Diamicron (Γλικλαζίδη): Δοσολογία, Υπογλυκαιμία, Τιμή & Εξετάσεις

Το Diamicron είναι εμπορικό σκεύασμα με δραστική ουσία τη γλικλαζίδη, ένα από του στόματος αντιδιαβητικό φάρμακο της κατηγορίας των σουλφονυλουριών. Χρησιμοποιείται σε ενηλίκους με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, όταν η διατροφή, η σωματική άσκηση και η απώλεια βάρους δεν επαρκούν από μόνες τους για τη ρύθμιση της γλυκόζης. ^[1]

Η γλικλαζίδη δεν χορηγείται για διαβήτη τύπου 1 ούτε αντιμετωπίζει τη διαβητική κετοξέωση. Απαιτεί την παρουσία λειτουργικών β-κυττάρων στο πάγκρεας, τα οποία μπορούν να παράγουν ινσουλίνη. Το φάρμακο μπορεί να χορηγηθεί μόνο του ή σε συνδυασμό με άλλα αντιδιαβητικά, σύμφωνα με το συνολικό θεραπευτικό σχέδιο.

Το κύριο πλεονέκτημά του είναι η αποτελεσματική μείωση της γλυκόζης. Το βασικό μειονέκτημά του είναι ότι μπορεί να προκαλέσει υπογλυκαιμία, ιδιαίτερα με παράλειψη γεύματος, έντονη άσκηση ή αλληλεπιδράσεις. Γι’ αυτό δεν επιλέγεται μόνο με κριτήριο την τιμή ή το πόσο γρήγορα μειώνει το σάκχαρο.

Η γλικλαζίδη δεσμεύεται σε ειδικούς υποδοχείς των διαύλων καλίου των β-κυττάρων του παγκρέατος. Η μεταβολή της ηλεκτρικής δραστηριότητας των κυττάρων οδηγεί σε είσοδο ασβεστίου και απελευθέρωση ινσουλίνης. Έτσι μπορεί να μειώσει τη γλυκόζη τόσο μετά τα γεύματα όσο και σε άλλες ώρες της ημέρας.

Η έκκριση ινσουλίνης δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ύψος της γλυκόζης. Επομένως, η δράση της μπορεί να συνεχίζεται ακόμη κι όταν ο ασθενής έχει καθυστερήσει ή παραλείψει ένα γεύμα. Αυτό εξηγεί τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας σε αντίθεση με ορισμένες νεότερες κατηγορίες αντιδιαβητικών με δράση περισσότερο εξαρτώμενη από τη γλυκόζη.

Η αποτελεσματικότητα παρακολουθείται με τις τιμές γλυκόζης και τη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c), αλλά η ασφάλεια κρίνεται και από τη συχνότητα των χαμηλών μετρήσεων, την ηλικία και τις συνυπάρχουσες παθήσεις.

Η επιλογή θεραπείας στον διαβήτη τύπου 2 είναι εξατομικευμένη. Το Diamicron μπορεί να έχει θέση όταν χρειάζεται επιπλέον μείωση της HbA1c, όταν άλλες θεραπείες δεν είναι κατάλληλες ή όταν το κόστος αποτελεί σημαντικό παράγοντα. Δεν είναι όμως αυτομάτως η προτιμότερη επιλογή για όλους.

Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο ή χρόνια νεφρική νόσο, ο ιατρός μπορεί να προτιμήσει ή να προσθέσει φάρμακα με τεκμηριωμένα καρδιονεφρικά οφέλη, ανάλογα με τις ενδείξεις και τις αντενδείξεις τους. Η γλικλαζίδη μειώνει τη γλυκόζη, αλλά δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως ισοδύναμη καρδιονεφρική προστασία.

Ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας, η σταθερότητα των γευμάτων, το σωματικό βάρος, το προσδόκιμο ζωής και οι προτιμήσεις του ασθενούς επηρεάζουν την απόφαση. Η αγωγή επανεκτιμάται όταν οι στόχοι δεν επιτυγχάνονται ή όταν εμφανίζονται ανεπιθύμητες ενέργειες.

Οι μορφές του Diamicron περιέχουν την ίδια δραστική ουσία, αλλά δεν είναι ίδιες ως προς την αποδέσμευση και τη δοσολογία. Η κλασική μορφή 80 mg και οι μορφές τροποποιημένης αποδέσμευσης (MR) χρειάζονται διαφορετικές οδηγίες λήψης.

Στην αλλαγή από την κλασική μορφή σε MR, ένα δισκίο 80 mg μπορεί να αντιστοιχεί θεραπευτικά σε ένα δισκίο MR 30 mg, με προσεκτική παρακολούθηση της γλυκόζης. Αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί ο ασθενής να μετατρέπει μόνος του τα mg ή να αντικαθιστά κουτιά χωρίς ιατρική οδηγία.^[1,2]

Ορισμένα δισκία MR 60 mg φέρουν εγκεκριμένη χαραγή και μπορούν να διαιρεθούν σε ίσες δόσεις. Η δυνατότητα αυτή δεν ισχύει αδιακρίτως για όλες τις μορφές. Ελέγχεται το φύλλο οδηγιών του συγκεκριμένου προϊόντος πριν από οποιαδήποτε διαίρεση.

Για το Diamicron MR, η συνήθης αρχική δόση είναι 30 mg μία φορά ημερησίως με το πρωινό. Αν ο γλυκαιμικός έλεγχος δεν επαρκεί, ο ιατρός μπορεί να προσαρμόσει τη δόση στα 60, 90 ή 120 mg ημερησίως. Η μέγιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση της μορφής MR είναι 120 mg.^[1]

Μεταξύ των περισσότερων αυξήσεων συνήθως μεσολαβεί τουλάχιστον ένας μήνας. Σε ορισμένους ασθενείς χωρίς μείωση γλυκόζης ύστερα από δύο εβδομάδες, η αύξηση μπορεί να εξεταστεί νωρίτερα από τον θεράποντα. Οι δόσεις του κλασικού σκευάσματος 80 mg δεν χρησιμοποιούνται για να υπολογιστεί η μέγιστη δόση MR.^[1,2]

Η τιτλοποίηση βασίζεται σε επαναλαμβανόμενες μετρήσεις, HbA1c, συμπτώματα υπογλυκαιμίας, νεφρική και ηπατική κατάσταση και διαθέσιμη πρόσληψη τροφής. Η υπέρβαση μιας μεμονωμένης τιμής σακχάρου δεν δικαιολογεί αυθαίρετη επιπλέον δόση.

Το Diamicron MR λαμβάνεται συνήθως κατά το πρωινό, με νερό, σύμφωνα με τη συνταγή. Η τακτική λήψη μαζί με γεύμα είναι βασικό μέτρο πρόληψης της υπογλυκαιμίας. Δεν συνιστάται να λαμβάνεται η προγραμματισμένη δόση και στη συνέχεια να παραλείπεται το φαγητό.

Αν παραλειφθεί μία δόση, δεν διπλασιάζεται η επόμενη για αναπλήρωση. Δεν χρησιμοποιείται το φάρμακο επιπλέον ως «διόρθωση» μιας αυξημένης μέτρησης. Ο ασθενής ακολουθεί τη συγκεκριμένη οδηγία του θεράποντος ή του φύλλου οδηγιών του προϊόντος. ^[1]

Αν υπάρχει γαστρεντερίτιδα, αδυναμία λήψης τροφής, παρατεταμένη νηστεία ή προγραμματισμένη επέμβαση, απαιτείται έγκαιρο εξατομικευμένο σχέδιο με τον ιατρό για την αγωγή και τη συχνότητα μετρήσεων. Η αφυδάτωση ή η οξεία νόσος μπορεί να αλλάξει τη γλυκόζη απρόβλεπτα.

Η υπογλυκαιμία αποτελεί τη σημαντικότερη κλινική ανεπιθύμητη ενέργεια της γλικλαζίδης. Μπορεί να προκαλέσει τρέμουλο, εφίδρωση, έντονη πείνα, ταχυκαρδία, νευρικότητα, ζάλη ή αδυναμία. Σε πιο σοβαρά επεισόδια εμφανίζονται σύγχυση, μεταβολή συμπεριφοράς, σπασμοί ή απώλεια συνείδησης.

Αυτά είναι τα επίπεδα της Αμερικανικής Διαβητολογικής Εταιρείας. Σε άτομο που λαμβάνει σουλφονυλουρία, τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια απαιτούν επανεκτίμηση της αγωγής. Δεν θεωρούνται αποδεκτό «κόστος» της καλής HbA1c. ^[3]

Παράγοντες κινδύνου είναι τα ακανόνιστα γεύματα, το αλκοόλ, η παρατεταμένη άσκηση, η υποθρεψία, η μειωμένη νεφρική λειτουργία και οι συνδυασμοί με άλλες υπογλυκαιμικές θεραπείες. Ορισμένοι ηλικιωμένοι εμφανίζουν άτυπα συμπτώματα ή μειωμένη αντίληψη υπογλυκαιμίας.

Εάν ο ασθενής έχει τις αισθήσεις του και μπορεί να καταπιεί με ασφάλεια, η συνήθης αντιμετώπιση μιας μέτρησης κάτω από 70 mg/dL είναι ο κανόνας 15–15: λήψη περίπου 15 g γλυκόζης ή ταχέως απορροφήσιμων υδατανθράκων, επανέλεγχος σε 15 λεπτά και επανάληψη αν η τιμή παραμένει κάτω από 70 mg/dL. ^[3]

Πρακτικά, μπορούν να χρησιμοποιηθούν δισκία γλυκόζης στην κατάλληλη ποσότητα ή ένα ρόφημα με γνωστά 15 g σακχάρων. Δεν συνιστώνται ως πρώτη επιλογή τροφές με πολλά λιπαρά, που καθυστερούν την απορρόφηση. Όταν η γλυκόζη διορθωθεί, μπορεί να χρειάζεται γεύμα ή μικρό σνακ, εφόσον το επόμενο γεύμα καθυστερεί.

Η υπογλυκαιμία από σουλφονυλουρίες μπορεί να υποτροπιάσει ή να παραταθεί, ακόμη και αφού διορθωθεί αρχικά η μέτρηση. Σοβαρό ή επανειλημμένο επεισόδιο μπορεί να χρειαστεί νοσοκομειακή παρακολούθηση. ^[1]

Εκτός από τη μείωση της γλυκόζης σε υπερβολικό βαθμό, η γλικλαζίδη μπορεί να προκαλέσει ναυτία, δυσπεψία, κοιλιακή δυσφορία και, σε ορισμένους ασθενείς, αύξηση σωματικού βάρους. Η λήψη με γεύμα βοηθά συχνά στην ανοχή από το πεπτικό.

Λιγότερο συχνά έχουν αναφερθεί δερματικά εξανθήματα, κνησμός, διαταραχές των ηπατικών δοκιμασιών και σπάνιες αιματολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Επίμονος ίκτερος, ασυνήθιστοι μώλωπες, πυρετός με πονόλαιμο ή έντονο εξάνθημα χρειάζονται ιατρική αξιολόγηση και ενδεχομένως στοχευμένο εργαστηριακό έλεγχο.^[1]

Δεν χρειάζεται να ζητούνται αυτομάτως σε κάθε ασθενή συχνές γενικές αίματος ή ηπατικές εξετάσεις αποκλειστικά επειδή παίρνει Diamicron. Οι εξετάσεις αυτές έχουν θέση εφόσον υπάρχουν κλινικά ευρήματα, ιστορικό ή άλλες ενδείξεις.

Η γλικλαζίδη αντενδείκνυται σε διαβήτη τύπου 1, διαβητική κετοξέωση, διαβητικό κώμα ή προκώμα, σοβαρή νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια, καθώς και όταν υπάρχει υπερευαισθησία στη γλικλαζίδη, σε συγγενείς σουλφονυλουρίες ή σε συγκεκριμένα έκδοχα. ^[1]

Ιδιαίτερα σημαντική είναι η απαγορευμένη συγχορήγηση με μικοναζόλη, ακόμη και σε ορισμένες μορφές για το στόμα, λόγω κινδύνου σοβαρής υπογλυκαιμίας. Η χρήση κατά τον θηλασμό αντενδείκνυται σύμφωνα με τις πληροφορίες του προϊόντος. ^[1]

Ασθενείς που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τακτική σίτιση, άτομα με επανειλημμένες υπογλυκαιμίες και ευάλωτοι ηλικιωμένοι απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή, ακόμη κι αν δεν υπάρχει τυπική αντένδειξη. Η απόφαση λαμβάνεται εξατομικευμένα.

Η συγχορήγηση ορισμένων φαρμάκων μπορεί να ενισχύσει τη δράση της γλικλαζίδης και να οδηγήσει σε επικίνδυνη υπογλυκαιμία. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται με μικοναζόλη (αντενδείκνυται), φαινυλβουταζόνη και ορισμένα άλλα φάρμακα ανάλογα με την κλινική κατάσταση. Άλλες θεραπείες, όπως τα κορτικοστεροειδή, μπορούν να αυξήσουν τη γλυκόζη, οδηγώντας σε ανάγκη επανεκτίμησης της ρύθμισης.^[1]

Το αλκοόλ αυξάνει τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας και μπορεί να καθυστερήσει την αναγνώριση των συμπτωμάτων. Η ασφαλέστερη επιλογή είναι η αποφυγή του κατά τη θεραπεία, ιδιαίτερα όταν τα γεύματα είναι ακανόνιστα. Η αλλαγή ή διακοπή φαρμάκων που λαμβάνονται συστηματικά πρέπει να γίνεται με γνώση του θεράποντος.

Ο ιατρός και ο φαρμακοποιός πρέπει να γνωρίζουν όλα τα συνταγογραφούμενα και μη συνταγογραφούμενα φάρμακα, αλλά και τα συμπληρώματα. Αν εμφανιστεί νέα υπογλυκαιμία μετά από έναρξη άλλου φαρμάκου, είναι σημαντικό να αξιολογηθεί η πιθανή αλληλεπίδραση.

Στους ηλικιωμένους η αξιολόγηση αφορά περισσότερο από την ηλικία: πρόσληψη τροφής, γνωστική λειτουργία, δυνατότητα αυτομέτρησης, ιστορικό πτώσεων, συνοσηρότητες και υποστήριξη στο σπίτι. Η ελάττωση των υπογλυκαιμιών αποτελεί συχνά σημαντικότερο στόχο από μία ιδιαίτερα χαμηλή HbA1c.

Σε ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία η γλικλαζίδη MR μπορεί να χρησιμοποιηθεί με το προβλεπόμενο δοσολογικό σχήμα και προσεκτική παρακολούθηση. Σε σοβαρή νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια αντενδείκνυται σύμφωνα με την ΠΧΠ. Η επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα παρατεταμένης υπογλυκαιμίας. ^[1]

Το eGFR χρειάζεται συνεκτίμηση με το ιστορικό και την πορεία του ασθενούς. Δεν υπάρχει ένα ενιαίο όριο που να οδηγεί αυτόματα σε ίδια αλλαγή θεραπείας για κάθε ασθενή. Επίσης, σε σοβαρή ηπατική πάθηση χρειάζεται διαφορετική επιλογή θεραπείας και εξατομικευμένος έλεγχος.

Η γλικλαζίδη δεν αποτελεί συνήθη επιλογή κατά την κύηση. Η ρύθμιση του διαβήτη στην εγκυμοσύνη πρέπει να οργανώνεται από εξειδικευμένη ομάδα, με θεραπεία που έχει κατάλληλα δεδομένα ασφάλειας, συχνά με ινσουλίνη όταν απαιτείται. Εάν προγραμματίζεται εγκυμοσύνη ή προκύψει θετικό τεστ, χρειάζεται άμεση επικοινωνία με τον θεράποντα ώστε να σχεδιαστεί ασφαλής αλλαγή. ^[1]

Κατά τον θηλασμό, η γλικλαζίδη αντενδείκνυται λόγω του κινδύνου υπογλυκαιμίας στο βρέφος και των περιορισμένων δεδομένων για την απέκκριση στο γάλα. ^[1]

Η γλυκόζη μπορεί επίσης να απορρυθμιστεί κατά τη διάρκεια λοίμωξης, μετά από χειρουργείο, σε απότομη αλλαγή διατροφής ή έπειτα από διακοπή κορτικοστεροειδών. Αυτές οι καταστάσεις απαιτούν εξατομικευμένες οδηγίες και συχνότερες μετρήσεις.

Η γλικλαζίδη μπορεί να χρησιμοποιείται μαζί με μετφορμίνη, καθώς οι δύο ουσίες έχουν διαφορετικό μηχανισμό δράσης. Η μετφορμίνη μειώνει κυρίως την ηπατική παραγωγή γλυκόζης, ενώ η γλικλαζίδη διεγείρει την έκκριση ινσουλίνης. Περισσότερες πληροφορίες στον οδηγό για το Glucophage (μετφορμίνη).

Είναι επίσης δυνατό να συνυπάρχει με άλλες αντιδιαβητικές κατηγορίες ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, με ινσουλίνη υπό στενή ιατρική παρακολούθηση. Η ανάγκη για συνδυασμό δεν σημαίνει ότι όλες οι ουσίες έχουν ίδιο όφελος ή ίδιο κίνδυνο. Όταν προστίθενται θεραπείες, η δόση γλικλαζίδης μπορεί να χρειαστεί αναπροσαρμογή λόγω υπογλυκαιμίας.

Η επιλογή νεότερων θεραπευτικών κατηγοριών μπορεί να καθορίζεται από συνυπάρχουσα καρδιακή ή νεφρική νόσο, παχυσαρκία και ατομικούς στόχους. Η αλλαγή φαρμάκου πρέπει να γίνεται με σχέδιο και όχι αυθαίρετα από τον ασθενή.

Η εργαστηριακή παρακολούθηση πρέπει να απαντά σε δύο ερωτήματα: ρυθμίζεται ο διαβήτης; και είναι ασφαλής η αγωγή; Η HbA1c δείχνει τη μέση γλυκαιμική εικόνα περίπου 2–3 μηνών, αλλά δεν αποτυπώνει με ακρίβεια τα επεισόδια υπογλυκαιμίας. Οι μετρήσεις στο σπίτι ή η συνεχής καταγραφή γλυκόζης συμπληρώνουν αυτή την πληροφορία.

Οι συστάσεις για HbA1c και τον νεφρικό έλεγχο προέρχονται από επίσημες κατευθυντήριες οδηγίες. Η εξέταση HbA1c ερμηνεύεται με εξατομικευμένο στόχο, ιδιαίτερα σε άτομα με αυξημένο κίνδυνο υπογλυκαιμίας. ^[4,5]

Προσοχή: Φυσιολογική HbA1c δεν αποκλείει επικίνδυνες πτώσεις γλυκόζης. Αν υπάρχουν συμπτώματα ή χαμηλές μετρήσεις, χρειάζεται ανασκόπηση καταγραφών και επανεκτίμηση της θεραπείας.

Η γλικλαζίδη δεν απαιτεί ένα σταθερό, εκτεταμένο «πακέτο» εξετάσεων για κάθε ασθενή. Η γενική αίματος και οι ηπατικές δοκιμασίες μπορεί να ζητηθούν όταν υπάρχουν συμβατά συμπτώματα ή γνωστή πάθηση, όχι υποχρεωτικά σε κάθε επίσκεψη μόνο λόγω λήψης του φαρμάκου.

Η G6PD έχει νόημα σε γνωστό ή ύποπτο έλλειμμα του ενζύμου, επειδή οι σουλφονυλουρίες μπορεί να προκαλέσουν αιμολυτική αναιμία σε ευπαθή άτομα. Σε τέτοιους ασθενείς εξετάζεται συχνά εναλλακτική κατηγορία φαρμάκου. ^[1]

Αν η HbA1c φαίνεται ασύμβατη με τις αυτομετρήσεις, πρέπει να εξεταστούν καταστάσεις που την επηρεάζουν, όπως αναιμίες, πρόσφατες μεταγγίσεις ή προχωρημένη νεφρική νόσος. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι χρήσιμη η συνεχής καταγραφή γλυκόζης ή διαφορετικός δείκτης, όχι όμως ως ρουτίνα για όλους.

Ο βασικός έλεγχος του διαβήτη παραμένει πιο σημαντικός από μία μεγάλη λίστα εξετάσεων που δεν αλλάζουν την κλινική απόφαση.

Η τακτική πρόσληψη τροφής μειώνει τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας. Δεν απαιτείται να τρώει κανείς καθημερινά ακριβώς τα ίδια τρόφιμα, αλλά οι παρατεταμένες νηστείες και η απότομη περικοπή υδατανθράκων πρέπει να συζητούνται με τον ιατρό όταν λαμβάνεται γλικλαζίδη. Η έντονη ή παρατεταμένη άσκηση μπορεί να αυξήσει την κατανάλωση γλυκόζης και να απαιτήσει περισσότερες μετρήσεις.

Πριν από οδήγηση, ειδικά αν υπάρχει ιστορικό υπογλυκαιμίας, είναι σημαντικό να υπάρχει επαρκής γλυκαιμική σταθερότητα και άμεσα διαθέσιμοι υδατάνθρακες. Άτομο με υπογλυκαιμικά συμπτώματα δεν πρέπει να συνεχίζει να οδηγεί. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή όταν τα προειδοποιητικά συμπτώματα έχουν μειωθεί.

Σε ημέρες ασθένειας με πυρετό, εμέτους ή μειωμένη λήψη τροφής, δεν υπάρχει ενιαίος κανόνας για όλους. Χρειάζεται σχέδιο για συχνότερο έλεγχο γλυκόζης, ενυδάτωση και επικοινωνία με την ομάδα που ρυθμίζει τον διαβήτη. Μεταβολές στη φαρμακευτική αγωγή γίνονται σύμφωνα με ατομικές ιατρικές οδηγίες.

Η λήψη μεγαλύτερης δόσης από τη συνταγογραφημένη μπορεί να προκαλέσει σοβαρή, παρατεταμένη ή υποτροπιάζουσα υπογλυκαιμία. Αυτό αποτελεί ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των σουλφονυλουριών: ακόμη κι αν η γλυκόζη ανέβει προσωρινά μετά τη λήψη ζάχαρης, η έκκριση ινσουλίνης μπορεί να συνεχιστεί και η υπογλυκαιμία να επανεμφανιστεί.

Σε υποψία υπερδοσολογίας, χρειάζεται άμεση ιατρική επικοινωνία ή εκτίμηση σε τμήμα επειγόντων, ακόμη και αν τα πρώτα συμπτώματα είναι ήπια. Στο νοσοκομείο μπορεί να απαιτηθεί επανειλημμένη ή συνεχής παρακολούθηση γλυκόζης, ενδοφλέβια γλυκόζη και ειδική αντιμετώπιση σύμφωνα με το τοξικολογικό πρωτόκολλο. Δεν επιχειρείται αντιμετώπιση στο σπίτι με απλή αναμονή.

Η αδυναμία κατάποσης, οι σπασμοί, η σύγχυση ή η απώλεια συνείδησης απαιτούν επείγουσα βοήθεια. Το ίδιο ισχύει όταν ένα παιδί λάβει κατά λάθος δισκία γλικλαζίδης. Η οικογένεια πρέπει να γνωρίζει το όνομα του φαρμάκου, την περιεκτικότητα και την πιθανή ώρα λήψης για να τα αναφέρει στους διασώστες.^[1]

• Το Diamicron περιέχει γλικλαζίδη και προορίζεται για ενήλικες με διαβήτη τύπου 2.
• Τα δισκία MR 30/60 mg διαφέρουν από το κλασικό σκεύασμα 80 mg.
• Η μεγαλύτερη πρακτική προσοχή αφορά την υπογλυκαιμία και την αντιμετώπισή της.
• Η μορφή MR λαμβάνεται συνήθως μία φορά την ημέρα με το πρωινό.
• Η HbA1c, η γλυκόζη, η κρεατινίνη/eGFR και η λευκωματίνη ούρων αποτελούν ουσιαστικές παραμέτρους του συνολικού ελέγχου.
• Η δόση δεν αλλάζει μεμονωμένα από μία τιμή σακχάρου ή χωρίς εκτίμηση των υπογλυκαιμιών.

Για πληροφορίες σχετικά με τις διαθέσιμες εξετάσεις μπορείτε να συμβουλευθείτε τον κατάλογο εξετάσεων. Τα αποτελέσματα αξιολογούνται πάντοτε σε σχέση με τα συμπτώματα και το ατομικό θεραπευτικό σχέδιο.