ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ • ΑΤΥΠΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ • PCR • ΟΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

Mycoplasma pneumoniae: Συμπτώματα, Άτυπη Πνευμονία, Εξετάσεις και Θεραπεία

Δημοσίευση: Τελευταία ενημέρωση:

← Λοιμώξεις Αναπνευστικού|Αντιβιοτικά για Αναπνευστικές Λοιμώξεις →

Το Mycoplasma pneumoniae είναι βακτήριο που προκαλεί λοιμώξεις του αναπνευστικού και αποτελεί μία από τις χαρακτηριστικές αιτίες της λεγόμενης άτυπης πνευμονίας. Η λοίμωξη συχνά ξεκινά σταδιακά με πονόλαιμο, κακουχία, πονοκέφαλο, χαμηλό ή μέτριο πυρετό και έναν επίμονο, αρχικά ξηρό βήχα. Σε αρκετούς ασθενείς η γενική κατάσταση παραμένει σχετικά καλή, γι’ αυτό η πνευμονία από μυκόπλασμα περιγράφεται συχνά ως «walking pneumonia».

Η διάγνωση όμως δεν μπορεί να γίνει αξιόπιστα μόνο από τα συμπτώματα. Το M. pneumoniae μπορεί να μοιάζει με γρίπη, COVID-19, RSV, άλλη ίωση ή διαφορετική βακτηριακή λοίμωξη. Όταν χρειάζεται ειδικός εργαστηριακός έλεγχος, η μοριακή ανίχνευση με PCR/NAAT σε αναπνευστικό δείγμα έχει σήμερα κεντρικό ρόλο. Η ορολογία IgM/IgG μπορεί να προσφέρει συμπληρωματικές πληροφορίες, αλλά ένα μεμονωμένο αποτέλεσμα αντισωμάτων χρειάζεται προσεκτική ερμηνεία.

Τα σημαντικότερα σε λίγες γραμμές:

  • Ο επίμονος βήχας είναι από τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα και μπορεί να διαρκέσει αρκετές εβδομάδες.
  • Η πνευμονία από μυκόπλασμα μπορεί να είναι σχετικά ήπια, αλλά δεν είναι πάντα αθώα.
  • Η PCR/NAAT είναι προτιμητέα όταν χρειάζεται άμεση ειδική μικροβιολογική διάγνωση.
  • Ένα θετικό IgM μόνο του δεν αποδεικνύει πάντοτε οξεία λοίμωξη.
  • Η συνήθης καλλιέργεια πτυέλων δεν είναι κατάλληλη για την ειδική ανίχνευση του M. pneumoniae.
  • Πενικιλίνες και άλλα β-λακταμικά δεν δρουν στο ίδιο το μυκόπλασμα επειδή το βακτήριο δεν διαθέτει κυτταρικό τοίχωμα.

1Τι είναι το Mycoplasma pneumoniae

Το Mycoplasma pneumoniae είναι ένα πολύ μικρό βακτήριο που προσβάλλει κυρίως το αναπνευστικό σύστημα. Μπορεί να προκαλέσει φαρυγγίτιδα, τραχειοβρογχίτιδα και πνευμονία, ενώ πολλές λοιμώξεις παραμένουν σχετικά ήπιες.

Ένα από τα χαρακτηριστικά που το διαφοροποιούν από πολλά άλλα βακτήρια είναι ότι δεν διαθέτει κυτταρικό τοίχωμα. Αυτό έχει άμεση θεραπευτική σημασία: αντιβιοτικά που δρουν πάνω στο βακτηριακό κυτταρικό τοίχωμα, όπως οι πενικιλίνες και γενικότερα οι β-λακτάμες, δεν έχουν δραστικότητα απέναντι στο ίδιο το μυκόπλασμα.

Δεν πρέπει να συγχέεται το Mycoplasma pneumoniae με άλλα είδη Mycoplasma που σχετίζονται με λοιμώξεις του ουρογεννητικού συστήματος. Πρόκειται για διαφορετικό παθογόνο με κύριο πεδίο το αναπνευστικό.

2Γιατί λέγεται άτυπη πνευμονία ή walking pneumonia;

Ο όρος άτυπη πνευμονία χρησιμοποιείται ιστορικά για πνευμονίες που παρουσιάζουν διαφορετικά κλινικά και μικροβιολογικά χαρακτηριστικά από την «κλασική» πνευμονιοκοκκική πνευμονία. Το M. pneumoniae είναι ένας από τους γνωστότερους άτυπους μικροοργανισμούς.

Ο όρος walking pneumonia δεν αποτελεί ξεχωριστή επίσημη διάγνωση ούτε σημαίνει ότι η πνευμονία είναι ασήμαντη. Περιγράφει την κατάσταση κατά την οποία ο ασθενής έχει πνευμονία αλλά παραμένει αρκετά λειτουργικός ώστε να συνεχίζει μέρος των καθημερινών δραστηριοτήτων του.

Σε ορισμένες περιπτώσεις ο βήχας και η κόπωση φαίνονται δυσανάλογα έντονα σε σχέση με τα αρχικά ακροαστικά ευρήματα. Αντίστροφα, μία ακτινογραφία μπορεί να δείξει πνευμονικές αλλοιώσεις παρότι ο ασθενής δεν φαίνεται βαριά καταβεβλημένος.

3Πώς μεταδίδεται και ποιοι προσβάλλονται συχνότερα;

Το M. pneumoniae μεταδίδεται κυρίως μέσω αναπνευστικών σταγονιδίων που παράγονται όταν ένα μολυσμένο άτομο βήχει ή φτερνίζεται. Η μετάδοση ευνοείται περισσότερο από παρατεταμένη και στενή επαφή παρά από μία σύντομη τυχαία συνάντηση.

Για τον λόγο αυτό μπορεί να εμφανίζονται συρροές περιστατικών σε:

  • οικογένειες,
  • σχολεία και παιδικούς ή εκπαιδευτικούς χώρους,
  • φοιτητικές εστίες,
  • στρατιωτικές εγκαταστάσεις,
  • νοσοκομεία και δομές μακροχρόνιας φροντίδας,
  • άλλους χώρους όπου πολλά άτομα βρίσκονται για μεγάλα χρονικά διαστήματα μαζί.

Προσβάλλονται όλες οι ηλικίες, με ιδιαίτερη συχνότητα σε παιδιά και νεότερα άτομα. Επαναλοίμωξη είναι δυνατή, επομένως προηγούμενη λοίμωξη δεν εξασφαλίζει μόνιμη προστασία.

4Ποια είναι τα συχνότερα συμπτώματα;

Η έναρξη είναι συχνά σταδιακή και όχι τόσο απότομη όσο μπορεί να συμβεί στη γρίπη. Τα συμπτώματα μπορεί να εξελίσσονται σε διάστημα ημερών.

Συχνά αναφέρονται:

  • επίμονος βήχας, αρχικά συνήθως ξηρός,
  • πυρετός ή δεκατική πυρετική κίνηση,
  • πονοκέφαλος,
  • κακουχία και κόπωση,
  • πονόλαιμος,
  • βραχνάδα,
  • ήπια δύσπνοια όταν υπάρχει πνευμονία,
  • ενόχληση ή πόνος στο θώρακα από τον έντονο βήχα.

Καθώς η λοίμωξη εξελίσσεται, ο αρχικά ξηρός βήχας μπορεί να γίνει περισσότερο παραγωγικός. Η παρουσία πτυέλων όμως δεν αρκεί για να καθοριστεί ποιος μικροοργανισμός προκαλεί τη λοίμωξη.

5Mycoplasma pneumoniae στα παιδιά

Η κλινική εικόνα εξαρτάται και από την ηλικία. Σε παιδιά σχολικής ηλικίας μπορεί να υπάρχει η περισσότερο χαρακτηριστική εικόνα με παρατεταμένο βήχα, πυρετό, κεφαλαλγία και πνευμονία.

Στα μικρότερα παιδιά, ιδιαίτερα κάτω των 5 ετών, η λοίμωξη μπορεί να είναι πιο ήπια ή να εμφανίζεται με διαφορετικά χαρακτηριστικά, όπως:

  • καταρροή,
  • συριγμό,
  • εμετούς ή διάρροια,
  • συμπτώματα κοινού κρυολογήματος χωρίς σαφή εικόνα πνευμονίας.

Η ηλικία από μόνη της επομένως δεν αρκεί για να επιβεβαιώσει ή να αποκλείσει το μυκόπλασμα. Σε παιδί με παρατεταμένο βήχα, δύσπνοια, συριγμό ή πυρετό που επιμένει χρειάζεται παιδιατρική αξιολόγηση.

6Επίμονος βήχας: πόσο μπορεί να κρατήσει;

Ο βήχας είναι ένα από τα συμπτώματα που συχνά οδηγούν τελικά στη διερεύνηση για M. pneumoniae. Μπορεί να είναι ενοχλητικός, να επιδεινώνεται τη νύχτα και να παραμένει για αρκετές εβδομάδες, ακόμη και όταν ο πυρετός και η γενική κακουχία έχουν ήδη υποχωρήσει.

Η παρατεταμένη διάρκεια του βήχα δεν σημαίνει όμως αυτόματα ότι εξακολουθεί να υπάρχει ενεργή βακτηριακή λοίμωξη ή ότι χρειάζεται παράταση ή αλλαγή αντιβιοτικού. Μετά από λοίμωξη μπορεί να παραμένει φλεγμονή και υπεραντιδραστικότητα των αεραγωγών.

Ένας βήχας που επιμένει πρέπει επίσης να διαφοροδιαγνωσθεί από άλλες συχνές αιτίες, όπως:

  • μεταλοιμώδης βήχας,
  • άσθμα ή βρογχική υπεραντιδραστικότητα,
  • παλινδρόμηση,
  • οπισθορρινικές εκκρίσεις,
  • κοκκύτης,
  • άλλη λοίμωξη ή πνευμονία.

Για οργανωμένη προσέγγιση σε συμπτώματα του αναπνευστικού μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον κεντρικό οδηγό για λοιμώξεις αναπνευστικού.

7Πότε το μυκόπλασμα προκαλεί πνευμονία;

Δεν εξελίσσονται όλες οι λοιμώξεις από M. pneumoniae σε πνευμονία. Σε πολλούς ασθενείς προκαλεί κυρίως φαρυγγίτιδα ή τραχειοβρογχίτιδα.

Η πιθανότητα πνευμονίας αυξάνει όταν μαζί με τον επίμονο βήχα εμφανίζονται:

  • δύσπνοια ή ταχύπνοια,
  • επίμονος πυρετός,
  • πόνος στο στήθος,
  • πτώση κορεσμού οξυγόνου,
  • σημαντική καταβολή,
  • παθολογικά ακροαστικά ευρήματα,
  • σαφής επιδείνωση αντί σταδιακής βελτίωσης.

Ο όρος «walking pneumonia» δεν πρέπει να οδηγεί σε υποτίμηση της κατάστασης. Υπάρχουν και σοβαρές περιπτώσεις, ενώ άτομα με άσθμα, χρόνια πνευμονική νόσο ή ανοσοκαταστολή μπορεί να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο επιπλοκών.

8Mycoplasma ή ιογενής λοίμωξη;

Η διάκριση από μία ίωση δεν είναι πάντοτε δυνατή μόνο από τα συμπτώματα. Βήχας, πυρετός, καταβολή, πονοκέφαλος και πονόλαιμος μπορεί να εμφανιστούν τόσο σε μυκόπλασμα όσο και σε γρίπη, RSV, COVID-19 ή άλλες ιογενείς λοιμώξεις.

ΧαρακτηριστικόMycoplasma pneumoniaeΣυχνή ιογενής λοίμωξη
ΈναρξηΣυχνά σταδιακήΜεταβλητή, στη γρίπη συχνά απότομη
ΒήχαςΣυχνά έντονος και παρατεταμένοςΕπίσης συχνός
ΠυρετόςΜπορεί να υπάρχειΜπορεί να υπάρχει
CRPΜπορεί να αυξηθείΜπορεί επίσης να αυξηθεί
Ειδική διάγνωσηPCR/NAAT ± ορολογίαΑντιγονικός ή μοριακός έλεγχος ανά παθογόνο

Αν το κύριο ερώτημα είναι αν πρόκειται για γρίπη ή RSV, δείτε και τη σύγκριση RSV ή Γρίπη; καθώς και τον αναλυτικό οδηγό για τη Γρίπη Α, H1N1 και H3N2.

9PCR για Mycoplasma pneumoniae: ποια είναι η καλύτερη εξέταση;

Όταν χρειάζεται ειδική εργαστηριακή επιβεβαίωση, οι σύγχρονες μοριακές μέθοδοι ανίχνευσης νουκλεϊκού οξέος, δηλαδή NAAT/PCR, θεωρούνται η προτιμητέα διαγνωστική προσέγγιση.

Τα βασικά πλεονεκτήματα είναι:

  • άμεση ανίχνευση του γενετικού υλικού του μικροοργανισμού,
  • υψηλή αναλυτική ευαισθησία και ειδικότητα με κατάλληλα επικυρωμένη μέθοδο,
  • ταχύτερη διαγνωστική πληροφορία από την καλλιέργεια,
  • δυνατότητα ενσωμάτωσης σε multiplex panels που ταυτόχρονα ελέγχουν περισσότερα αναπνευστικά παθογόνα.

Ένα θετικό PCR πρέπει πάντως να ερμηνεύεται μαζί με την κλινική εικόνα. Η εργαστηριακή ανίχνευση ενός μικροοργανισμού δεν περιγράφει από μόνη της τη βαρύτητα της λοίμωξης ούτε αντικαθιστά την ιατρική αξιολόγηση.

10Ποιο δείγμα χρησιμοποιείται για PCR;

Η PCR γίνεται σε αναπνευστικό δείγμα. Ανάλογα με το διαγνωστικό σύστημα και το πρωτόκολλο του εργαστηρίου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ρινοφαρυγγικό ή φαρυγγικό επίχρισμα και σε ορισμένες περιπτώσεις δείγμα από το κατώτερο αναπνευστικό.

Η σωστή λήψη είναι κρίσιμη. Ένα τεχνικά ανεπαρκές δείγμα μπορεί να μειώσει την πιθανότητα ανίχνευσης ακόμη και όταν η μέθοδος είναι πολύ ευαίσθητη.

Σε κατάλληλες περιπτώσεις μπορεί να εξεταστεί συνδυασμός φαρυγγικού και ρινοφαρυγγικού δείγματος ή multiplex μοριακό panel, ιδιαίτερα όταν πρέπει να γίνει ταυτόχρονη διερεύνηση για περισσότερα αναπνευστικά παθογόνα.

Το είδος του δείγματος πρέπει επομένως να ακολουθεί τις οδηγίες της συγκεκριμένης μοριακής μεθόδου και του εργαστηρίου που πραγματοποιεί την εξέταση.

11Mycoplasma pneumoniae IgM και IgG: τι δείχνουν;

Η ορολογική εξέταση αναζητά αντισώματα που έχει παράγει ο οργανισμός έναντι του M. pneumoniae. Συνήθως εξετάζονται IgM και IgG.

Θεωρητικά, τα IgM εμφανίζονται νωρίτερα στην πρωτολοίμωξη και τα IgG ακολουθούν. Στην πραγματική κλινική πράξη όμως η ερμηνεία είναι πιο σύνθετη:

  • τα αντισώματα μπορεί να μην έχουν προλάβει να εμφανιστούν όταν το δείγμα λαμβάνεται πολύ νωρίς,
  • το IgM μπορεί να παραμένει θετικό για κάποιο χρονικό διάστημα μετά την οξεία φάση,
  • σε επαναλοίμωξη η IgM απάντηση μπορεί να είναι ασθενέστερη ή διαφορετική,
  • υπάρχουν διαφορές μεταξύ των εμπορικών μεθόδων,
  • ένα μεμονωμένο θετικό αποτέλεσμα δεν πρέπει να ερμηνεύεται εκτός κλινικού πλαισίου.

Για αυτό η ορολογία είναι περισσότερο χρήσιμη ως συμπληρωματικό εργαλείο και όχι ως αυτόματο «ναι ή όχι» για ενεργό μυκοπλασματική πνευμονία.

12Πώς ερμηνεύονται IgM και IgG;

IgMIgGΠιθανή ερμηνεία
Δεν ανιχνεύονται αντισώματα. Πολύ πρώιμη λοίμωξη δεν αποκλείεται.
+Μπορεί να είναι συμβατό με πρώιμη πρωτολοίμωξη, αλλά απαιτείται συσχέτιση με συμπτώματα, χρόνο λήψης και ενδεχομένως PCR ή επανάληψη.
++Μπορεί να ταιριάζει με πρόσφατη λοίμωξη, αλλά δεν αποδεικνύει από μόνο του ότι τα τρέχοντα συμπτώματα οφείλονται στο μυκόπλασμα.
+Συχνά υποδηλώνει προηγούμενη έκθεση. Μία μεμονωμένη θετική IgG δεν αποδεικνύει οξεία ενεργό λοίμωξη.

Ισχυρότερη ορολογική ένδειξη πρόσφατης λοίμωξης μπορεί να προκύψει όταν υπάρχει ορομετατροπή ή σαφής αύξηση του τίτλου IgG σε ζεύγος δειγμάτων οξείας και ανάρρωσης. Το μειονέκτημα είναι ότι απαιτεί δεύτερη αιμοληψία μετά από χρονικό διάστημα και επομένως δεν δίνει πάντα την άμεση απάντηση που απαιτεί μια θεραπευτική απόφαση.

Σημαντικό: Μην ερμηνεύετε ένα θετικό IgM ως αυτόματη ένδειξη ότι χρειάζεστε αντιβιοτικό. Η μέθοδος του εργαστηρίου, η χρονική στιγμή της αιμοληψίας, τα συμπτώματα και τα υπόλοιπα ευρήματα έχουν ουσιαστική σημασία.

13CRP, γενική αίματος και προκαλσιτονίνη

Οι εξετάσεις αίματος μπορούν να βοηθήσουν στην εκτίμηση της φλεγμονής και της βαρύτητας της κατάστασης, αλλά δεν μπορούν να διαγνώσουν ειδικά Mycoplasma pneumoniae.

Η CRP μπορεί να είναι αυξημένη σε μυκοπλασματική πνευμονία, αλλά αυξάνεται επίσης σε πολλές άλλες βακτηριακές και ιογενείς λοιμώξεις. Δεν υπάρχει μία τιμή CRP που να σημαίνει από μόνη της «μυκόπλασμα».

Η γενική αίματος δίνει πληροφορίες για λευκά αιμοσφαίρια, ουδετερόφιλα, λεμφοκύτταρα, αιμοσφαιρίνη και αιμοπετάλια, αλλά επίσης δεν προσδιορίζει τον υπεύθυνο μικροοργανισμό.

Σε επιλεγμένες περιπτώσεις, ιδιαίτερα όταν αξιολογείται σοβαρότερη λοίμωξη ή το ενδεχόμενο βακτηριακής πνευμονίας, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και η προκαλσιτονίνη (PCT). Ούτε αυτή όμως αντικαθιστά την κλινική διάγνωση ή τον ειδικό μικροβιολογικό έλεγχο.

Δείτε επίσης τον οδηγό Αντιβιοτικά και Εξετάσεις Αίματος για τη σωστή ερμηνεία γενικής αίματος, CRP και άλλων δεικτών στις λοιμώξεις.

14Χρειάζεται ακτινογραφία θώρακος;

Η ακτινογραφία θώρακος δεν γίνεται για να «βρει το μυκόπλασμα». Χρησιμοποιείται όταν το κλινικό ερώτημα είναι αν υπάρχει πνευμονία, πόσο εκτεταμένη είναι και αν υπάρχουν ευρήματα που χρειάζονται διαφορετική αντιμετώπιση.

Στην πνευμονία από M. pneumoniae μπορούν να εμφανιστούν διάφορα ακτινολογικά πρότυπα, μεταξύ των οποίων μονόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη βρογχοπνευμονία. Δεν υπάρχει όμως ακτινολογικό εύρημα που να είναι τόσο ειδικό ώστε να επιτρέπει μόνο του την ταυτοποίηση του μικροοργανισμού.

Άρα:

  • ακτινογραφία: απαντά κυρίως αν υπάρχει πνευμονική προσβολή,
  • PCR/NAAT: μπορεί να απαντήσει αν ανιχνεύεται M. pneumoniae,
  • κλινική αξιολόγηση: συνδέει τα δύο και καθορίζει τη θεραπευτική σημασία των αποτελεσμάτων.

15Καλλιέργεια πτυέλων και Mycoplasma: τι πρέπει να γνωρίζετε;

Εδώ υπάρχει μία σημαντική εργαστηριακή διάκριση. Η συνηθισμένη καλλιέργεια πτυέλων αναζητά κλασικά βακτηριακά παθογόνα του κατώτερου αναπνευστικού και μπορεί να συνοδευτεί από αντιβιόγραμμα όταν απομονωθεί κλινικά σημαντικό βακτήριο.

Το M. pneumoniae όμως είναι ιδιαίτερα απαιτητικός μικροοργανισμός. Η ειδική καλλιέργειά του απαιτεί εξειδικευμένα θρεπτικά υλικά και τεχνογνωσία και η ανάπτυξη μπορεί να χρειαστεί εβδομάδες. Για αυτό δεν αποτελεί πρακτική εξέταση ρουτίνας για άμεσες θεραπευτικές αποφάσεις.

Αυτό σημαίνει ότι:

  • μία αρνητική συμβατική καλλιέργεια πτυέλων δεν αποκλείει μυκόπλασμα,
  • ένα συμβατικό αντιβιόγραμμα πτυέλων δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο επιλέγεται θεραπεία ειδικά για M. pneumoniae,
  • η καλλιέργεια πτυέλων μπορεί παρ’ όλα αυτά να είναι χρήσιμη όταν αναζητούνται άλλες βακτηριακές αιτίες πνευμονίας.

16Θεραπεία του Mycoplasma pneumoniae

Πολλές ήπιες λοιμώξεις από M. pneumoniae είναι αυτοπεριοριζόμενες. Όταν όμως υπάρχει πνευμονία από Mycoplasma pneumoniae, η αντιβιοτική θεραπεία χρησιμοποιείται συνήθως.

Κατηγορίες αντιβιοτικών που μπορούν να έχουν δραστικότητα έναντι του μικροοργανισμού περιλαμβάνουν:

  • μακρολίδες,
  • τετρακυκλίνες,
  • ορισμένες φθοριοκινολόνες.

Η κατάλληλη επιλογή εξαρτάται από την ηλικία, την εγκυμοσύνη, τις αλλεργίες, τα συνοδά νοσήματα, τη βαρύτητα της λοίμωξης, πιθανές αλληλεπιδράσεις, προηγούμενα αντιβιοτικά και την τοπική ή επιδημιολογική πιθανότητα αντοχής.

Μην ξεκινάτε αντιβιοτικό μόνο επειδή ένας ορολογικός δείκτης είναι θετικός. Το ερώτημα δεν είναι μόνο «υπάρχουν αντισώματα;», αλλά αν η τρέχουσα κλινική εικόνα αντιστοιχεί σε ενεργή λοίμωξη που χρειάζεται θεραπεία.

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε τον επιβεβαιωμένο οδηγό Αντιβιοτικά για Αναπνευστικές Λοιμώξεις.

17Γιατί αμοξικιλλίνη, Augmentin και πενικιλίνες δεν καλύπτουν το μυκόπλασμα;

Οι πενικιλίνες, οι κεφαλοσπορίνες και τα άλλα β-λακταμικά αντιβιοτικά δρουν αναστέλλοντας τη σύνθεση του βακτηριακού κυτταρικού τοιχώματος.

Το M. pneumoniae όμως δεν διαθέτει κυτταρικό τοίχωμα. Επομένως δεν υπάρχει ο συγκεκριμένος θεραπευτικός στόχος πάνω στον οποίο θα μπορούσε να δράσει η αμοξικιλλίνη ή άλλο β-λακταμικό.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ένα β-λακταμικό είναι «λάθος» σε κάθε ασθενή με πνευμονία. Στην πνευμονία της κοινότητας ο γιατρός μπορεί αρχικά να χρειάζεται να καλύψει και άλλα, πολύ συχνότερα βακτηριακά παθογόνα. Η εμπειρική θεραπεία αποφασίζεται με βάση το συνολικό κλινικό σενάριο και όχι αποκλειστικά την πιθανότητα μυκοπλάσματος.

Αν όμως αποδειχθεί ότι το υπεύθυνο παθογόνο είναι M. pneumoniae, η έλλειψη κυτταρικού τοιχώματος εξηγεί γιατί οι β-λακτάμες δεν αποτελούν ειδική θεραπεία για τον συγκεκριμένο μικροοργανισμό.

18Αντοχή στις μακρολίδες και τι σημαίνει αποτυχία θεραπείας

Έχουν περιγραφεί στελέχη M. pneumoniae με αντοχή στις μακρολίδες. Η συχνότητα διαφέρει σημαντικά μεταξύ γεωγραφικών περιοχών και χρονικών περιόδων και για αυτό δεν είναι σωστό να μεταφέρεται ένας αριθμός αντοχής από μία χώρα σε όλους τους ασθενείς.

Αν ο ασθενής δεν βελτιώνεται όπως αναμένεται, δεν πρέπει να γίνεται αυτόματα διαδοχική αλλαγή αντιβιοτικών. Χρειάζεται επανεκτίμηση για:

  • αν η αρχική διάγνωση ήταν σωστή,
  • αν υπάρχει πνευμονία ή επιπλοκή,
  • αν υπάρχει διαφορετικό ή δεύτερο παθογόνο,
  • αν το αντιβιοτικό λαμβάνεται σωστά,
  • αν υπάρχει αντοχή,
  • αν ο παρατεταμένος βήχας αντιπροσωπεύει πλέον μεταλοιμώδη υπεραντιδραστικότητα και όχι συνεχιζόμενη βακτηριακή λοίμωξη.

Η αλόγιστη αλλαγή από μακρολίδη σε άλλο αντιβιοτικό χωρίς επανεκτίμηση αυξάνει τις ανεπιθύμητες ενέργειες και την πίεση για μικροβιακή αντοχή.

Για γενικές αρχές σωστής χρήσης δείτε και τον κεντρικό κόμβο για Αντιβιοτικά και Καλλιέργειες.

19Παιδιά, εγκυμοσύνη και ειδικές ομάδες

Η θεραπεία δεν είναι ίδια για όλες τις ηλικίες και όλες τις καταστάσεις.

Παιδιά

Οι μακρολίδες χρησιμοποιούνται συχνά όταν απαιτείται θεραπεία μυκοπλασματικής πνευμονίας σε παιδιά. Οι τετρακυκλίνες και οι φθοριοκινολόνες έχουν διαφορετικούς ηλικιακούς περιορισμούς και προφίλ ασφάλειας, επομένως η επιλογή πρέπει να γίνεται από παιδίατρο.

Εγκυμοσύνη και θηλασμός

Η επιλογή αντιβιοτικού χρειάζεται εξατομίκευση. Ορισμένες κατηγορίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε μη έγκυες ενήλικες δεν αποτελούν συνήθη επιλογή κατά την κύηση. Δεν πρέπει να ξεκινά ή να αλλάζει αντιβιοτικό χωρίς ιατρική οδηγία.

Άσθμα ή χρόνια πνευμονοπάθεια

Το M. pneumoniae μπορεί να σχετίζεται με επιδείνωση προϋπάρχοντος άσθματος ή αντιδραστικότητας των αεραγωγών. Νέος ή αυξανόμενος συριγμός, δύσπνοια ή αυξημένη ανάγκη για ανακουφιστικό εισπνεόμενο χρειάζονται ιατρική αξιολόγηση.

20Επιπλοκές και πότε χρειάζεται άμεση ιατρική αξιολόγηση

Οι περισσότερες λοιμώξεις είναι ήπιες, αλλά το M. pneumoniae μπορεί σπανιότερα να προκαλέσει σοβαρή νόσο ή εκδηλώσεις έξω από το αναπνευστικό.

Έχουν περιγραφεί επιπλοκές όπως:

  • σοβαρή πνευμονία,
  • παρόξυνση άσθματος,
  • δερματικές και βλεννογονικές εκδηλώσεις,
  • αιμολυτική αναιμία,
  • νευρολογικές επιπλοκές όπως εγκεφαλίτιδα,
  • αρθραλγίες ή αρθρικές εκδηλώσεις,
  • νεφρική δυσλειτουργία σε σπάνιες περιπτώσεις.

Χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση όταν εμφανίζονται:

  • έντονη ή επιδεινούμενη δύσπνοια,
  • χαμηλός κορεσμός οξυγόνου ή κυάνωση,
  • έντονος ή επίμονος πόνος στο στήθος,
  • σύγχυση, υπνηλία ή σημαντική εξασθένηση,
  • αιμόπτυση,
  • αδυναμία λήψης υγρών ή σημαντική αφυδάτωση,
  • υψηλός ή παρατεταμένος πυρετός με επιδείνωση,
  • δυσκολία στην αναπνοή σε παιδί,
  • σοβαρή επιδείνωση σε άτομο με ανοσοκαταστολή ή χρόνια καρδιοπνευμονική νόσο.

Η φράση «άτυπη πνευμονία» δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως συνώνυμο της «ελαφριάς πνευμονίας».

21Συχνές Ερωτήσεις για Mycoplasma pneumoniae

Το Mycoplasma pneumoniae είναι ιός ή βακτήριο;

Είναι βακτήριο. Έχει όμως μία ασυνήθιστη ιδιότητα: δεν διαθέτει κυτταρικό τοίχωμα, γεγονός που επηρεάζει τόσο τη βιολογία του όσο και την επιλογή αντιβιοτικών.

Το μυκόπλασμα προκαλεί πάντα πνευμονία;

Όχι. Μπορεί να προκαλέσει ήπια λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού ή τραχειοβρογχίτιδα χωρίς πνευμονία. Μόνο ένα μέρος των λοιμώξεων εξελίσσεται σε πνευμονική προσβολή.

Ποιο είναι το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα;

Ο επίμονος βήχας είναι ιδιαίτερα συχνός. Συνήθως αρχίζει ξηρός και μπορεί αργότερα να συνοδεύεται από μικρή ποσότητα πτυέλων. Δεν είναι όμως αρκετός για διάγνωση.

PCR ή αντισώματα IgM/IgG;

Όταν χρειάζεται άμεση ειδική διάγνωση, η PCR/NAAT σε κατάλληλο αναπνευστικό δείγμα είναι γενικά προτιμητέα. Η ορολογία μπορεί να είναι συμπληρωματική, αλλά ένα μεμονωμένο IgM ή IgG έχει περιορισμούς.

Θετικό IgM σημαίνει ότι έχω ενεργό μυκόπλασμα;

Όχι απαραίτητα. Το IgM μπορεί να είναι συμβατό με πρόσφατη λοίμωξη, αλλά η ερμηνεία εξαρτάται από τον χρόνο από την έναρξη των συμπτωμάτων, τη μέθοδο, το IgG, την κλινική εικόνα και, όπου χρειάζεται, το αποτέλεσμα PCR.

Θετικό IgG σημαίνει ότι χρειάζομαι θεραπεία;

Όχι. Ένα μεμονωμένο θετικό IgG συχνά αντανακλά προηγούμενη έκθεση. Δεν αποτελεί από μόνο του ένδειξη για αντιβιοτική θεραπεία.

Φαίνεται το μυκόπλασμα στην καλλιέργεια πτυέλων;

Όχι με τη συνηθισμένη καλλιέργεια ρουτίνας. Η ειδική καλλιέργεια του M. pneumoniae απαιτεί εξειδικευμένο εργαστήριο και μπορεί να χρειαστεί εβδομάδες, γι’ αυτό η PCR είναι πολύ πρακτικότερη για τη διάγνωση.

Η αυξημένη CRP δείχνει μυκόπλασμα;

Όχι. Η CRP δείχνει φλεγμονή αλλά δεν προσδιορίζει το παθογόνο. Μπορεί να αυξηθεί σε μυκόπλασμα, άλλες βακτηριακές λοιμώξεις αλλά και σε ορισμένες ιογενείς λοιμώξεις.

Το Augmentin ή η αμοξικιλλίνη σκοτώνουν το Mycoplasma pneumoniae;

Όχι το ίδιο το M. pneumoniae, επειδή στερείται κυτταρικού τοιχώματος. Σε πνευμονία όμως ο γιατρός μπορεί να χρειάζεται να καλύψει παράλληλα και άλλα πιθανά βακτηριακά παθογόνα, γι’ αυτό δεν πρέπει να αλλάζετε μόνοι σας μία συνταγογραφημένη αγωγή.

Πόσο διαρκεί ο βήχας από μυκόπλασμα;

Μπορεί να επιμείνει για αρκετές εβδομάδες. Η επιμονή του βήχα μετά τη βελτίωση δεν σημαίνει αυτόματα συνεχιζόμενη ενεργό λοίμωξη ή ανάγκη για περισσότερο αντιβιοτικό.

Μπορώ να κολλήσω Mycoplasma pneumoniae δεύτερη φορά;

Ναι. Η προηγούμενη λοίμωξη δεν δημιουργεί απαραίτητα μόνιμη προστασία και επαναλοίμωξη μπορεί να συμβεί.

Υπάρχει εμβόλιο για το Mycoplasma pneumoniae;

Δεν υπάρχει σήμερα διαθέσιμο εμβόλιο. Η πρόληψη βασίζεται κυρίως στην υγιεινή χεριών, την κάλυψη βήχα και φτερνίσματος και στη μείωση στενής επαφής με ευάλωτα άτομα όταν υπάρχει ενεργή αναπνευστική λοίμωξη.

22Κλείστε Ραντεβού και Βιβλιογραφία

ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΜΙΑ

Εργαστηριακός έλεγχος με ιατρική αξιολόγηση αποτελεσμάτων. Για πληροφορίες σχετικά με τη διαθεσιμότητα ειδικού μοριακού ή ορολογικού ελέγχου, επικοινωνήστε με το εργαστήριο.

Τηλ. 22310 66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30 • Έσλιν 19, 2ος όροφος, Λαμία

Κατάλογος Εξετάσεων
Κλείστε Ραντεβού
Επικοινωνία

Βιβλιογραφία και επίσημες πηγές

  1. Centers for Disease Control and Prevention. Clinical Overview of Mycoplasma pneumoniae Infection. Updated May 18, 2026. CDC
  2. Centers for Disease Control and Prevention. Clinical Features of Mycoplasma pneumoniae Infection. Updated May 18, 2026. CDC
  3. Centers for Disease Control and Prevention. Laboratory Testing for Mycoplasma pneumoniae. Updated May 18, 2026. CDC
  4. Centers for Disease Control and Prevention. Clinical Care of Mycoplasma pneumoniae Infection. Updated May 18, 2026. CDC
  5. Centers for Disease Control and Prevention. Mycoplasma pneumoniae Infection: Causes and How It Spreads. Updated May 18, 2026. CDC
  6. Metlay JP, Waterer GW, Long AC, et al. Diagnosis and Treatment of Adults with Community-acquired Pneumonia. An Official Clinical Practice Guideline of the American Thoracic Society and Infectious Diseases Society of America. Am J Respir Crit Care Med. 2019;200:e45-e67. IDSA / ATS Guideline
  7. Zhu X, Tang Y, Spruyt K, et al. Global molecular epidemiology of Mycoplasma pneumoniae and its association with macrolide resistance and disease severity: a systematic review and meta-analysis. Emerg Microbes Infect. 2026. PubMed
  8. A review of past, present and emerging techniques for detection of Mycoplasma pneumoniae. J Microbiol Methods. 2026;246:107557. PubMed
  9. Kim K, Jung S, Kim M, Park S, Yang HJ, Lee E. Global prevalence of resistance to macrolides in Mycoplasma pneumoniae: a systematic review and meta-analysis. J Antimicrob Chemother. 2022. PubMed
  10. Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμία. Λοιμώξεις Αναπνευστικού: Γρίπη, Ιώσεις, Βήχας και Εξετάσεις. Κεντρικός Οδηγός Αναπνευστικών Λοιμώξεων

Ιατρική σημείωση: Το άρθρο παρέχει γενική επιστημονική ενημέρωση και δεν υποκαθιστά την κλινική εξέταση, τη διάγνωση ή την εξατομικευμένη θεραπευτική οδηγία από γιατρό. Μην ξεκινάτε, διακόπτετε, παρατείνετε ή αλλάζετε αντιβιοτικό με βάση μόνο ένα αποτέλεσμα PCR, IgM, IgG, CRP ή πληροφορίες από το διαδίκτυο.

Μικροβιολογικό Λαμία
Επισκόπηση απορρήτου

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για τη σωστή λειτουργία της και, εφόσον δώσετε συγκατάθεση, για την ανάλυση επισκεψιμότητας. Μπορείτε να αλλάξετε τις επιλογές σας οποιαδήποτε στιγμή από τις ρυθμίσεις cookies.