε γνωστή εποχιακή έκθεση, σύμφωνα με την οδηγία του γιατρού. Για παράδειγμα, άτομο που κάθε Μάρτιο ή Απρίλιο εμφανίζει φτέρνισμα και έντονη καταρροή μπορεί να ωφεληθεί αν ξεκινήσει αγωγή στην αρχή της περιόδου έκθεσης, αντί να περιμένει να εγκατασταθούν έντονα συμπτώματα.

Αν όμως το βασικό σύμπτωμα είναι το έντονο μπούκωμα, η μειωμένη όσφρηση, ο πονοκέφαλος από πίεση ή η χρόνια ρινική απόφραξη, χρειάζεται να εκτιμηθεί αν υπάρχει ρινίτιδα με έντονη φλεγμονή, ιγμορίτιδα, πολύποδες, στραβό διάφραγμα ή κατάχρηση αποσυμφορητικού spray. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μόνο το αντιισταμινικό συχνά δεν επαρκεί.

8
Aerius για κνίδωση και φαγούρα στο δέρμα

Η κνίδωση εμφανίζεται με πομφούς, κοκκινίλες και έντονη φαγούρα. Οι βλάβες συχνά αλλάζουν θέση, εμφανίζονται και εξαφανίζονται μέσα σε ώρες και μπορεί να επιδεινώνονται με ζέστη, πίεση, stress, λοιμώξεις ή ορισμένα φάρμακα.

Το Aerius μπορεί να μειώσει τον κνησμό και την ένταση των πομφών, επειδή αναστέλλει τη δράση της ισταμίνης. Στην οξεία κνίδωση, που διαρκεί λίγες ημέρες ή εβδομάδες, συχνά χρησιμοποιείται για συμπτωματική ανακούφιση. Στη χρόνια κνίδωση, που διαρκεί πάνω από 6 εβδομάδες, απαιτείται πιο οργανωμένη προσέγγιση και παρακολούθηση.

Είναι σημαντικό να μη θεωρείται κάθε εξάνθημα κνίδωση. Εξάνθημα που μένει σταθερό στο ίδιο σημείο, κάνει φυσαλίδες, πονάει, αφήνει μελανιά, συνοδεύεται από πυρετό ή εμφανίζεται μετά από νέο φάρμακο χρειάζεται ιατρική εκτίμηση. Σε αλλεργικές αντιδράσεις με οίδημα χειλιών, γλώσσας, λαιμού, δύσπνοια ή ζάλη, η κατάσταση μπορεί να είναι επείγουσα.

Σε χρόνιες ή ανεξήγητες δερματικές αντιδράσεις, ο γιατρός μπορεί να ζητήσει βασικό εργαστηριακό έλεγχο ή ειδικότερη διερεύνηση. Σε επεισόδια που μοιάζουν με συστηματική αλλεργική αντίδραση, η τρυπτάση μπορεί να έχει ρόλο στην τεκμηρίωση ενεργοποίησης μαστοκυττάρων, ανάλογα με το χρονικό παράθυρο και την κλινική εικόνα.

9
Aerius για μάτια, δακρύρροια και αλλεργική επιπεφυκίτιδα

Πολλοί ασθενείς με αλλεργική ρινίτιδα έχουν ταυτόχρονα συμπτώματα από τα μάτια: φαγούρα, δάκρυα, ερυθρότητα και αίσθημα καύσου. Το Aerius μπορεί να βοηθήσει όταν τα οφθαλμικά συμπτώματα αποτελούν μέρος της γενικότερης αλλεργικής αντίδρασης.

Η αλλεργική επιπεφυκίτιδα συνήθως εμφανίζεται και στα δύο μάτια, με φαγούρα και δακρύρροια. Η φαγούρα είναι πιο χαρακτηριστική της αλλεργίας από τον πόνο. Αν υπάρχει έντονος πόνος, φωτοφοβία, θολή όραση, πυώδες έκκριμα ή μονόπλευρη έντονη ερυθρότητα, χρειάζεται οφθαλμολογική εκτίμηση και όχι απλή αντιμετώπιση με αντιισταμινικό.

Σε ήπια οφθαλμικά αλλεργικά συμπτώματα, βοηθούν και μη φαρμακευτικά μέτρα: πλύσιμο προσώπου μετά την έκθεση σε γύρη, αποφυγή τριψίματος των ματιών, χρήση γυαλιών ηλίου και τεχνητά δάκρυα χωρίς συντηρητικά. Σε πιο έντονα συμπτώματα, μπορεί να χρειαστεί ειδικό αντιαλλεργικό κολλύριο.

Η σωστή αναγνώριση του αλλεργιογόνου έχει σημασία. Για παράδειγμα, αν τα μάτια ερεθίζονται κάθε φορά που ο ασθενής βρίσκεται σε σπίτι με γάτα, η εργαστηριακή διερεύνηση με ειδική IgE μπορεί να βοηθήσει στην επιβεβαίωση της ευαισθητοποίησης, πάντα σε συνδυασμό με το ιστορικό.

10
Παιδιά, ηλικιωμένοι, νεφρική και ηπατική λειτουργία

Στα παιδιά, το Aerius μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κατάλληλη μορφή και δοσολογία, αλλά η διάγνωση της αλλεργικής ρινίτιδας δεν είναι πάντα απλή, ιδιαίτερα στις μικρές ηλικίες. Ρινική καταρροή σε μικρό παιδί μπορεί να οφείλεται σε ιογενείς λοιμώξεις, υπερτροφία αδενοειδών, μη αλλεργική ρινίτιδα ή άλλες αιτίες.

Για παιδιά 1–5 ετών, η δόση πόσιμου διαλύματος που αναφέρεται στο ευρωπαϊκό φύλλο οδηγιών είναι 2,5 ml μία φορά την ημέρα. Για παιδιά 6–11 ετών είναι 5 ml μία φορά την ημέρα. Στα παιδιά κάτω του 1 έτους, η χρήση δεν πρέπει να γίνεται χωρίς ειδική ιατρική αξιολόγηση.

Στους ηλικιωμένους, το Aerius είναι γενικά πιο ασφαλές από παλαιότερα κατασταλτικά αντιισταμινικά, αλλά χρειάζεται προσοχή σε πολυφαρμακία, νεφρική δυσλειτουργία, ιστορικό ζάλης ή αυξημένο κίνδυνο πτώσεων. Ακόμη και ένα φάρμακο με χαμηλή πιθανότητα υπνηλίας μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα όταν συνδυάζεται με υπνωτικά, αγχολυτικά ή αλκοόλ.

Σε σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, η δεσλοραταδίνη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή. Σε ηπατική νόσο, η απόφαση για χρήση πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη συνολική κατάσταση του ασθενούς, τα υπόλοιπα φάρμακα και την πιθανότητα συσσώρευσης εκδόχων στο πόσιμο διάλυμα.

11
Εγκυμοσύνη και θηλασμός

Στην εγκυμοσύνη, η χρήση του Aerius δεν πρέπει να γίνεται χωρίς ιατρική συμβουλή. Αν και υπάρχουν δεδομένα που δεν δείχνουν σαφές σήμα τερατογένεσης, η επίσημη προσέγγιση είναι προσεκτική: η χρήση κατά την κύηση προτιμάται να αποφεύγεται εκτός αν ο γιατρός κρίνει ότι το όφελος υπερτερεί.

Σε ήπια αλλεργική ρινίτιδα στην εγκυμοσύνη, συχνά δοκιμάζονται πρώτα μη φαρμακευτικά μέτρα: ρινικές πλύσεις με φυσιολογικό ορό, αποφυγή γνωστών αλλεργιογόνων, καθαρισμός χώρου, φίλτρα και αποφυγή έκθεσης σε καπνό ή έντονα αρώματα. Αν τα συμπτώματα είναι σοβαρά και επηρεάζουν ύπνο, αναπνοή ή καθημερινότητα, χρειάζεται εξατομικευμένη επιλογή θεραπείας.

Στον θηλασμό, η δεσλοραταδίνη έχει ανιχνευθεί σε βρέφη που θηλάζουν από μητέρες που λαμβάνουν το φάρμακο. Η κλινική σημασία εξαρτάται από τη δόση, τη διάρκεια, την ηλικία του βρέφους και την κατάσταση της μητέρας. Γι’ αυτό η απόφαση πρέπει να λαμβάνεται με ιατρική καθοδήγηση.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν πρόκειται για πρόωρα βρέφη, νεογνά, βρέφη με υποκείμενα προβλήματα ή μητέρες που λαμβάνουν πολλά φάρμακα. Σε κάθε περίπτωση, η αυτοχορήγηση «επειδή είναι απλό αντιισταμινικό» δεν είναι σωστή πρακτική στην κύηση και στον θηλασμό.

12
Παρενέργειες και σημεία προσοχής

Το Aerius είναι γενικά καλά ανεκτό. Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρονται στους ενήλικες είναι κόπωση, ξηροστομία και πονοκέφαλος. Στα παιδιά μικρότερης ηλικίας έχουν αναφερθεί επίσης διάρροια, πυρετός και αϋπνία, ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα και τη μορφή του φαρμάκου.

Η υπνηλία είναι λιγότερο συχνή σε σχέση με παλαιότερα αντιισταμινικά, αλλά δεν είναι αδύνατη. Αν κάποιος νιώσει νύστα, ζάλη ή μειωμένη εγρήγορση, είναι προτιμότερο να αποφύγει οδήγηση, χειρισμό μηχανημάτων ή επικίνδυνες δραστηριότητες μέχρι να γνωρίζει την ατομική του αντίδραση.

Σπάνια μπορεί να εμφανιστούν αλλεργικές αντιδράσεις στο ίδιο το φάρμακο. Αν παρουσιαστεί εξάνθημα που επιδεινώνεται, οίδημα προσώπου, χείλους, γλώσσας ή λαιμού, δύσπνοια, συριγμός ή λιποθυμική τάση, χρειάζεται άμεση ιατρική βοήθεια.

Άλλες σπάνιες αναφερόμενες αντιδράσεις μπορεί να περιλαμβάνουν ταχυκαρδία, αίσθημα παλμών, αλλαγές στη συμπεριφορά ή σπασμούς σε ευαίσθητους ασθενείς. Για αυτό το φάρμακο πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε άτομα με προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό σπασμών, ιδίως σε μικρά παιδιά.

13
Αντενδείξεις και προφυλάξεις

Το Aerius δεν πρέπει να λαμβάνεται από άτομα με γνωστή υπερευαισθησία στη δεσλοραταδίνη, στη λοραταδίνη ή σε κάποιο από τα έκδοχα του σκευάσματος. Αυτό έχει σημασία ιδιαίτερα για ασθενείς που είχαν στο παρελθόν αλλεργική αντίδραση σε παρόμοιο αντιισταμινικό.

Το πόσιμο διάλυμα περιέχει έκδοχα που έχουν σημασία σε ειδικές περιπτώσεις, όπως σορβιτόλη, προπυλενογλυκόλη και βενζυλική αλκοόλη. Ασθενείς με κληρονομική δυσανεξία στη φρουκτόζη πρέπει να αποφεύγουν σκευάσματα που περιέχουν σορβιτόλη, εκτός αν υπάρχει ειδική ιατρική οδηγία.

Προσοχή χρειάζεται επίσης σε σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, ιστορικό σπασμών, πολυφαρμακία και ταυτόχρονη χρήση φαρμάκων που προκαλούν καταστολή. Αν ο ασθενής λαμβάνει ηρεμιστικά, υπνωτικά, οπιοειδή, αντιεπιληπτικά ή ψυχιατρικά φάρμακα, πρέπει να ενημερώνει τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό.

Δεν είναι σωστό να χρησιμοποιείται το Aerius για να «καλύψει» συμπτώματα που χρειάζονται διάγνωση. Επίμονος πυρετός, έντονος πόνος στα ιγμόρεια, πυώδεις εκκρίσεις, δύσπνοια, συριγμός ή υποτροπιάζοντα εξανθήματα χρειάζονται κλινική αξιολόγηση.

14
Αλληλεπιδράσεις, αλκοόλ και οδήγηση

Το Aerius έχει σχετικά χαμηλό δυναμικό κλινικά σημαντικών αλληλεπιδράσεων. Παρ’ όλα αυτά, ο ασθενής πρέπει να αναφέρει όλα τα φάρμακα που λαμβάνει, γιατί η πραγματική ασφάλεια εξαρτάται από το σύνολο της αγωγής, την ηλικία, τη νεφρική λειτουργία και την ευαισθησία στην καταστολή.

Με το αλκοόλ χρειάζεται προσοχή. Αν και η δεσλοραταδίνη δεν αναμένεται να ενισχύει σημαντικά τις επιδράσεις του αλκοόλ στους περισσότερους ασθενείς, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις δυσανεξίας ή μέθης σε μεταγενέστερη εμπειρία. Πρακτικά, είναι συνετό να αποφεύγεται η κατανάλωση αλκοόλ τις πρώτες ημέρες μέχρι να διαπιστωθεί η ατομική ανοχή.

Η οδήγηση συνήθως δεν επηρεάζεται στη συνιστώμενη δόση. Ωστόσο, επειδή κάποιοι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν υπνηλία, η ασφαλής οδηγία είναι: πρώτα δείτε πώς σας επηρεάζει το φάρμακο και μετά οδηγήστε ή χειριστείτε μηχανήματα.

Δεν πρέπει να συνδυάζονται δύο από του στόματος αντιισταμινικά χωρίς ιατρική οδηγία. Για παράδειγμα, η ταυτόχρονη λήψη Aerius και Xozal δεν είναι απλή «ενίσχυση» της θεραπείας· μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα κόπωσης ή άλλων παρενεργειών. Στη χρόνια κνίδωση, οι τροποποιήσεις δόσης γίνονται με συγκεκριμένο θεραπευτικό πλάνο.

15
Aerius και εξετάσεις αλλεργίας

Το Aerius αντιμετωπίζει συμπτώματα, αλλά δεν δείχνει ποιο αλλεργιογόνο τα προκαλεί. Όταν οι αλλεργίες επαναλαμβάνονται, είναι έντονες ή επηρεάζουν την ποιότητα ζωής, μπορεί να χρειάζεται εργαστηριακός έλεγχος με ολική IgE, ειδικές IgE ή πιο σύνθετες εξετάσεις ανάλογα με το ιστορικό.

Η εξέταση IgE βοηθά στη διερεύνηση αλλεργικού υποστρώματος, αλλά δεν αρκεί μόνη της για διάγνωση. Μία αυξημένη ολική IgE δεν λέει από μόνη της σε τι είναι αλλεργικός ο ασθενής. Αντίστοιχα, μία ειδική IgE δείχνει ευαισθητοποίηση σε συγκεκριμένο αλλεργιογόνο, αλλά πρέπει να ταιριάζει με τα συμπτώματα.

Η εξέταση RAST είναι όρος που χρησιμοποιείται ακόμη από πολλούς για τις ειδικές IgE στο αίμα. Σήμερα, σε πολλά εργαστήρια χρησιμοποιούνται νεότερες μέθοδοι. Σε πιο σύνθετες περιπτώσεις, εξετάσεις όπως η ALEX Allergy Xplorer μπορούν να προσφέρουν μοριακό προφίλ αλλεργιογόνων.

Ένα σημαντικό πλεονέκτημα των εξετάσεων αίματος για ειδικές IgE είναι ότι, σε αντίθεση με ορισμένες δερματικές δοκιμασίες, δεν απαιτούν άμεση έκθεση του ασθενούς στο αλλεργιογόνο. Ωστόσο, το ποια εξέταση έχει νόημα εξαρτάται από το ιστορικό: εποχικότητα, χώρο έκθεσης, σχέση με ζώα, τροφές, φάρμακα, εργασία και βαρύτητα συμπτωμάτων. Αναλυτικότερα, δείτε τον οδηγό Εξετάσεις Αλλεργίας: Ποια να κάνω; IgE, Prick & ALEX.

16
Σύγκριση Aerius με Xozal, Zyrtec, Clarityne και Bilaz

Το Aerius δεν είναι το μόνο αντιισταμινικό δεύτερης γενιάς. Στην ίδια γενική κατηγορία ανήκουν φάρμακα όπως λεβοσετιριζίνη, σετιριζίνη, λοραταδίνη και μπιλαστίνη. Η επιλογή δεν γίνεται μόνο με βάση το «ποιο είναι πιο δυνατό», αλλά με βάση τα συμπτώματα, την υπνηλία, την ηλικία, τη νεφρική λειτουργία, τη συμμόρφωση και την ατομική εμπειρία του ασθενούς.

Αν ένα αντιισταμινικό δεν βοηθά αρκετά ή προκαλεί υπνηλία, δεν σημαίνει ότι «όλα τα αντιισταμινικά δεν κάνουν». Μπορεί να χρειάζεται αλλαγή δραστικής ουσίας, διαφορετική ώρα λήψης ή συνδυασμός με τοπική αγωγή. Η σύγκριση πρέπει να γίνεται με βάση πραγματικό θεραπευτικό αποτέλεσμα και όχι μόνο με βάση την εμπορική ονομασία.

17
Συνδυασμός με ρινικά σπρέι και αποσυμφορητικά

Το Aerius μπορεί να συνδυαστεί με ρινικά σπρέι όταν η αλλεργική ρινίτιδα έχει έντονο ρινικό σκέλος. Αυτό είναι συχνό σε ασθενείς που δεν έχουν μόνο φτέρνισμα και καταρροή, αλλά και χρόνιο μπούκωμα, δυσκολία στον ύπνο ή ανάγκη να αναπνέουν από το στόμα.

Τα ρινικά κορτικοστεροειδή, όπως το Avamys και το Nasonex, στοχεύουν στη φλεγμονή της μύτης. Δεν δρουν όπως ένα αποσυμφορητικό spray άμεσης ανακούφισης, αλλά συχνά είναι πιο κατάλληλα για σταθερό έλεγχο αλλεργικής ρινίτιδας όταν χρησιμοποιούνται σωστά και για το κατάλληλο διάστημα.

Αποσυμφορητικά spray όπως ξυλομεταζολίνη μπορεί να βοηθούν προσωρινά στο μπούκωμα, αλλά δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για πολλές ημέρες χωρίς οδηγία, επειδή υπάρχει κίνδυνος φαρμακευτικής ρινίτιδας και εξάρτησης από το spray. Για περισσότερα, δείτε τον οδηγό Otrivin: Δοσολογία, Χρήση, Παρενέργειες & Ασφάλεια.

Ο σωστός συνδυασμός εξαρτάται από το κυρίαρχο σύμπτωμα. Αν κυριαρχεί φτέρνισμα/φαγούρα/καταρροή, το Aerius μπορεί να είναι αρκετό. Αν κυριαρχεί μπούκωμα, συχνά χρειάζεται ρινικό κορτικοστεροειδές. Αν υπάρχουν και μάτια, μπορεί να χρειαστεί κολλύριο. Αν υπάρχει άσθμα ή συριγμός, χρειάζεται συνολική εκτίμηση.

18
Τι σημαίνει αν το Aerius δεν σας πιάνει

Αν το Aerius δεν βοηθά, υπάρχουν αρκετές πιθανές εξηγήσεις. Η πρώτη είναι ότι τα συμπτώματα μπορεί να μην είναι κυρίως αλλεργικά. Για παράδειγμα, ιογενής λοίμωξη, ιγμορίτιδα, μη αλλεργική ρινίτιδα, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, πολύποδες ή ανατομική απόφραξη μπορεί να μοιάζουν με αλλεργία αλλά να μην ανταποκρίνονται καλά σε αντιισταμινικό.

Η δεύτερη πιθανότητα είναι ότι το φάρμακο βοηθά σε ορισμένα συμπτώματα, αλλά όχι στο κυρίαρχο πρόβλημα. Το Aerius μπορεί να μειώσει φτέρνισμα και καταρροή, αλλά αν το βασικό παράπονο είναι το επίμονο μπούκωμα, ο ασθενής μπορεί να θεωρεί ότι «δεν έπιασε», ενώ στην πραγματικότητα χρειάζεται προσθήκη ή αλλαγή θεραπείας.

Η τρίτη πιθανότητα είναι ανεπαρκής διάρκεια ή λάθος προσδοκία. Σε κνίδωση, για παράδειγμα, μπορεί να χρειάζεται σταθερή καθημερινή χρήση και παρακολούθηση, όχι περιστασιακή λήψη μόνο όταν οι πομφοί είναι ήδη έντονοι. Σε αλλεργική ρινίτιδα, η συνεχής έκθεση στο αλλεργιογόνο μπορεί να ξεπερνά τη συμπτωματική ανακούφιση αν δεν γίνει και έλεγχος περιβάλλοντος.

Η τέταρτη πιθανότητα είναι ότι χρειάζεται διαφορετικό αντιισταμινικό. Κάποιοι ασθενείς ανταποκρίνονται καλύτερα σε άλλη δραστική ουσία. Αυτό δεν σημαίνει ότι το Aerius είναι «κακό» ή ότι το άλλο είναι «καλύτερο» για όλους. Η ανταπόκριση στα αντιισταμινικά έχει ατομικές διαφορές.

19
Συχνά λάθη στη χρήση αντιισταμινικών

Το πρώτο συχνό λάθος είναι η λήψη αντιισταμινικού για κάθε μορφή ρινικού συμπτώματος. Αν κάποιος έχει πυρετό, πονόλαιμο, μυαλγίες και πυώδεις εκκρίσεις, η πιθανότητα λοίμωξης είναι μεγαλύτερη. Το Aerius μπορεί να μη βοηθήσει ουσιαστικά και η καθυστέρηση της σωστής αξιολόγησης μπορεί να παρατείνει το πρόβλημα.

Το δεύτερο λάθος είναι ο συνδυασμός πολλών αντιισταμινικών χωρίς οδηγία. Η λογική «θα πάρω και Aerius και Xozal για να περάσει πιο γρήγορα» μπορεί να αυξήσει παρενέργειες χωρίς να δώσει καλύτερο αποτέλεσμα. Σε ειδικές καταστάσεις, όπως η χρόνια κνίδωση, οι οδηγίες για αυξημένες δόσεις ή αλλαγές αγωγής γίνονται από γιατρό.

Το τρίτο λάθος είναι η παρατεταμένη χρήση αποσυμφορητικού spray παράλληλα με αντιισταμινικό. Ο ασθενής αισθάνεται ότι μόνο το spray τον ανοίγει, το χρησιμοποιεί πολλές ημέρες και τελικά αναπτύσσει rebound συμφόρηση. Έτσι μπαίνει σε κύκλο όπου χρειάζεται όλο και συχνότερη χρήση.

Το τέταρτο λάθος είναι η μη διερεύνηση επαναλαμβανόμενων αλλεργιών. Αν κάθε χρόνο υπάρχουν έντονα συμπτώματα, αν ένα παιδί χάνει ύπνο και σχολική συγκέντρωση ή αν ένας ενήλικας χρειάζεται συχνά φάρμακα, έχει νόημα να αναζητηθεί το αλλεργιογόνο. Ο Κατάλογος Εξετάσεων περιλαμβάνει αλλεργιολογικό έλεγχο, ειδικές IgE και σχετικές εξετάσεις που μπορούν να επιλεγούν με βάση το ιστορικό.

20
Συχνές ερωτήσεις

21
Τι να θυμάστε

Το Aerius είναι αντιισταμινικό δεύτερης γενιάς με δραστική ουσία τη δεσλοραταδίνη. Χρησιμοποιείται κυρίως για αλλεργική ρινίτιδα και κνίδωση, με στόχο να μειώσει φτέρνισμα, καταρροή, φαγούρα, δακρύρροια και πομφούς.

Η συνήθης δόση στους ενήλικες και στους εφήβους από 12 ετών είναι 5 mg μία φορά την ημέρα. Η δράση του καλύπτει συνήθως το 24ωρο και η υπνηλία είναι λιγότερο συχνή σε σχέση με παλαιότερα αντιισταμινικά, αλλά παραμένει πιθανή σε ευαίσθητα άτομα.

Αν το κύριο πρόβλημα είναι το έντονο μπούκωμα, το Aerius μπορεί να μην επαρκεί μόνο του. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο γιατρός μπορεί να προτείνει ρινικό κορτικοστεροειδές, αλλαγή αγωγής ή διερεύνηση άλλης αιτίας ρινικής απόφραξης.

Σε παιδιά, εγκυμοσύνη, θηλασμό, σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, ιστορικό σπασμών ή πολυφαρμακία, η χρήση χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή. Δεν πρέπει να συνδυάζονται δύο αντιισταμινικά από το στόμα χωρίς ιατρική οδηγία.

Όταν οι αλλεργίες επαναλαμβάνονται, η σωστή ερώτηση δεν είναι μόνο «ποιο φάρμακο να πάρω», αλλά «τι ακριβώς μου προκαλεί τα συμπτώματα». Η διερεύνηση με ειδικές IgE, RAST ή μοριακό αλλεργιολογικό έλεγχο μπορεί να βοηθήσει όταν επιλεγεί σωστά και ερμηνευτεί με βάση το ιστορικό.

22
Κλείστε Ραντεβού & Βιβλιογραφία

Ερμηνεία αποτελεσμάτων από ιατρό στο εργαστήριό μας. Μπορείτε να προγραμματίσετε εξέταση ή να δείτε τον πλήρη κατάλογο διαθέσιμων εξετάσεων.

Ενημέρωση για εξετάσεις, φάρμακα και οδηγούς υγείας

Λάβετε σύντομες, ιατρικά επιμελημένες ενημερώσεις για εργαστηριακές εξετάσεις, σωστή προετοιμασία, φάρμακα, συχνές παρενέργειες και νέα άρθρα του Μικροβιολογικού Εργαστηρίου Λαμίας.

Email για λήψη ενημέρωσης*

Η ενημέρωση είναι εκπαιδευτική και δεν υποκαθιστά την ιατρική αξιολόγηση, την οδηγία του θεράποντος ιατρού ή του φαρμακοποιού.

Βιβλιογραφία