Corlentor (Ιβαμπραδίνη) 5 mg / 7,5 mg: Δοσολογία, Χρήσεις, Παρενέργειες και Παρακολούθηση

Τελευταία ενημέρωση: 13 Αυγούστου 2026

Περιεχόμενα

1. Τι είναι το Corlentor
2. Πώς δρα η ιβαμπραδίνη
3. Πότε χρησιμοποιείται
4. Corlentor 5 mg και 7,5 mg
5. Δοσολογία στη σταθερή στηθάγχη
6. Δοσολογία στην καρδιακή ανεπάρκεια
7. Πώς και πότε λαμβάνεται
8. Πότε μειώνεται η δόση
9. Τι ελέγχεται πριν από την έναρξη
10. Σφυγμοί και ΗΚΓ
11. Συχνές παρενέργειες
12. Λάμψεις και φωσφένια
13. Βραδυκαρδία
14. Κολπική μαρμαρυγή
15. Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα
16. Γκρέιπφρουτ και βαλσαμόχορτο
17. Αντενδείξεις
18. Νεφρική και ηπατική λειτουργία
19. Ηλικιωμένοι, εγκυμοσύνη και παιδιά
20. Corlentor με β-αναστολέα και Entresto
21. Ποιες εξετάσεις αίματος χρειάζονται
22. Πότε χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση

1Τι είναι το Corlentor

Το Corlentor είναι εμπορική ονομασία της ιβαμπραδίνης. Πρόκειται για καρδιολογικό φάρμακο που μειώνει την καρδιακή συχνότητα με διαφορετικό μηχανισμό από τους β-αναστολείς.

Δεν είναι κλασικό αντιυπερτασικό και δεν χορηγείται απλώς επειδή ένας ασθενής έχει υψηλή αρτηριακή πίεση ή αυξημένους σφυγμούς.

Η απόφαση για θεραπεία εξαρτάται από:

• τη συγκεκριμένη καρδιολογική πάθηση,
• την παρουσία φλεβοκομβικού ρυθμού,
• την καρδιακή συχνότητα,
• τα συμπτώματα,
• την ηλικία,
• την υπόλοιπη καρδιολογική αγωγή.

Το Corlentor διατίθεται ως 5 mg και 7,5 mg. Το δισκίο των 5 mg μπορεί να διαιρεθεί σε ίσα μέρη όταν απαιτείται δόση 2,5 mg.

2Πώς δρα η ιβαμπραδίνη

Η ιβαμπραδίνη δρα κυρίως στον φλεβόκομβο, τον φυσικό βηματοδότη της καρδιάς. Αναστέλλει επιλεκτικά το ηλεκτρικό ρεύμα If, το οποίο συμμετέχει στη ρύθμιση της αυτόματης ηλεκτρικής δραστηριότητας του φλεβοκόμβου.

Με αυτόν τον μηχανισμό μειώνεται η καρδιακή συχνότητα χωρίς η ιβαμπραδίνη να λειτουργεί ως β-αναστολέας.

Η μείωση των σφυγμών μπορεί να:

• μειώσει τις ανάγκες του μυοκαρδίου σε οξυγόνο,
• αυξήσει τον χρόνο της διαστολής,
• βελτιώσει τα συμπτώματα στηθάγχης σε κατάλληλους ασθενείς,
• προσφέρει κλινικό όφελος σε συγκεκριμένους ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια.

3Πότε χρησιμοποιείται το Corlentor

Χρόνια σταθερή στηθάγχη

Η ιβαμπραδίνη χρησιμοποιείται για τη συμπτωματική θεραπεία της χρόνιας σταθερής στηθάγχης σε επιλεγμένους ενήλικες με στεφανιαία νόσο, φυσιολογικό φλεβοκομβικό ρυθμό και καρδιακή συχνότητα ηρεμίας τουλάχιστον 70/min.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν:

• υπάρχει αντένδειξη σε β-αναστολέα,
• ο ασθενής δεν ανέχεται β-αναστολέα,
• ή σε συνδυασμό με β-αναστολέα όταν τα συμπτώματα δεν ελέγχονται επαρκώς.

Χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια

Η εγκεκριμένη ένδειξη αφορά ενήλικες με:

• χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια NYHA II–IV,
• συστολική δυσλειτουργία,
• φλεβοκομβικό ρυθμό,
• καρδιακή συχνότητα τουλάχιστον 75/min.

Η ιβαμπραδίνη χρησιμοποιείται μαζί με την κατάλληλη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, συμπεριλαμβανομένου β-αναστολέα όταν αυτός ενδείκνυται και είναι ανεκτός, ή όταν ο β-αναστολέας αντενδείκνυται ή δεν είναι ανεκτός.

4Corlentor 5 mg και 7,5 mg – ποια είναι η διαφορά;

Και οι δύο περιεκτικότητες περιέχουν ιβαμπραδίνη. Η διαφορά είναι η ποσότητα της δραστικής ουσίας ανά δισκίο.

Η υψηλότερη περιεκτικότητα δεν είναι αυτομάτως καλύτερη. Η κατάλληλη δόση είναι αυτή που επιτυγχάνει το επιθυμητό κλινικό αποτέλεσμα χωρίς υπερβολική βραδυκαρδία ή άλλα προβλήματα ανοχής.

5Δοσολογία στη χρόνια σταθερή στηθάγχη

Σε ενήλικες κάτω των 75 ετών, η αρχική δόση δεν πρέπει γενικά να υπερβαίνει τα 5 mg δύο φορές ημερησίως.

Μετά από περίπου 3–4 εβδομάδες, η δόση μπορεί να επανεκτιμηθεί σύμφωνα με τα συμπτώματα, την ανοχή και την καρδιακή συχνότητα.

Η μέγιστη δόση είναι 7,5 mg δύο φορές ημερησίως.

Εάν τα συμπτώματα στηθάγχης δεν βελτιωθούν μέσα σε περίπου 3 μήνες, η θεραπεία πρέπει να επανεκτιμηθεί και να διακοπεί όταν δεν υπάρχει επαρκές κλινικό όφελος.

6Δοσολογία στην καρδιακή ανεπάρκεια

Η θεραπεία πρέπει να ξεκινά όταν η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια είναι κλινικά σταθερή.

Η συνήθης αρχική δόση είναι:

5 mg δύο φορές ημερησίως

Μετά από περίπου δύο εβδομάδες μπορεί να γίνει προσαρμογή:

• καρδιακή συχνότητα >60/min: μπορεί να εξεταστεί αύξηση της δόσης,
• 50–60/min: συνήθως διατηρείται η υπάρχουσα δόση,
• <50/min ή συμπτώματα βραδυκαρδίας: απαιτείται μείωση της δόσης.

Η μέγιστη δόση είναι 7,5 mg δύο φορές ημερησίως.

7Πώς και πότε λαμβάνεται

Το Corlentor λαμβάνεται συνήθως δύο φορές ημερησίως μαζί με τα γεύματα, μία δόση το πρωί και μία το βράδυ.

Η λήψη κατά τη διάρκεια του γεύματος βοηθά ώστε η απορρόφηση της ιβαμπραδίνης να είναι περισσότερο προβλέψιμη.

Εάν ξεχαστεί μία δόση

Δεν λαμβάνεται διπλή δόση. Η θεραπεία συνεχίζεται με την επόμενη προγραμματισμένη δόση.

8Πότε μειώνεται ή διακόπτεται η δόση

Η καρδιακή συχνότητα είναι βασικό στοιχείο για την προσαρμογή της θεραπείας.

Εάν οι σφυγμοί μειωθούν επίμονα κάτω από 50/min ή εμφανιστούν:

• ζάλη,
• έντονη κόπωση,
• αδυναμία,
• υπόταση,
• τάση για λιποθυμία,

η δόση πρέπει να επανεκτιμηθεί και μπορεί να μειωθεί.

Εάν οι χαμηλοί σφυγμοί ή τα συμπτώματα επιμένουν παρά τη μείωση της δόσης, η θεραπεία πρέπει να διακόπτεται μετά από ιατρική αξιολόγηση.

9Τι ελέγχεται πριν από την έναρξη

Η έναρξη της ιβαμπραδίνης δεν πρέπει να βασίζεται σε μία μόνο τυχαία μέτρηση σφυγμών.

Μπορεί να χρειαστούν:

• επαναλαμβανόμενες μετρήσεις καρδιακής συχνότητας,
• κλινική εξέταση,
• ηλεκτροκαρδιογράφημα,
• σε επιλεγμένες περιπτώσεις 24ωρη καταγραφή ρυθμού,
• μέτρηση αρτηριακής πίεσης,
• έλεγχος της υπόλοιπης φαρμακευτικής αγωγής.

Ιδιαίτερη σημασία έχει να επιβεβαιωθεί ότι ο ασθενής βρίσκεται σε φλεβοκομβικό ρυθμό.

10Σφυγμοί, ΗΚΓ και παρακολούθηση

Η ιβαμπραδίνη δεν παρακολουθείται με κάποια ειδική εξέταση αίματος. Η βασική παρακολούθηση είναι κυρίως κλινική και καρδιολογική.

Ανάλογα με τον ασθενή μπορεί να αξιολογούνται:

• σφυγμοί σε ηρεμία,
• αρτηριακή πίεση,
• συμπτώματα βραδυκαρδίας,
• καρδιακός ρυθμός,
• ΗΚΓ όταν υπάρχει ένδειξη,
• πιθανή εμφάνιση κολπικής μαρμαρυγής.

Ένα πιεσόμετρο ή smartwatch μπορεί να δώσει χρήσιμες πληροφορίες, αλλά δεν αντικαθιστά το ΗΚΓ όταν υπάρχει υποψία αρρυθμίας.

11Συχνές παρενέργειες του Corlentor

Οι πιο χαρακτηριστικές ανεπιθύμητες ενέργειες σχετίζονται με τη μείωση της καρδιακής συχνότητας και με παροδικές διαταραχές της όρασης.

• φωσφένια ή παροδικές λάμψεις στην όραση,
• βραδυκαρδία,
• κεφαλαλγία,
• ζάλη,
• θολή όραση,
• αίσθημα παλμών ή άλλες διαταραχές του καρδιακού ρυθμού.

Η εμφάνιση ενός συμπτώματος μετά την έναρξη του φαρμάκου δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι οφείλεται στην ιβαμπραδίνη, ιδιαίτερα όταν ο ασθενής λαμβάνει πολλαπλά καρδιολογικά φάρμακα.

12Λάμψεις, φωσφένια και διαταραχές της όρασης

Τα φωσφένια αποτελούν χαρακτηριστική ανεπιθύμητη ενέργεια της ιβαμπραδίνης.

Μπορεί να περιγράφονται ως:

• λάμψεις,
• φωτεινές περιοχές στο οπτικό πεδίο,
• παροδική αύξηση της φωτεινότητας,
• φωτεινά στεφάνια,
• οπτική ενόχληση μετά από απότομη αλλαγή φωτισμού.

Συνήθως είναι παροδικά. Χρειάζεται όμως προσοχή στη νυχτερινή οδήγηση ή όταν υπάρχουν απότομες μεταβολές της έντασης του φωτισμού.

13Βραδυκαρδία – πότε οι σφυγμοί είναι πολύ χαμηλοί

Η μείωση της καρδιακής συχνότητας είναι ο βασικός μηχανισμός δράσης της ιβαμπραδίνης. Όταν όμως οι σφυγμοί πέσουν υπερβολικά, μπορεί να εμφανιστεί κλινικά σημαντική βραδυκαρδία.

Ιδιαίτερη σημασία έχουν χαμηλοί σφυγμοί μαζί με:

• ζάλη,
• κόπωση,
• αδυναμία,
• δύσπνοια,
• υπόταση,
• προσυγκοπτικό επεισόδιο ή λιποθυμία.

Εάν η καρδιακή συχνότητα παραμένει κάτω από 50/min, χρειάζεται επικοινωνία με τον θεράποντα ιατρό.

14Corlentor και κολπική μαρμαρυγή

Η ιβαμπραδίνη έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής. Για τον λόγο αυτό ο καρδιακός ρυθμός πρέπει να παρακολουθείται κλινικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Χρειάζεται αξιολόγηση όταν εμφανίζονται:

• νέοι ακανόνιστοι σφυγμοί,
• αίσθημα παλμών,
• ξαφνική αλλαγή της καρδιακής συχνότητας,
• ανεξήγητη επιδείνωση δύσπνοιας,
• μείωση της αντοχής,
• ζάλη ή αδυναμία.

Εάν εμφανιστεί κολπική μαρμαρυγή, ο θεράπων καρδιολόγος πρέπει να επανεκτιμήσει το όφελος από τη συνέχιση της θεραπείας.

15Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα

Η ιβαμπραδίνη μεταβολίζεται κυρίως μέσω του ενζύμου CYP3A4. Ορισμένα φάρμακα μπορούν να αυξήσουν σημαντικά τη συγκέντρωσή της και επομένως τον κίνδυνο βραδυκαρδίας.

Σημαντικές αλληλεπιδράσεις περιλαμβάνουν:

• βεραπαμίλη,
• διλτιαζέμη,
• ισχυρούς αναστολείς CYP3A4 όπως κετοκοναζόλη και ιτρακοναζόλη,
• ορισμένες μακρολίδες όπως κλαριθρομυκίνη,
• ορισμένους αναστολείς πρωτεάσης HIV,
• νεφαζοδόνη.

Χρειάζεται επίσης προσοχή με φάρμακα που παρατείνουν το QT και σε καταστάσεις υποκαλιαιμίας.

16Γκρέιπφρουτ, βαλσαμόχορτο και Corlentor

Γκρέιπφρουτ

Ο χυμός γκρέιπφρουτ μπορεί να αυξήσει την έκθεση στην ιβαμπραδίνη. Για τον λόγο αυτό η κατανάλωσή του πρέπει να περιορίζεται και κατά κανόνα να αποφεύγεται κατά τη θεραπεία.

Βαλσαμόχορτο

Το Hypericum perforatum (St John’s wort / βαλσαμόχορτο) μπορεί να μειώσει την έκθεση στην ιβαμπραδίνη και να επηρεάσει τη δράση της.

Ο ασθενής πρέπει να ενημερώνει τον ιατρό για όλα τα φάρμακα, συμπληρώματα και φυτικά προϊόντα που λαμβάνει.

17Πότε δεν πρέπει να λαμβάνεται – αντενδείξεις

Μεταξύ των βασικών αντενδείξεων της ιβαμπραδίνης περιλαμβάνονται:

• καρδιακή συχνότητα ηρεμίας κάτω από 70/min πριν από την έναρξη,
• καρδιογενής καταπληξία,
• οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου,
• σοβαρή υπόταση,
• σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια,
• σύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβου,
• φλεβοκομβοκολπικός αποκλεισμός,
• οξεία ή ασταθής καρδιακή ανεπάρκεια,
• εξάρτηση του καρδιακού ρυθμού αποκλειστικά από βηματοδότη,
• ασταθής στηθάγχη,
• κολποκοιλιακός αποκλεισμός τρίτου βαθμού,
• συγχορήγηση με ισχυρούς αναστολείς CYP3A4,
• συγχορήγηση με βεραπαμίλη ή διλτιαζέμη,
• εγκυμοσύνη,
• θηλασμός.

Οι αντενδείξεις πρέπει πάντοτε να αξιολογούνται με βάση την επίσημη πληροφορία προϊόντος και το συνολικό ιατρικό ιστορικό.

18Νεφρική και ηπατική λειτουργία

Νεφρική λειτουργία

Σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης πάνω από 15 mL/min, συνήθως δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης αποκλειστικά λόγω της νεφρικής λειτουργίας.

Σε σοβαρότερη νεφρική δυσλειτουργία τα διαθέσιμα δεδομένα είναι περιορισμένα και απαιτείται μεγαλύτερη προσοχή.

Ηπατική λειτουργία

Σε ήπια ηπατική δυσλειτουργία συνήθως δεν απαιτείται ειδική προσαρμογή. Σε μέτρια ηπατική δυσλειτουργία απαιτείται προσοχή, ενώ η σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια αποτελεί αντένδειξη.

19Ηλικιωμένοι, εγκυμοσύνη, θηλασμός και παιδιά

Ηλικιωμένοι

Σε ασθενείς ηλικίας 75 ετών και άνω μπορεί να εξεταστεί χαμηλότερη αρχική δόση, συνήθως 2,5 mg δύο φορές ημερησίως, πριν από πιθανή αύξηση.

Εγκυμοσύνη

Η ιβαμπραδίνη αντενδείκνυται στην εγκυμοσύνη. Οι γυναίκες που μπορούν να μείνουν έγκυες πρέπει να χρησιμοποιούν κατάλληλη αντισύλληψη κατά τη θεραπεία.

Θηλασμός

Η χρήση αντενδείκνυται και κατά τον θηλασμό.

Παιδιά και έφηβοι

Για τις συγκεκριμένες ενδείξεις σε στηθάγχη και χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια ενηλίκων δεν υπάρχει αντίστοιχη καθιερωμένη παιδιατρική χρήση. Οι δοσολογίες ενηλίκων δεν πρέπει να εφαρμόζονται σε παιδιά ή εφήβους χωρίς εξειδικευμένη ιατρική αξιολόγηση.

20Corlentor με β-αναστολέα, Entresto και άλλα φάρμακα

Στη χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, η ιβαμπραδίνη συνήθως αποτελεί πρόσθετη θεραπεία σε κατάλληλο ασθενή και όχι αντικατάσταση των άλλων βασικών θεραπειών.

Δείτε αναλυτικά τον οδηγό για το Entresto →

21Ποιες εξετάσεις αίματος χρειάζονται με Corlentor

Δεν υπάρχει ειδική εξέταση αίματος που να απαιτείται αποκλειστικά επειδή ο ασθενής λαμβάνει ιβαμπραδίνη.

Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, όμως, συχνά χρειάζεται εργαστηριακή παρακολούθηση λόγω της υποκείμενης νόσου και της συνολικής αγωγής.

Δείτε αναλυτικά τον οδηγό για το NT-proBNP →

22Πότε χρειάζεται άμεση επικοινωνία με ιατρό

Χρειάζεται άμεση ιατρική αξιολόγηση όταν εμφανιστούν:

• λιποθυμία ή επαναλαμβανόμενη τάση για λιποθυμία,
• πολύ χαμηλοί σφυγμοί μαζί με συμπτώματα,
• νέος έντονα ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός,
• σοβαρή ζάλη ή υπόταση,
• αιφνίδια επιδείνωση της δύσπνοιας,
• νέος ή έντονος πόνος στο στήθος,
• ταχεία επιδείνωση οιδημάτων ή άλλων συμπτωμάτων καρδιακής ανεπάρκειας,
• οίδημα προσώπου, χειλιών ή γλώσσας ή δυσκολία στην αναπνοή.

Συχνές Ερωτήσεις για το Corlentor

Βιβλιογραφία

1. European Medicines Agency – Corlentor (ivabradine), European Public Assessment Report.
2. European Medicines Agency – Corlentor: Summary of Product Characteristics and Package Leaflet.
3. European Society of Cardiology – 2024 ESC Guidelines for the Management of Chronic Coronary Syndromes.
4. European Society of Cardiology – ESC Guidelines for Acute and Chronic Heart Failure.
5. European Society of Cardiology – 2023 Focused Update on Heart Failure.