Kerendia (Φινερενόνη): Χρήσεις, Κάλιο, eGFR και Εξετάσεις Αίματος

Το Kerendia περιέχει φινερενόνη, έναν μη στεροειδικό εκλεκτικό ανταγωνιστή του υποδοχέα των αλατοκορτικοειδών. Στην ελληνική αγορά διατίθεται σε δισκία 10 mg και 20 mg και χρησιμοποιείται σε ενήλικες με χρόνια νεφρική νόσο, λευκωματινουρία και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, όταν ο θεράπων ιατρός κρίνει ότι υπάρχει κατάλληλη ένδειξη.

Η θεραπεία είναι στενά συνδεδεμένη με τις εξετάσεις αίματος. Το κάλιο ορού και ο eGFR πρέπει να αξιολογούνται πριν από την έναρξη, περίπου τέσσερις εβδομάδες μετά την έναρξη ή την αλλαγή δόσης και στη συνέχεια περιοδικά. Η παρακολούθηση δεν είναι τυπική διαδικασία· καθορίζει αν η αγωγή μπορεί να ξεκινήσει, ποια δόση είναι κατάλληλη και αν χρειάζεται διακοπή ή επανέναρξη.

1Τι είναι το Kerendia και τι περιέχει

Το Kerendia είναι εμπορική ονομασία της φινερενόνης. Πρόκειται για φάρμακο από το στόμα, μία φορά την ημέρα, που ανήκει στους ανταγωνιστές του υποδοχέα των αλατοκορτικοειδών. Σε αντίθεση με τη σπιρονολακτόνη, η φινερενόνη είναι μη στεροειδική και έχει διαφορετικό φαρμακολογικό προφίλ. Δεν είναι ινσουλίνη, δεν είναι φάρμακο τύπου Ozempic ή Mounjaro, δεν είναι αναστολέας SGLT2 και δεν χορηγείται απλώς για να μειώσει το σάκχαρο.

Ο κύριος στόχος της στη διαβητική χρόνια νεφρική νόσο είναι να μειώσει τη βλαπτική επίδραση της υπερενεργοποίησης του υποδοχέα των αλατοκορτικοειδών σε νεφρούς και καρδιαγγειακό σύστημα. Η θεραπεία προστίθεται στο συνολικό πλάνο και δεν αντικαθιστά τη ρύθμιση του σακχάρου, της αρτηριακής πίεσης, των λιπιδίων ή άλλων παραγόντων κινδύνου.

Στην Ελλάδα είναι καταχωρισμένες συσκευασίες Kerendia 10 mg και 20 mg των 28 δισκίων. Η επιλογή περιεκτικότητας δεν γίνεται εμπειρικά. Βασίζεται κυρίως στο κάλιο ορού, στον eGFR, στην πορεία της νεφρικής λειτουργίας και στα συγχορηγούμενα φάρμακα.

2Πότε χορηγείται στη χρόνια νεφρική νόσο και στον διαβήτη

Η βασική χρήση του Kerendia στην ελληνική συνταγογράφηση αφορά ενήλικες με χρόνια νεφρική νόσο με λευκωματινουρία που σχετίζεται με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Αυτό σημαίνει ότι δεν αρκεί η διάγνωση του διαβήτη ούτε μια μεμονωμένη αυξημένη κρεατινίνη. Ο ιατρός αξιολογεί αν υπάρχει τεκμηριωμένη νεφρική βλάβη, πόσο μειωμένος είναι ο eGFR, αν υπάρχει λευκωματίνη στα ούρα και ποια αγωγή λαμβάνει ήδη ο ασθενής.

Η λευκωματινουρία συχνά αποτυπώνεται με τον λόγο αλβουμίνης προς κρεατινίνη ούρων, γνωστό ως ACR. Ένας ασθενής μπορεί να έχει σημαντική λευκωματινουρία ενώ η κρεατινίνη αίματος φαίνεται ακόμη μέσα στα συνήθη όρια. Για αυτό η εκτίμηση της διαβητικής νεφρικής νόσου χρειάζεται συνδυασμό αίματος και ούρων.

Το Kerendia δεν πρέπει να ξεκινά επειδή κάποιος διάβασε ότι «προστατεύει τα νεφρά». Η ένδειξη, η δόση και η συνέχεια της θεραπείας εξατομικεύονται. Για συνολική εικόνα των σχετικών φαρμάκων και εξετάσεων δείτε τον οδηγό Φάρμακα Διαβήτη και Εξετάσεις Αίματος.

3Πώς δρα η φινερενόνη στους νεφρούς

Ο υποδοχέας των αλατοκορτικοειδών ενεργοποιείται φυσιολογικά από ορμόνες όπως η αλδοστερόνη. Όταν η ενεργοποίηση είναι υπερβολική ή παρατεταμένη, μπορεί να ενισχύσει μηχανισμούς φλεγμονής και ίνωσης στους νεφρούς και στο καρδιαγγειακό σύστημα. Η φινερενόνη δεσμεύει εκλεκτικά τον υποδοχέα και περιορίζει αυτή τη βλαπτική σηματοδότηση.

Η δράση της δεν αξιολογείται από το αν ο ασθενής ουρεί περισσότερο ούτε από μια άμεση πτώση του σακχάρου. Η αποτελεσματικότητα αφορά τη μακροχρόνια μείωση νεφρικού και καρδιαγγειακού κινδύνου σε κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς. Για αυτό η θεραπεία πρέπει να κρίνεται με βάση την πορεία του eGFR, της λευκωματινουρίας, του σακχάρου, της πίεσης και του συνολικού κινδύνου.

Παρότι ανήκει φαρμακολογικά στους ανταγωνιστές αλδοστερόνης, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν απλό διουρητικό. Το βασικό εργαστηριακό ζήτημα είναι η πιθανή άνοδος του καλίου. Αυτός είναι ο λόγος που η αιμοληψία πριν και μετά την έναρξη αποτελεί οργανικό μέρος της θεραπείας.

4Ποιες εξετάσεις χρειάζονται πριν από την έναρξη

Οι δύο υποχρεωτικοί εργαστηριακοί άξονες πριν από την έναρξη είναι το κάλιο ορού και ο εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης, eGFR. Το κάλιο δείχνει αν υπάρχει ασφαλές περιθώριο για φάρμακο που μπορεί να το αυξήσει. Ο eGFR βοηθά να φανεί αν η θεραπεία μπορεί να ξεκινήσει και αν η αρχική δόση θα είναι 10 ή 20 mg.

↔ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα.

Συχνά αξιολογούνται επίσης HbA1c ή γλυκόζη, λιπίδια, αρτηριακή πίεση και το πλήρες φαρμακευτικό ιστορικό. Αυτά δεν καθορίζουν μόνα τους τη δόση του Kerendia, αλλά δείχνουν αν ο διαβήτης και ο συνολικός καρδιονεφρικός κίνδυνος αντιμετωπίζονται ολοκληρωμένα.

5Κάλιο αίματος: η σημαντικότερη εξέταση ασφάλειας

Η υπερκαλιαιμία είναι η βασική ανεπιθύμητη ενέργεια που απαιτεί οργανωμένη παρακολούθηση. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος όταν ο eGFR είναι χαμηλός, όταν το αρχικό κάλιο βρίσκεται κοντά στο ανώτερο όριο, όταν υπάρχει προηγούμενο επεισόδιο υπερκαλιαιμίας ή όταν συγχορηγούνται άλλα φάρμακα και συμπληρώματα που αυξάνουν το κάλιο.

Για τη χρόνια νεφρική νόσο με διαβήτη τύπου 2, η έναρξη μπορεί να γίνει όταν το κάλιο είναι έως 4,8 mmol/L. Σε τιμές πάνω από 4,8 έως 5,0 mmol/L μπορεί να εξεταστεί η έναρξη μόνο με εξατομικευμένη κρίση και στενότερο επανέλεγχο. Όταν το κάλιο είναι πάνω από 5,0 mmol/L, η θεραπεία δεν πρέπει να ξεκινά.

Η τιμή πρέπει να ερμηνεύεται με βάση το εργαστήριο, το δείγμα, τη νεφρική λειτουργία και τα φάρμακα. Ένα απροσδόκητα υψηλό αποτέλεσμα μπορεί να χρειάζεται άμεση επιβεβαίωση, ιδιαίτερα αν υπάρχει ένδειξη αιμόλυσης. Αναλυτικά για την εξέταση δείτε τον οδηγό Κάλιο Αίματος: Τιμές, Χαμηλό και Υψηλό Κάλιο.

6Κρεατινίνη και eGFR: πώς καθορίζουν την αρχική δόση

Η κρεατινίνη είναι η εργαστηριακή μέτρηση από την οποία υπολογίζεται συνήθως ο eGFR. Η απλή κρεατινίνη δεν αρκεί για τη δοσολογική απόφαση, επειδή επηρεάζεται από ηλικία, φύλο, μυϊκή μάζα και άλλους παράγοντες. Ο eGFR μεταφράζει την κρεατινίνη σε εκτίμηση της νεφρικής διήθησης και αποτελεί τον πρακτικό δείκτη για την έναρξη του Kerendia.

• eGFR ≥60 mL/min/1,73 m²: συνιστώμενη αρχική δόση 20 mg μία φορά την ημέρα.
• eGFR 25 έως <60 mL/min/1,73 m²: συνιστώμενη αρχική δόση 10 mg μία φορά την ημέρα.
• eGFR <25 mL/min/1,73 m²: η έναρξη δεν συνιστάται.

Δεν πρέπει να γίνεται αυτοματοποιημένη αλλαγή δόσης μόνο από ένα εκτυπωμένο αποτέλεσμα. Ο ιατρός συγκρίνει τη σημερινή τιμή με προηγούμενες, εξετάζει την ενυδάτωση, οξείες νόσους και πρόσφατες αλλαγές φαρμάκων. Δείτε επίσης τους οδηγούς Κρεατινίνη Αίματος και Ούρων και eGFR: Στάδια και Ερμηνεία.

7ACR, μικροαλβουμίνη και λευκωματινουρία

Το Kerendia δεν επιλέγεται μόνο επειδή υπάρχει διαβήτης και μειωμένος eGFR. Η λευκωματινουρία είναι κεντρικό στοιχείο της ένδειξης. Η πιο πρακτική εξέταση είναι ο λόγος αλβουμίνης προς κρεατινίνη σε τυχαίο ή πρώτο πρωινό δείγμα ούρων, δηλαδή το ACR.

Το ACR δείχνει αν διαφεύγει αλβουμίνη από το νεφρικό φίλτρο. Η κρεατινίνη αίματος και ο eGFR δείχνουν κυρίως τη διηθητική ικανότητα. Οι δύο πληροφορίες είναι συμπληρωματικές. Μπορεί να υπάρχει αυξημένο ACR με σχετικά διατηρημένο eGFR ή μειωμένος eGFR χωρίς έντονη λευκωματινουρία.

Ένα αυξημένο ACR δεν πρέπει να αξιολογείται απομονωμένα. Άσκηση, πυρετός, λοίμωξη ουροποιητικού, αιματουρία, έμμηνος ρύση και οξεία νόσος μπορεί να προκαλέσουν παροδική άνοδο. Συχνά χρειάζεται επιβεβαίωση σε κατάλληλο δείγμα. Αναλυτικές οδηγίες υπάρχουν στο άρθρο Μικρολευκωματινουρία και ACR.

8HbA1c και σάκχαρο: απαραίτητα για το συνολικό πλάνο

Η φινερενόνη δεν είναι κύριο υπογλυκαιμικό φάρμακο. Επομένως, η HbA1c και η γλυκόζη δεν χρησιμοποιούνται για να αποφασιστεί αν η δόση του Kerendia θα είναι 10 ή 20 mg. Παραμένουν όμως ουσιώδεις, επειδή η νεφρική βλάβη συνδέεται στενά με τη διάρκεια και τη ρύθμιση του διαβήτη.

Η HbA1c δίνει εικόνα της μέσης γλυκαιμικής έκθεσης των προηγούμενων περίπου δύο έως τριών μηνών. Η γλυκόζη νηστείας ή οι καθημερινές μετρήσεις δείχνουν πιο άμεσα τη γλυκαιμική κατάσταση. Ο γιατρός συνδυάζει αυτά τα δεδομένα με ACR, eGFR, πίεση και λιπίδια για να εκτιμήσει τον συνολικό κίνδυνο.

Αν η HbA1c είναι υψηλή, δεν σημαίνει ότι το Kerendia «δεν δουλεύει». Σημαίνει ότι χρειάζεται επανεκτίμηση της αντιδιαβητικής αγωγής και των συνηθειών. Δείτε τον αναλυτικό οδηγό HbA1c: Τιμές, Εξέταση και Ερμηνεία.

9Kerendia 10 mg ή 20 mg: πώς επιλέγεται η δόση

Στη χρόνια νεφρική νόσο που σχετίζεται με διαβήτη τύπου 2, η συνιστώμενη δόση-στόχος είναι 20 mg μία φορά την ημέρα και η μέγιστη συνιστώμενη δόση είναι 20 mg ημερησίως. Η αρχική δόση όμως εξαρτάται από τον eGFR.

Οι τιμές eGFR εκφράζονται σε mL/min/1,73 m². Ο πίνακας είναι ενημερωτικός και δεν αποτελεί οδηγία αυτορρύθμισης.

Το δισκίο λαμβάνεται συνήθως την ίδια ώρα κάθε ημέρα, με ή χωρίς φαγητό. Δεν πρέπει να λαμβάνεται διπλή δόση για αναπλήρωση. Ο ασθενής δεν πρέπει να αυξάνει από 10 σε 20 mg μόνος του επειδή το κάλιο «βγήκε καλό».

10Γιατί ο επανέλεγχος γίνεται περίπου στις 4 εβδομάδες

Το κάλιο και ο eGFR πρέπει να επαναμετρώνται περίπου τέσσερις εβδομάδες μετά την έναρξη, την επανέναρξη ή την αύξηση της δόσης. Αυτό το χρονικό σημείο επιτρέπει να φανεί αν η ισορροπία καλίου και η νεφρική λειτουργία παραμένουν ασφαλείς πριν συνεχιστεί ή τροποποιηθεί η αγωγή.

Ο επανέλεγχος δεν πρέπει να μετατίθεται αυθαίρετα επειδή ο ασθενής δεν έχει συμπτώματα. Η υπερκαλιαιμία μπορεί να είναι ασυμπτωματική. Αντίστοιχα, μια πτώση του eGFR μπορεί να διαπιστωθεί μόνο εργαστηριακά. Σε ασθενείς υψηλότερου κινδύνου ο γιατρός μπορεί να ζητήσει νωρίτερη ή συχνότερη αιμοληψία.

Μετά τον πρώτο επανέλεγχο, η συχνότητα εξατομικεύεται. Χαμηλός eGFR, υψηλότερο αρχικό κάλιο, ηλικία, καρδιακή ανεπάρκεια, αφυδάτωση, πολυφαρμακία και αλλαγές θεραπείας συνήθως απαιτούν στενότερη παρακολούθηση.

11Πώς ερμηνεύεται το κάλιο κατά τη θεραπεία

Η απόφαση συνέχισης ή αλλαγής δόσης βασίζεται στην τρέχουσα δόση, στο κάλιο και στη μεταβολή του eGFR. Για την ένδειξη της διαβητικής χρόνιας νεφρικής νόσου, οι βασικές ζώνες είναι οι ακόλουθες:

Η επανέναρξη συνήθως εξετάζεται στα 10 mg όταν το κάλιο επιστρέψει σε ≤5,0 mmol/L, μόνο κατόπιν ιατρικής οδηγίας.

Οι αριθμοί δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως προσωπικές οδηγίες θεραπείας. Ο γιατρός μπορεί να λάβει διαφορετική απόφαση αν υπάρχει αιμόλυση δείγματος, ταχεία άνοδος καλίου, οξεία νεφρική βλάβη, αλλαγή φαρμάκων ή ηλεκτροκαρδιογραφικά ευρήματα.

12Τι σημαίνει πτώση του eGFR μετά την έναρξη

Μετά την έναρξη μπορεί να παρατηρηθεί μικρή αρχική μείωση του eGFR ή μικρή αύξηση της κρεατινίνης. Αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως τοξικότητα ή αποτυχία. Η σημασία εξαρτάται από το μέγεθος της μεταβολής, την πορεία στον χρόνο, το κάλιο, την ενυδάτωση και την κλινική κατάσταση.

Όταν ο ασθενής λαμβάνει 10 mg και ο eGFR έχει μειωθεί περισσότερο από 30% σε σύγκριση με την προηγούμενη μέτρηση, η αύξηση στα 20 mg δεν γίνεται αυτόματα. Η δόση μπορεί να παραμείνει στα 10 mg μέχρι να αξιολογηθεί η κατάσταση. Μεγαλύτερη ή προοδευτική πτώση απαιτεί διερεύνηση για αφυδάτωση, οξεία νόσο, υπόταση, ουρολοίμωξη, ΜΣΑΦ, διουρητικά ή άλλη αιτία.

Η σύγκριση πρέπει να γίνεται με αξιόπιστη προηγούμενη τιμή και όχι με εξέταση πολλών ετών πριν. Για συνολική κατανόηση της νεφρικής αξιολόγησης δείτε τον κόμβο Νεφρική Λειτουργία: Κρεατινίνη, eGFR, Ουρία και Εξετάσεις.

13Ψευδώς υψηλό κάλιο και αιμόλυση του δείγματος

Το κάλιο είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο σε προαναλυτικά σφάλματα. Αν καταστραφούν ερυθρά αιμοσφαίρια μέσα στο δείγμα, απελευθερώνεται ενδοκυττάριο κάλιο και το αποτέλεσμα μπορεί να εμφανιστεί ψευδώς αυξημένο. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται ψευδοϋπερκαλιαιμία λόγω αιμόλυσης.

Παράγοντες που μπορεί να συμβάλουν είναι η δύσκολη αιμοληψία, η παρατεταμένη περίδεση, η έντονη επαναλαμβανόμενη σύσφιξη της γροθιάς, η χρήση ακατάλληλης βελόνας, η καθυστέρηση στη φυγοκέντρηση ή η κακή μεταφορά. Σπανιότερα, πολύ υψηλά αιμοπετάλια ή λευκά αιμοσφαίρια μπορούν επίσης να επηρεάσουν την ερμηνεία ανάλογα με το είδος του δείγματος.

Ένα απροσδόκητο υψηλό κάλιο σε ασθενή χωρίς συμπτώματα και χωρίς αντίστοιχη μεταβολή της νεφρικής λειτουργίας χρειάζεται άμεση αξιολόγηση του δείγματος και συχνά επανάληψη. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε υψηλό κάλιο είναι λάθος. Η αληθινή υπερκαλιαιμία μπορεί να είναι επικίνδυνη και απαιτεί γρήγορη ιατρική αντιμετώπιση.

14Παρενέργειες και εργαστηριακές μεταβολές

Η πιο σημαντική και συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια είναι η υπερκαλιαιμία. Άλλες πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες ή εργαστηριακές μεταβολές περιλαμβάνουν υπονατριαιμία, υπερουριχαιμία, υπόταση, κνησμό και μεταβολές της νεφρικής λειτουργίας. Δεν εμφανίζονται σε όλους τους ασθενείς και η παρουσία τους δεν αξιολογείται μόνο από συμπτώματα.

Η υπερκαλιαιμία μπορεί να προκαλέσει μυϊκή αδυναμία, παραισθήσεις, αίσθημα παλμών ή διαταραχές ρυθμού, αλλά συχνά δεν δίνει σαφή συμπτώματα. Η υπόταση μπορεί να εκδηλωθεί με ζάλη, αστάθεια ή λιποθυμική τάση, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχουν πολλά αντιυπερτασικά, αφυδάτωση ή έντονη διούρηση.

Η αύξηση της ουρίας ή της κρεατινίνης δεν αποδίδεται αυτόματα στο Kerendia. Χρειάζεται συσχέτιση με πρόσληψη υγρών, εμετούς, διάρροια, λοίμωξη, αντιφλεγμονώδη, διουρητικά και άλλες αιτίες. Ο ασθενής δεν πρέπει να διακόπτει μόνος του το φάρμακο, εκτός αν έχει δοθεί συγκεκριμένο πλάνο από τον θεράποντα.

15Αλληλεπιδράσεις που αυξάνουν τον κίνδυνο

Η φινερενόνη μεταβολίζεται κυρίως από το ένζυμο CYP3A4. Ισχυροί αναστολείς του CYP3A4, όπως η κλαριθρομυκίνη, η ιτρακοναζόλη, η κετοκοναζόλη, η ριτοναβίρη και άλλα συγκεκριμένα φάρμακα, αντενδείκνυνται επειδή μπορούν να αυξήσουν σημαντικά την έκθεση στη φινερενόνη.

Δεν πρέπει να συγχορηγείται με άλλους ανταγωνιστές του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών, όπως σπιρονολακτόνη ή επλερενόνη, ούτε με ορισμένα καλιοσυντηρητικά διουρητικά. Συμπληρώματα καλίου, υποκατάστατα αλατιού με κάλιο και η τριμεθοπρίμη ή ο συνδυασμός τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο υπερκαλιαιμίας και απαιτούν ιατρική απόφαση και πρόσθετο έλεγχο.

Ισχυροί ή μέτριοι επαγωγείς CYP3A4, όπως ριφαμπικίνη, καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη, φαινοβαρβιτάλη και βαλσαμόχορτο, μπορεί να μειώσουν τη δράση του φαρμάκου και δεν συνιστώνται. Ο ασθενής πρέπει να ενημερώνει για όλα τα συνταγογραφούμενα, μη συνταγογραφούμενα και φυτικά προϊόντα.

16Διατροφή, γκρέιπφρουτ και συμπληρώματα καλίου

Κατά τη θεραπεία πρέπει να αποφεύγεται το γκρέιπφρουτ και ο χυμός γκρέιπφρουτ, επειδή μπορούν να αυξήσουν τη συγκέντρωση της φινερενόνης μέσω αναστολής του CYP3A4. Η προειδοποίηση αφορά τόσο συστηματική όσο και περιστασιακή κατανάλωση, γι’ αυτό είναι ασφαλέστερο να αποφεύγεται πλήρως.

Δεν χρειάζεται κάθε ασθενής να αποκλείσει αυθαίρετα όλα τα τρόφιμα που περιέχουν κάλιο. Μια υπερβολικά περιοριστική δίαιτα μπορεί να είναι ακατάλληλη, ειδικά αν το κάλιο είναι φυσιολογικό και η διατροφή χρειάζεται να παραμένει ισορροπημένη. Οι διατροφικές οδηγίες εξατομικεύονται ανάλογα με κάλιο, eGFR, φάρμακα και συνολικό ιστορικό.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται τα συμπληρώματα καλίου, τα ηλεκτρολυτικά σκευάσματα, ορισμένα αναβράζοντα προϊόντα και τα υποκατάστατα αλατιού που περιέχουν χλωριούχο κάλιο. Το ότι ένα προϊόν πωλείται χωρίς συνταγή δεν σημαίνει ότι είναι ασφαλές για ασθενή με χρόνια νεφρική νόσο που λαμβάνει φινερενόνη.

17Πλήρες εργαστηριακό πλάνο παρακολούθησης

Το ελάχιστο υποχρεωτικό ζεύγος είναι κάλιο και eGFR. Στην κλινική πράξη όμως συχνά χρειάζεται ευρύτερο πλάνο ώστε να αξιολογείται ταυτόχρονα η ασφάλεια της θεραπείας, η νεφρική νόσος και η ρύθμιση του διαβήτη.

↔ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες.

Δεν υπάρχει καθιερωμένη εξέταση ρουτίνας για «επίπεδα φινερενόνης στο αίμα». Η παρακολούθηση γίνεται έμμεσα, μέσα από κάλιο, νεφρική λειτουργία, κλινική εικόνα και συνοδούς δείκτες.

18Χρειάζεται νηστεία πριν από την αιμοληψία;

Για κάλιο, κρεατινίνη, eGFR, ουρία και νάτριο συνήθως δεν απαιτείται αυστηρή νηστεία. Αν όμως την ίδια ημέρα έχουν ζητηθεί γλυκόζη νηστείας, ινσουλίνη ή λιπιδαιμικός έλεγχος με συγκεκριμένες οδηγίες, ακολουθείται η προετοιμασία που δόθηκε για το συνολικό πακέτο.

Ο ασθενής πρέπει να αποφεύγει έντονη άσκηση πριν από την εξέταση, επειδή μπορεί να επηρεάσει κρεατινίνη και άλλα αποτελέσματα. Η υπερβολική κατανάλωση νερού δεν «διορθώνει» τη νεφρική λειτουργία, ενώ η αφυδάτωση μπορεί να αλλοιώσει ουρία και κρεατινίνη. Συνιστάται φυσιολογική ενυδάτωση, εκτός αν υπάρχει ιατρικός περιορισμός υγρών.

Το Kerendia και τα υπόλοιπα φάρμακα δεν διακόπτονται πριν την αιμοληψία χωρίς οδηγία. Είναι χρήσιμο να καταγράφεται η ώρα της τελευταίας δόσης, οι πρόσφατες αλλαγές αγωγής, επεισόδια διάρροιας ή εμέτων και η χρήση αντιφλεγμονωδών ή συμπληρωμάτων.

19Πότε χρειάζεται νωρίτερος ή έκτακτος έλεγχος

Ο προγραμματισμένος έλεγχος στις τέσσερις εβδομάδες δεν αποκλείει νωρίτερη εξέταση. Ο γιατρός μπορεί να ζητήσει άμεσο κάλιο και νεφρική λειτουργία μετά από έναρξη νέου φαρμάκου που επηρεάζει το κάλιο, μετά από αλλαγή διουρητικού, σε αφυδάτωση ή όταν ο ασθενής έχει χαμηλό eGFR και προηγούμενη υπερκαλιαιμία.

• Παρατεταμένοι έμετοι, διάρροια ή μειωμένη πρόσληψη υγρών.
• Οξεία λοίμωξη, πυρετός ή νοσηλεία.
• Έναρξη τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης ή άλλου φαρμάκου με αλληλεπίδραση.
• Χρήση συμπληρώματος καλίου ή υποκατάστατου αλατιού.
• Μυϊκή αδυναμία, αίσθημα παλμών, λιποθυμία ή έντονη ζάλη.
• Απότομη μείωση ούρων, οίδημα ή σημαντική μεταβολή βάρους.

Συμπτώματα όπως πόνος στο στήθος, σοβαρή αδυναμία, αρρυθμία, λιποθυμία ή δύσπνοια χρειάζονται άμεση ιατρική αξιολόγηση και δεν περιμένουν προγραμματισμένη αιμοληψία.

20Πρακτικές οδηγίες για ασφαλή παρακολούθηση

Κρατήστε αρχείο με ημερομηνία, δόση Kerendia, κάλιο, κρεατινίνη, eGFR και τυχόν αλλαγές στα υπόλοιπα φάρμακα. Η σύγκριση διαδοχικών τιμών είναι συχνά πιο σημαντική από μία μεμονωμένη μέτρηση. Ιδανικά, οι επανέλεγχοι να γίνονται υπό παρόμοιες συνθήκες και να αξιολογούνται από τον ίδιο θεράποντα που γνωρίζει το ιστορικό.

Μην θεωρείτε ότι μια φυσιολογική εξέταση πριν από μήνες καλύπτει μια σημερινή αλλαγή δόσης. Μην ξεκινάτε συμπληρώματα καλίου, «ηλεκτρολύτες», βότανα ή υποκατάστατα αλατιού χωρίς έλεγχο. Μην διακόπτετε αυθαίρετα ACE inhibitor, ARB, SGLT2 αναστολέα ή άλλο φάρμακο επειδή προστέθηκε Kerendia.

Σε κάθε νέα συνταγή αντιβίωσης, αντιμυκητιασικού, αντιεπιληπτικού ή καρδιολογικού φαρμάκου, αναφέρετε ότι λαμβάνετε φινερενόνη. Ο φαρμακοποιός και ο θεράπων πρέπει να ελέγξουν αλληλεπιδράσεις και ανάγκη πρόσθετης εξέτασης.

21Τι πρέπει να θυμάστε

22Συχνές ερωτήσεις για το Kerendia και τις εξετάσεις

Έλεγχος καλίου, κρεατινίνης, eGFR και διαβήτη

Στο Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας πραγματοποιούνται οι βασικές βιοχημικές εξετάσεις που μπορεί να ζητηθούν πριν και κατά τη θεραπεία. Η τελική επιλογή και ο χρόνος των εξετάσεων καθορίζονται από τον θεράποντα ιατρό.

Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων: τρέχουσα πληροφορία προϊόντος Kerendia, δοσολογία, παρακολούθηση καλίου και eGFR.

Ελληνική καταχώριση Kerendia: περιεκτικότητες 10 mg και 20 mg, συσκευασίες 28 δισκίων και στοιχεία διάθεσης.