TRAb (Αντισώματα Υποδοχέα TSH): Graves, Τιμές, Κύηση & Ερμηνεία

1Τι είναι τα TRAb;

Τα TRAb (TSH receptor antibodies) είναι αυτοαντισώματα που αναγνωρίζουν τον υποδοχέα της TSH στην επιφάνεια των θυρεοειδικών κυττάρων. Ο συγκεκριμένος υποδοχέας είναι το βασικό «σημείο εισόδου» μέσω του οποίου η TSH ρυθμίζει τη σύνθεση και έκκριση θυρεοειδικών ορμονών.

Στη νόσο Graves, το ανοσοποιητικό σύστημα παράγει αντισώματα που συχνότερα έχουν διεγερτική δράση. Μιμούνται λειτουργικά την TSH, ενεργοποιούν τον υποδοχέα και αυξάνουν την παραγωγή Τ4 και Τ3, ενώ η υπόφυση καταστέλλει την TSH λόγω της αυξημένης θυρεοειδικής ορμονικής δράσης.[2][8]

Τα TRAb όμως δεν είναι όλα λειτουργικά ίδια. Έχουν περιγραφεί διεγερτικά, ανασταλτικά και αντισώματα χωρίς σαφή κλασική διεγερτική/ανασταλτική λειτουργία. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που έχει σημασία ποια ακριβώς εργαστηριακή μέθοδος χρησιμοποιείται.[8][9]

2TRAb, TSI και TSAb: ποια είναι η διαφορά;

Ο όρος TRAb περιγράφει γενικά αντισώματα που δεσμεύονται στον υποδοχέα της TSH. Τα συνηθισμένα αυτοματοποιημένα binding assays μετρούν αυτή τη δεσμευτική δραστηριότητα, αλλά δεν μπορούν από μόνα τους να δείξουν αν τα αντισώματα είναι διεγερτικά ή ανασταλτικά.[8][9]

Οι όροι TSI ή TSAb χρησιμοποιούνται πιο σωστά όταν αναφερόμαστε σε αντισώματα με αποδεδειγμένη διεγερτική λειτουργική δράση, συνήθως μέσω κυτταρικού bioassay. Οι σύγχρονες βιοδοκιμασίες μπορούν να ξεχωρίσουν διεγερτική από ανασταλτική δραστηριότητα, αλλά είναι πιο σύνθετες και δεν χρησιμοποιούνται σε όλα τα εργαστήρια.[8]

3Πότε ζητείται η εξέταση TRAb;

Η βασική ένδειξη είναι η διερεύνηση της αιτίας θυρεοτοξίκωσης. Το NICE συστήνει σε ενήλικες με επιβεβαιωμένη θυρεοτοξίκωση μέτρηση TRAb για επιβεβαίωση της νόσου Graves και εξέταση με τεχνήτιο όταν τα TRAb είναι αρνητικά και η αιτία παραμένει ασαφής.[1]

Το τεστ είναι ιδιαίτερα χρήσιμο όταν η TSH είναι κατασταλμένη και η FT4 ή/και FT3 αυξημένες, αλλά η κλινική εικόνα δεν αρκεί για να ξεχωρίσει Graves από θυρεοειδίτιδα, τοξικό αδένωμα ή τοξική πολυοζώδη βρογχοκήλη.

Άλλες σημαντικές χρήσεις είναι η εκτίμηση της αυτοάνοσης δραστηριότητας προς το τέλος αντιθυρεοειδικής αγωγής, η εκτίμηση κινδύνου υποτροπής και η παρακολούθηση κύησης σε γυναίκες με ενεργό ή παλαιότερο ιστορικό Graves.[2][4]

4TRAb και νόσος Graves

Η Graves είναι αυτοάνοση νόσος στην οποία τα διεγερτικά αντισώματα του υποδοχέα TSH αποτελούν βασικό παθοφυσιολογικό μηχανισμό. Για αυτό τα TRAb είναι πολύ πιο στοχευμένα για Graves από τα anti-TPO ή anti-TG.[2][5]

Σε ασθενή με βιοχημικό υπερθυρεοειδισμό, ένα σαφώς θετικό TRAb αυξάνει σημαντικά τη διαγνωστική πιθανότητα Graves. Η Mayo Clinic Laboratories αναφέρει για τη δική της μέθοδο ότι cut-off 1,75 IU/L εμφάνισε ευαισθησία 97% και ειδικότητα 99% σε μελέτη που περιλάμβανε ασθενείς με μη θεραπευμένη Graves και ομάδες ελέγχου.[3]

Αυτές οι επιδόσεις είναι method-specific και δεν πρέπει να μεταφέρονται αυτόματα σε κάθε πλατφόρμα. Το ουσιαστικό μήνυμα είναι ότι τα σύγχρονα TRAb assays έχουν πολύ καλή διαγνωστική απόδοση όταν χρησιμοποιούνται στο σωστό κλινικό πλαίσιο.

5Graves ή άλλη αιτία θυρεοτοξίκωσης;

Η θυρεοτοξίκωση περιγράφει περίσσεια δράσης θυρεοειδικών ορμονών, αλλά δεν σημαίνει ότι ο θυρεοειδής παράγει πάντα υπερβολικά ορμόνες. Στη Graves και στους τοξικούς όζους υπάρχει πραγματικός υπερθυρεοειδισμός· στη θυρεοειδίτιδα μπορεί να απελευθερώνονται προϋπάρχουσες ορμόνες από φλεγμονώδη καταστροφή του αδένα.

Για αυτό η θεραπεία είναι διαφορετική. Αν τα TRAb είναι θετικά και το βιοχημικό προφίλ ταιριάζει, η Graves ενισχύεται σημαντικά. Αν είναι αρνητικά, το NICE προτείνει να εξετάζεται σπινθηρογράφημα με τεχνήτιο για περαιτέρω διαχωρισμό όταν η αιτία παραμένει ασαφής.[1]

Το υπερηχογράφημα δεν χρειάζεται ρουτίνα σε κάθε ενήλικα με θυρεοτοξίκωση. Το NICE το περιορίζει κυρίως όταν υπάρχει ψηλαφητό θυρεοειδικό οζίδιο.[1]

6Προετοιμασία και αιμοληψία

Τα TRAb μετρώνται σε δείγμα αίματος και συνήθως δεν απαιτούν ειδική νηστεία όταν ζητούνται μόνα τους. Αν όμως συνυπάρχουν άλλες εξετάσεις στο ίδιο παραπεμπτικό, οι οδηγίες προετοιμασίας προσαρμόζονται στο συνολικό πακέτο.

Πριν από την αιμοληψία είναι χρήσιμο να δηλώνεται η φαρμακευτική αγωγή, η κύηση, προηγούμενο ραδιενεργό ιώδιο ή θυρεοειδεκτομή για Graves και τυχόν υψηλή λήψη βιοτίνης. Το NICE υπενθυμίζει ότι υψηλή κατανάλωση βιοτίνης από συμπληρώματα μπορεί να προκαλέσει ψευδώς υψηλά ή χαμηλά αποτελέσματα σε ορισμένες ανοσομετρικές εξετάσεις θυρεοειδούς.[1]

Για επαναληπτική παρακολούθηση είναι προτιμότερο, όπου είναι εφικτό, να χρησιμοποιείται η ίδια μέθοδος ή το ίδιο εργαστήριο, επειδή τα cut-offs και τα αποτελέσματα διαφορετικών πλατφορμών δεν είναι υποχρεωτικά άμεσα συγκρίσιμα.

7Μέθοδοι μέτρησης και όρια αναφοράς

Τα εργαστηριακά TRAb assays χωρίζονται πρακτικά σε δύο βασικές κατηγορίες: competitive/binding immunoassays και λειτουργικά bioassays. Τα binding assays μετρούν τη συνολική δεσμευτική δραστηριότητα αντισωμάτων έναντι του υποδοχέα TSH, ενώ τα bioassays αξιολογούν αν η δράση είναι διεγερτική ή ανασταλτική.[8][9]

Δεν υπάρχει ενιαίο παγκόσμιο cut-off που να εφαρμόζεται ανεξάρτητα από τη μέθοδο. Για παράδειγμα, η Mayo αναφέρει ως reference value για το δικό της TRAb assay ≤1,75 IU/L.[3] Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε εργαστήριο πρέπει να χρησιμοποιεί το ίδιο όριο.

Στην παρακολούθηση είναι πιο ασφαλές να συγκρίνουμε αποτελέσματα που έγιναν με την ίδια πλατφόρμα. Η μεταβολή ενός αριθμού από διαφορετικά assays μπορεί να αντανακλά εν μέρει διαφορά μεθόδου και όχι μόνο πραγματική βιολογική μεταβολή.

8Τι σημαίνει θετικό TRAb;

Θετικό TRAb σημαίνει ότι η μέθοδος ανίχνευσε αντισώματα έναντι του υποδοχέα της TSH πάνω από το καθορισμένο όριο. Σε ασθενή με χαμηλή TSH, αυξημένη FT4/FT3 και συμβατή κλινική εικόνα, αυτό υποστηρίζει έντονα τη Graves.[1][2]

Δεν σημαίνει όμως ότι ο αριθμός TRAb ισοδυναμεί με τη «σοβαρότητα» του υπερθυρεοειδισμού. Η βαρύτητα εξαρτάται από τις ορμόνες, την καρδιακή συχνότητα, τα συμπτώματα, πιθανή οφθαλμοπάθεια, ηλικία και συννοσηρότητες.

Το ίδιο θετικό αποτέλεσμα έχει διαφορετικό νόημα στην αρχική διάγνωση, στην παρακολούθηση θεραπείας και στην κύηση. Για αυτό το report πρέπει να ερμηνεύεται με βάση το κλινικό ερώτημα.

9Τι σημαίνει αρνητικό TRAb;

Αρνητικό TRAb μειώνει την πιθανότητα Graves, αλλά δεν είναι απόλυτος αποκλεισμός. Καμία διαγνωστική μέθοδος δεν έχει 100% ευαισθησία, ενώ ορισμένοι ασθενείς με ήπια ή πρώιμη νόσο μπορεί να έχουν χαμηλότερα επίπεδα αντισωμάτων.[3]

Αν η βιοχημική θυρεοτοξίκωση επιμένει και η κλινική αιτία παραμένει ασαφής, η διερεύνηση στρέφεται προς θυρεοειδίτιδα, τοξικό όζο, πολυοζώδη βρογχοκήλη, εξωγενή θυροξίνη ή άλλες αιτίες. Σε ενήλικες, το NICE προτείνει να εξετάζεται τεχνήτιο scan όταν τα TRAb είναι αρνητικά.[1]

10TRAb, anti-TPO και anti-TG: δεν είναι το ίδιο

Τα anti-TPO και anti-TG είναι δείκτες θυρεοειδικής αυτοανοσίας, αλλά δεν έχουν την ίδια διαγνωστική ειδικότητα για Graves. Θετικά anti-TPO μπορεί να εμφανίζονται στη Hashimoto αλλά και σε Graves, χωρίς να αποδεικνύουν τον μηχανισμό υπερθυρεοειδισμού.

Τα TRAb είναι περισσότερο συνδεδεμένα με τον παθοφυσιολογικό μηχανισμό της Graves, επειδή στοχεύουν τον υποδοχέα TSH. Αυτός είναι ο λόγος που το NICE τα χρησιμοποιεί ως βασικό τεστ για διαφορική διάγνωση επιβεβαιωμένης θυρεοτοξίκωσης.[1]

11TRAb στην παρακολούθηση θεραπείας

Τα TRAb μπορούν να χρησιμοποιηθούν πέρα από την αρχική διάγνωση. Οι ευρωπαϊκές οδηγίες για Graves αναφέρουν ότι η μέτρηση TSH-R-Ab πριν από τη διακοπή αντιθυρεοειδικών φαρμάκων βοηθά στην εκτίμηση της πιθανότητας ύφεσης.[2]

Πτώση των αντισωμάτων κατά τη θεραπεία είναι γενικά ευνοϊκό στοιχείο, αλλά δεν σημαίνει ότι η ύφεση είναι εγγυημένη. Αντίστοιχα, επίμονα αυξημένα TRAb δείχνουν ότι η ανοσολογική δραστηριότητα παραμένει και αυξάνουν την πιθανότητα υποτροπής.

Η απόφαση διακοπής αγωγής δεν βασίζεται μόνο στα TRAb. Συνεκτιμώνται διάρκεια θεραπείας, TSH/FT4/FT3, μέγεθος βρογχοκήλης, προηγούμενη υποτροπή, οφθαλμοπάθεια και προτιμήσεις του ασθενούς.[2][10]

12TRAb και κίνδυνος υποτροπής

Η νόσος Graves μπορεί να υποτροπιάσει μετά τη διακοπή αντιθυρεοειδικών φαρμάκων. Τα επίμονα υψηλά TRAb αποτελούν έναν από τους παράγοντες που συνδέονται με μεγαλύτερη πιθανότητα υποτροπής και για αυτό έχουν προγνωστική αξία.[2][10]

Δεν υπάρχει όμως ένας αριθμός που να προβλέπει με βεβαιότητα ποιος θα υποτροπιάσει. Το αποτέλεσμα λειτουργεί ως μέρος μιας πολυπαραγοντικής εκτίμησης. Χαμηλά ή αρνητικά TRAb βελτιώνουν την πιθανότητα ύφεσης, αλλά δεν αποκλείουν μεταγενέστερη υποτροπή.

13TRAb στην εγκυμοσύνη

Τα TRAb είναι IgG και μπορούν να περάσουν τον πλακούντα. Επομένως, μια γυναίκα με ενεργό ή παλαιότερο Graves μπορεί να έχει κλινικά σημαντικά αντισώματα ακόμη και αν σήμερα είναι ευθυρεοειδική ή έχει υποβληθεί σε θυρεοειδεκτομή ή ραδιενεργό ιώδιο.[4]

Το βασικό μαιευτικό ζήτημα είναι ο κίνδυνος εμβρυϊκού ή νεογνικού υπερθυρεοειδισμού. Η κατάσταση είναι σπάνια αλλά δυνητικά σοβαρή και απαιτεί συντονισμό ενδοκρινολόγου, μαιευτήρα και, όταν χρειάζεται, ιατρού εμβρυομητρικής ιατρικής/νεογνολόγου.[4]

Για αυτό το ιστορικό Graves πρέπει να δηλώνεται στην εγκυμοσύνη ακόμη και όταν η μητέρα δεν έχει πλέον θυρεοειδή ή λαμβάνει λεβοθυροξίνη μετά από οριστική θεραπεία.

14Πότε επαναλαμβάνονται τα TRAb στην κύηση;

Οι ATA οδηγίες προτείνουν σε γυναίκες με ιστορικό Graves που αντιμετωπίστηκε με χειρουργείο ή ραδιενεργό ιώδιο μέτρηση TRAb όταν επιβεβαιωθεί η εγκυμοσύνη και επανάληψη περίπου στις 18–22 εβδομάδες αν το αρχικό αποτέλεσμα είναι αυξημένο.[4]

Σε γυναίκες που συνεχίζουν αντιθυρεοειδική αγωγή, η ATA συστήνει έλεγχο κατά την επιβεβαίωση της κύησης, ξανά στις 18–22 εβδομάδες και, αν τα αντισώματα παραμένουν αυξημένα, νέο έλεγχο στις 30–34 εβδομάδες.[4]

Η ακριβής στρατηγική εξατομικεύεται ανάλογα με το ιστορικό και τις οδηγίες του θεράποντα, αλλά το σημαντικό είναι ότι τα TRAb δεν ελέγχονται μόνο στην αρχή της κύησης όταν είναι ήδη αυξημένα.

15TRAb πάνω από 3× το ανώτερο όριο και εμβρυϊκή παρακολούθηση

Η ATA έχει επισημάνει ότι σε εγκύους με TRAb περίπου τρεις φορές πάνω από το ανώτερο όριο της μεθόδου συνιστάται στενότερη εμβρυϊκή επιτήρηση και συνεργασία με ειδικό εμβρυομητρικής ιατρικής.[4]

Η παρακολούθηση μπορεί να περιλαμβάνει υπερηχογραφική αξιολόγηση εμβρυϊκής καρδιακής συχνότητας, ανάπτυξης και θυρεοειδούς. Πιθανά σημεία εμβρυϊκής θυρεοειδικής δυσλειτουργίας δεν αποδίδονται μηχανικά μόνο στο TRAb, επειδή και τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα της μητέρας μπορούν να επηρεάσουν τον εμβρυϊκό θυρεοειδή.

16TRAb σε παιδιά και εφήβους

Η Graves είναι η συχνότερη αιτία υπερθυρεοειδισμού σε παιδιά και εφήβους. Οι ευρωπαϊκές παιδιατρικές οδηγίες χρησιμοποιούν τα TSH receptor antibodies ως βασικό στοιχείο διάγνωσης Graves μαζί με TSH, FT4/FT3 και κλινική αξιολόγηση.[7]

Στα παιδιά, η νόσος μπορεί να επηρεάζει καρδιακή συχνότητα, ανάπτυξη, σχολική επίδοση, ύπνο και συμπεριφορά. Η εργαστηριακή επιβεβαίωση έχει ιδιαίτερη αξία ώστε να αποφεύγεται η απόδοση των συμπτωμάτων αποκλειστικά σε άγχος ή άλλους μη ενδοκρινολογικούς παράγοντες.

Η στρατηγική θεραπείας και παρακολούθησης διαφέρει από των ενηλίκων, γι’ αυτό η ερμηνεία TRAb σε παιδί πρέπει να εντάσσεται σε παιδοενδοκρινολογική εκτίμηση.[7]

17TRAb στη λοχεία: Graves ή λοχειακή θυρεοειδίτιδα;

Η περίοδος μετά τον τοκετό είναι ιδιαίτερη για τα αυτοάνοσα νοσήματα του θυρεοειδούς. Μια γυναίκα μπορεί να εμφανίσει θυρεοτοξίκωση είτε λόγω λοχειακής θυρεοειδίτιδας είτε λόγω υποτροπής/εμφάνισης Graves.

Η διάκριση είναι σημαντική, επειδή ο μηχανισμός και η θεραπεία διαφέρουν. Σε συμβατό βιοχημικό πλαίσιο, θετικά TRAb υποστηρίζουν Graves, ενώ αρνητικά TRAb με κατάλληλη κλινική εικόνα κάνουν τη θυρεοειδίτιδα περισσότερο πιθανή.[1][4]

Η TSH μόνη της δεν αρκεί για τη διάκριση. Χρειάζονται FT4/FT3, ιστορικό, TRAb και, σε αμφίβολες περιπτώσεις, συμπληρωματικός έλεγχος.

18Βιοτίνη, μέθοδος και πιθανές εργαστηριακές παρεμβολές

Οι ανοσομετρικές εξετάσεις του θυρεοειδούς μπορεί να επηρεάζονται από εργαστηριακές παρεμβολές. Η βιοτίνη είναι ιδιαίτερα γνωστό παράδειγμα, επειδή ορισμένες πλατφόρμες βασίζονται σε τεχνολογία βιοτίνης-στρεπταβιδίνης. Το NICE συνιστά να ερωτώνται οι ασθενείς για υψηλή λήψη βιοτίνης όταν διερευνάται θυρεοειδική δυσλειτουργία.[1]

Η έκταση της παρεμβολής εξαρτάται από το assay. Δεν πρέπει να υποθέτουμε ότι κάθε TRAb πλατφόρμα επηρεάζεται με τον ίδιο τρόπο ούτε ότι υπάρχει ένα ενιαίο χρονικό διάστημα αποχής που ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις. Αν υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ εργαστηριακού αποτελέσματος και κλινικής εικόνας, το εργαστήριο πρέπει να γνωρίζει τη λήψη συμπληρωμάτων.

Αντίστοιχα, οι μεταβολές μεταξύ διαφορετικών εργαστηρίων μπορεί να οφείλονται σε διαφορές βαθμονόμησης και μεθόδου και όχι αποκλειστικά σε μεταβολή της αυτοάνοσης δραστηριότητας.

19Συχνά λάθη στην ερμηνεία

Το πρώτο λάθος είναι να διαβάζεται το TRAb σαν αυτόνομη διάγνωση. Η πραγματική του αξία φαίνεται μαζί με TSH, FT4, FT3, συμπτώματα και ιστορικό.

Το δεύτερο είναι να συγχέεται με anti-TPO ή anti-TG. Τα τελευταία τεκμηριώνουν θυρεοειδική αυτοανοσία αλλά δεν έχουν την ίδια ειδικότητα για Graves.

Το τρίτο είναι να συγκρίνονται απόλυτοι αριθμοί από διαφορετικές πλατφόρμες. Τα reference limits και τα calibration systems διαφέρουν.

Το τέταρτο είναι να θεωρείται ότι υψηλότερο TRAb σημαίνει αναλογικά «βαρύτερο» υπερθυρεοειδισμό. Η τιμή έχει διαγνωστική και προγνωστική χρησιμότητα, αλλά δεν αντικαθιστά τις ορμόνες και την κλινική εικόνα.

Το πέμπτο είναι να αγνοείται ένα παλαιό ιστορικό Graves στην εγκυμοσύνη επειδή η μητέρα σήμερα είναι ευθυρεοειδική. Τα αντισώματα μπορεί να παραμένουν κλινικά σημαντικά.[4]

20TRAb και θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια (TED)

Η θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια ή Graves orbitopathy αποτελεί εξωθυρεοειδική εκδήλωση της νόσου Graves. Ο υποδοχέας της TSH εκφράζεται και σε κύτταρα των οφθαλμικών ιστών, ενώ η σύγχρονη παθοφυσιολογία της νόσου περιλαμβάνει αλληλεπίδραση του άξονα TSH-R με τον IGF-1R και ενεργοποίηση τροχιακών ινοβλαστών.[13]

Υψηλότερη αυτοαντισωματική δραστηριότητα έναντι του υποδοχέα TSH συσχετίζεται συχνά με ενεργότερη ή πιο επίμονη οφθαλμική νόσο, αλλά το TRAb δεν αποτελεί μόνο του δείκτη βαρύτητας. Η οφθαλμοπάθεια αξιολογείται κλινικά με βάση ενεργότητα και βαρύτητα: οίδημα βλεφάρων, ερυθρότητα, πρόπτωση, διπλωπία, περιορισμό των οφθαλμικών κινήσεων και, στις σοβαρότερες περιπτώσεις, κίνδυνο για το οπτικό νεύρο.[13]

Έτσι, ένα αυξημένο TRAb σε ασθενή με Graves μπορεί να προσθέτει πληροφορία για τη συνολική αυτοάνοση δραστηριότητα, αλλά δεν αντικαθιστά την οφθαλμολογική εξέταση. Αν υπάρχουν νέο άλγος πίσω από τα μάτια, έντονη φωτοφοβία, διπλωπία, μεταβολή στην αντίληψη χρωμάτων ή μείωση όρασης, χρειάζεται άμεση κλινική αξιολόγηση.

21Τι συμβαίνει στα TRAb μετά από ραδιενεργό ιώδιο ή θυρεοειδεκτομή;

Η οριστική θεραπεία της Graves δεν σημαίνει ότι τα TRAb εξαφανίζονται άμεσα. Μετά από θυρεοειδεκτομή τα επίπεδα συνήθως μειώνονται σταδιακά, ενώ μετά από ραδιενεργό ιώδιο (RAI) μπορεί αρχικά να αυξηθούν και να παραμείνουν αυξημένα για μήνες πριν αρχίσουν να υποχωρούν.[14]

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία σε γυναίκες που σχεδιάζουν εγκυμοσύνη. Μια γυναίκα μπορεί μετά από RAI να είναι ήδη υποθυρεοειδική και να λαμβάνει λεβοθυροξίνη, αλλά να εξακολουθεί να έχει κυκλοφορούντα TRAb που μπορούν να περάσουν τον πλακούντα. Για αυτό το ιστορικό Graves παραμένει σημαντικό ακόμη και όταν ο θυρεοειδής έχει καταστραφεί ή αφαιρεθεί.[4][14]

Ανασκοπήσεις για γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας επισημαίνουν ότι το RAI μπορεί να αυξήσει τα TRAb για περίπου έναν χρόνο, γεγονός που αποτελεί πρόσθετο παράγοντα στον προγραμματισμό κύησης και στη μελλοντική παρακολούθηση.[14] Δεν σημαίνει ότι κάθε γυναίκα μετά από RAI θα έχει υψηλά TRAb, αλλά εξηγεί γιατί η μέτρησή τους στην κύηση παραμένει αναγκαία σε επιλεγμένες περιπτώσεις.

Η σύγκριση με θυρεοειδεκτομή είναι επίσης χρήσιμη: μετά το χειρουργείο τα TRAb συνήθως ακολουθούν πτωτική πορεία, όμως η κάθαρσή τους μπορεί να χρειαστεί χρόνο. Επομένως η «οριστική» θεραπεία αφορά τον θυρεοειδή, όχι απαραίτητα την άμεση εξαφάνιση της αυτοανοσίας.

22Πρακτικός εργαστηριακός αλγόριθμος

23Πότε χρειάζεται σπινθηρογράφημα ή υπερηχογράφημα;

Τα TRAb συχνά μειώνουν την ανάγκη για άμεση απεικόνιση όταν το αποτέλεσμα είναι καθαρά θετικό και η βιοχημική εικόνα ταιριάζει με Graves. Αν όμως τα TRAb είναι αρνητικά, το NICE προτείνει να εξετάζεται technetium scan για τη διαφοροποίηση Graves, θυρεοειδίτιδας και αυτόνομης λειτουργίας.[1]

Το υπερηχογράφημα δεν αποτελεί υποχρεωτική εξέταση για κάθε ενήλικα με θυρεοτοξίκωση. Το NICE το συστήνει κυρίως όταν υπάρχει ψηλαφητό οζίδιο.[1] Σε άλλες πρακτικές μπορεί να χρησιμοποιείται Doppler σε επιλεγμένα σενάρια, αλλά δεν αντικαθιστά αυτόματα το TRAb ή τη λειτουργική απεικόνιση.

24Συχνές Ερωτήσεις

25Τι πρέπει να θυμάστε

26Χρήσιμοι Οδηγοί & Βιβλιογραφία