Το ερυσίπελας είναι οξεία βακτηριακή λοίμωξη του δέρματος που προσβάλλει κυρίως τα ανώτερα στρώματα του δέρματος
(επιδερμίδα και ανώτερη χόριο) και χαρακτηρίζεται από αιφνίδια έναρξη, έντονο ερυθρότητα με
σαφή, υπερυψωμένα όρια, πόνο/κάψιμο και συχνά πυρετό με ρίγος.
Ο συχνότερος υπεύθυνος μικροοργανισμός είναι ο β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος ομάδας Α (Streptococcus pyogenes).

Πώς διαφέρει από την κυτταρίτιδα;

Το ερυσίπελας συχνά συγχέεται με την κυτταρίτιδα, όμως προσβάλλει πιο επιφανειακά στρώματα και
κλινικά εμφανίζει σαφέστερα, υπερυψωμένα όρια. Η κυτταρίτιδα συνήθως έχει απροσδιόριστα όρια
και μπορεί να επεκτείνεται βαθύτερα στον υποδόριο ιστό.

Τυπική κλινική εικόνα

• Ερυθρότητα σε πλάκα, θερμή και επώδυνη στην αφή.
• Σαφή, υπερυψωμένα άκρα που ξεχωρίζουν από το υγιές δέρμα.
• Οίδημα της περιοχής ± λεμφαγγειίτιδα ή ευαισθησία λεμφαδένων.
• Πυρετός, κακουχία, ρίγος που συχνά προηγούνται ή συνοδεύουν τη δερματική βλάβη.
• Σε ορισμένους ασθενείς, φυσαλίδες ή πετέχειες στην επιφάνεια.

Αίτια & τρόπος εγκατάστασης

Ο μικροοργανισμός εισέρχεται μέσω διαταραχής του δερματικού φραγμού (σκασίματα, μυκητίαση μεσοδακτυλικά,
εκδορές, έλκη, τσιμπήματα, δερματίτιδες) και πολλαπλασιάζεται στα επιφανειακά στρώματα.
Παράγοντες όπως λεμφοίδημα, χρόνια φλεβική ανεπάρκεια και σακχαρώδης διαβήτης
αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης και υποτροπής.

Πότε να ανησυχήσω — «κόκκινες σημαίες»

Ποιοι προσβάλλονται;

Μπορεί να εμφανιστεί σε κάθε ηλικία, αλλά είναι συχνότερο σε μεσαίας/προχωρημένης ηλικίας ενήλικες.
Το λεμφοίδημα, το υπέρβαρο, οι μυκητιάσεις των ποδιών, οι χρόνιες δερματίτιδες
και τα χρόνια τραύματα αυξάνουν σαφώς τον κίνδυνο.

Μετάδοση & πρόληψη

Η λοίμωξη οφείλεται σε αυτόχθονες ή συχνά κοινοτικούς στρεπτόκοκκους που αποικίζουν το δέρμα ή το ανώτερο αναπνευστικό.
Η άμεση μετάδοση από άτομο σε άτομο δεν είναι ο συνήθης τρόπος πρόκλησης νόσου·
πιο σημαντικός είναι ο τοπικός τραυματισμός και η διαταραχή του δερματικού φραγμού.
Η προσεκτική φροντίδα του δέρματος, η αγωγή μυκητιάσεων στα πόδια και η αντιμετώπιση του οιδήματος
συμβάλλουν ουσιαστικά στην πρόληψη.

Το ερυσίπελας προκαλείται κατά κύριο λόγο από β-αιμολυτικούς στρεπτόκοκκους, με συχνότερο τον
Streptococcus pyogenes (ομάδας Α, GAS). Σπανιότερα εμπλέκονται Streptococcus dysgalactiae subsp. equisimilis
(ομάδες C/G) και, σε ειδικά σενάρια, Streptococcus agalactiae (ομάδα B, κυρίως σε νεογνά/λοχεία).
Η συμμετοχή του Staphylococcus aureus είναι λιγότερο συχνή στο ερυσίπελας (πιο τυπικός στην κυτταρίτιδα),
αν και μπορεί να συνυπάρχει ή να σχετίζεται με φυσαλιδώδεις μορφές ή τοπική επιμόλυνση.

Συνήθεις παθογόνοι οργανισμοί

Πύλες εισόδου & τοπικοί παράγοντες

• Μυκητίαση μεσοδακτυλικά (tinea pedis), διαβροχή, διαβητική δερματίτιδα, εκζέματα.
• Μικροτραυματισμοί (εκδορές, ραγάδες, τσιμπήματα, εκδορές από ξύρισμα/αθλητισμό).
• Χρόνια έλκη/κάλοι, ρωγμές πτέρνας, περινυχίδες.
• Λεμφοίδημα (μετεγχειρητικό, μετεγκαρκινικό, συγγενές) και χρόνια φλεβική ανεπάρκεια.
• Παχυσαρκία, υπεριδρωσία, κακή εφαρμογή υποδημάτων/κάλτσων.

Παθογενετικά & λοιμογόνα χαρακτηριστικά των στρεπτοκόκκων

Οι β-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι διαθέτουν πρωτεΐνη M που αναστέλλει τη φαγοκυττάρωση,
στρεπτολυσίνες O/S, στρεπτοκινάση και υαλουρονιδάση,
διευκολύνοντας τη διάχυση στον ιστό και την επέκταση κατά μήκος λεμφικών αγγείων.
Σε ειδικά στελέχη, εξωτοξίνες (SPE) σχετίζονται με τοξικό σύνδρομο ή σκαρλατίνα,
χωρίς αυτό να αποτελεί τον κανόνα στο ερυσίπελας.

Ειδικές καταστάσεις/Ιδιαιτερότητες

• Πρόσωπο: συχνά GAS, δυνατόν μετά από φαρυγγίτιδα/ρινίτιδα με λύση συνέχειας στη ρινοχειλική αύλακα.
• Κάτω άκρα: GAS με πύλη εισόδου από tinea pedis, ρωγμές πτέρνας, λεμφοίδημα, φλεβική στάση.
• Υποτροπές: συχνά GAS σε έδαφος λεμφικής ανεπάρκειας/λεμφοίδηματος.
• Φυσαλιδώδες ερυσίπελας: μπορεί να είναι στρεπτοκοκκικό· σκεφτόμαστε επιμόλυνση από S. aureus όταν υπάρχουν φλύκταινες/κρούστες.

Το ερυσίπελας εμφανίζεται συχνότερα όταν συνυπάρχουν διαταραχές του δερματικού φραγμού και
λεμφική/φλεβική στάση. Η αναγνώριση και διόρθωση των παραγόντων κινδύνου είναι κρίσιμη για
πρόληψη πρώτου επεισοδίου αλλά και υποτροπών.

Α. Τοπικοί/Δερματικοί παράγοντες

• Tinea pedis (μεσοδακτυλική): διαβροχή, ρωγμές, ευνοεί στρεπτοκοκκική είσοδο.
• Ρωγμές πτέρνας, κάλοι, υπερκερατώσεις, περινυχίδες, παρανυχίδες.
• Εκζεματώδεις δερματίτιδες, ατοπία, ψωρίαση με ρωγμές.
• Χρόνια έλκη (ιδίως φλεβικά ή διαβητικά), κατακλίσεις.
• Μικροτραυματισμοί: ξύρισμα, αθλητική δραστηριότητα, επαγγελματικές κακώσεις.
• Διαβροχή (υπεριδρωσία, ακατάλληλα υποδήματα/κάλτσες, εργασία σε υγρό περιβάλλον).

Β. Λεμφική/Φλεβική στάση

• Λεμφοίδημα: συγγενές ή επίκτητο (μετεγχειρητικό, μετά ακτινοθεραπεία, μετεγκαρκινικό).
• Χρόνια φλεβική ανεπάρκεια, κιρσοί, μεταθρομβωτικό σύνδρομο.
• Ακινητοποίηση, ορθοστασία/καθιστική εργασία πολλών ωρών.
• Συχνά οιδήματα κάτω άκρων (καρδιακή/νεφρική/ηπατική ανεπάρκεια).

Γ. Μεταβολικοί & συστηματικοί

• Παχυσαρκία και μεταβολικό σύνδρομο.
• Σακχαρώδης διαβήτης (νευροπάθεια, μικροαγγειοπάθεια, μειωμένη άμυνα).
• Χρόνια νεφρική νόσος, ηπατική κίρρωση.
• Ανοσοκαταστολή (κορτικοστεροειδή, βιολογικοί παράγοντες, αιματολογικά νοσήματα).
• Προχωρημένη ηλικία, υποσιτισμός, αλκοολισμός.

Δ. Συνήθεις «πύλες εισόδου»

Ε. Παράγοντες υποτροπής

Μετά από ένα επεισόδιο, ο κίνδυνος υποτροπής αυξάνει όταν συνυπάρχει:

• Ανεπάρκεια λεμφικής παροχέτευσης (λεμφοίδημα, προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις, μαστεκτομή).
• Χρόνια φλεβική στάση, μη χρήση ελαστικών καλτσών συμπίεσης.
• Μη θεραπευμένη tinea pedis ή επανειλημμένη διαβροχή ποδιών.
• Παχυσαρκία/διαβήτης με κακή ρύθμιση.
• Συχνά τραύματα στην ίδια περιοχή.

ΣΤ. Ειδικοί πληθυσμοί

• Ηλικιωμένοι: εύθραυστο δέρμα, πολυνοσηρότητα, μειωμένη κινητικότητα.
• Κύηση/λοχεία: οίδημα κάτω άκρων, φυσιολογικές αλλαγές ανοσίας/κυκλοφορίας.
• Ανοσοκαταστολή: κορτικοστεροειδή/βιολογικοί, HIV, ογκολογικοί ασθενείς.
• Νεφρική/ηπατική ανεπάρκεια: οίδημα, υποπρωτεϊναιμία, αυξημένος κίνδυνος λοιμώξεων.

Το ερυσίπελας είναι λοίμωξη που ξεκινά όταν ο στρεπτόκοκκος διεισδύσει στο δέρμα μέσω
πύλης εισόδου (π.χ. ρωγμή, μυκητίαση, εκδορά). Ο μικροοργανισμός εγκαθίσταται στα
επιφανειακά στρώματα (επιδερμίδα και ανώτερο χόριο) και εξαπλώνεται κυρίως μέσω των
λεμφικών αγγείων. Η παθογένεση περιλαμβάνει τόσο τον πολλαπλασιασμό του παθογόνου, όσο και
την έντονη φλεγμονώδη αντίδραση του ξενιστή.

Ο ρόλος των στρεπτοκοκκικών παραγόντων

• Πρωτεΐνη Μ: αναστέλλει φαγοκυττάρωση, ενισχύει επιβίωση μικροβίου.
• Στρεπτολυσίνες O και S: προκαλούν βλάβες σε κύτταρα ξενιστή.
• Στρεπτοκινάση: διασπά ινώδες, διευκολύνει εξάπλωση.
• Υαλουρονιδάση: διαλύει θεμέλια ουσία ιστού, ευνοεί διείσδυση.
• Πυρετογόνες εξωτοξίνες (SPE): σπανίως προκαλούν συστηματικά φαινόμενα (σκαρλατινώδες εξάνθημα, τοξικό σύνδρομο).

Ανοσολογική αντίδραση ξενιστή

Η παρουσία του στρεπτόκοκκου ενεργοποιεί το συμπλήρωμα, τα ουδετερόφιλα και
την έκκριση κυτταροκινών. Η έντονη φλεγμονή οδηγεί σε:

• Τοπικό οίδημα και ερυθρότητα.
• Πόνο και θερμότητα λόγω αγγειοδιαστολής.
• Λεμφαγγειίτιδα και λεμφαδενίτιδα.
• Συστηματικά συμπτώματα (πυρετός, ρίγος, κακουχία) μέσω κυτταροκινών (IL-1, TNF-α).

Πρόοδος λοίμωξης

Το ερυσίπελας χαρακτηρίζεται από αιφνίδια έναρξη και ταχεία εξέλιξη.
Τα συμπτώματα συνδυάζουν συστηματικές εκδηλώσεις (πυρετός, κακουχία) με
χαρακτηριστικές τοπικές δερματικές αλλοιώσεις.
Η τυπική κλινική εικόνα βοηθά στη διάκριση από άλλες λοιμώξεις μαλακών μορίων.

Συστηματικά συμπτώματα

• Απότομος πυρετός (38–40 °C) με ρίγος.
• Κακουχία, μυαλγίες, κεφαλαλγία, κόπωση.
• Ναυτία, εμετός (σε σοβαρότερα επεισόδια).
• Ταχυκαρδία, υπόταση σε εκτεταμένες λοιμώξεις.

Τοπικά δερματικά ευρήματα

Εντόπιση

• Κάτω άκρα (συχνότερη θέση) – σχετίζεται με tinea pedis, λεμφοίδημα, φλεβική στάση.
• Πρόσωπο – συνήθως γύρω από μύτη/μάγουλα· μπορεί να προκληθεί από τραυματισμό ή φαρυγγίτιδα.
• Άνω άκρα – σε λεμφοίδημα μετά μαστεκτομή ή τραύματα.
• Κορμός – σπανιότερο, συχνά σε παιδιά ή ανοσοκατασταλμένους.

Χρονική εξέλιξη

Η νόσος συνήθως ξεκινά απότομα με πυρετό και ρίγος,
και μέσα σε λίγες ώρες εμφανίζεται η χαρακτηριστική ερυθρή βλάβη.
Χωρίς θεραπεία, μπορεί να εξαπλωθεί ταχέως εντός 24–48 ωρών.
Με κατάλληλη αγωγή, παρατηρείται βελτίωση σε 48–72 ώρες.

Παιδιά vs Ενήλικες

• Παιδιά: συχνότερα στο πρόσωπο, ήπια πορεία, καλό prognostic.
• Ενήλικες: κυρίως κάτω άκρα, συχνές υποτροπές αν συνυπάρχει λεμφοίδημα.
• Ηλικιωμένοι: πιο σοβαρή πορεία, αυξημένος κίνδυνος σηψαιμίας.

Η διάγνωση του ερυσίπελας είναι κυρίως κλινική,
βασισμένη στη χαρακτηριστική εικόνα:
οξεία έναρξη, πυρετός, σαφώς περιγεγραμμένη ερυθρή πλάκα με υπερυψωμένα όρια.
Οι παρακλινικές εξετάσεις έχουν επικουρικό ρόλο, ενώ η διαφορική διάγνωση
είναι σημαντική ώστε να αποκλειστούν άλλες λοιμώξεις ή φλεγμονώδεις καταστάσεις.

Κλινική εξέταση

• Αναζήτηση χαρακτηριστικής δερματικής βλάβης (ερυθρότητα, σαφή όρια, υπερυψωμένα χείλη).
• Έλεγχος για λεμφαγγειίτιδα και τοπική λεμφαδενίτιδα.
• Εκτίμηση συστηματικών συμπτωμάτων (πυρετός, ταχυκαρδία, κακουχία).
• Αναζήτηση πύλης εισόδου (tinea pedis, ρωγμές, έλκη, εκδορές).

Εργαστηριακές εξετάσεις

Δεν απαιτούνται πάντα, αλλά είναι χρήσιμες σε σοβαρά ή αμφίβολα περιστατικά:

• Γενική αίματος: λευκοκυττάρωση με ουδετεροφιλία.
• CRP/ΤΚΕ: αυξημένα επίπεδα δείχνουν φλεγμονή.
• Καλλιέργειες αίματος: θετικές σε μειοψηφία, χρήσιμες σε σηψαιμία/σοβαρά περιστατικά.
• Καλλιέργεια από πύλη εισόδου (π.χ. μυκητίαση, έλκος): συχνά βοηθητική.
• Βιοχημικός έλεγχος: σε επιπλοκές ή υποκείμενα νοσήματα (νεφρική/ηπατική λειτουργία).

Απεικονιστικές εξετάσεις

Δεν είναι απαραίτητες στις τυπικές περιπτώσεις. Χρησιμοποιούνται όταν υπάρχει υποψία για
αποστήματα ή νεκρωτική λοίμωξη.

• Υπέρηχος μαλακών μορίων: εντοπισμός συλλογών ή αποστημάτων.
• MRI: αν υπάρχει υποψία νεκρωτικής λοίμωξης ή εν τω βάθει προσβολής.

Διαγνωστικά κριτήρια υποψίας σοβαρής λοίμωξης

Η διαφορική διάγνωση του ερυσίπελας επικεντρώνεται σε καταστάσεις που προκαλούν
ερύθημα, οίδημα και πόνο στα άκρα ή στο πρόσωπο. Το σαφές, υπερυψωμένο όριο
και η οξεία έναρξη με πυρετό αποτελούν καθοριστικά στοιχεία υπέρ του ερυσίπελας.

Συγκριτικός πίνακας

Αλγόριθμος πρακτικής προσέγγισης

1. Έναρξη με πυρετό + σαφή υπερυψωμένα όρια; → πιθανό ερυσίπελας.
2. Ασαφή όρια/βαθύτερος πόνος; → κυτταρίτιδα/άλλη λοίμωξη μαλακών μορίων.
3. Δυσανάλογος πόνος, ταχεία επιδείνωση, τοξικότητα; → επείγουσα εκτίμηση για νεκρωτική φασκίτιδα.
4. Απουσία πυρετού, πόνος γάμπας, ρίσκο θρόμβωσης; → αξιολόγηση για DVT (D-dimer/υπέρηχος).
5. Δερμοτομιακή κατανομή/φυσαλίδες; → έρπης ζωστήρας.

Αν και τα περισσότερα περιστατικά ερυσίπελας ανταποκρίνονται καλά στην έγκαιρη θεραπεία,
σε ορισμένους ασθενείς μπορεί να εμφανιστούν τοπικές, λεμφικές ή συστηματικές επιπλοκές.
Η έγκαιρη αναγνώριση και αντιμετώπιση μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο μόνιμων βλαβών και υποτροπών.

Α. Τοπικές επιπλοκές

• Φυσαλιδώδης/αιμορραγική μορφή: σχηματισμός διαυγών ή αιμορραγικών φυσαλίδων πάνω στην πλάκα.
• Τοπική νέκρωση δέρματος: σπάνια, κυρίως σε καθυστερημένη θεραπεία ή σοβαρή ισχαιμία ιστών.
• Απόστημα: περιορισμένη συλλογή πύου που απαιτεί παροχέτευση.
• Θρομβοφλεβίτιδα επιπολής: φλεγμονή επιφανειακής φλέβας στην προσβεβλημένη περιοχή.
• Ελκώσεις ή καθυστερημένη επούλωση σε έδαφος φλεβικής στάσης/διαβήτη.

Β. Λεμφικές επιπλοκές

• Λεμφαγγειίτιδα & περιφερική λεμφαδενίτιδα (συχνές στην οξεία φάση).
• Βλάβη λεμφικών αγγείων με συνέπεια χρόνιο λεμφοίδημα ή επιδείνωση προϋπάρχοντος.
• Κύκλος υποτροπών: κάθε νέο επεισόδιο επιβαρύνει περαιτέρω τη λεμφική παροχέτευση → αυξημένη πιθανότητα μελλοντικών επεισοδίων.

Γ. Συστηματικές επιπλοκές

Δ. Ειδικές εντοπίσεις

• Πρόσωπο/περιοφθαλμική περιοχή: κίνδυνος προσηπτικής/σηπτικής κυτταρίτιδας κόγχου· ανάγκη άμεσης ΩΡΛ/Οφθαλμολογικής εκτίμησης αν υπάρχει οφθαλμικός πόνος, διπλωπία, περιορισμός κινήσεων, έκπτωση οράσεως ή υποψία εν τω βάθει επέκτασης.
• Άνω άκρο με λεμφοίδημα (π.χ. μετά μαστεκτομή): αυξημένη συχνότητα υποτροπών και επίμονου οιδήματος.
• Κάτω άκρα με φλεβική ανεπάρκεια: παρατεταμένη επούλωση, χρόνιες ελκώσεις.

Ε. Μεταστρεπτοκοκκικές συνέπειες (σπάνιες)

• Οξεία μεταστρεπτοκοκκική σπειραματονεφρίτιδα: μπορεί να ακολουθήσει δερματική λοίμωξη από GAS· παρουσιάζεται με αιματουρία, υπέρταση, οίδημα.
• Ρευματικός πυρετός: σπάνιος μετά από δερματικές λοιμώξεις (τυπικότερος μετά φαρυγγίτιδα).

Η θεραπεία του ερυσίπελας στηρίζεται σε τρία πυλώνες:
(1) έγκαιρη αντιβιοτική αγωγή που στοχεύει κυρίως τους στρεπτόκοκκους,
(2) υποστηρικτικά μέτρα (ανάπαυση, ανύψωση άκρου, αναλγησία) και
(3) διόρθωση πύλης εισόδου/παραγόντων κινδύνου για πρόληψη υποτροπών.

1) Πότε νοσηλεία;

2) Υποστηρικτικά μέτρα

• Ανάπαυση & ανύψωση προσβεβλημένου άκρου για μείωση οιδήματος/άλγους.
• Αναλγησία/αντιπυρετικά (π.χ. παρακεταμόλη· ΜΣΑΦ με προσοχή σε αφυδάτωση/νεφρική δυσλειτουργία).
• Τοπική φροντίδα δέρματος: ήπιος καθαρισμός, αποφυγή επιθετικών επιθεμάτων.
  Αποφυγή τοπικών κορτικοστεροειδών πάνω στη λοιμώδη πλάκα.
• Σήμανση των ορίων με μαρκαδόρο κατά την πρώτη εκτίμηση για παρακολούθηση εξέλιξης.
• Ενυδάτωση και διόρθωση ηλεκτρολυτών όπου χρειάζεται.

3) Διαχείριση πύλης εισόδου

• Tinea pedis: τοπικά/συστηματικά αντιμυκητιασικά έως ίαση, σχολαστικό στέγνωμα μεσοδακτυλικά.
• Ρωγμές/υπερκεράτωση: ενυδατικές/κερατολυτικές κρέμες, ποδολογική φροντίδα.
• Έλκη/τραύματα: αποφόρτιση, καθαρισμός, αντισηψία, ειδικά υποδήματα όπου ενδείκνυται.
• Λεμφοίδημα/φλεβική στάση: συμπίεση, λεμφική παροχέτευση, εκπαίδευση αυτοφροντίδας.

4) Παρακολούθηση & αναμενόμενη πορεία

5) Πότε να επεκτείνω κάλυψη για S. aureus (MRSA risk);

• Παρουσία φλυκταινών/αποστημάτων ή τραύματος.
• Ιστορικό MRSA, ενδοφλέβια χρήση ουσιών, στενή επαφή με φορείς.
• Τοπική επιδημιολογία με υψηλά ποσοστά MRSA ή ανθεκτικότητα σε αρχική αγωγή.

Η εμπειρική αγωγή στοχεύει πρωτίστως τους β-αιμολυτικούς στρεπτοκόκκους (GAS).
Κάλυψη για Staphylococcus aureus (ιδίως MRSA) αξιολογείται βάσει κλινικών/επιδημιολογικών ενδείξεων
(αποστήματα, τραύμα, ιστορικό MRSA, ενδοφλέβια χρήση ουσιών, ανθεκτικότητα σε αρχική αγωγή).

Α. Από του στόματος αγωγή – Ενήλικες (ήπια/μέτρια νόσος)

Β. Αλλεργία σε πενικιλίνη (ενήλικες)

Γ. Ενδοφλέβια αγωγή – Νοσηλεία/Σοβαρή νόσος

Δ. Μετάβαση από IV σε από του στόματος

• Μετά από κλινική βελτίωση 24–48 ωρών και πτώση πυρετού.
• Ολοκλήρωση συνολικής διάρκειας 5–10 ημερών (συνδυασμός IV + PO).

Ε. Παιδιατρικοί ασθενείς (ενδεικτικές δόσεις)

ΣΤ. Ειδικές καταστάσεις

• Κύηση: προτιμώνται πενικιλίνες/κεφαλοσπορίνες. Αποφύγετε δοξυκυκλίνη/λινεζολίδη εκτός ειδικής ένδειξης.
• Νεφρική δυσλειτουργία: προσαρμογή δόσεων σε αμοξικιλλίνη/κεφαλεξίνη/βανκομυκίνη.
• Τοξικό στρεπτοκοκκικό σύνδρομο: πενικιλίνη G + κλινδαμυκίνη IV, υποστηρικτικά μέτρα.

Ζ. Αντιβιοτική προφύλαξη υποτροπών (επιλεγμένοι ασθενείς)

Σε συχνές υποτροπές (π.χ. ≥3 επεισόδια/έτος) παρά βέλτιστη διόρθωση παραγόντων κινδύνου,
μπορεί να εξεταστεί χημειοπροφύλαξη υπό ιατρική καθοδήγηση:

• Πενικιλίνη V 250 mg από του στόματος δύο φορές/ημέρα για 6–12 μήνες.
• ή Βενζαθινική πενικιλίνη G 1.2 εκατ. IU IM κάθε 2–4 εβδομάδες.
• Επανεκτίμηση οφέλους/κινδύνου ανά 6 μήνες, πάντα σε συνδυασμό με αντιμετώπιση λεμφοιδήματος και tinea pedis.

Η πρόληψη του ερυσίπελας στηρίζεται στη διατήρηση του δερματικού φραγμού,
στη μείωση οιδήματος και στη διόρθωση υποκείμενων παραγόντων (λεμφοίδημα, φλεβική ανεπάρκεια,
tinea pedis, παχυσαρκία, διαβήτης). Ακολουθεί ένα πρακτικό, εφαρμόσιμο πλάνο για καθημερινή χρήση.

1) Φροντίδα Ποδιών & Δέρματος

• Καθημερινός καθαρισμός με ήπιο σαπούνι, καλό στέγνωμα (ιδίως μεσοδακτυλικά).
• Ενυδάτωση (ουρία 5–10% ή γαλακτικό) στα ξηρά σημεία· αποφυγή εφαρμογής μεταξύ δακτύλων.
• Απολέπιση/περιποίηση υπερκεράτωσης & ρωγμών πτέρνας (ποδολογική φροντίδα).
• Αντιμυκητιασικά (κλοτριμαζόλη/τερβιναφίνη) σε tinea pedis επί 2–4 εβδομάδες & 1–2 εβδομάδες μετά την ύφεση.
• Περιποίηση νυχιών: κοπή ίσια, αποφυγή «γωνιών»/περινυχίδων, ήπιο λιμάρισμα.
• Αντισηψία μικροτραυμάτων (χολωρεξιδίνη/ιωδιούχο) και κάλυψη με μικρό επίθεμα έως επούλωση.
• Αποφυγή ξυσίματος σε εκζέματα· θεραπεία με ενυδατικά/αντιφλεγμονώδη κατά ιατρική οδηγία.

2) Έλεγχος Οιδήματος & Φλεβικής Στάσης

• Ανύψωση άκρων αρκετές φορές/ημέρα (πάνω από το επίπεδο καρδιάς 20–30′).
• Κάλτσες συμπίεσης (κλάση 1–2) μετά από ιατρική εκτίμηση· σωστή μέτρηση περιμέτρων.
• Άσκηση αντλίας γάμπας (περπάτημα, στήριξη στις μύτες) → βελτίωση λεμφικής/φλεβικής παροχέτευσης.
• Αποφυγή ορθοστασίας/ακινησίας μεγάλης διάρκειας· συχνά διαλείμματα κίνησης.
• Manual lymphatic drainage & πολυεπίπεδη συμπίεση σε λεμφοίδημα (ειδικός φυσικοθεραπευτής).

3) Τρόπος Ζωής & Μεταβολικοί Παράγοντες

• Ρύθμιση σακχάρου σε διαβήτη (στόχοι εξατομικευμένοι).
• Απώλεια βάρους εφόσον υπάρχει παχυσαρκία· μείωση μηχανικού stress σε πέλματα.
• Σωστά υποδήματα: ευρύχωρα δάχτυλα, καλή απορρόφηση κραδασμών, βαμβακερές κάλτσες· αλλαγή σε ιδρώτα/υγρασία.
• Αποφυγή τραυματισμών (π.χ. αθλητικές δραστηριότητες χωρίς προστασία, ξυπόλητο βάδισμα σε κοινόχρηστους χώρους).

4) Τι να κάνω / Τι να αποφύγω

5) Εργασία & Άσκηση

• Σε εργασίες με υγρασία (κουζίνες, καθαρισμοί): αδιάβροχα υποδήματα, συχνή αλλαγή κάλτσας.
• Σε αθλητισμό: κάλτσες που «αναπνέουν», αποφυγή κοινής χρήσης πετσετών/παπουτσιών.
• Σε επαγγελματική ορθοστασία: μικρά διαλείμματα ανύψωσης άκρων.

Οι υποτροπές του ερυσίπελας είναι συχνές, ιδίως σε άτομα με λεμφοίδημα,
χρόνια φλεβική ανεπάρκεια, tinea pedis, παχυσαρκία ή ανεπαρκή φροντίδα δέρματος.
Κάθε υποτροπή προκαλεί περαιτέρω βλάβη στη λεμφική παροχέτευση και αυξάνει τον κίνδυνο νέων επεισοδίων.
Η μακροχρόνια στρατηγική συνδυάζει πρόληψη, ταχεία αντιμετώπιση και, όταν χρειάζεται,
χημειοπροφύλαξη.

Χρονοδιάγραμμα παρακολούθησης μετά από επεισόδιο

Σχέδιο δράσης σε ύποπτη υποτροπή στο σπίτι

Δέσμη μέτρων για λεμφοίδημα/χρόνιο οίδημα

• Πολυεπίπεδη συμπίεση ή ελαστικές κάλτσες σωστής κλάσης.
• Manual lymphatic drainage από ειδικό, όπου ενδείκνυται.
• Ασκήσεις αντλίας γάμπας, βάδισμα, αποφυγή παρατεταμένης ορθοστασίας.
• Εντατική φροντίδα δέρματος (ενυδάτωση, αποφυγή ρωγμών, άμεση αντιμετώπιση εκζεμάτων).
• Έλεγχος σωματικού βάρους και ρύθμιση σακχάρου.

Πότε εξετάζουμε χημειοπροφύλαξη;

Εφόσον, παρά τη βέλτιστη διόρθωση παραγόντων κινδύνου, υπάρχουν συχνές υποτροπές
(π.χ. ≥2–3/έτος ή σημαντική επιβάρυνση ποιότητας ζωής), συζητείται προφύλαξη:

*Η προφύλαξη είναι συμπληρωματική στα μέτρα φροντίδας δέρματος και ελέγχου οιδήματος·
η διακοπή της αξιολογείται μετά από περίοδο χωρίς υποτροπές.

Αυτοπαρακολούθηση & εργαλεία

• Ημερολόγιο συμπτωμάτων: ημερομηνία έναρξης, εντόπιση, θερμοκρασία, φωτογραφίες περιοχής.
• Μεζούρα περιμέτρου για γάμπα/αστράγαλο σε σταθερά σημεία ανά εβδομάδα.
• Checklists φροντίδας δέρματος/συμπίεσης (βλέπε ενότητα Πρόληψη & Υγιεινή).

Το ερυσίπελας στα παιδιά εμφανίζεται συνήθως με οξεία έναρξη πυρετού και
χαρακτηριστική ερυθρή, θερμή, επώδυνη πλάκα με σαφή, υπερυψωμένα όρια.
Συχνότερη εντόπιση είναι το πρόσωπο (ιδίως μύτη/μάγουλα) και λιγότερο τα άκρα.
Ο κύριος παθογόνος είναι ο Streptococcus pyogenes (GAS).

Κλινική εικόνα στα παιδιά

• Πρόσωπο: έντονη ερυθρότητα στα μάγουλα/γύρω από μύτη, πόνος/κάψιμο, πιθανή λεμφαδενίτιδα προωτιαία/υπογνάθια.
• Άκρα: ερυθρή πλάκα με σαφή όρια, οίδημα· συχνά μετά από τσιμπήματα/εκδορές.
• Συστηματικά: πυρετός, κακουχία, κεφαλαλγία, καμιά φορά ναυτία.
• Λεμφαγγειίτιδα: ερυθρές γραμμές προς γειτονικούς λεμφαδένες.

Διαφορική διάγνωση στην παιδική ηλικία

Εργαστηριακός έλεγχος & απεικόνιση

• Στα τυπικά περιστατικά δεν απαιτούνται εργαστηριακές εξετάσεις.
• Σε σοβαρή νόσο/τοξικότητα: γενική αίματος, CRP/ΤΚΕ, αιμοκαλλιέργειες.
• Υπέρηχος μαλακών μορίων αν υπάρχει υποψία αποστήματος ή εν τω βάθει προσβολής.

Θεραπευτικές αρχές στα παιδιά

Η εμπειρική αγωγή στοχεύει GAS με πενικιλίνη/αμινοπενικιλλίνη ή κεφαλοσπορίνη 1ης γενιάς.
Διάρκεια συνήθως 5–7 ημέρες σε ήπια/μέτρια νόσο. Επανεκτίμηση εντός 48 ωρών.

Κριτήρια νοσηλείας στα παιδιά

• Τοξική εικόνα, αφυδάτωση, εμμετοί, αδυναμία λήψης από του στόματος αγωγής.
• Ταχεία επέκταση βλάβης, έντονος πόνος, φυσαλίδες/νέκρωση.
• Εντόπιση στο πρόσωπο με οφθαλμικά συμπτώματα ή υποψία προσηπτικής/σηπτικής κόγχου.
• Ανοσοκαταστολή ή σοβαρές συννοσηρότητες.
• Ανεπαρκής ανταπόκριση σε 24–48 ώρες κατάλληλης αγωγής.

Φροντίδα & πρόληψη σε παιδιά

• Αποφυγή ξυσίματος και σωστή περιποίηση εκδορών/τσιμπημάτων (καθαρισμός, αντισηψία, μικρό επίθεμα).
• Θεραπεία ρινίτιδας/φαρυγγίτιδας όπου υπάρχει, και φροντίδα του δέρματος γύρω από τη μύτη/χείλη.
• Εκπαίδευση γονέων για σημεία συναγερμού (ταχεία επέκταση, πυρετός που επιμένει, έντονος πόνος).
• Επανεκτίμηση από παιδίατρο εάν δεν υπάρχει σαφής βελτίωση σε 48 ώρες.

Στους ηλικιωμένους, το ερυσίπελας εμφανίζει συχνότερα σοβαρότερη πορεία λόγω
ευθραυστότητας δέρματος, συννοσηροτήτων (φλεβική ανεπάρκεια, καρδιακή/νεφρική ανεπάρκεια,
διαβήτης), λεμφικής δυσλειτουργίας και πολυφαρμακίας. Απαιτείται προσεκτική
εξατομίκευση θεραπείας, έμφαση στην πρόληψη υποτροπών και ολοκληρωμένη φροντίδα.

Κλινική εικόνα & παγίδες

• Άτυπη πυρετική αντίδραση: ενδέχεται απουσία υψηλού πυρετού· δώστε βαρύτητα σε οίδημα/ερύθημα/πόνο.
• Οξεία σύγχυση/παραλήρημα μπορεί να είναι η μόνη εκδήλωση συστηματικής φλεγμονής.
• Διαφορική με DVT, θρομβοφλεβίτιδα, ερυσίμα, ερυσίπελοειδές,
  ουρική αρθρίτιδα και ερυσιπέλα σε χρόνια φλεβικά έλκη.
• Πολυνευροπάθεια/περιορισμένη αισθητικότητα μπορεί να υποεκτιμήσει τον πόνο → προσοχή σε νέκρωση.

Θεραπευτικές αρχές (ηλικιωμένοι)

Πολυφαρμακία & αλληλεπιδράσεις

• Μακρολίδες/Φθοριοκινολόνες → αλληλεπίδραση με βαρφαρίνη (αύξηση INR).
• Κλινδαμυκίνη → κίνδυνος C. difficile· ενημέρωση για εμμένουσα διάρροια.
• Διουρητικά + ΜΣΑΦ → επιβάρυνση νεφρικής λειτουργίας.
• ACEi/ARB + αφυδάτωση → οξεία νεφρική βλάβη· παρακολούθηση κρεατινίνης/Κ⁺.

Πρόληψη υποτροπών σε ηλικιωμένους

Φροντίδα σε δομές μακροχρόνιας περίθαλψης

• Πρωτόκολλο επιθεώρησης δέρματος 2–3 φορές/εβδομάδα (πτερνές, μεσοδακτυλικά, ιερά).
• Καταγραφή μέτρων περιμέτρου γάμπας/αστραγάλου μηνιαίως για έλεγχο οιδήματος.
• Εκπαίδευση προσωπικού για έγκαιρη αναγνώριση «κόκκινων σημείων» και σωστή εφαρμογή συμπίεσης.
• Διαχείριση υποδημάτων/κάλτσων: σωστό νούμερο, καθημερινή αλλαγή, αποφυγή υγρασίας.

Το ερυσίπελας επηρεάζεται έντονα από συννοσηρότητες που διαταράσσουν τον δερματικό φραγμό,
τη μικροκυκλοφορία και την ανοσία. Η αναγνώριση και ενεργή διαχείρισή τους μειώνει επιπλοκές και
υποτροπές.

Διαβήτης Mellitus

• Παθοφυσιολογία: νευροπάθεια, μικρο/μακροαγγειοπάθεια, υπεργλυκαιμία → μειωμένη άμυνα και επούλωση.
• Κλινικά: συχνότερα κάτω άκρα, έλκη, ονυχομυκητιάσεις, υψηλός κίνδυνος αποστημάτων/βαθειάς λοίμωξης.
• Διαχείριση: ρύθμιση σακχάρου, αποφόρτιση ελκών, αντιμετώπιση μυκητιάσεων, εκπαίδευση ποδιού διαβητικού.

Χρόνια Φλεβική Ανεπάρκεια & Οίδημα

• Οίδημα και στάση → τεντωμένο, ευάλωτο δέρμα με ρωγμές/έλκη.
• Αντιμετώπιση με συμπίεση, ανύψωση, άσκηση αντλίας γάμπας, φροντίδα έλκους.

Λεμφοίδημα (πρωτοπαθές/δευτεροπαθές)

• Βλάβη λεμφικής παροχέτευσης → φαύλος κύκλος λοιμώξεων/υποτροπών.
• Δέσμη μέτρων: manual lymphatic drainage, πολυεπίπεδη συμπίεση, φροντίδα δέρματος, έλεγχος βάρους.
• Σε πολλαπλές υποτροπές: σκέψη για χημειοπροφύλαξη (βλ. ενότητα Αντιβιοτικά).

Νεφρική/Ηπατική Νόσος

• Υποπρωτεϊναιμία & οίδημα επιδεινώνουν τον κίνδυνο δερματικών ρωγμών/λοίμωξης.
• Προσαρμογή δόσεων αντιβιοτικών σε eGFR, προσοχή σε υγρά/ηλεκτρολύτες.

Ανοσοκαταστολή

• Κορτικοστεροειδή, βιολογικοί παράγοντες, αιματολογικές κακοήθειες → άτυπες/σοβαρές λοιμώξεις.
• Χαμηλό κατώφλι για νοσηλεία, καλλιέργειες και ευρύτερη εμπειρική κάλυψη αν κλινικά ενδείκνυται.

Αν και το ερυσίπελας είναι πρωτίστως βακτηριακή λοίμωξη που απαιτεί κατάλληλη αντιβιοτική αγωγή,
η διατροφή και τα υποστηρικτικά μέτρα μπορούν να βελτιώσουν τη γενική κατάσταση,
να μειώσουν το οίδημα, να επιταχύνουν την επούλωση του δέρματος και να περιορίσουν τον κίνδυνο υποτροπών.
Οι παρακάτω συστάσεις είναι συμπληρωματικές και δεν αντικαθιστούν την ιατρική θεραπεία.

1) Ενυδάτωση

• Στόχος: επαρκή υγρά μέσα στην ημέρα (π.χ. 30–35 ml/kg/ημέρα)* εκτός αν υπάρχει ιατρικός περιορισμός (ΚΑ/ΧΝΝ).
• Προτιμήστε: νερό, αφεψήματα χωρίς ζάχαρη, ζωμούς χαμηλού άλατος.
• Αποφύγετε: υπερβολική καφεΐνη/αλκοόλ που μπορεί να επιτείνουν αφυδάτωση.

*Η ακριβής πρόσληψη εξατομικεύεται από τον ιατρό σας (ιδίως σε καρδιακή/νεφρική ανεπάρκεια).

2) Πρωτεΐνη για επούλωση & ανοσία

Η επαρκής πρόσληψη πρωτεΐνης υποστηρίζει την επούλωση του δέρματος και τη λειτουργία του ανοσοποιητικού.

*Ενδεικτικά για ενήλικες χωρίς σοβαρές αντενδείξεις.

3) Μικροθρεπτικά συστατικά-κλειδιά

• Βιταμίνη C (επούλωση, κολλαγόνο): εσπεριδοειδή, ακτινίδιο, πιπεριές.
• Ψευδάργυρος (άμυνα, αναγέννηση ιστών): ξηροί καρποί, όσπρια, άπαχο κρέας.
• Βιταμίνη A & β-καροτένιο (δέρμα/βλεννογόνοι): καρότο, γλυκοπατάτα, σκούρα πράσινα λαχανικά.
• Βιταμίνη D (ανοσοτροποποίηση): πρωτόκολλο συμπλήρωσης μόνο εφόσον υπάρχει έλλειψη και ιατρική οδηγία.
• Ω-3 λιπαρά (αντιφλεγμονώδη): λιπαρά ψάρια 1–2×/εβδ., καρύδια, λιναρόσπορος.

4) Αντιφλεγμονώδες διατροφικό μοτίβο

Ένα μεσογειακού τύπου πρότυπο, πλούσιο σε λαχανικά, φρούτα, όσπρια,
δημητριακά ολικής, ελαιόλαδο και ψάρια,
βοηθά στην υποστήριξη της ανοσίας και της υγείας του δέρματος.

5) Νάτριο & έλεγχος οιδήματος

• Περιορίστε άλας (στόχος <5–6 g/ημέρα, ~1 κ.γ. συνολικά από τρόφιμα/μαγείρεμα).
• Αποφύγετε: αλλαντικά, αλατισμένα τυριά/σνακ, έτοιμες σάλτσες/σούπες.
• Προτιμήστε: φρέσκα τρόφιμα, βότανα/μπαχαρικά για γεύση, «χωρίς προσθήκη αλατιού» επιλογές.

6) Γλυκαιμικός έλεγχος (σε διαβήτη)

• Σταθερά γεύματα με συνδυασμό πρωτεΐνης/φυτικών ινών/λιπαρών καλής ποιότητας.
• Αποφύγετε μεγάλα φορτία απλών σακχάρων· προτιμήστε ολικής, όσπρια, λαχανικά.
• Συνεργασία με διαιτολόγο για εξατομίκευση στόχων.

7) Διαχείριση βάρους

Η ήπια απώλεια βάρους (5–10%) σε υπέρβαρους/παχύσαρκους μειώνει το μηχανικό stress στο δέρμα των κάτω άκρων,
βελτιώνει την κινητικότητα και συμβάλλει στον έλεγχο οιδήματος/υποτροπών.

8) Μη διατροφικά υποστηρικτικά μέτρα

• Ανύψωση άκρου αρκετές φορές/ημέρα (20–30′ πάνω από καρδιά).
• Ήπια κινητοποίηση (περπάτημα, ασκήσεις αντλίας γάμπας) εκτός αν υπάρχει ιατρική αντένδειξη.
• Ελαστικές κάλτσες συμπίεσης (κλάση 1–2) μετά από ιατρική εκτίμηση και σωστή μέτρηση.
• Φροντίδα δέρματος: ενυδάτωση ξηρών σημείων, θεραπεία tinea pedis, άμεση περιποίηση εκδορών.
• Επαρκής ανάπαυση και διαχείριση πόνου/πυρετού σύμφωνα με ιατρικές οδηγίες.

9) Ενδεικτικό 3ήμερο πλάνο γευμάτων (μεσογειακό)

Συγκεντρωμένες πρακτικές απαντήσεις για το ερυσίπελας, βασισμένες σε τρέχουσες κατευθυντήριες οδηγίες.
Πατήστε σε κάθε ερώτηση για να ανοίξει.

Επιλεγμένες, πρόσφατα ενημερωμένες πηγές κατευθυντήριων οδηγιών, ανασκοπήσεων και αξιόπιστης κλινικής πληροφόρησης για το ερυσίπελας και τις λοιμώξεις δέρματος/μαλακών μορίων.

A. Κατευθυντήριες Οδηγίες

• NICE NG141 — Cellulitis and erysipelas: antimicrobial prescribing (2019, διαρκής ενημέρωση). Οπτική σύνοψη, επιλογές 1ης γραμμής και διάρκεια θεραπείας.
• IDSA — Practice Guidelines for the Diagnosis and Management of Skin and Soft Tissue Infections (2014). Αναφορά-βάση για αντιμετώπιση SSTIs, περιλαμβάνει ερυσίπελας/κυτταρίτιδα.
• British Lymphology Society (BLS) & Lymphoedema Support Network — Guidelines on the Management of Cellulitis in Lymphoedema (2022). Έμφαση σε πρόληψη υποτροπών & συμπίεση σε λεμφοίδημα.

B. Ανασκοπήσεις & Σύνοψη Τεκμηρίων

• Cochrane Review — Interventions for the prevention of recurrent erysipelas/cellulitis of the leg (2017): αποτελεσματικότητα προφυλακτικής πενικιλίνης, επίδραση μετά τη διακοπή.
• StatPearls (NCBI Bookshelf) — Erysipelas (συνεχής ενημέρωση): κλινική εικόνα, διάγνωση, θεραπεία.
• DermNet NZ — Erysipelas: πρακτική, εικονογραφημένη κάλυψη για κλινική αναγνώριση.

Γ. Επιλεγμένα Κλινικά Θέματα

• Recurrent Cellulitis: who is at risk and how effective is antibiotic prophylaxis? (ανασκόπηση ανοιχτής πρόσβασης, 2022).
• Cellulitis (StatPearls): διαφοροποίηση από ερυσίπελας, τυπικά κλινικά σημεία.
• Τοπικοί NHS/νοσοκομειακοί αλγόριθμοι για cellulitis/erysipelas in lymphoedema (π.χ. NHS Borders, 2025) — χρήσιμοι για εφαρμογή πρωτοκόλλων συμπίεσης & προφύλαξης.

Δ. Πηγές για Ασθενείς (κατανοητές)

• DermNet NZ — συνοπτικός οδηγός με φωτογραφίες/διαφορική διάγνωση.
• NICE Visual Summary — απλοποιημένη ροή αποφάσεων για αντιβιοτικά (χρήσιμη στην επικοινωνία).