Arcoxia 90 & 120 mg (Ετορικοξίμπη): Δοσολογία, Παρενέργειες και Πόσες Μέρες

1Τι είναι το Arcoxia και ποια είναι η δραστική ουσία

Το Arcoxia είναι εμπορική ονομασία φαρμάκου με δραστική ουσία την ετορικοξίμπη. Ανήκει στα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, δηλαδή στα ΜΣΑΦ, αλλά σε πιο ειδική υποκατηγορία: τους εκλεκτικούς αναστολείς COX-2. Χρησιμοποιείται για ανακούφιση από πόνο και φλεγμονή σε συγκεκριμένες ενδείξεις, με τη συνταγογράφηση να βασίζεται στο συνολικό προφίλ κινδύνου του ασθενούς. ^[1]

Η λέξη «αντιφλεγμονώδες» δεν σημαίνει ότι είναι κατάλληλο για κάθε πόνο. Το Arcoxia έχει θέση όταν υπάρχει φλεγμονώδης μηχανισμός ή έντονος αρθρικός πόνος για τον οποίο ο γιατρός θεωρεί ότι ένα ΜΣΑΦ είναι χρήσιμο. Δεν είναι φάρμακο για ανεξέλεγκτη καθημερινή χρήση, ούτε πρέπει να συνδυάζεται μόνο του με άλλα αντιφλεγμονώδη επειδή «ο πόνος είναι δυνατός».

Το βασικό πλεονέκτημα της ετορικοξίμπης είναι ότι λαμβάνεται συνήθως μία φορά την ημέρα και έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση. Το βασικό σημείο προσοχής είναι ότι, όπως όλα τα ΜΣΑΦ και ειδικά οι COX-2 αναστολείς, μπορεί να επηρεάσει την αρτηριακή πίεση, την κατακράτηση υγρών, τη νεφρική λειτουργία και τον καρδιαγγειακό κίνδυνο σε ευάλωτους ασθενείς.

Για γενικό προσανατολισμό στις κατηγορίες παυσίπονων και αντιφλεγμονωδών, δείτε τον κεντρικό οδηγό Αντιφλεγμονώδη και Παυσίπονα και τον αναλυτικό οδηγό για τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη.

2Πώς δρα η ετορικοξίμπη ως COX-2 αντιφλεγμονώδες

Η ετορικοξίμπη αναστέλλει εκλεκτικά το ένζυμο COX-2, το οποίο συμμετέχει στην παραγωγή προσταγλανδινών που σχετίζονται με πόνο, φλεγμονή και οίδημα. Όταν μειώνεται η παραγωγή αυτών των ουσιών, μπορεί να μειωθεί ο πόνος, να υποχωρήσει η φλεγμονώδης ευαισθησία και να βελτιωθεί η κινητικότητα.

Τα παλαιότερα ΜΣΑΦ αναστέλλουν σε διαφορετικό βαθμό τόσο το COX-1 όσο και το COX-2. Το COX-1 σχετίζεται με προστατευτικούς μηχανισμούς στο στομάχι και με τη λειτουργία των αιμοπεταλίων. Η μεγαλύτερη εκλεκτικότητα στο COX-2 εξηγεί γιατί σε ορισμένους ασθενείς τα COX-2 φάρμακα μπορεί να είναι γαστρεντερικά πιο ανεκτά από κάποια κλασικά ΜΣΑΦ.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το Arcoxia είναι «αθώο». Η αναστολή COX-2 μπορεί να επηρεάσει την ισορροπία μεταξύ ουσιών που σχετίζονται με αγγειακή προστασία και θρόμβωση. Για αυτό η χρήση χρειάζεται προσοχή σε ασθενείς με υπέρταση, καρδιαγγειακό ιστορικό, οίδημα, νεφρική νόσο ή πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου.

3Πότε χρησιμοποιείται: αρθρίτιδες και ουρική αρθρίτιδα

Το Arcoxia χρησιμοποιείται για συμπτωματική ανακούφιση σε παθήσεις όπου ο πόνος συνδέεται με φλεγμονή ή αρθρική νόσο. Οι βασικές ενδείξεις περιλαμβάνουν την οστεοαρθρίτιδα, τη ρευματοειδή αρθρίτιδα, την αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, την οξεία κρίση ουρικής αρθρίτιδας και τη βραχυχρόνια αντιμετώπιση μέτριου πόνου μετά από οδοντιατρική χειρουργική επέμβαση. ^[1]

Στην οστεοαρθρίτιδα, στόχος είναι η μείωση του πόνου και η βελτίωση λειτουργικότητας. Το φάρμακο δεν «ξαναφτιάχνει» τον χόνδρο, ούτε σταματά από μόνο του την εξέλιξη της νόσου. Βοηθά ώστε ο ασθενής να κινείται καλύτερα, να μπορεί να κάνει φυσικοθεραπεία ή άσκηση και να περιορίσει την ακινησία που επιδεινώνει τον πόνο.

Στη ρευματοειδή αρθρίτιδα και στην αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα, το Arcoxia μπορεί να μειώσει πόνο και δυσκαμψία, αλλά δεν αντικαθιστά τη βασική ρευματολογική αγωγή. Σε αυτοάνοσες φλεγμονώδεις αρθρίτιδες, τα φάρμακα που τροποποιούν την πορεία της νόσου αποφασίζονται από ρευματολόγο.

Στην οξεία κρίση ουρικής αρθρίτιδας, μπορεί να χρησιμοποιηθεί βραχυχρόνια για τον έντονο φλεγμονώδη πόνο. Δεν αντικαθιστά όμως τη μακροχρόνια ρύθμιση του ουρικού οξέος όταν αυτή χρειάζεται. Για τη χρόνια αγωγή ουρικού οξέος, δείτε και τον οδηγό Zylapour / Αλλοπουρινόλη.

4Δόσεις 30, 60, 90 και 120 mg

Οι δόσεις 30, 60, 90 και 120 mg αντιστοιχούν σε διαφορετικές θεραπευτικές ανάγκες. Δεν πρέπει να επιλέγεται μεγαλύτερη περιεκτικότητα μόνο επειδή ο πόνος είναι πιο έντονος. Η επίσημη δοσολογία βασίζεται στην ένδειξη και επανεκτιμάται τακτικά. ^{[1] [3]}

Κρίσιμο: μεγαλύτερη δόση δεν σημαίνει αναλογικά καλύτερη ανακούφιση, ενώ ο καρδιαγγειακός κίνδυνος μπορεί να αυξάνει με τη δόση και τη διάρκεια έκθεσης. Για αυτό εφαρμόζεται η αρχή της χαμηλότερης αποτελεσματικής δόσης για το μικρότερο δυνατό διάστημα. ^[1]

5Πώς να το παίρνετε σωστά

Το Arcoxia λαμβάνεται συνήθως μία φορά την ημέρα, περίπου την ίδια ώρα. Μπορεί να ληφθεί με ή χωρίς φαγητό. Το επίσημο SmPC αναφέρει ότι η έναρξη της δράσης μπορεί να είναι ταχύτερη όταν λαμβάνεται χωρίς τροφή, αν και η κλινική ανακούφιση διαφέρει από ασθενή σε ασθενή. ^[1]

Αν ξεχάσετε μία δόση, δεν πρέπει να διπλασιάσετε την επόμενη. Συνεχίστε σύμφωνα με το πρόγραμμα που έχει δοθεί. Η διπλή λήψη αυξάνει την πιθανότητα παρενεργειών χωρίς να σημαίνει ότι θα προσφέρει αναλογικά καλύτερη ανακούφιση.

Το φάρμακο δεν πρέπει να συνδυάζεται αυθαίρετα με άλλο ΜΣΑΦ, όπως ιβουπροφαίνη, δικλοφενάκη, ναπροξένη, μεφαιναμικό οξύ ή ασεκλοφενάκη. Ο συνδυασμός συνήθως αυξάνει τον κίνδυνο για στομάχι, νεφρά, πίεση και αιμορραγία, χωρίς να προσφέρει ασφαλή «διπλή» αναλγησία.

Αν χρειάζεται πρόσθετη αναλγησία, πρέπει να συζητηθεί με γιατρό ή φαρμακοποιό ποια επιλογή είναι ασφαλέστερη για το δικό σας ιστορικό. Για σύγκριση με άλλα ΜΣΑΦ, υπάρχουν ξεχωριστοί οδηγοί όπως Voltaren και Biofenac.

6Πόσες μέρες λαμβάνεται το Arcoxia; Διάρκεια θεραπείας

Δεν υπάρχει μία απάντηση στο «Arcoxia πόσες μέρες;», επειδή η διάρκεια εξαρτάται από την ένδειξη. Η γενική αρχή είναι η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση για το μικρότερο δυνατό διάστημα, με περιοδική επανεκτίμηση της ανάγκης για συνέχιση. ^[1]

Σε χρόνιες παθήσεις, η καθημερινή λήψη επί εβδομάδες ή μήνες δεν πρέπει να συνεχίζεται «αυτόματα». Αν απαιτείται σταθερά υψηλή δόση, χρειάζεται επανεκτίμηση της διάγνωσης, του οφέλους, της αρτηριακής πίεσης, της νεφρικής λειτουργίας και του συνολικού καρδιαγγειακού κινδύνου.

Η συνολική αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει φυσικοθεραπεία, ενδυνάμωση, απώλεια βάρους όπου χρειάζεται, τοπικές θεραπείες ή διαφορετικό αναλγητικό/ρευματολογικό σχήμα. Το αντιφλεγμονώδες είναι εργαλείο ανακούφισης και όχι πάντα μόνιμη λύση.

7Πότε δεν πρέπει να λαμβάνεται

Η ετορικοξίμπη έχει σαφείς αντενδείξεις. Μεταξύ άλλων, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε μη ελεγχόμενη υπέρταση με επίμονες τιμές πάνω από 140/90 mmHg, σε εγκατεστημένη ισχαιμική καρδιοπάθεια, περιφερική αρτηριοπάθεια ή αγγειακή εγκεφαλική νόσο, καθώς και σε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια NYHA II–IV. ^{[1] [2]}

Αντενδείκνυται επίσης σε ενεργό πεπτικό έλκος ή γαστρεντερική αιμορραγία, σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, κάθαρση κρεατινίνης κάτω από 30 mL/min, εγκυμοσύνη και θηλασμό, καθώς και σε παιδιά και εφήβους κάτω των 16 ετών. Ιστορικό βρογχόσπασμου, κνίδωσης, αγγειοοιδήματος ή άλλης αλλεργικού τύπου αντίδρασης μετά από ασπιρίνη/ΜΣΑΦ αποτελεί επίσης αντένδειξη. ^[1]

Άλλο πράγμα είναι η απόλυτη αντένδειξη και άλλο η αυξημένη προσοχή. Παράγοντες όπως ηλικία, διαβήτης, υπερλιπιδαιμία, κάπνισμα, ήπια νεφρική δυσλειτουργία, αντιπηκτικά ή οίδημα απαιτούν εξατομικευμένη εκτίμηση του οφέλους και του κινδύνου.

8Παρενέργειες: συχνές και σοβαρές

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν δυσπεψία, καούρα, ναυτία, κοιλιακή ενόχληση, πονοκέφαλο, ζάλη, αύξηση αρτηριακής πίεσης, πρήξιμο στους αστραγάλους ή κατακράτηση υγρών. Οι περισσότερες είναι ήπιες, αλλά δεν πρέπει να αγνοούνται όταν επιμένουν ή επιδεινώνονται.

Σοβαρά συμπτώματα που χρειάζονται άμεση ιατρική εκτίμηση είναι πόνος στο στήθος, δύσπνοια, αιφνίδια αδυναμία στο χέρι ή στο πόδι, δυσκολία στην ομιλία, μαύρα κόπρανα, αίμα στον εμετό, έντονος κοιλιακός πόνος, σημαντικό οίδημα, απότομη αύξηση βάρους, κιτρίνισμα ματιών ή δέρματος και μείωση ούρων.

Ο κίνδυνος σοβαρών επιπλοκών αυξάνεται με υψηλότερες δόσεις, μεγαλύτερη διάρκεια, ηλικία, καρδιαγγειακό ιστορικό, νεφρική νόσο, αντιπηκτικά, κορτιζόνη ή συνδυασμό με άλλα ΜΣΑΦ. Για αυτό η πρόληψη είναι πιο σημαντική από την αντιμετώπιση επιπλοκών αφού εμφανιστούν.

9Αρτηριακή πίεση και Arcoxia

Η αύξηση της αρτηριακής πίεσης είναι ένα από τα πιο σημαντικά σημεία προσοχής με το Arcoxia. Η αύξηση μπορεί να είναι ήπια, αλλά σε ορισμένους ασθενείς είναι κλινικά σημαντική. Συχνά δεν προκαλεί συμπτώματα, γι’ αυτό δεν αρκεί να λέει ο ασθενής «νιώθω καλά».

Αν υπάρχει γνωστή υπέρταση, η πίεση πρέπει να είναι ρυθμισμένη πριν ξεκινήσει η αγωγή. Η EMA και το SmPC συστήνουν ιδιαίτερη παρακολούθηση της πίεσης μέσα στις πρώτες δύο εβδομάδες από την έναρξη και περιοδικά στη συνέχεια. ^{[1] [2]}

Τα ΜΣΑΦ μπορεί να μειώσουν την αποτελεσματικότητα ορισμένων φαρμάκων πίεσης και να αυξήσουν την κατακράτηση νατρίου και υγρών. Αν παρατηρηθεί σταθερή αύξηση πίεσης, οίδημα ή δύσπνοια, χρειάζεται ιατρική επικοινωνία. Για βασικό εργαστηριακό έλεγχο υπέρτασης, δείτε και τον οδηγό Υπέρταση: Εξετάσεις Αίματος και Ούρων.

10Καρδιά, αγγεία και θρομβωτικός κίνδυνος

Ο καρδιαγγειακός κίνδυνος με το Arcoxia δεν είναι ίδιος για όλους. Αξιολογείται με βάση το ιστορικό και τους παράγοντες κινδύνου. Ασθενείς με προηγούμενο έμφραγμα, εγκεφαλικό, στηθάγχη, stent, bypass, περιφερική αρτηριοπάθεια ή καρδιακή ανεπάρκεια χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή και συνήθως αποφυγή ή πολύ αυστηρή ιατρική αξιολόγηση.

Ο κίνδυνος αυξάνεται με υψηλότερη δόση και μεγαλύτερη διάρκεια. Για αυτό δεν πρέπει να μετατρέπεται μια βραχυχρόνια αγωγή για κρίση πόνου σε μόνιμη καθημερινή συνήθεια χωρίς επανεκτίμηση. Η ερώτηση δεν είναι μόνο «με βοηθά;», αλλά και «πόσο καιρό το χρειάζομαι και με τι κόστος κινδύνου;».

Σε ασθενείς με διαβήτη, κάπνισμα, υπερλιπιδαιμία, υπέρταση ή οικογενειακό ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου, η απόφαση πρέπει να λαμβάνει υπόψη το συνολικό προφίλ κινδύνου. Σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να προτιμηθούν τοπικές θεραπείες, φυσικοθεραπεία, παρακεταμόλη ή άλλη στρατηγική ανάλογα με τη διάγνωση.

11Στομάχι, έλκος, αιμορραγία και γαστροπροστασία

Τα COX-2 αντιφλεγμονώδη μπορεί να έχουν καλύτερη γαστρεντερική ανοχή σε ορισμένους ασθενείς σε σύγκριση με κάποια παλαιότερα ΜΣΑΦ, αλλά ο κίνδυνος για έλκος ή αιμορραγία δεν μηδενίζεται. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται σε ηλικιωμένους, σε ιστορικό έλκους, σε χρήση κορτιζόνης, ασπιρίνης, αντιαιμοπεταλιακών ή αντιπηκτικών.

Η γαστροπροστασία με PPI, όπως παντοπραζόλη ή ομεπραζόλη, μπορεί να έχει νόημα σε ασθενείς υψηλού γαστρεντερικού κινδύνου, αλλά δεν προστατεύει από όλους τους κινδύνους του Arcoxia. Δεν μειώνει την πιθανότητα αύξησης πίεσης, οιδήματος ή καρδιαγγειακών συμβαμάτων.

Αν εμφανιστούν μαύρα κόπρανα, αίμα στον εμετό, έντονος πόνος στο στομάχι ή αδυναμία που μοιάζει με αιμορραγία, χρειάζεται άμεση διακοπή και ιατρική αξιολόγηση. Για αναλυτική ενημέρωση δείτε τον οδηγό ΜΣΑΦ και Στομάχι και τον οδηγό Controloc / Παντοπραζόλη.

12Νεφρά, κατακράτηση υγρών και οίδημα

Τα ΜΣΑΦ μπορούν να επηρεάσουν τη νεφρική αιμάτωση, ιδιαίτερα όταν οι νεφροί είναι ήδη ευάλωτοι. Ο κίνδυνος αυξάνεται σε ηλικιωμένους, σε αφυδάτωση, σε χρόνια νεφρική νόσο, σε καρδιακή ανεπάρκεια και σε συνδυασμό με διουρητικά και φάρμακα πίεσης όπως ACE inhibitors ή ARBs.

Η κατακράτηση υγρών μπορεί να εμφανιστεί ως πρήξιμο στους αστραγάλους, αύξηση βάρους ή επιδείνωση δύσπνοιας. Αν ο ασθενής έχει ήδη καρδιακή ανεπάρκεια ή νεφρική δυσλειτουργία, ακόμη και λίγες ημέρες αγωγής μπορεί να χρειάζονται προσοχή.

Σε παρατεταμένη χρήση ή σε ασθενείς υψηλού κινδύνου, μπορεί να χρειαστεί έλεγχος κρεατινίνης, eGFR, ουρίας και ηλεκτρολυτών. Για συνολική πλοήγηση δείτε και τον οδηγό Νεφρική Λειτουργία.

13Ήπαρ, τρανσαμινάσες και εργαστηριακός έλεγχος

Η ετορικοξίμπη μπορεί σπάνια να επηρεάσει τις ηπατικές δοκιμασίες. Οι περισσότερες μεταβολές, όταν εμφανιστούν, είναι ήπιες, αλλά σε ασθενείς με προϋπάρχουσα ηπατική νόσο ή σε μακροχρόνια χρήση χρειάζεται προσοχή.

Εξετάσεις όπως ALT, AST, γ-GT και χολερυθρίνη μπορεί να ζητηθούν όταν υπάρχει ιστορικό ηπατικής νόσου, χρόνια λήψη, συμπτώματα ή συνδυασμός με άλλα φάρμακα που επηρεάζουν το ήπαρ. Συμπτώματα όπως κιτρίνισμα ματιών ή δέρματος, σκούρα ούρα, επίμονη ναυτία ή έντονη κόπωση χρειάζονται άμεση επικοινωνία με γιατρό.

Σε εργαστηριακό έλεγχο μετά από περίοδο πόνου, φλεγμονής, λοίμωξης ή χρήσης αντιφλεγμονωδών, είναι χρήσιμο να αναφέρεται η λήψη Arcoxia. Τα ΜΣΑΦ μπορεί να σχετίζονται πρακτικά με ερμηνεία νεφρικής λειτουργίας, ηλεκτρολυτών, ηπατικών ενζύμων ή γενικής αίματος, ανάλογα με το πλαίσιο. Δείτε και τον οδηγό Φάρμακα που επηρεάζουν τις εξετάσεις αίματος.

14Αλληλεπιδράσεις με φάρμακα πίεσης, διουρητικά και αντιπηκτικά

Το Arcoxia μπορεί να αλληλεπιδράσει με φάρμακα που επηρεάζουν την πίεση, τη νεφρική λειτουργία και την πήξη του αίματος. Πριν ξεκινήσει, πρέπει να αναφέρονται όλα τα φάρμακα, ακόμη και όσα λαμβάνονται «μόνο όταν πονάω».

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται με αντιπηκτικά, αντιαιμοπεταλιακά, ασπιρίνη, κορτιζόνη, διουρητικά, ACE inhibitors, ARBs, λίθιο, μεθοτρεξάτη και άλλα ΜΣΑΦ. Ο συνδυασμός ΜΣΑΦ + διουρητικό + ACE inhibitor ή ARB είναι γνωστός για αυξημένο κίνδυνο νεφρικής επιβάρυνσης, ειδικά σε αφυδάτωση ή ηλικιωμένους.

Αν λαμβάνετε θειαζιδικά ή άλλα διουρητικά, δείτε και τον οδηγό Θειαζιδικά Διουρητικά. Αν λαμβάνετε ασπιρίνη χαμηλής δόσης ή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή, η χρήση Arcoxia πρέπει να συζητείται με γιατρό λόγω αιμορραγικού και καρδιαγγειακού κινδύνου.

15Arcoxia με ασπιρίνη, κορτιζόνη ή PPI

Η χαμηλή δόση ασπιρίνης για καρδιαγγειακή προστασία δεν «ακυρώνει» τον καρδιαγγειακό κίνδυνο των COX-2 αναστολέων. Ταυτόχρονα, ο συνδυασμός μπορεί να αυξήσει τον γαστρεντερικό κίνδυνο, ειδικά σε ηλικιωμένους ή σε ιστορικό έλκους.

Ο συνδυασμός Arcoxia με κορτιζόνη αυξάνει τον κίνδυνο γαστρεντερικών επιπλοκών. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο γιατρός μπορεί να εξετάσει γαστροπροστασία, χαμηλότερη δόση, σύντομη διάρκεια ή εναλλακτική αγωγή.

Οι PPIs, όπως ομεπραζόλη ή παντοπραζόλη, προστατεύουν κυρίως το στομάχι. Δεν προστατεύουν από αύξηση πίεσης, οίδημα, νεφρική επιβάρυνση ή θρομβωτικό κίνδυνο. Για την ασπιρίνη δείτε τον οδηγό Ασπιρίνη και για γαστροπροστασία τον οδηγό Ομεπραζόλη / Losec.

16Arcoxia και αλκοόλ

Το αλκοόλ δεν είναι πάντα απόλυτη αντένδειξη, αλλά αυξάνει πρακτικά τον κίνδυνο γαστρικού ερεθισμού, αφυδάτωσης, ζάλης και ηπατικής επιβάρυνσης. Όταν υπάρχει ιστορικό έλκους, αντιπηκτικά, ηπατική νόσος ή ανάγκη για υψηλή δόση Arcoxia, η κατανάλωση αλκοόλ είναι κακή ιδέα.

Η αφυδάτωση από αλκοόλ, ίωση, πυρετό ή μειωμένη πρόσληψη υγρών μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο νεφρικής επιβάρυνσης όταν συνυπάρχει ΜΣΑΦ. Αν ο ασθενής είναι αφυδατωμένος, έχει διάρροια, εμετούς ή δεν πίνει υγρά, πρέπει να ζητά οδηγία πριν συνεχίσει αντιφλεγμονώδη αγωγή.

Σε βραχυχρόνια αγωγή, η πιο ασφαλής πρακτική είναι αποφυγή αλκοόλ μέχρι να ολοκληρωθεί η θεραπεία, ιδιαίτερα αν υπάρχει γαστρεντερικό ή ηπατικό ιστορικό.

17Εγκυμοσύνη, θηλασμός και γονιμότητα

Σύμφωνα με το επίσημο SmPC, η ετορικοξίμπη αντενδείκνυται στην εγκυμοσύνη και στον θηλασμό. Αν προκύψει εγκυμοσύνη κατά τη διάρκεια της θεραπείας, το φάρμακο πρέπει να διακοπεί και να υπάρξει ιατρική επικοινωνία. ^[1]

Όπως και άλλα φάρμακα που αναστέλλουν τη σύνθεση προσταγλανδινών, η ετορικοξίμπη δεν συνιστάται σε γυναίκες που προσπαθούν να συλλάβουν, επειδή μπορεί να επηρεάσει τη γυναικεία γονιμότητα. ^[1]

Σε εγκυμοσύνη, θηλασμό ή προσπάθεια σύλληψης, η επιλογή αναλγησίας πρέπει να γίνεται με τον θεράποντα ιατρό και όχι με αυτοθεραπεία.

18Ηλικιωμένοι και ευάλωτες ομάδες

Στους ηλικιωμένους, το Arcoxia απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή επειδή συχνά συνυπάρχουν υπέρταση, νεφρική δυσλειτουργία, καρδιακή ανεπάρκεια, αντιπηκτικά, αντιαιμοπεταλιακά και πολλά φάρμακα. Η ηλικία από μόνη της δεν απαγορεύει πάντα τη χρήση, αλλά αυξάνει την ανάγκη για χαμηλότερη δόση, μικρότερη διάρκεια και στενότερη παρακολούθηση.

Σε έναν ηλικιωμένο ασθενή, ένα νέο πρήξιμο στους αστραγάλους, μια αύξηση πίεσης ή μια μικρή αύξηση κρεατινίνης μπορεί να έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι σε έναν νεότερο και υγιή. Επίσης, η λήψη πολλών φαρμάκων αυξάνει την πιθανότητα αλληλεπιδράσεων.

Ευάλωτες ομάδες είναι επίσης ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια, διαβήτη, υπέρταση, ηπατικό ιστορικό, γαστρεντερική αιμορραγία ή χρόνια αντιπηκτική αγωγή. Σε αυτούς, η ερώτηση δεν είναι μόνο αν το Arcoxia ανακουφίζει, αλλά αν είναι η ασφαλέστερη επιλογή.

19Πότε δεν πιάνει και τι πρέπει να επανεκτιμηθεί

Αν το Arcoxia δεν προσφέρει επαρκή ανακούφιση, δεν σημαίνει αυτόματα ότι χρειάζεται μεγαλύτερη δόση ή συνδυασμός με άλλο αντιφλεγμονώδες. Πρώτα πρέπει να επανεκτιμηθεί αν ο πόνος είναι πράγματι φλεγμονώδης, αν η διάγνωση είναι σωστή και αν υπάρχει άλλη αιτία που χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση.

Για παράδειγμα, ένας μηχανικός πόνος από έντονη φθορά, ένας νευροπαθητικός πόνος, ένας μυϊκός σπασμός ή ένας πόνος από πίεση νεύρου μπορεί να μην ανταποκρίνεται επαρκώς σε COX-2 αντιφλεγμονώδες. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η συνέχιση υψηλής δόσης μπορεί να αυξάνει τον κίνδυνο χωρίς αντίστοιχο όφελος.

Αν χρειάζεστε συχνά Arcoxia για να κινηθείτε, είναι χρήσιμο να υπάρχει σαφές πλάνο: ποια είναι η διάγνωση, ποια είναι η αναμενόμενη διάρκεια, ποιες εξετάσεις χρειάζονται, ποια είναι η εναλλακτική αν δεν βοηθά και πότε πρέπει να γίνει επανεκτίμηση από γιατρό.

20Συχνές ερωτήσεις

21Τι να θυμάστε

22Χρήσιμες Επιλογές & Βιβλιογραφία