ΕΠΕΙΓΩΝ • ΟΔΗΓΟΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Αναφυλαξία: Συμπτώματα, Αδρεναλίνη, Τρυπτάση και Έλεγχος Μετά το Επεισόδιο

Η αναφυλαξία μπορεί να εξελιχθεί μέσα σε λίγα λεπτά. Η ενδομυϊκή αδρεναλίνη είναι η θεραπεία πρώτης γραμμής, ενώ η τρυπτάση και ο αλλεργιολογικός έλεγχος βοηθούν αργότερα στην τεκμηρίωση και στη διερεύνηση του αιτίου.

Δημοσίευση: Τελευταία ενημέρωση:

ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΩΡΑ
Μην περιμένετε εξέταση αίματος
  1. Χρησιμοποιήστε αμέσως τον συνταγογραφημένο αυτοενέτη αδρεναλίνης στον έξω μηρό.
  2. Καλέστε 112 ή 166 και αναφέρετε καθαρά «αναφυλαξία».
  3. Ξαπλώστε και μην σηκωθείτε ή περπατήσετε. Αν η αναπνοή δυσκολεύει, επιτρέπεται πιο όρθια θέση με τα πόδια τεντωμένα.
  4. Δεύτερος αυτοενέτης μετά από 5 λεπτά, αν δεν υπάρχει βελτίωση ή αν η κατάσταση επιδεινώνεται.
Το εργαστήριο δεν αποτελεί χώρο επείγουσας αντιμετώπισης αναφυλαξίας.
Κρίσιμη διευκρίνιση
Η αναφυλαξία είναι κλινική διάγνωση. Η θεραπεία δεν περιμένει την εμφάνιση εξανθήματος, τη μέτρηση πίεσης ή το αποτέλεσμα τρυπτάσης. Αν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στον αεραγωγό, στην αναπνοή ή στην κυκλοφορία μετά από πιθανή αλλεργική έκθεση, ενεργοποιείται άμεσα το επείγον σχέδιο.
ΠΡΩΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑΕνδομυϊκή αδρεναλίνη
ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣε 5 λεπτά αν επιμένει
ΤΡΥΠΤΑΣΗΟξεία και βασική τιμή
ΜΕΤΑ ΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΠαραπομπή σε αλλεργιολόγο

1Τι είναι η αναφυλαξία

Η αναφυλαξία είναι σοβαρή, συστηματική αντίδραση υπερευαισθησίας, συνήθως ταχείας έναρξης, που μπορεί να απειλήσει τη ζωή. Το κρίσιμο χαρακτηριστικό της δεν είναι πόσο εκτεταμένο είναι το εξάνθημα, αλλά αν επηρεάζονται ο αεραγωγός, η αναπνοή ή η κυκλοφορία. Μπορεί να εμφανιστεί με κνίδωση και οίδημα, αλλά μπορεί επίσης να εκδηλωθεί με βραχνάδα, συριγμό, απότομη υπόταση ή κατάρρευση χωρίς εμφανείς δερματικές βλάβες.

Η αντίδραση προκαλείται από αιφνίδια απελευθέρωση μεσολαβητών από μαστοκύτταρα και βασεόφιλα. Η διαδικασία είναι συχνά IgE-μεσολαβούμενη, αλλά όχι πάντοτε. Γι’ αυτό η λέξη «αναφυλαξία» περιγράφει το κλινικό σύνδρομο και όχι έναν μοναδικό ανοσολογικό μηχανισμό.

Η βαρύτητα είναι απρόβλεπτη. Ένα προηγούμενο ήπιο επεισόδιο δεν εγγυάται ότι μια επόμενη έκθεση θα είναι επίσης ήπια, ενώ η χρήση αδρεναλίνης σε μια αντίδραση δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι πληρούνταν όλα τα διαγνωστικά κριτήρια. Στην πράξη, όμως, όταν υπάρχει εύλογη υποψία και εξελισσόμενα επικίνδυνα συμπτώματα, προέχει η έγκαιρη θεραπεία.

Άμεση απάντηση: αναφυλαξία σημαίνει πιθανή απειλή για αεραγωγό, αναπνοή ή κυκλοφορία. Δεν είναι συνώνυμη με κάθε εξάνθημα, κάθε πρήξιμο ή κάθε θετικό τεστ αλλεργίας.

2Κλινικά κριτήρια και διαφορά από απλή αλλεργία

Τα διεθνή κριτήρια λειτουργούν ως βοήθημα αναγνώρισης και όχι ως λόγος καθυστέρησης της αδρεναλίνης. Η αναφυλαξία θεωρείται πολύ πιθανή όταν υπάρχει ένα από τα παρακάτω δύο μοτίβα:

ΜοτίβοΚλινική εικόναΠαράδειγμα
Δέρμα ή βλεννογόνοι + άλλο σοβαρό σύστημαΑιφνίδια κνίδωση, ερύθημα ή οίδημα μαζί με αναπνευστική δυσχέρεια, υπόταση ή σοβαρά γαστρεντερικά συμπτώματα.Γενικευμένοι πομφοί και συριγμός λίγα λεπτά μετά από τροφή.
Γνωστό ή πολύ πιθανό αλλεργιογόνο + αναπνευστική/κυκλοφορική προσβολήΟξεία υπόταση, βρογχόσπασμος ή λαρυγγική συμμετοχή μετά από έκθεση, ακόμη και χωρίς εξάνθημα.Κατάρρευση και βραχνάδα μετά από νυγμό σφήκας, χωρίς κνίδωση.

Μια ήπια αλλεργική αντίδραση μπορεί να περιορίζεται σε κνησμό, λίγους πομφούς, ήπιο οίδημα χειλιών ή τοπική αντίδραση χωρίς δύσπνοια, βραχνάδα, επίμονο βήχα, υπόταση ή διαταραχή συνείδησης. Η εικόνα όμως μπορεί να εξελιχθεί. Για τον ασθενή που έχει εξατομικευμένο σχέδιο δράσης, οι οδηγίες του αλλεργιολόγου και η έγκαιρη χρήση του συνταγογραφημένου αυτοενέτη υπερισχύουν της προσπάθειας να «μετρηθεί» η σοβαρότητα στο σπίτι.

Η αναφυλακτική καταπληξία είναι η βαριά μορφή με κυκλοφορική ανεπάρκεια και υπόταση. Δεν χρειάζεται να έχει φτάσει ο ασθενής σε καταπληξία για να διαγνωστεί ή να αντιμετωπιστεί αναφυλαξία.

3Συμπτώματα αναφυλαξίας ανά σύστημα

Τα συμπτώματα συνήθως αρχίζουν μέσα σε λεπτά, αλλά ο χρόνος εξαρτάται από το αίτιο, την οδό έκθεσης και τους συμπαράγοντες. Η εικόνα μπορεί να αλλάζει γρήγορα, επομένως καταγράφουμε όχι μόνο ποια συμπτώματα εμφανίστηκαν, αλλά και τη σειρά και την ταχύτητα εξέλιξής τους.

ΣύστημαΠιθανά συμπτώματαΣημεία υψηλού κινδύνου
Δέρμα/βλεννογόνοιΚνησμός, ερύθημα, κνίδωση, οίδημα χειλιών, βλεφάρων ή προσώπου.Γρήγορα εξελισσόμενο οίδημα γλώσσας ή στοματοφάρυγγα.
ΑεραγωγόςΣφίξιμο στον λαιμό, δυσκολία κατάποσης, αλλαγή φωνής, βραχνάδα.Συριγμός στην εισπνοή, θορυβώδης αναπνοή, αδυναμία ομιλίας ή κατάποσης.
ΑναπνοήΔύσπνοια, βήχας, συριγμός, αίσθημα σύσφιξης στο στήθος.Κυάνωση, εξάντληση, σιωπηλός θώρακας, πτώση κορεσμού.
Κυκλοφορία/νευρικόΤαχυκαρδία, ζάλη, αδυναμία, σύγχυση, ωχρό και ψυχρό δέρμα.Υπόταση, λιποθυμία, κατάρρευση, μειωμένη συνείδηση ή ανακοπή.
ΓαστρεντερικόΝαυτία, κοιλιακός πόνος, έμετος, διάρροια.Έντονος κωλικοειδής πόνος ή επαναλαμβανόμενοι έμετοι, ιδιαίτερα μετά από μη τροφικό αλλεργιογόνο.

Πώς μπορεί να φαίνεται στα βρέφη και στα μικρά παιδιά

Ένα μικρό παιδί δεν μπορεί πάντα να περιγράψει «σφίξιμο στον λαιμό» ή ζάλη. Ύποπτα σημεία είναι το ξαφνικό επίμονο βήξιμο, η αλλαγή στο κλάμα ή στη φωνή, η σιελόρροια, η απότομη υπνηλία, η ωχρότητα, η χαλαρότητα του σώματος, η αδυναμία να σταθεί ή οι επαναλαμβανόμενοι έμετοι μαζί με άλλα αλλεργικά σημεία. Η ευερεθιστότητα ή το κλάμα μόνα τους δεν αρκούν· αξιολογείται το συνολικό μοτίβο και η χρονική σχέση με την έκθεση.

4Αναφυλαξία χωρίς κνίδωση και προειδοποιητικά σημεία

Τα δερματικά σημεία είναι συχνά, αλλά απουσιάζουν περίπου στο 10–20% των αναφυλακτικών αντιδράσεων. Η απουσία κνίδωσης μπορεί να καθυστερήσει επικίνδυνα την αναγνώριση, ιδίως όταν το κύριο σύμπτωμα είναι βραχνάδα, δύσπνοια ή απότομη υπόταση.

ΑεραγωγόςΒραχνάδα, πρήξιμο γλώσσας, δυσκολία κατάποσης, θορυβώδης αναπνοή.
ΑναπνοήΑιφνίδιος συριγμός, έντονη δύσπνοια, επίμονος βήχας, κυάνωση ή εξάντληση.
ΚυκλοφορίαΖάλη, σύγχυση, λιποθυμία, ωχρότητα, ψυχρό δέρμα ή κατάρρευση.

Αντίστροφα, η γενικευμένη κνίδωση χωρίς πρόβλημα αεραγωγού, αναπνοής ή κυκλοφορίας δεν είναι από μόνη της αναφυλαξία. Χρειάζεται όμως παρακολούθηση για εξέλιξη, ιδιαίτερα αν τα συμπτώματα άρχισαν αμέσως μετά από γνωστό αλλεργιογόνο.

Η λιποθυμία από αγγειοκινητικό επεισόδιο, η κρίση πανικού, το οξύ άσθμα, η εισρόφηση ξένου σώματος, το έμφραγμα, η πνευμονική εμβολή, η σήψη και το αγγειοοίδημα από βραδυκινίνη μπορεί να μιμηθούν τμήματα της εικόνας. Η διαφορική διάγνωση γίνεται από επαγγελματίες υγείας και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στο σπίτι ως λόγος αναμονής όταν υπάρχουν σαφή επικίνδυνα σημεία.

5Συχνότερα αίτια και συμπαράγοντες

Οι τρεις κύριες ομάδες αιτίων διεθνώς είναι οι τροφές, τα φάρμακα και τα δηλητήρια υμενοπτέρων, όπως μέλισσα και σφήκα. Η σχετική συχνότητα μεταβάλλεται με την ηλικία, τη γεωγραφία, το επάγγελμα και τον τρόπο ζωής.

  • Τροφές: ξηροί καρποί, αράπικο φιστίκι, γάλα, αυγό, ψάρι, οστρακοειδή, σιτάρι, σουσάμι και άλλες τροφές ανάλογα με την ηλικία και το ιστορικό.
  • Φάρμακα: αντιβιοτικά, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, βιολογικοί παράγοντες, χημειοθεραπευτικά, σκιαγραφικά και φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην αναισθησία. Η αντίδραση δεν είναι πάντοτε IgE-μεσολαβούμενη.
  • Νυγμοί εντόμων: μέλισσα, σφήκα και άλλα υμενόπτερα. Μια γενικευμένη αντίδραση μακριά από το σημείο του νυγμού χρειάζεται ειδική αξιολόγηση.
  • Λάτεξ και χλωρεξιδίνη: σημαντικά ιδίως σε ιατρικό, οδοντιατρικό ή περιεγχειρητικό περιβάλλον.
  • Άσκηση ή συνδυασμός τροφής και άσκησης: σε ορισμένους ασθενείς η αντίδραση εμφανίζεται μόνο όταν συνυπάρχει συγκεκριμένος συμπαράγοντας.
  • Ιδιοπαθής αναφυλαξία: χρησιμοποιείται όταν, μετά από επαρκή διερεύνηση, δεν αναγνωρίζεται αίτιο. Δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται περαιτέρω αξιολόγηση.

Συμπαράγοντες που μπορεί να μειώσουν το κατώφλι αντίδρασης

Άσκηση, αλκοόλ, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, οξεία λοίμωξη, έλλειψη ύπνου, έντονο στρες και ορμονικοί παράγοντες μπορεί να επιταχύνουν ή να ενισχύσουν μια αντίδραση σε ορισμένα άτομα. Ανεπαρκώς ελεγχόμενο άσθμα, καρδιαγγειακή νόσος, μεγαλύτερη ηλικία, αυξημένη βασική τρυπτάση ή υποκείμενη μαστοκυτταρική διαταραχή συνδέονται επίσης με πιο σύνθετη εκτίμηση κινδύνου.

Σημειώστε ολόκληρο το πλαίσιο: τι είχε καταναλωθεί, ποια φάρμακα είχαν ληφθεί, αν προηγήθηκε άσκηση ή αλκοόλ, αν υπήρχε λοίμωξη και σε πόσα λεπτά άρχισε κάθε σύμπτωμα. Αυτές οι πληροφορίες συχνά είναι πιο χρήσιμες από ένα μεγάλο, αδιάκριτο panel εξετάσεων.

6Τι κάνουμε αμέσως σε ύποπτη αναφυλαξία

Ο παρακάτω αλγόριθμος αφορά τον ασθενή ή τον συνοδό στην κοινότητα. Δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη εκπαίδευση στη συσκευή και το γραπτό σχέδιο που έχει δοθεί από αλλεργιολόγο.

1

Χορηγήστε αδρεναλίνη χωρίς καθυστέρησηΧρησιμοποιήστε τον συνταγογραφημένο αυτοενέτη στο έξω, μέσο τμήμα του μηρού. Μην περιμένετε να εμφανιστούν όλα τα συμπτώματα.

2

Καλέστε 112 ή 166Πείτε «αναφυλαξία», δώστε την ακριβή τοποθεσία και αναφέρετε αν χρησιμοποιήθηκε αδρεναλίνη. Κάθε χρήση αυτοενέτη πρέπει να ακολουθείται από επείγουσα ιατρική αξιολόγηση, ακόμη και αν υπάρχει βελτίωση.

3

Τοποθετήστε σωστά τον ασθενήΞαπλωμένος με τα πόδια ανυψωμένα, εφόσον είναι ανεκτό. Σε έντονη δύσπνοια μπορεί να καθίσει πιο όρθια, αλλά με τα πόδια τεντωμένα και χωρίς απότομη έγερση. Στην εγκυμοσύνη προτιμάται η αριστερή πλάγια θέση.

4

Επαναλάβετε μετά από 5 λεπτά αν χρειάζεταιΑν τα επικίνδυνα συμπτώματα επιμένουν, δεν υπάρχει σαφής βελτίωση ή η κατάσταση χειροτερεύει, χρησιμοποιήστε τον δεύτερο αυτοενέτη, κατά προτίμηση στον άλλο μηρό.

5

Παρακολουθήστε αναπνοή και συνείδησηΑν ο ασθενής δεν ανταποκρίνεται και δεν αναπνέει φυσιολογικά, αρχίστε καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση και ακολουθήστε τις οδηγίες του τηλεφωνικού κέντρου.

Αν το αίτιο μπορεί να διακοπεί αμέσως, το κάνουμε χωρίς να καθυστερήσει η αδρεναλίνη: σταματά μια έγχυση φαρμάκου ή αφαιρείται γρήγορα κεντρί που παραμένει. Δεν προκαλούμε έμετο μετά από κατάποση τροφής ή φαρμάκου και δεν αφήνουμε τον ασθενή μόνο.

7Γιατί η αδρεναλίνη είναι η πρώτη θεραπεία

Η αδρεναλίνη δρα ταυτόχρονα στα βασικά προβλήματα της αναφυλαξίας. Συστέλλει τα αγγεία και υποστηρίζει την αρτηριακή πίεση, μειώνει το οίδημα του αεραγωγού, χαλαρώνει τους βρόγχους και ενισχύει την καρδιακή λειτουργία. Κανένα αντιισταμινικό ή κορτικοστεροειδές δεν προσφέρει αυτόν τον γρήγορο, πολυσυστηματικό συνδυασμό δράσεων.

Η σωστή οδός πρώτης χορήγησης είναι ενδομυϊκά στο προσθιοπλάγιο, μέσο τμήμα του μηρού. Η απορρόφηση είναι ταχύτερη και πιο αξιόπιστη από την υποδόρια χορήγηση. Η ενδοφλέβια αδρεναλίνη έχει πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο σοβαρής υπέρτασης και αρρυθμίας και επιτρέπεται μόνο σε εξειδικευμένο, πλήρως παρακολουθούμενο περιβάλλον από έμπειρους επαγγελματίες.

Οι συχνές παροδικές επιδράσεις της ενδομυϊκής αδρεναλίνης —τρέμουλο, αίσθημα παλμών, άγχος, κεφαλαλγία ή ωχρότητα— είναι συνήθως πολύ μικρότερος κίνδυνος από την καθυστέρηση θεραπείας μιας πραγματικής αναφυλαξίας. Σε εύλογη υποψία αναφυλαξίας δεν υπάρχει απόλυτη αντένδειξη στην ενδομυϊκή αδρεναλίνη, ακόμη και σε εγκυμοσύνη, μεγάλη ηλικία ή καρδιαγγειακή νόσο.

Το επικίνδυνο λάθος είναι η καθυστέρηση
Μην δίνετε πρώτα αντιισταμινικό «για να δείτε αν θα περάσει» όταν υπάρχουν βραχνάδα, δύσπνοια, συριγμός, υπόταση, κατάρρευση ή ταχεία πολυσυστηματική εξέλιξη.

8Πώς χρησιμοποιείται ο αυτοενέτης αδρεναλίνης

Οι αυτοενέτες διαφέρουν ως προς την αφαίρεση του καλύμματος, τον μηχανισμό ενεργοποίησης και τον χρόνο που πρέπει να παραμείνουν πάνω στον μηρό. Ο ασθενής και οι φροντιστές πρέπει να εκπαιδεύονται στο συγκεκριμένο μοντέλο που έχει συνταγογραφηθεί και να εξασκούνται με εκπαιδευτική συσκευή χωρίς βελόνα.

  1. Αφαιρέστε το κάλυμμα ασφαλείας ακολουθώντας τις οδηγίες της συγκεκριμένης συσκευής.
  2. Τοποθετήστε το άκρο στον έξω μηρό, στο μέσο περίπου μεταξύ ισχίου και γόνατος, σε ορθή γωνία.
  3. Ενεργοποιήστε και κρατήστε τη συσκευή για όσο χρόνο αναφέρει ο κατασκευαστής. Μην απομνημονεύετε χρόνο από άλλη μάρκα.
  4. Σημειώστε την ώρα και καλέστε αμέσως 112 ή 166. Παραδώστε τη χρησιμοποιημένη συσκευή στο πλήρωμα του ασθενοφόρου ή στο Τμήμα Επειγόντων.
  5. Χρησιμοποιήστε δεύτερη συσκευή μετά από 5 λεπτά αν δεν υπάρχει βελτίωση ή αν τα συμπτώματα επανεμφανίζονται ή επιδεινώνονται.

Η χορήγηση μπορεί συνήθως να γίνει μέσα από ελαφρύ ρουχισμό, αποφεύγοντας χοντρές ραφές, τσέπες ή αντικείμενα. Δεν γίνεται στον γλουτό, στα χέρια ή στα δάκτυλα. Τυχαία ένεση σε δάκτυλο ή χέρι απαιτεί άμεση ιατρική εκτίμηση λόγω αγγειοσύσπασης.

Μην δοκιμάζετε τη συσκευήΟ αυτοενέτης είναι μίας χρήσης. Για εξάσκηση χρησιμοποιείται trainer χωρίς φάρμακο και βελόνα.
Ελέγχετε ημερομηνία και διάλυμαΑντικατάσταση πριν από τη λήξη και φύλαξη σύμφωνα με το φύλλο οδηγιών, χωρίς ακραία θερμοκρασία.
Να είναι πραγματικά διαθέσιμοςΔεν βοηθά συσκευή που βρίσκεται στο σπίτι, σε κλειδωμένη τσάντα ή έχει δοθεί σε άλλο πρόσωπο.

9Δόσεις αδρεναλίνης και ειδικές ομάδες

Για ασθενείς και φροντιστές: χρησιμοποιείται ολόκληρη η δόση του αυτοενέτη που έχει επιλεγεί και συνταγογραφηθεί για το συγκεκριμένο άτομο. Δεν ανοίγουμε αμπούλα, δεν υπολογίζουμε μόνοι μας mL και δεν προσπαθούμε να μοιράσουμε δόση.

Οι παρακάτω δόσεις προέρχονται από τον αλγόριθμο επαγγελματιών υγείας του Resuscitation Council UK και αφορούν ενδομυϊκή ένεση διαλύματος αδρεναλίνης 1 mg/mL (1:1000) σε κατάλληλα εξοπλισμένο περιβάλλον. Παρατίθενται για επιστημονική πληρότητα και όχι ως οδηγία αυτοσχεδιασμού στο σπίτι.

Ηλικιακή ομάδαΕνδομυϊκή δόσηΌγκος διαλύματος 1 mg/mL
Ενήλικος και παιδί άνω των 12 ετών500 μικρογραμμάρια0,5 mL
Παιδί 6–12 ετών300 μικρογραμμάρια0,3 mL
Παιδί 6 μηνών–6 ετών150 μικρογραμμάρια0,15 mL
Βρέφος κάτω των 6 μηνών100–150 μικρογραμμάρια0,1–0,15 mL

Η επιλογή αυτοενέτη γίνεται κυρίως με βάση το βάρος, την ηλικία, τη σωματική διάπλαση, το διαθέσιμο μήκος βελόνας και το ιστορικό κινδύνου. Οι σταθερές δόσεις των συσκευών δεν αντιστοιχούν πάντοτε ακριβώς στον θεωρητικό υπολογισμό 0,01 mg/kg, γι’ αυτό χρειάζεται εξατομικευμένη συνταγογράφηση.

Εγκυμοσύνη

Η ενδομυϊκή αδρεναλίνη παραμένει θεραπεία πρώτης γραμμής. Η μητρική υπόταση και υποξία αποτελούν άμεσο κίνδυνο και για το έμβρυο. Η έγκυος τοποθετείται στην αριστερή πλάγια θέση και μετά τη σταθεροποίηση απαιτείται μαιευτική αξιολόγηση και παρακολούθηση.

Καρδιοπάθεια, υπέρταση και β-αναστολείς

Η υποψία αναφυλαξίας δεν αποτελεί λόγο αποφυγής της ενδομυϊκής αδρεναλίνης. Οι ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο χρειάζονται γρήγορη διακομιδή και στενή παρακολούθηση. Αν η αναφυλαξία είναι ανθεκτική σε ασθενή που λαμβάνει β-αναστολέα, το νοσοκομειακό πρωτόκολλο μπορεί να περιλαμβάνει γλυκαγόνη και άλλες παρεμβάσεις από έμπειρη ομάδα· αυτό δεν είναι θεραπεία για χρήση στο σπίτι.

10Σωστή θέση σώματος και λάθη προς αποφυγή

Η αναφυλαξία προκαλεί αγγειοδιαστολή και διαφυγή υγρού από τα αγγεία. Η απότομη όρθια θέση μειώνει περισσότερο την επιστροφή αίματος στην καρδιά και μπορεί να οδηγήσει σε αιφνίδια κατάρρευση, ακόμη και όταν ο ασθενής δηλώνει ότι «αισθάνεται καλύτερα».

ΚατάστασηΚατάλληλη θέσηΤι αποφεύγουμε
Ζάλη, υπόταση, αδυναμίαΎπτια θέση, κατά προτίμηση με ανύψωση ποδιών.Όρθια στάση, περπάτημα, απότομο κάθισμα.
Έντονη αναπνευστική δυσχέρειαΠιο όρθια ή ημικαθιστή θέση με τα πόδια τεντωμένα.Να σηκωθεί ή να περπατήσει για «να πάρει αέρα».
ΕγκυμοσύνηΑριστερή πλάγια θέση.Παρατεταμένη επίπεδη ύπτια θέση σε προχωρημένη κύηση.
Απώλεια συνείδησης με φυσιολογική αναπνοήΘέση ανάνηψης και συνεχής έλεγχος αναπνοής.Χορήγηση τροφής, νερού ή χαπιών από το στόμα.

Τα παιδιά δεν σηκώνονται στην αγκαλιά σε κάθετη θέση και δεν ενθαρρύνονται να περπατήσουν. Μετακινούνται όσο γίνεται οριζόντια και ήρεμα. Αν δεν υπάρχει φυσιολογική αναπνοή, αρχίζει άμεσα καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση.

Συχνά λάθη

  • Αναμονή για εξάνθημα ή για μέτρηση αρτηριακής πίεσης πριν από την αδρεναλίνη.
  • Πρώτη χορήγηση αντιισταμινικού ή κορτιζόνης αντί αδρεναλίνης.
  • Μετάβαση στο νοσοκομείο με ιδιωτικό αυτοκίνητο ενώ ο ασθενής μπορεί να καταρρεύσει καθ’ οδόν.
  • Όρθια θέση αμέσως μόλις υπάρξει προσωρινή βελτίωση.
  • Αποχώρηση από ιατρική παρακολούθηση επειδή τα συμπτώματα υποχώρησαν μετά τον αυτοενέτη.
  • Καθυστέρηση για φωτογράφιση εξανθήματος, αναζήτηση του αλλεργιογόνου ή μετάβαση σε εργαστήριο για τρυπτάση.

11Αντιισταμινικά, κορτιζόνη και εισπνεόμενα: ποιος είναι ο ρόλος τους

Τα επικουρικά φάρμακα μπορεί να έχουν θέση μετά την αδρεναλίνη και τη σταθεροποίηση, αλλά δεν θεραπεύουν όλα τα απειλητικά στοιχεία της αναφυλαξίας. Η σύγχυση ανάμεσα σε «φάρμακο για αλλεργία» και «θεραπεία αναφυλαξίας» είναι συχνή και επικίνδυνη.

ΠαρέμβασηΤι μπορεί να προσφέρειΤι δεν κάνει
Ενδομυϊκή αδρεναλίνηΑντιμετωπίζει αεραγωγό, βρογχόσπασμο, αγγειοδιαστολή και υπόταση.Δεν αντικαθιστά την κλήση επείγουσας βοήθειας και την παρακολούθηση.
Αντιισταμινικό H1Μπορεί να μειώσει επίμονο κνησμό, κνίδωση ή δερματικό οίδημα μετά τη σταθεροποίηση.Δεν αποκαθιστά υπόταση, δεν ανοίγει αξιόπιστα τον αεραγωγό και δεν πρέπει να καθυστερεί την αδρεναλίνη.
ΚορτικοστεροειδέςΜπορεί να επιλεγεί από γιατρό σε ειδικές περιπτώσεις, όπως ανθεκτική αντίδραση ή σημαντική παρόξυνση άσθματος.Δεν δρα αρκετά γρήγορα για την αρχική αναφυλαξία και δεν συνιστάται ως ρουτίνα πρώτης αντιμετώπισης.
Εισπνεόμενο βρογχοδιασταλτικόΕπικουρικά σε επίμονο βρογχόσπασμο ή συριγμό μετά την αδρεναλίνη.Δεν αντιμετωπίζει λαρυγγικό οίδημα ή καταπληξία και δεν αντικαθιστά την αδρεναλίνη.
Οξυγόνο και ενδοφλέβια υγράΥποστηρίζουν οξυγόνωση και κυκλοφορία σε ιατρικό περιβάλλον.Δεν αποτελούν υποκατάστατο της έγκαιρης ενδομυϊκής αδρεναλίνης.

Αν υπάρχει μειωμένη συνείδηση, δυσκολία κατάποσης ή σοβαρό οίδημα αεραγωγού, δεν χορηγούνται χάπια, υγρά ή τροφή από το στόμα. Για αναλυτική σύγκριση των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται σε ήπιες αλλεργικές εκδηλώσεις, δείτε τον οδηγό Αντιισταμινικά και Αλλεργία.

12Αντιμετώπιση στο νοσοκομείο και ανθεκτική αναφυλαξία

Στο ασθενοφόρο και στο Τμήμα Επειγόντων η αντιμετώπιση οργανώνεται με προσέγγιση ABCDE: αεραγωγός, αναπνοή, κυκλοφορία, νευρολογική κατάσταση και συνολική εξέταση. Η ενδομυϊκή αδρεναλίνη επαναλαμβάνεται όταν τα προβλήματα αεραγωγού, αναπνοής ή κυκλοφορίας επιμένουν, ενώ ταυτόχρονα εξασφαλίζονται παρακολούθηση, οξυγόνο και φλεβική ή ενδοοστική πρόσβαση ανάλογα με τη βαρύτητα.

  • Παρακολούθηση: αρτηριακή πίεση, καρδιακός ρυθμός, ηλεκτροκαρδιογράφημα, κορεσμός οξυγόνου και επίπεδο συνείδησης.
  • Υποστήριξη αεραγωγού και οξυγόνωση: έγκαιρη συμμετοχή αναισθησιολόγου ή ομάδας εντατικής θεραπείας όταν υπάρχει εξελισσόμενο οίδημα ή εξάντληση.
  • Κρυσταλλοειδή υγρά: χορηγούνται νωρίς σε υπόταση ή καταπληξία, επειδή μπορεί να υπάρχει μεγάλη σχετική και πραγματική ενδαγγειακή απώλεια όγκου.
  • Βρογχοδιασταλτικά: προστίθενται σε επίμονο βρογχόσπασμο, χωρίς να υποκαθιστούν την αδρεναλίνη.
  • Τρυπτάση: λαμβάνονται κατάλληλα χρονισμένα δείγματα, αλλά ποτέ πριν από την έναρξη της αναζωογόνησης.

Ανθεκτική αναφυλαξία θεωρείται η επίμονη αναπνευστική ή κυκλοφορική προσβολή χωρίς ουσιαστική βελτίωση παρά δύο κατάλληλες ενδομυϊκές δόσεις αδρεναλίνης. Τότε απαιτείται άμεση εξειδικευμένη βοήθεια, επιθετική αποκατάσταση υγρών και τιτλοποιημένη ενδοφλέβια έγχυση αδρεναλίνης με συνεχή παρακολούθηση. Οι ενδοφλέβιες bolus δόσεις αδρεναλίνης δεν είναι θεραπεία ρουτίνας και μπορεί να προκαλέσουν επικίνδυνη υπέρταση, ισχαιμία ή αρρυθμία.

Χρήσιμη καταγραφή πριν από την έξοδο
Ζητήστε αντίγραφο της αναφοράς του ασθενοφόρου και του Τμήματος Επειγόντων, με ώρες συμπτωμάτων, φαρμάκων, αρτηριακής πίεσης και δειγμάτων τρυπτάσης. Σε περιεγχειρητικό επεισόδιο χρειάζεται επίσης πλήρες αναισθησιολογικό διάγραμμα και κατάλογος όλων των ουσιών που χορηγήθηκαν ή χρησιμοποιήθηκαν.

13Διφασική αναφυλαξία και χρόνος παρακολούθησης

Σε μια διφασική αντίδραση τα αρχικά συμπτώματα υποχωρούν και επανεμφανίζονται αργότερα χωρίς νέα έκθεση στο αλλεργιογόνο. Η λεπτομερής οδηγία του Resuscitation Council UK αναφέρει ότι αυτό συμβαίνει περίπου στο 5% των επεισοδίων, με μεγάλη διακύμανση στον χρόνο επανεμφάνισης. Δεν υπάρχει εξέταση που να προβλέπει με βεβαιότητα ποιος ασθενής θα παρουσιάσει δεύτερη φάση.

Ο χρόνος νοσοκομειακής παρακολούθησης είναι εξατομικευμένος. Οι σύγχρονες οδηγίες χρησιμοποιούν προσέγγιση διαστρωμάτωσης κινδύνου και όχι ένα ενιαίο ωράριο για όλους.

Ενδεικτική κατηγορίαΠαράγοντεςΠροσέγγιση
Χαμηλότερος κίνδυνοςΤαχεία ανταπόκριση σε μία έγκαιρη δόση, πλήρης υποχώρηση, διαθέσιμοι αυτοενέτες, εκπαίδευση και ασφαλής επίβλεψη στο σπίτι.Μπορεί να εξεταστεί συντομότερη παρακολούθηση, μόνο μετά από απόφαση έμπειρου κλινικού.
Ενδιάμεσος κίνδυνοςΑνάγκη δύο ενδομυϊκών δόσεων ή ιστορικό προηγούμενης διφασικής αντίδρασης.Συνήθως απαιτείται παρατεταμένη παρακολούθηση μετά την πλήρη υποχώρηση.
Υψηλότερος κίνδυνοςΠάνω από δύο δόσεις, σοβαρή αναπνευστική προσβολή ή άσθμα, καθυστερημένη αδρεναλίνη, πιθανή συνεχιζόμενη απορρόφηση, νυχτερινή έξοδος ή δύσκολη πρόσβαση σε επείγουσα βοήθεια.Παρακολούθηση τουλάχιστον 12 ωρών ή εισαγωγή μπορεί να είναι απαραίτητη.

Η παραπάνω ταξινόμηση δεν είναι οδηγία αυτοεξόδου από το νοσοκομείο. Η ηλικία, τα συνοδά νοσήματα, το πιθανό αίτιο, η ώρα του επεισοδίου, η απόσταση από νοσοκομείο και η κοινωνική υποστήριξη επηρεάζουν την τελική απόφαση. Πριν από την έξοδο πρέπει να έχουν αντιμετωπιστεί πλήρως τα συμπτώματα, να έχει γίνει εκπαίδευση στον αυτοενέτη και να υπάρχει σαφές σχέδιο για ενδεχόμενη υποτροπή.

Αν τα συμπτώματα επιστρέψουν: χρησιμοποιείται ξανά αδρεναλίνη σύμφωνα με το σχέδιο δράσης, καλείται άμεσα 112 ή 166 και ο ασθενής δεν οδηγεί μόνος του στο νοσοκομείο.

14Τι δείχνει η τρυπτάση μετά από αναφυλαξία

Η τρυπτάση είναι πρωτεΐνη που βρίσκεται κυρίως στα μαστοκύτταρα. Κατά τη συστηματική ενεργοποίησή τους μπορεί να αυξηθεί παροδικά στο αίμα. Μια κατάλληλα χρονισμένη άνοδος υποστηρίζει ότι υπήρξε σημαντική μαστοκυτταρική ενεργοποίηση, αλλά η εξέταση δεν αποτελεί «τεστ ναι ή όχι» για την αναφυλαξία.

Τι μπορεί να υποστηρίξειΌτι υπήρξε αντικειμενική αύξηση μαστοκυτταρικού μεσολαβητή σε σχέση με τη βασική τιμή του ίδιου ασθενούς.
Τι δεν αποκλείειΦυσιολογική ή χαμηλή οξεία τρυπτάση δεν αποκλείει αναφυλαξία, ιδίως σε τροφικά επεισόδια και σε παιδιά.
Τι δεν προσδιορίζειΔεν ταυτοποιεί την τροφή, το φάρμακο ή το έντομο και δεν αποδεικνύει αν ο μηχανισμός ήταν IgE-μεσολαβούμενος.

Η αύξηση είναι συχνότερη σε αντιδράσεις με υπόταση, σε φαρμακευτική ή περιεγχειρητική αναφυλαξία και σε σοβαρές αντιδράσεις μετά από νυγμό. Η απόλυτη τιμή μπορεί να είναι παραπλανητική: ένας ασθενής με χαμηλή βασική τιμή μπορεί να έχει σημαντική σχετική άνοδο χωρίς να υπερβεί το συνηθισμένο όριο αναφοράς, ενώ ένας άλλος μπορεί να έχει σταθερά αυξημένη βασική τρυπτάση χωρίς οξύ επεισόδιο.

Για πληρέστερη ανάλυση των φυσιολογικών τιμών, των αιτιών επίμονης αύξησης, της κληρονομικής α-τρυπτασαιμίας και της μαστοκυττάρωσης, δείτε τον οδηγό Τρυπτάση Ορού: Τιμές, Αναφυλαξία και Μαστοκυττάρωση.

15Σωστός χρόνος αιμοληψίας τρυπτάσης

Η ερμηνεία είναι ισχυρότερη όταν υπάρχει ζεύγος ή σειρά δειγμάτων: μία τιμή κατά το επεισόδιο και μία βασική τιμή μετά την πλήρη ανάρρωση. Η ώρα έναρξης των συμπτωμάτων πρέπει να αναγράφεται μαζί με την ώρα κάθε αιμοληψίας.

Δείγμα 1 — όσο γίνεται νωρίτεραΛαμβάνεται μόλις είναι πρακτικά εφικτό μετά την έναρξη της επείγουσας θεραπείας. Δεν καθυστερούν η αδρεναλίνη, η υποστήριξη αεραγωγού ή η διακομιδή.
Δείγμα 2 — ιδανικά 1–2 ώρες από την έναρξηΑποτελεί το βασικό οξύ δείγμα και πρέπει να λαμβάνεται το αργότερο εντός 4 ωρών από την έναρξη των συμπτωμάτων, όταν αυτό είναι εφικτό.
Δείγμα 3 — βασική τρυπτάσηΛαμβάνεται τουλάχιστον 24 ώρες μετά την πλήρη υποχώρηση ή σε μεταγενέστερη επίσκεψη, όταν ο ασθενής είναι κλινικά σταθερός.

Αν μπορεί να ληφθεί μόνο ένα οξύ δείγμα, προτιμάται να είναι μέσα στις πρώτες δύο ώρες και πάντως όχι αργότερα από τέσσερις ώρες. Η συγκριτική βασική μέτρηση παραμένει σημαντική ακόμη και αν το οξύ αποτέλεσμα ήταν «φυσιολογικό».

  • Νηστεία: συνήθως δεν απαιτείται.
  • Αντιισταμινικά: δεν χρειάζεται να διακοπούν για τη μέτρηση τρυπτάσης.
  • Αδρεναλίνη: η χορήγησή της δεν αποτελεί λόγο να παραλειφθεί η εξέταση και δεν πρέπει να καθυστερεί για τη λήψη δείγματος.
  • Σήμανση δείγματος: σημειώνονται έναρξη συμπτωμάτων, ώρα λήψης, ώρα αδρεναλίνης και αν πρόκειται για οξεία ή βασική τιμή.
Δεν μετακινείται ο ασθενής σε εργαστήριο ρουτίνας για οξεία τρυπτάση. Το δείγμα λαμβάνεται στον χώρο επείγουσας αντιμετώπισης, όταν η κλινική ομάδα κρίνει ότι είναι ασφαλές.

16Κανόνας 20% + 2 και ερμηνεία της τρυπτάσης

Η οξεία τιμή δεν συγκρίνεται μόνο με το ανώτερο όριο του εργαστηρίου. Ο καθιερωμένος κανόνας συγκρίνει την οξεία τρυπτάση με τη βασική τιμή του ίδιου ασθενούς:

ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗΣ ΑΝΟΔΟΥ
Οξεία τρυπτάση > (βασική τρυπτάση × 1,2) + 2 ng/mL
Παράδειγμα 1: σημαντική άνοδοςΒασική 5 ng/mL
Όριο: (5 × 1,2) + 2 = 8 ng/mL
Οξεία 12 ng/mL: υπερβαίνει το όριο.
Παράδειγμα 2: δεν πληροί τον τύποΒασική 10 ng/mL
Όριο: (10 × 1,2) + 2 = 14 ng/mL
Οξεία 13 ng/mL: δεν τεκμηριώνει την απαιτούμενη άνοδο.

Ο τύπος υποστηρίζει συστηματική μαστοκυτταρική ενεργοποίηση, αλλά δεν πρέπει να χρησιμοποιείται μόνος του για να διαγνώσει ή να αποκλείσει αναφυλαξία. Μπορεί να υπάρχει αληθές επεισόδιο χωρίς την απαιτούμενη άνοδο λόγω τύπου αντίδρασης, ακατάλληλου χρονισμού ή βιολογικής μεταβλητότητας. Αντίστοιχα, μια σημαντική άνοδος δεν ταυτοποιεί τον εκλυτικό παράγοντα.

Τι σημαίνει επίμονα αυξημένη βασική τρυπτάση

Η βασική τιμή αξιολογείται ξεχωριστά. Μπορεί να είναι αυξημένη σε κληρονομική α-τρυπτασαιμία, κλωνική μαστοκυτταρική νόσο, νεφρική ανεπάρκεια και ορισμένες αιματολογικές ή άλλες καταστάσεις. Μία μεμονωμένη τιμή δεν αρκεί για διάγνωση μαστοκυττάρωσης ή συνδρόμου ενεργοποίησης μαστοκυττάρων.

Εξειδικευμένη διερεύνηση εξετάζεται ιδιαίτερα σε υποτροπιάζουσα ή ανεξήγητη αναφυλαξία, σοβαρή αντίδραση μετά από νυγμό, επεισόδιο με υπόταση και απουσία κνίδωσης, ύποπτες δερματικές βλάβες ή σταθερά αυξημένη βασική τρυπτάση. Ανάλογα με το ιστορικό μπορεί να περιλαμβάνει επανάληψη της μέτρησης, έλεγχο TPSAB1 για κληρονομική α-τρυπτασαιμία, υψηλής ευαισθησίας KIT D816V στο περιφερικό αίμα ή αιματολογική αξιολόγηση.

17Ποιες εξετάσεις γίνονται μετά το επεισόδιο

Η διερεύνηση αρχίζει από το ιστορικό και όχι από ένα έτοιμο «panel αναφυλαξίας». Ο αλλεργιολόγος επιλέγει εξετάσεις που απαντούν σε συγκεκριμένο ερώτημα, με βάση τον πιθανό εκλυτικό παράγοντα, τον χρόνο έναρξης και το κλινικό μοτίβο.

ΕργαλείοΤι μπορεί να δείξειΚύριος περιορισμός
Ειδική IgE αίματοςΕυαισθητοποίηση σε επιλεγμένη τροφή, δηλητήριο, λάτεξ ή ορισμένα φάρμακα/συστατικά.Θετικό αποτέλεσμα δεν αποδεικνύει μόνο του κλινική αλλεργία· αρνητικό δεν αποκλείει όλους τους μηχανισμούς.
Prick ή ενδοδερμικές δοκιμασίεςΆμεση δερματική αντιδραστικότητα σε στοχευμένα αλλεργιογόνα.Απαιτούν εξειδικευμένο περιβάλλον, επηρεάζονται από αντιισταμινικά και μπορεί να είναι παροδικά αρνητικές μετά από αναφυλαξία.
Μοριακή αλλεργιολογίαΔιάκριση πρωτογενούς ευαισθητοποίησης από διασταυρούμενη αντίδραση και λεπτομερέστερη εκτίμηση σε σύνθετες περιπτώσεις.Δεν χρειάζεται σε όλους και δεν αντικαθιστά το ιστορικό ή την κλινική πρόκληση.
Δοκιμασία πρόκλησηςΜπορεί να επιβεβαιώσει ή να αποκλείσει συγκεκριμένη τροφή ή φάρμακο όταν το ισοζύγιο κινδύνου–οφέλους το επιτρέπει.Γίνεται μόνο με αυστηρό πρωτόκολλο σε κατάλληλο ιατρικό χώρο· ποτέ στο σπίτι.
Βασική τρυπτάση και μαστοκυτταρικός έλεγχοςΑτομική γραμμή βάσης και πιθανή ένδειξη υποκείμενης μαστοκυτταρικής κατάστασης.Δεν αναγνωρίζει το αλλεργιογόνο και δεν ερμηνεύεται ως αυτόνομη διάγνωση.

Η ειδική IgE αίματος μπορεί να ζητηθεί σχετικά νωρίς όταν υπάρχει σαφής υποψία, χωρίς να διακόπτονται τα αντιισταμινικά. Οι άμεσες δερματικές δοκιμασίες συχνά προγραμματίζονται περίπου 4–6 εβδομάδες αργότερα, ιδίως σε φαρμακευτική, περιεγχειρητική ή δηλητηριώδη αναφυλαξία, λόγω πιθανής παροδικής υποαντιδραστικότητας. Αν ο αρχικός έλεγχος είναι αρνητικός αλλά το ιστορικό πολύ πειστικό, ο ειδικός μπορεί να επαναλάβει δοκιμασίες.

Η ολική IgE δεν αποκαλύπτει το αίτιο και δεν προβλέπει τη βαρύτητα μιας μελλοντικής αντίδρασης. Ευρεία panels χωρίς σαφή υπόθεση αυξάνουν τα τυχαία θετικά ευρήματα και μπορεί να οδηγήσουν σε αδικαιολόγητες αποφυγές. Για επιλογή εξέτασης δείτε τον οδηγό Εξετάσεις Αλλεργίας: IgE, Prick Test και ALEX.

18Διερεύνηση ανά πιθανό αίτιο

Δεν υπάρχει μία κοινή διαγνωστική διαδρομή για όλες τις αναφυλαξίες. Η σωστή ερώτηση είναι «ποια έκθεση ταιριάζει χρονικά και βιολογικά με το συγκεκριμένο επεισόδιο;».

Πιθανό αίτιοΤι καταγράφουμεΠιθανή εξειδικευμένη διερεύνηση
ΤροφήΑκριβές γεύμα, συστατικά, ετικέτες, ποσότητα, χρόνος, άσκηση, αλκοόλ, ΜΣΑΦ και προηγούμενη ανοχή.Στοχευμένη ειδική IgE, prick test, μοριακά συστατικά και, όταν είναι ασφαλές, ελεγχόμενη τροφική πρόκληση.
ΦάρμακοΕμπορική και δραστική ονομασία, δόση, οδός, ώρα, όλα τα συγχορηγούμενα και προηγούμενες λήψεις.Επικυρωμένες δερματικές ή αιματολογικές δοκιμασίες όπου υπάρχουν και ελεγχόμενη πρόκληση ή εναλλακτική ουσία από αλλεργιολόγο.
Μέλισσα ή σφήκαΠεριγραφή εντόμου, κεντρί, αριθμός νυγμών, χρόνος συμπτωμάτων και αν υπήρξε υπόταση χωρίς κνίδωση.Ειδική IgE και δερματικά τεστ δηλητηρίου, βασική τρυπτάση και αξιολόγηση για ανοσοθεραπεία δηλητηρίου.
Περιεγχειρητικό επεισόδιοΑκριβής χρονοσειρά αντιβιοτικών, μυοχαλαρωτικών, αναισθητικών, οπιοειδών, χλωρεξιδίνης, latex, κολλοειδών και χρωστικών.Οξεία και βασική τρυπτάση, στοχευμένες δοκιμασίες μετά το κατάλληλο διάστημα και σχέδιο ασφαλούς μελλοντικής αναισθησίας.
Λάτεξ ή επαγγελματική έκθεσηΓάντια, καθετήρες, οδοντιατρικές πράξεις, μπαλόνια, επανειλημμένη έκθεση και πιθανά διασταυρούμενα τρόφιμα.Ειδική IgE, prick test όπου ενδείκνυται και οργανωμένο πρωτόκολλο αποφυγής.
Χωρίς εμφανές αίτιοΚαθυστερημένες τροφές, άσκηση, αλκοόλ, φάρμακα, νυγμοί, ταξίδι, τσιμπούρι, λοιμώξεις και επαναληψιμότητα.Βασική τρυπτάση, αξιολόγηση μαστοκυτταρικής νόσου και, όπου ταιριάζει το ιστορικό, διερεύνηση α-Gal ή άλλων λιγότερο προφανών αιτίων.

Μετά από τροφικό επεισόδιο δεν αποκλείονται αυτόματα πολλές συγγενικές τροφές χωρίς τεκμηρίωση. Μετά από φαρμακευτικό επεισόδιο δεν είναι σωστό να καταγράφεται αόριστα «αλλεργία σε όλα τα αντιβιοτικά» ή «αλλεργία στην αναισθησία». Η ακριβής ονομασία του ύποπτου παράγοντα, η βεβαιότητα της συσχέτισης και οι ασφαλείς εναλλακτικές πρέπει να καταγράφονται συγκεκριμένα.

Σε τροφικό ιστορικό, χρήσιμος είναι και ο οδηγός Τροφική Αλλεργία: Συμπτώματα, IgE, RAST και ALEX. Σε επιβεβαιωμένη μέτρια ή σοβαρή συστηματική αντίδραση σε μέλισσα ή σφήκα, η ειδική ανοσοθεραπεία δηλητηρίου είναι η αιτιολογική θεραπεία που μειώνει τον κίνδυνο νέας συστηματικής αντίδρασης.

19Πρόληψη νέου επεισοδίου και σχέδιο εξόδου

Η φροντίδα δεν ολοκληρώνεται όταν υποχωρήσουν τα συμπτώματα. Κάθε ύποπτη αναφυλαξία χρειάζεται οργανωμένη παραπομπή σε αλλεργιολόγο, γιατί η πρόληψη βασίζεται στην αναγνώριση του πιθανού αιτίου, στη σωστή εκπαίδευση και στη μείωση των τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου.

1. Γραπτό σχέδιο δράσηςΣαφή συμπτώματα ενεργοποίησης, θέση αυτοενέτη, πότε χρησιμοποιείται δεύτερη συσκευή και αριθμοί επείγουσας βοήθειας.
2. Διαθέσιμη αδρεναλίνηΟ αριθμός συσκευών αποφασίζεται από τον θεράποντα· πολλοί ασθενείς υψηλού κινδύνου πρέπει να έχουν άμεση πρόσβαση σε δύο.
3. Πρακτική εξάσκησηΕκπαίδευση του ασθενούς, οικογένειας, σχολείου ή εργασίας με trainer του συγκεκριμένου μοντέλου.
4. Στοχευμένη αποφυγήΑποφεύγεται το τεκμηριωμένο ή ισχυρά ύποπτο αίτιο χωρίς αδικαιολόγητους γενικευμένους περιορισμούς.
5. Έλεγχος συνοδών παραγόντωνΚαλή ρύθμιση άσθματος, επανεξέταση καρδιαγγειακής αγωγής όταν χρειάζεται και συζήτηση για άσκηση, αλκοόλ ή ΜΣΑΦ ως συμπαράγοντες.
6. Ιατρική ταυτοποίησηΚάρτα, βραχιόλι ή ψηφιακή καταγραφή με σαφή αλλεργία, σχέδιο και στοιχεία επικοινωνίας, ιδίως σε σοβαρό ιστορικό.

Τι να πάρετε στο ραντεβού με τον αλλεργιολόγο

  • Αναφορά ασθενοφόρου, Τμήματος Επειγόντων και τυχόν νοσηλείας.
  • Ώρες έναρξης κάθε συμπτώματος, χορήγησης αδρεναλίνης και αιμοληψιών.
  • Όλα τα αποτελέσματα οξείας και βασικής τρυπτάσης με τα όρια του εργαστηρίου.
  • Φωτογραφίες δερματικών βλαβών, μόνο αν λήφθηκαν χωρίς καθυστέρηση της θεραπείας.
  • Συσκευασίες ή φωτογραφίες ετικετών τροφίμων και πλήρη κατάλογο φαρμάκων/συμπληρωμάτων.
  • Αναισθησιολογικό φύλλο και ακριβής χρονοσειρά χορηγήσεων σε περιεγχειρητικό συμβάν.
  • Πληροφορίες για άσκηση, αλκοόλ, ΜΣΑΦ, λοίμωξη ή άλλους πιθανούς συμπαράγοντες.

Οι αυτοενέτες ελέγχονται τακτικά για λήξη και φυσική κατάσταση. Η τεχνική επαναλαμβάνεται σε κάθε επανεξέταση, γιατί η λανθασμένη χρήση και η απουσία της συσκευής τη στιγμή του επεισοδίου είναι συχνότερα προβλήματα από την ίδια τη συνταγογράφηση.

20Συχνές ερωτήσεις για την αναφυλαξία

Η αναφυλαξία έχει πάντα κνίδωση ή πρήξιμο;
Όχι. Τα δερματικά σημεία απουσιάζουν περίπου στο 10–20% των αντιδράσεων. Βραχνάδα, θορυβώδης αναπνοή, συριγμός, υπόταση ή κατάρρευση μετά από πιθανό αλλεργιογόνο μπορεί να είναι αναφυλαξία χωρίς εξάνθημα.
Μπορεί ένα αντιισταμινικό να αντικαταστήσει την αδρεναλίνη;
Όχι. Το αντιισταμινικό μπορεί να βοηθήσει σε κνησμό ή κνίδωση μετά τη σταθεροποίηση, αλλά δεν αντιμετωπίζει επαρκώς το οίδημα αεραγωγού, τον βρογχόσπασμο ή την υπόταση. Σε αναφυλαξία η ενδομυϊκή αδρεναλίνη προηγείται.
Σε πόση ώρα χρησιμοποιείται ο δεύτερος αυτοενέτης;
Αν τα επικίνδυνα συμπτώματα επιμένουν, δεν υπάρχει σαφής βελτίωση ή η κατάσταση χειροτερεύει, οι σύγχρονες οδηγίες πρώτων βοηθειών συστήνουν δεύτερη δόση μετά από 5 λεπτά, ενώ έχει ήδη κληθεί το 112 ή το 166.
Μπορεί ο αυτοενέτης να χρησιμοποιηθεί πάνω από τα ρούχα;
Συνήθως ναι, στον έξω μηρό, αν αυτό προβλέπεται από τις οδηγίες της συσκευής. Αποφεύγονται χοντρές ραφές, τσέπες και αντικείμενα. Η τεχνική διαφέρει μεταξύ μοντέλων, επομένως απαιτείται εκπαίδευση στη συγκεκριμένη συσκευή.
Είναι επικίνδυνη η αδρεναλίνη σε καρδιοπαθή ή έγκυο;
Η μη θεραπευμένη αναφυλαξία είναι πολύ μεγαλύτερος κίνδυνος. Δεν υπάρχει απόλυτη αντένδειξη στην ενδομυϊκή αδρεναλίνη όταν υπάρχει εύλογη υποψία αναφυλαξίας. Απαιτείται άμεση διακομιδή, ενώ η έγκυος τοποθετείται στην αριστερή πλάγια θέση.
Αν βελτιωθώ μετά τον αυτοενέτη, πρέπει πάλι να πάω στο νοσοκομείο;
Ναι. Χρειάζεται επείγουσα αξιολόγηση και παρακολούθηση, επειδή μπορεί να απαιτηθούν επιπλέον δόσεις, υγρά ή υποστήριξη αεραγωγού και υπάρχει πιθανότητα υποτροπής των συμπτωμάτων.
Φυσιολογική τρυπτάση αποκλείει την αναφυλαξία;
Όχι. Η διάγνωση είναι κλινική. Η τρυπτάση μπορεί να παραμείνει μέσα στο όριο αναφοράς, ιδιαίτερα σε τροφική αναφυλαξία, στα παιδιά ή όταν το δείγμα λήφθηκε σε ακατάλληλο χρόνο.
Πότε πρέπει να μετρηθεί η τρυπτάση;
Ένα δείγμα λαμβάνεται όσο γίνεται νωρίτερα μετά την έναρξη της θεραπείας, δεύτερο ιδανικά 1–2 ώρες από την έναρξη και όχι αργότερα από 4 ώρες, και βασική τιμή τουλάχιστον 24 ώρες μετά την πλήρη υποχώρηση ή στην επίσκεψη παρακολούθησης.
Τα αντιισταμινικά επηρεάζουν την τρυπτάση ή την ειδική IgE;
Συνήθως όχι. Δεν χρειάζεται διακοπή τους μόνο για μέτρηση τρυπτάσης ή ειδικής IgE αίματος. Επηρεάζουν όμως τις άμεσες δερματικές δοκιμασίες, γι’ αυτό ακολουθούνται οι οδηγίες του αλλεργιολόγου χωρίς αυθαίρετη διακοπή αγωγής.
Μια υψηλή τρυπτάση δείχνει ποιο ήταν το αλλεργιογόνο;
Όχι. Υποστηρίζει μαστοκυτταρική ενεργοποίηση ή, όταν είναι βασική και επίμονα αυξημένη, μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετική διερεύνηση. Δεν ξεχωρίζει τροφή, φάρμακο, δηλητήριο ή μη IgE μηχανισμό.
Πρέπει οι δερματικές δοκιμασίες να γίνουν αμέσως;
Όχι ως μέρος της επείγουσας αντιμετώπισης. Συχνά προγραμματίζονται μετά από περίπου 4–6 εβδομάδες, ιδίως για φάρμακα, δηλητήρια ή περιεγχειρητική αναφυλαξία, επειδή μπορεί να υπάρχει παροδική υποαντιδραστικότητα. Ο ειδικός προσαρμόζει τον χρόνο αν υπάρχει επείγουσα ανάγκη.
Πόσο αργότερα μπορεί να εμφανιστεί αναφυλαξία;
Οι περισσότερες αντιδράσεις αρχίζουν μέσα σε λεπτά έως λίγες ώρες, αλλά υπάρχουν εξαιρέσεις. Η αλλεργία α-Gal, για παράδειγμα, μπορεί να προκαλεί καθυστερημένη αντίδραση μετά από κρέας θηλαστικών. Το ιστορικό πρέπει να εξετάζει και λιγότερο προφανείς χρονικές σχέσεις.
Η διφασική αναφυλαξία σημαίνει ότι έγινε νέα έκθεση;
Όχι. Ο όρος περιγράφει υποτροπή μετά την αρχική πλήρη βελτίωση χωρίς νέα έκθεση. Μερικές φορές είναι δύσκολο να διακριθεί από συνεχιζόμενη απορρόφηση αλλεργιογόνου ή από αντίδραση που δεν είχε πραγματικά υποχωρήσει.
Χρειάζεται να αποφεύγω όλες τις συγγενικές τροφές ή όλα τα φάρμακα της ίδιας κατηγορίας;
Όχι αυτομάτως. Μέχρι την αξιολόγηση αποφεύγεται το ισχυρά ύποπτο αίτιο σύμφωνα με τις οδηγίες εξόδου. Η έκταση της αποφυγής και οι ασφαλείς εναλλακτικές καθορίζονται από αλλεργιολόγο ώστε να μην δημιουργηθούν περιττοί διατροφικοί ή θεραπευτικοί περιορισμοί.

21Τι να θυμάστε

1. Η αναφυλαξία είναι κλινικό επείγον και μπορεί να υπάρχει χωρίς εξάνθημα.
2. Η ενδομυϊκή αδρεναλίνη στον έξω μηρό είναι η πρώτη θεραπεία.
3. Μετά τη χρήση αυτοενέτη καλούμε πάντα 112 ή 166, ακόμη και αν υπάρχει βελτίωση.
4. Αν τα συμπτώματα επιμένουν, ο δεύτερος αυτοενέτης χρησιμοποιείται μετά από 5 λεπτά.
5. Ο ασθενής δεν σηκώνεται και δεν περπατά· η θέση προσαρμόζεται στην αναπνοή και στην εγκυμοσύνη.
6. Αντιισταμινικά, κορτιζόνη και εισπνεόμενα δεν αντικαθιστούν την αδρεναλίνη.
7. Η τρυπτάση βοηθά μόνο όταν χρονιστεί σωστά και συγκριθεί με βασική τιμή.
8. Κάθε επεισόδιο χρειάζεται αλλεργιολογική διερεύνηση, σχέδιο δράσης και εκπαίδευση πρόληψης.
Συμπτώματα τώρα;
Χρησιμοποιήστε τον συνταγογραφημένο αυτοενέτη και καλέστε 112 ή 166. Μην μεταβείτε σε εργαστήριο για εξέταση.

22Κλείστε Ραντεβού & Βιβλιογραφία

Όχι για οξύ επεισόδιο
Σε ενεργά συμπτώματα αναφυλαξίας καλέστε 112 ή 166. Η οξεία τρυπτάση λαμβάνεται στον χώρο επείγουσας αντιμετώπισης και δεν πρέπει να καθυστερεί τη θεραπεία ή τη διακομιδή.

Για μη επείγουσα, προγραμματισμένη εργαστηριακή διερεύνηση μετά τη σταθεροποίηση και σύμφωνα με την ιατρική οδηγία, μπορείτε να επικοινωνήσετε με το εργαστήριό μας για βασική τρυπτάση, ειδικές IgE και άλλες στοχευμένες εξετάσεις αλλεργίας.

Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας
Έσλιν 19, Λαμία 35100 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

Βιβλιογραφία και επίσημες πηγές

  1. Κεντρικός Κόμβος Αλλεργιολογικού Ελέγχου – Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας.
    https://mikrobiologikolamia.gr/allergiologikos-elegchos-ige-rast-alex/
  2. Resuscitation Council UK. Special circumstances guidelines – Management and prevention of cardiac arrest due to anaphylaxis, 2025.
    https://www.resus.org.uk/professional-library/2025-resuscitation-guidelines/special-circumstances-guidelines
  3. Resuscitation Council UK. First Aid Guidelines – Anaphylaxis, 2025.
    https://www.resus.org.uk/professional-library/2025-resuscitation-guidelines/first-aid-guidelines
  4. Resuscitation Council UK. Paediatric emergency algorithms and resources, έκδοση Φεβρουαρίου 2026.
    https://www.resus.org.uk/sites/default/files/2026-02/RCUK%20Paediatric%20emergency%20algorithms%20and%20resources%20Feb%2026%20V6.pdf
  5. Resuscitation Council UK. Emergency treatment of anaphylaxis: Guidelines for healthcare providers, 2021.
    https://www.resus.org.uk/sites/default/files/2021-05/Emergency%20Treatment%20of%20Anaphylaxis%20May%202021_0.pdf
  6. NICE. Anaphylaxis: assessment and referral after emergency treatment, NG258, Μάιος 2026.
    https://www.nice.org.uk/guidance/ng258
  7. EAACI. Guidelines: Anaphylaxis, 2021 update.
    https://eaaci.org/guidelines-position-papers/eaaci-guidelines-anaphylaxis-2021-update/
  8. Cardona V, et al. World Allergy Organization Anaphylaxis Guidance 2020.
    https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC7607509/
  9. Golden DBK, et al. Anaphylaxis: A 2023 practice parameter update. AAAAI/ACAAI.
    https://www.aaaai.org/Aaaai/media/Media-Library-PDFs/Allergist%20Resources/Statements%20and%20Practice%20Parameters/Anaphylaxis-Practice-Paramaters-2023.pdf
  10. European Medicines Agency. Adrenaline auto-injectors – referral.
    https://www.ema.europa.eu/en/medicines/human/referrals/adrenaline-auto-injectors
  11. EAACI. Guidelines on allergen immunotherapy: Hymenoptera venom allergy.
    https://eaaci.org/guidelines-position-papers/eaaci-guidelines-on-allergen-immunotherapy-hymenoptera-venom-allergy/
  12. Gov.gr. Εθνικοί αριθμοί έκτακτης ανάγκης.
    https://www.gov.gr/sdg/healthcare/national-emergency-numbers
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΡΘΡΟΥ
Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος
Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος
Απόφοιτος Ιατρικής Σχολής Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Υπεύθυνος ιατρικής επιμέλειας περιεχομένου
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας • Έσλιν 19, Λαμία 35100 • Από το 2004

Το περιεχόμενο είναι ενημερωτικό και δεν αντικαθιστά την επείγουσα ιατρική αξιολόγηση, το εξατομικευμένο σχέδιο αναφυλαξίας ή τις οδηγίες του θεράποντος ιατρού.

Μικροβιολογικό Λαμία
Επισκόπηση απορρήτου

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για τη σωστή λειτουργία της και, εφόσον δώσετε συγκατάθεση, για την ανάλυση επισκεψιμότητας. Μπορείτε να αλλάξετε τις επιλογές σας οποιαδήποτε στιγμή από τις ρυθμίσεις cookies.