Adenuric (Φεβουξοστάτη): Ουρικό Οξύ, Δοσολογία, Παρενέργειες και Εξετάσεις

Τελευταία ενημέρωση: 19 Αυγούστου 2026

← Επιστροφή στον Οδηγό Φαρμάκων · Ουρικό Οξύ → · Ουρική Αρθρίτιδα →

Σύντομη περίληψη: Το Adenuric περιέχει φεβουξοστάτη (febuxostat), έναν αναστολέα της ξανθινοξειδάσης που μειώνει την παραγωγή ουρικού οξέος. Χρησιμοποιείται κυρίως για τη μακροχρόνια αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας σε ενήλικες όταν έχουν ήδη δημιουργηθεί εναποθέσεις ουρικών αλάτων, όπως σε ουρική αρθρίτιδα ή τόφους. Η συνηθισμένη δόση στην Ευρώπη είναι 80 mg μία φορά την ημέρα και, εάν το ουρικό οξύ παραμένει πάνω από τον θεραπευτικό στόχο, μπορεί να εξεταστεί αύξηση στα 120 mg. Η θεραπεία χρειάζεται παρακολούθηση του ουρικού οξέος και, ανάλογα με τον ασθενή, της ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε άτομα με σημαντικό καρδιαγγειακό ιστορικό και σε όσους λαμβάνουν αζαθειοπρίνη ή μερκαπτοπουρίνη.

Σημαντικό: Το Adenuric είναι συνταγογραφούμενο φάρμακο. Οι πληροφορίες που ακολουθούν είναι ενημερωτικές και δεν αντικαθιστούν την εξατομικευμένη οδηγία του θεράποντος ιατρού.

Περιεχόμενα – πατήστε για άνοιγμα

1. Τι είναι το Adenuric
2. Πώς δρα η φεβουξοστάτη
3. Σε ποιους χορηγείται
4. Υψηλό ουρικό οξύ και ουρική αρθρίτιδα
5. Adenuric 80 mg και 120 mg – δοσολογία
6. Ποιος είναι ο στόχος του ουρικού οξέος
7. Πότε αρχίζει να δρα
8. Γιατί μπορεί αρχικά να αυξηθούν οι κρίσεις ουρικής αρθρίτιδας
9. Κολχικίνη και πρόληψη κρίσεων
10. Adenuric ή αλλοπουρινόλη;
11. Καρδιά, έμφραγμα και εγκεφαλικό
12. Νεφρική λειτουργία και eGFR
13. Ήπαρ και τρανσαμινάσες
14. Θυρεοειδής και TSH
15. Ποιες εξετάσεις αίματος χρειάζονται
16. Αζαθειοπρίνη και μερκαπτοπουρίνη
17. Άλλες αλληλεπιδράσεις
18. Συχνές παρενέργειες
19. Σοβαρές αλλεργικές και δερματικές αντιδράσεις
20. Εγκυμοσύνη και θηλασμός
21. Φαγητό, αλκοόλ και καθημερινή λήψη
22. Τι γίνεται αν ξεχάσετε δόση
23. Διατροφή, βάρος και τρόπος ζωής
24. Adenuric και σύνδρομο λύσης όγκου
25. Πότε χρειάζεται άμεση επικοινωνία με γιατρό
26. Τι να θυμάστε

1Τι είναι το Adenuric

Το Adenuric είναι η εμπορική ονομασία φαρμάκου που περιέχει τη δραστική ουσία φεβουξοστάτη (febuxostat). Ανήκει στην κατηγορία των φαρμάκων που αναστέλλουν την ξανθινοξειδάση και έτσι μειώνουν την παραγωγή ουρικού οξέος στον οργανισμό.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση το Adenuric διατίθεται σε δισκία των 80 mg και 120 mg. Η κύρια ένδειξή του είναι η θεραπεία χρόνιας υπερουριχαιμίας σε καταστάσεις όπου έχει ήδη συμβεί εναπόθεση ουρικών αλάτων, όπως όταν υπάρχει ιστορικό ουρικής αρθρίτιδας ή παρουσία τόφων. Η περιεκτικότητα των 120 mg έχει επίσης ειδική ένδειξη για πρόληψη και θεραπεία υπερουριχαιμίας σε ορισμένους ενήλικες που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία και έχουν ενδιάμεσο ή υψηλό κίνδυνο συνδρόμου λύσης όγκου.

Το φάρμακο δεν είναι αναλγητικό και δεν δρα όπως ένα αντιφλεγμονώδες. Ο σκοπός του δεν είναι να σταματήσει άμεσα τον πόνο μιας κρίσης ουρικής αρθρίτιδας, αλλά να μειώσει μακροχρόνια το ουρικό οξύ ώστε να αποτραπεί η δημιουργία νέων κρυστάλλων και σταδιακά να μειωθούν οι ήδη υπάρχουσες εναποθέσεις.

2Πώς δρα η φεβουξοστάτη

Το ουρικό οξύ είναι το τελικό προϊόν του μεταβολισμού των πουρινών στον άνθρωπο. Κατά τη διαδικασία αυτή, η υποξανθίνη μετατρέπεται σε ξανθίνη και στη συνέχεια σε ουρικό οξύ. Και τα δύο αυτά βήματα εξαρτώνται από το ένζυμο ξανθινοξειδάση.

Η φεβουξοστάτη είναι ισχυρός, μη πουρινικός και εκλεκτικός αναστολέας της ξανθινοξειδάσης. Μειώνοντας τη δραστηριότητα του ενζύμου, περιορίζει τον σχηματισμό ουρικού οξέος και συνεπώς μειώνει τη συγκέντρωσή του στο αίμα.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία στην ουρική αρθρίτιδα. Όταν η συγκέντρωση ουρικού οξέος παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα αυξημένη, μπορεί να σχηματιστούν κρύσταλλοι μονονατριούχου ουρικού μέσα ή γύρω από τις αρθρώσεις. Οι κρύσταλλοι αυτοί προκαλούν έντονη φλεγμονώδη αντίδραση και τις χαρακτηριστικές κρίσεις με ξαφνικό πόνο, ερυθρότητα, θερμότητα και οίδημα.

Η σταθερή μείωση του ουρικού οξέος κάτω από τον θεραπευτικό στόχο επιτρέπει με τον χρόνο τη διάλυση των αποθεμάτων ουρικών αλάτων. Γι’ αυτό η θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας είναι συνήθως μακροχρόνια και δεν αξιολογείται μόνο από το αν ο ασθενής πονάει σήμερα.

3Σε ποιους χορηγείται το Adenuric

Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή Περίληψη Χαρακτηριστικών του Προϊόντος, το Adenuric χρησιμοποιείται σε ενήλικες με χρόνια υπερουριχαιμία όταν έχει ήδη συμβεί εναπόθεση ουρικών αλάτων. Αυτό περιλαμβάνει ασθενείς με ιστορικό ή παρουσία ουρικής αρθρίτιδας και ασθενείς με τόφους.

Αυτό είναι διαφορετικό από το να βρεθεί απλώς μία αυξημένη τιμή ουρικού οξέος σε μία εξέταση αίματος. Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει υπερουριχαιμία χωρίς ποτέ να εμφανίσει ουρική αρθρίτιδα. Η απόφαση για φαρμακευτική αγωγή βασίζεται στο ιστορικό, στη συχνότητα των κρίσεων, στην παρουσία τόφων ή λίθων, στη νεφρική λειτουργία, στις συνοδές παθήσεις και στη συνολική κλινική εικόνα.

Για αναλυτικότερη ερμηνεία μιας τιμής 7, 8, 9 ή 10 mg/dL, δείτε τον οδηγό Ουρικό Οξύ: Φυσιολογικές Τιμές, Υψηλό ή Χαμηλό και Τι Σημαίνει.

4Υψηλό ουρικό οξύ δεν σημαίνει πάντα ουρική αρθρίτιδα

Η υπερουριχαιμία είναι εργαστηριακό εύρημα. Η ουρική αρθρίτιδα είναι κλινική νόσος που προκαλείται από εναπόθεση κρυστάλλων ουρικού στις αρθρώσεις και σε άλλους ιστούς. Οι δύο έννοιες σχετίζονται στενά αλλά δεν είναι ταυτόσημες.

Ένας ασθενής μπορεί να έχει υψηλό ουρικό οξύ επί χρόνια χωρίς επεισόδιο αρθρίτιδας. Αντίστροφα, κατά τη διάρκεια μιας οξείας κρίσης ουρικής αρθρίτιδας το ουρικό οξύ δεν είναι υποχρεωτικά εξαιρετικά υψηλό εκείνη ακριβώς τη στιγμή. Για τον λόγο αυτό η διάγνωση δεν πρέπει να βασίζεται σε μία μεμονωμένη μέτρηση.

Στην πράξη εξετάζονται η εντόπιση και ο χαρακτήρας των συμπτωμάτων, οι προηγούμενες κρίσεις, τυχόν τόφοι, οι νεφροί, η χρήση διουρητικών, η κατανάλωση αλκοόλ, το σωματικό βάρος, η διατροφή και οι προηγούμενες τιμές ουρικού οξέος.

Περισσότερες πληροφορίες υπάρχουν στον οδηγό Ουρική Αρθρίτιδα: Συμπτώματα, Κρίση, Θεραπεία και Διατροφή.

5Adenuric 80 mg και 120 mg – ποια είναι η δοσολογία;

Για τη χρόνια υπερουριχαιμία και την ουρική αρθρίτιδα, η ευρωπαϊκή εγκεκριμένη δοσολογία του Adenuric ξεκινά συνήθως με 80 mg μία φορά την ημέρα. Το φάρμακο μπορεί να λαμβάνεται με ή χωρίς φαγητό.

Εάν μετά από περίπου 2–4 εβδομάδες το ουρικό οξύ παραμένει πάνω από 6 mg/dL ή 357 μmol/L, μπορεί να εξεταστεί από τον θεράποντα αύξηση στα 120 mg μία φορά την ημέρα.

Κατάσταση	Εγκεκριμένη δοσολογική προσέγγιση
Χρόνια υπερουριχαιμία / ουρική αρθρίτιδα	80 mg μία φορά ημερησίως
Ουρικό οξύ >6 mg/dL μετά από 2–4 εβδομάδες	Μπορεί να εξεταστεί αύξηση στα 120 mg ημερησίως
Ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία	Δεν απαιτείται γενικά προσαρμογή μόνο λόγω νεφρικής λειτουργίας
Σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία	Περιορισμένα δεδομένα – χρειάζεται εξατομικευμένη ιατρική εκτίμηση

Η δόση δεν πρέπει να αλλάζει επειδή μία μεμονωμένη μέτρηση «φαίνεται καλή» ή επειδή πέρασε ο πόνος. Η θεραπεία στοχεύει στη σταθερή διατήρηση του ουρικού κάτω από συγκεκριμένο όριο.

6Ποιος είναι ο στόχος του ουρικού οξέος;

Ο βασικός θεραπευτικός στόχος στην ουρική αρθρίτιδα είναι συνήθως ουρικό οξύ κάτω από 6 mg/dL, δηλαδή κάτω από περίπου 360 μmol/L. Η ίδια τιμή αναφέρεται και στην εγκεκριμένη ευρωπαϊκή δοσολογία του Adenuric.

Σε πιο σοβαρή νόσο μπορεί να επιλεγεί χαμηλότερος στόχος. Η NICE, για παράδειγμα, προτείνει να εξετάζεται στόχος κάτω από 5 mg/dL ή 300 μmol/L σε άτομα με τόφους, χρόνια ουρική αρθρίτιδα ή συνεχιζόμενες συχνές κρίσεις παρά την επίτευξη επιπέδου κάτω από 6 mg/dL.

Το σημαντικό είναι ότι ο εργαστηριακός στόχος διαφέρει από τα «φυσιολογικά όρια» που μπορεί να αναγράφει ένα εργαστήριο για τον γενικό πληθυσμό. Μία τιμή μπορεί να βρίσκεται κοντά στο ανώτερο φυσιολογικό όριο αλλά να μην είναι αρκετά χαμηλή για έναν ασθενή με αποδεδειγμένη ουρική αρθρίτιδα.

7Πότε αρχίζει να δρα το Adenuric;

Η φεβουξοστάτη αρχίζει να μειώνει το ουρικό οξύ σχετικά γρήγορα. Η ευρωπαϊκή Περίληψη Χαρακτηριστικών αναφέρει ότι η δράση της είναι αρκετά γρήγορη ώστε να μπορεί να επανελεγχθεί το ουρικό οξύ ήδη περίπου δύο εβδομάδες μετά την έναρξη.

Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι η ουρική αρθρίτιδα «θεραπεύεται σε δύο εβδομάδες». Οι κρύσταλλοι που έχουν συσσωρευτεί στις αρθρώσεις μπορεί να χρειαστούν μήνες ή περισσότερο χρόνο για να μειωθούν. Όσο μεγαλύτερο είναι το φορτίο ουρικών εναποθέσεων, τόσο μεγαλύτερο διάστημα μπορεί να απαιτηθεί.

Γι’ αυτό υπάρχουν δύο διαφορετικοί χρόνοι που πρέπει να διακρίνουμε:

• Εργαστηριακή δράση: η μείωση του ουρικού μπορεί να φανεί γρήγορα.
• Κλινική βελτίωση: η μακροχρόνια μείωση κρίσεων και τόφων απαιτεί σταθερή θεραπεία.

Η τακτική μέτρηση ουρικού οξέος βοηθά να διαπιστωθεί αν η δόση επιτυγχάνει τον επιθυμητό στόχο.

8Γιατί μπορεί αρχικά να αυξηθούν οι κρίσεις ουρικής αρθρίτιδας;

Ένα από τα πιο παρεξηγημένα χαρακτηριστικά της θεραπείας είναι ότι κατά τους πρώτους μήνες μπορεί να εμφανιστούν νέες κρίσεις ουρικής αρθρίτιδας παρότι το φάρμακο λειτουργεί.

Καθώς μειώνεται η συγκέντρωση ουρικού στο αίμα, αλλάζει η ισορροπία ανάμεσα στο αίμα και στις υπάρχουσες εναποθέσεις ουρικών αλάτων. Η κινητοποίηση κρυστάλλων από τους ιστούς μπορεί προσωρινά να πυροδοτήσει φλεγμονή και κρίση. Η ευρωπαϊκή πληροφορία προϊόντος αναγνωρίζει ρητά ότι οι κρίσεις μπορεί να αυξηθούν κατά την έναρξη της θεραπείας.

Αυτό δεν πρέπει αυτόματα να ερμηνευτεί ως αποτυχία του Adenuric. Εάν εμφανιστεί κρίση ενώ ο ασθενής ήδη λαμβάνει φεβουξοστάτη, η εγκεκριμένη πληροφορία αναφέρει ότι η θεραπεία δεν πρέπει συνήθως να διακόπτεται εξαιτίας της ίδιας της κρίσης. Αντιμετωπίζεται παράλληλα η οξεία φλεγμονή σύμφωνα με τις οδηγίες του θεράποντος.

Για την αρχική έναρξη, το ευρωπαϊκό SmPC του Adenuric αναφέρει ότι δεν πρέπει να ξεκινά μέχρι να έχει υποχωρήσει πλήρως μια οξεία κρίση.

9Κολχικίνη και πρόληψη κρίσεων στην αρχή της θεραπείας

Επειδή η έναρξη μιας θεραπείας που μειώνει το ουρικό οξύ μπορεί να προκαλέσει προσωρινή αύξηση κρίσεων, συχνά χρησιμοποιείται παράλληλα προφυλακτική αγωγή.

Η ευρωπαϊκή πληροφορία του Adenuric συνιστά προφύλαξη έναντι κρίσεων για τουλάχιστον 6 μήνες, με κολχικίνη ή μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες όταν αυτό είναι κατάλληλο για τον συγκεκριμένο ασθενή.

Η επιλογή δεν είναι ίδια για όλους. Για παράδειγμα, η κολχικίνη χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή σε νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία και σε ορισμένες φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις, ενώ τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη μπορεί να μην είναι κατάλληλα σε ασθενείς με νεφρική νόσο, πεπτικό έλκος, καρδιακή ανεπάρκεια ή συγκεκριμένες καρδιαγγειακές παθήσεις.

Η προληπτική αγωγή επομένως δεν πρέπει να ξεκινά αυθαίρετα. Επιλέγεται ανάλογα με ηλικία, συνοδά νοσήματα, νεφρική λειτουργία και υπόλοιπη φαρμακευτική αγωγή.

10Adenuric ή αλλοπουρινόλη;

Η φεβουξοστάτη και η αλλοπουρινόλη έχουν κοινό βασικό στόχο: μειώνουν την παραγωγή ουρικού οξέος μέσω αναστολής της ξανθινοξειδάσης. Δεν είναι όμως το ίδιο φάρμακο και υπάρχουν σημαντικές διαφορές στην επιλογή τους.

Σε ευρωπαϊκές κατευθυντήριες οδηγίες, η αλλοπουρινόλη χρησιμοποιείται συχνά ως αρχική επιλογή και η φεβουξοστάτη αποτελεί σημαντική εναλλακτική όταν ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, όταν η αλλοπουρινόλη δεν είναι ανεκτή ή όταν υπάρχουν άλλοι λόγοι επιλογής διαφορετικού αναστολέα ξανθινοξειδάσης. Η NICE επιτρέπει ως επιλογές πρώτης γραμμής τόσο αλλοπουρινόλη όσο και φεβουξοστάτη σε αρκετούς ασθενείς, αλλά προτιμά αλλοπουρινόλη σε άτομα με σημαντική καρδιαγγειακή νόσο.

Η επιλογή δεν πρέπει να βασίζεται μόνο στο «ποιο ρίχνει περισσότερο το ουρικό». Ο ιατρός λαμβάνει υπόψη:

• προηγούμενη ανταπόκριση σε αλλοπουρινόλη,
• τυχόν αλλεργία ή δυσανεξία,
• καρδιαγγειακό ιστορικό,
• νεφρική και ηπατική λειτουργία,
• άλλα φάρμακα,
• την επίτευξη του εργαστηριακού στόχου.

11Adenuric, καρδιά, έμφραγμα και εγκεφαλικό

Η καρδιαγγειακή ασφάλεια της φεβουξοστάτης έχει μελετηθεί ιδιαίτερα και είναι ένα θέμα που χρειάζεται ισορροπημένη ερμηνεία.

Στη μελέτη CARES, σε ασθενείς με ουρική αρθρίτιδα και προϋπάρχουσα σημαντική καρδιαγγειακή νόσο, παρατηρήθηκε μεγαλύτερος αριθμός θανατηφόρων καρδιαγγειακών συμβαμάτων με φεβουξοστάτη σε σύγκριση με αλλοπουρινόλη. Αργότερα, η μελέτη FAST δεν έδειξε ότι η φεβουξοστάτη ήταν κατώτερη της αλλοπουρινόλης ως προς το σύνθετο τελικό σημείο θανατηφόρων και μη θανατηφόρων καρδιαγγειακών συμβαμάτων. Τα δύο αυτά σύνολα δεδομένων περιλαμβάνονται πλέον στην τρέχουσα πληροφορία του προϊόντος.

Το πρακτικό συμπέρασμα της ευρωπαϊκής Περίληψης Χαρακτηριστικών είναι ότι σε ασθενείς με προϋπάρχουσα σημαντική καρδιαγγειακή νόσο –όπως προηγούμενο έμφραγμα, εγκεφαλικό ή ασταθή στηθάγχη– η θεραπεία πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και οι ασθενείς να παρακολουθούνται τακτικά.

Άρα, ιστορικό εμφράγματος ή εγκεφαλικού δεν είναι πληροφορία που πρέπει να παραλείπεται όταν αποφασίζεται ή επανεκτιμάται θεραπεία με Adenuric.

12Adenuric και νεφρική λειτουργία – κρεατινίνη και eGFR

Η νεφρική λειτουργία είναι ιδιαίτερα σημαντική σε ασθενείς με υπερουριχαιμία και ουρική αρθρίτιδα, επειδή οι νεφροί συμμετέχουν στην αποβολή ουρικού οξέος και η χρόνια νεφρική νόσος συχνά συνυπάρχει με αυξημένο ουρικό.

Για το Adenuric, η ευρωπαϊκή πληροφορία αναφέρει ότι δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία. Αντίθετα, η αποτελεσματικότητα και ασφάλεια δεν έχουν αξιολογηθεί πλήρως σε σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία με κάθαρση κρεατινίνης κάτω από 30 mL/min.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι νεφρικές εξετάσεις είναι περιττές. Η κρεατινίνη και ο υπολογιζόμενος eGFR βοηθούν να γνωρίζουμε το συνολικό νεφρικό προφίλ του ασθενούς, να αξιολογούμε συνοδά φάρμακα και να εντοπίζουμε μεταβολές που μπορεί να χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση.

Δείτε επίσης τον οδηγό Νεφρική Λειτουργία: Κρεατινίνη, eGFR, Ουρία και Εξετάσεις.

13Adenuric και ήπαρ – ALT, AST και ηπατικές εξετάσεις

Η φεβουξοστάτη μεταβολίζεται σε σημαντικό βαθμό στο ήπαρ και κατά τις κλινικές μελέτες έχουν καταγραφεί διαταραχές στις δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας.

Η ευρωπαϊκή Περίληψη Χαρακτηριστικών συνιστά έλεγχο ηπατικής λειτουργίας πριν από την έναρξη της θεραπείας και επανάληψη στη συνέχεια ανάλογα με την κλινική κρίση.

Στην πράξη μπορεί να αξιολογηθούν:

• ALT (SGPT),
• AST (SGOT),
• γ-GT,
• ALP,
• χολερυθρίνη, όταν υπάρχει σχετική ένδειξη.

Σε ήπια ηπατική δυσλειτουργία η εγκεκριμένη ευρωπαϊκή δόση είναι 80 mg. Υπάρχουν περιορισμένες πληροφορίες για μέτρια ηπατική δυσλειτουργία, ενώ η φεβουξοστάτη δεν έχει μελετηθεί επαρκώς σε σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια Child-Pugh C.

Για αναλυτική ερμηνεία αυξημένων ενζύμων δείτε Τρανσαμινάσες ALT/AST, γ-GT και ALP.

14Adenuric και θυρεοειδής – χρειάζεται TSH;

Στις μακροχρόνιες μελέτες της φεβουξοστάτης παρατηρήθηκαν αυξημένες τιμές TSH πάνω από 5,5 μIU/mL σε ένα ποσοστό ασθενών. Για τον λόγο αυτό η επίσημη πληροφορία συνιστά προσοχή όταν η φεβουξοστάτη χρησιμοποιείται σε ασθενείς με ήδη υπάρχουσα διαταραχή της λειτουργίας του θυρεοειδούς.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε ασθενής που λαμβάνει Adenuric χρειάζεται συχνό θυρεοειδικό έλεγχο χωρίς άλλη ένδειξη. Η απόφαση για TSH και ενδεχομένως FT4 εξαρτάται από το ιστορικό, τα συμπτώματα, προηγούμενα αποτελέσματα και άλλους παράγοντες.

Ιδιαίτερη σημασία έχει να γνωρίζει ο θεράπων αν υπάρχει γνωστός υποθυρεοειδισμός, υπερθυρεοειδισμός, θεραπεία με λεβοθυροξίνη ή ανεξήγητη μεταβολή της TSH κατά την παρακολούθηση.

15Ποιες εξετάσεις αίματος χρειάζονται με Adenuric;

Η βασικότερη εξέταση για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας είναι το ουρικό οξύ ορού. Η μέτρηση δείχνει εάν η θεραπεία πετυχαίνει τον στόχο κάτω από 6 mg/dL ή τον χαμηλότερο εξατομικευμένο στόχο που έχει θέσει ο θεράπων.

Εξέταση	Γιατί μπορεί να ζητηθεί
Ουρικό οξύ	Έλεγχος αποτελεσματικότητας και επίτευξης θεραπευτικού στόχου
Κρεατινίνη / eGFR	Εκτίμηση νεφρικής λειτουργίας και συνολικού κινδύνου
ALT / AST	Έλεγχος ηπατικής λειτουργίας πριν και κατά περίπτωση κατά τη θεραπεία
γ-GT / ALP / χολερυθρίνη	Συμπληρωματικός ηπατοχολικός έλεγχος όταν υπάρχει ένδειξη
TSH	Κατά περίπτωση, ιδιαίτερα σε προϋπάρχουσα θυρεοειδική διαταραχή
Γενική αίματος	Δεν αποτελεί υποχρεωτικό ειδικό τεστ για όλους, αλλά μπορεί να ζητηθεί βάσει συνοδών φαρμάκων ή κλινικής κατάστασης

Η πρώτη επανεξέταση του ουρικού μπορεί να γίνει σχετικά νωρίς, καθώς η επίσημη πληροφορία αναφέρει δυνατότητα επανελέγχου από περίπου δύο εβδομάδες. Στη συνέχεια η συχνότητα εξαρτάται από το αν η δόση είναι σταθερή, αν έχει επιτευχθεί ο στόχος και από τη συνολική κλινική κατάσταση.

16Adenuric με αζαθειοπρίνη ή μερκαπτοπουρίνη – πολύ σημαντική αλληλεπίδραση

Η αλληλεπίδραση με αζαθειοπρίνη και μερκαπτοπουρίνη είναι μία από τις σημαντικότερες πληροφορίες που πρέπει να γνωρίζει κάποιος πριν ξεκινήσει Adenuric.

Η φεβουξοστάτη αναστέλλει την ξανθινοξειδάση, ένζυμο που συμμετέχει στον μεταβολισμό αυτών των φαρμάκων. Η αναστολή μπορεί να προκαλέσει πολύ μεγάλη αύξηση της έκθεσης σε μερκαπτοπουρίνη ή αζαθειοπρίνη και σοβαρή αιματολογική τοξικότητα, όπως μυελοκαταστολή. Για αυτό η ταυτόχρονη χρήση δεν συνιστάται.

Η τρέχουσα ευρωπαϊκή πληροφορία αναφέρει ότι, εάν ο συνδυασμός δεν μπορεί να αποφευχθεί, απαιτείται μεγάλη μείωση της δόσης της αζαθειοπρίνης ή μερκαπτοπουρίνης – στο 20% ή λιγότερο της προηγούμενης δόσης – και στενή ιατρική παρακολούθηση. Αυτό δεν είναι αλλαγή που πρέπει να κάνει μόνος του ο ασθενής.

Εάν λαμβάνετε Imuran ή άλλη αζαθειοπρίνη, δείτε επίσης τον οδηγό Imuran (Αζαθειοπρίνη): Εξετάσεις Αίματος, Λευκά και TPMT.

17Άλλες αλληλεπιδράσεις του Adenuric

Η φεβουξοστάτη δεν έχει τον ίδιο βαθμό αλληλεπίδρασης με όλα τα φάρμακα. Η αζαθειοπρίνη και η μερκαπτοπουρίνη είναι οι σημαντικότερες, αλλά ο θεράπων πρέπει να γνωρίζει ολόκληρη τη φαρμακευτική αγωγή, συμπεριλαμβανομένων συμπληρωμάτων και φαρμάκων χωρίς συνταγή.

Σύμφωνα με την επίσημη πληροφορία, η φεβουξοστάτη μπορεί να συγχορηγηθεί χωρίς ειδική αλλαγή δόσης με κολχικίνη, ινδομεθακίνη ή υδροχλωροθειαζίδη. Σε μελέτες με βαρφαρίνη δεν διαπιστώθηκε επίδραση στη φαρμακοκινητική της βαρφαρίνης, στο INR ή στη δραστικότητα του παράγοντα VII.

Τα αντιόξινα που περιέχουν υδροξείδιο μαγνησίου και αργιλίου μπορούν να καθυστερήσουν την απορρόφηση και να μειώσουν τη μέγιστη συγκέντρωση της φεβουξοστάτης, χωρίς όμως σημαντική μεταβολή της συνολικής έκθεσης, και το Adenuric μπορεί να λαμβάνεται χωρίς ειδικό χρονικό διαχωρισμό από αυτά σύμφωνα με το SmPC.

Για τη θεοφυλλίνη υπάρχουν καθησυχαστικά δεδομένα με φεβουξοστάτη 80 mg, αλλά δεν υπάρχουν αντίστοιχα δεδομένα για 120 mg.

18Ποιες είναι οι συχνότερες παρενέργειες;

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες δεν εμφανίζονται σε όλους. Η συνολική εμπειρία από κλινικές μελέτες και παρακολούθηση μετά την κυκλοφορία δείχνει ότι πολλές είναι ήπιες ή μέτριες.

Μεταξύ των συχνότερα αναφερόμενων προβλημάτων περιλαμβάνονται:

• κρίσεις ουρικής αρθρίτιδας, ιδιαίτερα κατά την έναρξη,
• διαταραχές στις δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας,
• διάρροια,
• ναυτία,
• κεφαλαλγία,
• ζάλη,
• εξάνθημα ή κνησμός,
• αρθραλγίες ή μυαλγίες,
• πόνος στα άκρα,
• οίδημα,
• κόπωση.

Η τρέχουσα Περίληψη Χαρακτηριστικών περιλαμβάνει επίσης δύσπνοια μεταξύ των αναφερόμενων ανεπιθύμητων ενεργειών.

Εάν ένα σύμπτωμα εμφανιστεί μετά την έναρξη του φαρμάκου, δεν σημαίνει αυτόματα ότι οφείλεται στη φεβουξοστάτη. Χρειάζεται συσχέτιση με τον χρόνο έναρξης, άλλα φάρμακα, λοιμώξεις, συνοδά νοσήματα και εργαστηριακά ευρήματα.

19Σοβαρές αλλεργικές και δερματικές αντιδράσεις

Σπάνια έχουν αναφερθεί σοβαρές αντιδράσεις υπερευαισθησίας με φεβουξοστάτη, συμπεριλαμβανομένων Stevens–Johnson syndrome, τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης, αναφυλακτικής αντίδρασης και DRESS – αντίδραση φαρμάκου με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα. Πολλά από τα περιστατικά αυτά έχουν εμφανιστεί μέσα στον πρώτο μήνα θεραπείας.

Ιδιαίτερα ανησυχητικά συμπτώματα είναι:

• εξάνθημα που εξαπλώνεται γρήγορα,
• φουσκάλες ή αποκόλληση δέρματος,
• πληγές στο στόμα, στα μάτια ή στα γεννητικά όργανα,
• πρήξιμο προσώπου ή άκρων,
• δυσκολία στην αναπνοή,
• πυρετός μαζί με εξάνθημα ή διογκωμένους λεμφαδένες.

Σε σοβαρή αλλεργική ή δερματική αντίδραση απαιτείται άμεση ιατρική αξιολόγηση και διακοπή του φαρμάκου σύμφωνα με την επίσημη οδηγία. Εάν ένας ασθενής έχει ήδη εμφανίσει σοβαρή αντίδραση τύπου Stevens–Johnson ή αναφυλαξία από φεβουξοστάτη, το φάρμακο δεν πρέπει να επαναχορηγείται.

20Εγκυμοσύνη, θηλασμός και γονιμότητα

Τα διαθέσιμα δεδομένα για χρήση φεβουξοστάτης στην ανθρώπινη εγκυμοσύνη είναι περιορισμένα. Η ευρωπαϊκή πληροφορία του Adenuric αναφέρει ότι το φάρμακο δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την εγκυμοσύνη.

Δεν είναι γνωστό εάν η φεβουξοστάτη εκκρίνεται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα. Επειδή σε μελέτες ζώων έχει παρατηρηθεί απέκκριση στο γάλα και δεν μπορεί να αποκλειστεί κίνδυνος για το βρέφος, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τον θηλασμό.

Για τη γονιμότητα στον άνθρωπο δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα που να επιτρέπουν σαφές συμπέρασμα.

Όποια γυναίκα λαμβάνει Adenuric και σχεδιάζει εγκυμοσύνη, υποψιάζεται ότι είναι έγκυος ή θηλάζει πρέπει να συζητήσει τη θεραπεία με τον γιατρό της αντί να διακόψει ή να συνεχίσει αυθαίρετα το φάρμακο.

21Adenuric με φαγητό ή νηστικός; Τι γίνεται με το αλκοόλ;

Το Adenuric μπορεί να λαμβάνεται με ή χωρίς φαγητό. Παρότι ένα γεύμα πλούσιο σε λιπαρά επηρεάζει ορισμένες φαρμακοκινητικές παραμέτρους της φεβουξοστάτης, δεν έχει παρατηρηθεί κλινικά σημαντική μεταβολή στη μείωση του ουρικού οξέος, γι’ αυτό η επίσημη οδηγία δεν απαιτεί λήψη σε σχέση με τα γεύματα.

Όσον αφορά το αλκοόλ, το πρόβλημα δεν είναι κυρίως μία άμεση φαρμακευτική αλληλεπίδραση. Η υπερβολική κατανάλωση –ιδιαίτερα μπύρας και μεγάλων ποσοτήτων αλκοόλ– μπορεί να συμβάλλει στην υπερουριχαιμία και να αυξάνει τον κίνδυνο κρίσεων ουρικής αρθρίτιδας.

Επιπλέον, σε άτομα με αυξημένες τρανσαμινάσες, λιπώδες ήπαρ ή άλλη ηπατική νόσο, η κατανάλωση αλκοόλ χρειάζεται συνολική αξιολόγηση ανεξάρτητα από το Adenuric.

Το πιο χρήσιμο πρακτικά είναι η σταθερή καθημερινή λήψη περίπου την ίδια ώρα, ώστε να αποφεύγονται παραλείψεις.

22Τι γίνεται αν ξεχάσετε μία δόση;

Εάν ξεχαστεί μία δόση, ο ασθενής πρέπει να ακολουθεί τις οδηγίες που έχουν δοθεί από τον γιατρό ή το φύλλο οδηγιών του συγκεκριμένου σκευάσματος. Γενικά δεν πρέπει να λαμβάνεται διπλή δόση απλώς για να αναπληρωθεί μία δόση που παραλείφθηκε.

Το σημαντικότερο στη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας είναι η συνέπεια. Η αυθαίρετη διακοπή επειδή το ουρικό «έπεσε» ή επειδή δεν υπάρχουν πλέον κρίσεις μπορεί να επιτρέψει την επανασυσσώρευση ουρικών αλάτων.

Αντίστοιχα, η εμφάνιση μιας κρίσης μετά την έναρξη δεν σημαίνει ότι πρέπει να διακοπεί η φεβουξοστάτη. Η επίσημη πληροφορία αναφέρει ότι όταν εμφανιστεί κρίση κατά τη διάρκεια ήδη εγκατεστημένης θεραπείας, η φεβουξοστάτη συνήθως συνεχίζεται ενώ αντιμετωπίζεται παράλληλα η κρίση.

23Διατροφή, βάρος και τρόπος ζωής ενώ παίρνετε Adenuric

Η φαρμακευτική θεραπεία και οι αλλαγές τρόπου ζωής λειτουργούν συμπληρωματικά. Σε ασθενή με αποδεδειγμένη ουρική αρθρίτιδα, η διατροφή από μόνη της δεν αντικαθιστά απαραίτητα τη θεραπεία που μειώνει το ουρικό, ειδικά όταν υπάρχουν συχνές κρίσεις ή τόφοι.

Χρήσιμες παρεμβάσεις είναι:

• διατήρηση υγιούς σωματικού βάρους,
• σταδιακή απώλεια βάρους όταν υπάρχει παχυσαρκία,
• επαρκής πρόσληψη υγρών εφόσον δεν υπάρχει ιατρικός περιορισμός,
• περιορισμός υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ,
• περιορισμός ποτών με μεγάλη ποσότητα ζάχαρης ή φρουκτόζης,
• αποφυγή υπερβολικής πρόσληψης τροφίμων πολύ πλούσιων σε πουρίνες,
• έλεγχος αρτηριακής πίεσης, σακχάρου και μεταβολικών παραγόντων.

Οι απότομες ή ακραίες δίαιτες και η παρατεταμένη νηστεία δεν είναι καλή στρατηγική για την ουρική αρθρίτιδα και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αυξήσουν προσωρινά το ουρικό.

24Adenuric και σύνδρομο λύσης όγκου

Το Adenuric 120 mg έχει μία επιπλέον, εντελώς διαφορετική από την ουρική αρθρίτιδα, ένδειξη: την πρόληψη και θεραπεία υπερουριχαιμίας σε ενήλικες που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία για αιματολογικές κακοήθειες και έχουν ενδιάμεσο έως υψηλό κίνδυνο συνδρόμου λύσης όγκου.

Στην περίπτωση αυτή η εγκεκριμένη δοσολογία είναι 120 mg μία φορά ημερησίως. Η θεραπεία αρχίζει δύο ημέρες πριν από την έναρξη της κυτταροτοξικής θεραπείας και συνεχίζεται για τουλάχιστον επτά ημέρες. Ανάλογα με τη διάρκεια της χημειοθεραπείας και την κλινική εκτίμηση μπορεί να παραταθεί έως εννέα ημέρες.

Αυτή η χρήση αφορά εξειδικευμένη ογκολογική/αιματολογική φροντίδα και δεν πρέπει να συγχέεται με τη χρόνια θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας. Το σύνδρομο λύσης όγκου μπορεί να προκαλέσει σοβαρές μεταβολικές διαταραχές και απαιτεί οργανωμένη παρακολούθηση ηλεκτρολυτών, νεφρικής λειτουργίας και άλλων παραμέτρων.

25Πότε χρειάζεται άμεση επικοινωνία με γιατρό;

Ιατρική αξιολόγηση χρειάζεται άμεσα εάν εμφανιστούν συμπτώματα που μπορεί να υποδηλώνουν σοβαρή αλλεργική ή συστηματική αντίδραση, όπως:

• σοβαρό ή εκτεταμένο εξάνθημα,
• φουσκάλες ή αποκόλληση δέρματος,
• πληγές σε στόμα ή μάτια,
• πρήξιμο προσώπου, χειλιών ή γλώσσας,
• δυσκολία στην αναπνοή,
• πυρετός μαζί με εξάνθημα,
• ίκτερος ή πολύ σκούρα ούρα,
• έντονα ή νέα καρδιαγγειακά συμπτώματα.

Ο θεράπων πρέπει επίσης να ενημερώνεται εάν ένας ασθενής που πρόκειται να λάβει Adenuric έχει ιστορικό εμφράγματος, εγκεφαλικού, ασταθούς στηθάγχης, σοβαρής νεφρικής νόσου, ηπατικής νόσου ή σοβαρής αλλεργίας σε προηγούμενη θεραπεία.

Ιδιαίτερα σημαντική είναι η ενημέρωση για λήψη αζαθειοπρίνης ή μερκαπτοπουρίνης, ακόμη και αν αυτά τα φάρμακα έχουν συνταγογραφηθεί από διαφορετικό ιατρό.

26Τι να θυμάστε για το Adenuric

• Το Adenuric περιέχει φεβουξοστάτη και μειώνει την παραγωγή ουρικού οξέος.
• Χρησιμοποιείται κυρίως για χρόνια υπερουριχαιμία με εναπόθεση ουρικών αλάτων και ουρική αρθρίτιδα.
• Η συνήθης ευρωπαϊκή δόση είναι 80 mg μία φορά την ημέρα.
• Εάν το ουρικό παραμένει πάνω από 6 mg/dL μετά από 2–4 εβδομάδες, μπορεί να εξεταστεί δόση 120 mg.
• Ο συνήθης θεραπευτικός στόχος είναι ουρικό οξύ κάτω από 6 mg/dL.
• Οι κρίσεις ουρικής αρθρίτιδας μπορεί προσωρινά να αυξηθούν στην αρχή.
• Συχνά χρειάζεται προφυλακτική θεραπεία έναντι κρίσεων κατά τους πρώτους μήνες.
• Το ουρικό οξύ και οι ηπατικές εξετάσεις είναι σημαντικά στοιχεία της παρακολούθησης.
• Δεν χρειάζεται γενικά προσαρμογή δόσης μόνο για ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία.
• Χρειάζεται προσοχή σε σημαντικό καρδιαγγειακό ιστορικό.
• Η συγχορήγηση με αζαθειοπρίνη ή μερκαπτοπουρίνη αποτελεί σημαντική αλληλεπίδραση.
• Ένα σοβαρό εξάνθημα ή συμπτώματα αλλεργίας απαιτούν άμεση ιατρική αξιολόγηση.

Συχνές Ερωτήσεις για το Adenuric

Το Adenuric είναι για το ουρικό οξύ;

Ναι. Η φεβουξοστάτη μειώνει την παραγωγή ουρικού οξέος αναστέλλοντας την ξανθινοξειδάση. Χρησιμοποιείται κυρίως σε χρόνια υπερουριχαιμία όταν έχει ήδη υπάρξει εναπόθεση ουρικών αλάτων, όπως στην ουρική αρθρίτιδα.

Ποια είναι η συνήθης δόση Adenuric;

Για ουρική αρθρίτιδα η εγκεκριμένη ευρωπαϊκή αρχική δόση είναι 80 mg μία φορά ημερησίως. Αν το ουρικό παραμένει πάνω από 6 mg/dL μετά από 2–4 εβδομάδες, μπορεί να εξεταστεί από τον γιατρό αύξηση στα 120 mg.

Πότε πρέπει να ξαναμετρήσω το ουρικό οξύ;

Η φεβουξοστάτη δρα αρκετά γρήγορα ώστε το ουρικό να μπορεί να επανελεγχθεί από περίπου δύο εβδομάδες. Ο ακριβής χρόνος επανάληψης εξαρτάται από τη δόση, το αρχικό αποτέλεσμα και το θεραπευτικό πλάνο.

Ποιο ουρικό οξύ θεωρείται καλό όταν παίρνω Adenuric;

Ο συνήθης θεραπευτικός στόχος στην ουρική αρθρίτιδα είναι κάτω από 6 mg/dL. Σε πιο σοβαρή νόσο, όπως όταν υπάρχουν τόφοι ή χρόνια ουρική αρθρίτιδα, μπορεί να επιλεγεί στόχος κάτω από 5 mg/dL.

Γιατί έπαθα κρίση ουρικής αρθρίτιδας όταν άρχισα Adenuric;

Η αρχική μείωση του ουρικού μπορεί να κινητοποιήσει παλιές εναποθέσεις κρυστάλλων και να πυροδοτήσει προσωρινά κρίση. Αυτό είναι γνωστό φαινόμενο και δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το φάρμακο δεν λειτουργεί.

Σταματάω το Adenuric αν πάθω κρίση;

Εάν η θεραπεία έχει ήδη αρχίσει, η ευρωπαϊκή πληροφορία αναφέρει ότι μία κρίση ουρικής αρθρίτιδας δεν αποτελεί συνήθως λόγο διακοπής του Adenuric. Η κρίση αντιμετωπίζεται παράλληλα σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού.

Adenuric ή αλλοπουρινόλη: ποιο είναι καλύτερο;

Δεν υπάρχει μία απάντηση για όλους. Η επιλογή εξαρτάται από προηγούμενη ανταπόκριση, ανοχή, καρδιαγγειακό και νεφρικό ιστορικό, άλλα φάρμακα και την επίτευξη του θεραπευτικού στόχου. Σε σημαντική καρδιαγγειακή νόσο η επιλογή χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή.

Το Adenuric επηρεάζει τα νεφρά;

Δεν απαιτείται γενικά προσαρμογή της δόσης σε ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία, αλλά η νεφρική λειτουργία παραμένει σημαντικό μέρος της συνολικής αξιολόγησης. Σε σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα.

Χρειάζονται τρανσαμινάσες με Adenuric;

Ναι, η επίσημη πληροφορία συνιστά έλεγχο της ηπατικής λειτουργίας πριν την έναρξη και στη συνέχεια περιοδικά ανάλογα με την κλινική εκτίμηση. Συνήθως ο βασικός έλεγχος περιλαμβάνει ALT και AST και, όταν χρειάζεται, γ-GT, ALP και χολερυθρίνη.

Μπορώ να πάρω Adenuric μαζί με Imuran;

Ο συνδυασμός φεβουξοστάτης με αζαθειοπρίνη δεν συνιστάται λόγω κινδύνου σοβαρής τοξικότητας. Εάν υπάρχει ειδικός λόγος που δεν μπορεί να αποφευχθεί, απαιτείται πολύ μεγάλη προσαρμογή της δόσης της αζαθειοπρίνης και στενή ιατρική παρακολούθηση. Δεν πρέπει να γίνεται καμία αλλαγή χωρίς τον θεράποντα.

Μπορώ να παίρνω Adenuric με φαγητό;

Ναι. Το Adenuric μπορεί να λαμβάνεται με ή χωρίς τροφή.

Το Adenuric είναι θεραπεία για πάντα;

Η ουρική αρθρίτιδα είναι χρόνια νόσος και η θεραπεία μείωσης ουρικού είναι συχνά μακροχρόνια. Η διάρκεια καθορίζεται εξατομικευμένα και το φάρμακο δεν πρέπει να διακόπτεται επειδή απλώς εξαφανίστηκαν οι κρίσεις ή επειδή μία μέτρηση ουρικού ήταν καλή.

Περισσότεροι οδηγοί και εξετάσεις

Οδηγοί Φαρμάκων →

Κατάλογος Εξετάσεων →

Ευρετήριο Α–Ω →

Κλείστε Ραντεβού →

Βιβλιογραφία και επίσημες πηγές

1. European Medicines Agency – Adenuric EPAR. Επίσημη ευρωπαϊκή πληροφορία για τη φεβουξοστάτη και τις εγκεκριμένες ενδείξεις.
2. European Medicines Agency – Adenuric Product Information. Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος, φύλλο οδηγιών και πληροφορίες ασφάλειας.
3. Adenuric 80 mg – Summary of Product Characteristics. Δοσολογία, αντενδείξεις, αλληλεπιδράσεις, νεφρική/ηπατική λειτουργία και ανεπιθύμητες ενέργειες.
4. Adenuric 120 mg – Summary of Product Characteristics. Πληροφορίες για ουρική αρθρίτιδα και σύνδρομο λύσης όγκου.
5. NICE Guideline NG219 – Gout: diagnosis and management. Θεραπεία μείωσης ουρικού και στρατηγική treat-to-target.
6. EULAR evidence-based recommendations for the management of gout. Κατευθυντήριες συστάσεις για ουρική αρθρίτιδα, θεραπευτικό στόχο και χρήση αλλοπουρινόλης/φεβουξοστάτης.
7. Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμία – Ουρικό Οξύ: Φυσιολογικές Τιμές, Υψηλό ή Χαμηλό.
8. Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμία – Ουρική Αρθρίτιδα: Συμπτώματα, Θεραπεία και Διατροφή.
9. Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμία – Νεφρική Λειτουργία: Κρεατινίνη, eGFR και Ουρία.
10. Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμία – Τρανσαμινάσες ALT/AST, γ-GT και ALP.

Ιατρική σημείωση: Οι πληροφορίες της σελίδας έχουν εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Η επιλογή φαρμάκου, η δοσολογία, η μεταβολή ή διακοπή θεραπείας και η συχνότητα εργαστηριακού ελέγχου πρέπει να καθορίζονται από τον θεράποντα ιατρό με βάση το ιστορικό, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τις συνυπάρχουσες παθήσεις και τα υπόλοιπα φάρμακα του ασθενούς.