Augmentin σε Παιδιά: Δόση ανά Βάρος & Συχνά Λάθη Γονέων
Τελευταία ενημέρωση:
Σύντομη περίληψη:
Η χορήγηση Augmentin σε παιδιά απαιτεί ακριβή υπολογισμό δόσης βάσει σωματικού βάρους (mg/kg).
Τα συχνότερα προβλήματα δεν σχετίζονται με το ίδιο το φάρμακο,
αλλά με λάθη δοσολογίας, εσφαλμένη αραίωση και πρόωρη διακοπή της αγωγής.
Στην παιδιατρική, το Augmentin δεν χορηγείται ποτέ με “σταθερή δόση”.
Η δοσολογία καθορίζεται εξατομικευμένα και βασίζεται:
στο σωματικό βάρος (kg) του παιδιού
στη σοβαρότητα και εντόπιση της λοίμωξης
στη περιεκτικότητα του πόσιμου εναιωρήματος
στη συχνότητα χορήγησης (2 ή 3 φορές την ημέρα)
Κλινική αρχή:
Δόση ανά βάρος ≠ «μικρότερη δόση για περισσότερη ασφάλεια».
Η υποδοσολογία αυξάνει τον κίνδυνο αποτυχίας θεραπείας και ανάπτυξης μικροβιακής αντοχής.
Ενδεικτικός υπολογισμός δόσης Augmentin: από κιλά σε ml
Ο παρακάτω πίνακας βοηθά τους γονείς να μεταφράσουν πρακτικά
το σωματικό βάρος (kg) σε ενδεικτική ποσότητα (ml).
Ο υπολογισμός γίνεται αρχικά σε mg/kg και στη συνέχεια μετατρέπεται σε ml,
ανάλογα με τη συγκέντρωση του σιροπιού.
↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
Βάρος παιδιού (kg)
Ενδεικτική ποσότητα ανά δόση (ml) πόσιμο εναιώρημα
8–10 kg
2,5 ml
11–15 kg
3–4 ml
16–20 kg
4–5 ml
21–25 kg
5–6 ml
26–30 kg
6–7,5 ml
Οι ποσότητες είναι ενδεικτικές.
Η τελική δόση καθορίζεται από παιδίατρο,
ανάλογα με τη συγκέντρωση (mg/5 ml) και τη λοίμωξη.
3
Συχνά λάθη γονέων στη χορήγηση Augmentin
Λάθος μετατροπή mg σε ml
Χρήση κουταλιού αντί για σύριγγα δοσομέτρησης
Πρόωρη διακοπή επειδή υποχώρησαν τα συμπτώματα
Χρήση υπολειπόμενου αντιβιοτικού
Παράλειψη δόσεων ή ακανόνιστο ωράριο
Παιδιατρικό μήνυμα:
Η σωστή διάρκεια της αγωγής είναι
εξίσου σημαντική με τη σωστή δόση.
4
Πότε χρειάζεται επανεκτίμηση από παιδίατρο
Απουσία βελτίωσης μετά από 48–72 ώρες
Επίμονη διάρροια ή έμετοι
Εξάνθημα ή αλλεργία
Υποτροπή μετά το τέλος αγωγής
Απαιτείται επανεκτίμηση και όχι αυτόματη αλλαγή αντιβιοτικού.
Γρήγορος έλεγχος γονέα
Πρόσφατη ζύγιση
Δόση σε mg/kg
Σύριγγα δοσομέτρησης
Μετά το φαγητό
Σταθερό ωράριο
Συχνό κλινικό λάθος
Η υποδοσολογία αυξάνει τον κίνδυνο υποτροπής και αντοχής.
Augmentin ή απλή αμοξικιλλίνη;
Αποτυχία προηγούμενης αγωγής
Υποτροπές
Υποψία αντοχής
Η επιλογή βασίζεται στο πιο κατάλληλο, όχι στο «πιο δυνατό».
Πότε χρειάζεται καλλιέργεια
↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες
Κατάσταση
Σύσταση
Υποτροπές
Καλλιέργεια
Αποτυχία 48–72 ωρών
Απαραίτητη
Πρώτο ήπιο επεισόδιο
Δεν απαιτείται
Η καλλιέργεια βοηθά στη στοχευμένη θεραπεία και στη μείωση άσκοπης χρήσης αντιβιοτικών.
5
Συχνές Ερωτήσεις Γονέων για το Augmentin
Τι κάνω αν ξεχάσω μία δόση Augmentin στο παιδί;
Δώστε τη δόση μόλις το θυμηθείτε, εκτός αν πλησιάζει η επόμενη. Μην χορηγείτε διπλή δόση.
Μπορώ να αλλάξω μόνος μου το ωράριο ή τις ώρες χορήγησης;
Όχι. Η αλλαγή ωραρίου μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα του αντιβιοτικού.
Το Augmentin πρέπει να δίνεται με φαγητό;
Ναι. Συνιστάται μετά το φαγητό για καλύτερη ανοχή από το στομάχι.
Η διάρροια είναι λόγος να σταματήσω το Augmentin;
Ήπια διάρροια είναι συχνή και συνήθως δεν απαιτεί διακοπή. Αν είναι έντονη ή επιμένει, επικοινωνήστε με παιδίατρο.
Μπορώ να χρησιμοποιήσω Augmentin που περίσσεψε από προηγούμενη φορά;
Όχι. Η χρήση υπολειπόμενου αντιβιοτικού αυξάνει τον κίνδυνο λάθους δοσολογίας και μικροβιακής αντοχής.
Πότε θεωρείται ότι το Augmentin δεν έχει αποτέλεσμα;
Όταν δεν υπάρχει σαφής βελτίωση μετά από 48–72 ώρες σωστής χορήγησης.
Τι κάνω αν το παιδί κάνει εμετό μετά τη δόση;
Αν ο εμετός γίνει άμεσα, συμβουλευτείτε παιδίατρο πριν επαναλάβετε τη δόση.
Πόσες ημέρες πρέπει να δίνεται το Augmentin;
Η διάρκεια καθορίζεται από τον παιδίατρο και πρέπει να ολοκληρώνεται ακόμη κι αν τα συμπτώματα υποχωρήσουν.
Μπορεί το παιδί να πάρει προβιοτικά μαζί με το Augmentin;
Ναι. Τα προβιοτικά μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση γαστρεντερικών ενοχλήσεων.
Πότε χρειάζεται επανεκτίμηση ή εξετάσεις;
Σε επιδείνωση, έλλειψη βελτίωσης ή υποτροπή μετά το τέλος της αγωγής.
6
Κλείστε Ραντεβού
Ιατρική ερμηνεία αποτελεσμάτων από ιατρό στο εργαστήριό μας.
Κλείστε εύκολα εξέταση ή δείτε τον πλήρη κατάλογο:
Σύντομη περίληψη:
Το Saxenda (δραστική: λιραγλουτίδη) είναι ενέσιμη θεραπεία 1 φορά/ημέρα για χρόνια διαχείριση βάρους σε παχυσαρκία ή σε υπέρβαρους με συνοδά νοσήματα.
Η δόση αυξάνεται σταδιακά μέχρι τη συντήρηση, ενώ η ασφάλεια βασίζεται σε σωστή επιλογή ασθενούς, εκπαίδευση στη χρήση και κλινική παρακολούθηση.
Τι να θυμάστε:
Το Saxenda είναι ιατρική θεραπεία (όχι “γρήγορη λύση”). Αποδίδει καλύτερα όταν συνδυάζεται με διατροφή, κίνηση και ρεαλιστικό πλάνο, ενώ πρέπει να διακόπτεται όταν δεν υπάρχει επαρκής ανταπόκριση σύμφωνα με τα κριτήρια της ένδειξης.
1
Τι είναι το Saxenda
Το Saxenda είναι φαρμακευτική αγωγή για τη χρόνια διαχείριση της παχυσαρκίας και του υπερβάλλοντος βάρους με συνοδά νοσήματα.
Η δραστική του ουσία είναι η λιραγλουτίδη (liraglutide), ένα μόριο που μιμείται τη φυσιολογική ορμόνη GLP-1 του ανθρώπινου εντέρου.
Χορηγείται ως υποδόρια ένεση μία φορά την ημέρα και δρα κυρίως στον εγκέφαλο και στο πεπτικό σύστημα για να ελέγξει την πείνα και τον κορεσμό.
Σε αντίθεση με συμπληρώματα ή «λιποδιαλυτικά», το Saxenda είναι κανονικό συνταγογραφούμενο φάρμακο με συγκεκριμένες ενδείξεις, αντενδείξεις και απαιτήσεις παρακολούθησης.
Δεν προκαλεί απλώς απώλεια υγρών ή παροδική μείωση της όρεξης, αλλά αλλάζει τη νευροορμονική ρύθμιση της πείνας, βοηθώντας το άτομο να τρώει λιγότερο χωρίς συνεχή αίσθηση στέρησης.
Η θεραπεία με Saxenda δεν στοχεύει στο «γρήγορο αδυνάτισμα», αλλά στη σταδιακή και διατηρήσιμη απώλεια βάρους, με ταυτόχρονη βελτίωση παραμέτρων όπως: αρτηριακή πίεση, σάκχαρο αίματος, χοληστερόλη και φλεγμονώδεις δείκτες.
Αυτός είναι ο λόγος που θεωρείται φάρμακο μεταβολικής θεραπείας και όχι απλό βοήθημα αδυνατίσματος.
Η λιραγλουτίδη χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια στην ενδοκρινολογία (σε διαφορετική δοσολογία και ένδειξη) και η έκδοση για παχυσαρκία έχει σχεδιαστεί ειδικά ώστε να επιτυγχάνει θεραπευτικές συγκεντρώσεις που επηρεάζουν τον υποθάλαμο — το κέντρο ελέγχου της όρεξης.
2
Σε ποιους ενδείκνυται
Το Saxenda προορίζεται για ενήλικες ασθενείς που πληρούν σαφή ιατρικά κριτήρια:
• Παχυσαρκία (ΔΜΣ ≥30 kg/m²)
• ή Υπέρβαρο (ΔΜΣ ≥27 kg/m²) με τουλάχιστον ένα συνοδό νόσημα σχετιζόμενο με το βάρος
Τέτοια συνοδά νοσήματα περιλαμβάνουν: αρτηριακή υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, προδιαβήτη ή διαβήτη τύπου 2, υπνική άπνοια, λιπώδη διήθηση ήπατος και αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Το Saxenda δεν προορίζεται για άτομα με φυσιολογικό βάρος ή για καθαρά αισθητικούς λόγους.
Ο λόγος είναι απλός: το φάρμακο τροποποιεί τη λειτουργία του εντέρου και του εγκεφάλου και πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο όταν το όφελος υπερτερεί σαφώς του κινδύνου.
Η σωστή επιλογή ασθενούς είναι κρίσιμη. Οι καλύτεροι υποψήφιοι είναι εκείνοι που:
• έχουν αποτύχει σε επανειλημμένες προσπάθειες μόνο με δίαιτα
• παρουσιάζουν έντονη πείνα ή υπερφαγικά επεισόδια
• έχουν μεταβολικές διαταραχές που βελτιώνονται με απώλεια βάρους
• είναι πρόθυμοι να ακολουθήσουν δομημένο πλάνο διατροφής και κίνησης
Συχνό πρακτικό λάθος:
Η έναρξη θεραπείας χωρίς τεκμηριωμένη καταγραφή (βάρος, περίμετρος μέσης, πίεση, HbA1c, λιπίδια) και χωρίς σαφή κριτήρια συνέχισης ή διακοπής.
Αυτό οδηγεί συχνά σε απογοήτευση ή άσκοπη μακροχρόνια χρήση.
3
Πώς δρα στον οργανισμό
Η λιραγλουτίδη είναι αγωνιστής του υποδοχέα GLP-1.
Το GLP-1 είναι μια φυσική ορμόνη που εκκρίνεται από το έντερο μετά το φαγητό και στέλνει στον εγκέφαλο το μήνυμα ότι «χόρτασες».
Το Saxenda μιμείται αυτή την ορμόνη, αλλά με πολύ μεγαλύτερη διάρκεια δράσης.
Έτσι:
• μειώνει τη δραστηριότητα των νευρώνων πείνας στον υποθάλαμο
• αυξάνει το αίσθημα κορεσμού
• επιβραδύνει την κένωση του στομάχου
• μειώνει τις απότομες αυξομειώσεις της γλυκόζης
Το αποτέλεσμα είναι ότι ο ασθενής: πεινά λιγότερο, χορταίνει με μικρότερες ποσότητες και έχει λιγότερες παρορμήσεις για «τσιμπολόγημα» ή υπερφαγικά επεισόδια.
Σημαντικό είναι ότι το Saxenda δεν καίει θερμίδες ούτε «λιώνει» το λίπος.
Απλώς κάνει τον οργανισμό να τρώει λιγότερο χωρίς να το νιώθει ως βασανιστήριο.
Αυτός είναι και ο λόγος που αποδίδει μόνο όταν συνδυάζεται με διατροφικό πλάνο και φυσική δραστηριότητα.
Σε άτομα με ινσουλινοαντίσταση ή προδιαβήτη, η δράση του GLP-1 βελτιώνει και τη ρύθμιση του σακχάρου, κάτι που μειώνει την αποθήκευση λίπους και τον φαύλο κύκλο πείνας-κόπωσης.
4
Πόσο γρήγορα φαίνεται αποτέλεσμα
Οι πρώτες αλλαγές από το Saxenda εμφανίζονται συνήθως μέσα στις πρώτες 7–14 ημέρες, αλλά όχι πάντα ως μείωση στη ζυγαριά.
Οι περισσότεροι ασθενείς αναφέρουν αρχικά μείωση της πείνας, λιγότερη επιθυμία για μεγάλα γεύματα και ταχύτερο κορεσμό.
Αυτό είναι το πρώτο σημάδι ότι το φάρμακο δρα στον εγκέφαλο.
Το σωματικό βάρος αρχίζει να μειώνεται συνήθως μετά την 2η–4η εβδομάδα, όταν:
• ο οργανισμός έχει προσαρμοστεί στο φάρμακο
• έχει φτάσει ή πλησιάζει τη θεραπευτική δόση
• η μειωμένη πρόσληψη θερμίδων έχει γίνει σταθερή
Σημαντικό: στην αρχή μπορεί να υπάρξουν μικρές αυξομειώσεις στο βάρος λόγω αλλαγών σε υγρά, πρόσληψη αλατιού ή γαστρεντερικών συμπτωμάτων.
Αυτό δεν σημαίνει αποτυχία της θεραπείας.
Η αξιολόγηση γίνεται μόνο σε ορίζοντα εβδομάδων.
Η επίσημη κλινική πρακτική είναι να αξιολογείται η ανταπόκριση αφού ο ασθενής:
• φτάσει στη δόση συντήρησης
• και τη διατηρήσει για αρκετές εβδομάδες
Αν σε αυτό το διάστημα δεν επιτευχθεί κλινικά ουσιαστική απώλεια, τότε η συνέχιση της θεραπείας δεν έχει νόημα και πρέπει να επανεκτιμηθεί το πλάνο.
5
Πόσο βάρος χάνεται ρεαλιστικά
Ο στόχος της θεραπείας με Saxenda δεν είναι το «τέλειο σώμα», αλλά η κλινικά σημαντική απώλεια βάρους.
Αυτό σημαίνει απώλεια που μειώνει τον κίνδυνο για: διαβήτη, έμφραγμα, εγκεφαλικό, αρθρίτιδα και λιπώδες ήπαρ.
Στην πράξη, μια απώλεια της τάξης του 5–10% του αρχικού βάρους θεωρείται μεταβολικά πολύ σημαντική.
Για παράδειγμα:
• άτομο 100 kg → στόχος 5–10 kg
• άτομο 120 kg → στόχος 6–12 kg
Σε πολλούς ασθενείς, αυτή η απώλεια οδηγεί σε:
• πτώση της αρτηριακής πίεσης
• βελτίωση του σακχάρου
• μείωση της LDL χοληστερόλης
• λιγότερο πόνο σε γόνατα & μέση
• βελτίωση ύπνου και άπνοιας
Η ανταπόκριση στο Saxenda διαφέρει.
Κάποιοι ασθενείς χάνουν πολύ περισσότερο από 10%, ενώ άλλοι ανταποκρίνονται πιο μέτρια.
Αυτό εξαρτάται από:
• γενετικούς παράγοντες
• βαθμό ινσουλινοαντίστασης
• διατροφικές συνήθειες
• φυσική δραστηριότητα
• συμμόρφωση στη θεραπεία
Για τον λόγο αυτό, κάθε σωστό θεραπευτικό πλάνο πρέπει να περιλαμβάνει: κριτήρια συνέχισης (π.χ. αν χάνω βάρος συνεχίζω) και κριτήρια διακοπής (αν δεν υπάρχει ανταπόκριση, αλλάζω στρατηγική).
6
Saxenda vs Victoza vs Ozempic – Ποιο ταιριάζει στην απώλεια βάρους;
Πολλοί ασθενείς που ξεκινούν Saxenda αναρωτιούνται πώς συγκρίνεται με άλλα φάρμακα της ίδιας κατηγορίας, όπως το Victoza και το Ozempic.
Ο παρακάτω πίνακας συνοψίζει τις βασικές διαφορές με κλινική λογική.
↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
Φάρμακο
Δραστική ουσία
Συχνότητα
Κύρια ένδειξη
Απώλεια βάρους
Διαβήτης τύπου 2
Saxenda
Liraglutide (υψηλή δόση)
1 φορά / ημέρα
Παχυσαρκία / υπέρβαρο με συνοδά
Καλή (≈ 5–10% του βάρους)
Όχι (εκτός off-label)
Victoza
Liraglutide (χαμηλότερη δόση)
1 φορά / ημέρα
Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2
Μέτρια (≈ 2–4 kg)
Ναι
Ozempic
Semaglutide
1 φορά / εβδομάδα
Διαβήτης τύπου 2 (και off-label βάρος)
Πολύ υψηλή (≈ 8–15%)
Ναι
Κλινική ερμηνεία:
Το Saxenda είναι σχεδιασμένο ειδικά για παχυσαρκία σε άτομα χωρίς διαβήτη,
ενώ το Victoza και το Ozempic στοχεύουν κυρίως στον διαβήτη.
Η επιλογή δεν γίνεται με βάση «ποιο αδυνατίζει περισσότερο», αλλά με βάση ποιος ασθενής, ποιο νόσημα και ποιο προφίλ κινδύνου.
7
Δοσολογία: πώς ανεβαίνει η δόση
Το Saxenda δεν ξεκινά απευθείας στη μέγιστη δόση.
Αρχίζει πάντα με χαμηλή δόση και αυξάνεται σταδιακά, συνήθως κάθε εβδομάδα.
Αυτό επιτρέπει στον οργανισμό να προσαρμοστεί στη δράση του GLP-1.
Ο βασικός λόγος για την κλιμάκωση είναι η μείωση των παρενεργειών, ιδιαίτερα:
Αν κάποιος ανέβει γρήγορα δόση, είναι πολύ πιθανό να μην αντέξει το φάρμακο και να το διακόψει πρόωρα, ενώ με σωστή κλιμάκωση τα συμπτώματα είναι συνήθως ήπια και παροδικά.
Η δόση συντήρησης είναι εκείνη που:
• καταστέλλει την πείνα
• επιτρέπει απώλεια βάρους
• αλλά παραμένει ανεκτή
Δεν είναι όλοι οι ασθενείς υποχρεωμένοι να φτάσουν στην ίδια τελική δόση.
Σε αρκετούς, χαμηλότερη δόση δίνει ήδη ικανοποιητικό αποτέλεσμα.
Η επιτυχία της θεραπείας με Saxenda εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συμμόρφωση και τη συνολική στρατηγική.
Το φάρμακο μειώνει την πείνα και βοηθά στον έλεγχο των μερίδων,
αλλά δεν αντικαθιστά τη σημασία της διατροφής και της φυσικής δραστηριότητας.
Όταν συνδυάζεται με ισορροπημένο διατροφικό πλάνο,
επαρκή πρόσληψη πρωτεΐνης και τακτική κίνηση,
η απώλεια βάρους είναι πιο σταθερή και διατηρήσιμη.
Αντίθετα, η αποκλειστική reliance στο φάρμακο χωρίς αλλαγές στον τρόπο ζωής
αυξάνει τον κίνδυνο επαναπρόσληψης μετά τη διακοπή.
Για τον λόγο αυτό, η παρακολούθηση από ιατρό και,
όπου είναι δυνατόν, από διαιτολόγο,
βοηθά να τεθούν ρεαλιστικοί στόχοι,
να αντιμετωπιστούν έγκαιρα οι παρενέργειες
και να διασφαλιστεί ότι το όφελος της θεραπείας
είναι τόσο μεταβολικό όσο και λειτουργικό στην καθημερινότητα.
Πρακτική συμβουλή ανοχής:
Αν εμφανιστεί έντονη ναυτία ή δυσφορία, η παραμονή σε χαμηλότερη δόση για περισσότερες ημέρες πριν την αύξηση μειώνει δραστικά τον κίνδυνο διακοπής της θεραπείας.
8
Πώς γίνεται η ένεση
Η χορήγηση του Saxenda γίνεται υποδόρια, δηλαδή στο λίπος κάτω από το δέρμα και όχι σε φλέβα ή μυ.
Χρησιμοποιείται ειδική προγεμισμένη πένα με πολύ λεπτή βελόνα, ώστε η ένεση να είναι σχεδόν ανώδυνη.
Τα συνήθη σημεία ένεσης είναι:
• κοιλιά (μακριά από τον ομφαλό)
• μηρός
• άνω βραχίονας
Συνιστάται εναλλαγή σημείων για να αποφεύγονται ερεθισμοί, σκλήρυνση του υποδόριου λίπους ή μικρά αιματώματα.
Δεν πρέπει να γίνεται ένεση σε δέρμα με φλεγμονή, μελανιά ή ουλή.
Η ένεση μπορεί να γίνει οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, με ή χωρίς φαγητό.
Το πιο σημαντικό είναι η καθημερινή συνέπεια, ώστε να διατηρούνται σταθερά τα επίπεδα του φαρμάκου στον οργανισμό.
Πολλοί ασθενείς προτιμούν πρωί ή βράδυ, ανάλογα με το πότε νιώθουν λιγότερη ναυτία.
Αν ξεχαστεί μια ένεση, δεν πρέπει να γίνεται διπλή δόση την επόμενη ημέρα.
Η θεραπεία βασίζεται στη σταθερότητα και όχι στην «αναπλήρωση».
9
Αν ξεχάσετε δόση ή σταματήσετε
Αν ξεχάσετε μία ημερήσια δόση Saxenda, απλώς παραλείψτε τη και συνεχίστε κανονικά την επόμενη ημέρα.
Δεν πρέπει να κάνετε διπλή ένεση για να την αναπληρώσετε, γιατί αυτό αυξάνει τον κίνδυνο ναυτίας και άλλων ανεπιθύμητων ενεργειών.
Αν η διακοπή διαρκέσει πάνω από 3–4 ημέρες, ο οργανισμός αρχίζει να «ξεσυνηθίζει» το φάρμακο.
Σε αυτή την περίπτωση, η επανεκκίνηση γίνεται συχνά από χαμηλότερη δόση, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος έντονων γαστρεντερικών συμπτωμάτων.
Η απότομη διακοπή δεν είναι επικίνδυνη, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε:
• επάνοδο της πείνας
• αύξηση της όρεξης
• επαναπρόσληψη βάρους αν δεν υπάρχει διατροφικό πλάνο
Για τον λόγο αυτό, η διακοπή του Saxenda πρέπει να συνοδεύεται από στρατηγική διατήρησης βάρους και όχι απλή εγκατάλειψη της αγωγής.
10
Παρενέργειες: τι είναι συχνό
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες του Saxenda είναι γαστρεντερικές, ιδίως κατά τις πρώτες εβδομάδες ή όταν αυξάνεται η δόση.
Αυτές περιλαμβάνουν:
Οι ανεπιθύμητες αυτές ενέργειες σχετίζονται άμεσα με τον μηχανισμό δράσης του GLP-1, ο οποίος επιβραδύνει την κένωση του στομάχου.
Στους περισσότερους ασθενείς υποχωρούν σταδιακά μέσα σε 2–4 εβδομάδες.
Άλλες πιο ήπιες ανεπιθύμητες μπορεί να είναι:
• κόπωση
• πονοκέφαλος
• ζάλη
• μειωμένη όρεξη σε βαθμό που χρειάζεται προσαρμογή
Η σωστή κλιμάκωση της δόσης μειώνει δραστικά τον κίνδυνο διακοπής λόγω παρενεργειών.
11
Σοβαρές ανεπιθύμητες: πότε θέλει άμεση εκτίμηση
Αν και σπάνιες, υπάρχουν καταστάσεις όπου απαιτείται άμεση ιατρική αξιολόγηση.
Αυτές περιλαμβάνουν:
• έντονο και επίμονο πόνο στο άνω μέρος της κοιλιάς που αντανακλά στην πλάτη
• επίμονους εμετούς με σημεία αφυδάτωσης
• σοβαρή αδυναμία ή λιποθυμικό επεισόδιο
• έντονα συμπτώματα υπογλυκαιμίας σε διαβητικούς που λαμβάνουν συνδυαστική αγωγή
Σε τέτοιες περιπτώσεις η θεραπεία διακόπτεται προσωρινά και γίνεται κλινικός και εργαστηριακός έλεγχος.
Η έγκαιρη αναγνώριση αυτών των συμπτωμάτων επιτρέπει την ασφαλή συνέχιση ή την έγκαιρη αλλαγή στρατηγικής.
12
Αντενδείξεις & προφυλάξεις
Το Saxenda είναι ισχυρή μεταβολική θεραπεία και δεν είναι κατάλληλο για όλους.
Πριν την έναρξη απαιτείται προσεκτική αξιολόγηση ιατρικού ιστορικού, συννοσηροτήτων και φαρμακευτικής αγωγής.
Το Saxenda δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ή χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή σε:
• κύηση και θηλασμό
• ιστορικό ορισμένων ενδοκρινικών νεοπλασιών
• σοβαρές γαστρεντερικές διαταραχές (π.χ. γαστροπάρεση)
• ανεξήγητους έντονους κοιλιακούς πόνους
• σοβαρή αφυδάτωση ή συχνά επεισόδια εμετού
• προχωρημένη νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία
Ειδικά στην εγκυμοσύνη, οποιαδήποτε απώλεια βάρους θεωρείται δυνητικά επιβλαβής για το έμβρυο.
Για τον λόγο αυτό, το Saxenda δεν αποτελεί επιλογή σε γυναίκες που είναι έγκυες ή προσπαθούν να μείνουν έγκυες.
Σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, το Saxenda μπορεί να χρησιμοποιηθεί, αλλά μόνο με προσαρμογή της υπόλοιπης αγωγής ώστε να αποφευχθούν επεισόδια υπογλυκαιμίας.
Η πλήρης ενημέρωση του ιατρού για όλα τα φάρμακα, τα συμπληρώματα και το ιστορικό σας είναι κρίσιμη για την ασφαλή χρήση.
13
Εξετάσεις & παρακολούθηση
Η παρακολούθηση κατά τη διάρκεια θεραπείας με Saxenda είναι ουσιώδες μέρος της επιτυχίας.
Δεν αφορά μόνο την ασφάλεια, αλλά και το αν η θεραπεία αποδίδει πραγματικό όφελος.
• γλυκόζη νηστείας και HbA1c
• ολική χοληστερόλη, LDL, HDL, τριγλυκερίδια
• ηπατικά ένζυμα
• κατά περίπτωση νεφρική λειτουργία
Σε άτομα με διαβήτη ή με αγωγές που προκαλούν υπογλυκαιμία, η παρακολούθηση γίνεται πιο στενά, ειδικά τις πρώτες εβδομάδες.
↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
Τι παρακολουθούμε
Γιατί
Πότε
Βάρος / περίμετρος μέσης
Ανταπόκριση & έλεγχος αποτελεσματικότητας
Ανά 2–4 εβδομάδες αρχικά, μετά ανά 1–3 μήνες
Πίεση
Καρδιαγγειακός κίνδυνος
Στην έναρξη και περιοδικά
Γλυκόζη / HbA1c
Έλεγχος διαβήτη και ασφάλεια
Στην έναρξη, 3 μήνες, μετά εξατομικευμένα
Λιπίδια
Καρδιομεταβολικό όφελος
Στην έναρξη και ανά 6–12 μήνες
Ηπατικά ένζυμα
Ασφάλεια και λιπώδες ήπαρ
Κατά περίπτωση
14
Αλληλεπιδράσεις & συνδυασμοί
Το Saxenda μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που ο οργανισμός διαχειρίζεται τη γλυκόζη και την πρόσληψη τροφής, γι’ αυτό οι αλληλεπιδράσεις του είναι κυρίως μεταβολικές.
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται όταν συνδυάζεται με:
• ινσουλίνη
• σουλφονυλουρίες ή άλλα υπογλυκαιμικά
• φάρμακα που μειώνουν την όρεξη
Σε αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος υπογλυκαιμίας και απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας των άλλων φαρμάκων.
Επιπλέον, καθώς το Saxenda επιβραδύνει την κένωση του στομάχου, μπορεί να καθυστερήσει την απορρόφηση ορισμένων από του στόματος φαρμάκων.
Σπάνια αυτό έχει κλινική σημασία, αλλά είναι σημαντικό να ενημερώνεται ο ιατρός για όλα τα σκευάσματα που λαμβάνονται.
Η απώλεια βάρους που προκαλεί το Saxenda συχνά απαιτεί επανεκτίμηση της αντιυπερτασικής και αντιδιαβητικής αγωγής, καθώς οι ανάγκες του οργανισμού μειώνονται.
15
Ειδικές ομάδες (εγκυμοσύνη, θηλασμός, ηλικιωμένοι)
Στην εγκυμοσύνη, το Saxenda δεν αποτελεί επιλογή, επειδή η απώλεια βάρους μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του εμβρύου.
Οποιαδήποτε θεραπεία που μειώνει την όρεξη ή την πρόσληψη θρεπτικών συστατικών θεωρείται δυνητικά επικίνδυνη σε αυτή την περίοδο.
Στον θηλασμό, η χρήση επίσης αποφεύγεται, καθώς δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για τη διέλευση της λιραγλουτίδης στο μητρικό γάλα και την επίδρασή της στο βρέφος.
Σε ηλικιωμένους ασθενείς, η θεραπεία μπορεί να εφαρμοστεί, αλλά με αυξημένη προσοχή.
Η βασική στρατηγική είναι:
Σε άτομα που λαμβάνουν πολλά φάρμακα, απαιτείται στενότερη παρακολούθηση, επειδή η μειωμένη πρόσληψη τροφής και η απώλεια βάρους μπορούν να αλλάξουν τις ανάγκες σε:
αντιυπερτασικά, αντιδιαβητικά και άλλα σκευάσματα.
Σε όλες τις ειδικές ομάδες, το κλειδί είναι η εξατομίκευση και όχι η τυποποιημένη προσέγγιση.
Κλινική πραγματικότητα & προσδοκίες θεραπείας:
Η θεραπεία με Saxenda λειτουργεί καλύτερα όταν αντιμετωπίζεται ως ιατρικό εργαλείο μεταβολικής ρύθμισης και όχι ως «προϊόν αδυνατίσματος».
Στην καθημερινή κλινική πράξη, οι ασθενείς που πετυχαίνουν τα πιο σταθερά αποτελέσματα
είναι εκείνοι που χρησιμοποιούν το φάρμακο για να σπάσουν τον κύκλο πείνας–υπερφαγίας–ενοχής
και ταυτόχρονα εφαρμόζουν μικρές, ρεαλιστικές αλλαγές στη διατροφή και στην κίνηση.Η απώλεια βάρους με αγωνιστές GLP-1, όπως η λιραγλουτίδη,
συνοδεύεται συχνά από βελτίωση της ινσουλινοαντίστασης, μείωση της χαμηλόβαθμης φλεγμονής
και επαναρύθμιση των σημάτων πείνας,
κάτι που κάνει τη διατήρηση του νέου βάρους
πιο εφικτή σε σύγκριση με τις κλασικές δίαιτες.Ωστόσο, το Saxenda δεν «διορθώνει» από μόνο του
κακές διατροφικές συνήθειες ή καθιστική ζωή.
Λειτουργεί ως βιολογικό υποστήριγμα
ώστε οι αλλαγές στον τρόπο ζωής να είναι βιώσιμες και όχι εξαντλητικές.
Για τον λόγο αυτό, η ιατρική παρακολούθηση,
η τακτική επανεκτίμηση και η εξατομίκευση στόχων
είναι καθοριστικές για την πραγματική επιτυχία της θεραπείας.
16
Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
Το Saxenda είναι για “απλή” αισθητική απώλεια βάρους;
Όχι· προορίζεται για παχυσαρκία ή υπέρβαρο με συνοδά νοσήματα, με ιατρικά κριτήρια και παρακολούθηση.
Πότε μειώνεται η όρεξη;
Συνήθως μέσα στις πρώτες 1–3 εβδομάδες, αλλά η απώλεια βάρους εξελίσσεται σταδιακά.
Η ναυτία είναι φυσιολογική;
Ναι, ειδικά στην αρχή ή στην αύξηση δόσης, και συνήθως υποχωρεί με σωστή κλιμάκωση.
Μπορώ να πίνω αλκοόλ;
Με μέτρο, γιατί μπορεί να επιδεινώσει ναυτία και να επηρεάσει τον μεταβολικό έλεγχο.
Τι γίνεται αν το διακόψω;
Χωρίς πλάνο τρόπου ζωής είναι πιθανή η επαναπρόσληψη βάρους· η διακοπή πρέπει να γίνεται με καθοδήγηση.
Χρειάζονται εξετάσεις αίματος;
Ναι, συχνά παρακολουθούνται δείκτες όπως γλυκόζη/HbA1c, λιπίδια και κατά περίπτωση ηπατικά ένζυμα, μαζί με κλινικούς δείκτες.
Το Saxenda προκαλεί εθισμό ή εξάρτηση;
Όχι, η λιραγλουτίδη δεν προκαλεί εθισμό, αλλά η πείνα επανέρχεται αν διακοπεί χωρίς αλλαγές τρόπου ζωής.
Το Saxenda δουλεύει χωρίς δίαιτα και άσκηση;
Όχι, λειτουργεί καλύτερα όταν συνδυάζεται με διατροφικό πλάνο και αυξημένη φυσική δραστηριότητα.
17
Κλείστε Ραντεβού
Ερμηνεία αποτελεσμάτων από ιατρό στο εργαστήριό μας.
Μπορείτε να προγραμματίσετε εξέταση ή να δείτε τον πλήρη κατάλογο διαθέσιμων εξετάσεων.
Κλείστε εύκολα εξετάσεις παρακολούθησης θεραπείας Saxenda ή δείτε τον πλήρη κατάλογο:
1. Saxenda (liraglutide) – Summary of Product Characteristics (SmPC). European Medicines Agency https://www.ema.europa.eu/
2. Pi-Sunyer X et al. A Randomized, Controlled Trial of 3.0 mg of Liraglutide in Weight Management. New England Journal of Medicine https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/
Azithromycin (Zithromax), πόσο κρατάει στον οργανισμό, δοσολογία & τι να προσέχετε
Τελευταία ενημέρωση: 1 Ιανουαρίου 2026
Σύντομη ιατρική σύνοψη
Η αζιθρομυκίνη (εμπορική ονομασία Zithromax) είναι αντιβιοτικό της ομάδας των μακρολιδών, που χορηγείται συνήθως
σε σύντομες αγωγές 3–5 ημερών. Παρά τη μικρή διάρκεια λήψης, παραμένει στον οργανισμό και συνεχίζει να δρα για αρκετές ημέρες
μετά το τέλος των χαπιών. Στο άρθρο αναλύονται ο χρόνος παραμονής, η δοσολογία,
οι συχνές παρενέργειες και τι χρειάζεται προσοχή.
Τι είναι η αζιθρομυκίνη (Zithromax), βασικές πληροφορίες
Η αζιθρομυκίνη, γνωστή και με το εμπορικό όνομα Zithromax, είναι ένα σύγχρονο και ευρέως χρησιμοποιούμενο αντιβιοτικό της κατηγορίας των μακρολιδών. Χορηγείται σε πολλές κοινές λοιμώξεις του αναπνευστικού, του αυτιού, του
δέρματος, αλλά και σε συγκεκριμένες σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις, όταν το παθογόνο είναι ευαίσθητο.
Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα της αζιθρομυκίνης είναι ο πολύ μεγάλος χρόνος ημίσειας ζωής, που της επιτρέπει να
παραμένει για ημέρες στον οργανισμό και να συνεχίζει να δρα ακόμη και μετά το τέλος της θεραπείας. Γι’ αυτό και
συνήθως χορηγείται σε σύντομα σχήματα 3 ή 5 ημερών, κάτι που την κάνει ιδιαίτερα πρακτική.
Μορφές κυκλοφορίας
Δισκία / κάψουλες (η πιο συχνή μορφή για ενήλικες).
Πόσιμο εναιώρημα (σιρόπι) για παιδιά.
Ενδοφλέβια μορφή για νοσοκομειακή χρήση.
Επειδή συγκεντρώνεται σε υψηλές ποσότητες μέσα στους ιστούς και στα κύτταρα του ανοσοποιητικού, η αζιθρομυκίνη παρουσιάζει
εξαιρετική δράση έναντι ορισμένων παθογόνων όπως Mycoplasma, Chlamydia και Legionella.
Σημαντικό: Η αζιθρομυκίνη δεν δρα σε ιούς, όπως αυτούς που προκαλούν κρυολόγημα ή γρίπη, και δεν πρέπει να
χρησιμοποιείται χωρίς ιατρική αξιολόγηση για αποφυγή ανάπτυξης αντοχής στα αντιβιοτικά.
Σε ποιες λοιμώξεις χρησιμοποιείται, ενδείξεις & χρήσεις
Ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει αζιθρομυκίνη (Zithromax) σε διάφορες βακτηριακές λοιμώξεις, ανάλογα με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες
και την κλινική εικόνα του ασθενούς.
Λοιμώξεις κατώτερου αναπνευστικού, βρογχίτιδα, πνευμονία της κοινότητας (σε επιλεγμένα περιστατικά).
Μέση ωτίτιδα σε παιδιά.
Λοιμώξεις δέρματος και μαλακών μορίων, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου ευθύνονται ευαίσθητα μικρόβια.
Ορισμένες σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις, όπως ουρηθρίτιδα/τραχηλίτιδα από Chlamydia trachomatis (σύμφωνα με τις εκάστοτε οδηγίες).
Λοιμώξεις από άτυπα παθογόνα (π.χ. Mycoplasma, Chlamydophila, Legionella).
Σημαντικό: Η αζιθρομυκίνη δεν δρα σε ιούς (π.χ. κοινό κρυολόγημα, γρίπη, ιογενής φαρυγγίτιδα). Η λήψη της χωρίς ένδειξη
αυξάνει τον κίνδυνο για αντοχή στα αντιβιοτικά.
Πώς δρα η αζιθρομυκίνη, μηχανισμός & ιδιαιτερότητες
Η αζιθρομυκίνη ανήκει στις μακρολίδες και αναστέλλει τη σύνθεση πρωτεϊνών των βακτηρίων, δεσμευόμενη στα ριβοσώματα (υπομονάδα 50S).
Έτσι, εμποδίζει την ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό των μικροβίων, οδηγώντας σταδιακά στην εκρίζωση της λοίμωξης.
Έχει ορισμένα χαρακτηριστικά που την ξεχωρίζουν:
Μεγάλη διείσδυση στους ιστούς και στα κύτταρα του ανοσοποιητικού.
Μεγάλος χρόνος ημίσειας ζωής (πολλές δεκάδες ώρες).
Συνεχίζει να δρα μέχρι και ημέρες μετά το τέλος της αγωγής.
Σχετικά καλή ανοχή από το γαστρεντερικό σε σχέση με παλαιότερα μακρολίδια, αλλά δεν παύουν να υπάρχουν ανεπιθύμητες ενέργειες.
Πόσο κρατάει στον οργανισμό, χρόνος παραμονής & δράσης
Η ερώτηση «πόσο κρατάει η αζιθρομυκίνη στον οργανισμό;» είναι από τις πιο συχνές. Παρότι ο ασθενής παίρνει
το φάρμακο για λίγες μόνο ημέρες (συνήθως 3 ή 5), η ουσία παραμένει στους ιστούς και συνεχίζει να δρα
για αρκετό χρονικό διάστημα.
Γιατί δίνεται μόνο μία φορά την ημέρα
Με μια ματιά:
Η αζιθρομυκίνη έχει πολύ μεγάλο χρόνο ημίσειας ζωής και παραμένει για ημέρες σε υψηλές συγκεντρώσεις στους ιστούς.
Γι’ αυτό αρκεί να λαμβάνεται μία φορά την ημέρα.
Η χορήγηση της αζιθρομυκίνης μία φορά ημερησίως δεν είναι απλώς θέμα ευκολίας,
αλλά αποτέλεσμα των μοναδικών φαρμακοκινητικών της ιδιοτήτων.
Μεγάλος χρόνος ημίσειας ζωής
Ο χρόνος ημίσειας ζωής της αζιθρομυκίνης μπορεί να φτάσει τις 60–70 ώρες,
επιτρέποντας σταθερή θεραπευτική συγκέντρωση με μία δόση κάθε 24 ώρες.
Συσσώρευση στους ιστούς
Η αζιθρομυκίνη συγκεντρώνεται σε υψηλά επίπεδα σε:
πνεύμονες,
αμυγδαλές,
δέρμα,
κύτταρα του ανοσοποιητικού (μακροφάγα, ουδετερόφιλα).
Οι συγκεντρώσεις αυτές παραμένουν δραστικές για πολλές ημέρες,
ακόμη και μετά τη διακοπή του φαρμάκου.
Σταθερή δράση με χαμηλή διακύμανση
Η αργή αποβολή και η παραμονή πάνω από το θεραπευτικό «κατώφλι»
επιτρέπουν αποτελεσματική κάλυψη με μία μόνο ημερήσια δόση.
Βελτιωμένη συμμόρφωση ασθενών
καλύτερη τήρηση της θεραπείας,
λιγότερες παραλείψεις δόσεων,
υψηλότερη συνολική αποτελεσματικότητα.
Για τους λόγους αυτούς, η αζιθρομυκίνη παραμένει από τα πιο
αποτελεσματικά αντιβιοτικά βραχείας διάρκειας.
Δοσολογία, ενήλικες & παιδιά (ενδεικτικά σχήματα)
Η ακριβής δοσολογία της αζιθρομυκίνης καθορίζεται πάντα από τον θεράποντα ιατρό.
Είδος λοίμωξης
Ηλικία και βάρος
Νεφρική και ηπατική λειτουργία
Συγχορηγούμενα φάρμακα
Δοσολογία σε ενήλικες, ενδεικτικά σχήματα
Λοιμώξεις αναπνευστικού:
500 mg άπαξ ημερησίως για 3 ημέρες
500 mg την 1η ημέρα, 250 mg τις ημέρες 2–5
Ορισμένες ΣΜΝ:
Εφάπαξ δόση 1 g (1000 mg)
Δοσολογία σε παιδιά, ενδεικτικές αρχές
Ημέρα 1: 10 mg/kg
Ημέρες 2–5: 5 mg/kg
Εναλλακτικά: 10 mg/kg για 3 ημέρες
Πώς να τη λαμβάνετε σωστά, πρακτικές οδηγίες & συχνά λάθη
Μία φορά την ημέρα, την ίδια ώρα
Με ή χωρίς φαγητό
Απόσταση ≥2 ωρών από αντιόξινα
Μην διακόπτετε πρόωρα
Αν ξεχάσετε μία δόση
Πάρτε τη μόλις το θυμηθείτε
Αν πλησιάζει η επόμενη, παραλείψτε την ξεχασμένη
Μην διπλασιάζετε τη δόση
Πρακτικές συμβουλές και συχνά λάθη
Σημαντικό:
Αποφύγετε τη χρήση για ιώσεις και μην παίρνετε αντιβιοτικά χωρίς ιατρική οδηγία.
Παρενέργειες, τι είναι φυσιολογικό & πότε ανησυχούμε (και διάρροια)
Όπως όλα τα φάρμακα, έτσι και η αζιθρομυκίνη μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες.
Οι περισσότεροι ασθενείς τις αντέχουν καλά, ωστόσο είναι σημαντικό να γνωρίζετε τι θεωρείται αναμενόμενο και πότε απαιτείται άμεση επικοινωνία με γιατρό.
Συχνές ήπιες παρενέργειες
Ναυτία, αναγούλα.
Διάρροια ή μαλακά κόπρανα.
Κοιλιακό άλγος, κράμπες στην κοιλιά.
Δυσπεψία, φούσκωμα.
Πονοκέφαλος, ζάλη.
Προσωρινές διαταραχές γεύσης.
Οι παραπάνω παρενέργειες είναι συνήθως ήπιες και παροδικές και υποχωρούν μετά το τέλος της αγωγής.
Σοβαρές παρενέργειες – πότε να ανησυχήσετε
Αναζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια αν εμφανίσετε:
Αλλεργική αντίδραση (εξάνθημα, κνησμό, οίδημα σε χείλη/γλώσσα/πρόσωπο, δυσκολία στην αναπνοή).
Σημεία ηπατοτοξικότητας (έντονη κόπωση, σκουρόχρωμα ούρα, κιτρίνισμα δέρματος ή ματιών).
Σοβαρό δερματικό εξάνθημα με φυσαλίδες ή απολέπιση.
Άλγος στο στήθος, έντονη ζάλη, λιποθυμικό επεισόδιο ή αίσθημα παλμών
(πιθανές διαταραχές καρδιακού ρυθμού).
Διάρροια από αζιθρομυκίνη – τι είναι αναμενόμενο και πότε όχι
Σχετικά αναμενόμενο:
Ήπια διάρροια ή μαλακά κόπρανα.
2–3 επεισόδια ημερησίως.
Χωρίς πυρετό ή έντονο κοιλιακό πόνο.
Επικοινωνήστε άμεσα με γιατρό αν εμφανιστεί:
Έντονη ή υδαρής διάρροια (>5–6 επεισόδια/ημέρα).
Αίμα ή βλέννη στα κόπρανα.
Υψηλός πυρετός ή έντονη αδυναμία.
Συμπτώματα που ξεκινούν ή επιμένουν μετά το τέλος του αντιβιοτικού.
Σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει πιθανότητα λοίμωξης από Clostridioides difficile, η οποία απαιτεί άμεση ιατρική αξιολόγηση.
Η σωστή χρήση της αζιθρομυκίνης βελτιώνει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας και
συμβάλλει στην αποφυγή ανάπτυξης ανθεκτικών μικροβίων.
Αλληλεπιδράσεις & βασικές προφυλάξεις
Η αζιθρομυκίνη είναι γενικά καλά ανεκτό αντιβιοτικό, ωστόσο μπορεί να αλληλεπιδράσει με ορισμένα φάρμακα και να απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή σε συγκεκριμένες ομάδες ασθενών.
Πάντα να ενημερώνετε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό για όλα τα φάρμακα και συμπληρώματα που λαμβάνετε.
Φάρμακα με τα οποία μπορεί να υπάρξει αλληλεπίδραση
Φάρμακα που παρατείνουν το διάστημα QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημα
(αντιαρρυθμικά, ορισμένα αντικαταθλιπτικά και αντιψυχωσικά, άλλα αντιβιοτικά).
Αντιαρρυθμικά όπως αμιοδαρόνη, σοταλόλη, κινιδίνη
(αυξημένος κίνδυνος αρρυθμιών).
Ορισμένα αντιψυχωσικά και αντικαταθλιπτικά
που επηρεάζουν τον καρδιακό ρυθμό.
Αντιπηκτικά (π.χ. βαρφαρίνη), όπου μπορεί να αυξηθεί
η αντιπηκτική δράση και να απαιτείται παρακολούθηση INR.
Δακτυλίτιδα (διγοξίνη), καθώς μπορεί να αυξηθούν
τα επίπεδά της στο αίμα.
Αντιόξινα που περιέχουν αλουμίνιο ή μαγνήσιο,
τα οποία μπορεί να μειώσουν την απορρόφηση της αζιθρομυκίνης
(συνιστάται απόσταση ≥2 ωρών).
Προφυλάξεις – ποιοι χρειάζονται αυξημένη προσοχή
Άτομα με ιστορικό καρδιακών αρρυθμιών
ή γνωστό παρατεταμένο QT.
Ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο
(στεφανιαία νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια).
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία,
καθώς η αζιθρομυκίνη μεταβολίζεται στο ήπαρ.
Ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια,
όπου μπορεί να απαιτείται στενότερη παρακολούθηση.
Άτομα με διαταραχές ηλεκτρολυτών
(χαμηλό κάλιο ή μαγνήσιο), που αυξάνουν τον κίνδυνο αρρυθμιών.
Ηλικιωμένοι ασθενείς, λόγω αυξημένης ευαισθησίας
σε καρδιακές ανεπιθύμητες ενέργειες.
Κύηση και θηλασμός
Η χρήση αζιθρομυκίνης στην εγκυμοσύνη και στον θηλασμό
γίνεται μόνο μετά από ιατρική εκτίμηση.
Σε αρκετές περιπτώσεις θεωρείται σχετικά ασφαλής επιλογή,
όμως η απόφαση λαμβάνεται εξατομικευμένα,
ανάλογα με τη λοίμωξη και το στάδιο της κύησης.
Σημαντικές πρακτικές οδηγίες
Μην ξεκινάτε ή διακόπτετε την αγωγή χωρίς ιατρική οδηγία.
Ακολουθήστε πιστά τη δοσολογία και τη διάρκεια θεραπείας.
Αναφέρετε άμεσα συμπτώματα όπως παλμούς, ζάλη ή λιποθυμική τάση.
Αποφύγετε την ταυτόχρονη λήψη με αντιόξινα χωρίς χρονική απόσταση.
Η σωστή αξιολόγηση των αλληλεπιδράσεων και των προφυλάξεων
εξασφαλίζει μέγιστη αποτελεσματικότητα της θεραπείας
και μειώνει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών.
Αντιβιόγραμμα, ώστε να επιλεγεί το πιο κατάλληλο αντιβιοτικό.
Βιοχημικές εξετάσεις (ηπατική και νεφρική λειτουργία) σε ασθενείς υψηλού κινδύνου.
Η απόφαση για εξετάσεις λαμβάνεται κατά περίπτωση. Αν έχετε ανησυχίες για το αν χρειάζεται περαιτέρω έλεγχος,
συζητήστε το με τον γιατρό ή τον μικροβιολόγο σας.
Azithromycin & COVID-19, τι ισχύει σήμερα
Τι πρέπει να γνωρίζετε με μια ματιά:
Στην αρχή της πανδημίας υπήρξε μεγάλο ενδιαφέρον για τη χρήση της αζιθρομυκίνης στον COVID-19.
Σήμερα, οι διεθνείς οδηγίες συμφωνούν ότι δεν αποτελεί βασική θεραπεία για τον ιό
και χορηγείται μόνο όταν υπάρχει σαφής ένδειξη βακτηριακής λοίμωξης παράλληλα με τον COVID-19.
Τα πρώτα χρόνια της πανδημίας COVID-19, η αζιθρομυκίνη δοκιμάστηκε σε διάφορα θεραπευτικά σχήματα, συχνά μαζί με άλλα φάρμακα,
με την ελπίδα ότι η αντιφλεγμονώδης δράση της και η ευρεία αντιμικροβιακή κάλυψη θα μπορούσαν να βελτιώσουν την πορεία της νόσου.
Με βάση τα νεότερα δεδομένα από κλινικές μελέτες και τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες (WHO, EMA, CDC):
Η αζιθρομυκίνη δεν μειώνει αποδεδειγμένα τη θνητότητα ή τη διάρκεια νοσηλείας σε ασθενείς με COVID-19.
Δεν θεωρείται πλέον μέρος της τυπικής αντι-ιικής θεραπείας για τον SARS-CoV-2.
Η χρήση της δεν συστήνεται ρουτίνα μόνο και μόνο επειδή ο ασθενής έχει COVID-19.
Πότε μπορεί να έχει θέση η αζιθρομυκίνη σε ασθενή με COVID-19;
Η αζιθρομυκίνη μπορεί να χορηγηθεί σε ασθενή με COVID-19 μόνο όταν συνυπάρχει ή υποψιαζόμαστε:
Βακτηριακή πνευμονία ή άλλη βακτηριακή λοίμωξη του αναπνευστικού.
Λοίμωξη από μικρόβια που είναι ευαίσθητα στη δράση της (π.χ. άτυποι μικροοργανισμοί).
Κλινική εικόνα και εργαστηριακά ευρήματα που υποστηρίζουν μικτή ιογενή-βακτηριακή λοίμωξη.
Ακόμη και τότε, η απόφαση λαμβάνεται από τον γιατρό, με βάση:
Τη βαρύτητα της κλινικής εικόνας.
Τα συνοδά νοσήματα (καρδιαγγειακά, ηπατικά κ.ά.).
Τον κίνδυνο για παράταση του διαστήματος QT και αρρυθμίες.
Γιατί δεν πρέπει να παίρνετε μόνοι σας αζιθρομυκίνη για COVID-19
Δεν έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει την πορεία της ιογενούς λοίμωξης COVID-19.
Η άσκοπη χρήση μπορεί να οδηγήσει σε αντοχή στα αντιβιοτικά, πρόβλημα δημόσιας υγείας.
Αυξάνεται ο κίνδυνος για ανεπιθύμητες ενέργειες (π.χ. καρδιακές αρρυθμίες, ηπατική δυσλειτουργία, σοβαρή διάρροια).
Συνεπώς, η αζιθρομυκίνη σε ασθενείς με COVID-19 πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο μετά από ιατρική κρίση και
με σαφή τεκμηρίωση πιθανής ή επιβεβαιωμένης βακτηριακής συν-λοίμωξης, όχι ως “προληπτικό” ή “γενικό” φάρμακο για τον κορωνοϊό.
Αζιθρομυκίνη & αλκοόλ, τι πραγματικά ισχύει
Σύντομη απάντηση:
Η αζιθρομυκίνη δεν έχει κλασική, άμεση αλληλεπίδραση με το αλκοόλ, αλλά η ταυτόχρονη χρήση δεν συνιστάται γιατί επιβαρύνει το ήπαρ, το στομάχι και τον οργανισμό που ήδη παλεύει με λοίμωξη.
Πολλοί ασθενείς ρωτούν αν «επιτρέπεται» να πιουν αλκοόλ όσο λαμβάνουν αζιθρομυκίνη (Zithromax).
Αν και δεν υπάρχει κλασική, ισχυρή αλληλεπίδραση όπως με ορισμένα άλλα αντιβιοτικά, η γενική σύσταση των γιατρών είναι
να αποφεύγεται η κατανάλωση αλκοόλ κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Επιβάρυνση του ήπατος
Τόσο η αζιθρομυκίνη όσο και το αλκοόλ μεταβολίζονται (σε διαφορετικό βαθμό) από το ήπαρ.
Σε έναν οργανισμό που αντιμετωπίζει λοίμωξη:
το ήπαρ εργάζεται ήδη εντατικά,
η προσθήκη αλκοόλ αυξάνει το «φορτίο» αποτοξίνωσης,
σε άτομα με υποκείμενη ηπατοπάθεια ο κίνδυνος είναι ακόμα μεγαλύτερος.
Επιδείνωση γαστρεντερικών ενοχλήσεων
Η αζιθρομυκίνη μπορεί να προκαλέσει:
ναυτία,
ήπια κοιλιακά άλγη,
διάρροια ή δυσπεψία.
Το αλκοόλ ερεθίζει επιπλέον το στομάχι και το έντερο, με αποτέλεσμα:
εντονότερη ναυτία,
περισσότερο καούρες ή δυσπεψία,
πιθανή επιδείνωση της διάρροιας.
Μείωση της άμυνας του οργανισμού
Όταν ο οργανισμός παλεύει με μια βακτηριακή λοίμωξη, χρειάζεται:
επαρκή ενυδάτωση,
ξεκούραση,
καλή θρέψη.
Η κατανάλωση αλκοόλ:
μπορεί να προκαλέσει αφυδάτωση,
επηρεάζει την ποιότητα του ύπνου,
συχνά συνοδεύεται από λιγότερο προσεγμένη διατροφή.
Μικρή ποσότητα vs. αποφυγή
Θεωρητικά, ένα πολύ μικρό ποτό (π.χ. ένα ποτήρι κρασί) σε άτομο χωρίς ηπατικά προβλήματα
και χωρίς σοβαρή λοίμωξη, δεν είναι πιθανό να προκαλέσει σοβαρή επιπλοκή. Παρ’ όλα αυτά:
δεν υπάρχει κανένα κλινικό όφελος από την κατανάλωση αλκοόλ,
υπάρχει σαφής πιθανότητα επιβάρυνσης του στομάχου και του ήπατος,
ο στόχος στην περίοδο της λοίμωξης είναι η αποθεραπεία, όχι η κατανάλωση αλκοόλ.
Για αυτό, η πρακτική και ασφαλής σύσταση είναι: να αποφεύγετε το αλκοόλ όσο λαμβάνετε αζιθρομυκίνη και μέχρι να αισθανθείτε πλήρως καλύτερα.
Πότε να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί
Αν έχετε ηπατική νόσο ή αυξημένες τρανσαμινάσες.
Αν λαμβάνετε και άλλα φάρμακα που επιβαρύνουν το ήπαρ.
Αν εμφανίζετε ήδη ναυτία, εμετούς ή διάρροια με την αζιθρομυκίνη.
Αν έχετε ιστορικό κατάχρησης αλκοόλ.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η αποφυγή αλκοόλ δεν είναι απλώς σύσταση, αλλά ουσιαστικό μέτρο προστασίας της υγείας σας
όσο διαρκεί η θεραπεία με αζιθρομυκίνη.
Συχνές ερωτήσεις, απαντήσεις (FAQ)
Πόσο γρήγορα δρα η αζιθρομυκίνη, πότε θα νιώσω καλύτερα;
Στις περισσότερες βακτηριακές λοιμώξεις, κάποια βελτίωση των συμπτωμάτων γίνεται αισθητή μέσα στις πρώτες 24–72 ώρες από την έναρξη της θεραπείας. Παρ’ όλα αυτά, είναι σημαντικό να συνεχίσετε το σχήμα όπως ακριβώς το όρισε ο γιατρός, ακόμη κι αν νιώσετε καλύτερα νωρίτερα.
Γιατί παίρνω αζιθρομυκίνη μόνο 3 ή 5 μέρες, αν και η λοίμωξη είναι σοβαρή;
Η αζιθρομυκίνη έχει μεγάλο χρόνο παραμονής στους ιστούς και συνεχίζει να δρα για ημέρες μετά το τέλος
των χαπιών. Έτσι, ένα σύντομο σχήμα 3–5 ημερών μπορεί να έχει δράση που πρακτικά επεκτείνεται για
μεγαλύτερο διάστημα. Η διάρκεια θεραπείας αποφασίζεται από τον γιατρό, ανάλογα με τη λοίμωξη και την κλινική πορεία.
Μπορώ να πιω αλκοόλ, όσο παίρνω Zithromax;
Μικρή, περιστασιακή κατανάλωση αλκοόλ συνήθως δεν προκαλεί άμεση αλληλεπίδραση με την αζιθρομυκίνη, ωστόσο δεν συνιστάται να πίνετε αλκοόλ κατά τη διάρκεια μιας λοίμωξης. Το αλκοόλ επιβαρύνει τον οργανισμό και
το ήπαρ, που ήδη μεταβολίζει το φάρμακο. Καλό είναι να το αποφύγετε όσο διαρκεί η θεραπεία.
Πόσο καιρό μένει η αζιθρομυκίνη στο σώμα, μετά το τελευταίο χάπι;
Σε εργαστηριακό επίπεδο, η αζιθρομυκίνη μπορεί να ανιχνεύεται για αρκετές ημέρες μετά το τέλος της
αγωγής, ειδικά στους ιστούς όπου είχε συγκεντρωθεί (π.χ. πνεύμονας). Η κλινική δράση της μπορεί να διαρκεί 5–7 ημέρες ή περισσότερο, ανάλογα με τη δόση και τη λοίμωξη. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που τα
θεραπευτικά σχήματα είναι σύντομα.
Σε ποιες περιπτώσεις δεν πρέπει να πάρω αζιθρομυκίνη, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή;
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται αν έχετε ιστορικό σοβαρών αρρυθμιών, παρατεταμένο QT στο
καρδιογράφημα, σοβαρή ηπατική νόσο, σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια ή αν λαμβάνετε ήδη
φάρμακα που επηρεάζουν τον καρδιακό ρυθμό. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο γιατρός θα σταθμίσει προσεκτικά το όφελος και τον
κίνδυνο ή θα επιλέξει άλλο αντιβιοτικό.
Μπορώ να πάρω αζιθρομυκίνη στην εγκυμοσύνη ή στον θηλασμό;
Η χρήση αντιβιοτικών στην εγκυμοσύνη και στον θηλασμό γίνεται μόνο μετά από ιατρική εκτίμηση. Ο γιατρός
θα κρίνει, ανάλογα με τη λοίμωξη, την εβδομάδα κύησης και τα διαθέσιμα δεδομένα ασφάλειας, αν η αζιθρομυκίνη είναι
κατάλληλη επιλογή ή αν χρειάζεται άλλο σχήμα.
Κλείστε Ραντεβού
Κλείστε εύκολα εξέταση μικροβιολογικού ελέγχου ή δείτε τον πλήρη κατάλογο:
Το Nurofen περιέχει ιβουπροφαίνη, ένα από τα πιο γνωστά ΜΣΑΦ.
Χρησιμοποιείται για πόνο, πυρετό και φλεγμονή.
Διαφέρει από την παρακεταμόλη γιατί έχει και αντιφλεγμονώδη δράση.
Η σωστή δοσολογία μειώνει τον κίνδυνο γαστρεντερικών, νεφρικών και καρδιαγγειακών επιπλοκών.
1️⃣ Τι είναι το Nurofen (ιβουπροφαίνη)
Το Nurofen είναι εμπορική ονομασία της ιβουπροφαίνης, ενός φαρμάκου που ανήκει στην κατηγορία των Μη Στεροειδών Αντιφλεγμονωδών Φαρμάκων (ΜΣΑΦ). Αποτελεί ένα από τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα παυσίπονα παγκοσμίως, τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιά.
Η ιβουπροφαίνη προσφέρει τριπλή δράση: αναλγητική (πόνος), αντιπυρετική (πυρετός) και αντιφλεγμονώδη, γεγονός που την διαφοροποιεί από άλλα κοινά αναλγητικά όπως η παρακεταμόλη.
Το Nurofen χρησιμοποιείται κυρίως για ήπιο έως μέτριο πόνο και για καταστάσεις όπου η φλεγμονή παίζει ρόλο, όπως μυοσκελετικοί πόνοι, τραυματισμοί και ρευματικά προβλήματα.
👉 Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη δράση και τις κατηγορίες των Μη Στεροειδών Αντιφλεγμονωδών Φαρμάκων,
δείτε τον αναλυτικό οδηγό :ΜΣΑΦ – Οφέλη, Κίνδυνοι & Ασφαλής Χρήση .
2️⃣ Πώς δρα το Nurofen στον οργανισμό
Η ιβουπροφαίνη δρα αναστέλλοντας τα ένζυμα κυκλοοξυγενάση-1 (COX-1) και κυκλοοξυγενάση-2 (COX-2), τα οποία συμμετέχουν στη σύνθεση των προσταγλανδινών.
Οι προσταγλανδίνες είναι ουσίες που:
προκαλούν πόνο,
συμμετέχουν στη φλεγμονή,
ανεβάζουν τη θερμοκρασία του σώματος.
Με τη μείωση της παραγωγής τους, το Nurofen επιτυγχάνει:
ανακούφιση από τον πόνο,
πτώση του πυρετού,
μείωση της φλεγμονής.
Ωστόσο, η αναστολή των προσταγλανδινών εξηγεί και τις πιθανές παρενέργειες, ιδιαίτερα στο στομάχι, στα νεφρά και στο καρδιαγγειακό σύστημα, όταν το φάρμακο χρησιμοποιείται ακατάλληλα.
3️⃣ Πότε χρησιμοποιείται – Κύριες ενδείξεις
Το Nurofen ενδείκνυται για την αντιμετώπιση πολλών καθημερινών καταστάσεων που συνοδεύονται από πόνο, πυρετό ή φλεγμονή.
Πονοκέφαλος & ημικρανία
Πυρετός από λοιμώξεις
Μυϊκοί πόνοι & θλάσεις
Οδονταλγία
Πόνος περιόδου (δυσμηνόρροια)
Αρθρίτιδα & ρευματικά νοσήματα
Μετεγχειρητικός πόνος ή τραυματισμοί
Σε περιπτώσεις όπου ο πόνος σχετίζεται με φλεγμονή, το Nurofen συχνά υπερτερεί της παρακεταμόλης.
🆚 Nurofen (Ιβουπροφαίνη) vs Depon (Παρακεταμόλη): Τι να προτιμήσω και πότε;
Σύντομη απάντηση:
Depon (παρακεταμόλη): καλύτερη “ασφαλής” επιλογή για πυρετό και απλό πόνο, ειδικά όταν θέλουμε να αποφύγουμε ΜΣΑΦ.
Nurofen (ιβουπροφαίνη): συχνά προτιμάται όταν ο πόνος έχει έντονο φλεγμονώδες στοιχείο (π.χ. μυοσκελετικός πόνος, πόνος περιόδου, τραυματισμός).
↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
Πυρετό, πονοκέφαλο, ήπιο-μέτριο πόνο χωρίς έντονη φλεγμονή
Πόνο με φλεγμονή (π.χ. θλάση, μυαλγία, αρθραλγία, δυσμηνόρροια)
Στομάχι
Συνήθως πιο “φιλική” στομάχι
Μπορεί να ενοχλήσει στομάχι / αυξάνει κίνδυνο έλκους-αιμορραγίας σε ευάλωτους
Ήπαρ
Προσοχή σε υπερδοσολογία ή ηπατοπάθεια
Συνήθως όχι κύριος περιορισμός, αλλά προσοχή συνολικά σε ευπαθείς
Νεφρά/καρδιά
Λιγότερη επίδραση σε σχέση με ΜΣΑΦ (όμως όχι “ελεύθερα” σε χρόνια χρήση)
Προσοχή σε νεφρική νόσο/καρδιακή ανεπάρκεια/υπέρταση (ιδίως σε υψηλές δόσεις/παρατεταμένα)
Εγκυμοσύνη
Συχνά προτιμάται ως 1η επιλογή (με ιατρική καθοδήγηση)
Αντενδείκνυται στο 3ο τρίμηνο • στα 1ο–2ο τρίμηνο μόνο με ιατρική σύσταση
Πρακτικός κανόνας επιλογής
Αν ο στόχος είναι κυρίως ο πυρετός ή ένας απλός πόνος → ξεκινάς συνήθως με Depon.
Αν υπάρχει φλεγμονή (π.χ. πρήξιμο/ευαισθησία/μυοσκελετικός πόνος/πόνος περιόδου) → συχνά βοηθά περισσότερο το Nurofen.
⚠️ Σημαντικό: Μην παίρνετε ταυτόχρονα δύο ΜΣΑΦ (π.χ. ιβουπροφαίνη + ναπροξένη/δικλοφενάκη).
Αν χρειάζεται εναλλαγή ή συνδυασμός με παρακεταμόλη, κάντε το μόνο με ξεκάθαρο σχήμα και ιατρική/φαρμακευτική καθοδήγηση.
4️⃣ Μορφές & περιεκτικότητες του Nurofen
Το Nurofen διατίθεται σε διάφορες φαρμακοτεχνικές μορφές, ώστε να καλύπτει διαφορετικές ηλικίες και ανάγκες:
Δισκία / κάψουλες (200 mg, 400 mg)
Αναβράζοντα δισκία
Πόσιμο εναιώρημα (σιρόπι) για παιδιά
Κάψουλες ταχείας αποδέσμευσης
Η επιλογή μορφής και περιεκτικότητας εξαρτάται από:
την ηλικία,
το σωματικό βάρος,
την ένταση των συμπτωμάτων,
και τη συχνότητα χρήσης.
Η λήψη πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις οδηγίες και όχι αυθαίρετα, ιδίως σε παιδιά και ηλικιωμένους.
5️⃣ Δοσολογία Nurofen σε ενήλικες
Η δοσολογία του Nurofen στους ενήλικες
εξαρτάται από την ένταση των συμπτωμάτων
και τη διάρκεια χρήσης.
Η βασική αρχή είναι: η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση
για το μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα.
🔹 Συνήθης δοσολογία ενηλίκων:
200–400 mg ανά δόση
κάθε 6–8 ώρες, αν χρειαστεί
μέγιστη ημερήσια δόση χωρίς ιατρική οδηγία: 1200 mg
Σε περιπτώσεις πιο έντονου πόνου ή φλεγμονής,
ο ιατρός μπορεί να συστήσει
υψηλότερες δόσεις (έως 2400 mg/ημέρα), μόνο όμως με ιατρική παρακολούθηση.
Το Nurofen καλό είναι να λαμβάνεται μετά το φαγητό,
ώστε να μειώνεται ο κίνδυνος
γαστρεντερικού ερεθισμού.
6️⃣ Δοσολογία Nurofen σε παιδιά & εφήβους
Στα παιδιά, το Nurofen χρησιμοποιείται κυρίως
για την αντιμετώπιση πυρετού
και ήπιου έως μέτριου πόνου.
Η δοσολογία καθορίζεται με βάση το σωματικό βάρος
και όχι μόνο την ηλικία.
Ηλικιακή ομάδα
Δοσολογία
Σημειώσεις
Παιδιά & έφηβοι
5–10 mg/kg ανά δόση
Κάθε 6–8 ώρες
Μέγιστη ημερήσια δόση
30 mg/kg
Να μην υπερβαίνεται
Βρέφη < 6 μηνών
—
Μόνο με ιατρική οδηγία
Για τα παιδιά συνιστάται η χρήση πόσιμου εναιωρήματος (σιρόπι),
ώστε να επιτυγχάνεται ακριβής δοσομέτρηση.
Η παρατεταμένη χρήση ή η υπέρβαση
της συνιστώμενης δόσης
αυξάνει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών
και πρέπει να αποφεύγεται.
7️⃣ Πότε δεν πρέπει να λαμβάνεται το Nurofen (Αντενδείξεις)
Παρότι το Nurofen θεωρείται ασφαλές
όταν χρησιμοποιείται σωστά,
υπάρχουν περιπτώσεις όπου
η λήψη του αντενδείκνυται
ή απαιτείται αυξημένη προσοχή.
🚫 ΜΗΝ λαμβάνετε Nurofen αν ισχύει κάποιο από τα παρακάτω:
Ιστορικό γαστρικού ή δωδεκαδακτυλικού έλκους ή ενεργού αιμορραγίας
Σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια
Σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια
Γνωστή αλλεργία στην ιβουπροφαίνη ή σε άλλα ΜΣΑΦ
Τρίτο τρίμηνο εγκυμοσύνης
Ιδιαίτερη ιατρική καθοδήγηση
απαιτείται σε άτομα με:
αρτηριακή υπέρταση ή καρδιοπάθεια,
σακχαρώδη διαβήτη,
χρόνια νεφρική νόσο,
ηλικία άνω των 65 ετών.
Ο συνδυασμός του Nurofen
με άλλα ΜΣΑΦ, κορτικοστεροειδή
ή αντιπηκτικά
αυξάνει σημαντικά
τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών
και πρέπει να αποφεύγεται χωρίς ιατρική οδηγία.
8️⃣ Παρενέργειες του Nurofen
Όπως όλα τα φάρμακα,
έτσι και το Nurofen (ιβουπροφαίνη)
μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες,
ιδίως σε υψηλές δόσεις
ή κατά τη μακροχρόνια χρήση.
Οι περισσότερες παρενέργειες
είναι ήπιες και παροδικές,
ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις
μπορεί να είναι σοβαρές.
Κατηγορία
Πιθανές παρενέργειες
Συχνές
Στομαχόπονος, καούρα, ναυτία, ζάλη, πονοκέφαλος
Λιγότερο συχνές
Διάρροια ή δυσκοιλιότητα, υπνηλία, εξανθήματα, κατακράτηση υγρών
Η σωστή δοσολογία
και η αποφυγή παρατεταμένης χρήσης
μειώνουν σημαντικά
την πιθανότητα εμφάνισης παρενεργειών.
9️⃣ Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα
Το Nurofen (ιβουπροφαίνη) μπορεί να αλληλεπιδράσει με άλλα φάρμακα,
με αποτέλεσμα αυξημένο κίνδυνο παρενεργειών
ή μειωμένη αποτελεσματικότητα της αγωγής.
Πριν από τακτική ή παρατεταμένη χρήση,
είναι σημαντικό να ελέγχεται ο συνολικός
φαρμακευτικός συνδυασμός.
🔄 Συχνές και κλινικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις:
Άλλα ΜΣΑΦ (π.χ. ναπροξένη, δικλοφαινάκη) → αυξημένος κίνδυνος γαστρεντερικής αιμορραγίας
Αντιυπερτασικά (ACE-αναστολείς, διουρητικά) → πιθανή μείωση της αντιυπερτασικής δράσης
Λίθιο → αύξηση επιπέδων λιθίου στο αίμα
Μεθοτρεξάτη → αυξημένη τοξικότητα
Ο συνδυασμός με αλκοόλ
αυξάνει τον κίνδυνο γαστρεντερικών βλαβών
και πρέπει να αποφεύγεται.
Σε περίπτωση λήψης πολλών φαρμάκων
ή χρόνιων παθήσεων,
η χρήση του Nurofen
πρέπει να γίνεται μόνο κατόπιν ιατρικής συμβουλής.
🔟 Nurofen σε εγκυμοσύνη & θηλασμό
Η χρήση του Nurofen
κατά την εγκυμοσύνη
απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή,
καθώς η ιβουπροφαίνη
μπορεί να επηρεάσει
την κύηση και το έμβρυο,
ανάλογα με το τρίμηνο.
🤰 Εγκυμοσύνη:
1ο τρίμηνο: χρήση μόνο αν κρίνεται απολύτως απαραίτητο και με ιατρική καθοδήγηση
2ο τρίμηνο: περιορισμένη χρήση, στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση
3ο τρίμηνο:αντενδείκνυται (κίνδυνος πρόωρου κλεισίματος του αρτηριακού πόρου και επιπλοκών)
Για την αντιμετώπιση πόνου ή πυρετού
στην εγκυμοσύνη,
συνήθως προτιμάται η παρακεταμόλη,
εκτός αν υπάρχει άλλη ιατρική οδηγία.
🤱 Θηλασμός:
Η ιβουπροφαίνη περνά στο μητρικό γάλα
σε πολύ μικρές ποσότητες
και θεωρείται σχετικά ασφαλής
κατά τον θηλασμό,
όταν χρησιμοποιείται
στη συνιστώμενη δοσολογία.
Παρόλα αυτά,
κατά την εγκυμοσύνη και τον θηλασμό,
η λήψη οποιουδήποτε φαρμάκου
πρέπει να γίνεται μόνο μετά από ιατρική σύσταση.
1️⃣1️⃣ Δοσολογία Nurofen – Πόσο και πώς λαμβάνεται
Η δοσολογία του Nurofen (ιβουπροφαίνη)
εξαρτάται από την ηλικία, το σωματικό βάρος,
την ένταση των συμπτωμάτων
και τη διάρκεια της θεραπείας.
Γενικός κανόνας είναι: η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση
για το μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα.
💡 Χρήσιμες οδηγίες:
Λαμβάνεται κατά προτίμηση μετά το φαγητό
Αποφύγετε τη συνεχή χρήση χωρίς ιατρική σύσταση
Μην υπερβαίνετε τη μέγιστη ημερήσια δόση
Ηλικιακή ομάδα
Συνιστώμενη δόση
Σχόλια
Ενήλικες
200–400 mg κάθε 6–8 ώρες
Μέγιστο 1200 mg/ημέρα χωρίς ιατρό (έως 2400 mg με ιατρική καθοδήγηση)
Έφηβοι ≥12 ετών
200–400 mg κάθε 6–8 ώρες
Όχι πάνω από 1200 mg/ημέρα
Παιδιά 6 μηνών–12 ετών
5–10 mg/kg ανά δόση
Μέγιστο 30 mg/kg/ημέρα
Βρέφη <6 μηνών
—
Χρήση μόνο με ιατρική οδηγία
Εάν ο πόνος ή ο πυρετός επιμένουν πάνω από 3 ημέρες,
απαιτείται ιατρική αξιολόγηση.
1️⃣2️⃣ Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
Μπορώ να πάρω Nurofen χωρίς συνταγή;
Ναι. Το Nurofen διατίθεται χωρίς συνταγή
σε χαμηλές δόσεις (200 mg).
Για υψηλότερες δόσεις ή παρατεταμένη χρήση,
απαιτείται ιατρική καθοδήγηση.
Μπορώ να το πάρω με άδειο στομάχι;
Δεν συνιστάται.
Η λήψη μετά το φαγητό
μειώνει τον κίνδυνο στομαχικών ενοχλήσεων.
Μπορεί να συνδυαστεί με παρακεταμόλη;
Σε ορισμένες περιπτώσεις,
μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναλλάξ
με παρακεταμόλη για πυρετό ή πόνο, μόνο κατόπιν ιατρικής οδηγίας.
Είναι ασφαλές για παιδιά;
Ναι, χρησιμοποιείται συχνά σε παιδιά,
με δοσολογία προσαρμοσμένη στο βάρος.
Δεν συνιστάται σε βρέφη κάτω των 6 μηνών
χωρίς ιατρική σύσταση.
Επηρεάζει την οδήγηση;
Συνήθως όχι.
Αν όμως εμφανιστεί ζάλη ή υπνηλία,
αποφύγετε την οδήγηση.
Τι κάνω σε περίπτωση υπερδοσολογίας;
Σε συμπτώματα όπως έντονη ναυτία,
εμετοί, υπνηλία ή σύγχυση,
επικοινωνήστε άμεσα με γιατρό
ή με το Κέντρο Δηλητηριάσεων (210 7793777).
1️⃣3️⃣ Κλείστε Ραντεβού
Κλείστε εύκολα εξετάσεις πριν ή κατά τη χρήση ΜΣΑΦ ή δείτε τον πλήρη κατάλογο:
Miyakis S, Lockshin MD, Atsumi T, et al.
International consensus statement on the classification criteria for antiphospholipid syndrome. Journal of Thrombosis and Haemostasis.
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/16584666/
McGettigan P, Henry D.
Cardiovascular risk with non-steroidal anti-inflammatory drugs. BMJ.
https://www.bmj.com
Algofren (Ιβουπροφαίνη): Δοσολογία, Παρενέργειες, Παιδιά & Πόνος Περιόδου
Σύνοψη σε 30″
Το Algofren (ιβουπροφαίνη) είναι ΜΣΑΦ με αναλγητική, αντιπυρετική και αντιφλεγμονώδη δράση.
Χρησιμοποιείται σε πόνο, πυρετό, δυσμηνόρροια και φλεγμονώδεις καταστάσεις.
Η σωστή δοσολογία και η αποφυγή παρατεταμένης χρήσης είναι κρίσιμες για την ασφάλεια.
1
Τι είναι το Algofren;
Το Algofren είναι εμπορική ονομασία της ιβουπροφαίνης, ενός ευρέως χρησιμοποιούμενου παυσίπονου, αντιπυρετικού και αντιφλεγμονώδους φαρμάκου.
Ανήκει στα Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα (ΜΣΑΦ) και δρα μειώνοντας τη φλεγμονή
και τον πόνο στον οργανισμό.
Χρησιμοποιείται συχνά σε πονοκέφαλο, πυρετό, μυϊκούς πόνους, οδονταλγία
και πόνο περιόδου.
Σε αντίθεση με την παρακεταμόλη, η ιβουπροφαίνη έχει και αντιφλεγμονώδη δράση, γεγονός που την καθιστά χρήσιμη σε
τραυματισμούς, αρθρίτιδα και ρευματικά προβλήματα.
Το Algofren κυκλοφορεί σε δισκία, κάψουλες, αναβράζοντα σκευάσματα και πόσιμο διάλυμα.
Παρότι διατίθεται χωρίς συνταγή σε χαμηλές δόσεις, η σωστή δοσολογία και
η αποφυγή παρατεταμένης χρήσης είναι απαραίτητες για την πρόληψη
ανεπιθύμητων ενεργειών.
Για γενικές πληροφορίες σχετικά με τα ΜΣΑΦ, δείτε και τον αναλυτικό οδηγό μας:
Το Algofren (ιβουπροφαίνη) χρησιμοποιείται για την ανακούφιση πόνου, τη μείωση του πυρετού
και την αντιμετώπιση φλεγμονής.
Είναι κατάλληλο τόσο για οξείες καταστάσεις όσο και για
βραχυχρόνια χρήση σε χρόνιες παθήσεις.
↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
Κατάσταση
Πώς βοηθά το Algofren
Πονοκέφαλος & Ημικρανία
Ανακουφίζει τον πόνο και μειώνει τη φλεγμονή.
Πυρετός από λοιμώξεις
Μειώνει τη θερμοκρασία και βελτιώνει την άνεση.
Μυϊκοί πόνοι & τραυματισμοί
Αναλγητική και αντιφλεγμονώδης δράση.
Πόνος περιόδου
Μείωση κράμπας και έντασης πόνου.
Αρθρίτιδα & ρευματικά
Μείωση πόνου και φλεγμονής.
Οδονταλγία & μετεγχειρητικός πόνος
Βραχυχρόνια αποτελεσματική ανακούφιση.
Η χρήση του Algofren πρέπει να γίνεται στη σωστή δοσολογία.
Δείτε επίσης: Οδηγός Παρακεταμόλης
3
Δοσολογία Algofren (Ιβουπροφαΐνης)
Η δοσολογία του Algofren εξαρτάται από την ηλικία, το σωματικό βάρος και την ένδειξη.
Γενικός κανόνας είναι η χρήση της χαμηλότερης αποτελεσματικής δόσης
για το μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα.
Η λήψη μετά το φαγητό μειώνει τον κίνδυνο γαστρεντερικών ενοχλήσεων.
↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
Ηλικιακή ομάδα
Δοσολογία
Σχόλια
Ενήλικες
200–400 mg κάθε 6–8 ώρες (μέγιστο 1200–2400 mg/ημέρα)
Χρησιμοποιείται η ελάχιστη αποτελεσματική δόση
Έφηβοι (>12 ετών)
200–400 mg κάθε 6–8 ώρες
Όχι >1200 mg/ημέρα χωρίς ιατρική οδηγία
Παιδιά (6 μηνών–12 ετών)
5–10 mg/kg ανά δόση κάθε 6–8 ώρες
Μέγιστο 30 mg/kg/ημέρα
Βρέφη <6 μηνών
Δεν συνιστάται
Μόνο με αυστηρή ιατρική καθοδήγηση
Οι δοσολογίες είναι ενδεικτικές και δεν αντικαθιστούν ιατρική οδηγία.
Η δοσολογία του Algofren δεν είναι ίδια για όλους τους ασθενείς και
πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με την ηλικία,
τη γενική κατάσταση υγείας και τη διάρκεια της θεραπείας.
Η τυφλή επανάληψη της ίδιας δόσης επί ημέρες αυξάνει τον κίνδυνο
ανεπιθύμητων ενεργειών χωρίς επιπλέον όφελος.
Σε οξύ πόνο ή πυρετό, συχνά αρκεί βραχυχρόνια χρήση
(1–3 ημέρες), ενώ σε φλεγμονώδεις καταστάσεις
η διάρκεια μπορεί να είναι μεγαλύτερη, πάντα όμως με ιατρική παρακολούθηση.
Στους ηλικιωμένους, η έναρξη πρέπει να γίνεται
με τη χαμηλότερη δυνατή δόση,
καθώς ο κίνδυνος γαστρεντερικής αιμορραγίας και νεφρικής επιβάρυνσης
είναι αυξημένος, ακόμη και σε δόσεις που θεωρούνται «ασφαλείς»
σε νεότερα άτομα.
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία,
αφυδάτωση ή λήψη διουρητικών πρέπει να αποφεύγουν
την παρατεταμένη χρήση, επειδή η ιβουπροφαΐνη
μπορεί να μειώσει τη νεφρική αιμάτωση.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, συχνά προτιμάται
εναλλακτική αναλγητική αγωγή.
Η μέγιστη ημερήσια δόση δεν πρέπει να ξεπερνιέται,
ακόμη και αν ο πόνος επιμένει.
Η αύξηση της δόσης πέρα από τα συνιστώμενα όρια δεν αυξάνει ανάλογα την αποτελεσματικότητα,
αλλά αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο παρενεργειών.
3.1 Πώς δρα το Algofren μέσα στο σώμα;
Η ιβουπροφαΐνη αναστέλλει τα ένζυμα COX-1 και COX-2,
μειώνοντας την παραγωγή προσταγλανδινών που ευθύνονται για πόνο, πυρετό και φλεγμονή.
Η αναλγητική δράση αρχίζει συνήθως μέσα σε 30–60 λεπτά,
ενώ στον πυρετό η πτώση της θερμοκρασίας γίνεται αισθητή σε 45–90 λεπτά.
Η αναστολή της COX-1 εξηγεί και τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες
στο στομάχι και τα νεφρά, γεγονός που επιβάλλει προσεκτική χρήση.
3.2 Πότε να προτιμήσω Algofren αντί για παρακεταμόλη;
Το Algofren υπερτερεί όταν ο πόνος σχετίζεται με φλεγμονή,
κάτι που η παρακεταμόλη δεν αντιμετωπίζει.
Μυϊκοί πόνοι και τραυματισμοί
Αρθρίτιδα και φλεγμονώδεις αρθροπάθειες
Πόνος περιόδου
Οδοντικός πόνος με φλεγμονή
Ημικρανία σε επιλεγμένους ασθενείς
Σε απλές ιογενείς εμπύρετες λοιμώξεις ή σε άτομα με στομαχικά προβλήματα,
η παρακεταμόλη παραμένει συχνά προτιμότερη.
3.3 Ποιοι τύποι Algofren κυκλοφορούν στην Ελλάδα;
Το Algofren διατίθεται σε πολλές μορφές για διαφορετικές ηλικίες και ανάγκες:
Δισκία 200 mg και 400 mg
Πόσιμο διάλυμα / σιρόπι για παιδιά
Μαστιχόμενα δισκία
Εναιώρημα
Κοκκία για πόσιμο διάλυμα
Η επιλογή μορφής γίνεται με βάση την ηλικία, το βάρος και την ικανότητα κατάποσης.
4
Παρενέργειες του Algofren
Το Algofren μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες,
ιδιαίτερα σε υψηλές δόσεις ή παρατεταμένη χρήση.
↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
Κατηγορία
Παρενέργειες
Συχνές
Καούρα, ναυτία, στομαχόπονος, ζάλη
Λιγότερο συχνές
Διάρροια, εξανθήματα, υπνηλία
Σπάνιες αλλά σοβαρές
Έλκος, αιμορραγία, αλλεργικές αντιδράσεις, νεφρική ή καρδιαγγειακή επιβάρυνση
Ο κίνδυνος παρενεργειών από το Algofren σχετίζεται άμεσα με τη δόση και τη διάρκεια χρήσης.
Σε χαμηλές δόσεις και βραχυχρόνια χορήγηση,
οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι συνήθως ήπιες και αναστρέψιμες.
Αντίθετα, η παρατεταμένη χρήση ή οι υψηλές δόσεις
αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο επιπλοκών.
Οι γαστρεντερικές παρενέργειες
(καούρα, δυσπεψία, έλκος, αιμορραγία)
αποτελούν τη συχνότερη αιτία διακοπής του φαρμάκου.
Ο κίνδυνος είναι υψηλότερος σε άτομα
με ιστορικό γαστρίτιδας ή έλκους,
σε ηλικιωμένους και σε ασθενείς
που λαμβάνουν ταυτόχρονα κορτικοστεροειδή
ή αντιπηκτικά.
Η νεφρική λειτουργία μπορεί να επηρεαστεί,
ιδιαίτερα σε συνθήκες αφυδάτωσης,
σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο
ή σε όσους λαμβάνουν διουρητικά.
Η ιβουπροφαΐνη μειώνει τη νεφρική αιμάτωση,
γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε
παροδική ή και σοβαρότερη νεφρική δυσλειτουργία.
Σε επίπεδο καρδιαγγειακού κινδύνου,
η συχνή ή μακροχρόνια χρήση ΜΣΑΦ
έχει συσχετιστεί με αυξημένη πιθανότητα
υπέρτασης, κατακράτησης υγρών
και καρδιαγγειακών συμβαμάτων,
ιδίως σε άτομα με προϋπάρχουσα καρδιοπάθεια.
Σπανιότερα, μπορεί να εμφανιστούν αλλεργικές αντιδράσεις,
όπως εξάνθημα, κνίδωση ή βρογχόσπασμος.
Η εμφάνιση δύσπνοιας, οιδήματος προσώπου
ή έντονων δερματικών αντιδράσεων
αποτελεί ένδειξη άμεσης διακοπής
και ιατρικής εκτίμησης.
Για τον λόγο αυτό, το Algofren πρέπει να
χρησιμοποιείται πάντα στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση
και για το μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα,
ιδιαίτερα σε άτομα αυξημένου κινδύνου.
Αν εμφανιστούν αιματηρός εμετός, μαύρα κόπρανα ή δύσπνοια,
απαιτείται άμεση ιατρική εκτίμηση.
Τι να προσέχετε
Ο κίνδυνος παρενεργειών αυξάνεται με υψηλές δόσεις και παρατεταμένη χρήση·
άτομα με ιστορικό γαστρεντερικών, νεφρικών ή καρδιαγγειακών προβλημάτων
χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή και ιατρική καθοδήγηση.
5
Προσοχή & Αντενδείξεις του Algofren
Το Algofren δεν είναι κατάλληλο για όλους και απαιτείται προσοχή
σε συγκεκριμένες ομάδες ασθενών.
↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
Κατάσταση
Σύσταση
Ιστορικό έλκους
Αποφυγή
Νεφρική νόσος
Χρήση μόνο με ιατρική καθοδήγηση
Καρδιοπάθεια / υπέρταση
Αυξημένη προσοχή
Εγκυμοσύνη (3ο τρίμηνο)
Αντενδείκνυται
Αλκοόλ
Αποφυγή ή περιορισμός
Σε κάθε περίπτωση απαιτείται συμβουλή ιατρού ή φαρμακοποιού.
6
Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
Μπορώ να πάρω Algofren χωρίς συνταγή;
Το Algofren διατίθεται χωρίς συνταγή στις χαμηλές δόσεις (200 mg) για ήπιο έως μέτριο πόνο ή πυρετό, ενώ υψηλότερες δόσεις ή συχνή χρήση απαιτούν ιατρική καθοδήγηση.
Ποια είναι η διαφορά του Algofren από την παρακεταμόλη;
Το Algofren έχει και αντιφλεγμονώδη δράση, ενώ η παρακεταμόλη δρα κυρίως ως αναλγητικό και αντιπυρετικό, γι’ αυτό το Algofren προτιμάται σε πόνο με φλεγμονή.
Μπορώ να το πάρω με άδειο στομάχι;
Δεν συνιστάται, επειδή αυξάνει τον κίνδυνο γαστρεντερικού ερεθισμού· ιδανικά λαμβάνεται μετά το φαγητό.
Μπορώ να οδηγήσω μετά τη λήψη Algofren;
Συνήθως ναι, αλλά αν εμφανιστούν ζάλη ή υπνηλία, η οδήγηση πρέπει να αποφεύγεται προσωρινά.
Είναι ασφαλές το Algofren στην εγκυμοσύνη;
Στο 1ο–2ο τρίμηνο μόνο με ιατρική απόφαση, ενώ στο 3ο τρίμηνο αντενδείκνυται.
Είναι ασφαλές για παιδιά;
Ναι, όταν η δοσολογία βασίζεται στο βάρος και δεν χορηγείται σε βρέφη κάτω των 6 μηνών χωρίς ιατρική οδηγία.
Μπορώ να συνδυάσω Algofren με παρακεταμόλη;
Η εναλλάξ χορήγηση μπορεί να γίνει σε ειδικές περιπτώσεις μόνο μετά από ιατρική σύσταση.
Τι να κάνω αν πάρω μεγαλύτερη δόση;
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας απαιτείται άμεση επικοινωνία με γιατρό ή το Κέντρο Δηλητηριάσεων.
7
Συμπεράσματα & Χρήσιμες Συμβουλές
Το Algofren είναι ένα αποτελεσματικό παυσίπονο και αντιπυρετικό με αντιφλεγμονώδη δράση, ιδιαίτερα χρήσιμο σε πόνο που συνοδεύεται από φλεγμονή.
Η ασφάλειά του εξαρτάται από τη σωστή χρήση, τη δοσολογία και τη διάρκεια λήψης,
καθώς η παρατεταμένη ή αλόγιστη χρήση αυξάνει τον κίνδυνο γαστρεντερικών,
νεφρικών και καρδιαγγειακών επιπλοκών.
Η γενική αρχή είναι η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση για το μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα,
με συμβουλή ιατρού σε ειδικές ομάδες ασθενών.
Τι να θυμάστε
Το Algofren είναι αποτελεσματικό όταν χρησιμοποιείται στη σωστή δόση και για μικρό χρονικό διάστημα·
η αλόγιστη ή παρατεταμένη χρήση αυξάνει τον κίνδυνο γαστρεντερικών και νεφρικών ανεπιθύμητων ενεργειών.
8
Algofren σε Παιδιά & Πυρετό
Το Algofren (ιβουπροφαΐνη) χρησιμοποιείται συχνά σε παιδιά για μείωση πυρετού και ανακούφιση πόνου,
εφόσον χορηγείται στη σωστή δοσολογία βάσει βάρους.
Χορηγείται κυρίως σε παιδικές λοιμώξεις, ιώσεις, ωτίτιδα,
καθώς και σε πόνο από οδοντοφυΐα, κακώσεις ή μυαλγίες.
Η μορφή συνήθως είναι σιρόπι ή μαστιχόμενα δισκία για μεγαλύτερα παιδιά.
Η δόση υπολογίζεται πάντα σε mg/kg σωματικού βάρους.
Δεν πρέπει να υπερβαίνεται η μέγιστη ημερήσια δόση.
Σε πυρετό >3 ημερών απαιτείται ιατρική εκτίμηση.
Δεν συνιστάται σε παιδιά με αφυδάτωση,
ιστορικό νεφρικής νόσου ή αλλεργία σε ΜΣΑΦ.
Σε βρέφη κάτω των 6 μηνών χορηγείται μόνο κατόπιν ιατρικής οδηγίας.
Παρότι το Algofren χρησιμοποιείται συχνά σε παιδιά,
υπάρχουν περιπτώσεις όπου δεν αποτελεί την κατάλληλη επιλογή
ή πρέπει να αποφεύγεται προσωρινά.
Η σωστή επιλογή αναλγητικού–αντιπυρετικού
μειώνει τον κίνδυνο επιπλοκών.
Σε παιδιά με αφυδάτωση, όπως σε επεισόδια
έντονου εμέτου ή διάρροιας,
η χρήση ιβουπροφαΐνης μπορεί να
επιβαρύνει τη νεφρική λειτουργία.
Σε αυτές τις περιπτώσεις,
προτιμάται εναλλακτική αγωγή
μέχρι να αποκατασταθεί η ενυδάτωση.
Η χορήγηση πρέπει επίσης να αποφεύγεται
σε παιδιά με ιστορικό νεφρικής νόσου,
σοβαρές καρδιοπάθειες
ή γνωστή αλλεργία σε ΜΣΑΦ.
Η χρήση σε αυτές τις ομάδες
απαιτεί πάντοτε ιατρική καθοδήγηση.
Σε περιπτώσεις παρατεταμένου πυρετού
(διάρκεια >3 ημερών),
το Algofren δεν πρέπει να χρησιμοποιείται
ως λύση «συνέχισης» χωρίς διερεύνηση.
Ο επίμονος πυρετός αποτελεί ένδειξη
ιατρικής αξιολόγησης και όχι
απλής αλλαγής ή επανάληψης δόσης.
Τέλος, σε βρέφη κάτω των 6 μηνών,
η χρήση Algofren δεν συνιστάται
εκτός εάν υπάρχει σαφής ιατρική οδηγία,
καθώς η ασφάλεια σε αυτή την ηλικία
δεν είναι πλήρως τεκμηριωμένη.
Κλινική υπενθύμιση για παιδιά
Σε παιδιά με πυρετό, το Algofren πρέπει να αποφεύγεται όταν υπάρχει αφυδάτωση
(έμετοι/διάρροιες) και να διακόπτεται αν ο πυρετός επιμένει πέραν των 3 ημερών
χωρίς ιατρική αξιολόγηση.
9
Algofren για Πόνο Περιόδου
Το Algofren είναι από τις πιο αποτελεσματικές μη συνταγογραφούμενες επιλογές
για τη δυσμηνόρροια, χάρη στη διπλή αναλγητική και αντιφλεγμονώδη δράση της ιβουπροφαΐνης.
Τι να θυμάστε
Η έγκαιρη λήψη Algofren με την έναρξη των συμπτωμάτων περιόδου
προσφέρει καλύτερη και ταχύτερη ανακούφιση.
Ο πόνος περιόδου προκαλείται κυρίως από αυξημένη παραγωγή προσταγλανδινών, που οδηγούν σε φλεγμονή και
συσπάσεις της μήτρας. Η ιβουπροφαΐνη μειώνει την παραγωγή τους,
γι’ αυτό αποτελεί θεραπεία πρώτης γραμμής.
Η ανακούφιση εμφανίζεται συνήθως μέσα σε 30–60 λεπτά
και η δράση διαρκεί αρκετές ώρες, ιδιαίτερα όταν η λήψη γίνεται νωρίς.
Ο πόνος περιόδου διακρίνεται σε πρωτογενή και δευτερογενή δυσμηνόρροια,
διάκριση σημαντική για τη σωστή αντιμετώπιση.
Η πρωτογενής δυσμηνόρροια εμφανίζεται συνήθως σε νεαρές γυναίκες
χωρίς υποκείμενη γυναικολογική πάθηση και οφείλεται κυρίως
στις προσταγλανδίνες. Σε αυτή την περίπτωση, το Algofren
είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό.
Η δευτερογενής δυσμηνόρροια σχετίζεται με υποκείμενα αίτια
(π.χ. ενδομητρίωση, ινομυώματα, φλεγμονώδεις παθήσεις πυέλου).
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η ανακούφιση μπορεί να είναι
μερική ή παροδική.
Απαιτείται γυναικολογικός έλεγχος όταν ο πόνος:
εμφανίζεται ξαφνικά μετά από χρόνια ανώδυνων κύκλων,
επιδεινώνεται προοδευτικά,
συνοδεύεται από έντονη μηνορραγία ή συμπτώματα αναιμίας,
δεν ανταποκρίνεται στα συνήθη αναλγητικά.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, το Algofren χρησιμοποιείται μόνο
ως συμπτωματική αγωγή μέχρι να διερευνηθεί το αίτιο.
Δόση: 200–400 mg κάθε 6–8 ώρες
Μέγιστο χωρίς ιατρική οδηγία: 1.200 mg/ημέρα
Λήψη μετά το φαγητό: καλύτερη γαστρική ανοχή
Απαιτείται προσοχή σε γυναίκες με ιστορικό γαστρικού έλκους, αιμορραγίας, νεφρικής ή καρδιαγγειακής νόσου.
Έντονος, επίμονος ή άτυπος πόνος χρειάζεται γυναικολογική αξιολόγηση.
10
Αλληλεπιδράσεις του Algofren με Άλλα Φάρμακα
Το Algofren, ως ΜΣΑΦ, μπορεί να αλληλεπιδράσει με άλλα φάρμακα,
αυξάνοντας τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών
ή μειώνοντας την αποτελεσματικότητα άλλων θεραπειών.
Συχνό κλινικό λάθος
Η ταυτόχρονη λήψη Algofren με άλλα ΜΣΑΦ ή η χρήση του σε αφυδατωμένο ασθενή
αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο γαστρεντερικής αιμορραγίας
και νεφρικής επιβάρυνσης.
Αντιυπερτασικά και διουρητικά:
πιθανή μείωση της αντιυπερτασικής δράσης
και επιβάρυνση της νεφρικής λειτουργίας.
Κορτικοστεροειδή:
αυξημένος κίνδυνος γαστρικού ερεθισμού και έλκους.
SSRIs:
ελαφρώς αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας από το πεπτικό,
ιδιαίτερα όταν συνυπάρχουν άλλοι προδιαθεσικοί παράγοντες.
Άλλα ΜΣΑΦ:
ο συνδυασμός δεν συνιστάται, καθώς δεν προσφέρει επιπλέον
αναλγητικό όφελος και αυξάνει μόνο τον κίνδυνο παρενεργειών.
Οι αλληλεπιδράσεις του Algofren αποκτούν ιδιαίτερη σημασία
στην καθημερινή κλινική πράξη, όπου πολλοί ασθενείς
λαμβάνουν ήδη χρόνια φαρμακευτική αγωγή.
Ακόμη και βραχυχρόνια χρήση μπορεί να επηρεάσει
την ασφάλεια άλλων θεραπειών.
Σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιπηκτικά ή αντιαιμοπεταλιακά,
η συγχορήγηση Algofren αυξάνει τον κίνδυνο γαστρεντερικής αιμορραγίας,
ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ή σε όσους έχουν ιστορικό έλκους.
Η ταυτόχρονη λήψη με αντιυπερτασικά
(ACE-αναστολείς, ARBs, διουρητικά)
μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητά τους
και να επιβαρύνει τη νεφρική λειτουργία,
ιδίως σε αφυδατωμένους ασθενείς
ή σε εμπύρετες καταστάσεις.
Σε περιπτώσεις πολυφαρμακίας ή χρόνιων νοσημάτων,
η επιλογή και η διάρκεια χρήσης του Algofren
πρέπει να γίνεται μόνο μετά από ιατρική αξιολόγηση.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, η χρήση Algofren
πρέπει να γίνεται μόνο μετά από ιατρική συμβουλή.
11
Κλείστε Ραντεβού
Ερμηνεία αποτελεσμάτων από ιατρό στο εργαστήριό μας.
Μπορείτε να προγραμματίσετε εξέταση ή να δείτε τον πλήρη κατάλογο διαθέσιμων εξετάσεων.
Από το 2004 προσφέρουμε διαγνωστικές υπηρεσίες υψηλού επιπέδου με εξελιγμένο ιατρικό εξοπλισμό
και αφοσιωμένο προσωπικό. Δέσμευσή μας είναι η αξιοπιστία, η άμεση και ανθρώπινη φροντίδα σε κάθε ασθενή.
