Anti-HBc IgM: Εξέταση για Οξεία ή Πρόσφατη Ηπατίτιδα Β

1

Τι ακριβώς είναι το Anti-HBc IgM;

Το Anti-HBc IgM είναι ένα αντίσωμα της τάξης IgM (Ανοσοσφαιρίνη Μ) το οποίο στρέφεται ειδικά έναντι του “πυρήνα” (Core) του ιού της Ηπατίτιδας Β, δηλαδή έναντι του Αντιγόνου HBcAg. Βιολογικά, τα IgM αντισώματα (λόγω της μεγάλης, πενταμερούς δομής τους) είναι η “πρώτη γραμμή άμυνας” που κατασκευάζει ο οργανισμός μόλις αναγνωρίσει έναν νέο εχθρό. Γι’ αυτό η εξέταση χρησιμοποιείται κυρίως όταν υπάρχει υποψία οξείας ή πολύ πρόσφατης λοίμωξης.

Η Ηπατίτιδα Β είναι μια ιογενής λοίμωξη του ήπατος. Όταν κάποιος μολυνθεί, περνάει αρχικά την Οξεία Φάση. Σε αυτή τη φάση, το Anti-HBc IgM εκτοξεύεται στο αίμα. Η εξέταση, λοιπόν, βοηθά τους ιατρούς να “πιάσουν” τη νόσο στα πρώτα της στάδια, πολύ πριν ο οργανισμός αρχίσει να παράγει τα μόνιμα αντισώματα μνήμης (IgG).

Ωστόσο, το αποτέλεσμα δεν είναι το μοναδικό στοιχείο που χρειάζεται για την τελική ερμηνεία. Έχει απόλυτη ιατρική αξία μόνο όταν συνδυάζεται με το “πακέτο” δεικτών: HBsAg, Total Anti-HBc, Anti-HBs, HBV DNA και τις τρανσαμινάσες. Ένα θετικό Anti-HBc IgM δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν απλή «θετικότητα αντισωμάτων», διότι υποδηλώνει ενεργή καταστροφή των ηπατοκυττάρων που απαιτεί ιατρική παρακολούθηση. ^[1]

2

Τι είναι το HBcAg και γιατί δεν μετριέται άμεσα

Ο ιός της Ηπατίτιδας Β μοιάζει με ένα αυγό: έχει το “τσόφλι” του (HBsAg) και τον εσωτερικό “πυρήνα” του (HBcAg – Hepatitis B Core Antigen). Ενώ το τσόφλι κυκλοφορεί ελεύθερα στο αίμα και το μετράμε εύκολα στα εργαστήρια, ο πυρήνας δεν κυκλοφορεί ποτέ ελεύθερος. Το HBcAg παραμένει αυστηρά εγκλωβισμένο μέσα στα κύτταρα του συκωτιού (ηπατοκύτταρα) και συμμετέχει στη συναρμολόγηση νέων ιών.

Γι’ αυτό τον λόγο, στην καθημερινή εργαστηριακή πράξη δεν μπορούμε να μετρήσουμε το ίδιο το HBcAg στο αίμα. Αντί αυτού, μετράμε τα αντισώματα που παράγει το ανοσοποιητικό μας εναντίον του (δηλαδή τα Anti-HBc). ^[4]

Η ιατρική λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά: Το εμβόλιο της Ηπατίτιδας Β περιέχει μόνο το εξωτερικό “τσόφλι” (HBsAg). Το εμβόλιο δεν δημιουργεί ποτέ αντισώματα Anti-HBc! Άρα, αν βρούμε στο αίμα ενός ασθενούς Anti-HBc, ξέρουμε με 100% σιγουριά ότι ο άνθρωπος αυτός κόλλησε τον πραγματικό, άγριο ιό, και δεν πρόκειται απλώς για ανοσία από εμβολιασμό. Το *IgM* κομμάτι αυτών των αντισωμάτων είναι αυτό που μας λέει αν αυτή η επαφή με τον ιό έγινε “τώρα” (οξεία λοίμωξη). ^[1]

3

Πότε ζητείται η εξέταση από τον ιατρό

Το Anti-HBc IgM ζητείται από τον Παθολόγο ή τον Γαστρεντερολόγο κυρίως όταν υπάρχει ισχυρή υποψία οξείας ηπατίτιδας Β. Αυτό συνήθως πυροδοτείται όταν ο ασθενής εμφανίζει βαριά συμπτώματα (έντονη κόπωση, ναυτία, ίκτερο/κιτρίνισμα στα μάτια, σκούρα ούρα) συνοδευόμενα από ραγδαία αυξημένες τρανσαμινάσες (ALT/AST που μπορεί να ξεπερνούν το 1.000 U/L).

Μπορεί επίσης να ζητηθεί όταν στον βασικό έλεγχο προκύψει Θετικό HBsAg, προκειμένου ο ιατρός να αξιολογήσει εάν η εικόνα αντιστοιχεί σε μια νέα μόλυνση (οξεία φάση) ή εάν ο ασθενής πάσχει από Χρόνια Ηπατίτιδα Β εδώ και χρόνια.

Σημαντικό: Η εξέταση αυτή δεν είναι εξέταση γενικού προληπτικού ελέγχου (screening). Για ένα απλό ετήσιο check-up (για να δούμε αν έχουμε ανοσία ή αν περάσαμε τον ιό), η βασική τριάδα είναι: HBsAg, Anti-HBs και Total Anti-HBc. Το Anti-HBc IgM είναι ένα εξειδικευμένο εργαλείο που προστίθεται στο “πακέτο” μόνο όταν υπάρχει ενεργό ιατρικό ερώτημα οξείας βλάβης. ^[3]

4

Τι δείχνει ένα Θετικό Αποτέλεσμα

Ένα θετικό Anti-HBc IgM σημαίνει ότι το ανοσοποιητικό σύστημα μάχεται αυτή τη στιγμή τον πυρήνα του ιού. Σε ασθενή με συμβατά συμπτώματα (ίκτερο), θετικό HBsAg και αυξημένες τρανσαμινάσες, το εύρημα επιβεβαιώνει απολύτως τη διάγνωση της Οξείας ή Πρόσφατης Ηπατίτιδας Β.

Ωστόσο, το θετικό αποτέλεσμα δεν πρέπει να διαβάζεται γραμμικά. Υπάρχει μια τεράστια ιατρική παγίδα: Η θετικότητα μπορεί επίσης να εμφανιστεί κατά τη διάρκεια μιας Αναζωπύρωσης (Flare) της Χρόνιας Ηπατίτιδας Β. ^[3] Ένας ασθενής που φέρει τον ιό σε λανθάνουσα κατάσταση για 10 χρόνια, μπορεί ξαφνικά να παρουσιάσει μια απότομη έξαρση (επανενεργοποίηση). Η εικόνα (και τα συμπτώματα) θα μοιάζει ακριβώς με Οξεία Ηπατίτιδα, και το Anti-HBc IgM θα βγει θετικό! Γι’ αυτό απαιτείται γνώση του ιατρικού ιστορικού (αν ο ασθενής ήταν γνωστός φορέας HBsAg παλαιότερα).

5

Τι δείχνει ένα Αρνητικό Αποτέλεσμα

Ένα αρνητικό αποτέλεσμα σημαίνει ότι το οξύ, άμεσο αντίσωμα (IgM) δεν εντοπίζεται στο αίμα. Σε έναν απολύτως υγιή άνθρωπο χωρίς συμπτώματα, αποκλείει την ύπαρξη οξείας λοίμωξης.

Όμως, αν υπάρχει θετικό το γενικό (Total) Anti-HBc με αρνητικό το IgM, αυτό σημαίνει ότι ο ιός πέρασε από τον οργανισμό στο παρελθόν. Αν συνοδεύεται από θετικά αντισώματα προστασίας (Anti-HBs), μιλάμε για μια Παλαιά Φυσική Λοίμωξη που έχει ιαθεί πλήρως. Ο ασθενής έχει πλέον ισόβια ανοσία.

Εάν ο ασθενής έχει θετικό τον ιό (HBsAg+) αλλά το Anti-HBc IgM είναι αρνητικό, αυτό επιβεβαιώνει τη Χρόνια Ηπατίτιδα Β. Ο ιός έχει εγκατασταθεί μόνιμα στο συκώτι, η οξεία φάση (IgM) έχει περάσει, και το ανοσοποιητικό έχει περάσει στη φάση της “ανοχής” ή του χρόνιου πολέμου (παράγοντας πλέον μόνο IgG). ^[4]

6

Anti-HBc IgM και Οξεία Ηπατίτιδα Β

Στην οξεία ηπατίτιδα Β, το Anti-HBc IgM είναι ίσως ο κρισιμότερος ορολογικός δείκτης. Εμφανίζεται εκρηκτικά μαζί με τα πρώτα συμπτώματα της νόσου. Η οξεία λοίμωξη μπορεί να είναι (σπάνια) ασυμπτωματική, ή συνηθέστερα να συνοδεύεται από κλασική ηπατική εικόνα: σκοτεινόχρωμα ούρα (σαν κονιάκ), αποχρωματισμένα κόπρανα (σαν στόκος) και ίκτερος.

Ο ιατρός δεν βασίζεται μόνο στο IgM. Θα αναζητήσει τον ίδιο τον ιό στο αίμα μέσω του HBsAg, αλλά και το ιικό φορτίο μέσω του Μοριακού Ελέγχου (HBV DNA). Στην ενήλικη ζωή, το 95% των περιπτώσεων οξείας Ηπατίτιδας Β αυτο-ιώνεται (θεραπεύεται από μόνη της). ^[3] Παρόλα αυτά, η στενή ιατρική παρακολούθηση είναι υποχρεωτική για να αποκλειστεί ο κίνδυνος Κεραυνοβόλου Ηπατίτιδας και να δοθούν οδηγίες αποφυγής μετάδοσης στους οικείους.

7

Η χρονική πορεία των αντισωμάτων στο αίμα

Για να ερμηνεύσουμε σωστά την εξέταση, πρέπει να κατανοήσουμε τη χρονολογική σειρά με την οποία εμφανίζονται οι δείκτες στο αίμα μετά τη μόλυνση (π.χ. μετά από μια επαφή με μολυσμένο αίμα ή σεξ χωρίς προφύλαξη):

• Ημέρα 30 έως 60 (Επώαση): Πρώτο εμφανίζεται το αντιγόνο HBsAg (ο ίδιος ο ιός). Ο ασθενής δεν έχει συμπτώματα.
• Ημέρα 60 έως 90 (Οξεία Φάση): Εμφανίζονται τα συμπτώματα (ίκτερος). Τότε ακριβώς εμφανίζεται και το Anti-HBc IgM και εκτοξεύεται στα ύψη.
• Μήνας 6 (Ανάρρωση): Αν το ανοσοποιητικό νικήσει τον ιό, το HBsAg εξαφανίζεται. Το Anti-HBc IgM αρχίζει να πέφτει σταδιακά και τη θέση του παίρνει το μόνιμο Anti-HBc IgG.
• Τέλος της μάχης: Εμφανίζεται το προστατευτικό αντίσωμα Anti-HBs. Η νόσος έχει λήξει.

8

Η παγίδα του “Window Period” (Κλινικό Παράθυρο)

Αυτό είναι το σημείο όπου το Anti-HBc IgM αποδεικνύει την τεράστια ιατρική του αξία. Υπάρχει μια φάση στην πορεία της οξείας νόσου (συνήθως γύρω στους 5 με 6 μήνες) όπου ο ιός (HBsAg) έχει πλέον ηττηθεί και έχει εξαφανιστεί από το αίμα. Όμως, το προστατευτικό αντίσωμα (Anti-HBs) δεν έχει προλάβει ακόμα να κατασκευαστεί! ^[1]

9

Διαφορά από το Total Anti-HBc και το IgG

Είναι εύκολο να μπερδευτεί κανείς με τις ονομασίες. Ας το ξεκαθαρίσουμε:

• Total Anti-HBc (Γενικό): Είναι το “συνολικό” άθροισμα όλων των αντισωμάτων έναντι του πυρήνα. Αν είναι θετικό, δείχνει απλώς ότι κάποτε στη ζωή σας συναντήσατε τον ιό.
• Anti-HBc IgM: Είναι το βραχύβιο αντίσωμα “πρώτης γραμμής”. Αν είναι θετικό, η συνάντηση με τον ιό έγινε “Τώρα” (Οξεία).
• Anti-HBc IgG: Είναι το μακρόβιο αντίσωμα “μνήμης”. Παραμένει θετικό εφ’ όρου ζωής. Στα εργαστήρια συνήθως δεν μετράμε το IgG ξεχωριστά. Αν το Total είναι θετικό και το IgM είναι αρνητικό, ο ιατρός ξέρει ότι το Total αφορά αποκλειστικά το IgG (άρα παλαιά λοίμωξη). ^[4]

10

Ο Συνδυασμός με το αντιγόνο HBsAg

Ο συνδυασμός HBsAg Θετικό + Anti-HBc IgM Θετικό είναι η κλασική εργαστηριακή “σφραγίδα” της Οξείας Ηπατίτιδας Β. Και τα δύο στοιχεία δρουν συνεργατικά για τη διάγνωση.

Αντίθετα, ο συνδυασμός HBsAg Θετικό + Anti-HBc IgM Αρνητικό “αθωώνει” τον ασθενή από την Οξεία φάση, αλλά επιβεβαιώνει κάτι ίσως χειρότερο: τη Χρόνια Ηπατίτιδα Β. Σημαίνει ότι ο ιός κατοικεί στο συκώτι για περισσότερο από 6 μήνες, η φάση του οξέος συναγερμού (IgM) έχει περάσει, και το συκώτι υφίσταται πλέον μια αθόρυβη, μακροχρόνια φθορά. ^[3]

11

Ο Συνδυασμός με τα αντισώματα Anti-HBs

Το Anti-HBs είναι το αντίσωμα της Νίκης. Η παρουσία του επιβεβαιώνει την ίαση και τη μόνιμη προστατευτική ανοσία απέναντι στον ιό (είτε επειδή τον νικήσατε, είτε επειδή κάνατε το εμβόλιο).

Στην οξεία λοίμωξη (εκεί όπου το Anti-HBc IgM “βράζει”), το Anti-HBs είναι πάντοτε αρνητικό. Ο οργανισμός παλεύει, αλλά δεν έχει καταφέρει ακόμα να φτιάξει την τελική ασπίδα του. Μόνο όταν το IgM αρχίσει να πέφτει (μήνες μετά), το Anti-HBs θα εμφανιστεί θετικό, σηματοδοτώντας το τέλος του κινδύνου.

12

Ο Συνδυασμός με HBeAg και Μοριακό Έλεγχο (HBV DNA)

Ενώ το Anti-HBc IgM μας δείχνει τη φάση της νόσου (Οξεία), το HBeAg και ο Μοριακός Έλεγχος HBV DNA (PCR) μας δείχνουν τον όγκο και την επιθετικότητα του ιού.

Στην Οξεία Ηπατίτιδα, το ιικό φορτίο (HBV DNA) είναι συνήθως τεράστιο (εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια αντίγραφα στο αίμα). Επίσης, η παρουσία του αντιγόνου “e” (HBeAg) υποδηλώνει ότι ο ιός πολλαπλασιάζεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα και ο ασθενής είναι εξαιρετικά μεταδοτικός για το περιβάλλον του. ^[3] Η παρακολούθηση της πτώσης του HBV DNA είναι ο καλύτερος τρόπος για να βεβαιωθεί ο Ηπατολόγος ότι ο οργανισμός κερδίζει τη μάχη.

13

Πίνακας Ερμηνείας των Αποτελεσμάτων

14

Οξεία λοίμωξη Ή Αναζωπύρωση (Flare) Χρόνιας Νόσου;

Όπως προαναφέραμε, το Anti-HBc IgM μπορεί να ξεγελάσει. Σε έναν ασθενή που πάσχει από χρόνια ηπατίτιδα Β για χρόνια (αθόρυβα), το ανοσοποιητικό μπορεί ξαφνικά να “ξυπνήσει” και να επιτεθεί στον ιό μαζικά. Αυτό ονομάζεται Αναζωπύρωση (HBV Flare). ^[3]

Στην αναζωπύρωση, το Anti-HBc IgM γίνεται και πάλι Θετικό! Πώς το ξεχωρίζει ο Ηπατολόγος; Συνήθως, στην πραγματική Οξεία Λοίμωξη, ο “τίτλος” (η ποσότητα) του IgM είναι τεράστιος. Στην αναζωπύρωση, η αύξηση του IgM είναι μικρότερη, ενώ το ιστορικό του ασθενούς (αν είχε ελεγχθεί παλαιότερα) είναι ο τελικός κριτής.

15

Ποσοτικός Προσδιορισμός (qAnti-HBc IgM): Ο ρόλος των τίτλων

Σε προηγμένα μικροβιολογικά εργαστήρια, δεν αρκούμαστε στο να πούμε αν το τεστ είναι “Θετικό ή Αρνητικό”. Μετράμε ακριβώς την ποσότητα των αντισωμάτων IgM (Quantitative Anti-HBc IgM). Τα νούμερα λύνουν το μυστήριο της αναζωπύρωσης:

• Τίτλοι > 10 S/CO (ή > 1.000 PEIU/mL): Υποδηλώνουν σχεδόν 100% μια φρέσκια, Οξεία Λοίμωξη. ^[5]
• Χαμηλοί θετικοί τίτλοι (π.χ. 1.2 έως 5 S/CO): Είναι το κλασικό αποτύπωμα μιας Χρόνιας Αναζωπύρωσης ή της φάσης ανάρρωσης (όπου το IgM έχει αρχίσει να ξεθωριάζει). ^[3]

16

Λανθάνουσα Ηπατίτιδα Β (Occult HBV) και Μεταλλάξεις

Λανθάνουσα Λοίμωξη (Occult HBV – OBI): Είναι μια εξαιρετικά επικίνδυνη, κρυφή κατάσταση. Στην OBI, το HBsAg βγαίνει αρνητικό, το ιικό φορτίο (HBV DNA) είναι ελάχιστο, αλλά το συκώτι έχει μολυνθεί. Ο μόνος δείκτης που προδίδει την παρουσία του ιού είναι το θετικό Total Anti-HBc (και πολύ σπάνια το IgM αν υπάρξει αναζωπύρωση). ^[4] Αυτοί οι ασθενείς, αν δώσουν αίμα, μπορούν να μολύνουν άλλους.

Η Παγίδα των Μεταλλάξεων (Pre-core Mutants): Σε περιοχές όπως η Ελλάδα (Μεσόγειος), κυκλοφορεί ένα στέλεχος του ιού που έχει “μεταλλαχθεί”. Αυτός ο ιός δεν παράγει καθόλου HBeAg (το αντιγόνο e). Έτσι, ο ασθενής βλέπει αρνητικό HBeAg και νομίζει ότι ο ιός κοιμάται, ενώ στην πραγματικότητα ο ιός πολλαπλασιάζεται καταστρέφοντας το συκώτι, και συχνά το Anti-HBc IgM “αναβοσβήνει” δείχνοντας τον συνεχιζόμενο πόλεμο. ^[2]

17

Συμπτώματα και Ηπατικός Έλεγχος (Τρανσαμινάσες)

Το Anti-HBc IgM μας δείχνει ότι ο ιός μπήκε πρόσφατα. Οι Τρανσαμινάσες (ALT και AST) μας δείχνουν πόσο μεγάλη ζημιά έχει γίνει στο συκώτι. Στην οξεία ιογενή ηπατίτιδα, η καταστροφή των ηπατοκυττάρων είναι ραγδαία. Οι τιμές της ALT μπορεί να ξεπεράσουν τα 1.000 ή και 2.000 U/L (ενώ το φυσιολογικό είναι < 40). Η Χολερυθρίνη (ειδικά η Άμεση) εκτοξεύεται, προκαλώντας τον χαρακτηριστικό ίκτερο (το δέρμα και τα μάτια βάφονται κίτρινα). ^[1]

Η παρακολούθηση της πτώσης αυτών των ενζύμων είναι απαραίτητη μέχρι την πλήρη ανάρρωση του ασθενούς. Για αναλυτική εξήγηση των ενζύμων του ήπατος, δείτε τον ειδικό οδηγό μας Τρανσαμινάσες ALT/AST, γ-GT & ALP.

18

Εγκυμοσύνη και Προγεννητικός Έλεγχος

Στην εγκυμοσύνη, ο βασικός και υποχρεωτικός έλεγχος γίνεται με τη μέτρηση του HBsAg. Εάν μια έγκυος βρεθεί θετική, είναι ζωτικής σημασίας για τον Γυναικολόγο να μάθει αν πρόκειται για χρόνια νόσο ή για Οξεία Λοίμωξη (μέσω του Anti-HBc IgM). Εάν η μητέρα νοσήσει οξέως κατά το τρίτο τρίμηνο, ο κίνδυνος μετάδοσης του ιού στο έμβρυο κατά τον τοκετό (Κάθετη Μετάδοση) ξεπερνά το 90%!

Ο ιατρός θα παρακολουθήσει το Ιικό Φορτίο (HBV DNA) και θα δώσει άμεσα Ειδική Ανοσοσφαιρίνη (HBIG) και εμβόλιο στο νεογνό μέσα σε 12 ώρες από τη γέννηση, προστατεύοντάς το πλήρως. Για λοιπές εξετάσεις εγκυμοσύνης δείτε Προγεννητικός Έλεγχος.

19

Βιολογικοί Παράγοντες και Ανοσοκαταστολή (Κίνδυνος Reactivation)

Οι σύγχρονες θεραπείες για καρκίνο (Χημειοθεραπεία) ή για αυτοάνοσα νοσήματα (π.χ. Ρευματοειδής Αρθρίτιδα, Λύκος) περιλαμβάνουν Βιολογικούς Παράγοντες (π.χ. anti-CD20 όπως το Rituximab). Αυτά τα φάρμακα “σβήνουν” τα Β-λεμφοκύτταρα (το ανοσοποιητικό) του ασθενούς.

Αν ένας ασθενής είχε περάσει στο παρελθόν Ηπατίτιδα Β (Θετικό Total Anti-HBc), ένα απειροελάχιστο κλάσμα του ιού παραμένει “κοιμισμένο” (ως cccDNA) μέσα στο συκώτι του. Η λήψη της ανοσοκατασταλτικής θεραπείας μπορεί να “ξυπνήσει” τον ιό, προκαλώντας μια θανατηφόρα Αναζωπύρωση (Reactivation). Γι’ αυτό ο έλεγχος με το ηπατικό πάνελ είναι υποχρεωτικός ΠΡΙΝ ξεκινήσει οποιαδήποτε τέτοια θεραπεία. Συχνά δίνονται προληπτικά αντιικά φάρμακα (π.χ. Εντεκαβίρη ή Τενοφοβίρη) καθ’ όλη τη διάρκεια της χημειοθεραπείας. ^[3][6]

20

Προετοιμασία, Αιμοληψία και Επανάληψη

Για την εξέταση Anti-HBc IgM δεν απαιτείται νηστεία. Μπορεί να γίνει οποιαδήποτε ώρα της ημέρας με μια απλή φλεβοκέντηση. Αν ωστόσο ο ιατρός σας ζήτησε ταυτόχρονα να γίνει Βιοχημικός Έλεγχος (Σάκχαρο, Τριγλυκερίδια, Χοληστερίνη), απαιτείται η κλασική 10ωρη νηστεία.

Είναι πολύ σημαντικό να ενημερώσετε τον ιατρό για τον χρόνο της ύποπτης έκθεσης (π.χ. πότε έγινε η σεξουαλική επαφή χωρίς προφύλαξη ή το τρύπημα με βελόνα), ώστε να υπολογιστεί σωστά αν βρίσκεστε σε περίοδο επώασης ή στο Κλινικό Παράθυρο.

Η επανάληψη του Anti-HBc IgM απαιτείται όταν το αποτέλεσμα είναι “Οριακό” (Gray-zone) ή όταν δεν ταιριάζει με τη συνολική κλινική εικόνα. Για τη σταδιοποίηση του ασθενούς (αν δηλαδή ο ιός καθαρίστηκε ή αν έγινε χρόνιος), ο ιατρός θα ζητήσει νέο έλεγχο HBsAg και Anti-HBs στους 6 Μήνες από την αρχική διάγνωση. ^[3]

21

Συχνά Λάθη στην Ερμηνεία

• Λάθος 1: Να ζητείται το Anti-HBc IgM ως εξέταση προληπτικού ελέγχου (screening) σε υγιή άτομα. Το “πακέτο” πρόληψης είναι HBsAg, Anti-HBs και Total Anti-HBc.
• Λάθος 2: Να ερμηνεύεται κάθε θετικό Anti-HBc IgM ως νέα οξεία λοίμωξη, αγνοώντας το ιστορικό του ασθενούς (παγίδα της Αναζωπύρωσης Χρόνιας νόσου).
• Λάθος 3: Να αγνοείται το “Παράθυρο”. Ένα αρνητικό HBsAg με αρνητικό Anti-HBs δεν αθωώνει τον ασθενή, αν τα συμπτώματα φωνάζουν ηπατίτιδα. Το Anti-HBc IgM δίνει εκεί τη λύση.
• Λάθος 4: Να αγνοούνται οι Τρανσαμινάσες. Η ορολογία μας δείχνει ποιος είναι ο ιός. Το συκώτι (τρανσαμινάσες) μας δείχνει αν πεθαίνει από αυτόν τον ιό. Η διάγνωση είναι κλινικο-εργαστηριακή.

22

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

23

Επικοινωνία, Οδηγοί & Βιβλιογραφία

Το Anti-HBc IgM είναι ίσως η πιο ευαίσθητη και σημαντική εξέταση όταν υπάρχει υποψία Οξείας Ηπατίτιδας Β. Η σωστή ιατρική ερμηνεία απαιτεί γνώση του ιστορικού, συσχέτιση με το ιικό φορτίο (HBV DNA) και συνεχή παρακολούθηση της ηπατικής λειτουργίας από τον ειδικό ιατρό (Ηπατολόγο ή Γαστρεντερολόγο).

• Ηπατίτιδα Β (Συμπτώματα & Εμβόλιο)
• HBsAg (Το Αυστραλιανό Αντιγόνο)
• Anti-HBc (Γενικός Δείκτης Επαφής)
• Προετοιμασία Εξετάσεων