Λευκά Αιμοσφαίρια (WBC): Φυσιολογικές Τιμές, Υψηλά και Χαμηλά

1Τι είναι τα λευκά αιμοσφαίρια

Τα λευκά αιμοσφαίρια, ή λευκοκύτταρα, είναι κύτταρα του αίματος που συμμετέχουν στην προστασία του οργανισμού απέναντι σε λοιμώξεις, ξένες ουσίες και άλλες καταστάσεις που ενεργοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Παράγονται κυρίως στον μυελό των οστών. Ένα μέρος τους κυκλοφορεί στο αίμα, ενώ άλλα λευκά βρίσκονται στους ιστούς και στα όργανα του ανοσοποιητικού συστήματος. Όταν εμφανιστεί λοίμωξη, φλεγμονή ή τραυματισμός, μπορούν να μετακινηθούν γρήγορα προς την περιοχή όπου χρειάζονται.

Ο συνολικός αριθμός τους μετριέται στο πλαίσιο της Γενικής Αίματος. Η εξέταση δεν δείχνει μόνο τα λευκά, αλλά και την αιμοσφαιρίνη, τον αιματοκρίτη, τα ερυθρά αιμοσφαίρια και τα αιμοπετάλια.

Τα λευκά αιμοσφαίρια δεν αποτελούν μία ενιαία ομάδα. Περιλαμβάνουν ουδετερόφιλα, λεμφοκύτταρα, μονοκύτταρα, ηωσινόφιλα και βασεόφιλα. Η αναλυτική κατανομή τους εξετάζεται στον λευκοκυτταρικό τύπο.

2Τι σημαίνει WBC στη Γενική Αίματος

Η συντομογραφία WBC προέρχεται από τις αγγλικές λέξεις White Blood Cells και αντιστοιχεί στον συνολικό αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων σε συγκεκριμένο όγκο αίματος.

Η τιμή μπορεί να αναγράφεται με διαφορετικούς τρόπους, όπως κύτταρα ανά μL ή ως αριθμός επί 10⁹/L. Για παράδειγμα, οι τιμές 7.000/μL και 7,0 × 10⁹/L εκφράζουν το ίδιο αποτέλεσμα.

Το WBC απαντά κυρίως στο ερώτημα αν ο συνολικός αριθμός των λευκών είναι μέσα στα όρια αναφοράς, αυξημένος ή μειωμένος. Δεν δείχνει όμως ποια κατηγορία κυττάρων έχει μεταβληθεί.

3Γιατί γίνεται η εξέταση λευκών αιμοσφαιρίων

Η μέτρηση των λευκών είναι μία από τις συχνότερες εργαστηριακές εξετάσεις. Μπορεί να ζητηθεί προληπτικά, στο πλαίσιο ενός check-up, ή επειδή υπάρχουν συμπτώματα που υποδηλώνουν λοίμωξη, φλεγμονή ή διαταραχή του αίματος.

Συχνές ενδείξεις είναι:

• Πυρετός, ρίγος ή έντονη κακουχία.
• Πονόλαιμος, βήχας, δύσπνοια ή επίμονα αναπνευστικά συμπτώματα.
• Πόνος ή κάψιμο κατά την ούρηση και υποψία ουρολοίμωξης.
• Κοιλιακός πόνος ή πιθανή ενδοκοιλιακή φλεγμονή.
• Δερματική λοίμωξη, απόστημα ή τραύμα.
• Επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις.
• Παρατεταμένη κόπωση, απώλεια βάρους ή νυχτερινοί ιδρώτες.
• Διογκωμένοι λεμφαδένες.
• Παρακολούθηση φαρμάκων ή θεραπειών που μπορεί να επηρεάσουν τον μυελό.

Η εξέταση χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση της πορείας μιας λοίμωξης ή φλεγμονής. Η μεταβολή των λευκών στον χρόνο μπορεί να αξιολογηθεί μαζί με την κλινική βελτίωση και άλλους δείκτες, όπως η CRP.

Ένας αυξημένος αριθμός δεν σημαίνει αυτόματα ότι χρειάζεται αντιβίωση. Αντίστοιχα, ένας χαμηλός αριθμός δεν σημαίνει πάντα ότι υπάρχει σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια.

4Χρειάζεται νηστεία ή άλλη προετοιμασία;

Για τη μέτρηση των λευκών αιμοσφαιρίων και τη Γενική Αίματος δεν απαιτείται συνήθως νηστεία. Ο εξεταζόμενος μπορεί να φάει και να πιει νερό, εκτός αν έχουν προγραμματιστεί ταυτόχρονα εξετάσεις που απαιτούν νηστεία, όπως ορισμένες μετρήσεις σακχάρου ή λιπιδίων.

Πριν από την αιμοληψία είναι χρήσιμο να αναφέρονται:

• Πρόσφατος πυρετός ή λοίμωξη.
• Έντονη άσκηση πριν από την εξέταση.
• Κάπνισμα λίγο πριν από την αιμοληψία.
• Λήψη κορτιζόνης, αντιβιοτικών ή άλλων φαρμάκων.
• Εγκυμοσύνη.
• Πρόσφατο χειρουργείο, τραυματισμός ή εμβολιασμός.
• Χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία ή ανοσοκατασταλτική αγωγή.

Δεν πρέπει να διακόπτεται φάρμακο πριν από την εξέταση χωρίς ιατρική οδηγία. Το φαρμακευτικό ιστορικό χρησιμοποιείται για να ερμηνευτεί σωστά το αποτέλεσμα.

5Φυσιολογικές τιμές λευκών αιμοσφαιρίων

Στους περισσότερους ενήλικες, ο συνολικός αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων κυμαίνεται ενδεικτικά περίπου μεταξύ 4.000 και 11.000/μL ή 4,0–11,0 × 10⁹/L.

Το εύρος αυτό δεν αποτελεί απόλυτο όριο για όλους. Τα εργαστήρια μπορεί να χρησιμοποιούν ελαφρώς διαφορετικά όρια αναφοράς, ανάλογα με τη μέθοδο, τον αναλυτή και τον πληθυσμό στον οποίο έχουν καθοριστεί.

Μια τιμή λίγο έξω από τα όρια δεν έχει πάντα παθολογική σημασία. Για παράδειγμα, WBC 11.500/μL μετά από έντονο στρες ή κορτιζόνη διαφέρει από την ίδια τιμή σε ασθενή με υψηλό πυρετό και ρίγος.

Αντίστοιχα, μια ήπια λευκοπενία μετά από πρόσφατη ίωση μπορεί να είναι παροδική, ενώ μια νέα και επίμονη πτώση μαζί με αναιμία ή χαμηλά αιμοπετάλια χρειάζεται διαφορετική αξιολόγηση.

6Τι μπορεί να επηρεάσει προσωρινά την τιμή

Τα λευκά αιμοσφαίρια μπορούν να μεταβληθούν μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Για αυτό μια μεμονωμένη μέτρηση πρέπει να ερμηνεύεται στο πλαίσιο των συνθηκών υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκε.

Παροδική αύξηση μπορεί να εμφανιστεί μετά από:

• Έντονη σωματική άσκηση.
• Οξύ ψυχικό ή σωματικό στρες.
• Κάπνισμα.
• Τραυματισμό, έγκαυμα ή χειρουργική επέμβαση.
• Λήψη κορτικοστεροειδών ή αδρεναλίνης.
• Εγκυμοσύνη και τοκετό.
• Οξεία φλεγμονώδη αντίδραση.

Παροδική μείωση μπορεί να παρατηρηθεί κατά τη διάρκεια ή μετά από ορισμένες ιογενείς λοιμώξεις. Σε αυτές τις περιπτώσεις η τιμή μπορεί να επανέλθει όταν υποχωρήσει η λοίμωξη.

Η αφυδάτωση μπορεί να επηρεάσει τη συγκέντρωση των κυττάρων στο αίμα, ενώ η χορήγηση υγρών ή άλλες μεταβολές στον όγκο του πλάσματος μπορεί επίσης να αλλάξουν τη μετρούμενη τιμή.

7Υψηλά λευκά αιμοσφαίρια

Η αύξηση του συνολικού αριθμού των λευκών πάνω από το ανώτερο όριο αναφοράς ονομάζεται λευκοκυττάρωση. Η λευκοκυττάρωση αποτελεί συχνά φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού σε λοίμωξη, φλεγμονή ή στρες.

Συχνές αιτίες αυξημένων λευκών είναι:

• Βακτηριακές, ιογενείς, μυκητιασικές ή παρασιτικές λοιμώξεις.
• Οξείες και χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις.
• Τραυματισμός, χειρουργείο, έγκαυμα ή ιστική βλάβη.
• Κορτικοστεροειδή και ορισμένα άλλα φάρμακα.
• Κάπνισμα.
• Έντονη άσκηση ή οξύ στρες.
• Εγκυμοσύνη.
• Αλλεργικές και ανοσολογικές αντιδράσεις.
• Σπανιότερα, αιματολογικά ή μυελοϋπερπλαστικά νοσήματα.

Η ένταση της αύξησης έχει σημασία, αλλά δεν αρκεί για να καθοριστεί η αιτία. Ήπια αύξηση μπορεί να είναι παροδική. Μεγαλύτερη ή επίμονη λευκοκυττάρωση χρειάζεται αξιολόγηση μαζί με τον λευκοκυτταρικό τύπο, την CRP, τα συμπτώματα και τις υπόλοιπες παραμέτρους της Γενικής Αίματος.

Τα υψηλά λευκά δεν σημαίνουν αυτόματα λευχαιμία. Οι λοιμώξεις, οι φλεγμονές και τα φάρμακα είναι πολύ συχνότερες αιτίες. Η πιθανότητα αιματολογικής διαταραχής εξετάζεται όταν η αύξηση είναι επίμονη, σημαντική ή συνοδεύεται από παθολογικά κύτταρα, αναιμία, μεταβολές στα αιμοπετάλια, διογκωμένους λεμφαδένες ή γενικά συμπτώματα.

Για πιο στοχευμένη ανάλυση μπορείτε να δείτε τον οδηγό Αυξημένα λευκά αιμοσφαίρια: Τι σημαίνουν και πότε χρειάζονται έλεγχο.

8Χαμηλά λευκά αιμοσφαίρια

Η μείωση του συνολικού αριθμού των λευκών κάτω από το κατώτερο όριο αναφοράς ονομάζεται λευκοπενία. Μπορεί να είναι παροδική ή επίμονη και δεν έχει την ίδια σημασία σε όλους τους ανθρώπους.

Συχνές κατηγορίες αιτιών είναι:

• Ιογενείς λοιμώξεις που προκαλούν παροδική μείωση.
• Ορισμένα φάρμακα.
• Χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία.
• Αυτοάνοσα νοσήματα.
• Ανεπάρκεια βιταμίνης Β12, φυλλικού οξέος ή άλλων θρεπτικών στοιχείων.
• Σοβαρές λοιμώξεις ή σήψη.
• Διαταραχές παραγωγής κυττάρων στον μυελό των οστών.
• Διόγκωση ή αυξημένη λειτουργία του σπλήνα.
• Σπανιότερα, συγγενείς ή χρόνιες αιματολογικές καταστάσεις.

Η κλινική σημασία των χαμηλών λευκών εξαρτάται ιδιαίτερα από το αν έχουν μειωθεί τα ουδετερόφιλα. Ο κίνδυνος βακτηριακών και μυκητιασικών λοιμώξεων συνδέεται περισσότερο με τον απόλυτο αριθμό ουδετερόφιλων παρά με το συνολικό WBC.

Μία ήπια λευκοπενία μετά από ίωση μπορεί να υποχωρήσει. Αν όμως η μείωση επιμένει, επιδεινώνεται ή συνυπάρχει με χαμηλή αιμοσφαιρίνη, χαμηλά αιμοπετάλια ή παθολογική μορφολογία κυττάρων, απαιτείται αναλυτικότερος έλεγχος.

Υπάρχουν επίσης άτομα με σταθερά χαμηλότερες τιμές χωρίς συμπτώματα ή αυξημένη συχνότητα λοιμώξεων. Η σύγκριση με παλαιότερα αποτελέσματα είναι απαραίτητη για να διαπιστωθεί αν πρόκειται για σταθερό προσωπικό εύρημα ή για νέα πτώση.

9Γιατί χρειάζεται ο λευκοκυτταρικός τύπος

Το WBC δείχνει μόνο τον συνολικό αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων. Ο λευκοκυτταρικός τύπος δείχνει πώς κατανέμεται αυτός ο αριθμός σε ουδετερόφιλα, λεμφοκύτταρα, μονοκύτταρα, ηωσινόφιλα και βασεόφιλα.

Η διάκριση αυτή είναι απαραίτητη επειδή το ίδιο συνολικό WBC μπορεί να αντιστοιχεί σε διαφορετικές εργαστηριακές εικόνες. Για παράδειγμα, μια αύξηση μπορεί να οφείλεται κυρίως στα ουδετερόφιλα, στα λεμφοκύτταρα ή στα ηωσινόφιλα, με διαφορετικές πιθανές αιτίες.

Στην ερμηνεία έχουν ιδιαίτερη σημασία οι απόλυτοι αριθμοί των κυττάρων και όχι μόνο τα ποσοστά τους. Ένα ποσοστό μπορεί να φαίνεται υψηλό επειδή έχει μειωθεί μια άλλη κατηγορία, χωρίς να υπάρχει πραγματική αύξηση του συγκεκριμένου πληθυσμού.

Η αναλυτική ερμηνεία των NEUT, LYM, MONO, EOS και BASO βρίσκεται στον ξεχωριστό οδηγό Λευκοκυτταρικός Τύπος: Ουδετερόφιλα, Λεμφοκύτταρα και οι Άλλοι Τύποι Λευκών.

10Λευκά αιμοσφαίρια σε λοιμώξεις

Οι λοιμώξεις είναι από τις συχνότερες αιτίες μεταβολής των λευκών. Δεν υπάρχει όμως ένας απόλυτος κανόνας σύμφωνα με τον οποίο κάθε βακτηριακή λοίμωξη αυξάνει τα λευκά και κάθε ιογενής λοίμωξη τα μειώνει.

Σε πολλές βακτηριακές λοιμώξεις παρατηρείται λευκοκυττάρωση με αύξηση των ουδετερόφιλων. Αυτό μπορεί να συμβεί σε πνευμονία, πυελονεφρίτιδα, σκωληκοειδίτιδα, αποστήματα και άλλες οξείες φλεγμονώδεις καταστάσεις.

Σε ουρολογικά συμπτώματα η Γενική Αίματος αξιολογείται μαζί με τη γενική ούρων, την κλινική εικόνα της ουρολοίμωξης και την καλλιέργεια ούρων όπου ενδείκνυται.

Στις ιογενείς λοιμώξεις τα λευκά μπορεί να είναι φυσιολογικά, αυξημένα ή μειωμένα. Μπορεί επίσης να υπάρχει λεμφοκυτταρική υπεροχή. Στη λοιμώδη μονοπυρήνωση, για παράδειγμα, η μορφολογία και η αύξηση των λεμφοκυττάρων μπορεί να κατευθύνουν τον έλεγχο προς τον ιό Epstein-Barr.

Σε σοβαρές λοιμώξεις τα λευκά δεν είναι υποχρεωτικά πολύ αυξημένα. Σε ηλικιωμένους, ανοσοκατασταλμένους ασθενείς ή σε πολύ βαριά λοίμωξη μπορεί να παραμείνουν φυσιολογικά ή ακόμη και να μειωθούν.

11Λευκά, CRP και ΤΚΕ

Τα λευκά αιμοσφαίρια, η CRP και η ΤΚΕ δεν μετρούν το ίδιο πράγμα. Για αυτό ο συνδυασμός τους μπορεί να είναι περισσότερο χρήσιμος από την απομονωμένη αξιολόγηση μιας μόνο εξέτασης.

Η CRP αυξάνεται σχετικά γρήγορα σε πολλές οξείες φλεγμονώδεις καταστάσεις. Η ΤΚΕ μεταβάλλεται συνήθως πιο αργά και μπορεί να παραμένει αυξημένη για μεγαλύτερο διάστημα.

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η CRP είναι αυξημένη αλλά τα λευκά παραμένουν φυσιολογικά. Μπορεί επίσης να υπάρχουν αυξημένα λευκά με μικρή ή χωρίς αύξηση της CRP, όπως μετά από κορτιζόνη ή έντονο στρες.

Σε επιλεγμένες περιπτώσεις υποψίας σοβαρής βακτηριακής ή συστηματικής λοίμωξης μπορεί να χρησιμοποιηθεί και η προκαλσιτονίνη.

12Φάρμακα που επηρεάζουν τα λευκά

Πολλά φάρμακα μπορούν να αυξήσουν ή να μειώσουν τα λευκά αιμοσφαίρια. Για αυτό το πλήρες φαρμακευτικό ιστορικό είναι απαραίτητο πριν αποδοθεί η μεταβολή σε λοίμωξη ή άλλη νόσο.

Τα κορτικοστεροειδή μπορούν να προκαλέσουν αύξηση κυρίως των ουδετερόφιλων. Η αύξηση αυτή δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει νέα βακτηριακή λοίμωξη.

Φάρμακα που μπορεί σε ορισμένους ασθενείς να συνδέονται με λευκοπενία ή ουδετεροπενία περιλαμβάνουν ορισμένα:

• Αντιθυρεοειδικά φάρμακα.
• Αντιεπιληπτικά.
• Αντιβιοτικά.
• Αντιψυχωσικά.
• Ανοσοκατασταλτικά και βιολογικούς παράγοντες.
• Χημειοθεραπευτικά φάρμακα.

Η σχέση με ένα φάρμακο αξιολογείται με βάση το πότε ξεκίνησε η θεραπεία, αν άλλαξε η δόση, αν υπήρχαν προηγούμενα φυσιολογικά αποτελέσματα και αν υπάρχουν πυρετός, στοματικά έλκη, εξάνθημα ή επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις.

13Παιδιά, εγκυμοσύνη και ηλικιωμένοι

Οι φυσιολογικές τιμές και η σημασία των μεταβολών δεν είναι ίδιες σε όλες τις ηλικίες και σε όλες τις φυσιολογικές καταστάσεις.

Παιδιά

Τα παιδιά, ιδιαίτερα στις μικρότερες ηλικίες, μπορεί να έχουν υψηλότερο συνολικό αριθμό λευκών και διαφορετική κατανομή ουδετερόφιλων και λεμφοκυττάρων από τους ενήλικες. Η ερμηνεία πρέπει να γίνεται με παιδιατρικά όρια αναφοράς ανά ηλικία.

Εγκυμοσύνη

Στην εγκυμοσύνη μπορεί να παρατηρηθεί φυσιολογική αύξηση των λευκών, κυρίως λόγω ουδετεροφιλίας. Η αύξηση μπορεί να γίνει εντονότερη κοντά στον τοκετό. Παρ’ όλα αυτά, πυρετός, ουρολογικά συμπτώματα, δύσπνοια ή έντονη κακουχία δεν πρέπει να αποδίδονται αυτόματα στην εγκυμοσύνη.

Ηλικιωμένοι

Στους ηλικιωμένους μια σοβαρή λοίμωξη μπορεί να εμφανιστεί χωρίς μεγάλη αύξηση των λευκών ή χωρίς τον τυπικό υψηλό πυρετό. Σύγχυση, πτώση, μειωμένη όρεξη, αδυναμία ή αιφνίδια επιδείνωση χρόνιας πάθησης μπορεί να είναι σημαντικά σημεία.

Σε όλες τις παραπάνω ομάδες η σύγκριση με προηγούμενες εξετάσεις και η κλινική εικόνα έχουν ιδιαίτερη αξία.

14Πότε χρειάζεται επανάληψη

Η επανάληψη της Γενικής Αίματος είναι συχνά το πρώτο πρακτικό βήμα όταν υπάρχει ήπια απόκλιση χωρίς σοβαρά συμπτώματα. Στόχος είναι να διαπιστωθεί αν το εύρημα ήταν παροδικό ή αν επιμένει.

Επανάληψη μπορεί να χρειαστεί:

• Μετά την υποχώρηση μιας πρόσφατης λοίμωξης.
• Όταν υπάρχει ήπια λευκοκυττάρωση χωρίς σαφή αιτία.
• Μετά από παροδική λευκοπενία σε ίωση.
• Μετά από έναρξη ή αλλαγή θεραπείας που μπορεί να επηρεάζει το αίμα.
• Όταν το αποτέλεσμα δεν συμφωνεί με την κλινική εικόνα.
• Για επιβεβαίωση μιας απροσδόκητης τιμής.

Δεν υπάρχει ένα ενιαίο διάστημα επανελέγχου για όλους. Μπορεί να κυμαίνεται από λίγες ημέρες έως αρκετές εβδομάδες, ανάλογα με τη βαρύτητα, τα συμπτώματα και την πιθανή αιτία.

Όταν υπάρχει σημαντική ουδετεροπενία, πυρετός, αιμορραγία, σοβαρή αδυναμία, αναιμία, χαμηλά αιμοπετάλια ή ύποπτα κύτταρα, δεν αρκεί μια απλή προγραμματισμένη επανάληψη. Χρειάζεται άμεση ιατρική αξιολόγηση.

15Ποιες πρόσθετες εξετάσεις μπορεί να χρειαστούν

Οι πρόσθετες εξετάσεις επιλέγονται ανάλογα με το αν τα λευκά είναι υψηλά ή χαμηλά, ποια κύτταρα έχουν μεταβληθεί, ποια συμπτώματα υπάρχουν και αν έχουν επηρεαστεί οι υπόλοιπες αιματολογικές σειρές.

Η βασική αφετηρία παραμένει η Γενική Αίματος με λευκοκυτταρικό τύπο. Αν συνυπάρχουν μεταβολές στα ερυθρά ή στα αιμοπετάλια, αξιολογούνται επίσης η αιμοσφαιρίνη, ο αιματοκρίτης και τα αιμοπετάλια.

16Πότε τα υψηλά ή χαμηλά λευκά είναι ανησυχητικά

Δεν χρειάζεται πανικός για κάθε μικρή απόκλιση. Μεγαλύτερη προσοχή χρειάζεται όταν η μεταβολή είναι σημαντική, νέα, επιδεινώνεται ή επιμένει σε επαναλαμβανόμενες εξετάσεις.

Σημεία που χρειάζονται πιο άμεση αξιολόγηση είναι:

• Πυρετός σε άτομο με γνωστή ουδετεροπενία.
• Έντονο ρίγος, δύσπνοια, σύγχυση ή χαμηλή αρτηριακή πίεση.
• Αιμορραγίες ή ανεξήγητοι μώλωπες.
• Συνύπαρξη χαμηλών λευκών, αναιμίας και χαμηλών αιμοπεταλίων.
• Αναφορά βλαστών, άτυπων ή άλλων ύποπτων κυττάρων.
• Επίμονοι διογκωμένοι λεμφαδένες ή διόγκωση του σπλήνα.
• Νυχτερινοί ιδρώτες, ανεξήγητη απώλεια βάρους ή παρατεταμένος πυρετός.
• Πολύ υψηλή ή συνεχώς αυξανόμενη τιμή χωρίς εμφανή αιτία.
• Συχνές ή ασυνήθιστα σοβαρές λοιμώξεις.

Η κλινική εικόνα μπορεί να είναι σημαντικότερη από τον ίδιο τον αριθμό. Ένα άτομο με φυσιολογικό WBC αλλά σοβαρή δύσπνοια, σύγχυση ή υπόταση χρειάζεται άμεση αξιολόγηση.

17Πώς διαβάζεται σωστά το αποτέλεσμα

Η σωστή ανάγνωση δεν περιορίζεται στη διαπίστωση ότι τα λευκά είναι υψηλά ή χαμηλά. Ακολουθείται μια συγκεκριμένη σειρά:

1. Ελέγξτε το WBC. Συγκρίνετε την τιμή με τα όρια αναφοράς του εργαστηρίου.
2. Δείτε τον λευκοκυτταρικό τύπο. Ελέγξτε ποια κατηγορία λευκών έχει αυξηθεί ή μειωθεί.
3. Δώστε προτεραιότητα στους απόλυτους αριθμούς. Τα ποσοστά μπορεί να είναι παραπλανητικά όταν έχει μεταβληθεί άλλος κυτταρικός πληθυσμός.
4. Ελέγξτε αιμοσφαιρίνη και αιμοπετάλια. Η ταυτόχρονη διαταραχή πολλών σειρών έχει διαφορετική σημασία από μια μεμονωμένη απόκλιση.
5. Συγκρίνετε με προηγούμενα αποτελέσματα. Μια σταθερή τιμή για χρόνια διαφέρει από μια νέα απότομη μεταβολή.
6. Καταγράψτε φάρμακα και πρόσφατες καταστάσεις. Κορτιζόνη, αντιβιοτικά, ίωση, άσκηση, εγκυμοσύνη ή χειρουργείο μπορεί να επηρεάζουν το αποτέλεσμα.
7. Συσχετίστε με τα συμπτώματα. Πυρετός, δύσπνοια, πόνος, ουρολογικά συμπτώματα, λεμφαδένες ή απώλεια βάρους αλλάζουν την ερμηνεία.
8. Αξιολογήστε τη διάρκεια. Η επιμονή μιας απόκλισης είναι συχνά σημαντικότερη από μία μεμονωμένη μέτρηση.

18Συχνές ερωτήσεις

19Τι να θυμάστε

• Το WBC δείχνει τον συνολικό αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων.
• Στους περισσότερους ενήλικες χρησιμοποιείται συχνά ενδεικτικό εύρος περίπου 4.000–11.000/μL, αλλά ισχύουν τα όρια αναφοράς του εργαστηρίου.
• Υψηλά λευκά δεν σημαίνουν απαραίτητα βακτηριακή λοίμωξη ή λευχαιμία.
• Χαμηλά λευκά μπορεί να είναι παροδικά μετά από ίωση, αλλά μπορεί επίσης να σχετίζονται με φάρμακα, αυτοάνοσα ή διαταραχές του μυελού.
• Η κλινική σημασία της λευκοπενίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον απόλυτο αριθμό ουδετερόφιλων.
• Η σύγκριση με προηγούμενες εξετάσεις είναι συχνά πιο χρήσιμη από μία μεμονωμένη τιμή.
• Η ερμηνεία πρέπει να περιλαμβάνει τον λευκοκυτταρικό τύπο, την αιμοσφαιρίνη, τα αιμοπετάλια, τα φάρμακα και τα συμπτώματα.
• Πυρετός με σημαντική ουδετεροπενία χρειάζεται άμεση ιατρική αξιολόγηση.

20Κλείστε Ραντεβού και Βιβλιογραφία