ΦΑΡΜΑΚΑ • ΠΑΥΣΙΠΟΝΑ • ΑΝΤΙΦΛΕΓΜΟΝΩΔΗ

Viaxal 25 mg (Δεξκετοπροφαίνη): Δοσολογία, Κάθε Πόσες Ώρες, Παρενέργειες και Αντενδείξεις

Τελευταία ενημέρωση: 6 Αυγούστου 2026

Το Viaxal 25 mg είναι παυσίπονο και αντιφλεγμονώδες φάρμακο με δραστική ουσία τη δεξκετοπροφαίνη. Ανήκει στα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, γνωστά ως ΜΣΑΦ, και χρησιμοποιείται για τη βραχυχρόνια συμπτωματική αντιμετώπιση ήπιου έως μέτριου οξέος πόνου.

Στις επίσημες ενδείξεις περιλαμβάνονται ο οξύς μυοσκελετικός πόνος, ο πόνος στις αρθρώσεις, η επώδυνη περίοδος και ο πονόδοντος. Δεν θεραπεύει την αιτία του πόνου και δεν αποτελεί κατάλληλη επιλογή για όλους, ιδιαίτερα όταν υπάρχει ιστορικό έλκους, αιμορραγίας, νεφρικής δυσλειτουργίας, σοβαρής καρδιακής ανεπάρκειας ή λήψη αντιπηκτικών.

1Τι είναι το Viaxal και πώς δρα

Η δραστική ουσία του Viaxal είναι η δεξκετοπροφαίνη, η οποία χορηγείται ως δεξκετοπροφαίνη τρομεταμόλη. Πρόκειται για τη δραστική μορφή που σχετίζεται με την αναλγητική και αντιφλεγμονώδη δράση της κετοπροφαίνης.

Η δεξκετοπροφαίνη μειώνει την παραγωγή προσταγλανδινών, ουσιών που συμμετέχουν στη φλεγμονή, στον πόνο και στον πυρετό. Αυτό γίνεται μέσω αναστολής των ενζύμων κυκλοοξυγενάσης, γνωστών ως COX-1 και COX-2.

Η ίδια δράση που μειώνει τον πόνο εξηγεί και αρκετές από τις ανεπιθύμητες ενέργειες των ΜΣΑΦ. Οι προσταγλανδίνες συμμετέχουν επίσης στην προστασία του στομάχου, στη ρύθμιση της αιματικής ροής των νεφρών και στη λειτουργία των αιμοπεταλίων.

2Viaxal δισκία και φακελίσκοι

Το Viaxal κυκλοφορεί στην Ελλάδα σε διαφορετικές φαρμακοτεχνικές μορφές. Για χρήση στο σπίτι οι συχνότερα αναφερόμενες μορφές είναι:

• Viaxal 25 mg επικαλυμμένα δισκία: κάθε δισκίο περιέχει 25 mg δεξκετοπροφαίνης. Το δισκίο είναι διχοτομούμενο και μπορεί να χωριστεί σε δύο ίσα μέρη των 12,5 mg.
• Viaxal 25 mg κοκκία σε φακελίσκο: κάθε φακελίσκος περιέχει 25 mg δεξκετοπροφαίνης και διαλύεται σε ένα ποτήρι νερό πριν από τη λήψη.

Το δισκίο και ο φακελίσκος περιέχουν την ίδια ποσότητα δραστικής ουσίας ανά πλήρη δόση, αλλά δεν χρησιμοποιούνται με ακριβώς τον ίδιο τρόπο. Ο φακελίσκος δεν πρέπει να χωρίζεται αυθαίρετα για να δημιουργηθεί μισή δόση.

Οι φακελίσκοι περιέχουν σακχαρόζη. Άτομα με σακχαρώδη διαβήτη, δυσανεξία σε ορισμένα σάκχαρα ή ειδικούς διατροφικούς περιορισμούς πρέπει να ελέγχουν το φύλλο οδηγιών και να ενημερώνουν τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό τους.

3Για ποιους πόνους χρησιμοποιείται

Η επίσημη ένδειξη του Viaxal είναι η συμπτωματική αντιμετώπιση ήπιου έως μέτριου οξέος πόνου. Ενδεικτικά αναφέρονται:

• οξύς μυϊκός πόνος,
• πόνος στις αρθρώσεις,
• οξύς μυοσκελετικός πόνος,
• οδονταλγία ή πονόδοντος,
• πόνος μετά από οδοντιατρική πράξη, όταν έχει δοθεί σχετική οδηγία,
• επώδυνη περίοδος ή δυσμηνόρροια.

Viaxal για πονόδοντο

Η οδονταλγία περιλαμβάνεται στις επίσημες ενδείξεις της δεξκετοπροφαίνης. Το φάρμακο μπορεί να μειώσει προσωρινά τον πόνο και τη φλεγμονή, αλλά δεν αντιμετωπίζει τερηδόνα, απόστημα, ουλίτιδα ή άλλη οδοντιατρική αιτία.

Πρήξιμο στο πρόσωπο, πυρετός, δυσκολία στο άνοιγμα του στόματος, δυσκολία στην κατάποση ή πόνος που επιδεινώνεται χρειάζονται άμεση οδοντιατρική ή ιατρική αξιολόγηση.

Viaxal για πόνο περιόδου

Η δυσμηνόρροια αποτελεί επίσης επίσημη ένδειξη. Τα ΜΣΑΦ μειώνουν τις προσταγλανδίνες που συμμετέχουν στις συσπάσεις της μήτρας και στον πόνο της περιόδου.

Πολύ έντονος πόνος, αιμορραγία σημαντικά μεγαλύτερη από το συνηθισμένο, λιποθυμική τάση, πιθανότητα εγκυμοσύνης ή νέα εμφάνιση έντονου πόνου χρειάζονται γυναικολογική εκτίμηση.

4Viaxal 25 mg: δοσολογία ενηλίκων

Η δοσολογία εξαρτάται από την ένταση, τη διάρκεια και το είδος του πόνου. Για ενήλικες, η επίσημη συνιστώμενη δοσολογία είναι γενικά:

Δεν πρέπει να λαμβάνονται περισσότερα από τρία δισκία ή τρεις φακελίσκοι των 25 mg μέσα σε 24 ώρες.

Η μέγιστη επιτρεπόμενη δόση δεν σημαίνει ότι κάθε ασθενής πρέπει να τη λαμβάνει. Στόχος είναι πάντα η μικρότερη αποτελεσματική δόση για τη συντομότερη χρονική περίοδο.

5Κάθε πόσες ώρες μπορώ να πάρω Viaxal

Ένα πλήρες δισκίο ή ένας φακελίσκος των 25 mg λαμβάνεται συνήθως κάθε 8 ώρες, όταν εξακολουθεί να υπάρχει πόνος και εφόσον δεν υπάρχει αντένδειξη.

Για παράδειγμα, τρεις δόσεις σε ένα 24ωρο πρέπει να απέχουν περίπου οκτώ ώρες μεταξύ τους. Η λήψη δεύτερου δισκίου μετά από δύο, τρεις ή τέσσερις ώρες δεν είναι σωστή, ακόμη και αν ο πόνος δεν έχει υποχωρήσει πλήρως.

Όταν χρησιμοποιείται μισό διχοτομούμενο δισκίο των 12,5 mg, το επίσημο μεσοδιάστημα είναι 4–6 ώρες. Το συνολικό άθροισμα όμως εξακολουθεί να μην πρέπει να υπερβαίνει τα 75 mg την ημέρα.

Εάν η ανακούφιση δεν είναι επαρκής, δεν αυξάνεται αυθαίρετα η δόση και δεν προστίθεται δεύτερο ΜΣΑΦ. Χρειάζεται αξιολόγηση της αιτίας του πόνου και ασφαλέστερη προσαρμογή της αγωγής.

6Viaxal πριν ή μετά το φαγητό

Η λήψη μαζί με τροφή μπορεί να καθυστερήσει την απορρόφηση της δεξκετοπροφαίνης. Όταν χρειάζεται γρηγορότερη δράση για οξύ πόνο, οι επίσημες οδηγίες αναφέρουν:

• Δισκίο: μπορεί να ληφθεί με άδειο στομάχι, τουλάχιστον 30 λεπτά πριν από το γεύμα.
• Φακελίσκος: μπορεί να ληφθεί τουλάχιστον 15 λεπτά πριν από το γεύμα, αφού διαλυθεί ολόκληρο το περιεχόμενο σε νερό.

Σε άτομα με ευαίσθητο στομάχι, η λήψη με τροφή μπορεί να μειώσει ορισμένα ενοχλήματα, χωρίς όμως να εξαλείφει τον κίνδυνο έλκους ή αιμορραγίας. Το φαγητό δεν λειτουργεί ως πλήρης «γαστροπροστασία».

Η ανάγκη για φάρμακο προστασίας του στομάχου αξιολογείται με βάση την ηλικία, το ιστορικό έλκους, τη διάρκεια της αγωγής και τη συγχορήγηση αντιπηκτικών, αντιαιμοπεταλιακών, κορτικοστεροειδών ή ορισμένων αντικαταθλιπτικών.

7Πόσες ημέρες μπορεί να λαμβάνεται

Το Viaxal προορίζεται για βραχυχρόνια χρήση. Η θεραπεία πρέπει να περιορίζεται στο χρονικό διάστημα κατά το οποίο υπάρχουν συμπτώματα και όχι να συνεχίζεται προληπτικά ή επειδή «ίσως ξαναπονέσει» ο ασθενής.

Δεν υπάρχει ένας αριθμός ημερών κατάλληλος για όλους. Η ασφαλής διάρκεια εξαρτάται από:

• την αιτία και την ένταση του πόνου,
• την ηλικία,
• τη νεφρική και ηπατική λειτουργία,
• το ιστορικό στομάχου και αιμορραγίας,
• την αρτηριακή πίεση και το καρδιαγγειακό ιστορικό,
• τα υπόλοιπα φάρμακα.

Πόνος που επιμένει, επανέρχεται συχνά ή απαιτεί καθημερινή λήψη παυσίπονου χρειάζεται διάγνωση. Η συνεχής κάλυψη του συμπτώματος μπορεί να καθυστερήσει την αναγνώριση οδοντικής λοίμωξης, τραυματισμού, φλεγμονώδους πάθησης ή άλλου προβλήματος.

8Ηλικιωμένοι, νεφρική και ηπατική λειτουργία

Ηλικιωμένοι

Στους ηλικιωμένους η αρχική συνολική ημερήσια δόση δεν πρέπει γενικά να ξεπερνά τα 50 mg. Η δόση μπορεί να αυξηθεί μόνο όταν το Viaxal είναι καλά ανεκτό και έχει προηγηθεί κατάλληλη ιατρική αξιολόγηση.

Η ηλικία αυξάνει τον κίνδυνο γαστρεντερικής αιμορραγίας, νεφρικής επιβάρυνσης, κατακράτησης υγρών και αλληλεπιδράσεων λόγω πολυφαρμακίας.

Νεφρική δυσλειτουργία

Σε ήπια νεφρική δυσλειτουργία απαιτείται μειωμένη αρχική ημερήσια δόση και στενότερη προσοχή. Σε μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία το Viaxal αντενδείκνυται.

Η εκτίμηση δεν πρέπει να βασίζεται μόνο στο αν η κρεατινίνη βρίσκεται μέσα στα όρια του εργαστηρίου. Ο υπολογιζόμενος δείκτης eGFR, η ηλικία, η μυϊκή μάζα και η τάση των προηγούμενων αποτελεσμάτων είναι επίσης σημαντικά.

Ηπατική δυσλειτουργία

Σε ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία απαιτείται χαμηλότερη αρχική δόση και παρακολούθηση. Σε σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία το Viaxal δεν πρέπει να χορηγείται.

9Ποιοι δεν πρέπει να παίρνουν Viaxal

Το Viaxal δεν πρέπει να λαμβάνεται χωρίς ιατρική οδηγία ή αντενδείκνυται όταν υπάρχει:

• αλλεργία στη δεξκετοπροφαίνη ή σε άλλο ΜΣΑΦ,
• άσθμα, βρογχόσπασμος, κνίδωση, αγγειοοίδημα ή ρινικοί πολύποδες μετά από ασπιρίνη ή άλλο ΜΣΑΦ,
• ιστορικό φωτοαλλεργικής ή φωτοτοξικής αντίδρασης με κετοπροφαίνη ή φιμπράτες,
• ενεργό πεπτικό έλκος ή αιμορραγία στο στομάχι ή στο έντερο,
• προηγούμενη αιμορραγία ή διάτρηση που συνδέθηκε με ΜΣΑΦ,
• χρόνια δυσπεψία,
• νόσος του Crohn ή ελκώδης κολίτιδα,
• ενεργή αιμορραγία ή διαταραχή της πήξης,
• σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια,
• μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία,
• σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία,
• σοβαρή αφυδάτωση λόγω εμέτων, διάρροιας ή ανεπαρκούς λήψης υγρών,
• τρίτο τρίμηνο εγκυμοσύνης,
• θηλασμός.

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί σε παιδιά και εφήβους. Το Viaxal δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε άτομα κάτω των 18 ετών.

10Στομάχι, έλκος και γαστρεντερική αιμορραγία

Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες της δεξκετοπροφαίνης αφορούν το πεπτικό σύστημα. Μπορεί να εμφανιστούν ναυτία, κοιλιακός πόνος, δυσπεψία, διάρροια ή έμετος.

Σπανιότερα μπορεί να προκληθούν έλκος, γαστρεντερική αιμορραγία ή διάτρηση. Οι επιπλοκές αυτές μπορεί να εμφανιστούν ακόμη και χωρίς έντονα προειδοποιητικά συμπτώματα.

Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος σε:

• άτομα μεγαλύτερης ηλικίας,
• ασθενείς με προηγούμενο έλκος ή αιμορραγία,
• όσους λαμβάνουν αντιπηκτικά ή αντιαιμοπεταλιακά,
• όσους λαμβάνουν κορτικοστεροειδή,
• όσους χρησιμοποιούν ορισμένα αντικαταθλιπτικά τύπου SSRI,
• όσους συνδυάζουν δύο ή περισσότερα ΜΣΑΦ,
• όσους καταναλώνουν συχνά ή μεγάλες ποσότητες αλκοόλ.

11Viaxal, νεφρά και αφυδάτωση

Τα ΜΣΑΦ μπορούν να μειώσουν την αιματική ροή προς τους νεφρούς και να προκαλέσουν αύξηση της κρεατινίνης ή οξεία νεφρική βλάβη, ιδιαίτερα όταν ο οργανισμός είναι αφυδατωμένος.

Αυξημένο κίνδυνο έχουν:

• ηλικιωμένοι,
• άτομα με προϋπάρχουσα νεφρική δυσλειτουργία,
• ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια,
• άτομα με εμέτους, διάρροια ή πυρετό και μειωμένη πρόσληψη υγρών,
• ασθενείς που λαμβάνουν διουρητικό,
• ασθενείς που λαμβάνουν αναστολέα ΜΕΑ ή ανταγωνιστή υποδοχέων αγγειοτασίνης.

Ο συνδυασμός διουρητικού, αναστολέα ΜΕΑ ή ARB και ΜΣΑΦ είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικός για τη νεφρική λειτουργία. Δεν σημαίνει ότι κάθε ασθενής θα εμφανίσει βλάβη, αλλά απαιτεί σαφή ιατρική ένδειξη και κατάλληλη παρακολούθηση.

Μειωμένα ούρα, έντονη κόπωση, πρήξιμο στα πόδια, απότομη αύξηση βάρους, δύσπνοια ή σύγχυση χρειάζονται άμεση αξιολόγηση.

12Αρτηριακή πίεση, κατακράτηση υγρών και καρδιά

Η δεξκετοπροφαίνη μπορεί να προκαλέσει κατακράτηση νατρίου και υγρών, πρήξιμο στους αστραγάλους και αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Μπορεί επίσης να μειώσει την αποτελεσματικότητα ορισμένων αντιυπερτασικών φαρμάκων.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται σε ασθενείς με:

• μη ρυθμισμένη υπέρταση,
• καρδιακή ανεπάρκεια,
• στεφανιαία νόσο ή προηγούμενο έμφραγμα,
• αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο,
• περιφερική αρτηριοπάθεια,
• διαβήτη, υψηλή χοληστερίνη ή κάπνισμα.

Όπως και άλλα ΜΣΑΦ, ειδικά όταν χρησιμοποιείται σε υψηλές δόσεις ή για μεγαλύτερη διάρκεια, μπορεί να σχετίζεται με μικρή αύξηση του κινδύνου εμφράγματος ή εγκεφαλικού επεισοδίου.

13Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα

Πριν από τη λήψη Viaxal πρέπει να αναφέρονται όλα τα συνταγογραφούμενα και μη συνταγογραφούμενα φάρμακα, τα συμπληρώματα και τα φυτικά προϊόντα.

Συνδυασμοί που συνήθως αποφεύγονται

• ασπιρίνη σε αναλγητική ή αντιφλεγμονώδη δόση,
• άλλα ΜΣΑΦ, όπως ιβουπροφαίνη, κετοπροφαίνη, δικλοφενάκη, ναπροξένη, μεφαιναμικό οξύ ή νιμεσουλίδη,
• βαρφαρίνη, ηπαρίνη και άλλα αντιπηκτικά,
• λίθιο,
• μεθοτρεξάτη σε υψηλή δόση,
• φαινυτοΐνη και ορισμένες υδαντοΐνες,
• σουλφαμεθοξαζόλη.

Συνδυασμοί που απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή

• αντιαιμοπεταλιακά, όπως κλοπιδογρέλη ή χαμηλή δόση ασπιρίνης,
• κορτικοστεροειδή,
• αντικαταθλιπτικά τύπου SSRI,
• διουρητικά, αναστολείς ΜΕΑ και ARB,
• β-αναστολείς,
• κυκλοσπορίνη ή τακρόλιμους,
• διγοξίνη,
• προβενεσίδη,
• κινολόνες, όπως σιπροφλοξασίνη και λεβοφλοξασίνη,
• σουλφονυλουρίες για τον διαβήτη,
• μεθοτρεξάτη σε χαμηλότερες δόσεις,
• τενοφοβίρη, δεφερασιρόξη ή πεμετρεξίδη.

14Εγκυμοσύνη, θηλασμός και γονιμότητα

Το Viaxal αντενδείκνυται κατά τους τελευταίους τρεις μήνες της εγκυμοσύνης. Τα ΜΣΑΦ στο τρίτο τρίμηνο μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές επιπλοκές στο έμβρυο και στη μητέρα.

Κατά το πρώτο και δεύτερο τρίμηνο πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο εάν ο γιατρός θεωρήσει ότι είναι απολύτως απαραίτητο, στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση και για τη μικρότερη δυνατή διάρκεια.

Η χρήση πρέπει επίσης να αποφεύγεται από γυναίκες που προσπαθούν να συλλάβουν ή διερευνούν πρόβλημα γονιμότητας, επειδή η αναστολή των προσταγλανδινών μπορεί να επηρεάσει προσωρινά τη γυναικεία γονιμότητα.

Το Viaxal δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τον θηλασμό.

15Πιθανές παρενέργειες του Viaxal

Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες

• ναυτία ή έμετος,
• κοιλιακός πόνος,
• διάρροια,
• δυσπεψία.

Όχι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες

• ζάλη ή ίλιγγος,
• πονοκέφαλος,
• υπνηλία ή αϋπνία,
• νευρικότητα,
• αίσθημα παλμών,
• γαστρίτιδα, δυσκοιλιότητα ή μετεωρισμός,
• ξηροστομία,
• δερματικό εξάνθημα,
• κόπωση ή γενική αδιαθεσία.

Σπάνιες ή σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες

• πεπτικό έλκος, αιμορραγία ή διάτρηση,
• υψηλή αρτηριακή πίεση,
• κατακράτηση υγρών και οίδημα,
• ηπατίτιδα ή μη φυσιολογικές ηπατικές εξετάσεις,
• οξεία νεφρική ανεπάρκεια,
• βρογχόσπασμος ή δύσπνοια,
• αγγειοοίδημα ή αναφυλακτική αντίδραση,
• σοβαρές δερματικές αντιδράσεις,
• μείωση αιμοπεταλίων ή ουδετερόφιλων.

Ζάλη, υπνηλία ή διαταραχές της όρασης μπορεί να επηρεάσουν την οδήγηση. Εάν εμφανιστούν, δεν πρέπει να οδηγείτε ή να χειρίζεστε μηχανήματα μέχρι να υποχωρήσουν.

16Πότε χρειάζεται άμεση ιατρική βοήθεια

Σταματήστε τη λήψη και ζητήστε άμεση ιατρική αξιολόγηση εάν εμφανιστεί:

• δυσκολία στην αναπνοή ή συριγμός,
• πρήξιμο στο πρόσωπο, στα χείλη, στη γλώσσα ή στον λαιμό,
• εκτεταμένο εξάνθημα, φουσκάλες ή πληγές στο στόμα και στα γεννητικά όργανα,
• μαύρα κόπρανα ή εμετός με αίμα,
• έντονος ή ξαφνικός πόνος στο στομάχι,
• πόνος στο στήθος, απότομη δύσπνοια ή νευρολογικά συμπτώματα,
• σημαντική μείωση ούρων, οίδημα ή απότομη αύξηση βάρους,
• κιτρίνισμα δέρματος ή ματιών, σκούρα ούρα ή έντονος κνησμός,
• λιποθυμία, σοβαρή αδυναμία ή σύγχυση.

Σε περίπτωση λήψης μεγαλύτερης ποσότητας από την προβλεπόμενη, επικοινωνήστε άμεσα με γιατρό, φαρμακοποιό ή τμήμα επειγόντων και έχετε μαζί σας τη συσκευασία του φαρμάκου.

17Viaxal, Depon, Algofren ή Okitask

Το Viaxal δεν είναι «ισχυρότερο Depon». Πρόκειται για διαφορετική κατηγορία φαρμάκου, με αντιφλεγμονώδη δράση αλλά και μεγαλύτερους περιορισμούς για το στομάχι, τους νεφρούς, την πίεση και την αιμορραγία.

Το Viaxal και το Okitask δεν είναι το ίδιο φάρμακο. Η δεξκετοπροφαίνη και η κετοπροφαίνη είναι διαφορετικές δραστικές ουσίες, αλλά ανήκουν στην ίδια ευρύτερη κατηγορία των ΜΣΑΦ. Δεν πρέπει να λαμβάνονται μαζί χωρίς συγκεκριμένη ιατρική οδηγία.

Η κατάλληλη επιλογή εξαρτάται από την αιτία του πόνου, το ιστορικό, την ηλικία, τα φάρμακα και τη νεφρική ή ηπατική λειτουργία. Δεν υπάρχει ένα παυσίπονο που να είναι καλύτερο και ασφαλέστερο για όλους.

18Εξετάσεις και εργαστηριακή παρακολούθηση

Για περιστασιακή, ολιγοήμερη χρήση σε υγιή ενήλικα δεν απαιτούνται αυτόματα εξετάσεις αίματος. Ο έλεγχος γίνεται σημαντικότερος όταν η χρήση είναι επαναλαμβανόμενη, ο ασθενής είναι ηλικιωμένος ή υπάρχουν παράγοντες κινδύνου.

Ανάλογα με την περίπτωση, ο γιατρός μπορεί να ζητήσει:

• κρεατινίνη και eGFR για τη νεφρική λειτουργία,
• ουρία και αξιολόγηση της ενυδάτωσης,
• νάτριο και κάλιο, ιδιαίτερα με διουρητικά ή φάρμακα πίεσης,
• γενική αίματος όταν υπάρχει υποψία αιμορραγίας ή αναιμίας,
• AST, ALT, γGT και χολερυθρίνη όταν υπάρχει ηπατικό ιστορικό ή παρατεταμένη χρήση,
• αρτηριακή πίεση και έλεγχο για οιδήματα ή κατακράτηση υγρών.

Η κρεατινίνη μπορεί να αυξηθεί μετά την έναρξη ενός ΜΣΑΦ, ιδιαίτερα σε αφυδάτωση ή κατά τη συγχορήγηση διουρητικών και αντιυπερτασικών. Η σύγκριση με προηγούμενες τιμές είναι συχνά πιο χρήσιμη από ένα μεμονωμένο αποτέλεσμα.

19Συχνά λάθη κατά τη χρήση

• Δεύτερη δόση πολύ νωρίς: το πλήρες Viaxal 25 mg λαμβάνεται συνήθως ανά οκτώ ώρες και όχι κάθε δύο ή τρεις ώρες.
• Περισσότερα από 75 mg ημερησίως: η υπέρβαση αυξάνει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών.
• Συνδυασμός με άλλο ΜΣΑΦ: Algofren, Brufen, Okitask, Voltaren, Ponstan, Naprosyn και άλλα αντιφλεγμονώδη δεν προστίθενται αυθαίρετα.
• Λήψη σε αφυδάτωση: έμετοι, διάρροια, πυρετός και ανεπαρκής πρόσληψη υγρών αυξάνουν τον νεφρικό κίνδυνο.
• Χρήση για πολλές ημέρες χωρίς διάγνωση: το παυσίπονο δεν θεραπεύει την υποκείμενη αιτία.
• Παράβλεψη αντιπηκτικής αγωγής: ακόμη και χαμηλή δόση ασπιρίνης ή αντιαιμοπεταλιακό μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αιμορραγίας.
• Υπόθεση ότι το φαγητό προστατεύει πλήρως το στομάχι: μπορεί να μειώσει την ενόχληση, αλλά όχι να μηδενίσει το έλκος ή την αιμορραγία.
• Χρήση στην εγκυμοσύνη χωρίς συμβουλή: τα ΜΣΑΦ έχουν σημαντικούς περιορισμούς και αντενδείκνυνται στο τρίτο τρίμηνο.

20Συχνές ερωτήσεις για το Viaxal

21Περισσότεροι οδηγοί για ασθενείς και φάρμακα

22Κλείστε Ραντεβού και Βιβλιογραφία

Βιβλιογραφία και επίσημες πηγές

1. Viaxal 25 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία. Φύλλο οδηγιών χρήσης για τον ασθενή.
   Δείτε το επίσημο φύλλο οδηγιών των δισκίων
2. Viaxal 25 mg επικαλυμμένα με υμένιο δισκία. Περίληψη Χαρακτηριστικών του Προϊόντος.
   Δείτε την ελληνική ΠΧΠ
3. Viaxal 25 mg κοκκία για πόσιμο διάλυμα. Φύλλο οδηγιών χρήσης.
   Δείτε το φύλλο οδηγιών των φακελίσκων
4. Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων. Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μέσω Κίτρινης Κάρτας.
   Δείτε τις οδηγίες αναφοράς στον ΕΟΦ
5. Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας. Κεντρικός οδηγός για αντιφλεγμονώδη, παυσίπονα και εργαστηριακή παρακολούθηση.
   Δείτε τον κεντρικό οδηγό παυσίπονων

Επιστημονική επιμέλεια:
Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος
Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας