Mounjaro vs Ozempic: Ποιο είναι Καλύτερο για Σάκχαρο και Απώλεια Βάρους;

1Τι είναι το Mounjaro και τι είναι το Ozempic

Το Mounjaro και το Ozempic ανήκουν στις σύγχρονες ενέσιμες θεραπείες που επηρεάζουν τις ινκρετινικές ορμόνες. Χορηγούνται υποδόρια μία φορά την εβδομάδα, αλλά περιέχουν διαφορετική δραστική ουσία και δεν είναι εναλλάξιμα με απλή αντιστοίχιση της δόσης.

Το Mounjaro περιέχει τιρζεπατίδη. Πρόκειται για αγωνιστή των υποδοχέων GIP και GLP-1. Το Ozempic περιέχει σεμαγλουτίδη, έναν αγωνιστή του υποδοχέα GLP-1.

Και τα δύο μπορούν να βελτιώσουν το σάκχαρο νηστείας, τις μεταγευματικές τιμές και τη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c. Επειδή μειώνουν την όρεξη και αυξάνουν τον κορεσμό, συχνά συνοδεύονται και από απώλεια βάρους.

Η θεραπεία δεν πρέπει να αξιολογείται μόνο με βάση τη ζυγαριά. Στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 ενδιαφέρουν επίσης η HbA1c, οι υπογλυκαιμίες, η νεφρική λειτουργία, η αρτηριακή πίεση, τα λιπίδια και ο συνολικός καρδιαγγειακός κίνδυνος.

Για αναλυτική παρουσίαση κάθε θεραπείας δείτε τους ξεχωριστούς οδηγούς για το Mounjaro και το Ozempic.

2Εγκεκριμένες ενδείξεις και ηλικίες: η βασική διαφορά

Η σωστή σύγκριση πρέπει να ξεκινά από τις εγκεκριμένες ευρωπαϊκές ενδείξεις και όχι μόνο από το πόσα κιλά χάνει κατά μέσο όρο ένας ασθενής.

Mounjaro

Το Mounjaro ενδείκνυται για τη θεραπεία ανεπαρκώς ελεγχόμενου σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 σε ενηλίκους, εφήβους και παιδιά ηλικίας 10 ετών και άνω, ως συμπλήρωμα της διατροφής και της άσκησης.

Επιπλέον, ενδείκνυται για διαχείριση βάρους σε ενηλίκους με:

• ΔΜΣ 30 kg/m² ή μεγαλύτερο, δηλαδή παχυσαρκία, ή
• ΔΜΣ από 27 έως κάτω από 30 kg/m² και τουλάχιστον μία συννοσηρότητα σχετιζόμενη με το βάρος, όπως υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, προδιαβήτης, διαβήτης τύπου 2, καρδιαγγειακή νόσος ή αποφρακτική υπνική άπνοια.

Η ένδειξη διαχείρισης βάρους δεν έχει τεκμηριωθεί για άτομα κάτω των 18 ετών.

Ozempic

Το Ozempic ενδείκνυται για τη θεραπεία ενηλίκων με ανεπαρκώς ελεγχόμενο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, μαζί με δίαιτα και άσκηση. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μονοθεραπεία όταν η μετφορμίνη είναι ακατάλληλη ή σε συνδυασμό με άλλα αντιδιαβητικά.

Το Ozempic δεν έχει ευρωπαϊκή ένδειξη για παιδιά ή εφήβους και δεν αποτελεί το εμπορικό σκεύασμα σεμαγλουτίδης που είναι εγκεκριμένο αποκλειστικά για διαχείριση βάρους.

Για το γενικό πλαίσιο της νόσου δείτε τον οδηγό Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2.

3Πώς δρουν: GIP και GLP-1 έναντι GLP-1

Το GLP-1 και το GIP είναι ορμόνες που παράγονται φυσιολογικά μετά τη λήψη τροφής. Συμμετέχουν στη ρύθμιση της έκκρισης ινσουλίνης, της γλυκαγόνης, της όρεξης και του κορεσμού.

Η σεμαγλουτίδη του Ozempic μιμείται κυρίως τη δράση του GLP-1. Όταν το σάκχαρο είναι αυξημένο, βοηθά το πάγκρεας να εκκρίνει περισσότερη ινσουλίνη, μειώνει τη γλυκαγόνη, επιβραδύνει τη γαστρική κένωση και αυξάνει το αίσθημα πληρότητας.

Η τιρζεπατίδη του Mounjaro ενεργοποιεί τους υποδοχείς GIP και GLP-1. Η διπλή αυτή δράση συνδέεται με ισχυρή επίδραση στη γλυκαιμική ρύθμιση και στο σωματικό βάρος.

Η επιβράδυνση της γαστρικής κένωσης εξηγεί τόσο τον πρώιμο κορεσμό όσο και αρκετές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως ναυτία, αίσθημα βάρους, φούσκωμα και έμετο.

4Τι έδειξε πραγματικά η άμεση μελέτη SURPASS-2

Η σημαντικότερη άμεση σύγκριση είναι η μελέτη SURPASS-2. Συμμετείχαν 1.879 ενήλικοι με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 που λάμβαναν μετφορμίνη. Οι ασθενείς έλαβαν τιρζεπατίδη 5, 10 ή 15 mg ή σεμαγλουτίδη 1 mg μία φορά την εβδομάδα για 40 εβδομάδες.

Η τιρζεπατίδη ήταν ανώτερη από τη σεμαγλουτίδη 1 mg ως προς τη μέση μείωση της HbA1c και του βάρους. Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες και στις δύο ομάδες ήταν γαστρεντερικές και κυρίως ήπιας ή μέτριας βαρύτητας.

Οι αριθμοί αυτοί είναι μέσοι όροι μελέτης και όχι πρόβλεψη για τον συγκεκριμένο ασθενή. Η πραγματική ανταπόκριση επηρεάζεται από την αρχική HbA1c, το βάρος, τη δόση που γίνεται ανεκτή, τη διατροφή, τη φυσική δραστηριότητα και τη διάρκεια της θεραπείας.

5Ποιο μειώνει περισσότερο το σάκχαρο και την HbA1c

Με βάση τη SURPASS-2, το Mounjaro πέτυχε μεγαλύτερη μέση μείωση της HbA1c από το Ozempic 1 mg. Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν η HbA1c παραμένει σημαντικά πάνω από τον εξατομικευμένο στόχο παρά τη μετφορμίνη ή άλλη θεραπεία.

Το πλεονέκτημα αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε ασθενής χρειάζεται το ισχυρότερο δυνατό σχήμα. Σε ηλικιωμένο ασθενή, σε άνθρωπο με αυξημένο κίνδυνο υπογλυκαιμίας ή σε ασθενή που δεν αντέχει τη γαστρεντερική δράση, ο στόχος μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα με πιο ήπια και σταθερή προσέγγιση.

Η HbA1c αντανακλά τη μέση γλυκαιμική εικόνα των προηγούμενων περίπου 2–3 μηνών. Δεν είναι σωστό να κρίνεται η αποτελεσματικότητα από λίγες μετρήσεις των πρώτων ημερών, ιδιαίτερα όταν η δόση αυξάνεται σταδιακά.

Η εργαστηριακή εικόνα πρέπει να αξιολογείται μαζί με γλυκόζη νηστείας, μεταγευματικές τιμές, υπογλυκαιμίες και το συνολικό θεραπευτικό σχήμα. Δείτε επίσης τον κόμβο Σάκχαρο, Ινσουλίνη και Μεταβολικός Έλεγχος.

6Ποιο βοηθά περισσότερο στην απώλεια βάρους

Στη SURPASS-2, η τιρζεπατίδη οδήγησε σε μεγαλύτερη μέση απώλεια βάρους από τη σεμαγλουτίδη 1 mg. Η διαφορά αυξανόταν όσο αυξανόταν η δόση της τιρζεπατίδης.

Το Mounjaro διαθέτει επίσης εγκεκριμένη ευρωπαϊκή ένδειξη για διαχείριση βάρους σε κατάλληλους ενηλίκους, ενώ το Ozempic είναι φάρμακο για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Αυτό αποτελεί ουσιαστική ρυθμιστική και κλινική διαφορά.

Η απώλεια βάρους δεν αρχίζει με τον ίδιο ρυθμό σε όλους. Η αρχική δόση κάθε φαρμάκου έχει κυρίως σκοπό την προσαρμογή και όχι το μέγιστο αποτέλεσμα. Δεν πρέπει να αυξάνεται η δόση επειδή η ζυγαριά δεν άλλαξε αρκετά μέσα στις πρώτες εβδομάδες.

Ποιο είναι το σωστό αποτέλεσμα;

• Μείωση κυρίως του λιπώδους ιστού.
• Διατήρηση μυϊκής δύναμης και λειτουργικότητας.
• Επαρκής πρόσληψη πρωτεΐνης και υγρών.
• Βελτίωση HbA1c, πίεσης και λιπιδίων.
• Απουσία σοβαρής ναυτίας, αφυδάτωσης ή εξάντλησης.

Η πολύ γρήγορη πτώση βάρους με ανεπαρκή διατροφή μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια μυϊκής μάζας, κόπωση και χειρότερη μακροχρόνια συμμόρφωση.

Ασθενείς με λιπώδες ήπαρ, υπέρταση, αυξημένα τριγλυκερίδια ή μεταβολικό σύνδρομο μπορεί να ωφεληθούν από την απώλεια βάρους, αλλά χρειάζονται συνολική μεταβολική παρακολούθηση.

7Καρδιαγγειακό όφελος: ποιο έχει ισχυρότερη τεκμηρίωση

Το Ozempic διαθέτει καθιερωμένη καρδιαγγειακή τεκμηρίωση σε ενηλίκους με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο. Στη μελέτη καρδιαγγειακών εκβάσεων της σεμαγλουτίδης, το σύνθετο αποτέλεσμα καρδιαγγειακού θανάτου, μη θανατηφόρου εμφράγματος ή μη θανατηφόρου εγκεφαλικού ήταν λιγότερο συχνό με τη σεμαγλουτίδη από ό,τι με placebo.

Η τιρζεπατίδη βελτιώνει έντονα την HbA1c, το βάρος και άλλους καρδιομεταβολικούς παράγοντες. Το 2026 ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ολοκλήρωσε την αξιολόγηση αίτησης για ξεχωριστή ένδειξη μείωσης σοβαρών καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ενηλίκους με διαβήτη τύπου 2 και εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο.

Η επιτροπή δεν ενέκρινε νέα ξεχωριστή καρδιαγγειακή ένδειξη για το Mounjaro, αλλά συμφώνησε να ενσωματωθούν τα σχετικά δεδομένα στην πληροφορία προϊόντος, ώστε οι επαγγελματίες υγείας να έχουν πρόσβαση στα ενημερωμένα ευρήματα.

Σε ασθενή με προηγούμενο έμφραγμα, εγκεφαλικό ή περιφερική αρτηριοπάθεια, η επιλογή δεν πρέπει να βασίζεται μόνο στην απώλεια βάρους. Πρέπει να αξιολογούνται και οι στατίνες, η πίεση, η αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία, η νεφρική νόσος και η συνολική καρδιαγγειακή στρατηγική.

8Νεφρά, μικροαλβουμίνη και συνολικός μεταβολικός κίνδυνος

Η νεφρική λειτουργία αποτελεί βασικό μέρος της παρακολούθησης του διαβήτη τύπου 2. Και τα δύο φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν χωρίς τυπική προσαρμογή δόσης σε πολλές βαθμίδες νεφρικής δυσλειτουργίας, αλλά η αφυδάτωση από εμέτους ή διάρροια μπορεί να επιδεινώσει τη νεφρική λειτουργία.

Η προσοχή είναι μεγαλύτερη όταν συνυπάρχουν:

• χρόνια νεφρική νόσος,
• μεγάλη ηλικία,
• διουρητικά,
• SGLT2 αναστολέας,
• χαμηλή αρτηριακή πίεση,
• επαναλαμβανόμενοι έμετοι ή διάρροια.

Χρήσιμες εξετάσεις είναι η κρεατινίνη, ο eGFR και ο λόγος αλβουμίνης προς κρεατινίνη ούρων ή η μικροαλβουμίνη ούρων.

9Παρενέργειες: ποιο είναι πιο εύκολο στην ανοχή

Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες και των δύο θεραπειών προέρχονται από το γαστρεντερικό σύστημα:

• ναυτία,
• διάρροια,
• έμετος,
• δυσκοιλιότητα,
• δυσπεψία,
• κοιλιακό άλγος,
• φούσκωμα και ρέψιμο,
• μειωμένη όρεξη και πρώιμος κορεσμός.

Τα συμπτώματα είναι συνήθως εντονότερα κατά την έναρξη ή μετά από αύξηση δόσης και συχνά μειώνονται με την πάροδο του χρόνου.

Η SURPASS-2 δεν έδειξε μία απλή εικόνα όπου το ένα φάρμακο ήταν ξεκάθαρα ανεκτό και το άλλο όχι. Η ναυτία εμφανίστηκε σε παρόμοιο εύρος, ενώ η διάρροια και ο έμετος διέφεραν ανάλογα με τη δόση της τιρζεπατίδης.

Η ατομική ανοχή δεν προβλέπεται μόνο από τα ποσοστά. Ένας ασθενής μπορεί να ανέχεται άριστα το Mounjaro και όχι το Ozempic ή το αντίστροφο.

10Υπογλυκαιμία: πότε αυξάνει ο κίνδυνος

Όταν χρησιμοποιούνται χωρίς ινσουλίνη ή σουλφονυλουρία, το Mounjaro και το Ozempic έχουν σχετικά χαμηλό κίνδυνο σοβαρής υπογλυκαιμίας, επειδή η επίδρασή τους στην έκκριση ινσουλίνης είναι σε μεγάλο βαθμό εξαρτώμενη από τη γλυκόζη.

Ο κίνδυνος αυξάνει όταν συνδυάζονται με:

• ινσουλίνη,
• σουλφονυλουρία,
• πολύ χαμηλή πρόσληψη τροφής,
• έντονη άσκηση χωρίς προσαρμογή του σχήματος,
• κατανάλωση αλκοόλ ή παρατεταμένη νηστεία.

Συμπτώματα υπογλυκαιμίας μπορεί να είναι τρόμος, εφίδρωση, ταχυκαρδία, έντονη πείνα, ζάλη, αδυναμία, ευερεθιστότητα, υπνηλία ή σύγχυση.

Κατά την έναρξη ή την αύξηση δόσης μπορεί να χρειαστεί σταδιακή μείωση της ινσουλίνης ή της σουλφονυλουρίας από τον θεράποντα. Δεν πρέπει να διακόπτεται απότομα η ινσουλίνη.

Δείτε επίσης τον οδηγό για τις σουλφονυλουρίες και την υπογλυκαιμία.

11Δόσεις και τιτλοποίηση: οι αριθμοί δεν είναι ισοδύναμοι

Οι δόσεις των δύο φαρμάκων δεν συγκρίνονται αριθμητικά. Τα 5 mg Mounjaro δεν αντιστοιχούν σε 0,5 ή 1 mg Ozempic. Πρόκειται για διαφορετικές δραστικές ουσίες, διαφορετικούς μηχανισμούς και διαφορετικά προγράμματα τιτλοποίησης.

Στα παιδιά και στους εφήβους ηλικίας 10 ετών και άνω που λαμβάνουν Mounjaro για διαβήτη τύπου 2, οι συνιστώμενες δόσεις συντήρησης είναι 5 και 10 mg και η μέγιστη δόση είναι 10 mg εβδομαδιαίως.

12Πένα, ένεση, αλλαγή ημέρας και ξεχασμένη δόση

Και τα δύο φάρμακα χορηγούνται υποδόρια στην κοιλιά, στον μηρό ή στο άνω μέρος του βραχίονα, μία φορά την εβδομάδα, με ή χωρίς γεύμα. Η θέση της ένεσης πρέπει να εναλλάσσεται.

Η Mounjaro KwikPen είναι προγεμισμένη συσκευή τύπου πένας πολλαπλών δόσεων και χορηγεί τέσσερις σταθερές εβδομαδιαίες δόσεις της αναγραφόμενης περιεκτικότητας. Το Ozempic διατίθεται σε διαφορετικές πένες και περιεκτικότητες. Ο ασθενής πρέπει να ακολουθεί τις οδηγίες της συγκεκριμένης συσκευασίας που έχει παραλάβει.

Δεν γίνεται διπλή δόση για αναπλήρωση. Αν δεν είναι σαφές πότε έγινε η προηγούμενη ένεση, ο ασθενής πρέπει να επικοινωνήσει με τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό πριν κάνει νέα δόση.

Για τις πρώτες εβδομάδες και τη χρήση της KwikPen δείτε τον πρακτικό οδηγό Mounjaro στην πράξη.

13Διατροφή, ναυτία και διατήρηση μυϊκής μάζας

Δεν υπάρχει μία ειδική δίαιτα που να απαιτείται για όλους. Οι βασικές αρχές είναι μικρότερες μερίδες, πιο αργή κατανάλωση, επαρκή υγρά και αποφυγή πολύ μεγάλων ή πολύ λιπαρών γευμάτων όταν υπάρχει ναυτία.

Όταν η όρεξη μειώνεται πολύ, υπάρχει κίνδυνος ανεπαρκούς πρόσληψης πρωτεΐνης και απώλειας μυϊκής μάζας. Η διατροφή πρέπει να παραμένει θρεπτική ακόμη και αν οι ποσότητες είναι μικρότερες.

Η άσκηση με αντιστάσεις και η επαρκής πρωτεΐνη βοηθούν στη διατήρηση της μυϊκής λειτουργίας. Σε χρόνια νεφρική νόσο δεν πρέπει να αυξάνεται αυθαίρετα η πρωτεΐνη ή να προστίθενται συμπληρώματα.

14Αλληλεπιδράσεις και συνδυασμοί με άλλα φάρμακα

Το Mounjaro και το Ozempic χρησιμοποιούνται συχνά μαζί με μετφορμίνη ή SGLT2 αναστολέα. Το σημαντικότερο ζήτημα ασφάλειας είναι η συγχορήγηση με ινσουλίνη ή σουλφονυλουρία, επειδή μπορεί να αυξηθεί ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας.

Η επιβράδυνση της γαστρικής κένωσης μπορεί να επηρεάσει τον ρυθμό απορρόφησης ορισμένων από του στόματος φαρμάκων. Η προσοχή είναι μεγαλύτερη όταν το φάρμακο έχει στενό θεραπευτικό δείκτη ή χρειάζεται ταχεία έναρξη δράσης.

• Mounjaro: συνιστάται παρακολούθηση φαρμάκων στενού θεραπευτικού δείκτη, όπως βαρφαρίνη ή διγοξίνη, ιδιαίτερα στην έναρξη και μετά από αύξηση δόσης.
• Ozempic: σε ασθενείς που λαμβάνουν βαρφαρίνη ή άλλα παράγωγα κουμαρίνης μπορεί να χρειάζεται συχνότερη παρακολούθηση INR κατά την έναρξη.
• Διουρητικά και SGLT2 αναστολείς: αυξημένη προσοχή στην αφυδάτωση όταν υπάρχουν έμετοι ή διάρροια.
• Ινσουλίνη: δεν διακόπτεται απότομα όταν αρχίζει θεραπεία με ινκρετινικό φάρμακο.

Δείτε τον πίνακα Φάρμακα και Εξετάσεις Παρακολούθησης.

15Αντενδείξεις και προειδοποιήσεις: τι ισχύει στην Ευρώπη

Η επίσημη ευρωπαϊκή αντένδειξη και για τα δύο φάρμακα είναι η υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα.

Το προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό μυελοειδούς καρκινώματος θυρεοειδούς και το σύνδρομο MEN2 δεν πρέπει να παρουσιάζονται ως επίσημες ευρωπαϊκές αντενδείξεις των συγκεκριμένων προϊόντων, επειδή αυτό προέρχεται από διαφορετική ρυθμιστική επισήμανση άλλων χωρών.

Υπάρχουν όμως σημαντικές προειδοποιήσεις και καταστάσεις που απαιτούν προσοχή:

• ιστορικό παγκρεατίτιδας,
• σοβαρή γαστροπάρεση ή σοβαρή γαστρεντερική νόσος,
• επίμονοι έμετοι και αφυδάτωση,
• διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια,
• συγχορήγηση με ινσουλίνη ή σουλφονυλουρία,
• επέμβαση με γενική αναισθησία ή βαθιά καταστολή.

Αν υπάρχει υποψία οξείας παγκρεατίτιδας, το φάρμακο πρέπει να διακόπτεται και να γίνεται άμεση αξιολόγηση. Αν η παγκρεατίτιδα επιβεβαιωθεί, δεν πρέπει να επανεκκινείται.

Η αύξηση αμυλάσης ή λιπάσης χωρίς συμπτώματα δεν είναι από μόνη της διαγνωστική παγκρεατίτιδας.

16Μάτια, διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και NAION

Η ταχεία βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου μπορεί προσωρινά να επιδεινώσει τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια σε ορισμένους ασθενείς. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία όταν η αρχική HbA1c είναι πολύ υψηλή, υπάρχει ήδη προχωρημένη αμφιβληστροειδοπάθεια ή συνυπάρχει θεραπεία με ινσουλίνη.

Για το Ozempic, η ευρωπαϊκή πληροφορία προϊόντος περιλαμβάνει προειδοποίηση για επιπλοκές διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και αναφέρει ότι η δόση των 2 mg δεν συνιστάται σε ασθενείς με μη ελεγχόμενη ή δυνητικά ασταθή διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια.

Η ενημερωμένη πληροφορία περιλαμβάνει επίσης τη μη αρτηριτιδική πρόσθια ισχαιμική οπτική νευροπάθεια, γνωστή ως NAION. Πρόκειται για πολύ σπάνια οφθαλμική πάθηση που μπορεί να προκαλέσει αιφνίδια απώλεια όρασης.

Το Mounjaro πρέπει επίσης να χρησιμοποιείται με προσοχή και κατάλληλη παρακολούθηση σε ασθενείς με σοβαρή ή ενεργή διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια.

17Κύηση, θηλασμός και προγραμματισμένες επεμβάσεις

Κύηση

Κανένα από τα δύο φάρμακα δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την κύηση.

• Mounjaro: η τιρζεπατίδη πρέπει να διακόπτεται τουλάχιστον 1 μήνα πριν από προγραμματισμένη κύηση.
• Ozempic: η σεμαγλουτίδη πρέπει να διακόπτεται τουλάχιστον 2 μήνες πριν από προγραμματισμένη κύηση.

Αν προκύψει κύηση, απαιτείται άμεση επικοινωνία με τον θεράποντα, ιδιαίτερα όταν η θεραπεία χρησιμοποιείται για διαβήτη και πρέπει να οργανωθεί ασφαλής εναλλακτική γλυκαιμική ρύθμιση.

Θηλασμός

Η τρέχουσα ευρωπαϊκή πληροφορία διαφέρει μεταξύ των δύο:

• Τιρζεπατίδη: μετά από εφάπαξ δόση βρέθηκαν μη ανιχνεύσιμες έως πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις στο μητρικό γάλα και η χρήση θα μπορούσε να εξεταστεί κατά τον θηλασμό μετά από εξατομικευμένη ιατρική αξιολόγηση.
• Σεμαγλουτίδη: δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τον θηλασμό σύμφωνα με την ευρωπαϊκή πληροφορία προϊόντος.

Αναισθησία και καταστολή

Και τα δύο φάρμακα καθυστερούν τη γαστρική κένωση. Πριν από χειρουργείο, γαστροσκόπηση ή άλλη πράξη με γενική αναισθησία ή βαθιά καταστολή, ο ασθενής πρέπει να ενημερώνει τον αναισθησιολόγο και την ιατρική ομάδα.

Δεν πρέπει να αποφασίζει μόνος του πότε θα διακόψει ή θα επαναλάβει τη θεραπεία, επειδή οι οδηγίες εξαρτώνται από τη δόση, τα γαστρεντερικά συμπτώματα, το είδος της επέμβασης και τον γλυκαιμικό έλεγχο.

18Σε ποιον μπορεί να ταιριάζει περισσότερο το Mounjaro

Το Mounjaro μπορεί να αποτελεί πιο ελκυστική επιλογή όταν ο βασικός στόχος είναι η ισχυρή ταυτόχρονη μείωση της HbA1c και του σωματικού βάρους.

Προφίλ που μπορεί να ευνοούν την επιλογή του περιλαμβάνουν:

• σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 με σημαντικά αυξημένη HbA1c,
• διαβήτη τύπου 2 και παχυσαρκία,
• ανάγκη εγκεκριμένης θεραπείας διαχείρισης βάρους,
• ανεπαρκή ανταπόκριση σε προηγούμενη θεραπεία GLP-1,
• δυνατότητα τακτικής παρακολούθησης και σταδιακής τιτλοποίησης,
• παιδί ή έφηβο ηλικίας 10 ετών και άνω με διαβήτη τύπου 2, όταν η θεραπεία κρίνεται κατάλληλη από εξειδικευμένο ιατρό.

Το Mounjaro μπορεί να είναι λιγότερο πρακτικό όταν υπάρχει έντονη γαστρεντερική δυσανεξία, σοβαρή γαστροπάρεση, επαναλαμβανόμενη αφυδάτωση ή αδυναμία διατήρησης επαρκούς διατροφής.

19Σε ποιον μπορεί να ταιριάζει περισσότερο το Ozempic

Το Ozempic μπορεί να αποτελεί πολύ καλή επιλογή για ενήλικο με διαβήτη τύπου 2 που χρειάζεται ισχυρή θεραπεία GLP-1, ιδιαίτερα όταν υπάρχει ήδη καλή ανοχή ή ανταπόκριση στη σεμαγλουτίδη.

Προφίλ που μπορεί να ευνοούν την επιλογή του περιλαμβάνουν:

• ενήλικο με διαβήτη τύπου 2 και ανάγκη βελτίωσης HbA1c,
• ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου όπου αξιολογείται η καθιερωμένη τεκμηρίωση της σεμαγλουτίδης,
• καλή προηγούμενη ανταπόκριση σε θεραπεία GLP-1,
• ασθενή που δεν χρειάζεται εγκεκριμένη ένδειξη αποκλειστικής διαχείρισης βάρους,
• ασθενή που προτιμά να παραμείνει σε αποτελεσματικό και ήδη ανεκτό σχήμα.

Η ύπαρξη μέσης υπεροχής της τιρζεπατίδης σε μία συγκριτική μελέτη δεν σημαίνει ότι πρέπει να αλλάζει ένας ασθενής που έχει καλή HbA1c, σταθερό βάρος, απουσία παρενεργειών και ικανοποιητική καρδιομεταβολική εικόνα με Ozempic.

20Αλλαγή από Ozempic σε Mounjaro ή από Mounjaro σε Ozempic

Η αλλαγή μπορεί να γίνει, αλλά δεν υπάρχει απλός πίνακας ισοδυναμίας. Ο γιατρός πρέπει να αποφασίσει:

• πότε θα γίνει η τελευταία δόση του πρώτου φαρμάκου,
• πότε θα αρχίσει το δεύτερο,
• ποια αρχική δόση είναι ασφαλής,
• αν πρέπει να μειωθεί ινσουλίνη ή σουλφονυλουρία,
• πόσο συχνά θα μετράται το σάκχαρο,
• αν υπάρχουν παρενέργειες που απαιτούν μεγαλύτερο διάστημα προσαρμογής.

Συνήθως αποφεύγεται η ταυτόχρονη χορήγηση των δύο φαρμάκων. Δεν συνδυάζονται για να επιτευχθεί ισχυρότερη απώλεια βάρους.

Ένας ασθενής που ανεχόταν υψηλή δόση του ενός φαρμάκου δεν πρέπει να θεωρεί ότι μπορεί να ξεκινήσει απευθείας υψηλή δόση του άλλου. Η γαστρεντερική ανοχή δεν μεταφέρεται με προβλέψιμο τρόπο.

21Συχνές ερωτήσεις και τελικό συμπέρασμα

22Κλείστε Ραντεβού και Βιβλιογραφία