L-Καρνιτίνη: Τι Είναι, Πότε Χρησιμοποιείται, Εξετάσεις και Παρενέργειες

• Η καρνιτίνη είναι απαραίτητη για τον φυσιολογικό μεταβολισμό των λιπαρών οξέων, αλλά δεν αποτελεί γενικό «ενεργειακό» συμπλήρωμα.
• Οι υγιείς ενήλικες, συμπεριλαμβανομένων συνήθως των χορτοφάγων και vegan, μπορούν να συνθέσουν την ποσότητα που χρειάζονται.
• Ιατρική χορήγηση γίνεται κυρίως σε πρωτοπαθή ή δευτεροπαθή ανεπάρκεια καρνιτίνης και σε επιλεγμένους ασθενείς με ειδικά μεταβολικά ή νεφρικά προβλήματα.
• Η ανεξήγητη κόπωση δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη για μέτρηση ή λήψη καρνιτίνης.
• Η δοσολογία εξαρτάται από τη διάγνωση, το σωματικό βάρος, τη νεφρική λειτουργία, την οδό χορήγησης και τις εργαστηριακές τιμές.

Περιεχόμενα

1. Τι είναι η L-καρνιτίνη
2. Ο βιολογικός της ρόλος
3. Πού παράγεται και αποθηκεύεται
4. Διατροφικές πηγές
5. Χορτοφαγία, vegan διατροφή και συμπλήρωμα
6. Μορφές καρνιτίνης
7. Τι σημαίνει ανεπάρκεια καρνιτίνης
8. Πρωτοπαθής ανεπάρκεια
9. Δευτεροπαθής ανεπάρκεια
10. Πότε χρησιμοποιείται ιατρικά
11. Κόπωση και «ενέργεια»
12. Αθλητική απόδοση
13. Αδυνάτισμα και καύση λίπους
14. Μνήμη και νευροπάθεια
15. Καρδιαγγειακή υγεία
16. Ανδρική γονιμότητα
17. Εξέταση ολικής και ελεύθερης καρνιτίνης
18. Σχετικές εργαστηριακές εξετάσεις
19. Προετοιμασία και δείγμα
20. Δοσολογία και διάρκεια λήψης
21. Παρενέργειες και αλληλεπιδράσεις
22. Συχνές ερωτήσεις

Η καρνιτίνη είναι ένας γενικός όρος για μια ομάδα φυσικών ενώσεων που προέρχονται από αμινοξέα. Η βιολογικά ενεργή μορφή στον ανθρώπινο οργανισμό είναι η L-καρνιτίνη, η οποία συχνά αναφέρεται και ως λεβοκαρνιτίνη όταν χρησιμοποιείται ως φαρμακευτική ουσία.

Ο οργανισμός τη συνθέτει κυρίως από τη λυσίνη και τη μεθειονίνη. Η σύνθεσή της γίνεται σε όργανα όπως το ήπαρ, οι νεφροί και ο εγκέφαλος και προϋποθέτει φυσιολογική λειτουργία πολλών ενζύμων και επαρκή διατροφική κατάσταση.

Δεν ταξινομείται ως απαραίτητη βιταμίνη ή απαραίτητο αμινοξύ για τον υγιή ενήλικα, επειδή ο οργανισμός συνήθως μπορεί να παράγει την ποσότητα που χρειάζεται. Θεωρείται περισσότερο υπό προϋποθέσεις απαραίτητη ουσία, όταν η παραγωγή δεν επαρκεί ή όταν υπάρχουν αυξημένες απώλειες.

Ο βασικός ρόλος της καρνιτίνης είναι η μεταφορά λιπαρών οξέων μακράς αλύσου από το κυτταρόπλασμα προς το εσωτερικό των μιτοχονδρίων. Εκεί μπορούν να υποστούν β-οξείδωση και να χρησιμοποιηθούν για παραγωγή ATP.

Η διαδικασία περιλαμβάνει ένα σύστημα ενζύμων και μεταφορέων, γνωστό ως «σύστημα ή κύκλος της καρνιτίνης». Σε αυτό συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, η CPT-I, η τρανσλοκάση καρνιτίνης–ακυλοκαρνιτίνης και η CPT-II.

Η καρνιτίνη βοηθά επίσης στη διατήρηση της ισορροπίας μεταξύ ελεύθερου συνενζύμου Α και ακυλο-CoA. Ο όρος αυτός δεν πρέπει να μετατρέπεται σε εμπορικούς ισχυρισμούς περί «αποτοξίνωσης». Πρόκειται για συγκεκριμένο βιοχημικό μηχανισμό και όχι για γενικό καθαρισμό του οργανισμού.

Το μεγαλύτερο μέρος της καρνιτίνης του σώματος βρίσκεται στους σκελετικούς μύες και στον καρδιακό μυ. Μικρότερες ποσότητες βρίσκονται στο ήπαρ και στους νεφρούς, ενώ μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό κυκλοφορεί στο αίμα.

Αυτό έχει δύο πρακτικές συνέπειες:

• Η συγκέντρωση στο πλάσμα δεν αντικατοπτρίζει πάντοτε απόλυτα τα συνολικά αποθέματα των ιστών.
• Μία μεμονωμένη οριακή τιμή δεν πρέπει να ερμηνεύεται χωρίς ιστορικό, φάρμακα, διατροφή, νεφρική λειτουργία και τις υπόλοιπες εξετάσεις.

Οι νεφροί συμβάλλουν ιδιαίτερα στη διατήρηση της ισορροπίας, επαναρροφώντας την καρνιτίνη που φιλτράρεται. Γι’ αυτό ορισμένες νεφρικές παθήσεις ή η αιμοκάθαρση μπορούν να μεταβάλλουν σημαντικά τα επίπεδά της.

Η καρνιτίνη βρίσκεται κυρίως σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης. Το κόκκινο κρέας είναι συνήθως η πλουσιότερη πηγή, ενώ μικρότερες ποσότητες υπάρχουν στα ψάρια, στα πουλερικά και στα γαλακτοκομικά.

Η απορρόφηση της καρνιτίνης που περιέχεται φυσικά στα τρόφιμα είναι συνήθως υψηλότερη από την ποσοστιαία απορρόφηση μεγάλων δόσεων συμπληρώματος.

Οι άνθρωποι που ακολουθούν vegan διατροφή προσλαμβάνουν πολύ λιγότερη καρνιτίνη από τις τροφές. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι παρουσιάζουν αυτομάτως ανεπάρκεια ή ότι χρειάζονται συστηματικά συμπλήρωμα.

Σε έναν υγιή άνθρωπο, το ήπαρ και οι νεφροί μπορούν συνήθως να συνθέσουν επαρκή ποσότητα. Ο οργανισμός προσαρμόζει επίσης τη νεφρική επαναρρόφηση και περιορίζει τις απώλειες.

Η λήψη συμπληρώματος εξετάζεται μόνο όταν υπάρχει συγκεκριμένο κλινικό ή εργαστηριακό εύρημα, σοβαρή δυσαπορρόφηση, μεταβολικό νόσημα, νεφρική διαταραχή ή άλλη ειδική κατάσταση. Η διατροφική επιλογή από μόνη της δεν αποτελεί διάγνωση ανεπάρκειας.

Η ανεπάρκεια καρνιτίνης δεν διαγιγνώσκεται με βάση ένα αόριστο σύμπτωμα όπως κόπωση, μειωμένη αντοχή ή δυσκολία συγκέντρωσης. Απαιτεί συνδυασμό κλινικής εικόνας, χαμηλών εργαστηριακών τιμών και διερεύνησης της αιτίας.

Διακρίνεται σε:

• Πρωτοπαθή ανεπάρκεια: γενετική διαταραχή του μεταφορέα που εισάγει την καρνιτίνη στα κύτταρα.
• Δευτεροπαθή ανεπάρκεια: αποτέλεσμα άλλης νόσου, φαρμάκου, αυξημένων απωλειών ή διαταραχής του μεταβολισμού.

Οι σοβαρές μορφές μπορεί να σχετίζονται με υποφές μπορεί να σχετίζονται με υποκετωτική υπογλυκαιμία, μυϊκή αδυναμία, ηπατική επιβάρυνση, καρδιομυοπάθεια, διαταραχές ρυθμού ή μεταβολική απορρύθμιση. Αυτές είναι ειδικές ιατρικές καταστάσεις και όχι η συνηθισμένη καθημερινή κόπωση.

Η πρωτοπαθής συστηματική ανεπάρκεια καρνιτίνης είναι σπάνιο κληρονομικό νόσημα. Συνδέεται συνήθως με παθολογικές παραλλαγές του γονιδίου SLC22A5, το οποίο κωδικοποιεί τον μεταφορέα OCTN2.

Όταν ο μεταφορέας δεν λειτουργεί φυσιολογικά, η καρνιτίνη δεν εισέρχεται επαρκώς στα κύτταρα και αποβάλλεται σε αυξημένη ποσότητα από τα ούρα. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι πολύ χαμηλή ελεύθερη καρνιτίνη στο πλάσμα και ανεπαρκής οξείδωση λιπαρών οξέων.

Η εμφάνιση διαφέρει σημαντικά. Μερικοί ασθενείς παρουσιάζουν συμπτώματα από τη βρεφική ή παιδική ηλικία, ενώ άλλοι εντοπίζονται μέσω νεογνικού ελέγχου ή οικογενειακής διερεύνησης.

Η δευτεροπαθής ανεπάρκεια μπορεί να εμφανιστεί όταν η καρνιτίνη χάνεται, δεν επαναρροφάται φυσιολογικά ή δεσμεύεται σε αυξημένη ποσότητα ως ακυλοκαρνιτίνη.

Καταστάσεις που μπορεί να σχετίζονται είναι:

• οργανικές οξυαιμίες και άλλες κληρονομικές διαταραχές του μεταβολισμού,
• ορισμένες διαταραχές οξείδωσης λιπαρών οξέων,
• σοβαρή νεφρική νόσος και αιμοκάθαρση,
• μακροχρόνια χρήση συγκεκριμένων φαρμάκων,
• θεραπεία με βαλπροϊκό οξύ σε επιλεγμένες περιπτώσεις,
• χρήση αντιβιοτικών που απελευθερώνουν πιβαλικό οξύ,
• σοβαρός υποσιτισμός, δυσαπορρόφηση ή παρατεταμένη παρεντερική διατροφή χωρίς επαρκή κάλυψη,
• προωρότητα, λόγω περιορισμένων αποθεμάτων και ανώριμης σύνθεσης.

Η παρουσία ενός παράγοντα κινδύνου δεν σημαίνει ότι υπάρχει οπωσδήποτε ανεπάρκεια. Χρειάζεται στοχευμένος έλεγχος.

Η ισχυρότερη και σαφέστερη ένδειξη είναι η θεραπεία τεκμηριωμένης ανεπάρκειας καρνιτίνης. Η συνταγογραφούμενη λεβοκαρνιτίνη χρησιμοποιείται σε:

• πρωτοπαθή συστηματική ανεπάρκεια καρνιτίνης,
• κληρονομικά μεταβολικά νοσήματα που προκαλούν δευτεροπαθή ανεπάρκεια,
• επιλεγμένους ασθενείς τελικού σταδίου νεφρικής νόσου που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, συνήθως με ειδική ιατρική αξιολόγηση,
• ορισμένα περιστατικά τοξικότητας ή επιπλοκών από βαλπροϊκό οξύ, με απόφαση εξειδικευμένης ιατρικής ομάδας ή κέντρου δηλητηριάσεων.

Δεν αποτελεί καθιερωμένη θεραπεία πρώτης γραμμής για απλή κόπωση, αδυνάτισμα, κακή μνήμη, καρδιαγγειακή πρόληψη ή αύξηση της αθλητικής απόδοσης.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με φάρμακα, συμπληρώματα και εργαστηριακές εξετάσεις δείτε τον οδηγό:
Φάρμακα και Εξετάσεις Αίματος.

Επειδή η καρνιτίνη συμμετέχει στον ενεργειακό μεταβολισμό, συχνά παρουσιάζεται ως συμπλήρωμα που «δίνει ενέργεια». Η διατύπωση αυτή είναι παραπλανητική.

Ένα μόριο μπορεί να είναι απαραίτητο σε μια βιοχημική οδό χωρίς η επιπλέον χορήγησή του να αυξάνει τη λειτουργία της οδού σε έναν άνθρωπο που έχει ήδη επαρκή αποθέματα. Παρόμοια, η προσθήκη περισσότερου από έναν επαρκή συμπαράγοντα δεν σημαίνει ότι το κύτταρο θα παράγει απεριόριστα περισσότερο ATP.

Σε ασθενείς με πραγματική ανεπάρκεια, η θεραπεία μπορεί να διορθώσει μυϊκή αδυναμία, εύκολη κόπωση ή μεταβολικά προβλήματα. Στον γενικό πληθυσμό όμως η κόπωση διερευνάται συχνότερα με:

• Γενική Αίματος,
• φερριτίνη και έλεγχο σιδήρου,
• βιταμίνη Β12,
• TSH και θυρεοειδικό έλεγχο,
• γλυκόζη και HbA1c,
• νεφρική και ηπατική λειτουργία,
• αξιολόγηση ύπνου, φαρμάκων, άγχους, λοίμωξης και χρόνιας νόσου.

Η L-καρνιτίνη περιλαμβάνεται συχνά σε αθλητικά συμπληρώματα επειδή συμμετέχει στη χρήση των λιπαρών οξέων. Τα αποτελέσματα των κλινικών μελετών όμως δεν είναι ομοιόμορφα.

Ορισμένες μικρές μελέτες έχουν αναφέρει μεταβολές σε δείκτες αποκατάστασης, μυϊκό πόνο, γαλακτικό ή αντιλαμβανόμενη κόπωση. Άλλες δεν έδειξαν ουσιαστική βελτίωση σε VO₂max, αντοχή, μέγιστη ισχύ ή συνολική απόδοση.

Σε έντονο μυϊκό πόνο ή αδυναμία μπορεί να χρειαστεί αξιολόγηση της
CK/CPK,
ιδίως όταν υπάρχουν σκούρα ούρα, πυρετός, τραυματισμός ή χρήση φαρμάκων που επηρεάζουν τους μύες.

Η καρνιτίνη μεταφέρει λιπαρά οξέα στα μιτοχόνδρια, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ένα συμπλήρωμα αναγκάζει το σώμα να κάψει περισσότερο αποθηκευμένο λίπος.

Μετα-αναλύσεις έχουν βρει σε ορισμένες ομάδες μικρή μέση διαφορά βάρους σε σχέση με placebo, όμως οι μελέτες διαφέρουν σημαντικά ως προς τους συμμετέχοντες, τη δίαιτα, τη διάρκεια και τις υπόλοιπες παρεμβάσεις. Σε άλλες δοκιμές δεν παρατηρήθηκε ουσιαστική διαφορά.

Επομένως:

• δεν αποτελεί «λιποδιαλύτη»,
• δεν υποκαθιστά το θερμιδικό έλλειμμα,
• δεν έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί σημαντική απώλεια βάρους σε υγιείς ανθρώπους,
• δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως μοναδική παρέμβαση για παχυσαρκία ή μεταβολικό σύνδρομο.

Η acetyl-L-carnitine έχει μελετηθεί σε γνωστική έκπτωση, άνοια, περιφερική νευροπάθεια και άλλες νευρολογικές καταστάσεις. Ορισμένες παλαιότερες μελέτες εμφάνισαν μικρές βελτιώσεις σε επιμέρους κλίμακες, αλλά νεότερες και αυστηρότερες αξιολογήσεις δεν επιβεβαίωσαν σταθερό κλινικό όφελος.

Δεν θεωρείται καθιερωμένη θεραπεία για:

• πρόληψη ή θεραπεία νόσου Alzheimer,
• γενική ενίσχυση μνήμης σε υγιείς ανθρώπους,
• αντιμετώπιση κάθε μορφής «brain fog»,
• υποκατάσταση της διερεύνησης μιας νευροπάθειας.

Σε μούδιασμα, καύσο, διαταραχή βάδισης ή γνωστική μεταβολή πρέπει να διερευνώνται η Β12, ο διαβήτης, ο θυρεοειδής, τα φάρμακα, η νεφρική λειτουργία και τα νευρολογικά αίτια.

Η καρδιά χρησιμοποιεί σε μεγάλο βαθμό λιπαρά οξέα ως ενεργειακό υπόστρωμα, γι’ αυτό η L-καρνιτίνη έχει μελετηθεί σε καρδιακή ανεπάρκεια, ισχαιμική καρδιοπάθεια και περιφερική αρτηριοπάθεια.

Ορισμένες αναλύσεις έχουν δείξει βελτίωση επιμέρους δεικτών σε συγκεκριμένους ασθενείς, αλλά τα δεδομένα δεν είναι επαρκώς ομοιόμορφα ώστε να συστήνεται συμπλήρωμα σε όλους για «προστασία της καρδιάς».

Παράλληλα, μέρος της μη απορροφημένης καρνιτίνης μεταβολίζεται από το εντερικό μικροβίωμα σε τριμεθυλαμίνη και στη συνέχεια σε TMAO. Υψηλές συγκεντρώσεις TMAO έχουν συσχετιστεί παρατηρησιακά με καρδιαγγειακό κίνδυνο, αλλά η αιτιώδης σημασία και η επίδραση των συμπληρωμάτων δεν έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως.

Η L-καρνιτίνη δεν αντικαθιστά στατίνες, αντιυπερτασική αγωγή, αντιαιμοπεταλιακά, ρύθμιση διαβήτη, διακοπή καπνίσματος ή ιατρική καρδιολογική παρακολούθηση.

Η L-καρνιτίνη και η acetyl-L-carnitine έχουν μελετηθεί σε άνδρες με υπογονιμότητα, κυρίως για πιθανή επίδραση στην κινητικότητα και σε άλλες παραμέτρους του σπέρματος.

Ορισμένες μελέτες αναφέρουν βελτίωση εργαστηριακών παραμέτρων, όμως η ποιότητα των δεδομένων ποικίλλει και η βελτίωση του σπερμοδιαγράμματος δεν ισοδυναμεί πάντοτε με αύξηση της πιθανότητας εγκυμοσύνης ή γέννησης παιδιού.

Η αρχική αξιολόγηση βασίζεται στο
σπερμοδιάγραμμα,
στο ιστορικό, στην κλινική εξέταση και, όταν υπάρχει ένδειξη, σε ορμονικό, γενετικό ή υπερηχογραφικό έλεγχο.

Δεν συνιστάται τυφλή χορήγηση πολλών αντιοξειδωτικών και συμπληρωμάτων χωρίς να έχει διερευνηθεί κιρσοκήλη, λοίμωξη, ορμονική διαταραχή, κάπνισμα, θερμική έκθεση ή άλλη υποκείμενη αιτία.

Η μέτρηση καρνιτίνης δεν περιλαμβάνεται συνήθως στον βασικό αιματολογικό ή βιοχημικό έλεγχο. Ζητείται όταν υπάρχει συγκεκριμένη υποψία μεταβολικής διαταραχής, τεκμηριωμένος παράγοντας κινδύνου ή ανάγκη παρακολούθησης θεραπείας.

Ως γενική βιβλιογραφική αναφορά, πολύ χαμηλή ελεύθερη καρνιτίνη περίπου ≤20 μmol/L ή ολική περίπου ≤30 μmol/L μπορεί να θεωρηθεί παθολογική. Τα όρια όμως εξαρτώνται από ηλικία, μέθοδο, δείγμα και εργαστήριο. Η αναφορά του εργαστηρίου υπερισχύει.

Οι συνοδευτικές εξετάσεις επιλέγονται ανάλογα με το κλινικό ερώτημα. Δεν υπάρχει ένα σταθερό «πακέτο καρνιτίνης» για όλους.

Χρήσιμοι αναλυτικοί οδηγοί:

• Νεφρική Λειτουργία: Κρεατινίνη, eGFR και Ουρία
• Ηπατικός Έλεγχος και Εξετάσεις Ήπατος
• CK/CPK: Μυϊκή Βλάβη και Ραβδομυόλυση

Η απαιτούμενη προετοιμασία εξαρτάται από το είδος της εξέτασης και τις οδηγίες του εξειδικευμένου εργαστηρίου. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλάσμα, ορός, ξηρή σταγόνα αίματος ή ούρα, ανάλογα με τον αναλυτικό στόχο.

Πριν από την αιμοληψία ενημερώστε για:

• συμπληρώματα L-καρνιτίνης ή ενεργειακά σκευάσματα,
• βαλπροϊκό οξύ και άλλα αντιεπιληπτικά,
• αντιβιοτικά ή άλλη πρόσφατη αγωγή,
• νεφρική νόσο ή αιμοκάθαρση,
• πρόσφατη παρατεταμένη νηστεία, οξεία λοίμωξη ή μεταβολική κρίση,
• παρεντερική διατροφή,
• την ακριβή ώρα της τελευταίας δόσης λεβοκαρνιτίνης.

Μην διακόπτετε συνταγογραφούμενο φάρμακο ή θεραπευτική καρνιτίνη χωρίς οδηγία. Σε ασθενείς υπό θεραπεία, η χρονική σχέση δείγματος και δόσης μπορεί να είναι κρίσιμη για την ερμηνεία.

Για γενικές οδηγίες δείτε:
Προετοιμασία Εξετάσεων Αίματος: Νηστεία, Καφές και Φάρμακα.

Δεν υπάρχει καθιερωμένη συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη καρνιτίνης για υγιείς ανθρώπους, ούτε μία ενιαία δόση συμπληρώματος για «ενέργεια», «μνήμη», «καρδιά» ή «λιποδιάλυση».

Οι φαρμακευτικές δόσεις που χρησιμοποιούνται για επιβεβαιωμένη ανεπάρκεια είναι πολύ διαφορετικές από τη διατροφική πρόσληψη και πρέπει να προσαρμόζονται σύμφωνα με την κλινική και βιοχημική ανταπόκριση.

Η αύξηση της δόσης δεν σημαίνει αναλογικά μεγαλύτερη απορρόφηση ή μεγαλύτερο όφελος. Η από του στόματος απορρόφηση των συμπληρωμάτων είναι σχετικά περιορισμένη, ενώ οι ανεπιθύμητες ενέργειες αυξάνονται στις υψηλότερες δόσεις.

Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες από του στόματος είναι:

• ναυτία ή έμετος,
• κοιλιακό άλγος ή κράμπες,
• διάρροια και αυξημένη κινητικότητα του εντέρου,
• χαρακτηριστική οσμή «ψαριού» στον ιδρώτα, στην αναπνοή ή στα ούρα.

Έχουν επίσης αναφερθεί:

• εξάνθημα, κνίδωση ή άλλες αντιδράσεις υπερευαισθησίας,
• επιδείνωση ή εμφάνιση σπασμών σε άτομα με επιληπτικές διαταραχές,
• αύξηση INR σε ασθενείς που λαμβάνουν βαρφαρίνη,
• συσσώρευση μεταβολιτών όπως TMA και TMAO σε σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, ιδίως με υψηλές και παρατεταμένες από του στόματος δόσεις.

Βαρφαρίνη και INR

Έχει αναφερθεί αύξηση του INR μετά την έναρξη ή μεταβολή δόσης λεβοκαρνιτίνης. Ο ασθενής δεν διακόπτει μόνος του ούτε το αντιπηκτικό ούτε την καρνιτίνη. Μπορεί να απαιτηθεί συχνότερη μέτρηση INR.

Βαλπροϊκό οξύ

Το βαλπροϊκό μπορεί να μειώσει τα επίπεδα καρνιτίνης και σε ειδικές περιπτώσεις να συνδέεται με υπεραμμωνιαιμία ή ηπατοτοξικότητα. Η χρήση λεβοκαρνιτίνης αποφασίζεται από ιατρό και δεν πρέπει να ξεκινά προληπτικά χωρίς αξιολόγηση.

Εγκυμοσύνη και θηλασμός

Η χρήση συμπληρώματος δεν πρέπει να θεωρείται αυτονόητα ασφαλής επειδή η καρνιτίνη είναι φυσική ουσία. Κατά την εγκυμοσύνη ή τον θηλασμό χρησιμοποιείται όταν υπάρχει σαφής ένδειξη και ιατρική καθοδήγηση.

Νεφρική νόσος

Σε σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια δεν είναι σωστή η ανεξέλεγκτη μακροχρόνια χρήση υψηλών από του στόματος δόσεων. Η απόφαση πρέπει να λαμβάνεται από νεφρολόγο με βάση τη νεφρική λειτουργία, την αιμοκάθαρση και το θεραπευτικό ερώτημα.

Τι να θυμάστε

Η L-καρνιτίνη έχει ουσιαστικό βιολογικό ρόλο και σημαντική θεραπευτική αξία όταν υπάρχει πραγματική ανεπάρκεια. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε υγιής άνθρωπος ωφελείται από συμπλήρωμα. Η κόπωση, η μειωμένη απόδοση, η μνήμη, το βάρος και η γονιμότητα απαιτούν αιτιολογική διερεύνηση και όχι αυτόματη χορήγηση μιας ουσίας επειδή συμμετέχει στον ενεργειακό μεταβολισμό.

Εργαστηριακός έλεγχος στη Λαμία

Για στοχευμένο εργαστηριακό έλεγχο, ενημερώστε το εργαστήριο για τα συμπτώματα, τα φάρμακα, τα συμπληρώματα και την ιατρική ένδειξη της εξέτασης.

Μικροβιολογικό Εργαστήριο Παντελής Αναγνωστόπουλος
Τηλέφωνο: 22310 66841

Επιστημονικές πηγές

1. NIH Office of Dietary Supplements – Carnitine: Health Professional Fact Sheet
   https://ods.od.nih.gov/factsheets/Carnitine-HealthProfessional/
2. DailyMed – Levocarnitine Tablets, official prescribing information
   https://dailymed.nlm.nih.gov/dailymed/drugInfo.cfm?setid=0f749812-8f02-4eeb-91d9-5dd6fc9fa159
3. FDA – CARNITOR levocarnitine prescribing information
   https://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2018/018948s028,019257s014lbl.pdf
4. GeneReviews – Primary Carnitine Deficiency
   https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK84551/