Galvus 50 mg (Βιλνταγλιπτίνη): Δοσολογία, Παρενέργειες, HbA1c, Ήπαρ, Νεφρά και Εξετάσεις

Galvus 50 mg – βιλνταγλιπτίνη: πλήρης οδηγός για τη χρήση στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, τη σωστή δοσολογία, την υπογλυκαιμία, την HbA1c, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τις παρενέργειες και τις απαραίτητες εξετάσεις παρακολούθησης.

Δημοσίευση: 19 Αυγούστου 2026 • Τελευταία ενημέρωση: 19 Αυγούστου 2026

Galvus σε 1 λεπτό

Το Galvus 50 mg είναι από του στόματος αντιδιαβητικό φάρμακο που περιέχει βιλνταγλιπτίνη (vildagliptin). Ανήκει στους αναστολείς του ενζύμου DPP-4 και χρησιμοποιείται σε ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, μαζί με κατάλληλη διατροφή, σωματική δραστηριότητα και την υπόλοιπη θεραπευτική αντιμετώπιση. Η βιλνταγλιπτίνη ενισχύει τη δράση των φυσιολογικών ορμονών του εντέρου που ονομάζονται ινκρετίνες και βοηθά τον οργανισμό να αυξάνει την έκκριση ινσουλίνης και να περιορίζει τη γλυκαγόνη όταν η γλυκόζη είναι αυξημένη.^[1]

Η συνιστώμενη ημερήσια δόση είναι συχνά 100 mg, δηλαδή 50 mg το πρωί και 50 mg το βράδυ. Υπάρχουν όμως σημαντικές εξαιρέσεις: όταν η βιλνταγλιπτίνη χρησιμοποιείται σε διπλό συνδυασμό με σουλφονυλουρία, η εγκεκριμένη δόση είναι συνήθως 50 mg μία φορά ημερησίως το πρωί. Επίσης, σε μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία ή τελικού σταδίου νεφρική νόσο η συνιστώμενη δόση είναι 50 mg μία φορά ημερησίως.^[2]

Ιδιαίτερη σημασία έχει το ήπαρ. Το Galvus δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, συμπεριλαμβανομένων ασθενών που πριν από την έναρξη έχουν ALT ή AST πάνω από 3 φορές το ανώτερο φυσιολογικό όριο. Η επίσημη πληροφορία προϊόντος συνιστά έλεγχο ηπατικής λειτουργίας πριν από την έναρξη, κάθε 3 μήνες κατά το πρώτο έτος και περιοδικά στη συνέχεια.^[2]

Στοιχείο	Galvus
Δραστική ουσία	Βιλνταγλιπτίνη / Vildagliptin
Κατηγορία	Αναστολέας DPP-4
Περιεκτικότητα	50 mg ανά δισκίο
Κύρια ένδειξη	Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 σε ενήλικες
Συνήθης συνολική δόση	50 mg δύο φορές ημερησίως σε πολλά θεραπευτικά σχήματα
Με σουλφονυλουρία ως διπλός συνδυασμός	50 mg μία φορά ημερησίως το πρωί
Μέτρια/σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία	50 mg μία φορά ημερησίως
Λήψη με τροφή	Με ή χωρίς φαγητό
Βασικές εξετάσεις	HbA1c, γλυκόζη, ALT, AST, κρεατινίνη/eGFR και συνολικός έλεγχος διαβήτη
Δεν χρησιμοποιείται για	Διαβήτη τύπου 1 ή θεραπεία διαβητικής κετοξέωσης

Σημαντικό: Οι πληροφορίες του άρθρου είναι ενημερωτικές. Η έναρξη, η αλλαγή δόσης ή η διακοπή του Galvus, καθώς και οποιαδήποτε αλλαγή άλλου αντιδιαβητικού φαρμάκου ή ινσουλίνης, πρέπει να γίνεται από τον θεράποντα ιατρό.

Πίνακας Περιεχομένων – Πατήστε για άνοιγμα

1. Τι είναι το Galvus 50 mg
2. Πώς δρα η βιλνταγλιπτίνη
3. Σε ποιους ασθενείς χρησιμοποιείται
4. Δοσολογία Galvus 50 mg
5. Πώς και πότε λαμβάνεται
6. Galvus και νεφρική λειτουργία
7. Galvus, ήπαρ, ALT και AST
8. Galvus, HbA1c και σάκχαρο
9. Υπογλυκαιμία
10. Galvus με μετφορμίνη – Galvus και Eucreas
11. Galvus με σουλφονυλουρία ή ινσουλίνη
12. Παρενέργειες
13. Παγκρεατίτιδα
14. Δέρμα, πομφολυγώδες πεμφιγοειδές και αγγειοοίδημα
15. Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα
16. Galvus και καρδιά
17. Galvus και σωματικό βάρος
18. Κύηση, θηλασμός, ηλικιωμένοι και παιδιά
19. Ποιες εξετάσεις χρειάζονται
20. Galvus vs Januvia, Trajenta, Jardiance και GLP-1
21. Συχνές ερωτήσεις
22. Τι να θυμάστε

1Τι είναι το Galvus 50 mg

Το Galvus είναι εμπορική ονομασία της βιλνταγλιπτίνης, ενός από του στόματος φαρμάκου για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Κάθε δισκίο Galvus περιέχει 50 mg βιλνταγλιπτίνης και το φάρμακο ανήκει στην κατηγορία των αναστολέων DPP-4.^[1]

Στην ίδια φαρμακολογική οικογένεια περιλαμβάνονται ουσίες όπως η σιταγλιπτίνη του Januvia και η λιναγλιπτίνη του Trajenta. Παρότι τα φάρμακα αυτά έχουν κοινό βασικό μηχανισμό, δεν έχουν ίδια δοσολογία και δεν αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο σε νεφρική δυσλειτουργία.

Στην ελληνική φαρμακευτική βάση το Galvus καταγράφεται ως δισκίο 50 mg, μεταξύ άλλων σε συσκευασία 28 δισκίων. Υπάρχουν επίσης διαθέσιμες καταχωρίσεις για γενόσημα σκευάσματα βιλνταγλιπτίνης.^[4]

Το Galvus δεν είναι ινσουλίνη και δεν αντικαθιστά την ινσουλίνη σε ασθενείς στους οποίους αυτή είναι απαραίτητη. Δεν προορίζεται για θεραπεία του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 1 και δεν αποτελεί θεραπεία της διαβητικής κετοξέωσης.^[2]

Ο ρόλος του είναι να βελτιώνει τον γλυκαιμικό έλεγχο σε κατάλληλους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, είτε ως μονοθεραπεία σε συγκεκριμένες περιπτώσεις είτε σε συνδυασμό με άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα.

2Πώς δρα η βιλνταγλιπτίνη

Για να κατανοήσουμε τη δράση του Galvus πρέπει να γνωρίζουμε τον ρόλο των ινκρετινών. Μετά την πρόσληψη τροφής, το έντερο απελευθερώνει ορμόνες όπως το GLP-1 και το GIP. Οι ορμόνες αυτές συμμετέχουν στη φυσιολογική ρύθμιση του σακχάρου.

Όταν η γλυκόζη αυξάνεται, οι ινκρετίνες βοηθούν τα β-κύτταρα του παγκρέατος να αυξήσουν την έκκριση ινσουλίνης. Παράλληλα επηρεάζουν τα α-κύτταρα και βοηθούν ώστε η έκκριση γλυκαγόνης να προσαρμόζεται καλύτερα στα επίπεδα γλυκόζης.

Το ένζυμο DPP-4 διασπά γρήγορα τις ινκρετίνες. Η βιλνταγλιπτίνη αναστέλλει αυτό το ένζυμο, με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα ενδογενή επίπεδα GLP-1 και GIP και να ενισχύεται η φυσιολογική, εξαρτώμενη από τη γλυκόζη αντίδραση του παγκρέατος.^[2]

Η φράση «εξαρτώμενη από τη γλυκόζη» είναι σημαντική. Η βιλνταγλιπτίνη δεν διεγείρει αδιακρίτως την έκκριση ινσουλίνης όπως συμβαίνει με άλλες κατηγορίες φαρμάκων. Η δράση της είναι ισχυρότερη όταν η γλυκόζη είναι αυξημένη. Αυτό εξηγεί γιατί, όταν χρησιμοποιείται μόνη της ή με φάρμακα που επίσης δεν προκαλούν συνήθως υπογλυκαιμία, ο κίνδυνος σημαντικής υπογλυκαιμίας είναι σχετικά χαμηλός.

Η βελτίωση της σχέσης ινσουλίνης προς γλυκαγόνη κατά την υπεργλυκαιμία συμβάλλει επίσης στη μείωση της παραγωγής γλυκόζης από το ήπαρ και επομένως στη βελτίωση τόσο της γλυκόζης νηστείας όσο και της μεταγευματικής γλυκαιμίας.

3Σε ποιους ασθενείς χρησιμοποιείται

Η εγκεκριμένη ευρωπαϊκή ένδειξη αφορά ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Το Galvus χρησιμοποιείται ως συμπλήρωμα της διατροφής και της άσκησης ώστε να βελτιώνεται ο γλυκαιμικός έλεγχος.^[1]

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μονοθεραπεία όταν η μετφορμίνη δεν θεωρείται κατάλληλη λόγω αντένδειξης ή δυσανεξίας. Στην πράξη όμως η βιλνταγλιπτίνη χρησιμοποιείται συχνά ως μέρος συνδυασμένης θεραπείας.

Μπορεί να συνδυαστεί με άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα όταν η προηγούμενη θεραπεία δεν προσφέρει επαρκή γλυκαιμικό έλεγχο. Τέτοια σχήματα μπορεί να περιλαμβάνουν μετφορμίνη, σουλφονυλουρία ή ινσουλίνη, ανάλογα με το συνολικό θεραπευτικό πλάνο.^[2]

Η απόφαση δεν βασίζεται μόνο στο πόσο υψηλή είναι μία μέτρηση σακχάρου. Ο ιατρός αξιολογεί την HbA1c, τις καθημερινές μετρήσεις γλυκόζης, τη διάρκεια του διαβήτη, την ηλικία, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας, το σωματικό βάρος και την παρουσία καρδιαγγειακής ή νεφρικής νόσου.

Σε ασθενείς με εγκατεστημένη καρδιακή ανεπάρκεια, χρόνια νεφρική νόσο ή ιδιαίτερα υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο, η επιλογή συνολικής θεραπείας έχει πρόσθετες παραμέτρους και μπορεί να δίνεται προτεραιότητα σε άλλες κατηγορίες φαρμάκων με τεκμηριωμένο καρδιονεφρικό όφελος.

4Δοσολογία Galvus 50 mg

Η δοσολογία της βιλνταγλιπτίνης δεν είναι ίδια σε όλα τα θεραπευτικά σχήματα. Σύμφωνα με την επίσημη ευρωπαϊκή πληροφορία προϊόντος, όταν το Galvus χρησιμοποιείται ως μονοθεραπεία, μαζί με μετφορμίνη, με θειαζολιδινεδιόνη, με μετφορμίνη και σουλφονυλουρία ή μαζί με ινσουλίνη με ή χωρίς μετφορμίνη, η συνιστώμενη ημερήσια δόση είναι συνήθως:

Galvus 50 mg το πρωί + Galvus 50 mg το βράδυ = 100 mg ημερησίως.^[2]

Υπάρχει σημαντική εξαίρεση όταν χρησιμοποιείται ως διπλός συνδυασμός με σουλφονυλουρία. Σε αυτή την περίπτωση η συνιστώμενη δόση της βιλνταγλιπτίνης είναι:

Galvus 50 mg μία φορά ημερησίως, το πρωί.

Στους συγκεκριμένους ασθενείς η δόση των 100 mg ημερησίως δεν έδειξε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα από τα 50 mg ημερησίως στην επίσημη τεκμηρίωση. Παράλληλα μπορεί να χρειαστεί μείωση της δόσης της σουλφονυλουρίας ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας.

Δόσεις βιλνταγλιπτίνης μεγαλύτερες από 100 mg ημερησίως δεν συνιστώνται.^[2]

Η δοσολογία αλλάζει επίσης σε μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Για αυτό δεν πρέπει να αντιγράφεται η δόση άλλου ασθενούς ούτε να αυξάνεται επειδή μια μεμονωμένη μέτρηση σακχάρου είναι υψηλή.

5Πώς και πότε λαμβάνεται

Το Galvus λαμβάνεται από το στόμα και μπορεί να χορηγηθεί με ή χωρίς φαγητό. Δεν υπάρχει απαίτηση να λαμβάνεται αποκλειστικά πριν ή μετά από γεύμα.^[2]

Όταν η δόση είναι 100 mg ημερησίως, συνήθως χωρίζεται σε ένα δισκίο 50 mg το πρωί και ένα δισκίο 50 mg το βράδυ. Η διατήρηση σχετικά σταθερού ωραρίου βοηθά ώστε ο ασθενής να μην ξεχνά τις δόσεις του.

Εάν παραλειφθεί μία δόση, η επίσημη πληροφορία προϊόντος αναφέρει ότι πρέπει να ληφθεί μόλις ο ασθενής το θυμηθεί. Δεν πρέπει να ληφθεί διπλή δόση την ίδια ημέρα για αναπλήρωση.^[2]

Το γεγονός ότι το φάρμακο μπορεί να λαμβάνεται χωρίς σχέση με το φαγητό δεν σημαίνει ότι η διατροφή παύει να έχει σημασία. Η αντιδιαβητική θεραπεία λειτουργεί μέσα σε ένα συνολικό πλάνο που περιλαμβάνει ισορροπημένη διατροφή, σωματική δραστηριότητα, έλεγχο βάρους όπου χρειάζεται και τακτική παρακολούθηση της γλυκαιμίας.

Αν το σάκχαρο παραμένει υψηλό, δεν πρέπει να λαμβάνεται επιπλέον Galvus χωρίς ιατρική οδηγία. Η επίμονη υπεργλυκαιμία απαιτεί αξιολόγηση της HbA1c, της συμμόρφωσης στη θεραπεία, της διατροφής, πιθανής οξείας νόσου και ενδεχομένως τροποποίηση του συνολικού θεραπευτικού σχήματος.

6Galvus και νεφρική λειτουργία

Η νεφρική λειτουργία είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη σωστή δοσολογία της βιλνταγλιπτίνης. Δεν αρκεί επομένως να γνωρίζουμε μόνο τη γλυκόζη ή την HbA1c.

Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή πληροφορία προϊόντος, σε ήπια νεφρική δυσλειτουργία με κάθαρση κρεατινίνης τουλάχιστον 50 mL/min δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.^[2]

Σε μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία καθώς και σε τελικού σταδίου νεφρική νόσο, η συνιστώμενη δόση είναι:

Galvus 50 mg μία φορά ημερησίως.

Για ασθενείς με τελικού σταδίου νεφρική νόσο που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση η κλινική εμπειρία είναι πιο περιορισμένη και η επίσημη πληροφορία συνιστά προσοχή.

Στην καθημερινή εργαστηριακή παρακολούθηση χρησιμοποιούνται κυρίως η κρεατινίνη και το eGFR. Το eGFR βοηθά στην εκτίμηση του βαθμού νεφρικής δυσλειτουργίας, αλλά ο θεράπων ιατρός μπορεί να λαμβάνει υπόψη και άλλες παραμέτρους ανάλογα με την ηλικία, τη μυϊκή μάζα και την κλινική κατάσταση.

Η νεφρική λειτουργία δεν παρακολουθείται μόνο επειδή επηρεάζει τη δόση του Galvus. Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για χρόνια νεφρική νόσο. Για αυτό στον συνολικό έλεγχο μπορεί να περιλαμβάνονται γενική ούρων και λόγος αλβουμίνης/κρεατινίνης ούρων, ακόμη και όταν η κρεατινίνη αίματος φαίνεται φυσιολογική.

7Galvus, ήπαρ, ALT και AST

Η παρακολούθηση του ήπατος αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία ασφάλειας της βιλνταγλιπτίνης. Έχουν αναφερθεί σπάνιες περιπτώσεις ηπατικής δυσλειτουργίας, συμπεριλαμβανομένης της ηπατίτιδας, και για αυτό η επίσημη ευρωπαϊκή πληροφορία προβλέπει συγκεκριμένη εργαστηριακή παρακολούθηση.^[2]

Πριν αρχίσει η θεραπεία πρέπει να υπάρχουν εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας ώστε να γνωρίζουμε τις αρχικές τιμές του ασθενούς.

Το Galvus δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με ALT ή AST πάνω από 3 φορές το ανώτερο φυσιολογικό όριο πριν από την έναρξη.

Μετά την έναρξη, η επίσημη σύσταση είναι:

• έλεγχος ηπατικής λειτουργίας πριν από τη θεραπεία,
• έλεγχος ανά 3 μήνες κατά το πρώτο έτος,
• περιοδικός έλεγχος στη συνέχεια.

Εάν εμφανιστεί αύξηση τρανσαμινασών, χρειάζεται επαναληπτική εξέταση για επιβεβαίωση και συχνότερη παρακολούθηση μέχρι οι τιμές να επανέλθουν. Αν παραμένει αύξηση ALT ή AST τουλάχιστον 3 φορές πάνω από το ανώτερο φυσιολογικό όριο, συνιστάται διακοπή της θεραπείας.

Εάν εμφανιστεί ίκτερος ή άλλη κλινική εικόνα που υποδηλώνει ηπατική δυσλειτουργία, απαιτείται άμεση ιατρική αξιολόγηση. Μετά από διακοπή του Galvus λόγω ηπατικής δυσλειτουργίας και ομαλοποίηση των εξετάσεων, η ευρωπαϊκή ΠΧΠ αναφέρει ότι η θεραπεία δεν πρέπει να επανεκκινείται.^[2]

Εδώ η εργαστηριακή παρακολούθηση έχει πραγματική κλινική αξία: ALT και AST μπορούν να αποκαλύψουν μεταβολές προτού ο ασθενής εμφανίσει εμφανή συμπτώματα.

8Galvus, HbA1c και σάκχαρο

Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας δεν κρίνεται από μία μόνο μέτρηση σακχάρου. Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη HbA1c αποτελεί βασικό εργαστηριακό δείκτη για την παρακολούθηση της μακροχρόνιας γλυκαιμικής ρύθμισης.

Η γλυκόζη αίματος δείχνει την κατάσταση τη στιγμή της αιμοληψίας, ενώ η HbA1c αποτυπώνει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό τη συνολική έκθεση σε αυξημένη γλυκόζη κατά τις προηγούμενες εβδομάδες. Οι δύο εξετάσεις επομένως συμπληρώνουν η μία την άλλη.

Η βιλνταγλιπτίνη μπορεί να μειώσει τόσο τη γλυκόζη νηστείας όσο και τη μεταγευματική γλυκόζη μέσω του μηχανισμού των ινκρετινών. Η τελική μεταβολή της HbA1c διαφέρει σημαντικά μεταξύ ασθενών και εξαρτάται από την αρχική HbA1c, την υπόλοιπη θεραπεία, τη διατροφή, τη σωματική δραστηριότητα, τη διάρκεια του διαβήτη και τη λειτουργία των β-κυττάρων.

Για αυτό δεν είναι σωστό να υπάρχει ένας μοναδικός αριθμός που να απαντά «πόσο θα ρίξει το Galvus τη HbA1c» για όλους. Η ανταπόκριση πρέπει να αξιολογείται εξατομικευμένα.

Εάν η HbA1c παραμένει πάνω από τον εξατομικευμένο θεραπευτικό στόχο, χρειάζεται συνολική επανεκτίμηση. Μπορεί να χρειάζεται έλεγχος της σωστής λήψης της αγωγής, αλλαγή διατροφικών συνηθειών, αύξηση φυσικής δραστηριότητας ή τροποποίηση της αντιδιαβητικής θεραπείας.

Δείτε επίσης: Σάκχαρο Αίματος – Φυσιολογικές Τιμές και Ερμηνεία.

9Υπογλυκαιμία

Ένα από τα πρακτικά πλεονεκτήματα των αναστολέων DPP-4 είναι ότι ο μηχανισμός τους εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τη συγκέντρωση γλυκόζης. Έτσι, όταν το Galvus χρησιμοποιείται μόνο του ή με μετφορμίνη, ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας είναι γενικά χαμηλότερος από ό,τι με φάρμακα που αυξάνουν την ινσουλίνη ανεξάρτητα από τη γλυκόζη.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι υπογλυκαιμία δεν μπορεί να συμβεί. Ο κίνδυνος αυξάνεται όταν η βιλνταγλιπτίνη χρησιμοποιείται μαζί με σουλφονυλουρία ή ινσουλίνη.^[2]

Για τον λόγο αυτό, όταν το Galvus προστίθεται σε σουλφονυλουρία μπορεί να εξεταστεί από τον θεράποντα ιατρό χαμηλότερη δόση της σουλφονυλουρίας.

Πιθανά συμπτώματα υπογλυκαιμίας περιλαμβάνουν:

• έντονη πείνα,
• τρόμο,
• εφίδρωση,
• ταχυκαρδία,
• ζάλη,
• αδυναμία,
• δυσκολία συγκέντρωσης ή σύγχυση.

Η εργαστηριακή γλυκόζη κάτω από 70 mg/dL βρίσκεται στο εύρος της υπογλυκαιμίας, αλλά η αντιμετώπιση πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα συμπτώματα, τα φάρμακα του ασθενούς και το κλινικό πλαίσιο.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν υπάρχουν αλλαγές στη διατροφή, σημαντικά μικρότερη πρόσληψη τροφής, έντονη άσκηση, οξεία νόσος ή αλλαγές στη δόση ινσουλίνης και άλλων αντιδιαβητικών.

10Galvus με μετφορμίνη – Galvus και Eucreas

Ο συνδυασμός βιλνταγλιπτίνης και μετφορμίνης είναι ένας συχνός τρόπος ενίσχυσης της αντιδιαβητικής θεραπείας όταν η μετφορμίνη μόνη της δεν επαρκεί για τον επιθυμητό γλυκαιμικό έλεγχο.

Τα δύο φάρμακα έχουν διαφορετικούς αλλά συμπληρωματικούς μηχανισμούς. Η μετφορμίνη μειώνει κυρίως την ηπατική παραγωγή γλυκόζης και βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη, ενώ η βιλνταγλιπτίνη ενισχύει τη δράση των ινκρετινών.

Galvus και Eucreas δεν είναι το ίδιο φάρμακο. Το Galvus περιέχει μόνο βιλνταγλιπτίνη 50 mg. Το Eucreas είναι σταθερός συνδυασμός βιλνταγλιπτίνης + μετφορμίνης στο ίδιο δισκίο.^[5]

Αυτό έχει πρακτική σημασία επειδή οι αντενδείξεις και οι προφυλάξεις ενός συνδυαστικού δισκίου δεν εξαρτώνται μόνο από τη βιλνταγλιπτίνη αλλά και από τη μετφορμίνη. Για παράδειγμα, η νεφρική λειτουργία επηρεάζει ιδιαίτερα την καταλληλότητα και τη δοσολογία της μετφορμίνης.

Αν ένας ασθενής παίρνει ξεχωριστά Galvus και μετφορμίνη, δεν πρέπει να τα αντικαθιστά μόνος του με σταθερό συνδυασμό. Η συνολική ποσότητα βιλνταγλιπτίνης και μετφορμίνης πρέπει να αντιστοιχεί στο θεραπευτικό σχήμα που έχει καθορίσει ο ιατρός.

11Galvus με σουλφονυλουρία ή ινσουλίνη

Η βιλνταγλιπτίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα, αλλά η συνύπαρξη φαρμάκων που αυξάνουν την ινσουλίνη αλλάζει το προφίλ κινδύνου για υπογλυκαιμία.

Όταν χρησιμοποιείται ως διπλός συνδυασμός με σουλφονυλουρία, η συνιστώμενη δόση Galvus είναι 50 mg μία φορά ημερησίως το πρωί. Μπορεί επίσης να χρειαστεί μείωση της σουλφονυλουρίας ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας.^[2]

Σε συνδυασμό με ινσουλίνη, με ή χωρίς μετφορμίνη, η ευρωπαϊκή πληροφορία προϊόντος περιλαμβάνει τη βιλνταγλιπτίνη στα θεραπευτικά σχήματα όπου η ημερήσια δόση μπορεί να είναι 100 mg, δηλαδή 50 mg πρωί και 50 mg βράδυ, εφόσον δεν υπάρχει λόγος νεφρικής προσαρμογής.

Το Galvus δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να «διορθώνει» αυθαίρετα υψηλές τιμές γλυκόζης όπως θα γινόταν με εξατομικευμένο διορθωτικό σχήμα ινσουλίνης. Δεν έχει σχεδιαστεί ως φάρμακο άμεσης διόρθωσης μιας οξείας υπεργλυκαιμίας.

Επίσης, εάν ένας ασθενής που λαμβάνει ινσουλίνη παρουσιάζει επανειλημμένες υπογλυκαιμίες μετά την προσθήκη ή αλλαγή αντιδιαβητικής αγωγής, χρειάζεται επανεκτίμηση των δόσεων από τον θεράποντα και όχι αυθαίρετη διακοπή ενός από τα φάρμακα.

12Παρενέργειες του Galvus

Όπως όλα τα φάρμακα, το Galvus μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες. Η συχνότητα ορισμένων συμπτωμάτων διαφέρει ανάλογα με το αν η βιλνταγλιπτίνη χρησιμοποιείται μόνη της ή μαζί με άλλα αντιδιαβητικά.

Στην ευρωπαϊκή πληροφορία προϊόντος έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων:

• ρινοφαρυγγίτιδα και λοιμώξεις ανώτερου αναπνευστικού,
• ζάλη, κεφαλαλγία και τρόμος,
• θολή όραση,
• ναυτία, έμετος, διάρροια ή δυσκοιλιότητα,
• κοιλιακό άλγος και γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση,
• εφίδρωση, κνησμός, εξάνθημα ή δερματίτιδα,
• αρθραλγία ή μυαλγία,
• εξασθένηση ή περιφερικό οίδημα,
• μη φυσιολογικές εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας.

Οι περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες δεν σημαίνουν ότι κάθε ασθενής πρέπει να διακόψει το φάρμακο. Η αξιολόγηση εξαρτάται από τη βαρύτητα, τη διάρκειά τους, τα υπόλοιπα φάρμακα και την πιθανότητα το σύμπτωμα να οφείλεται σε άλλη αιτία.

Υπάρχουν όμως ορισμένα συμπτώματα που χρειάζονται άμεση ιατρική αξιολόγηση, όπως έντονος και επίμονος κοιλιακός πόνος που δημιουργεί υποψία παγκρεατίτιδας, ίκτερος, σοβαρή αλλεργική αντίδραση ή νέες φυσαλίδες και εκτεταμένες δερματικές αλλοιώσεις.^[2]

13Παγκρεατίτιδα

Η χρήση βιλνταγλιπτίνης έχει συσχετιστεί με κίνδυνο εμφάνισης οξείας παγκρεατίτιδας και η συγκεκριμένη προειδοποίηση περιλαμβάνεται στην επίσημη ευρωπαϊκή πληροφορία προϊόντος.^[2]

Ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα που απαιτεί προσοχή είναι ο έντονος, επίμονος κοιλιακός πόνος, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από ναυτία ή έμετο ή αντανακλά προς την πλάτη.

Εάν υπάρχει υποψία παγκρεατίτιδας, η επίσημη οδηγία είναι να διακόπτεται η βιλνταγλιπτίνη και να γίνεται άμεση ιατρική αξιολόγηση. Εάν επιβεβαιωθεί οξεία παγκρεατίτιδα, η θεραπεία με βιλνταγλιπτίνη δεν πρέπει να επανεκκινείται.

Σε ασθενείς με προηγούμενο ιστορικό οξείας παγκρεατίτιδας απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή.

Οι εξετάσεις λιπάσης και αμυλάσης μπορεί να χρησιμοποιηθούν όταν υπάρχει κλινική υποψία, αλλά δεν είναι σωστό να χρησιμοποιούνται απομονωμένα για να αποφασίζεται αν ένας ασθενής έχει ή δεν έχει παγκρεατίτιδα. Η διάγνωση βασίζεται στον συνδυασμό συμπτωμάτων, εργαστηριακών ευρημάτων και, όταν χρειάζεται, απεικονιστικού ελέγχου.

Δεν απαιτείται σε όλους τους ασυμπτωματικούς ασθενείς περιοδική μέτρηση λιπάσης απλώς και μόνο επειδή παίρνουν Galvus. Οι εξετάσεις πρέπει να ζητούνται με βάση το κλινικό πλαίσιο.

14Δέρμα, πομφολυγώδες πεμφιγοειδές και αγγειοοίδημα

Στην παρακολούθηση ενός ασθενούς που λαμβάνει βιλνταγλιπτίνη δεν πρέπει να αγνοούνται νέες δερματικές βλάβες. Μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου έχουν αναφερθεί πομφολυγώδεις και αποφολιδωτικές δερματικές βλάβες, μεταξύ των οποίων και πομφολυγώδες πεμφιγοειδές.^[2]

Η εμφάνιση νέων φυσαλίδων, διαβρώσεων ή ανεξήγητων εκτεταμένων βλαβών πρέπει να οδηγεί σε ιατρική αξιολόγηση. Δεν είναι σωστό να θεωρείται αυτομάτως ότι κάθε δερματικό εξάνθημα προκαλείται από το Galvus, αλλά ούτε να αγνοείται όταν είναι νέο, επίμονο ή σοβαρό.

Έχουν επίσης αναφερθεί περιπτώσεις αγγειοοιδήματος. Η επίσημη πληροφορία προϊόντος επισημαίνει ότι μπορεί να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος αγγειοοιδήματος σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα αναστολέα ΜΕΑ, όπως συμβαίνει με ορισμένα φάρμακα για υπέρταση ή καρδιακή νόσο.

Αιφνίδιο πρήξιμο στο πρόσωπο, στα χείλη ή στη γλώσσα, δυσκολία στην κατάποση ή ιδιαίτερα δυσκολία στην αναπνοή απαιτούν επείγουσα ιατρική αντιμετώπιση.

Η τακτική φροντίδα του δέρματος και των ποδιών είναι έτσι κι αλλιώς σημαντική σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, λόγω του κινδύνου νευροπάθειας, αγγειοπάθειας και διαβητικών ελκών.

15Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα

Η βιλνταγλιπτίνη έχει σχετικά χαμηλό δυναμικό φαρμακοκινητικών αλληλεπιδράσεων. Δεν αποτελεί υπόστρωμα του κυτοχρώματος CYP450 και δεν αναστέλλει ή επάγει τα ένζυμα CYP450, επομένως είναι λιγότερο πιθανό να παρουσιάζει πολλές από τις κλασικές αλληλεπιδράσεις που εμφανίζουν άλλα φάρμακα.^[2]

Σε μελέτες δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις με μετφορμίνη, πιογλιταζόνη ή γλιβουρίδη. Επίσης δεν βρέθηκαν κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις σε μελέτες με διγοξίνη και βαρφαρίνη σε υγιείς εθελοντές, ούτε με αμλοδιπίνη, ραμιπρίλη, βαλσαρτάνη ή σιμβαστατίνη.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ένας ασθενής μπορεί να προσθέτει οποιοδήποτε φάρμακο χωρίς έλεγχο. Η συνολική θεραπεία του διαβήτη επηρεάζεται και από φάρμακα που μπορούν να αυξήσουν τη γλυκόζη, όπως κορτικοστεροειδή, θειαζιδικά διουρητικά, ορισμένα θυρεοειδικά σκευάσματα ή συμπαθομιμητικά.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στους αναστολείς ΜΕΑ, επειδή η ταυτόχρονη χρήση μπορεί να συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο αγγειοοιδήματος.

Ο ασθενής πρέπει να ενημερώνει τον ιατρό και τον φαρμακοποιό του για όλα τα συνταγογραφούμενα και μη συνταγογραφούμενα φάρμακα, φυτικά προϊόντα και συμπληρώματα που χρησιμοποιεί.

16Galvus και καρδιά

Σε κλινική μελέτη ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια κατηγορίας NYHA I–III, η θεραπεία με βιλνταγλιπτίνη δεν συνδέθηκε με μεταβολή της λειτουργίας της αριστερής κοιλίας ή επιδείνωση προϋπάρχουσας συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας σε σύγκριση με placebo. Ωστόσο, η κλινική εμπειρία στην κατηγορία NYHA III παραμένει περιορισμένη και τα αποτελέσματα δεν θεωρούνται οριστικά.^[2]

Για ασθενείς με NYHA IV δεν υπάρχει αντίστοιχη κλινική εμπειρία και η ευρωπαϊκή πληροφορία προϊόντος αναφέρει ότι η χρήση δεν συνιστάται.

Είναι επίσης σημαντικό να μη συγχέεται η «καρδιαγγειακή ασφάλεια» ενός φαρμάκου με την ύπαρξη αποδεδειγμένου πρόσθετου καρδιαγγειακού οφέλους. Το Galvus χρησιμοποιείται κυρίως για γλυκαιμικό έλεγχο.

Σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και καρδιακή ανεπάρκεια, χρόνια νεφρική νόσο ή εγκατεστημένη αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο, η επιλογή θεραπείας μπορεί να επηρεάζεται σημαντικά από τις σύγχρονες στρατηγικές που δίνουν ιδιαίτερο ρόλο σε SGLT2 αναστολείς και κατάλληλες θεραπείες GLP-1.

Επομένως το ερώτημα «Galvus ή άλλο αντιδιαβητικό;» δεν απαντάται μόνο από την HbA1c. Χρειάζεται συνολική αξιολόγηση του ασθενούς.

17Galvus και σωματικό βάρος

Το Galvus δεν είναι φάρμακο αδυνατίσματος. Οι αναστολείς DPP-4 θεωρούνται γενικά θεραπείες χωρίς τη σημαντική απώλεια βάρους που μπορεί να παρατηρείται με ορισμένες θεραπείες GLP-1 ή GIP/GLP-1.

Για έναν ασθενή που χρειάζεται κυρίως πρόσθετο γλυκαιμικό έλεγχο και στον οποίο η αποφυγή υπογλυκαιμίας έχει ιδιαίτερη σημασία, ένας αναστολέας DPP-4 μπορεί να έχει θέση στο θεραπευτικό σχήμα. Εάν όμως η παχυσαρκία αποτελεί βασικό θεραπευτικό πρόβλημα, άλλες κατηγορίες μπορεί να έχουν σημαντικότερη επίδραση στο σωματικό βάρος.

Δεν είναι σωστό να περιμένει κάποιος σημαντική απώλεια κιλών απλώς επειδή ξεκίνησε Galvus. Αντίστοιχα, μία μικρή μεταβολή του βάρους δεν πρέπει να αποδίδεται αυτομάτως στο φάρμακο χωρίς να εξετάζονται διατροφή, υγρά, σωματική δραστηριότητα και άλλα φάρμακα.

Ο έλεγχος του βάρους αποτελεί μέρος της συνολικής αντιμετώπισης του διαβήτη τύπου 2 επειδή σχετίζεται με την αντίσταση στην ινσουλίνη, την αρτηριακή πίεση, τη λιπώδη νόσο του ήπατος, τα λιπίδια και τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.

18Κύηση, θηλασμός, ηλικιωμένοι και παιδιά

Κύηση

Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα από τη χρήση βιλνταγλιπτίνης σε εγκύους. Η επίσημη ευρωπαϊκή πληροφορία αναφέρει ότι, λόγω έλλειψης επαρκών ανθρώπινων δεδομένων, το Galvus δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την εγκυμοσύνη.^[2]

Ο διαβήτης στην εγκυμοσύνη απαιτεί ιδιαίτερα στενή παρακολούθηση και η επιλογή θεραπείας γίνεται από τον θεράποντα με βάση τα δεδομένα ασφάλειας για μητέρα και έμβρυο.

Θηλασμός

Δεν είναι γνωστό εάν η βιλνταγλιπτίνη εκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Επειδή σε ζωικά δεδομένα παρατηρήθηκε απέκκριση στο γάλα, η ευρωπαϊκή πληροφορία αναφέρει ότι το Galvus δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τον θηλασμό.

Ηλικιωμένοι

Δεν απαιτείται προσαρμογή δόσης αποκλειστικά λόγω ηλικίας. Ωστόσο, επειδή η νεφρική λειτουργία συχνά μειώνεται με την ηλικία, η δοσολογία πρέπει να ελέγχεται με βάση τη νεφρική λειτουργία και όχι μόνο με βάση το έτος γέννησης.

Παιδιά και έφηβοι

Το Galvus δεν συνιστάται σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών, καθώς η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί για αυτή την ηλικιακή ομάδα.^[2]

19Ποιες εξετάσεις χρειάζονται με Galvus

Η εργαστηριακή παρακολούθηση ενός ασθενούς που παίρνει Galvus έχει δύο στόχους: να αξιολογεί αν ο διαβήτης ρυθμίζεται και να ελέγχει παράγοντες ασφάλειας που σχετίζονται με το φάρμακο και τη συνολική υγεία του ασθενούς.

Εξέταση	Γιατί γίνεται	Πρακτική σημασία
Γλυκόζη αίματος	Άμεση εικόνα γλυκαιμίας	Έλεγχος υπεργλυκαιμίας ή υπογλυκαιμίας
HbA1c	Μακροχρόνια γλυκαιμική εικόνα	Βασικός δείκτης αποτελεσματικότητας της θεραπείας
ALT / AST	Ηπατική ασφάλεια	Πριν την έναρξη, ανά 3 μήνες τον πρώτο χρόνο και περιοδικά μετά
Κρεατινίνη	Νεφρική λειτουργία	Χρήσιμη για την εκτίμηση της σωστής δόσης και της συνολικής νεφρικής υγείας
eGFR	Εκτίμηση σπειραματικής διήθησης	Μειωμένη νεφρική λειτουργία μπορεί να απαιτεί Galvus 50 mg μία φορά ημερησίως
ACR ούρων	Έλεγχος αλβουμινουρίας	Πρώιμη αναγνώριση διαβητικής νεφρικής βλάβης
Λιπιδαιμικό προφίλ	Καρδιαγγειακός κίνδυνος	LDL, HDL και τριγλυκερίδια αποτελούν μέρος της συνολικής παρακολούθησης του διαβήτη
Λιπάση / αμυλάση	Όταν υπάρχει κλινική υποψία παγκρεατίτιδας	Δεν αποτελούν υποχρεωτικό screening σε κάθε ασυμπτωματικό ασθενή

Από τις παραπάνω εξετάσεις, ο έλεγχος ALT και AST έχει ιδιαίτερη σχέση με τη βιλνταγλιπτίνη, επειδή η επίσημη ΠΧΠ προβλέπει συγκεκριμένο πρόγραμμα παρακολούθησης της ηπατικής λειτουργίας.^[2]

Η κρεατινίνη και το eGFR έχουν επίσης πρακτική σημασία επειδή η δόση πρέπει να μειωθεί σε μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Παράλληλα αποτελούν βασικές εξετάσεις για κάθε ασθενή με διαβήτη, ανεξάρτητα από το Galvus.

20Galvus vs Januvia, Trajenta, Jardiance και GLP-1

Δεν υπάρχει ένα αντιδιαβητικό φάρμακο που να είναι «καλύτερο» για όλους. Η επιλογή εξαρτάται από τον θεραπευτικό στόχο και τα χαρακτηριστικά του ασθενούς.

Φάρμακο	Δραστική	Κατηγορία	Νεφρική δοσολογία	Κύριο πρακτικό χαρακτηριστικό
Galvus	Βιλνταγλιπτίνη	DPP-4	Μείωση σε 50 mg/ημέρα σε μέτρια/σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία	Συχνά 50 mg δύο φορές/ημέρα
Januvia	Σιταγλιπτίνη	DPP-4	Χρειάζεται προσαρμογή με μειωμένη νεφρική λειτουργία	Συνήθως μία φορά/ημέρα
Trajenta	Λιναγλιπτίνη	DPP-4	Δεν απαιτείται νεφρική προσαρμογή της λιναγλιπτίνης	5 mg μία φορά/ημέρα
Jardiance	Εμπαγλιφλοζίνη	SGLT2	Το eGFR επηρεάζει τη χρήση και τη θεραπευτική στρατηγική	Σημαντικός καρδιονεφρικός ρόλος σε κατάλληλους ασθενείς
GLP-1 θεραπείες	Διαφέρει	GLP-1 RA / συναφείς	Εξαρτάται από το φάρμακο	Μεγαλύτερη επίδραση στη γλυκαιμία και συχνά στο βάρος

Galvus ή Januvia; Και τα δύο είναι αναστολείς DPP-4, αλλά διαφέρουν στη δοσολογία και στη νεφρική προσαρμογή. Η βιλνταγλιπτίνη χορηγείται συχνά δύο φορές ημερησίως, ενώ η σιταγλιπτίνη συνήθως μία φορά.

Galvus ή Trajenta; Η λιναγλιπτίνη έχει την πρακτική ιδιαιτερότητα ότι δεν απαιτεί προσαρμογή δόσης λόγω νεφρικής δυσλειτουργίας. Αντίθετα, η βιλνταγλιπτίνη μειώνεται σε 50 mg μία φορά την ημέρα σε μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία.

Galvus ή Jardiance; Δεν πρόκειται για απλές εναλλακτικές της ίδιας κατηγορίας. Η εμπαγλιφλοζίνη είναι SGLT2 αναστολέας και έχει διαφορετικό μηχανισμό και διαφορετική θέση σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια ή χρόνια νεφρική νόσο.

Galvus ή Ozempic/άλλη GLP-1 θεραπεία; Οι GLP-1 θεραπείες έχουν διαφορετικό μηχανισμό και συχνά ισχυρότερη επίδραση στην απώλεια βάρους. Δεν πρέπει να θεωρούνται ισοδύναμα φάρμακα ούτε να γίνεται αλλαγή μόνο με βάση μία τιμή HbA1c.

Η σωστή επιλογή λαμβάνει υπόψη γλυκαιμικό στόχο, κίνδυνο υπογλυκαιμίας, βάρος, νεφρική λειτουργία, καρδιαγγειακή νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια, κόστος, ανοχή και ευκολία λήψης.

21Συχνές ερωτήσεις για το Galvus

Ποια είναι η κανονική δόση του Galvus 50 mg;

Σε πολλά θεραπευτικά σχήματα η συνιστώμενη δόση είναι 50 mg το πρωί και 50 mg το βράδυ, δηλαδή συνολικά 100 mg ημερησίως. Υπάρχουν όμως σημαντικές εξαιρέσεις. Σε διπλό συνδυασμό με σουλφονυλουρία χρησιμοποιούνται συνήθως 50 mg μία φορά ημερησίως και σε μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία επίσης 50 mg μία φορά ημερησίως.

Το Galvus λαμβάνεται πριν ή μετά το φαγητό;

Μπορεί να ληφθεί με ή χωρίς φαγητό. Είναι χρήσιμο όμως να λαμβάνεται σε σταθερές ώρες ώστε να αποφεύγονται παραλείψεις δόσεων.

Το Galvus προκαλεί υπογλυκαιμία;

Όταν χρησιμοποιείται μόνο του ή με μετφορμίνη ο κίνδυνος είναι γενικά χαμηλός. Ο κίνδυνος αυξάνεται όταν χορηγείται μαζί με σουλφονυλουρία ή ινσουλίνη και μπορεί να απαιτείται προσαρμογή της συνολικής θεραπείας.

Το Galvus πρέπει να μειώνεται αν έχω χαμηλό eGFR;

Σε μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία ή τελικού σταδίου νεφρική νόσο η συνιστώμενη δόση της βιλνταγλιπτίνης είναι 50 mg μία φορά ημερησίως. Η ακριβής αξιολόγηση πρέπει να γίνεται από τον θεράποντα με βάση τη νεφρική λειτουργία και ολόκληρη την αγωγή.

Γιατί χρειάζονται ALT και AST με Galvus;

Επειδή έχουν αναφερθεί σπάνιες περιπτώσεις ηπατικής δυσλειτουργίας. Η ευρωπαϊκή ΠΧΠ συνιστά ηπατικό έλεγχο πριν την έναρξη, κάθε τρεις μήνες κατά το πρώτο έτος και περιοδικά στη συνέχεια.

Μπορώ να πάρω Galvus αν οι τρανσαμινάσες είναι αυξημένες;

Το Galvus δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, συμπεριλαμβανομένων ασθενών που πριν τη θεραπεία έχουν ALT ή AST πάνω από τρεις φορές το ανώτερο φυσιολογικό όριο. Μικρότερες αυξήσεις χρειάζονται εξατομικευμένη ιατρική αξιολόγηση και δεν ερμηνεύονται μόνο από έναν αριθμό.

Galvus και Eucreas είναι το ίδιο;

Όχι. Το Galvus περιέχει μόνο βιλνταγλιπτίνη. Το Eucreas περιέχει βιλνταγλιπτίνη μαζί με μετφορμίνη στο ίδιο δισκίο. Για αυτό οι αντενδείξεις, οι δόσεις και οι προφυλάξεις δεν είναι απολύτως ίδιες.

Τι κάνω αν ξεχάσω μία δόση Galvus;

Η ευρωπαϊκή πληροφορία προϊόντος αναφέρει ότι η δόση λαμβάνεται μόλις ο ασθενής το θυμηθεί. Δεν πρέπει να λαμβάνεται διπλή δόση την ίδια ημέρα για αναπλήρωση.

Το Galvus αδυνατίζει;

Δεν είναι φάρμακο απώλειας βάρους. Δεν αναμένεται η σημαντική απώλεια βάρους που μπορεί να παρατηρείται με ορισμένες θεραπείες GLP-1 ή GIP/GLP-1.

Ποια εξέταση δείχνει αν λειτουργεί το Galvus;

Η HbA1c είναι βασικός δείκτης μακροχρόνιας γλυκαιμικής ρύθμισης. Χρησιμοποιούνται επίσης γλυκόζη αίματος, μετρήσεις στο σπίτι ή CGM όπου ενδείκνυται και συνολική κλινική αξιολόγηση.

Μπορώ να πάρω Galvus αν έχω πάθει παγκρεατίτιδα στο παρελθόν;

Η επίσημη πληροφορία προϊόντος ζητά ιδιαίτερη προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό οξείας παγκρεατίτιδας. Η απόφαση πρέπει να λαμβάνεται από τον θεράποντα μετά από αξιολόγηση του ιστορικού και των εναλλακτικών θεραπειών.

Πότε πρέπει να ανησυχήσω για παγκρεατίτιδα;

Έντονος και επίμονος κοιλιακός πόνος, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από ναυτία, έμετο ή αντανακλά στην πλάτη, χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση. Εάν υπάρχει υποψία παγκρεατίτιδας, η βιλνταγλιπτίνη πρέπει να διακοπεί μέχρι να αξιολογηθεί η κατάσταση.

Μπορώ να πάρω Galvus μαζί με μετφορμίνη;

Ναι. Ο συνδυασμός βιλνταγλιπτίνης και μετφορμίνης αποτελεί εγκεκριμένη θεραπευτική επιλογή σε κατάλληλους ασθενείς. Υπάρχει επίσης σταθερός συνδυασμός των δύο δραστικών ουσιών, όπως το Eucreas.

22Τι να θυμάστε

• Το Galvus περιέχει βιλνταγλιπτίνη 50 mg και ανήκει στους αναστολείς DPP-4.
• Χρησιμοποιείται σε ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.
• Σε πολλά θεραπευτικά σχήματα η δόση είναι 50 mg το πρωί και 50 mg το βράδυ.
• Σε διπλό συνδυασμό με σουλφονυλουρία η συνιστώμενη δόση είναι συνήθως 50 mg μία φορά ημερησίως.
• Σε μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία η συνιστώμενη δόση είναι 50 mg μία φορά ημερησίως.
• Δόσεις πάνω από 100 mg ημερησίως δεν συνιστώνται.
• Μπορεί να λαμβάνεται με ή χωρίς φαγητό.
• Δεν χρησιμοποιείται για διαβήτη τύπου 1 ή για θεραπεία διαβητικής κετοξέωσης.
• Απαιτούνται εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας πριν από την έναρξη, ανά τρεις μήνες το πρώτο έτος και περιοδικά μετά.
• Το Galvus δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ηπατική δυσλειτουργία, συμπεριλαμβανομένων αρχικών ALT ή AST πάνω από 3 φορές το ανώτερο φυσιολογικό όριο.
• Η HbA1c και η γλυκόζη χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση του γλυκαιμικού ελέγχου.
• Η κρεατινίνη και το eGFR βοηθούν στην αξιολόγηση της νεφρικής λειτουργίας και της σωστής δοσολογίας.
• Ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας αυξάνεται όταν η βιλνταγλιπτίνη χρησιμοποιείται μαζί με σουλφονυλουρία ή ινσουλίνη.
• Έντονος επίμονος κοιλιακός πόνος χρειάζεται άμεση αξιολόγηση για πιθανή παγκρεατίτιδα.
• Νέες φυσαλίδες ή σοβαρές δερματικές βλάβες χρειάζονται ιατρική εκτίμηση.
• Το Galvus δεν είναι το ίδιο με το Eucreas: το Eucreas περιέχει επιπλέον μετφορμίνη.

Συμπέρασμα: Το Galvus αποτελεί καθιερωμένο φάρμακο της κατηγορίας DPP-4 για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Το ιδιαίτερο σημείο που πρέπει να θυμάται ο ασθενής δεν είναι μόνο η γλυκαιμική του δράση, αλλά και η ανάγκη να επιλέγεται η σωστή δόση ανάλογα με τη νεφρική λειτουργία και να πραγματοποιείται οργανωμένος έλεγχος της ηπατικής λειτουργίας. Η HbA1c δείχνει αν η συνολική θεραπεία επιτυγχάνει τον επιθυμητό γλυκαιμικό στόχο, ενώ ALT, AST, κρεατινίνη και eGFR προσθέτουν σημαντικές πληροφορίες ασφάλειας.

---

Εργαστηριακός έλεγχος για σακχαρώδη διαβήτη

Για την παρακολούθηση του διαβήτη μπορεί να χρειάζονται, ανάλογα με το ιστορικό και τη θεραπεία, γλυκόζη, HbA1c, κρεατινίνη/eGFR, ALT, AST, λιπίδια, γενική ούρων και έλεγχος αλβουμινουρίας.

---

Βιβλιογραφία – Επίσημες πηγές

1. European Medicines Agency (EMA) – Galvus, vildagliptin.
   Ευρωπαϊκή αξιολόγηση, ενδείξεις και πληροφορίες φαρμάκου.
   EMA Galvus EPAR →
2. European Commission / European Medicines Agency – Galvus 50 mg, Summary of Product Characteristics.
   Επίσημη ευρωπαϊκή ΠΧΠ για δοσολογία, νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία, παρακολούθηση ηπατικών ενζύμων, παγκρεατίτιδα, ανεπιθύμητες ενέργειες και αλληλεπιδράσεις.
   EU Union Register – Galvus →
3. European Commission – Commission Implementing Decision C(2026) 3666 final, 26 May 2026.
   Νεότερη απόφαση για την άδεια κυκλοφορίας του Galvus – vildagliptin στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
   European Commission Decision 2026 →
4. Γαληνός – GALVUS TABLET 50 MG/TAB.
   Ελληνική φαρμακευτική καταχώριση, δραστική ουσία, περιεκτικότητα και συσκευασία.
   Galvus 50 mg – Γαληνός →
5. Γαληνός – Βιλνταγλιπτίνη: διαθέσιμα σκευάσματα.
   Καταχωρίσεις φαρμάκων βιλνταγλιπτίνης στην ελληνική αγορά.
   Βιλνταγλιπτίνη – Διαθέσιμα σκευάσματα →
6. European Medicines Agency – Eucreas.
   Επίσημη ευρωπαϊκή πληροφορία για τον σταθερό συνδυασμό βιλνταγλιπτίνης και μετφορμίνης.
   EMA Eucreas →
7. electronic Medicines Compendium – Galvus 50 mg, Summary of Product Characteristics.
   Εγκεκριμένη πληροφορία προϊόντος για βιλνταγλιπτίνη.
   Galvus SmPC →
8. Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμία – HbA1c: Γλυκοζυλιωμένη Αιμοσφαιρίνη.
   HbA1c – Πλήρης οδηγός →
9. Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμία – Νεφρική Λειτουργία.
   Κρεατινίνη, eGFR, Ουρία και Εξετάσεις Νεφρών →

Επιστημονική επιμέλεια: Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος, Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος.

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη ιατρική συμβουλή, τη διάγνωση ή τη θεραπεία από τον θεράποντα ιατρό. Η επιλογή αντιδιαβητικής αγωγής, η δοσολογία και η συχνότητα εργαστηριακής παρακολούθησης καθορίζονται εξατομικευμένα.