Αλλοπουρινόλη vs Φεβουξοστάτη: Zyloric ή Adenuric; Ποιο Μειώνει Καλύτερα το Ουρικό Οξύ;
← Ουρικό Οξύ & Ουρική Αρθρίτιδα
Ουρικό Οξύ: Τιμές & Ρύθμιση
Αλλοπουρινόλη: Αναλυτικός Οδηγός
Σύντομη απάντηση: για τους περισσότερους ασθενείς με ουρική αρθρίτιδα, η αλλοπουρινόλη αποτελεί συνήθως την πρώτη φαρμακευτική επιλογή για μακροχρόνια μείωση του ουρικού οξέος. Η φεβουξοστάτη είναι επίσης ισχυρός αναστολέας της ξανθίνης οξειδάσης και μπορεί να αποτελέσει πολύ χρήσιμη εναλλακτική όταν η αλλοπουρινόλη δεν είναι ανεκτή, αντενδείκνυται ή δεν επιτυγχάνει τον θεραπευτικό στόχο παρά τη σωστή τιτλοποίηση.[1][2]
Το σωστό ερώτημα επομένως δεν είναι απλώς «Zyloric ή Adenuric;», αλλά ποιο φάρμακο ταιριάζει καλύτερα στον συγκεκριμένο ασθενή, λαμβάνοντας υπόψη την τιμή του ουρικού οξέος, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, το καρδιαγγειακό ιστορικό, προηγούμενες αλλεργικές αντιδράσεις, τις συγχορηγούμενες θεραπείες και την ανταπόκριση στη σταδιακή τιτλοποίηση.
📌 Περιεχόμενα άρθρου
- Τι είναι η αλλοπουρινόλη και η φεβουξοστάτη
- Πώς δρουν και ποια είναι η βασική διαφορά
- Ποιο φάρμακο είναι συνήθως πρώτη επιλογή
- Ποιο μειώνει περισσότερο το ουρικό οξύ
- Ποιος είναι ο σωστός στόχος ουρικού οξέος
- Δόσεις και τιτλοποίηση
- Νεφρική λειτουργία: ποιο προτιμάται
- Καρδιαγγειακό ιστορικό και φεβουξοστάτη
- Αλλεργία και σοβαρές δερματικές αντιδράσεις
- Ήπαρ και εργαστηριακή παρακολούθηση
- Παρενέργειες των δύο φαρμάκων
- Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα
- Γιατί μπορεί να αυξηθούν προσωρινά οι κρίσεις
- Πότε εξετάζεται αλλαγή από αλλοπουρινόλη σε φεβουξοστάτη
- Πότε γέρνει η επιλογή προς αλλοπουρινόλη
- Πότε μπορεί να προτιμηθεί φεβουξοστάτη
- Zyloric vs Adenuric: συγκριτικός πίνακας
- Ποιες εξετάσεις χρειάζονται
- Πρακτικός οδηγός επιλογής
- Συχνές ερωτήσεις
1Τι είναι η αλλοπουρινόλη και η φεβουξοστάτη
Η αλλοπουρινόλη και η φεβουξοστάτη είναι φάρμακα που μειώνουν την παραγωγή ουρικού οξέος αναστέλλοντας το ένζυμο ξανθίνη οξειδάση. Χρησιμοποιούνται κυρίως στη μακροχρόνια θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας και της χρόνιας υπερουριχαιμίας όταν έχει ήδη υπάρξει εναπόθεση κρυστάλλων ουρικού, όπως κρίσεις ουρικής αρθρίτιδας ή τόφοι.[3][4]
Το Zyloric είναι εμπορική ονομασία αλλοπουρινόλης σε διάφορες αγορές. Το Adenuric περιέχει φεβουξοστάτη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εγκριθεί για ενήλικες με χρόνια υπερουριχαιμία όπου έχει ήδη συμβεί εναπόθεση ουρικού, όπως παρουσία ή ιστορικό ουρικής αρθρίτιδας ή τόφων.[3]
Στην πράξη, πρέπει πάντα να κοιτάμε πρώτα τη δραστική ουσία και όχι μόνο την εμπορική ονομασία, επειδή διαφορετικά σκευάσματα αλλοπουρινόλης ή φεβουξοστάτης μπορεί να διατίθενται ανά χώρα και χρονική περίοδο.
2Πώς δρουν και ποια είναι η βασική διαφορά
Και τα δύο φάρμακα μπλοκάρουν την ξανθίνη οξειδάση, το ένζυμο που συμμετέχει στα τελευταία βήματα παραγωγής του ουρικού οξέος. Όταν το ένζυμο ανασταλεί, παράγεται λιγότερο ουρικό οξύ και σταδιακά μειώνεται η συγκέντρωσή του στο αίμα.
Η αλλοπουρινόλη είναι ανάλογο πουρίνης. Μετατρέπεται μεταξύ άλλων στον ενεργό μεταβολίτη οξυπουρινόλη, ο οποίος συμβάλλει στη μακρά αναστολή της ξανθίνης οξειδάσης. Επειδή η οξυπουρινόλη αποβάλλεται σημαντικά από τους νεφρούς, η νεφρική λειτουργία έχει ιδιαίτερη σημασία κατά την επιλογή της αρχικής δόσης και την παρακολούθηση.[4]
Η φεβουξοστάτη είναι μη πουρινικός, εκλεκτικός αναστολέας της ξανθίνης οξειδάσης. Η αποβολή της γίνεται μέσω τόσο ηπατικών όσο και νεφρικών οδών. Αυτό εξηγεί γιατί η φαρμακοκινητική της διαφέρει από την αλλοπουρινόλη και γιατί, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή περίληψη χαρακτηριστικών, δεν απαιτείται συνήθως προσαρμογή της δόσης σε ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία.[3]
Το γεγονός όμως ότι τα δύο φάρμακα έχουν διαφορετικό μεταβολισμό δεν σημαίνει ότι η φεβουξοστάτη είναι αυτομάτως καλύτερη σε κάθε ασθενή με νεφρική νόσο. Οι σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες εξακολουθούν να υποστηρίζουν την αλλοπουρινόλη ως βασική θεραπεία πρώτης γραμμής, ακόμη και σε αρκετούς ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο, αρκεί να χρησιμοποιείται χαμηλή αρχική δόση και σωστή τιτλοποίηση.[1]
3Ποιο φάρμακο είναι συνήθως πρώτη επιλογή;
Η αλλοπουρινόλη παραμένει η πιο καθιερωμένη θεραπεία πρώτης γραμμής στις σημαντικότερες διεθνείς οδηγίες. Η American College of Rheumatology συνιστά την αλλοπουρινόλη ως προτιμώμενη αρχική θεραπεία μείωσης ουρικού, ακόμη και σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή χρόνια νεφρική νόσο, με αρχική χαμηλή δόση και σταδιακή αύξηση σύμφωνα με τις τιμές ουρικού.[1]
Αντίστοιχα, οι ευρωπαϊκές συστάσεις EULAR έχουν τοποθετήσει την αλλοπουρινόλη ως πρώτη επιλογή και τη φεβουξοστάτη ως σημαντική εναλλακτική όταν ο στόχος δεν επιτυγχάνεται με κατάλληλη δόση αλλοπουρινόλης ή όταν η αλλοπουρινόλη δεν είναι ανεκτή.[2]
Αυτό δεν σημαίνει ότι η φεβουξοστάτη είναι «δεύτερης ποιότητας». Είναι αποτελεσματικό φάρμακο και μπορεί να μειώσει έντονα το ουρικό οξύ. Η θέση της στην αλληλουχία της θεραπείας σχετίζεται με τη μακρόχρονη εμπειρία από την αλλοπουρινόλη, το προφίλ ασφάλειας, το καρδιαγγειακό ιστορικό, το κόστος και τη δυνατότητα σταδιακής τιτλοποίησης.
Αλλοπουρινόλη → σωστή χαμηλή έναρξη → σταδιακή τιτλοποίηση → επαναλαμβανόμενες μετρήσεις ουρικού → αλλαγή ή εναλλακτική θεραπεία μόνο αν υπάρχει λόγος.
4Ποιο μειώνει περισσότερο το ουρικό οξύ;
Η απάντηση χρειάζεται προσοχή. Σε αρκετές κλινικές μελέτες, οι δόσεις φεβουξοστάτης 80 ή 120 mg πέτυχαν τον στόχο ουρικού σε μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών από μια σταθερή δόση αλλοπουρινόλης 300 mg.[2] Αυτό έχει οδηγήσει στην εντύπωση ότι «η φεβουξοστάτη είναι πάντα πιο ισχυρή».
Όμως αυτή η σύγκριση μπορεί να είναι παραπλανητική όταν η αλλοπουρινόλη δεν έχει τιτλοποιηθεί. Τα 300 mg δεν αποτελούν υποχρεωτικά τη μέγιστη αποτελεσματική δόση για όλους. Η επίσημη περίληψη του Zyloric προβλέπει έναρξη χαμηλά, για παράδειγμα στα 100 mg ημερησίως, και αύξηση όταν η ανταπόκριση του ουρικού είναι ανεπαρκής.[4]
Επομένως, πριν χαρακτηριστεί η αλλοπουρινόλη «αποτυχημένη», πρέπει να εξετάζονται:
- αν λαμβάνεται καθημερινά όπως έχει συνταγογραφηθεί,
- αν η δόση έχει τιτλοποιηθεί επαρκώς,
- αν έχει μεσολαβήσει αρκετός χρόνος,
- αν το ουρικό επανελέγχεται τακτικά,
- αν υπάρχουν φάρμακα ή παράγοντες που αυξάνουν το ουρικό,
- αν η νεφρική λειτουργία περιορίζει ή μεταβάλλει το θεραπευτικό πλάνο.
Ο στόχος δεν είναι να συγκρίνουμε δύο ονόματα φαρμάκων, αλλά να πετύχουμε με ασφάλεια την απαιτούμενη συγκέντρωση ουρικού οξέος.
5Ποιος είναι ο σωστός στόχος ουρικού οξέος;
Στη χρόνια ουρική αρθρίτιδα δεν αρκεί να πούμε ότι «το ουρικό έπεσε λίγο». Η θεραπεία βασίζεται σε συγκεκριμένο εργαστηριακό στόχο.
Συνήθης θεραπευτικός στόχος στη χρόνια ουρική αρθρίτιδα.
Μπορεί να επιδιώκεται προσωρινά σε σοβαρή ουρική αρθρίτιδα με τόφους, χρόνια αρθροπάθεια ή συχνές κρίσεις.
Οι ACR υποστηρίζουν στρατηγική treat-to-target με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις ουρικού και στόχο κάτω από 6 mg/dL.[1] Οι EULAR επίσης συστήνουν διατήρηση κάτω από 6 mg/dL και χαμηλότερο στόχο, κάτω από 5 mg/dL, σε επιλεγμένες περιπτώσεις σοβαρής νόσου ώστε να επιταχυνθεί η διάλυση των κρυστάλλων.[2]
Η τακτική μέτρηση του ουρικού οξέος είναι επομένως αναπόσπαστο μέρος της θεραπείας.
6Δόσεις και τιτλοποίηση
Αλλοπουρινόλη
Η αλλοπουρινόλη πρέπει γενικά να ξεκινά σε χαμηλή δόση. Η επίσημη περίληψη του Zyloric αναφέρει ως παράδειγμα αρχική δόση 100 mg ημερησίως, με αύξηση εφόσον η ανταπόκριση του ουρικού οξέος είναι ανεπαρκής. Σε νεφρική δυσλειτουργία απαιτείται μεγαλύτερη προσοχή και μπορεί να χρειάζεται χαμηλότερη αρχική δόση ή διαφορετική προσαρμογή.[4]
Η ACR προτείνει επίσης χαμηλή έναρξη, ≤100 mg/ημέρα και ακόμη χαμηλότερα σε ορισμένους ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο, ακολουθούμενη από τιτλοποίηση βάσει του ουρικού.[1]
Φεβουξοστάτη
Στην ευρωπαϊκή περίληψη χαρακτηριστικών του Adenuric, η συνιστώμενη δόση για χρόνια υπερουριχαιμία είναι 80 mg μία φορά ημερησίως. Εάν το ουρικό παραμένει πάνω από 6 mg/dL μετά από 2–4 εβδομάδες, μπορεί να εξεταστεί δόση 120 mg μία φορά ημερησίως.[5]
Τα παραπάνω είναι στοιχεία των επίσημων πληροφοριών προϊόντος και δεν αποτελούν προσωπική δοσολογική οδηγία. Η κατάλληλη δόση εξαρτάται από το ιστορικό, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τις αλληλεπιδράσεις και τη συνολική θεραπεία.
7Νεφρική λειτουργία: ποιο προτιμάται
Η νεφρική λειτουργία είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες στην επιλογή και την τιτλοποίηση θεραπείας.
Η αλλοπουρινόλη και ιδιαίτερα ο ενεργός μεταβολίτης της οξυπουρινόλη αποβάλλονται μέσω των νεφρών. Σε σημαντική νεφρική δυσλειτουργία μπορεί να αυξηθεί η έκθεση στο φάρμακο, γι’ αυτό η έναρξη γίνεται προσεκτικά και η δόση εξατομικεύεται.[4]
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ένας ασθενής με χρόνια νεφρική νόσο πρέπει αυτομάτως να πάρει φεβουξοστάτη. Η ACR προτιμά την αλλοπουρινόλη ως αρχική θεραπεία ακόμη και σε χρόνια νεφρική νόσο σταδίου 3 ή μεγαλύτερου, με χαμηλή αρχική δόση και προοδευτική τιτλοποίηση.[1]
Από την άλλη πλευρά, η ευρωπαϊκή πληροφορία προϊόντος της φεβουξοστάτης αναφέρει ότι δεν απαιτείται συνήθως προσαρμογή σε ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία. Για σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία με κάθαρση κρεατινίνης κάτω από 30 mL/min, τα δεδομένα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας είναι πιο περιορισμένα.[5]
8Καρδιαγγειακό ιστορικό και φεβουξοστάτη
Η μελέτη CARES, σε ασθενείς με ουρική αρθρίτιδα και εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο, δεν έδειξε σημαντική διαφορά στο κύριο σύνθετο καρδιαγγειακό τελικό σημείο, αλλά παρατηρήθηκε υψηλότερη καρδιαγγειακή και συνολική θνητότητα στην ομάδα φεβουξοστάτης.[6]
Αργότερα, η μεγάλη ευρωπαϊκή μελέτη FAST βρήκε ότι η φεβουξοστάτη ήταν μη κατώτερη της αλλοπουρινόλης ως προς το κύριο καρδιαγγειακό τελικό σημείο.[7]
Η σημερινή ευρωπαϊκή πληροφορία προϊόντος αναφέρει ότι η φεβουξοστάτη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με προϋπάρχουσα μείζονα καρδιαγγειακή νόσο, όπως προηγούμενο έμφραγμα, εγκεφαλικό ή ασταθή στηθάγχη, και να υπάρχει τακτική παρακολούθηση.[8]
9Αλλεργία και σοβαρές δερματικές αντιδράσεις
Η αλλοπουρινόλη μπορεί σπάνια να προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις υπερευαισθησίας (DRESS, SJS). Αν εμφανιστεί νέο εξάνθημα, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από πυρετό, βλάβες στο στόμα ή συστηματικά συμπτώματα, απαιτείται άμεση ιατρική αξιολόγηση.[4]
Ο γενετικός δείκτης HLA-B*58:01 συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο. Η φεβουξοστάτη μπορεί επίσης, σπανιότερα, να προκαλέσει σοβαρές αλλεργικές και δερματικές αντιδράσεις.
10Ήπαρ και εργαστηριακή παρακολούθηση
Στη φεβουξοστάτη η παρακολούθηση της ηπατικής λειτουργίας έχει ιδιαίτερη θέση (έλεγχος ηπατικής λειτουργίας πριν την έναρξη και περιοδικά).[5] Στην αλλοπουρινόλη επίσης μπορεί να απαιτούνται χαμηλότερες δόσεις σε ηπατική δυσλειτουργία.[4]
11Παρενέργειες των δύο φαρμάκων
| Παράμετρος | Αλλοπουρινόλη | Φεβουξοστάτη |
|---|---|---|
| Γαστρεντερικά | Ναυτία, γαστρεντερική ενόχληση σε ορισμένους ασθενείς | Ναυτία, διάρροια σε ορισμένους ασθενείς |
| Δέρμα | Εξάνθημα· σπάνια σοβαρή υπερευαισθησία/SJS/TEN/DRESS | Εξάνθημα· σπάνια σοβαρή υπερευαισθησία |
| Ήπαρ | Πιθανές διαταραχές ηπατικών ενζύμων | Πιθανές διαταραχές ηπατικών ενζύμων· συνιστάται εργαστηριακή παρακολούθηση |
| Έναρξη αγωγής | Μπορεί προσωρινά να αυξήσει τις κρίσεις | Μπορεί επίσης προσωρινά να αυξήσει τις κρίσεις |
| Καρδιαγγειακό | Μεγάλη εμπειρία χρήσης | Απαιτείται προσοχή σε προϋπάρχουσα μείζονα καρδιαγγειακή νόσο |
12Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα
Η συγχορήγηση αλλοπουρινόλης (ή φεβουξοστάτης) με αζαθειοπρίνη ή 6-μερκαπτοπουρίνη μπορεί να αυξήσει δραματικά την έκθεση στα φάρμακα αυτά και να προκαλέσει σοβαρή αιματολογική τοξικότητα. Η σύγχρονη πληροφορία αναφέρει ότι η συγχορήγηση πρέπει να αποφεύγεται.[4][5]
13Γιατί μπορεί να αυξηθούν οι κρίσεις όταν αρχίσει η θεραπεία;
Όταν το ουρικό αρχίζει να μειώνεται, μεταβάλλεται η ισορροπία των αποθηκευμένων κρυστάλλων. Η κινητοποίησή τους μπορεί προσωρινά να πυροδοτήσει φλεγμονή. Οι κατευθυντήριες οδηγίες συστήνουν αντιφλεγμονώδη προφύλαξη κατά την έναρξη (π.χ. χαμηλή δόση κολχικίνης).[1][2]
14Πότε εξετάζεται αλλαγή από αλλοπουρινόλη σε φεβουξοστάτη;
Η αλλαγή έχει νόημα όταν υπάρχει σαφής κλινικός λόγος, όπως:
- Αδυναμία επίτευξης του στόχου (<6 mg/dL) παρά καλή συμμόρφωση και κατάλληλη τιτλοποίηση αλλοπουρινόλης.
- Ανεπιθύμητες ενέργειες ή Αλλεργική αντίδραση.
15Σε ποιον γέρνει η επιλογή προς αλλοπουρινόλη;
Η αλλοπουρινόλη έχει πλεονέκτημα όταν ο ασθενής ξεκινά για πρώτη φορά θεραπεία, δεν υπάρχει αλλεργία, μπορεί να γίνει σταδιακή τιτλοποίηση, υπάρχει καρδιαγγειακό ιστορικό, ή υπάρχει ΧΝΝ αλλά μπορεί να εφαρμοστεί χαμηλή έναρξη.[1]
16Σε ποιον μπορεί να προτιμηθεί φεβουξοστάτη;
Όταν η αλλοπουρινόλη δεν είναι ανεκτή, αντενδείκνυται, δεν φέρνει αποτέλεσμα, ή η ήπια/μέτρια νεφρική δυσλειτουργία καθιστά ελκυστικό το δοσολογικό της προφίλ.
17Zyloric vs Adenuric: συγκριτικός πίνακας
| Χαρακτηριστικό | Zyloric / Αλλοπουρινόλη | Adenuric / Φεβουξοστάτη |
|---|---|---|
| Μηχανισμός | Αναστολέας ξανθίνης οξειδάσης, ανάλογο πουρίνης | Εκλεκτικός μη πουρινικός αναστολέας ξανθίνης οξειδάσης |
| Συνήθης θέση | Προτιμώμενη πρώτη επιλογή | Εναλλακτική/επόμενη επιλογή σε πολλούς ασθενείς |
| Αρχική προσέγγιση | Χαμηλή έναρξη και σταδιακή τιτλοποίηση | 80 mg ημερησίως στην ευρωπαϊκή πληροφορία προϊόντος |
| Νεφρική νόσος | Χρειάζεται προσεκτική δοσολογία· παραμένει επιλογή πρώτης γραμμής σύμφωνα με ACR | Δεν απαιτείται συνήθως προσαρμογή σε ήπια/μέτρια δυσλειτουργία |
| Καρδιαγγειακό ιστορικό | Συχνά προτιμάται | Απαιτείται προσοχή σε μείζονα προϋπάρχουσα καρδιαγγειακή νόσο |
| Σοβαρό εξάνθημα | Σπάνιο αλλά σημαντικό, σύνδεση με HLA-B*58:01 | Σπάνια σοβαρή υπερευαισθησία επίσης δυνατή |
| Αζαθειοπρίνη/6-MP | Σημαντική αλληλεπίδραση | Σημαντική αλληλεπίδραση |
| Κύριος στόχος | Ουρικό οξύ <6 mg/dL στους περισσότερους ασθενείς | |
18Ποιες εξετάσεις χρειάζονται;
Η φαρμακευτική θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας είναι μία από τις περιπτώσεις όπου οι εργαστηριακές εξετάσεις δεν γίνονται απλώς «για παρακολούθηση», αλλά καθορίζουν πραγματικά τη θεραπευτική στρατηγική.
Ουρικό οξύ
Είναι ο βασικός δείκτης. Εργαστηριακό Tip: Η αιμοληψία πρέπει να γίνεται ιδανικά μετά από 8-10 ώρες νηστείας, ώστε να αποφεύγεται η έντονη λιπαιμία στον ορό, η οποία μπορεί να επηρεάσει τις φωτομετρικές μετρήσεις του αναλυτή.
Κρεατινίνη και eGFR
Η νεφρική λειτουργία επηρεάζει την επιλογή και τη δοσολογική στρατηγική, ιδιαίτερα για την αλλοπουρινόλη.
AST, ALT και άλλες ηπατικές δοκιμασίες
Είναι ιδιαίτερα χρήσιμες πριν και κατά τη διάρκεια θεραπείας με φεβουξοστάτη.
Γενική αίματος & Καρδιαγγειακό προφίλ
Ανάλογα με το ιατρικό ιστορικό, η γλυκόζη, το λιπιδαιμικό προφίλ και η γενική αίματος εντάσσονται συχνά στη συνολική αξιολόγηση.
19Πρακτικός οδηγός: Zyloric ή Adenuric;
1. Νέα διάγνωση ουρικής αρθρίτιδας που χρειάζεται θεραπεία μείωσης ουρικού;
Η αλλοπουρινόλη είναι συνήθως η αρχική επιλογή.
2. Το ουρικό παραμένει πάνω από 6 mg/dL;
Πρώτα εξετάζονται η συμμόρφωση, η αρχική δόση, η δυνατότητα τιτλοποίησης και η νεφρική λειτουργία. Δεν αλλάζουμε αυτομάτως θεραπεία επειδή μια χαμηλή δόση δεν ήταν αρκετή.
3. Παρά τη σωστή τιτλοποίηση δεν επιτυγχάνεται ο στόχος;
Η φεβουξοστάτη αποτελεί καθιερωμένη εναλλακτική επιλογή.
4. Υπήρξε σημαντική δυσανεξία ή αλλεργία στην αλλοπουρινόλη;
Χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση και μπορεί να επιλεγεί διαφορετική θεραπεία, συχνά φεβουξοστάτη.
5. Υπάρχει προηγούμενο έμφραγμα, εγκεφαλικό ή ασταθής στηθάγχη;
Η επιλογή φεβουξοστάτης απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή και εξατομίκευση λόγω του καρδιαγγειακού ιστορικού.
6. Υπάρχει χρόνια νεφρική νόσος;
Δεν αποκλείεται η αλλοπουρινόλη. Χρειάζεται όμως χαμηλή έναρξη και προσεκτική τιτλοποίηση. Η φεβουξοστάτη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε επιλεγμένους ασθενείς.
7. Το ουρικό έφτασε στον στόχο;
Η θεραπεία συνεχίζεται και παρακολουθείται μακροχρόνια. Η επίτευξη του στόχου δεν είναι συνήθως λόγος διακοπής — είναι ένδειξη ότι η αγωγή κάνει αυτό για το οποίο χορηγήθηκε.
20Συχνές ερωτήσεις
Ποιο είναι καλύτερο, Zyloric ή Adenuric;
Η φεβουξοστάτη ρίχνει περισσότερο το ουρικό;
Αν έχω νεφρική ανεπάρκεια πρέπει να πάρω Adenuric;
Το Adenuric κάνει κακό στην καρδιά;
Πρέπει να σταματήσω την αλλοπουρινόλη αν πάθω κρίση ουρικής αρθρίτιδας;
Ποιο ουρικό πρέπει να έχω με τη θεραπεία;
Τι να θυμάστε
- Η αλλοπουρινόλη είναι συνήθως η πρώτη επιλογή.
- Η φεβουξοστάτη είναι σημαντική εναλλακτική όταν υπάρχει δυσανεξία ή ανεπαρκής ανταπόκριση.
- Ο θεραπευτικός στόχος είναι συνήθως ουρικό <6 mg/dL.
- Η σωστή τιτλοποίηση είναι πιο σημαντική από τη σύγκριση μιας τυχαίας δόσης του ενός φαρμάκου με το άλλο.