Trajenta 5 mg (Λιναγλιπτίνη): HbA1c, Γλυκόζη, Νεφρική Λειτουργία, Δοσολογία & Παρενέργειες

Δημοσίευση:
13 Αυγούστου 2026
•
Τελευταία ενημέρωση:
28 Αυγούστου 2026

1
Τι είναι το Trajenta 5 mg

Το Trajenta είναι αντιδιαβητικό φάρμακο που περιέχει τη δραστική ουσία λιναγλιπτίνη (linagliptin). Χρησιμοποιείται σε ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 όταν χρειάζεται βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου[1].

Η λιναγλιπτίνη ανήκει στους αναστολείς DPP-4. Στην ίδια φαρμακευτική κατηγορία ανήκει και η σιταγλιπτίνη, η δραστική ουσία του Januvia.

Το Trajenta δεν είναι ινσουλίνη και δεν αντικαθιστά την ινσουλίνη όταν αυτή είναι απαραίτητη. Δεν χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 ή της διαβητικής κετοξέωσης[1].

2
Πώς δρα η λιναγλιπτίνη

Μετά το γεύμα, το έντερο απελευθερώνει ορμόνες που ονομάζονται ινκρετίνες, κυρίως GLP-1 και GIP. Οι ορμόνες αυτές αυξάνουν την έκκριση ινσουλίνης όταν η γλυκόζη είναι αυξημένη και περιορίζουν την έκκριση γλυκαγόνης.

Το ένζυμο DPP-4 διασπά γρήγορα τις ινκρετίνες. Η λιναγλιπτίνη αναστέλλει το DPP-4 και παρατείνει τη δράση των ενδογενών ινκρετινών[1].

• Αυξάνεται η εξαρτώμενη από τη γλυκόζη έκκριση ινσουλίνης.
• Μειώνεται η έκκριση γλυκαγόνης.
• Περιορίζεται η παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ.
• Βελτιώνεται η μεταγευματική και συνολική γλυκαιμική εικόνα.

Επειδή η δράση της εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συγκέντρωση γλυκόζης, η λιναγλιπτίνη όταν χρησιμοποιείται χωρίς φάρμακα που προκαλούν υπογλυκαιμία έχει σχετικά χαμηλό κίνδυνο υπερβολικής πτώσης του σακχάρου.

3
Σε ποιους ασθενείς χρησιμοποιείται

Το Trajenta μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μονοθεραπεία ή ως μέρος συνδυαστικής θεραπείας στον διαβήτη τύπου 2[1].

Μπορεί να χορηγηθεί:

• ως μονοθεραπεία όταν η μετφορμίνη δεν είναι κατάλληλη λόγω αντένδειξης ή δυσανεξίας,
• μαζί με μετφορμίνη,
• με άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα,
• σε ορισμένα θεραπευτικά σχήματα μαζί με ινσουλίνη.

Η επιλογή φαρμάκου δεν βασίζεται σε μία μόνο τιμή σακχάρου. Αξιολογούνται η HbA1c, η ηλικία, ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας, η νεφρική λειτουργία, το βάρος, η καρδιαγγειακή νόσος, η χρόνια νεφρική νόσος και τα υπόλοιπα φάρμακα[3].

4
HbA1c και γλυκόζη: πώς αξιολογείται η θεραπεία

Η αποτελεσματικότητα του Trajenta δεν κρίνεται από μία μεμονωμένη μέτρηση γλυκόζης. Για την αξιολόγηση της θεραπείας χρησιμοποιούνται διαφορετικοί εργαστηριακοί δείκτες που δίνουν συμπληρωματικές πληροφορίες.

Η HbA1c αποτελεί έναν από τους βασικότερους δείκτες για την αξιολόγηση της συνολικής γλυκαιμικής ρύθμισης[3].

Δείτε αναλυτικά: HbA1c – εξέταση, φυσιολογικές τιμές και ερμηνεία →

5
Πότε επαναλαμβάνεται η HbA1c

Μετά από σημαντική αλλαγή στην αντιδιαβητική θεραπεία, η HbA1c συχνά επανεκτιμάται περίπου σε 3 μήνες, ώστε να υπάρχει αρκετός χρόνος για να αποτυπωθεί η νέα γλυκαιμική κατάσταση[3].

Σε ασθενείς με σταθερή ρύθμιση η συχνότητα μπορεί να είναι μικρότερη. Αντίθετα, όταν η αγωγή αλλάζει συχνά ή οι στόχοι δεν επιτυγχάνονται, ο θεράπων ιατρός μπορεί να επιλέξει συχνότερη παρακολούθηση.

6
Trajenta και νεφρική λειτουργία

Ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της λιναγλιπτίνης είναι ότι δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης λόγω νεφρικής δυσλειτουργίας[1].

Αυτό τη διαφοροποιεί από ορισμένους άλλους αναστολείς DPP-4, στους οποίους η δοσολογία μειώνεται όταν το eGFR είναι χαμηλό.

7
Κρεατινίνη, eGFR και ACR ούρων

Η αξιολόγηση της νεφρικής υγείας στον διαβήτη δεν περιορίζεται στην κρεατινίνη. Συνήθως συνδυάζονται:

• κρεατινίνη αίματος,
• eGFR,
• λόγος αλβουμίνης/κρεατινίνης ούρων – ACR.

Το eGFR εκτιμά τη λειτουργία διήθησης των νεφρών, ενώ το ACR μπορεί να ανιχνεύσει αυξημένη αποβολή αλβουμίνης στα ούρα. Οι δύο δείκτες παρέχουν διαφορετικές αλλά συμπληρωματικές πληροφορίες[6].

Ένας ασθενής μπορεί να έχει σχετικά διατηρημένο eGFR αλλά αυξημένο ACR ή το αντίστροφο. Για αυτό η συνολική νεφρική εκτίμηση δεν πρέπει να βασίζεται σε μία μόνο εξέταση.

eGFR – Τιμές, Στάδια και Ερμηνεία →

8
Δοσολογία Trajenta 5 mg

Η συνιστώμενη δόση λιναγλιπτίνης στους ενήλικες είναι:

Η δόση των 5 mg δεν αυξάνεται επειδή η HbA1c παραμένει υψηλή. Αν δεν επιτυγχάνεται ο εξατομικευμένος γλυκαιμικός στόχος, επανεκτιμάται το συνολικό θεραπευτικό σχήμα και όχι αυθαίρετα η δόση της λιναγλιπτίνης[1].

Όταν προστίθεται σε ήδη χορηγούμενη μετφορμίνη, η δόση της μετφορμίνης συνήθως διατηρείται. Με ινσουλίνη ή σουλφονυλουρία μπορεί να χρειαστεί επανεκτίμηση της δόσης του φαρμάκου που προκαλεί υπογλυκαιμία.

9
Πώς και πότε λαμβάνεται

Το Trajenta μπορεί να λαμβάνεται με ή χωρίς φαγητό και οποιαδήποτε ώρα της ημέρας[1].

Στην καθημερινή πράξη είναι χρήσιμο να επιλέγεται μία σχετικά σταθερή ώρα ώστε να μειώνεται ο κίνδυνος παράλειψης.

Αν ξεχαστεί μία δόση: λαμβάνεται μόλις ο ασθενής το θυμηθεί, εφόσον δεν έχει ουσιαστικά φτάσει η ώρα της επόμενης. Δεν πρέπει να λαμβάνονται δύο δόσεις την ίδια ημέρα για αναπλήρωση.

10
Ήπαρ, ηλικιωμένοι και ειδικές ομάδες

Στους ηλικιωμένους δεν απαιτείται αλλαγή της δόσης αποκλειστικά λόγω ηλικίας. Ωστόσο, η συνολική αντιδιαβητική θεραπεία πρέπει να προσαρμόζεται στις ανάγκες του συγκεκριμένου ασθενούς.

Ιδιαίτερη σημασία έχουν:

• χρόνια νεφρική νόσος,
• πολυφαρμακία,
• ιστορικό υπογλυκαιμιών,
• καρδιαγγειακή νόσος,
• ευπάθεια και αυξημένος κίνδυνος πτώσεων.

Σε έναν ηλικιωμένο ασθενή μπορεί να είναι πιο σημαντική η αποφυγή υπογλυκαιμιών και υπερβολικά επιθετικής ρύθμισης από την επίτευξη ενός ενιαίου στόχου HbA1c για όλους.

Η εγκεκριμένη πληροφορία προϊόντος δεν απαιτεί συνήθως προσαρμογή της δόσης σε ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία, αν και η συνολική κλινική εικόνα πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψη[1].

11
Trajenta και υπογλυκαιμία

Όταν η λιναγλιπτίνη χρησιμοποιείται μόνη της ή μαζί με μετφορμίνη, ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας είναι γενικά χαμηλός.

Ο κίνδυνος αυξάνεται όταν συνδυάζεται με:

• ινσουλίνη,
• σουλφονυλουρία.

Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί επανεκτίμηση της δόσης του φαρμάκου που ευθύνεται περισσότερο για την υπογλυκαιμία[1].

Πιθανά συμπτώματα χαμηλού σακχάρου είναι:

• τρέμουλο,
• εφίδρωση,
• έντονη πείνα,
• ταχυκαρδία,
• ζάλη ή αδυναμία,
• δυσκολία συγκέντρωσης,
• σύγχυση σε σοβαρότερες περιπτώσεις.

12
Trajenta και μετφορμίνη

Ο συνδυασμός λιναγλιπτίνης και μετφορμίνης χρησιμοποιείται συχνά, επειδή τα δύο φάρμακα δρουν με διαφορετικούς μηχανισμούς.

Η μετφορμίνη μειώνει κυρίως την παραγωγή γλυκόζης από το ήπαρ και βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη. Η λιναγλιπτίνη ενισχύει την ινκρετινική απόκριση και την εξαρτώμενη από τη γλυκόζη έκκριση ινσουλίνης.

Όταν το Trajenta προστίθεται σε μετφορμίνη, η εγκεκριμένη πληροφορία προϊόντος αναφέρει ότι η δόση της μετφορμίνης συνήθως διατηρείται[1].

Υπάρχουν επίσης σταθεροί συνδυασμοί λιναγλιπτίνης και μετφορμίνης, όπως το Jentadueto.

13
Trajenta με ινσουλίνη ή σουλφονυλουρία

Η λιναγλιπτίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο πλαίσιο συνδυαστικής θεραπείας, ακόμη και όταν ο ασθενής λαμβάνει ινσουλίνη.

Το σημαντικότερο ζήτημα είναι ότι η ινσουλίνη και οι σουλφονυλουρίες μπορούν να προκαλέσουν υπογλυκαιμία. Όταν προστίθεται Trajenta, ο γιατρός μπορεί να εξετάσει προσαρμογή της δόσης αυτών των φαρμάκων με βάση τις τιμές γλυκόζης και το ιστορικό υπογλυκαιμιών[1].

14
Παρενέργειες του Trajenta

Όπως όλα τα φάρμακα, έτσι και το Trajenta μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα εμφανιστούν σε όλους.

Στην εγκεκριμένη πληροφορία προϊόντος αναφέρονται μεταξύ άλλων:

• ρινοφαρυγγίτιδα,
• βήχας,
• αντιδράσεις υπερευαισθησίας,
• αύξηση λιπάσης,
• αύξηση αμυλάσης,
• δυσκοιλιότητα σε ορισμένους θεραπευτικούς συνδυασμούς,
• υπογλυκαιμία κυρίως όταν συγχορηγούνται φάρμακα που μπορούν να μειώσουν έντονα τη γλυκόζη.

Έχουν επίσης αναφερθεί πιο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως οξεία παγκρεατίτιδα και πομφολυγώδες πεμφιγοειδές[1].

15
Trajenta, παγκρεατίτιδα, λιπάση και αμυλάση

Η οξεία παγκρεατίτιδα έχει αναφερθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν λιναγλιπτίνη[1].

Χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ο έντονος και επίμονος πόνος στο άνω μέρος της κοιλιάς, ο οποίος μπορεί να αντανακλά προς την πλάτη και να συνοδεύεται από ναυτία ή εμέτους.

Όταν υπάρχει κλινική υποψία, μπορεί να ζητηθεί εργαστηριακός έλεγχος με λιπάση και, ανάλογα με την περίπτωση, αμυλάση και άλλες εξετάσεις.

Η λιπάση και η αμυλάση δεν αποτελούν εξετάσεις ρουτίνας για κάθε ασθενή που παίρνει Trajenta. Η ερμηνεία τους γίνεται μαζί με τα συμπτώματα και την κλινική εικόνα.

16
Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές και αλλεργική αντίδραση

Με τη λιναγλιπτίνη έχουν αναφερθεί περιστατικά πομφολυγώδους πεμφιγοειδούς, μιας αυτοάνοσης δερματικής πάθησης που χαρακτηρίζεται από φυσαλίδες και δερματικές βλάβες[1].

Νέες ή εκτεταμένες φυσαλίδες, έντονος κνησμός ή ασυνήθιστες δερματικές βλάβες χρειάζονται ιατρική αξιολόγηση.

Οίδημα προσώπου ή γλώσσας, δυσκολία στην αναπνοή ή άλλη σοβαρή αλλεργική αντίδραση απαιτούν άμεση ιατρική αντιμετώπιση.

17
Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα

Η λιναγλιπτίνη έχει σχετικά περιορισμένο αριθμό σημαντικών φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων, αλλά ισχυροί επαγωγείς της P-glycoprotein και του CYP3A4 μπορούν να μειώσουν την έκθεσή της στον οργανισμό[1].

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται με φάρμακα όπως:

• ριφαμπικίνη,
• καρβαμαζεπίνη,
• φαινυτοΐνη,
• φαινοβαρβιτάλη.

Ο ασθενής πρέπει να ενημερώνει τον ιατρό για όλα τα συνταγογραφούμενα φάρμακα, τα μη συνταγογραφούμενα προϊόντα και τα συμπληρώματα που χρησιμοποιεί.

18
Trajenta, καρδιά και νεφρά

Η μεγάλη μελέτη CARMELINA αξιολόγησε τη λιναγλιπτίνη σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και αυξημένο καρδιαγγειακό και νεφρικό κίνδυνο. Τα αποτελέσματα υποστήριξαν την καρδιαγγειακή ασφάλεια της λιναγλιπτίνης έναντι placebo[4].

Η μελέτη CAROLINA συνέκρινε τη λιναγλιπτίνη με γλιμεπιρίδη και πρόσθεσε δεδομένα για τη μακροχρόνια καρδιαγγειακή ασφάλεια της θεραπείας[5].

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το Trajenta έχει τα ίδια αποδεδειγμένα πρόσθετα καρδιονεφρικά οφέλη με όλες τις νεότερες κατηγορίες αντιδιαβητικών φαρμάκων.

Σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια ή εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο, η επιλογή θεραπείας λαμβάνει υπόψη ολόκληρο το καρδιονεφρομεταβολικό προφίλ και όχι μόνο την HbA1c[3].

19
Trajenta και βάρος

Η λιναγλιπτίνη θεωρείται γενικά ουδέτερη ως προς το σωματικό βάρος. Δεν αποτελεί θεραπεία απώλειας βάρους και δεν πρέπει να αναμένεται σημαντική απώλεια κιλών μόνο από τη λήψη της.

Αυτό τη διαφοροποιεί από θεραπείες GLP-1 ή συναφείς αγωγές, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν σημαντικότερη μείωση βάρους σε κατάλληλους ασθενείς.

Από την άλλη πλευρά, δεν συνδέεται συνήθως με την αύξηση βάρους που μπορεί να εμφανιστεί με ορισμένες σουλφονυλουρίες ή εντατικότερα σχήματα ινσουλίνης.

20
Trajenta ή Januvia, Jardiance και GLP-1

Τα φάρμακα αυτά δεν είναι ισοδύναμα και δεν επιλέγονται μόνο με βάση το πόσο μειώνουν την HbA1c.

Trajenta ή Januvia; Μία πρακτικά σημαντική διαφορά είναι ότι η λιναγλιπτίνη δεν απαιτεί νεφρική προσαρμογή δόσης, ενώ η σιταγλιπτίνη απαιτεί σε χαμηλότερο eGFR.

Trajenta ή Jardiance; Έχουν διαφορετικό μηχανισμό και διαφορετικό θεραπευτικό ρόλο. Η επιλογή επηρεάζεται ιδιαίτερα από την παρουσία χρόνιας νεφρικής νόσου ή καρδιακής ανεπάρκειας.

Trajenta μαζί με Ozempic ή άλλο GLP-1; Οι σύγχρονες θεραπευτικές προσεγγίσεις γενικά δεν χρησιμοποιούν συνδυασμό αναστολέα DPP-4 με GLP-1 αγωνιστή επειδή δεν αναμένεται ουσιαστικό πρόσθετο γλυκαιμικό όφελος[3].

21
Κύηση, θηλασμός και παιδιά

Κύηση

Η χρήση λιναγλιπτίνης σε εγκύους δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Ως προληπτικό μέτρο, η ευρωπαϊκή πληροφορία προϊόντος αναφέρει ότι είναι προτιμότερο να αποφεύγεται κατά την εγκυμοσύνη[1].

Θηλασμός

Δεν μπορεί να αποκλειστεί κίνδυνος για το βρέφος. Η απόφαση για συνέχιση της θεραπείας ή του θηλασμού γίνεται μετά από εξατομικευμένη εκτίμηση οφέλους και κινδύνου.

Παιδιά και έφηβοι

Η λιναγλιπτίνη δεν συνιστάται για χρήση σε παιδιά και εφήβους, καθώς δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκής αποτελεσματικότητα στην παιδιατρική ηλικία[1].

22
Ποιες εξετάσεις παρακολουθούνται με Trajenta

Δεν υπάρχει μία ειδική «εξέταση Trajenta». Η εργαστηριακή παρακολούθηση αφορά κυρίως την αποτελεσματικότητα της θεραπείας, τον σακχαρώδη διαβήτη και τις πιθανές επιπλοκές του.

Σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα μετφορμίνη, στατίνη, αντιυπερτασικά, διουρητικά ή άλλες θεραπείες μπορεί να χρειάζονται πρόσθετες εξετάσεις ανάλογα με την υπόλοιπη αγωγή.

Το eGFR και το ACR αποτελούν βασικούς δείκτες για την αξιολόγηση της χρόνιας νεφρικής νόσου[6].

23
Συχνές ερωτήσεις για το Trajenta

24
Εργαστηριακός έλεγχος και βιβλιογραφία