ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΑΙΜΑΤΟΣ · ΑΝΟΣΟΣΦΑΙΡΙΝΕΣ

IgG (Ανοσοσφαιρίνη G): Φυσιολογικές Τιμές, Υψηλή και Χαμηλή IgG – Τι Σημαίνει

Συντάκτης & Ιατρική επιμέλεια: — Ιατρός Βιοπαθολόγος
Δημοσίευση: • Τελευταία ενημέρωση:
Με μία ματιά: Η ολική IgG μετρά τη συγκέντρωση της ανοσοσφαιρίνης G στον ορό. Μπορεί να είναι αυξημένη σε χρόνια φλεγμονή, ηπατοπάθειες ή γαμμαπάθειες και χαμηλή σε ορισμένες ανοσοανεπάρκειες ή λόγω φαρμάκων. Δεν είναι η ίδια εξέταση με τα ειδικά IgG αντισώματα για ερυθρά, CMV ή τοξόπλασμα. Στους ενήλικες, ένα ενδεικτικό διάστημα αναφοράς συγκεκριμένης μεθόδου είναι 7,67–15,90 g/L· προέχουν πάντοτε οι τιμές του εργαστηρίου. [1]
Δείγμα
Ορός αίματος
Νηστεία
Συνήθως όχι
Ενήλικες (ενδεικτικά)
7,67–15,90 g/L
Κλινική χρήση
Ανοσολογικός έλεγχος
Περιεχόμενα άρθρου – πατήστε για ανάπτυξη
  1. Τι είναι η ανοσοσφαιρίνη G (IgG)
  2. Ολική IgG και ειδικά αντισώματα IgG: η βασική διαφορά
  3. Πώς λειτουργούν τα IgG στο ανοσοποιητικό
  4. Διαφορές IgG, IgM και IgA
  5. Πότε ζητείται η ποσοτική εξέταση IgG
  6. Πώς γίνεται η εξέταση – δείγμα και προετοιμασία
  7. Φυσιολογικές τιμές ολικής IgG ανά ηλικία
  8. Αυξημένη IgG – συχνότερες αιτίες
  9. Πολυκλωνική και μονοκλωνική αύξηση
  10. Χαμηλή IgG – αιτίες και σημασία
  11. Πρωτοπαθείς ανεπάρκειες αντισωμάτων και κοινή μεταβλητή ανοσοανεπάρκεια
  12. Δευτεροπαθής χαμηλή IgG – φάρμακα και απώλεια πρωτεϊνών
  13. Υποκατηγορίες IgG1, IgG2, IgG3 και IgG4
  14. Ειδικά IgG στις λοιμώξεις – CMV, EBV, τοξόπλασμα, ερυθρά
  15. Εμβολιασμός και ειδικά προστατευτικά αντισώματα
  16. IgG στην εγκυμοσύνη και παθητική ανοσία νεογνού
  17. Βαθμός συνάφειας αντισωμάτων IgG (avidity)
  18. IgG και αυτοάνοσα νοσήματα
  19. IgG σε ηπατοπάθειες και αυτοάνοση ηπατίτιδα
  20. IgG σε μονοκλωνικές γαμμαπάθειες και αιματολογικά νοσήματα
  21. Πότε χρειάζεται επανέλεγχος ή συμπληρωματικές εξετάσεις
  22. Κλινικά παραδείγματα για σωστή ερμηνεία
  23. Συχνές ερωτήσεις για την IgG
  24. Ενδεικτική τιμή εξέτασης IgG
  25. Σχετικές εξετάσεις και χρήσιμοι οδηγοί
  26. Βιβλιογραφία

1Τι είναι η ανοσοσφαιρίνη G (IgG)

Η ανοσοσφαιρίνη G (IgG) είναι η συχνότερη κατηγορία αντισωμάτων στον ορό και συμμετέχει στην αναγνώριση παθογόνων, στην εξουδετέρωση τοξινών και στη μακροχρόνια ανοσολογική προστασία. Αντιπροσωπεύει περίπου τα τρία τέταρτα των ανοσοσφαιρινών του αίματος. Παράγεται από διαφοροποιημένα Β-λεμφοκύτταρα, τα πλασματοκύτταρα, και αποτελεί μέρος της άμυνας έναντι πολλών λοιμώξεων.

Ο όρος «εξέταση IgG» χρησιμοποιείται όμως για δύο διαφορετικές εργαστηριακές εξετάσεις: την ποσοτική μέτρηση ολικής IgG και την ανίχνευση ειδικών IgG αντισωμάτων έναντι ενός συγκεκριμένου μικροοργανισμού ή αντιγόνου. Η διάκριση αυτή είναι απαραίτητη, επειδή η ίδια λέξη στο παραπεμπτικό δεν σημαίνει πάντα το ίδιο διαγνωστικό ερώτημα.

Ολική IgG: αριθμητική συγκέντρωση, όπως 11,2 g/L. Ειδικά IgG: αποτέλεσμα έναντι ενός αντιγόνου, όπως «τοξόπλασμα IgG θετικό». Τα δύο αποτελέσματα δεν αντικαθιστούν το ένα το άλλο.

Η ολική IgG αξιολογεί ποσότητα ανοσοσφαιρινών και μπορεί να βοηθήσει στη διερεύνηση ανοσοανεπάρκειας, φλεγμονής, ηπατικής νόσου ή γαμμαπάθειας. Αντίθετα, τα ειδικά IgG εκτιμούν προηγούμενη έκθεση ή ανοσία σε συγκεκριμένο αντιγόνο, ανάλογα με τη νόσο και τη μέθοδο. [1][4]

2Ολική IgG και ειδικά αντισώματα IgG: η βασική διαφορά

Η ολική IgG είναι το άθροισμα πολλών διαφορετικών αντισωμάτων της ίδιας κατηγορίας. Ένα εργαστήριο αναφέρει συνήθως τιμή σε g/L ή mg/dL και διάστημα αναφοράς. Το αποτέλεσμα «IgG 17 g/L» περιγράφει μικρή αύξηση της συνολικής συγκέντρωσης σε αρκετά εργαστήρια· δεν σημαίνει ότι ο εξεταζόμενος έχει πρόσφατη λοίμωξη από κάποιο συγκεκριμένο παθογόνο.

Τα ειδικά IgG αντισώματα αναγνωρίζουν ένα συγκεκριμένο αντιγόνο, όπως του ιού της ερυθράς, του κυτταρομεγαλοϊού ή του τοξοπλάσματος. Μπορεί να αναφέρονται ως αρνητικά, οριακά ή θετικά και συχνά χρησιμοποιούνται σε ορολογικό έλεγχο. Το θετικό αποτέλεσμα δεν αποδεικνύει πάντοτε προστατευτική ανοσία ή απουσία ενεργού λοίμωξης.

Σε κινητό, σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες.
ΧαρακτηριστικόΟλική IgGΕιδική IgG
Τι μετράΣυνολική συγκέντρωση ανοσοσφαιρίνης GΑντισώματα έναντι συγκεκριμένου αντιγόνου
ΜονάδεςΣυνήθως g/L ή mg/dLΔιαφέρουν ανά εξέταση· συχνά ποιοτική απάντηση
Κύρια χρήσηΑνοσολογική/αιματολογική διερεύνησηΈκθεση, ανοσία ή ορολογική διάγνωση
Συνήθης ερμηνείαΧαμηλή, φυσιολογική ή αυξημένηΑρνητική, οριακή ή θετική

Έτσι, μια φυσιολογική ολική IgG δεν εξασφαλίζει ότι υπάρχει ανοσία στην ερυθρά ή στην ηπατίτιδα Β. Αντίστοιχα, θετική ειδική IgG για τοξόπλασμα δεν αποδεικνύει ότι η συνολική συγκέντρωση IgG είναι φυσιολογική. [1][4][10]

3Πώς λειτουργούν τα IgG στο ανοσοποιητικό

Κάθε αντίσωμα IgG διαθέτει περιοχή που αναγνωρίζει συγκεκριμένο αντιγόνο και περιοχή που συνεργάζεται με κύτταρα και πρωτεΐνες της έμφυτης ανοσίας. Με αυτόν τον τρόπο η ανοσολογική αναγνώριση μετατρέπεται σε οργανωμένη άμυνα. Η αποτελεσματικότητα εξαρτάται από την ειδικότητα, την ποσότητα, την ποιότητα σύνδεσης και τους υπόλοιπους ανοσολογικούς μηχανισμούς.

  • Εξουδετέρωση: δέσμευση ιών ή τοξινών ώστε να εμποδίζεται η δράση τους.
  • Οψωνοποίηση: διευκόλυνση της αναγνώρισης μικροβίων από φαγοκύτταρα.
  • Ενεργοποίηση συμπληρώματος: ορισμένες υποκατηγορίες IgG μπορούν να εκκινήσουν τη συγκεκριμένη αλυσιδωτή αντίδραση.
  • Ανοσολογική μνήμη: μετά από λοίμωξη ή εμβολιασμό, επιλεγμένα Β-κύτταρα μπορούν να ανταποκριθούν αποτελεσματικότερα σε μεταγενέστερη έκθεση.

Τα μητρικά IgG περνούν ενεργά τον πλακούντα, κυρίως κατά το δεύτερο και τρίτο τρίμηνο, και προσφέρουν στο νεογνό παθητική προστασία. Η μεταφορά αυτή εξηγεί γιατί η ηλικία επηρεάζει έντονα τις φυσιολογικές τιμές IgG στη βρεφική περίοδο. [2]

4Διαφορές IgG, IgM και IgA

Οι ανοσοσφαιρίνες IgG, IgM και IgA είναι διαφορετικές κατηγορίες αντισωμάτων. Η IgM συμμετέχει συχνά στην πρώιμη ανοσολογική απόκριση, η IgG συμβάλλει στη συστηματική και μακροχρόνια προστασία, ενώ η IgA είναι ιδιαίτερα σημαντική στους βλεννογόνους και στις εκκρίσεις.

Σε κινητό, σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες.
ΚατηγορίαΚύρια λειτουργίαΣημαντική προειδοποίηση
IgGΣυστηματική άμυνα, ανοσολογική μνήμη, πλακουντιακή μεταφοράΗ ειδική IgG δεν αποδεικνύει πάντα προστασία
IgMΣυχνά πρώιμη απόκρισηΘετική ειδική IgM μπορεί να παραμένει ή να είναι μη ειδική
IgAΠροστασία βλεννογόνων, σίελος, εντερικό και αναπνευστικόΗ ολική IgA δεν ταυτίζεται με συγκεκριμένη λοίμωξη

Το απλοποιημένο σχήμα «πρώτα IgM, έπειτα IgG» δεν ισχύει ως απόλυτος διαγνωστικός κανόνας για κάθε λοίμωξη. Η χρονική εξέλιξη και η χρησιμότητα των αντισωμάτων εξαρτώνται από τον μικροοργανισμό, το είδος της εξέτασης και το ανοσολογικό ιστορικό. Γι’ αυτό η ορολογική ερμηνεία δεν μπορεί να αντικατασταθεί από έναν ενιαίο πίνακα για όλες τις λοιμώξεις. [9][10]

5Πότε ζητείται η ποσοτική εξέταση IgG

Η μέτρηση της ολικής IgG ζητείται όταν πρέπει να εκτιμηθεί αν ο οργανισμός παράγει επαρκείς ανοσοσφαιρίνες ή όταν υπάρχει υποψία υπερπαραγωγής αντισωμάτων. Συχνά γίνεται μαζί με τις ποσοτικές IgA και IgM, ώστε να υπάρχει πληρέστερη εικόνα της χυμικής ανοσίας.

  • Συχνές, σοβαρές, παρατεταμένες ή ασυνήθιστες λοιμώξεις, ιδιαίτερα του αναπνευστικού.
  • Υποψία πρωτοπαθούς ή δευτεροπαθούς ανοσοανεπάρκειας.
  • Αύξηση συνολικών πρωτεϊνών ορού, υπεργαμμασφαιριναιμία ή παθολογική ηλεκτροφόρηση.
  • Παρακολούθηση γνωστής πλασματοκυτταρικής διαταραχής, όταν έχει καθοριστεί κατάλληλο πρωτόκολλο.
  • Εκτίμηση χρόνιας ηπατοπάθειας ή αυτοάνοσου νοσήματος, μαζί με τις ειδικές εξετάσεις.
  • Επαναξιολόγηση μετά από φάρμακα που ενδέχεται να μειώνουν την παραγωγή αντισωμάτων.

Η ολική IgG δεν αποτελεί την εξέταση που επιβεβαιώνει ανοσία έναντι συγκεκριμένου ιού. Αν το ερώτημα είναι για παράδειγμα «έχω αντισώματα ερυθράς;», χρειάζεται κατάλληλη ειδική εξέταση και όχι μόνο μέτρηση της συνολικής IgG. [1][5]

6Πώς γίνεται η εξέταση – δείγμα και προετοιμασία

Η ολική IgG μετράται σε δείγμα φλεβικού αίματος, συνήθως σε ορό. Η αιμοληψία διαρκεί λίγα λεπτά και κατά κανόνα δεν απαιτείται νηστεία. Αν στο ίδιο παραπεμπτικό υπάρχουν διαφορετικές εξετάσεις, ακολουθούνται οι οδηγίες προετοιμασίας που αφορούν εκείνες.

Για την ποσοτική μέτρηση χρησιμοποιούνται συνήθως ανοσοχημικές τεχνικές, όπως ανοσονεφελομετρία ή ανοσοθολοσιμετρία. Αντιθέτως, πολλά ειδικά IgG αντισώματα μετρώνται με ανοσοδοκιμασίες που εκτιμούν τη δέσμευση συγκεκριμένου αντιγόνου. Οι αριθμητικές τιμές διαφορετικών μεθόδων δεν είναι πάντα άμεσα συγκρίσιμες.

  • Ενημερώστε για πρόσφατη χορήγηση ενδοφλέβιας ή υποδόριας ανοσοσφαιρίνης.
  • Αναφέρετε θεραπεία με κορτικοστεροειδή, φάρμακα που μειώνουν τα Β-κύτταρα ή χημειοθεραπεία.
  • Φέρτε προηγούμενα αποτελέσματα, ιδίως αν υπάρχει ανοσολογική ή αιματολογική παρακολούθηση.
  • Μη διακόπτετε φάρμακα χωρίς οδηγία του θεράποντος.

Ο χρόνος έκδοσης αποτελέσματος ποικίλλει ανά εργαστήριο και ανάλογα με το αν η εξέταση πραγματοποιείται επιτόπου ή αποστέλλεται σε εργαστήριο αναφοράς. [1]

7Φυσιολογικές τιμές ολικής IgG ανά ηλικία

Τα διαστήματα αναφοράς της ολικής IgG εξαρτώνται από την ηλικία, τη μέθοδο και τον πληθυσμό αναφοράς. Παρακάτω παρατίθενται ενδεικτικά όρια συγκεκριμένου εργαστηριακού καταλόγου (Mayo Clinic Laboratories) και όχι καθολικά όρια για κάθε εργαστήριο.

Σε κινητό, σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες.
ΗλικίαIgG σε g/LIgG σε mg/dL
0–4 μηνών1,00–3,34100–334
5–8 μηνών1,64–5,88164–588
9–14 μηνών2,46–9,04246–904
15–23 μηνών3,13–11,70313–1.170
2–3 ετών2,95–11,56295–1.156
4–6 ετών3,86–14,70386–1.470
7–9 ετών4,62–16,82462–1.682
10–12 ετών5,03–17,19503–1.719
13–15 ετών5,09–15,80509–1.580
16–17 ετών4,87–13,27487–1.327
18 ετών και άνω7,67–15,90767–1.590

Οι τιμές για τα παιδιά δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ένα ενιαίο εύρος. Στα βρέφη η φυσιολογική μείωση των μητρικών αντισωμάτων και η σταδιακή παραγωγή από το παιδί δημιουργούν μεγάλες ηλικιακές μεταβολές. Για τον λόγο αυτό δεν αρκεί να εφαρμόζεται το διάστημα ενηλίκων σε νεογνό ή μικρό παιδί.

Σημαντικό: ορισμένα εργαστήρια αναγράφουν, για παράδειγμα, περίπου 7–16 g/L στους ενήλικες. Για τη διάγνωση λαμβάνουμε το διάστημα αναφοράς που συνοδεύει το συγκεκριμένο αποτέλεσμα, όχι τιμές που διαβάσαμε σε άλλη σελίδα.

Μετατροπή μονάδων: 1 g/L αντιστοιχεί σε 100 mg/dL. Επομένως, 12 g/L είναι 1.200 mg/dL. Η αριθμητική τιμή αυτή αφορά την ολική IgG και όχι ειδικά αντισώματα έναντι κάποιας λοίμωξης. [1]

8Αυξημένη IgG – συχνότερες αιτίες

Η αυξημένη ολική IgG μπορεί να οφείλεται σε παρατεταμένη ανοσολογική ενεργοποίηση ή σε παραγωγή μεγάλης ποσότητας μιας συγκεκριμένης ανοσοσφαιρίνης. Το πρώτο βήμα δεν είναι να αποδοθεί το αποτέλεσμα σε μία νόσο, αλλά να εκτιμηθεί αν η αύξηση είναι ήπια ή σημαντική, παροδική ή επίμονη, πολυκλωνική ή μονοκλωνική.

  • Χρόνια φλεγμονή και λοιμώξεις: πολυκλωνική αύξηση σε ορισμένες επίμονες λοιμώδεις καταστάσεις.
  • Αυτοάνοσα νοσήματα: για παράδειγμα συστηματικός ερυθηματώδης λύκος και σύνδρομο Sjögren.
  • Ηπατοπάθειες: ιδίως αυτοάνοση ηπατίτιδα και ορισμένες μορφές χρόνιας ηπατικής νόσου.
  • Μονοκλωνικές γαμμαπάθειες: διαταραχές που χρειάζονται ειδική εργαστηριακή τυποποίηση.

Μια μεμονωμένη τιμή ελαφρώς υψηλότερη από το ανώτερο όριο, όπως 16,5–17 g/L σε εργαστήριο με ανώτερο όριο κοντά στα 16 g/L, δεν οδηγεί από μόνη της σε διάγνωση. Η σημασία της εξαρτάται από την επιμονή, τα συμπτώματα, τη γενική αίματος, τις πρωτεΐνες ορού και τα υπόλοιπα ευρήματα.

Αν η αύξηση είναι σημαντική ή συνοδεύεται από ανεξήγητη αναιμία, διαταραχή νεφρικής λειτουργίας, οστικά άλγη ή υψηλή ολική πρωτεΐνη, μπορεί να ενδείκνυται ηλεκτροφόρηση και ειδικότερος έλεγχος. [1][7]

9Πολυκλωνική και μονοκλωνική αύξηση

Η πολυκλωνική αύξηση σημαίνει ότι πολλοί διαφορετικοί κλώνοι πλασματοκυττάρων παράγουν αντισώματα. Συνδέεται συχνότερα με φλεγμονή, λοίμωξη ή αυτοάνοση δραστηριότητα. Στην ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών τείνει να δημιουργεί ευρεία αύξηση του κλάσματος των γ-σφαιρινών.

Η μονοκλωνική αύξηση σχετίζεται με παραγωγή συγκεκριμένης πρωτεΐνης από έναν κλωνικό πληθυσμό κυττάρων. Στην ηλεκτροφόρηση μπορεί να εμφανίζεται ως στενή αιχμή, η οποία στη συνέχεια χαρακτηρίζεται με ανοσοκαθήλωση. Μερικές μονοκλωνικές πρωτεΐνες είναι μικρές και μπορεί να απαιτούν πιο ευαίσθητες εξετάσεις.

Σε κινητό, σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες.
ΧαρακτηριστικόΠολυκλωνικήΜονοκλωνική
Πρότυπο ηλεκτροφόρησηςΣυνήθως πλατιά αύξησηΣυνήθως στενή ζώνη/αιχμή
Πιθανές αιτίεςΛοιμώξεις, αυτοάνοσα, ηπατική νόσοςΜονοκλωνική γαμμαπάθεια και άλλες κλωνικές διαταραχές
Επόμενη διερεύνησηΜε βάση συμπτώματα και δείκτες φλεγμονήςΑνοσοκαθήλωση, ελεύθερες ελαφρές αλυσίδες όπου ενδείκνυται
Μονοκλωνική αιχμή δεν σημαίνει αυτομάτως καρκίνο. Μπορεί να αντιστοιχεί σε μονοκλωνική γαμμαπάθεια αδιευκρίνιστης σημασίας, αλλά χρειάζεται ιατρική εκτίμηση για τον αποκλεισμό σημαντικότερων καταστάσεων.

Η ποσότητα της ολικής IgG μόνη της δεν διακρίνει με αξιοπιστία τις δύο καταστάσεις. Για αυτό η μορφολογία της ηλεκτροφόρησης, η ανοσοκαθήλωση και οι ελεύθερες ελαφρές αλυσίδες έχουν ξεχωριστούς ρόλους. [7][12]

10Χαμηλή IgG – αιτίες και σημασία

Η μειωμένη ολική IgG ονομάζεται υπογαμμασφαιριναιμία όταν εντάσσεται στο κατάλληλο εργαστηριακό και κλινικό πλαίσιο. Μπορεί να προκύπτει από μειωμένη παραγωγή αντισωμάτων, αυξημένη απώλεια πρωτεϊνών ή συγκεκριμένες θεραπείες. Η βαρύτητα της μείωσης και η συχνότητα λοιμώξεων καθορίζουν τις επόμενες κινήσεις.

  • Πρωτοπαθείς διαταραχές παραγωγής αντισωμάτων, όπως κοινή μεταβλητή ανοσοανεπάρκεια.
  • Φαρμακευτική επίδραση, ιδιαίτερα από ορισμένες ανοσοκατασταλτικές ή κυτταροτοξικές θεραπείες.
  • Αιματολογικές ή άλλες συστηματικές παθήσεις που επηρεάζουν τα Β-κύτταρα.
  • Απώλεια πρωτεϊνών από νεφρούς, όπως στο νεφρωσικό σύνδρομο.
  • Απώλεια πρωτεϊνών από το γαστρεντερικό ή άλλες δευτεροπαθείς αιτίες.

Επαναλαμβανόμενες ωτίτιδες, ιγμορίτιδες, πνευμονίες ή ασυνήθιστα σοβαρές λοιμώξεις ενισχύουν την ανάγκη ανοσολογικής διερεύνησης. Αντίθετα, μια ήπια μεμονωμένη μείωση χωρίς λοιμώξεις μπορεί να έχει διαφορετική σημασία και να χρειάζεται κυρίως επιβεβαίωση και συσχέτιση.

Η διάγνωση ανοσοανεπάρκειας δεν βασίζεται σε ένα μόνο εργαστηριακό αποτέλεσμα· μπορεί να απαιτεί έλεγχο IgA, IgM, ειδικών αντισωματικών αποκρίσεων και πιθανών δευτεροπαθών αιτιών. [1][5]

11Πρωτοπαθείς ανεπάρκειες αντισωμάτων και κοινή μεταβλητή ανοσοανεπάρκεια

Οι πρωτοπαθείς ανεπάρκειες αντισωμάτων περιλαμβάνουν ετερογενείς διαταραχές του ανοσοποιητικού. Μπορεί να εμφανιστούν στην παιδική ή την ενήλικη ζωή και δεν οφείλονται όλες σε μία αναγνωρίσιμη μεμονωμένη γενετική βλάβη. Συχνή διάγνωση σε ενήλικες είναι η κοινή μεταβλητή ανοσοανεπάρκεια, η οποία απαιτεί συγκεκριμένο συνδυασμό κλινικών και εργαστηριακών κριτηρίων.

  • Σημαντική μείωση της IgG, συχνά μαζί με IgA ή/και IgM.
  • Υποτροπιάζουσες λοιμώξεις, ιδίως του ανώτερου και κατώτερου αναπνευστικού.
  • Σε ορισμένους ασθενείς, αυτοάνοσες εκδηλώσεις ή λεμφαδενοπάθεια.
  • Ανάγκη αποκλεισμού φαρμακευτικών, αιματολογικών και άλλων δευτεροπαθών αιτιών.

Ο ειδικός μπορεί να εξετάσει και την ικανότητα παραγωγής ειδικών αντισωμάτων μετά από εμβολιασμό. Φυσιολογική συγκέντρωση ολικής IgG δεν αποκλείει απόλυτα λειτουργική ανεπάρκεια ειδικών αντισωμάτων. Αντίστοιχα, χαμηλή IgG δεν συνεπάγεται αυτομάτως ανάγκη θεραπείας υποκατάστασης.

Η θεραπεία, όταν ενδείκνυται, μπορεί να περιλαμβάνει χορήγηση ανοσοσφαιρίνης ενδοφλέβια ή υποδόρια, πρόληψη λοιμώξεων και οργανωμένη παρακολούθηση. Η απόφαση βασίζεται στη συνολική εικόνα και όχι σε έναν αυθαίρετο αριθμό λοιμώξεων ανά έτος. [4][5][6]

12Δευτεροπαθής χαμηλή IgG – φάρμακα και απώλεια πρωτεϊνών

Πριν τεθεί διάγνωση πρωτοπαθούς ανοσοανεπάρκειας, είναι απαραίτητο να εξεταστούν οι δευτεροπαθείς αιτίες. Ειδικά σε ενήλικες, ορισμένες θεραπείες και συνοδά νοσήματα μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τις τιμές ανοσοσφαιρινών.

Φάρμακα που μειώνουν τη λειτουργία ή τον αριθμό των Β-λεμφοκυττάρων, ανοσοκατασταλτικές θεραπείες και ορισμένα αντικαρκινικά σχήματα μπορούν να περιορίσουν την παραγωγή αντισωμάτων. Μείωση της IgG παρατηρείται επίσης όταν πρωτεΐνες αποβάλλονται από τους νεφρούς ή χάνονται από το έντερο. Για αυτό η διερεύνηση μπορεί να συμπληρωθεί με λευκωματίνη, ολικές πρωτεΐνες, πρωτεϊνουρία και άλλους ελέγχους.

Η θεραπεία δεν αποφασίζεται μόνο από την τιμή. Πριν από οποιαδήποτε μακροχρόνια υποκατάσταση ανοσοσφαιρίνης εκτιμώνται λοιμώξεις, αντισωματική ανταπόκριση, αναστρέψιμες αιτίες και ειδικές οδηγίες.

Ακόμη και μετά τη διακοπή υπεύθυνου φαρμάκου, η επάνοδος της IgG μπορεί να είναι βραδεία. Ο τρόπος παρακολούθησης εξαρτάται από τη θεραπεία και τις λοιμώδεις επιπλοκές του ασθενούς. [5][6]

13Υποκατηγορίες IgG1, IgG2, IgG3 και IgG4

Η IgG περιλαμβάνει τέσσερις υποκατηγορίες με διαφορετικές ιδιότητες. Η IgG1 είναι η συχνότερη, ακολουθεί η IgG2 και σε μικρότερα ποσοστά η IgG3 και η IgG4. Οι αναλογίες και οι τιμές τους δεν είναι σταθερές σε όλες τις ηλικίες και τις μεθόδους.

Σε κινητό, σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες.
ΥποκατηγορίαΓενικός ρόλοςΔιαγνωστική σημείωση
IgG1Αντιδράσεις σε πολλά πρωτεϊνικά αντιγόναΜεγάλο ποσοστό της συνολικής IgG
IgG2Ιδιαίτερη σημασία σε αντισώματα κατά πολυσακχαριδικών αντιγόνωνΗ έλλειψή της μπορεί να σχετίζεται με αναπνευστικές λοιμώξεις
IgG3Ισχυρή ικανότητα ενεργοποίησης συμπληρώματοςΧαμηλές τιμές απαιτούν κλινική συσχέτιση
IgG4Διαφορετικές αντιφλεγμονώδεις και ρυθμιστικές ιδιότητεςΑύξηση δεν σημαίνει μόνη της νόσο σχετιζόμενη με IgG4

Η μέτρηση υποκατηγοριών δεν είναι η πρώτη εξέταση που γίνεται σε κάθε άτομο με λοιμώξεις. Προηγείται συνήθως ποσοτικός προσδιορισμός IgG, IgA και IgM, ενώ η απόφαση για περαιτέρω έλεγχο βασίζεται στο ιστορικό και στην ανταπόκριση σε συγκεκριμένα αντιγόνα.

Μια ήπια μεμονωμένη χαμηλή IgG4 ή IgG3, χωρίς σημαντικές λοιμώξεις, μπορεί να μην έχει κλινική σημασία. Η απλή αριθμητική μείωση δεν αρκεί για να χαρακτηριστεί ένα άτομο ανοσοανεπαρκές. [2][3]

14Ειδικά IgG στις λοιμώξεις – CMV, EBV, τοξόπλασμα, ερυθρά

Στις λοιμώξεις ο όρος IgG αφορά συνήθως ειδικά αντισώματα, όχι την ολική ανοσοσφαιρίνη G. Για παράδειγμα, η εξέταση «CMV IgG» δείχνει ανοσολογική επαφή με τον κυτταρομεγαλοϊό, αλλά δεν προσδιορίζει από μόνη της πότε συνέβη η μόλυνση.

  • Τοξόπλασμα IgG: υποδηλώνει προηγούμενη ανοσολογική επαφή. Η θετική IgM δεν αρκεί μόνη της για χρονολόγηση.
  • CMV IgG: υποδηλώνει προηγούμενη λοίμωξη· ο χρόνος απαιτεί ειδικότερη εκτίμηση όταν υπάρχει κλινικός λόγος.
  • EBV ειδικά IgG: η ερμηνεία εξαρτάται από το συγκεκριμένο αντιγόνο (π.χ. αντισώματα έναντι του καψιδικού αντιγόνου ή του πυρηνικού αντιγόνου).
  • Ερυθρά IgG: χρησιμοποιείται για αξιολόγηση ανοσίας, με μέθοδο και όρια που καθορίζονται από το εργαστήριο.

Σε ορισμένες λοιμώξεις, ο επανέλεγχος και η τεκμηρίωση ορομετατροπής είναι πιο χρήσιμα από μια μεμονωμένη τιμή. Ειδικά η IgM μπορεί να παραμένει θετική ή να έχει ψευδώς θετικά αποτελέσματα· δεν επιτρέπεται να θεωρείται αυτόματα ένδειξη οξείας λοίμωξης.

Η ορολογία πρέπει να ερμηνεύεται με βάση τον συγκεκριμένο μικροοργανισμό. Δεν υπάρχει ένας ενιαίος κανόνας IgG/IgM για όλες τις ιογενείς, βακτηριακές και παρασιτικές λοιμώξεις. [9][10]

15Εμβολιασμός και ειδικά προστατευτικά αντισώματα

Μετά από εμβολιασμό μπορεί να παραχθούν ειδικά IgG αντισώματα, ωστόσο η ολική IgG δεν μετρά την επιτυχία ενός εμβολίου. Όταν υπάρχει τεκμηριωμένη ένδειξη ελέγχου ανοσίας, χρησιμοποιείται η κατάλληλη ειδική εξέταση για το αντίστοιχο εμβόλιο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο έλεγχος anti-HBs μετά από ολοκληρωμένο εμβολιασμό έναντι της ηπατίτιδας Β, σε ομάδες για τις οποίες ενδείκνυται η μέτρηση. Συγκέντρωση τουλάχιστον 10 mIU/mL, όταν μετράται στον κατάλληλο χρόνο μετά την ολοκλήρωση του εμβολιασμού, αποτελεί τεκμήριο προστατευτικής ανταπόκρισης σύμφωνα με τις σχετικές οδηγίες.

Η μείωση ανιχνεύσιμων αντισωμάτων σε βάθος χρόνου δεν ισοδυναμεί πάντοτε με απώλεια ανοσολογικής προστασίας. Η απόφαση για πρόσθετη δόση δεν πρέπει να λαμβάνεται με γενικό κανόνα «κάθε χαμηλό IgG χρειάζεται αναμνηστικό εμβόλιο».

Σε άτομα με υποψία ανοσοανεπάρκειας η αξιολόγηση της απόκρισης σε συγκεκριμένα εμβολιαστικά αντιγόνα μπορεί να βοηθήσει στην εκτίμηση λειτουργίας των Β-κυττάρων, με πρωτόκολλο που καθορίζεται από ειδικό. [4][8]

16IgG στην εγκυμοσύνη και παθητική ανοσία νεογνού

Οι ανοσοσφαιρίνες IgG περνούν τον πλακούντα μέσω ειδικών μηχανισμών μεταφοράς και συμβάλλουν στην προστασία του νεογνού από μικροοργανισμούς που έχει ήδη αντιμετωπίσει η μητέρα ή για τους οποίους έχει εμβολιαστεί. Η ποσότητα που μεταφέρεται αυξάνεται ιδιαίτερα στο τελευταίο τρίμηνο.

Στον προγεννητικό έλεγχο όμως συνήθως μετρώνται ειδικά αντισώματα IgG, για παράδειγμα έναντι της ερυθράς ή, ανάλογα με την κλινική ένδειξη, άλλων λοιμώξεων. Η ολική IgG δεν αποκαλύπτει αν μια έγκυος έχει μολυνθεί πρόσφατα από τοξόπλασμα ή κυτταρομεγαλοϊό.

Η ύπαρξη θετικών ειδικών IgG μπορεί να έχει πολύ διαφορετική σημασία ανά νόσημα. Για την ερυθρά χρησιμοποιείται ως ένδειξη ανοσίας, ενώ για τον CMV προηγούμενη λοίμωξη δεν εξαλείφει απόλυτα την πιθανότητα επανενεργοποίησης ή νέας λοίμωξης.

Στην εγκυμοσύνη: θετική ειδική IgM ή αμφίβολη ορολογία χρειάζεται αξιολόγηση με βάση την ηλικία κύησης, παλαιότερες εξετάσεις και όπου ενδείκνυται συμπληρωματικό έλεγχο· όχι βιαστικά συμπεράσματα από έναν δείκτη.

Τα ειδικά αντισώματα που ανιχνεύονται στο νεογνό μπορεί επίσης να αντανακλούν παθητικά μεταφερόμενη μητρική IgG. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στη διερεύνηση πιθανής συγγενούς λοίμωξης. [9][10]

17Βαθμός συνάφειας αντισωμάτων IgG (avidity)

Ο βαθμός συνάφειας αντισωμάτων IgG (avidity) είναι ειδική εξέταση που εκτιμά την ισχύ με την οποία συγκεκριμένα IgG αντισώματα δεσμεύουν το αντίστοιχο αντιγόνο. Δεν πρόκειται για υποκατηγορία IgG ούτε για ποσοτική μέτρηση της ολικής ανοσοσφαιρίνης G.

Στα πρώτα στάδια ορισμένων πρωτολοιμώξεων ο βαθμός συνάφειας μπορεί να είναι χαμηλότερος και να αυξάνεται με την ωρίμανση της ανοσολογικής απάντησης. Η εξέταση χρησιμοποιείται επιλεκτικά, κυρίως στη διερεύνηση λοίμωξης από CMV ή τοξόπλασμα και σε ορισμένες άλλες ειδικές περιπτώσεις.

  • Υψηλή συνάφεια: συνηγορεί υπέρ παλαιότερης ανοσολογικής απάντησης, στο κατάλληλο χρονικό πλαίσιο της μεθόδου.
  • Χαμηλή συνάφεια: μπορεί να είναι συμβατή με πρόσφατη πρωτολοίμωξη αλλά δεν αποτελεί αυτοτελή γενικό κανόνα.
  • Ενδιάμεση συνάφεια: μπορεί να μην επιτρέπει ασφαλή χρονική ταξινόμηση.

Τα αριθμητικά όρια και η χρονική περίοδος που μπορεί να αποκλειστεί ή να υποστηριχθεί διαφέρουν ανά παθογόνο και εργαστηριακή μέθοδο. Η εξέταση δεν έχει νόημα όταν δεν υπάρχουν κατάλληλα ανιχνεύσιμα ειδικά IgG αντισώματα. [9][10]

18IgG και αυτοάνοσα νοσήματα

Σε αυτοάνοσα νοσήματα η ολική IgG μπορεί να αυξηθεί λόγω χρόνιας ενεργοποίησης του ανοσοποιητικού. Η αύξηση είναι συχνά πολυκλωνική, όμως το εργαστηριακό εύρημα δεν είναι ειδικό για ένα συγκεκριμένο νόσημα και δεν αντικαθιστά τις κλινικές και ανοσολογικές εξετάσεις.

Σε συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, σύνδρομο Sjögren και άλλα χρόνια φλεγμονώδη νοσήματα μπορεί να παρατηρούνται αυξημένες ανοσοσφαιρίνες. Η αξιολόγηση γίνεται σε συνδυασμό με συμπτώματα, δείκτες φλεγμονής, συμπλήρωμα, ειδικά αυτοαντισώματα και τη συνολική εικόνα.

Είναι διαφορετικό να μετράται η ολική IgG από το να ανιχνεύεται ένα αυτοαντίσωμα κατηγορίας IgG. Ένα ειδικό αυτοαντίσωμα μπορεί να προσφέρει πληροφορία για μια νόσο χωρίς η συνολική IgG να είναι αυξημένη.

Ακόμη και σε τεκμηριωμένο αυτοάνοσο νόσημα, η μεταβολή της IgG δεν είναι πάντοτε κατάλληλος δείκτης δραστηριότητας. Η ανάγκη διαδοχικών μετρήσεων διαφέρει ανά διάγνωση και θεραπεία. [1][11]

19IgG σε ηπατοπάθειες και αυτοάνοση ηπατίτιδα

Η αύξηση της ολικής IgG συναντάται σε ορισμένα χρόνια ηπατικά νοσήματα και έχει ιδιαίτερη θέση στη διερεύνηση της αυτοάνοσης ηπατίτιδας. Στην περίπτωση αυτή μπορεί να συνυπάρχουν αυξημένες τρανσαμινάσες και ειδικά αυτοαντισώματα.

  • AST και ALT: βοηθούν να εκτιμηθεί το πρότυπο ηπατοκυτταρικής βλάβης.
  • ANA και αντισώματα έναντι λείων μυϊκών ινών: συμβάλλουν στη διερεύνηση κατάλληλων περιστατικών.
  • Αποκλεισμός ιογενών, φαρμακευτικών και άλλων αιτιών ηπατικής βλάβης.
  • Σε επιλεγμένες περιπτώσεις, ιστολογική εκτίμηση ήπατος.

Η φυσιολογική IgG δεν αποκλείει απόλυτα την αυτοάνοση ηπατίτιδα, όπως και η αυξημένη IgG δεν την αποδεικνύει. Ασθενείς με κίρρωση, χρόνια ιογενή ηπατίτιδα ή διαφορετική φλεγμονώδη διαταραχή μπορεί επίσης να έχουν πολυκλωνική αύξηση.

Η διάγνωση βασίζεται σε συνδυασμό ιστορικού, βιοχημικού ελέγχου, ειδικών ανοσολογικών δεικτών, αποκλεισμού ανταγωνιστικών αιτιών και ενίοτε βιοψίας. Η ολική IgG είναι υποστηρικτικό στοιχείο. [11]

20IgG σε μονοκλωνικές γαμμαπάθειες και αιματολογικά νοσήματα

Η ανεύρεση μονοκλωνικής ανοσοσφαιρίνης IgG μπορεί να αφορά μονοκλωνική γαμμαπάθεια αδιευκρίνιστης σημασίας, πλασματοκυτταρικό νόσημα ή άλλη διαταραχή. Δεν μπορεί να διαγνωστεί συγκεκριμένο αιματολογικό νόσημα μόνο από το ύψος της ολικής IgG.

Η διερεύνηση, όταν ενδείκνυται, μπορεί να περιλαμβάνει ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών ορού, ανοσοκαθήλωση, ελεύθερες ελαφρές αλυσίδες και εξετάσεις για αιμοσφαιρίνη, νεφρική λειτουργία και ασβέστιο. Εφόσον υπάρχει ισχυρή κλινική υποψία, ο αιματολόγος επιλέγει την περαιτέρω απεικονιστική ή μυελική διερεύνηση.

Η μονοκλωνική πρωτεΐνη μπορεί να είναι τύπου IgG ή άλλης κατηγορίας και ορισμένες διαταραχές παράγουν κυρίως ελαφρές αλυσίδες. Για αυτό μία φαινομενικά φυσιολογική ποσοτική IgG δεν αποκλείει όλες τις σχετικές διαγνώσεις.

Ενδείξεις για γρήγορη ιατρική εκτίμηση: επίμονα οστικά άλγη, ανεξήγητη αναιμία, σημαντική νεφρική δυσλειτουργία, υπερασβεστιαιμία ή επίμονη μονοκλωνική ζώνη.

Σε άτομα με μικρή και σταθερή μονοκλωνική πρωτεΐνη μπορεί να αρκεί οργανωμένη παρακολούθηση. Η θεραπευτική απόφαση καθορίζεται αποκλειστικά από τη διάγνωση και τα κριτήρια ενεργού νόσου. [7][12]

21Πότε χρειάζεται επανέλεγχος ή συμπληρωματικές εξετάσεις

Το επόμενο βήμα μετά από παθολογική ολική IgG εξαρτάται από το μέγεθος της απόκλισης, τη χρονική εξέλιξη, τις λοιμώξεις ή άλλα συμπτώματα και τυχόν φάρμακα. Σε ήπια απόκλιση χωρίς συνοδά ευρήματα, ο ιατρός μπορεί να επιλέξει επιβεβαίωση στο ίδιο εργαστήριο σε κατάλληλο χρόνο.

Σε κινητό, σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες.
Εργαστηριακή εικόναΠιθανή κατεύθυνση ελέγχου
Χαμηλή ολική IgG και συχνές λοιμώξειςIgA, IgM, ιστορικό, δευτεροπαθή αίτια, ενίοτε ειδική αντισωματική ανταπόκριση
Υψηλή ολική IgG και αυξημένες ολικές πρωτεΐνεςΗλεκτροφόρηση, κατά περίπτωση ανοσοκαθήλωση
Μονοκλωνική αιχμήΤυποποίηση με ανοσοκαθήλωση και ελεύθερες ελαφρές αλυσίδες
Ήπια απομονωμένη απόκλισηΚλινική αξιολόγηση και κατά περίπτωση επαναληπτική μέτρηση
Θετική ειδική IgG για λοίμωξηΕρμηνεία με βάση το παθογόνο· όχι αυτόματη μέτρηση ολικής IgG

Οι υποκατηγορίες IgG δεν χρειάζεται να προστίθενται μηχανικά σε κάθε παραπεμπτικό. Ο ειδικός επιλέγει πότε παρέχουν πρόσθετη κλινική πληροφορία. Παράλληλα, ο λειτουργικός έλεγχος με ειδικά αντισώματα μπορεί να χρειάζεται ακόμη και σε ασθενή με φυσιολογική συνολική IgG.

Δεν πρέπει να επαναλαμβάνονται ειδικά IgG αντισώματα μόνο και μόνο επειδή παραμένουν θετικά επί χρόνια. Σε πολλές λοιμώξεις η παρουσία τους αναμένεται. [2][4][7]

22Κλινικά παραδείγματα για σωστή ερμηνεία

Παράδειγμα 1 – IgG 11,5 g/L: σε ενήλικα με αντίστοιχο διάστημα αναφοράς περίπου 7,67–15,90 g/L η ολική IgG είναι εντός ορίων. Αυτό δεν απαντά αν ο ασθενής έχει ανοσία στην ερυθρά ή έχει έρθει σε επαφή με τοξόπλασμα.

Παράδειγμα 2 – IgG 17,2 g/L: ήπια αύξηση σε ορισμένες μεθόδους. Χωρίς συμπτώματα και με φυσιολογικές λοιπές εξετάσεις δεν αρκεί για συμπέρασμα περί σοβαρής νόσου. Χρειάζεται εκτίμηση της επαναληψιμότητας και των συνοδών ευρημάτων.

Παράδειγμα 3 – χαμηλή IgG με υποτροπιάζουσες πνευμονίες: ενισχύει την ανάγκη ανοσολογικής αξιολόγησης, η οποία θα εξετάσει και IgA, IgM, πιθανή φαρμακευτική επίδραση και παραγωγή ειδικών αντισωμάτων.

Παράδειγμα 4 – υψηλή IgG και στενή μονοκλωνική ζώνη: απαιτεί τυποποίηση και αιματολογική συσχέτιση, χωρίς να σημαίνει αυτόματα πολλαπλό μυέλωμα.

Παράδειγμα 5 – CMV IgG θετικό στην εγκυμοσύνη: υποδηλώνει προηγούμενη έκθεση αλλά δεν τεκμηριώνει πότε έγινε η πρωτολοίμωξη. Το αποτέλεσμα έχει διαφορετική σημασία από την ολική IgG και αξιολογείται με μαιευτικό ιστορικό και ειδική ορολογία.

Παράδειγμα 6 – anti-HBs 22 mIU/mL μετά από πλήρη εμβολιασμό: είναι ειδική μέτρηση προστατευτικής ανταπόκρισης στο κατάλληλο πλαίσιο, όχι ένδειξη για τη συνολική συγκέντρωση IgG. [1][8][9]

23Συχνές ερωτήσεις για την IgG

Τι σημαίνει η εξέταση IgG;

Πρέπει πρώτα να δούμε αν το παραπεμπτικό αναφέρει ολική IgG ή ειδικά IgG αντισώματα για κάποιον μικροοργανισμό. Οι δύο εξετάσεις έχουν διαφορετική ερμηνεία.

Ποιες είναι οι φυσιολογικές τιμές ολικής IgG;

Σε έναν συγκεκριμένο εργαστηριακό κατάλογο, στους ενήλικες ≥18 ετών αναφέρεται 7,67–15,90 g/L. Χρησιμοποιήστε πάντοτε τις τιμές αναφοράς του δικού σας εργαστηρίου.

Τι σημαίνει IgG 17 g/L;

Μπορεί να είναι ελαφρώς υψηλότερη από το όριο σε ορισμένες μεθόδους. Δεν τεκμηριώνει μόνη της αιματολογική ή αυτοάνοση νόσο.

Χρειάζεται νηστεία για μέτρηση IgG;

Συνήθως όχι. Αν έχουν ζητηθεί άλλες εξετάσεις ταυτόχρονα, μπορεί να ισχύουν διαφορετικές οδηγίες.

Χαμηλή IgG σημαίνει σίγουρα ανοσοανεπάρκεια;

Όχι. Χρειάζεται επιβεβαίωση, εκτίμηση λοιμώξεων, φαρμάκων και δευτεροπαθών αιτιών.

Τι σημαίνει ειδική IgG θετική και IgM αρνητική;

Εξαρτάται από τον μικροοργανισμό. Σε πολλές λοιμώξεις είναι συμβατή με παλαιότερη επαφή, αλλά δεν αποτελεί απόλυτο κανόνα για κάθε νόσημα.

Θετική IgM σημαίνει πρόσφατη λοίμωξη;

Όχι πάντοτε. Ορισμένα IgM παραμένουν ανιχνεύσιμα ή είναι μη ειδικά και μπορεί να απαιτείται επιβεβαίωση.

Ποια είναι η διαφορά ολικής IgG και Toxoplasma IgG;

Η ολική IgG μετρά συνολική συγκέντρωση αντισωμάτων G. Η Toxoplasma IgG ανιχνεύει ειδικά αντισώματα έναντι του τοξοπλάσματος.

Πότε χρειάζεται ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών;

Όταν υπάρχει σημαντική ή επίμονη αύξηση ανοσοσφαιρινών ή υπόνοια μονοκλωνικής πρωτεΐνης, σύμφωνα με την κλινική αξιολόγηση.

Οι υποκατηγορίες IgG πρέπει να μετριούνται σε όλους;

Όχι. Είναι εξειδικευμένη διερεύνηση όταν υπάρχει σχετική κλινική ένδειξη και τα αρχικά ευρήματα το δικαιολογούν.

Χρειάζεται θεραπεία κάθε χαμηλή IgG;

Όχι. Η υποκατάσταση ανοσοσφαιρίνης επιλέγεται με ειδικά κριτήρια και εξατομικευμένη ιατρική αξιολόγηση.

Η φυσιολογική IgG αποκλείει ανεπάρκεια αντισωμάτων;

Όχι πάντοτε, επειδή ορισμένοι ασθενείς μπορεί να έχουν ανεπαρκή παραγωγή ειδικών αντισωμάτων παρά τα φυσιολογικά ολικά επίπεδα.

Έχω υψηλή IgG. Είναι καρκίνος;

Μια υψηλή τιμή δεν σημαίνει από μόνη της κακοήθεια. Πολλές αυξήσεις είναι πολυκλωνικές· όταν υπάρχει ένδειξη γίνεται ειδική τυποποίηση.

Τι είναι ο βαθμός συνάφειας IgG;

Είναι ειδική εξέταση για τη χρονική εκτίμηση ορισμένων λοιμώξεων και δεν υπολογίζεται από την ολική IgG.

24Ενδεικτική τιμή εξέτασης IgG

Ενδεικτικό κόστος ιδιωτικής εξέτασης ολικής IgG: 15–20 €.

Το ποσό είναι ενδεικτικό και μπορεί να διαφέρει ανά εργαστήριο ή ανάλογα με τη χρέωση της εξέτασης. Αφορά την ποσοτική μέτρηση της ολικής ανοσοσφαιρίνης G και όχι ειδικά αντισώματα IgG ή τις υποκατηγορίες IgG1–IgG4.

25Σχετικές εξετάσεις και χρήσιμοι οδηγοί

Για να βρείτε ακριβώς την εξέταση που αντιστοιχεί στο παραπεμπτικό σας, διαβάστε τους επιμέρους οδηγούς:

Στον Κατάλογο Εξετάσεων μπορείτε να αναζητήσετε ολικές ανοσοσφαιρίνες, ειδικά αντισώματα, ηλεκτροφόρηση και άλλες σχετικές εργαστηριακές εξετάσεις.

Επιστημονικές πηγές και βιβλιογραφία
  1. Mayo Clinic Laboratories. Immunoglobulins (IgG, IgA, and IgM), Serum – μέθοδος, τιμές αναφοράς και κλινική ερμηνεία. Πηγή
  2. Mayo Clinic Laboratories. IgG Subclasses, Serum – υποκατηγορίες και περιορισμοί της εξέτασης. Πηγή
  3. Immune Deficiency Foundation. IgG Subclass Deficiency – κλινική σημασία και αξιολόγηση. Πηγή
  4. Immune Deficiency Foundation. Specific Antibody Deficiency – φυσιολογικές ανοσοσφαιρίνες με ανεπαρκή ειδικά αντισώματα. Πηγή
  5. British Society for Immunology. Antibody Immunodeficiency – πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς αιτίες. Πηγή
  6. British Society for Immunology / UKPIN. Consensus guideline for immunoglobulin replacement therapy, Clinical and Experimental Immunology. Πηγή
  7. International Myeloma Foundation / IMWG. Guidelines for serum free light chain analysis and diagnosis of monoclonal gammopathies. Πηγή
  8. CDC. Responding to HBV Exposures in Health Care Settings – αξιολόγηση anti-HBs μετά τον εμβολιασμό. Πηγή
  9. CDC. Laboratory Testing for CMV and Congenital CMV – περιορισμοί IgM, IgG και συνάφειας. Πηγή
  10. CDC. Serology Testing for Rubella – ειδική IgG και έλεγχος ανοσίας. Πηγή
  11. AASLD. Back to Basics: ANA-lyzing Autoimmune Hepatitis – IgG και ηπατική νόσος. Πηγή
  12. International Myeloma Foundation / IMWG. Criteria for the Diagnosis of Multiple Myeloma – ανοσοκαθήλωση, ηλεκτροφόρηση και ελαφρές αλυσίδες. Πηγή
Μικροβιολογικό Λαμία
Επισκόπηση απορρήτου

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για τη σωστή λειτουργία της και, εφόσον δώσετε συγκατάθεση, για την ανάλυση επισκεψιμότητας. Μπορείτε να αλλάξετε τις επιλογές σας οποιαδήποτε στιγμή από τις ρυθμίσεις cookies.