Αιμοπετάλια: Φυσιολογικές Τιμές, Χαμηλά και Υψηλά

1Τι είναι τα αιμοπετάλια

Τα αιμοπετάλια, που ονομάζονται και θρομβοκύτταρα, είναι μικρά κυτταρικά στοιχεία του αίματος με βασικό ρόλο στην αιμόσταση. Δεν είναι πλήρη κύτταρα όπως τα λευκά ή τα ερυθρά αιμοσφαίρια, αλλά μικρά θραύσματα που προέρχονται από μεγάλα κύτταρα του μυελού των οστών, τα μεγακαρυοκύτταρα. Κυκλοφορούν στο αίμα για λίγες ημέρες και ενεργοποιούνται όταν υπάρχει τραυματισμός αγγείου, μικροαιμορραγία ή βλάβη στο εσωτερικό τοίχωμα των αγγείων.

Ο πιο γνωστός ρόλος τους είναι η πήξη του αίματος. Όταν κοπεί ή τραυματιστεί ένα αγγείο, τα αιμοπετάλια προσκολλώνται στην περιοχή της βλάβης, αλλάζουν σχήμα, ενεργοποιούνται και αρχίζουν να κολλούν μεταξύ τους. Έτσι σχηματίζεται ο αρχικός αιμοστατικός θρόμβος, ένα προσωρινό “βύσμα” που περιορίζει την αιμορραγία μέχρι να σταθεροποιηθεί η πήξη με τη συμμετοχή των παραγόντων πήξης.

Η λειτουργία τους όμως δεν σταματά εκεί. Τα αιμοπετάλια συμμετέχουν και στην επούλωση των ιστών, στην αλληλεπίδραση με κύτταρα της άμυνας, στη φλεγμονώδη απάντηση και στην αποκατάσταση μικρών βλαβών. Για τον λόγο αυτό, μια απλή μέτρηση αιμοπεταλίων μπορεί να δώσει σημαντικές πληροφορίες όχι μόνο για τον αιμορραγικό κίνδυνο, αλλά και για φλεγμονώδεις, λοιμώδεις, ηπατικές, αυτοάνοσες ή αιματολογικές καταστάσεις.

Στην καθημερινή πράξη, τα αιμοπετάλια αξιολογούνται συνήθως μέσα από τη γενική αίματος. Η τιμή τους δεν πρέπει να ερμηνεύεται μεμονωμένα. Ένα αποτέλεσμα έχει μεγαλύτερη αξία όταν συγκρίνεται με προηγούμενες μετρήσεις, με την αιμοσφαιρίνη, τον αιματοκρίτη, τα λευκά αιμοσφαίρια, τους δείκτες φλεγμονής και το ιστορικό του ασθενούς.

2Γιατί μετράμε τα αιμοπετάλια

Η μέτρηση των αιμοπεταλίων είναι βασικό μέρος του αιματολογικού ελέγχου. Ζητείται πολύ συχνά γιατί μπορεί να δείξει αν υπάρχει πιθανός κίνδυνος αιμορραγίας, αν υπάρχει αντιδραστική μεταβολή λόγω λοίμωξης ή φλεγμονής, ή αν χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση για αιματολογικό νόσημα.

Τα αιμοπετάλια μετρώνται σε προληπτικό έλεγχο, πριν από χειρουργικές ή οδοντιατρικές πράξεις, σε παρακολούθηση ασθενών που λαμβάνουν αντιπηκτικά ή αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα, σε διερεύνηση αναιμίας, σε ανεξήγητους μώλωπες, σε ρινορραγίες, σε έντονη ή παρατεταμένη αιμορραγία και σε λοιμώξεις που μπορεί να επηρεάσουν τον μυελό ή την κατανάλωση αιμοπεταλίων.

Ένας φυσιολογικός αριθμός αιμοπεταλίων συνήθως δείχνει ότι υπάρχει επαρκές “απόθεμα” για την αρχική αιμόσταση. Αυτό όμως δεν σημαίνει πάντα ότι η λειτουργία τους είναι φυσιολογική. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο αριθμός είναι φυσιολογικός, αλλά η λειτουργία επηρεάζεται από φάρμακα, κληρονομικές διαταραχές, ουραιμία, ηπατική νόσο ή άλλα αίτια.

Αντίστοιχα, ένα χαμηλό ή υψηλό αποτέλεσμα δεν σημαίνει αυτόματα σοβαρή νόσο. Μπορεί να είναι παροδικό, εργαστηριακό, αντιδραστικό ή σχετιζόμενο με πρόσφατη λοίμωξη. Η σωστή προσέγγιση είναι να αξιολογηθεί η τάση: αν η τιμή είναι σταθερή, αν πέφτει, αν ανεβαίνει, αν συνυπάρχουν αλλαγές στα λευκά ή στα ερυθρά και αν υπάρχουν συμπτώματα.

3Φυσιολογικές τιμές αιμοπεταλίων

Οι φυσιολογικές τιμές αιμοπεταλίων στους περισσότερους ενήλικες κυμαίνονται περίπου από 150.000 έως 450.000 ανά μικρολίτρο αίματος. Σε αρκετά εργαστηριακά έντυπα οι τιμές αναγράφονται ως 150–450 x10³/μL ή ως 150–450 G/L, ανάλογα με τη μονάδα που χρησιμοποιεί το σύστημα.

Το σημαντικό είναι ότι τα όρια αναφοράς μπορεί να διαφέρουν ελαφρά από εργαστήριο σε εργαστήριο. Μικρές αποκλίσεις, για παράδειγμα 145.000 ή 455.000/μL, δεν σημαίνουν πάντα παθολογία. Η κλινική σημασία εξαρτάται από το ιστορικό, την ηλικία, τα συμπτώματα, τα συνοδά ευρήματα και το αν η απόκλιση επιμένει σε επανέλεγχο.

Ο αριθμός των αιμοπεταλίων επηρεάζεται από πολλές καταστάσεις. Πρόσφατη λοίμωξη, φλεγμονή, σιδηροπενία, εγκυμοσύνη, φάρμακα, χειρουργείο, αιμορραγία, ηπατική νόσος ή σπληνομεγαλία μπορεί να αλλάξουν το αποτέλεσμα. Για αυτό η μεμονωμένη τιμή είναι μόνο η αρχή της αξιολόγησης και όχι η τελική διάγνωση.

4ΧΧαμηλά αιμοπετάλια: πρακτικά επίπεδα σοβαρότητας

Ως θρομβοπενία ορίζεται συνήθως το PLT κάτω από 150.000/μL. Η βαρύτητα όμως δεν καθορίζεται από το νούμερο μόνο. Εξαρτάται από την ταχύτητα πτώσης, την αιτία, την ύπαρξη αιμορραγίας, τη λειτουργία των αιμοπεταλίων, τη λήψη αντιπηκτικών ή αντιαιμοπεταλιακών και τα υπόλοιπα ευρήματα της γενικής αίματος.

PLT 90.000/μL που είναι σταθερό επί χρόνια σε ασυμπτωματικό ασθενή δεν έχει την ίδια σημασία με PLT 90.000/μL που έπεσε από 250.000/μL μέσα σε λίγες ημέρες. Επίσης, η ασφάλεια πριν από επέμβαση ή οδοντιατρική πράξη εξαρτάται από το είδος της πράξης και τη συνολική αιμόσταση, όχι από έναν γενικό πίνακα.

5Τι ελέγχεται πρώτα και ποια είναι τα αίτια της θρομβοπενίας

Σε απρόσμενα χαμηλή τιμή, το πρώτο βήμα είναι να επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται για πραγματική θρομβοπενία. Ο έλεγχος περιλαμβάνει σύγκριση με προηγούμενες γενικές αίματος, αξιολόγηση των flags του αναλυτή, έλεγχο του δείγματος για μικροπήγματα, επίχρισμα περιφερικού αίματος και, όταν χρειάζεται, νέα αιμοληψία.

1. Μειωμένη παραγωγή: σοβαρή έλλειψη Β12 ή φυλλικού οξέος, αλκοόλ, χημειοθεραπεία, φάρμακα που καταστέλλουν τον μυελό, απλαστική αναιμία, μυελοδυσπλαστικά και άλλα νοσήματα του μυελού.
2. Αυξημένη ανοσολογική καταστροφή: ανοσολογική θρομβοπενία, αυτοάνοσα νοσήματα και φαρμακευτικές αντιδράσεις.
3. Κατανάλωση: σοβαρή λοίμωξη, διάχυτη ενδαγγειακή πήξη, θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια, HELLP και άλλες επείγουσες καταστάσεις.
4. Παγίδευση στον σπλήνα: σπληνομεγαλία, συχνά στο πλαίσιο πυλαίας υπέρτασης και χρόνιας ηπατικής νόσου.
5. Αραίωση: μπορεί να εμφανιστεί μετά από μαζική μετάγγιση ή μεγάλη χορήγηση υγρών στο νοσοκομείο.

Η απομονωμένη θρομβοπενία έχει διαφορετική διαφορική διάγνωση από τη θρομβοπενία που συνοδεύεται από αναιμία, λευκοπενία, μακροκυττάρωση, αιμόλυση ή παθολογικά κύτταρα. Το επίχρισμα και η συνολική μορφή της γενικής αίματος καθοδηγούν τον επόμενο έλεγχο.

6Υψηλά αιμοπετάλια και αντιδραστική θρομβοκυττάρωση

Ως θρομβοκυττάρωση ορίζεται συνήθως το PLT πάνω από 450.000/μL. Οι περισσότερες περιπτώσεις στην καθημερινή πράξη είναι δευτεροπαθείς ή αντιδραστικές, δηλαδή ο μυελός αυξάνει προσωρινά την παραγωγή ως απάντηση σε άλλη κατάσταση.

Συχνές αιτίες είναι η λοίμωξη, η οξεία ή χρόνια φλεγμονή, η σιδηροπενία, η πρόσφατη αιμορραγία, το χειρουργείο, το τραύμα, η ανάρρωση μετά από καταστολή του μυελού και η αφαίρεση ή μειωμένη λειτουργία του σπλήνα. Σε αρκετές περιπτώσεις η τιμή επανέρχεται όταν υποχωρήσει το αίτιο.

Ο κίνδυνος θρόμβωσης δεν αυξάνεται γραμμικά μόνο επειδή αυξάνει ο αριθμός. Στα μυελοϋπερπλαστικά νοσήματα η εκτίμηση περιλαμβάνει ηλικία, προηγούμενη θρόμβωση, μεταλλάξεις και καρδιαγγειακούς παράγοντες. Σε ακραίες τιμές μπορεί παράδοξα να εμφανιστεί και αιμορραγική τάση.

7Σιδηροπενία, φλεγμονή και επίμονη αύξηση

Η σιδηροπενία είναι από τα συχνότερα αίτια αντιδραστικής θρομβοκυττάρωσης. Μπορεί να υπάρχει χαμηλή φερριτίνη πριν μειωθεί η αιμοσφαιρίνη, επομένως φυσιολογικός αιματοκρίτης δεν αποκλείει εξάντληση των αποθηκών σιδήρου.

Ο συνδυασμός υψηλού PLT με χαμηλή φερριτίνη, χαμηλό MCV ή MCH και αυξημένο RDW υποστηρίζει τη σιδηροπενία. Η φερριτίνη όμως είναι και πρωτεΐνη οξείας φάσης, οπότε ερμηνεύεται μαζί με CRP, σίδηρο, τρανσφερρίνη ή TIBC και κορεσμό τρανσφερρίνης.

Υψηλά Αιμοπετάλια με Χαμηλή ΦερριτίνηΔείτε τον ειδικό οδηγό για τη σχέση σιδηροπενίας και αντιδραστικής θρομβοκυττάρωσης, τις εξετάσεις που αξιολογούνται μαζί και το πότε χρειάζεται περαιτέρω έλεγχος.

Άλλα συχνά αίτια είναι η λοίμωξη και η φλεγμονή. Η CRP και η ΤΚΕ μπορούν να βοηθήσουν, αλλά δεν αποδεικνύουν από μόνες τους την αιτία. Η πορεία έχει σημασία: αν το PLT υποχωρεί μαζί με τη λοίμωξη ή μετά τη διόρθωση της σιδηροπενίας, ενισχύεται η αντιδραστική εξήγηση.

Περαιτέρω αιματολογική διερεύνηση χρειάζεται όταν η αύξηση επιμένει χωρίς εμφανές αίτιο, είναι πολύ υψηλή ή συνυπάρχουν θρόμβωση, σπληνομεγαλία, αυξημένος αιματοκρίτης, αυξημένα λευκά ή παθολογικά ευρήματα στο επίχρισμα. Ο μοριακός έλεγχος για JAK2, CALR ή MPL δεν είναι πρώτο βήμα σε κάθε μεμονωμένη υψηλή τιμή.

8Συμπτώματα διαταραχών αιμοπεταλίων

Πολλές διαταραχές αιμοπεταλίων δεν προκαλούν συμπτώματα, ειδικά όταν οι αποκλίσεις είναι ήπιες. Ο ασθενής μπορεί να αισθάνεται καλά και το εύρημα να εμφανιστεί τυχαία στη γενική αίματος. Παρόλα αυτά, ορισμένα σημεία χρειάζονται προσοχή γιατί μπορεί να υποδηλώνουν αυξημένο αιμορραγικό ή θρομβωτικό κίνδυνο.

Στα χΧαμηλά αιμοπετάλια, τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα σχετίζονται με αιμορραγία. Μπορεί να εμφανιστούν μικρές κόκκινες κουκκίδες στο δέρμα, που λέγονται πετέχειες, εύκολοι μώλωπες χωρίς σαφή τραυματισμό, αιμορραγία από τα ούλα, ρινορραγίες, παρατεταμένη αιμορραγία μετά από κόψιμο ή έντονη έμμηνος ρύση. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να υπάρξει αίμα στα ούρα ή στα κόπρανα, μαύρα κόπρανα, επίμονος πονοκέφαλος μετά από κάκωση ή άλλα επείγοντα σημεία.

Στα υψηλά αιμοπετάλια, τα συμπτώματα συχνά απουσιάζουν. Όταν υπάρχουν, μπορεί να σχετίζονται με μικροκυκλοφορικές διαταραχές, όπως κεφαλαλγία, ζάλη, θολή όραση, μουδιάσματα, καύσος στα άκρα ή επεισόδια θρόμβωσης. Ωστόσο αυτά τα συμπτώματα δεν είναι ειδικά και δεν αρκούν για διάγνωση. Χρειάζεται εργαστηριακός και κλινικός συσχετισμός.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν υπάρχουν αιμορραγικά συμπτώματα μαζί με πολύ χΧαμηλά αιμοπετάλια, ή όταν υπάρχουν θρομβωτικά συμπτώματα μαζί με επίμονα υψηλά αιμοπετάλια. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν αρκεί η παρακολούθηση στο σπίτι· απαιτείται ιατρική αξιολόγηση.

9Πρακτικά όρια και επείγοντα σημεία

Δεν υπάρχει μία τιμή που να είναι «επικίνδυνη» με τον ίδιο τρόπο για όλους. Η ίδια μέτρηση μπορεί να έχει διαφορετική σημασία ανάλογα με την ταχύτητα μεταβολής, την αιτία, τα συμπτώματα και τη φαρμακευτική αγωγή.

• Κάτω από 50.000/μL: αυξάνεται η προσοχή σε επεμβάσεις, τραυματισμούς και φάρμακα που επηρεάζουν την αιμόσταση.
• Κάτω από 20.000/μL: ο κίνδυνος αυτόματης αιμορραγίας είναι μεγαλύτερος και απαιτείται άμεση ιατρική εκτίμηση.
• Κάτω από 10.000/μL: θεωρείται πολύ σοβαρή θρομβοπενία με υψηλό κίνδυνο σοβαρής αιμορραγίας.
• Πάνω από 1.000.000/μL: απαιτείται άμεση διερεύνηση. Μπορεί να υπάρχει θρομβωτικός αλλά και αιμορραγικός κίνδυνος, ανάλογα με την αιτία.

Μια μεμονωμένη οριακή απόκλιση χωρίς συμπτώματα δεν αντιμετωπίζεται όπως μια απότομη και μεγάλη μεταβολή. Η κλινική εικόνα προηγείται της απλής σύγκρισης αριθμών.

10Ψευδοθρομβοπενία από EDTA, συσσωματώματα και κιτρικό σωληνάριο

Η ψευδοθρομβοπενία είναι εργαστηριακό φαινόμενο: ο αναλυτής εμφανίζει χαμηλό PLT, ενώ ο πραγματικός αριθμός στην κυκλοφορία μπορεί να είναι φυσιολογικός ή σημαντικά υψηλότερος. Η συχνότερη μορφή σχετίζεται με το EDTA του μωβ σωληναρίου.

Σε ορισμένα δείγματα, αντισώματα που ενεργούν μόνο εκτός σώματος προκαλούν συγκόλληση των αιμοπεταλίων μετά την αιμοληψία. Ο αναλυτής δεν μετρά σωστά τα συσσωματώματα ως πολλά ξεχωριστά αιμοπετάλια και υποεκτιμά το αποτέλεσμα. Το φαινόμενο είναι καλοήθες και δεν σημαίνει ότι τα αιμοπετάλια συσσωματώνονται μέσα στον ασθενή.

Πότε υπάρχει υποψία

• Απρόσμενα χαμηλό PLT χωρίς αιμορραγικά συμπτώματα.
• Flag του αναλυτή για platelet clumps ή μη αξιόπιστο ιστόγραμμα.
• Μεγάλη διαφορά από πρόσφατη φυσιολογική μέτρηση.
• Συσσωματώματα στην ουρά ή στα άκρα του επιχρίσματος.

Πότε χρησιμοποιείται κιτρικό σωληνάριο

Όταν υπάρχουν clumps στο EDTA και χρειάζεται πιο αξιόπιστη αριθμητική μέτρηση, μπορεί να γίνει νέα αιμοληψία σε σωληνάριο κιτρικού νατρίου. Επειδή το κιτρικό αραιώνει το δείγμα, το εργαστήριο εφαρμόζει την κατάλληλη διόρθωση ή αναλυτική διαδικασία.

Το κιτρικό όμως δεν είναι απόλυτη λύση. Σε ορισμένους ανθρώπους συσσωματώματα εμφανίζονται και σε κιτρικό ή σε περισσότερα αντιπηκτικά. Για αυτό το επίχρισμα περιφερικού αίματος παραμένει κεντρικό. Αν χρειάζεται, μπορεί να γίνει άμεση ανάλυση νέου EDTA δείγματος, χρήση άλλου ειδικού αντιπηκτικού ή διαφορετικής μεθόδου μέτρησης, ανάλογα με το εργαστήριο.

11ΧΧαμηλά αιμοπετάλια στην εγκυμοσύνη

Η θρομβοπενία είναι σχετικά συχνή στην κύηση. Η πιο συχνή αιτία είναι η θρομβοπενία της κύησης, η οποία είναι συνήθως ήπια, εμφανίζεται συχνότερα προς το τέλος της εγκυμοσύνης, δεν προκαλεί αιμορραγικά συμπτώματα και υποχωρεί μετά τον τοκετό.

Δεν υπάρχει όμως μία τιμή που να επιβεβαιώνει αυτόματα την καλοήθη μορφή. Πρέπει να διακρίνεται από ανοσολογική θρομβοπενία, προεκλαμψία, HELLP, φάρμακα, λοιμώξεις, ηπατική νόσο και σπανιότερες θρομβωτικές μικροαγγειοπάθειες.

Η δυνατότητα επισκληριδίου ή ραχιαίας αναισθησίας και ο σχεδιασμός του τοκετού δεν αποφασίζονται από ένα γενικό όριο στο διαδίκτυο. Συνεκτιμώνται η τάση του PLT, η αιτία, άλλα στοιχεία αιμόστασης και η κρίση μαιευτήρα και αναισθησιολόγου.

12Φάρμακα, λοιμώξεις, ήπαρ και σπλήνας

Ορισμένα φάρμακα επηρεάζουν τον αριθμό και άλλα κυρίως τη λειτουργία των αιμοπεταλίων. Η χρονική σχέση με την έναρξη της αγωγής, η πτώση σε σχέση με την αρχική τιμή και ο αποκλεισμός άλλων αιτίων είναι απαραίτητα πριν αποδοθεί η θρομβοπενία σε φάρμακο.

Παραδείγματα φαρμάκων που μπορεί να σχετίζονται με πραγματική θρομβοπενία είναι η ηπαρίνη, ορισμένα αντιβιοτικά, linezolid, βαλπροϊκό, καρβαμαζεπίνη, κινίνη/κινιδίνη, χημειοθεραπευτικά και άλλα φάρμακα που προκαλούν ανοσολογική αντίδραση ή καταστολή του μυελού. Η θρομβοπενία από ηπαρίνη είναι ιδιαίτερη επειδή μπορεί να συνδέεται περισσότερο με θρόμβωση παρά με αιμορραγία.

Η ασπιρίνη, η κλοπιδογρέλη και άλλα αντιαιμοπεταλιακά συνήθως επηρεάζουν τη λειτουργία και όχι τον αριθμό. Τα αντιπηκτικά δρουν κυρίως στους παράγοντες πήξης, αλλά αυξάνουν τη σημασία μιας συνυπάρχουσας θρομβοπενίας.

Ιογενείς λοιμώξεις μπορεί να προκαλέσουν παροδική μείωση, ενώ σοβαρές βακτηριακές λοιμώξεις μπορεί να προκαλέσουν κατανάλωση. Αντίθετα, στη φλεγμονώδη φάση ή στην ανάρρωση μπορεί να παρατηρηθεί αντιδραστική αύξηση.

Στη χρόνια ηπατική νόσο, χΧαμηλά αιμοπετάλια μπορεί να σχετίζονται με πυλαία υπέρταση, υπερσπληνισμό και μειωμένη παραγωγή θρομβοποιητίνης. Η εκτίμηση γίνεται μαζί με ηπατικά ένζυμα, χολερυθρίνη, λευκωματίνη, INR και απεικονιστικό έλεγχο όταν ενδείκνυται.

13PLT μαζί με MPV, επίχρισμα και άλλες εξετάσεις

Η μέτρηση των αιμοπεταλίων σπάνια αρκεί μόνη της. Το MPV περιγράφει τον μέσο όγκο τους, αλλά επηρεάζεται από τον αναλυτή, τον χρόνο από την αιμοληψία, το EDTA, τα γιγάντια αιμοπετάλια και τα clumps. Δεν χρησιμοποιείται μόνο του για να αποδείξει αυξημένη καταστροφή ή μειωμένη παραγωγή.

Άλλες εξετάσεις επιλέγονται στοχευμένα: φερριτίνη, σίδηρος, τρανσφερρίνη/TIBC και κορεσμός τρανσφερρίνης για σιδηροπενία· CRP και ΤΚΕ για φλεγμονή· Β12 και φυλλικό σε μακροκυττάρωση ή πολλαπλές κυτταροπενίες· ηπατικός έλεγχος και INR σε πιθανή ηπατική νόσο· LDH, χολερυθρίνη, απτοσφαιρίνη και δικτυοερυθροκύτταρα σε υποψία αιμόλυσης.

Σε επίμονη ανεξήγητη θρομβοκυττάρωση μπορεί να ζητηθεί από αιματολόγο έλεγχος JAK2, CALR ή MPL. Σε θρομβοπενία με νεφρικά ή νευρολογικά ευρήματα απαιτείται επείγουσα διερεύνηση θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας.

14Πώς γίνεται η εξέταση, προετοιμασία και πότε επαναλαμβάνεται

Η μέτρηση γίνεται με απλή αιμοληψία στο πλαίσιο της γενικής αίματος, συνήθως σε σωληνάριο EDTA. Για το PLT μόνο δεν απαιτείται νηστεία. Αν γίνονται ταυτόχρονα άλλες εξετάσεις, ακολουθούνται οι οδηγίες του εργαστηρίου για το συνολικό πακέτο.

Πριν από την αιμοληψία είναι χρήσιμο να αναφέρονται αντιπηκτικά, αντιαιμοπεταλιακά, πρόσφατα αντιβιοτικά, ηπαρίνη, χημειοθεραπεία, νέα φάρμακα, κύηση, πρόσφατη λοίμωξη, αιμορραγία, χειρουργείο, ηπατική νόσος ή γνωστό ιστορικό ψευδοθρομβοπενίας.

Η επανάληψη μπορεί να χρειάζεται:

• άμεσα ή την ίδια ημέρα όταν υπάρχει απρόσμενη μεγάλη πτώση, clumps ή πιθανό προαναλυτικό πρόβλημα,
• σε νέο EDTA δείγμα με γρήγορη ανάλυση ή σε κιτρικό/άλλο σωληνάριο όταν διερευνάται ψευδοθρομβοπενία,
• σε σύντομο χρονικό διάστημα όταν η τιμή είναι σημαντικά παθολογική ή μεταβάλλεται γρήγορα,
• μετά από εβδομάδες όταν υπάρχει ήπια, ασυμπτωματική απόκλιση και πιθανό παροδικό αίτιο, σύμφωνα με την ιατρική οδηγία.

15Συχνές ερωτήσεις

16Τι να θυμάστε

Η ασφαλέστερη προσέγγιση είναι η σύγκριση με προηγούμενες τιμές, η αξιολόγηση των συμπτωμάτων, της φαρμακευτικής αγωγής, της γενικής αίματος και των στοχευμένων εξετάσεων που ταιριάζουν στο συγκεκριμένο κλινικό ερώτημα.

17Κλείστε Ραντεβού και Βιβλιογραφία

Γενική αίματος, επανέλεγχος αιμοπεταλίων και ιατρική ερμηνεία αποτελεσμάτων στο Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας.

Βιβλιογραφία