Algofren-Ιβουπροφαίνη-οδηγός-ασθενων-1200x800.jpg

Algofren (Ιβουπροφαίνη): Δοσολογία, Παρενέργειες, Παιδιά & Πόνος Περιόδου

Τελευταία ενημέρωση:

Σύνοψη σε 30″

Το Algofren (ιβουπροφαίνη) είναι μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες (ΜΣΑΦ) με αναλγητική,
αντιπυρετική και αντιφλεγμονώδη δράση. Χρησιμοποιείται σε πόνο, πυρετό,
δυσμηνόρροια και φλεγμονώδεις καταστάσεις. Η ασφάλεια εξαρτάται από
τη σωστή δοσολογία, τη διάρκεια χρήσης και τα συνοδά νοσήματα.



1

Τι είναι το Algofren;

Το Algofren είναι εμπορική ονομασία της ιβουπροφαίνης,
ενός από τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα αναλγητικά–αντιπυρετικά με αντιφλεγμονώδη δράση.
Ανήκει στα Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα (ΜΣΑΦ) και δρα αναστέλλοντας τα ένζυμα COX,
μειώνοντας την παραγωγή προσταγλανδινών που προκαλούν πόνο, πυρετό και φλεγμονή.

Σε πρακτικό επίπεδο, χρησιμοποιείται σε πονοκέφαλο, μυαλγίες, οδονταλγία, πυρετό,
τραυματισμούς, αρθρίτιδα
και ιδιαίτερα στον πόνο περιόδου.
Σε αντίθεση με την παρακεταμόλη, προσφέρει και αντιφλεγμονώδες όφελος,
γι’ αυτό προτιμάται όταν ο πόνος συνοδεύεται από φλεγμονή.

Κυκλοφορεί σε δισκία, κάψουλες, αναβράζοντα σκευάσματα και πόσιμο διάλυμα.
Παρότι χαμηλές δόσεις διατίθενται χωρίς συνταγή,
η παρατεταμένη χρήση ή οι υψηλότερες δόσεις απαιτούν ιατρική καθοδήγηση,
λόγω κινδύνου γαστρεντερικών, νεφρικών και καρδιαγγειακών επιπλοκών.

Για γενικό πλαίσιο των ΜΣΑΦ, δείτε: Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ) – πλήρης οδηγός


2

Χρήσεις του Algofren

Το Algofren (ιβουπροφαίνη) ενδείκνυται για τη βραχυχρόνια ανακούφιση πόνου,
τη μείωση του πυρετού και την αντιμετώπιση φλεγμονής.
Χρησιμοποιείται τόσο σε οξείες καταστάσεις όσο και σε παροξύνσεις χρόνιων παθήσεων,
πάντα στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΚατάστασηΚλινικό όφελος
Πονοκέφαλος / ΗμικρανίαΑναλγησία + μείωση φλεγμονώδους συνιστώσας.
Πυρετός λοιμώξεωνΑντιπυρετική δράση με βελτίωση γενικής κατάστασης.
Μυϊκοί πόνοι / κακώσειςΣυνδυασμός αναλγησίας και αντιφλεγμονής.
ΔυσμηνόρροιαΜείωση προσταγλανδινών και έντασης κράμπας.
Αρθρίτιδα / ρευματικάΣυμπτωματική ανακούφιση πόνου και δυσκαμψίας.
Οδονταλγία / μετεγχειρητικός πόνοςΑποτελεσματική βραχυχρόνια αναλγησία.

Για ήπιο πόνο χωρίς φλεγμονή, δείτε και: Οδηγός Παρακεταμόλης


3

Δοσολογία Algofren (Ιβουπροφαΐνης)

Σύντομη απάντηση:
Ενήλικες: 200–400 mg κάθε 6–8 ώρες (μέγιστο 1.200 mg/ημέρα χωρίς ιατρική οδηγία).
Παιδιά: 5–10 mg/kg ανά δόση κάθε 6–8 ώρες (μέγιστο 30 mg/kg/ημέρα).

Η δοσολογία του Algofren καθορίζεται από ηλικία, βάρος, ένδειξη και συνοδά νοσήματα.
Βασική αρχή: χαμηλότερη αποτελεσματική δόση για το
μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα.
Η λήψη μετά το φαγητό βελτιώνει τη γαστρική ανοχή.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
Ηλικιακή ομάδαΔοσολογίαΣχόλια
Ενήλικες200–400 mg κάθε 6–8 ώρεςΜέγιστο 1.200 mg/ημέρα χωρίς ιατρό
Έφηβοι (>12 ετών)200–400 mg κάθε 6–8 ώρεςΌχι >1.200 mg/ημέρα χωρίς οδηγία
Παιδιά (6 μηνών–12 ετών)5–10 mg/kg ανά δόσηΜέγιστο 30 mg/kg/ημέρα
Βρέφη <6 μηνώνΔεν συνιστάταιΜόνο με ιατρική απόφαση

Οι τιμές είναι ενδεικτικές και δεν υποκαθιστούν ιατρική οδηγία.

Σε οξύ πόνο ή πυρετό αρκεί συνήθως χρήση 1–3 ημερών.
Σε φλεγμονώδεις καταστάσεις μπορεί να απαιτηθεί μεγαλύτερη διάρκεια,
πάντα με παρακολούθηση.
Η μηχανική επανάληψη της ίδιας δόσης επί ημέρες αυξάνει τον κίνδυνο
χωρίς αντίστοιχο όφελος.

Στους ηλικιωμένους συνιστάται έναρξη με χαμηλότερη δόση,
λόγω αυξημένου κινδύνου γαστρεντερικής αιμορραγίας και νεφρικής επιβάρυνσης.
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, αφυδάτωση ή λήψη διουρητικών
πρέπει να αποφεύγουν παρατεταμένη χρήση.

3.1 Πώς δρα το Algofren μέσα στο σώμα;

Η ιβουπροφαΐνη αναστέλλει COX-1 και COX-2, μειώνοντας τις προσταγλανδίνες που
προκαλούν πόνο, πυρετό και φλεγμονή. Αναλγησία εμφανίζεται σε 30–60 λεπτά
και αντιπυρετικό αποτέλεσμα σε 45–90 λεπτά.

3.2 Πότε να προτιμήσω Algofren αντί για παρακεταμόλη;

  • Μυϊκοί πόνοι και κακώσεις
  • Αρθρίτιδα και φλεγμονώδεις αρθροπάθειες
  • Πόνος περιόδου
  • Οδοντικός πόνος με φλεγμονή
  • Ημικρανία σε επιλεγμένους ασθενείς

Σε απλές ιογενείς λοιμώξεις ή σε άτομα με γαστρικά προβλήματα,
η παρακεταμόλη συχνά προτιμάται.

3.3 Ποιοι τύποι Algofren κυκλοφορούν στην Ελλάδα;

  • Δισκία 200 mg / 400 mg
  • Σιρόπι / πόσιμο διάλυμα
  • Μαστιχόμενα
  • Εναιώρημα
  • Κοκκία για πόσιμο διάλυμα

3.4 Πότε να διακόψω και να ζητήσω ιατρική βοήθεια;

  • Πόνος ή πυρετός >3 ημερών
  • Έντονος στομαχόπονος, μαύρα κόπρανα ή αιματηρός έμετος
  • Μειωμένη ούρηση ή έντονη κόπωση
  • Δύσπνοια ή οίδημα προσώπου
  • Ανάγκη καθημερινής λήψης για πάνω από λίγες ημέρες


4

Παρενέργειες του Algofren

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες του Algofren εξαρτώνται κυρίως από τη δόση,
τη διάρκεια χρήσης και τους ατομικούς παράγοντες κινδύνου.
Σε βραχυχρόνια αγωγή χαμηλής δόσης είναι συνήθως ήπιες,
ενώ αυξάνονται σημαντικά με παρατεταμένη ή υψηλή λήψη.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΒαρύτηταΠιθανές παρενέργειες
ΉπιεςΚαούρα, ναυτία, στομαχόπονος, ζάλη
ΜέτριεςΔιάρροια, εξανθήματα, υπνηλία, κατακράτηση υγρών
Σοβαρές (σπάνιες)Έλκος ή αιμορραγία πεπτικού, αλλεργικές αντιδράσεις, νεφρική ή καρδιαγγειακή επιβάρυνση

4.1 Γαστρεντερικές παρενέργειες

Αποτελούν τη συχνότερη αιτία διακοπής. Περιλαμβάνουν καούρα, δυσπεψία,
έλκος και αιμορραγία. Ο κίνδυνος αυξάνεται σε ηλικιωμένους,
σε άτομα με ιστορικό γαστρίτιδας/έλκους και σε ταυτόχρονη λήψη
κορτικοστεροειδών ή αντιπηκτικών.

4.2 Επίδραση στη νεφρική λειτουργία

Η ιβουπροφαΐνη μειώνει τη νεφρική αιμάτωση. Σε αφυδάτωση,
χρόνια νεφρική νόσο ή συγχορήγηση διουρητικών,
μπορεί να προκληθεί παροδική ή σοβαρότερη νεφρική δυσλειτουργία.

4.3 Καρδιαγγειακός κίνδυνος

Η μακροχρόνια χρήση ΜΣΑΦ έχει συσχετιστεί με υπέρταση,
κατακράτηση υγρών και αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών συμβαμάτων,
ιδίως σε ασθενείς με προϋπάρχουσα καρδιοπάθεια.

4.4 Αλλεργικές αντιδράσεις

Σπανιότερα παρατηρούνται εξάνθημα, κνίδωση ή βρογχόσπασμος.
Δύσπνοια, οίδημα προσώπου ή σοβαρές δερματικές αντιδράσεις
απαιτούν άμεση διακοπή και ιατρική εκτίμηση.

4.5 Πότε πρέπει να σταματήσω άμεσα το Algofren;

  • Αιματηρός έμετος ή μαύρα κόπρανα
  • Έντονος επίμονος στομαχόπονος
  • Δύσπνοια ή οίδημα προσώπου
  • Σημαντική μείωση ούρησης
  • Ανάγκη καθημερινής λήψης για πάνω από λίγες ημέρες

Τι να προσέχετε

Ο κίνδυνος παρενεργειών αυξάνεται με υψηλές δόσεις και παρατεταμένη χρήση.
Άτομα με ιστορικό γαστρεντερικών, νεφρικών ή καρδιαγγειακών παθήσεων
πρέπει να χρησιμοποιούν Algofren μόνο με ιατρική καθοδήγηση.


5

Προσοχή & Αντενδείξεις του Algofren

Το Algofren δεν είναι κατάλληλο για όλους. Υπάρχουν καταστάσεις όπου
αντενδείκνυται και άλλες όπου απαιτείται
αυξημένη προσοχή ή ιατρική καθοδήγηση.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΚατάστασηΣύσταση
Ενεργό ή πρόσφατο έλκος / αιμορραγίαΑντενδείκνυται
Χρόνια νεφρική νόσοςΜόνο με ιατρική καθοδήγηση
Καρδιοπάθεια / υπέρτασηΑυξημένη προσοχή
Εγκυμοσύνη (3ο τρίμηνο)Αντενδείκνυται
ΗλικιωμένοιΧαμηλότερη αρχική δόση
ΑλκοόλΑποφυγή ή αυστηρός περιορισμός

5.1 Στομάχι και έντερο

Το Algofren μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό, έλκος ή αιμορραγία του πεπτικού.
Άτομα με ιστορικό γαστρίτιδας ή έλκους πρέπει να το αποφεύγουν ή να το λαμβάνουν
μόνο με ιατρική κάλυψη.

5.2 Νεφρική λειτουργία

Σε αφυδάτωση, χρόνια νεφρική νόσο ή συγχορήγηση διουρητικών,
η ιβουπροφαΐνη μπορεί να μειώσει τη νεφρική αιμάτωση.
Σε αυτές τις περιπτώσεις προτιμάται εναλλακτικό αναλγητικό.

5.3 Καρδιά και αρτηριακή πίεση

Η μακροχρόνια χρήση ΜΣΑΦ σχετίζεται με κατακράτηση υγρών,
άνοδο πίεσης και αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο,
ιδίως σε ασθενείς με προϋπάρχουσα καρδιοπάθεια.

5.4 Εγκυμοσύνη και θηλασμός

Στο 3ο τρίμηνο εγκυμοσύνης το Algofren αντενδείκνυται.
Στο 1ο–2ο τρίμηνο χρησιμοποιείται μόνο αν κριθεί απαραίτητο από ιατρό.
Κατά τον θηλασμό, μικρές δόσεις θεωρούνται γενικά ασφαλείς,
αλλά απαιτείται συμβουλή επαγγελματία υγείας.

Κλινική υπενθύμιση

Αν χρειάζεστε Algofren καθημερινά ή για πάνω από λίγες ημέρες,
μην συνεχίζετε χωρίς ιατρική αξιολόγηση — συχνά υποκρύπτεται
φλεγμονώδης ή άλλη παθολογία που απαιτεί διαφορετική αντιμετώπιση.

Σε κάθε περίπτωση, συνιστάται συμβουλή ιατρού ή φαρμακοποιού
πριν από παρατεταμένη χρήση.


6

Πότε να προτιμήσω Algofren – Πρακτικά κλινικά σενάρια

Σε καθημερινή κλινική πράξη, το Algofren δεν είναι «ένα ακόμα παυσίπονο» αλλά
ένα εργαλείο που επιλέγεται κυρίως όταν ο πόνος συνοδεύεται από
φλεγμονώδη συνιστώσα.

Η σωστή επιλογή αυξάνει την αποτελεσματικότητα και μειώνει άσκοπη έκθεση
σε υψηλές δόσεις.

6.1 Περιπτώσεις όπου το Algofren υπερτερεί

  • Μυϊκοί πόνοι, κακώσεις και διαστρέμματα
  • Οδονταλγία με φλεγμονή
  • Πόνος περιόδου (πρωτογενής δυσμηνόρροια)
  • Αρθρίτιδα και φλεγμονώδεις αρθροπάθειες
  • Ημικρανία σε επιλεγμένους ασθενείς

Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αντιφλεγμονώδης δράση της ιβουπροφαΐνης προσφέρει
πλεονέκτημα έναντι καθαρών αναλγητικών.

6.2 Πότε προτιμάται παρακεταμόλη αντί Algofren

  • Απλές ιογενείς λοιμώξεις χωρίς έντονη φλεγμονή
  • Άτομα με ιστορικό γαστρεντερικών προβλημάτων
  • Αφυδατωμένοι ασθενείς
  • Ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο

Σε αυτές τις ομάδες, η παρακεταμόλη αποτελεί συχνά ασφαλέστερη πρώτη επιλογή.

6.3 Συνδυασμός ή εναλλαγή αναλγητικών

Σε ειδικές περιπτώσεις (π.χ. επίμονος πυρετός σε παιδιά),
μπορεί να εφαρμοστεί εναλλάξ χρήση Algofren και παρακεταμόλης,
μόνο όμως κατόπιν ιατρικής σύστασης,
με σαφές δοσολογικό σχήμα και χρονικά διαστήματα.

Η ταυτόχρονη λήψη δύο ΜΣΑΦ δεν προσφέρει επιπλέον όφελος
και αυξάνει αποκλειστικά τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών.

Κλινικό συμπέρασμα

Επιλέξτε Algofren όταν υπάρχει φλεγμονή, χρησιμοποιήστε το για λίγες ημέρες
και αλλάξτε στρατηγική αν απαιτείται καθημερινή λήψη —
συχνά αυτό υποδηλώνει υποκείμενη παθολογία που χρειάζεται διερεύνηση.


7

Συμπεράσματα & Χρήσιμες Συμβουλές

Το Algofren (ιβουπροφαΐνη) αποτελεί αποτελεσματική επιλογή για πόνο και πυρετό,
ιδίως όταν υπάρχει φλεγμονώδης συνιστώσα (μυϊκοί πόνοι, δυσμηνόρροια, κακώσεις).
Το κλινικό όφελος μεγιστοποιείται όταν χρησιμοποιείται
στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση και για
μικρό χρονικό διάστημα.

Η παρατεταμένη ή συχνή χρήση δεν αυξάνει αναλογικά την αναλγησία,
αλλά αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο
γαστρεντερικών, νεφρικών και καρδιαγγειακών ανεπιθύμητων ενεργειών.
Ανάγκη καθημερινής λήψης αποτελεί ένδειξη επανεκτίμησης της αιτίας του πόνου.

Τι να θυμάστε

Χρησιμοποιήστε Algofren όταν υπάρχει φλεγμονή, αποφύγετε το σε αφυδάτωση ή γαστρικό ιστορικό,
μην υπερβαίνετε τις συνιστώμενες δόσεις και ζητήστε ιατρική συμβουλή αν τα συμπτώματα
επιμένουν πέραν λίγων ημερών.


8

Algofren σε Παιδιά & Πυρετό

Το Algofren (ιβουπροφαΐνη) χρησιμοποιείται συχνά σε παιδιά για
μείωση πυρετού και ανακούφιση πόνου,
όταν χορηγείται στη σωστή δοσολογία βάσει βάρους.
Συνήθεις ενδείξεις είναι ιώσεις, ωτίτιδα, οδοντοφυΐα, κακώσεις και μυαλγίες.

  • Δόση: 5–10 mg/kg ανά δόση κάθε 6–8 ώρες
  • Μέγιστο: 30 mg/kg/ημέρα
  • Δεν χορηγείται σε βρέφη <6 μηνών χωρίς ιατρική οδηγία

8.1 Πρακτικός οδηγός για γονείς

  • Υπολογίστε τη δόση πάντα με βάση το τρέχον βάρος του παιδιού.
  • Χρησιμοποιείτε δοσομετρική σύριγγα ή κουτάλι (όχι «με το μάτι»).
  • Μην υπερβαίνετε τη μέγιστη ημερήσια δόση ακόμη κι αν ο πυρετός επιμένει.
  • Αν ο πυρετός διαρκεί >3 ημέρες ή επανέρχεται συνεχώς → ιατρική εκτίμηση.

8.2 Πότε να ΜΗ δοθεί Algofren σε παιδί

Η ιβουπροφαΐνη πρέπει να αποφεύγεται προσωρινά σε παιδιά με
αφυδάτωση (έμετοι/διάρροιες), καθώς μπορεί να επιβαρύνει
τη νεφρική λειτουργία. Επίσης αποφεύγεται σε γνωστή αλλεργία ΜΣΑΦ,
ιστορικό νεφρικής νόσου ή σοβαρές καρδιοπάθειες.

Σε παρατεταμένο πυρετό (>3 ημερών), το Algofren δεν πρέπει να
χρησιμοποιείται ως «συνέχιση» χωρίς διερεύνηση.
Ο επίμονος πυρετός είναι ένδειξη ιατρικής αξιολόγησης.

Κλινική υπενθύμιση για παιδιά

Αποφύγετε Algofren όταν υπάρχει αφυδάτωση και ζητήστε ιατρική εκτίμηση
αν ο πυρετός επιμένει πέραν των 72 ωρών.


9

Algofren για Πόνο Περιόδου

Το Algofren αποτελεί από τις πιο αποτελεσματικές μη συνταγογραφούμενες επιλογές
για δυσμηνόρροια, χάρη στη διπλή αναλγητική και αντιφλεγμονώδη δράση.
Η καλύτερη ανακούφιση επιτυγχάνεται όταν λαμβάνεται με την έναρξη των συμπτωμάτων.

  • Δόση: 200–400 mg κάθε 6–8 ώρες
  • Μέγιστο χωρίς ιατρική οδηγία: 1.200 mg/ημέρα
  • Λήψη μετά το φαγητό για καλύτερη γαστρική ανοχή

Ο πόνος περιόδου οφείλεται σε αυξημένες προσταγλανδίνες που προκαλούν
φλεγμονή και συσπάσεις μήτρας. Η ιβουπροφαΐνη μειώνει την παραγωγή τους,
γι’ αυτό θεωρείται θεραπεία πρώτης γραμμής.

Η πρωτογενής δυσμηνόρροια εμφανίζεται σε νεαρές γυναίκες χωρίς οργανική πάθηση
και ανταποκρίνεται συνήθως καλά στο Algofren.
Η δευτερογενής δυσμηνόρροια σχετίζεται με υποκείμενα αίτια
(ενδομητρίωση, ινομυώματα, φλεγμονώδεις παθήσεις πυέλου)
και συχνά απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση.

9.1 Πότε το Algofren δεν αρκεί

  • Ξαφνική εμφάνιση έντονου πόνου μετά από χρόνια ανώδυνων κύκλων
  • Προοδευτική επιδείνωση κάθε μήνα
  • Συνοδός έντονη αιμορραγία ή συμπτώματα αναιμίας
  • Απουσία ανταπόκρισης στα συνήθη αναλγητικά

9.2 Πρακτικές συμβουλές χρήσης

  • Ξεκινήστε νωρίς, πριν κορυφωθεί ο πόνος.
  • Συνδυάστε με ήπια θερμότητα χαμηλά στην κοιλιά.
  • Αποφύγετε υψηλές δόσεις για πολλές ημέρες συνεχόμενα.

Απαιτείται προσοχή σε γυναίκες με ιστορικό γαστρικού έλκους,
νεφρικής ή καρδιαγγειακής νόσου.
Έντονος, επίμονος ή άτυπος πόνος χρειάζεται
γυναικολογική αξιολόγηση.


10

Αλληλεπιδράσεις του Algofren με Άλλα Φάρμακα

Ως ΜΣΑΦ, το Algofren μπορεί να επηρεάσει την ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητα
άλλων φαρμάκων
. Οι αλληλεπιδράσεις έχουν ιδιαίτερη σημασία σε ηλικιωμένους
και σε ασθενείς με χρόνια αγωγή.

Συχνό κλινικό λάθος

Συνδυασμός Algofren με άλλα ΜΣΑΦ ή χρήση σε αφυδατωμένο ασθενή αυξάνει
κατακόρυφα τον κίνδυνο γαστρεντερικής αιμορραγίας και νεφρικής επιβάρυνσης.

  • Αντιπηκτικά / αντιαιμοπεταλιακά: αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας από το πεπτικό.
  • Αντιυπερτασικά & διουρητικά: πιθανή μείωση δράσης + επιβάρυνση νεφρών.
  • Κορτικοστεροειδή: υψηλότερος κίνδυνος έλκους και αιμορραγίας.
  • SSRIs: ελαφρώς αυξημένος αιμορραγικός κίνδυνος.
  • Άλλα ΜΣΑΦ: δεν συνιστάται συνδυασμός — αυξάνει μόνο παρενέργειες.

10.1 Algofren και κίνδυνος αιμορραγίας

Η συγχορήγηση με αντιπηκτικά, αντιαιμοπεταλιακά ή SSRIs αυξάνει
τον κίνδυνο γαστρεντερικής αιμορραγίας,
ιδίως σε ηλικιωμένους ή ασθενείς με ιστορικό έλκους.

10.2 Algofren, νεφροί και αφυδάτωση

Σε συνδυασμό με διουρητικά ή ACE-αναστολείς/ARBs,
η ιβουπροφαΐνη μπορεί να μειώσει τη νεφρική αιμάτωση,
ιδιαίτερα σε εμπύρετους ή αφυδατωμένους ασθενείς.

10.3 Algofren και αρτηριακή πίεση

Μπορεί να περιορίσει τη δράση αντιυπερτασικών και να προκαλέσει
κατακράτηση υγρών, επιβαρύνοντας ασθενείς με υπέρταση ή καρδιοπάθεια.

10.4 Πολυφαρμακία – πότε απαιτείται ιατρική συμβουλή

Αν λαμβάνετε περισσότερα από 2–3 φάρμακα καθημερινά,
η χρήση Algofren πρέπει να γίνεται μόνο μετά από ιατρική αξιολόγηση,
ακόμη και για βραχυχρόνιο πόνο.

Πότε χρειάζεται έλεγχος

Αιματηρά κόπρανα, μειωμένη ούρηση, ζάλη ή ανεξήγητη κόπωση μετά από συνδυασμό φαρμάκων
απαιτούν άμεση ιατρική εκτίμηση.


11

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Μπορώ να πάρω Algofren χωρίς συνταγή;

Ναι, στις χαμηλές δόσεις (200 mg), αλλά η συχνή ή υψηλότερη χρήση χρειάζεται ιατρική καθοδήγηση.

Κάθε πόσες ώρες μπορώ να πάρω Algofren;

Συνήθως κάθε 6–8 ώρες, χωρίς να υπερβαίνετε τα 1.200 mg/ημέρα χωρίς ιατρική οδηγία.

Πόσες ημέρες μπορώ να το παίρνω συνεχόμενα;

Για πυρετό ή οξύ πόνο συνήθως έως 2–3 ημέρες· αν χρειάζεται περισσότερο, απαιτείται ιατρική αξιολόγηση.

Ποια είναι η διαφορά του Algofren από την παρακεταμόλη;

Το Algofren έχει και αντιφλεγμονώδη δράση, ενώ η παρακεταμόλη δρα κυρίως ως αναλγητικό και αντιπυρετικό.

Μπορώ να το πάρω με άδειο στομάχι;

Όχι ιδανικά — προτιμήστε λήψη μετά το φαγητό για μικρότερο γαστρικό ερεθισμό.

Μπορώ να οδηγήσω μετά τη λήψη Algofren;

Ναι συνήθως, αλλά αν εμφανιστούν ζάλη ή υπνηλία αποφύγετε την οδήγηση.

Είναι ασφαλές το Algofren στην εγκυμοσύνη;

Στο 1ο–2ο τρίμηνο μόνο με ιατρική απόφαση, ενώ στο 3ο τρίμηνο αντενδείκνυται.

Είναι ασφαλές για παιδιά;

Ναι, όταν η δόση υπολογίζεται σε mg/kg και δεν χορηγείται σε βρέφη <6 μηνών χωρίς οδηγία.

Μπορώ να συνδυάσω Algofren με παρακεταμόλη;

Η εναλλάξ χορήγηση γίνεται μόνο κατόπιν ιατρικής σύστασης σε ειδικές περιπτώσεις.

Τι να κάνω αν πάρω μεγαλύτερη δόση;

Επικοινωνήστε άμεσα με γιατρό ή το Κέντρο Δηλητηριάσεων.


12

Κλείστε Ραντεβού


Ερμηνεία αποτελεσμάτων από ιατρό στο εργαστήριό μας. Μπορείτε να προγραμματίσετε εξέταση ή να δείτε τον πλήρη κατάλογο διαθέσιμων εξετάσεων.
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30


13

Βιβλιογραφία

1. European Medicines Agency. Ibuprofen – Summary of Product Characteristics.
https://www.ema.europa.eu/
2. NHS. Ibuprofen: uses, dosage and side effects.
https://www.nhs.uk/medicines/ibuprofen/
3. Mayo Clinic. Ibuprofen (oral route).
https://www.mayoclinic.org
4. American Academy of Pediatrics. Ibuprofen use in children.
https://www.aap.org
5. U.S. Food & Drug Administration. NSAIDs – Drug Safety Communication.
https://www.fda.gov
Κατάλογος Εξετάσεων – Μικροβιολογικό Λαμία
https://mikrobiologikolamia.gr/katalogos-eksetaseon/
Επιστημονική επιμέλεια:
Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος, Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας, Έσλιν 19, Λαμία 35100
+30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

prostasia-stomaxou-apo-msaf-ppi-h-pylori-mikrobiologikolamia-1200x628-1-1200x800.jpg

Προστασία Στομάχου από ΜΣΑΦ: Πώς να Μειώσετε τον Κίνδυνο (PPIs, H. pylori, Οδηγός Ιατρού)

Τελευταία ενημέρωση:

Αν λαμβάνετε μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ) για πόνο ή φλεγμονή, το στομάχι σας εκτίθεται σε πραγματικό κίνδυνο.
Η μακροχρόνια ή υψηλή δοσολογία μπορεί να προκαλέσει από απλή δυσπεψία έως πεπτικά έλκη και γαστρορραγία.
Στον οδηγό αυτό θα δείτε πρακτικά πώς να προστατευτείτε: ποιοι μηχανισμοί ευθύνονται, ποιοι χρειάζονται υποχρεωτικά γαστρική κάλυψη
και τι πραγματικά λειτουργεί (PPIs, έλεγχος H. pylori, σωστή δοσολογία).

Τα ΜΣΑΦ δρουν μέσω αναστολής των ενζύμων COX-1 και COX-2, μειώνοντας τις προσταγλανδίνες που συμμετέχουν στον πόνο και τη φλεγμονή.
Η ίδια αυτή δράση όμως στερεί από τον γαστρικό βλεννογόνο βασικούς μηχανισμούς άμυνας.

  • Αναστολή COX-1: ↓ PGE₂ / PGI₂ → λιγότερη βλέννη, διττανθρακικά και αιμάτωση.
  • Τοπικός ερεθισμός: άμεση κυτταρική βλάβη λόγω λιποδιαλυτότητας.
  • Αυξημένη διαπερατότητα: διαταραχή tight junctions → βαθύτερη διείσδυση γαστρικού οξέος.
  • Συνεργιστικοί παράγοντες: ηλικία >65, ιστορικό ελκών, κορτικοστεροειδή, SSRIs, αντιπηκτικά, Helicobacter pylori.

Για την πρόληψη των επιπλοκών εφαρμόζονται συνδυαστικά: γαστρική προστασία (PPIs ή H₂-αναστολείς),
έλεγχος/εκρίζωση H. pylori, χρήση της χαμηλότερης αποτελεσματικής δόσης και στενή παρακολούθηση σε ομάδες υψηλού κινδύνου.

Σύνοψη σε 30″

Τα ΜΣΑΦ αυξάνουν τον κίνδυνο πεπτικού έλκους και αιμορραγίας μειώνοντας τις προστατευτικές προσταγλανδίνες του στομάχου.
Η συγχορήγηση PPIs, ο έλεγχος για H. pylori, η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση και η προσοχή σε ηλικιωμένους,
αντιπηκτικά και κορτικοστεροειδή μειώνουν ουσιαστικά τον γαστρικό κίνδυνο.



1

Πώς τα ΜΣΑΦ βλάπτουν το στομάχι

Σύντομη απάντηση: Τα ΜΣΑΦ προκαλούν γαστρική βλάβη μειώνοντας τις προστατευτικές προσταγλανδίνες,
αυξάνοντας την οξύτητα και διαταράσσοντας τον γαστρικό φραγμό — ένας συνδυασμός που οδηγεί σε έλκη και αιμορραγία,
ιδίως σε ευάλωτους ασθενείς.

1α. Τοπικός ερεθισμός του γαστρικού βλεννογόνου

  • Λιποδιαλυτότητα ΜΣΑΦ: διείσδυση στην επιθηλιακή στιβάδα → άμεση κυτταρική βλάβη.
  • Απευθείας τοξικότητα: σύνδεση με φωσφολιπίδια μεμβράνης → αυξημένη διαπερατότητα και αποδιοργάνωση κυττάρων.

1β. Αναστολή προσταγλανδινών (COX-1)

  • ↓ PGE₂ / PGI₂: λιγότερη βλέννη και διττανθρακικά, μειωμένη αναγέννηση επιθηλίου.
  • Φτωχή αιμάτωση: περιορισμός έμμεσης αγγειοδιαστολής.
  • ↑ γαστρικό οξύ: απελευθέρωση ισταμίνης και υπερδιέγερση παραγαστρικών κυττάρων.

1γ. Μειωμένη μικροκυκλοφορία & διαταραχή αιμόστασης

  • Συστηματική αγγειοσύσπαση: COX-1 αναστολή → ↓ PGI₂ → ↓ νιτρικό οξείδιο (NO).
  • Αυξημένη πηκτικότητα: μεταβολή θρομβοξάνης (TXA₂) → ευκολότερο έλκος και αιμορραγία.

Ο συνδυασμός αυτών των μηχανισμών εξηγεί γιατί ακόμη και «κοινά» παυσίπονα μπορούν,
υπό προϋποθέσεις, να προκαλέσουν σοβαρές γαστρεντερικές επιπλοκές.

1δ. Ενεργοποίηση νευροφλεγμονωδών οδών

  • Neutrophil-mediated injury:
    • ΜΣΑΦ → προσκόλληση ουδετεροφίλων στο αγγειακό ενδοθήλιο → παραγωγή ROS (ελεύθερων ριζών).
    • Οξειδωτικό στρες βλεννογόνου → περαιτέρω επιθηλιακή βλάβη.
  • Απελευθέρωση λυσοσωμιακών ενζύμων:
    • Καταστροφή μεσοκυττάριων συνδέσμων και επιδείνωση της φλεγμονής.

1ε. Αυξημένη διαπερατότητα βλεννογόνου

  • Διαταραχή tight junctions:
    • Μειωμένη συνεκτικότητα κυττάρων → βαθύτερη διείσδυση οξέος και μικροβίων (π.χ. H. pylori).
  • Δευτεροπαθής φλεγμονή:
    • Εισροή γαστρικών περιεχομένων στο υπόστρωμα → ενίσχυση της τοπικής φλεγμονώδους απάντησης.

1στ. Συνεργιστικές αλληλεπιδράσεις

  • Σύγχρονη λήψη αλκοόλ: αυξημένη διαβρωτική δράση στον γαστρικό βλεννογόνο.
  • Κορτικοστεροειδή / SSRIs / Αντιπηκτικά: συνδυαστικά πολλαπλασιάζουν τον κίνδυνο ελκών και αιμορραγίας.

Συνολικά, τα ΜΣΑΦ προκαλούν γαστρική βλάβη μέσω άμεσης τοξικότητας, αναστολής προσταγλανδινών,
οξειδωτικού στρες, διαταραχής μικροκυκλοφορίας και συνεργιστικών φαρμακευτικών παραγόντων —
ένας πολυπαραγοντικός μηχανισμός που εξηγεί την κλινική βαρύτητα των επιπλοκών.


2

Πώς προλαμβάνονται οι γαστρικές επιπλοκές από ΜΣΑΦ

Σύντομη απάντηση: Η πρόληψη βασίζεται σε γαστρική κάλυψη όπου ενδείκνυται, έλεγχο H. pylori,
χρήση της χαμηλότερης αποτελεσματικής δόσης και συστηματική αξιολόγηση παραγόντων κινδύνου.

  1. Προστασία βλεννογόνου: συγχορήγηση PPIs ή H₂-αναστολέων σε ασθενείς μέτριου–υψηλού κινδύνου.
  2. Έλεγχος H. pylori: εξέταση και εκρίζωση πριν από μακροχρόνια θεραπεία με ΜΣΑΦ.
  3. Μείωση δόσης & διάρκειας: χρήση της χαμηλότερης αποτελεσματικής δόσης και αποφυγή παρατεταμένης λήψης.
  4. Αξιολόγηση παραγόντων κινδύνου: ηλικία, ιστορικό ελκών, συγχορηγούμενα φάρμακα (SSRIs, κορτικοστεροειδή, αντιπηκτικά).

Με την κατανόηση των παραπάνω μηχανισμών και την εφαρμογή στοχευμένων προληπτικών μέτρων,
μειώνεται ουσιαστικά ο κίνδυνος γαστρικής βλάβης κατά την αγωγή με ΜΣΑΦ.


3

Παράγοντες κινδύνου για γαστρικές επιπλοκές από ΜΣΑΦ

Σύντομη απάντηση: Ο κίνδυνος αυξάνεται σημαντικά σε ηλικιωμένους, σε άτομα με ιστορικό ελκών,
σε συγχορήγηση συγκεκριμένων φαρμάκων και σε μακροχρόνια ή υψηλή δοσολογία ΜΣΑΦ.

ΜΣΑΦ – Γαστρεντερικές παρενέργειες και παράγοντες κινδύνου

  1. Ηλικία >65 ετών
    • Προοδευτική μείωση βλεννογόνου άμυνας
    • Αυξημένη ευαισθησία σε ερεθισμούς
  2. Ιστορικό πεπτικών ελκών ή γαστρορραγίας
    • Προηγούμενα έλκη στομάχου ή δωδεκαδακτύλου
    • Νοσηλείες ή ανάγκη μετάγγισης στο παρελθόν
  3. Συγχορήγηση κορτικοστεροειδών
    • Συνδυαστική καταστροφή βλεννογόνου
    • Ανάγκη υποχρεωτικής γαστρικής προστασίας
  4. Αντιπηκτικά ή SSRIs
    • Αντιπηκτικά: αθροισμένος κίνδυνος αιμορραγίας
    • SSRIs: επιπλέον διαταραχή αιμόστασης
  5. Υψηλές δόσεις ή μακροχρόνια χρήση ΜΣΑΦ
    • Υπέρβαση συνιστώμενων δόσεων (π.χ. >1200 mg ιβουπροφαίνης/ημέρα)
    • Θεραπεία >8–12 εβδομάδων χωρίς διαλείμματα
  6. Καρδιαγγειακές ή νεφρικές παθήσεις
    • Καρδιακή ανεπάρκεια → κατακράτηση υγρών και αυξημένη γαστρική πίεση
    • Νεφρική δυσλειτουργία → συσσώρευση φαρμάκου
  7. Λοίμωξη από Helicobacter pylori
    • Προϋπάρχουσα φλεγμονή και έλκη
    • Συνιστάται έλεγχος και εκρίζωση πριν από μακροχρόνια λήψη
  8. Κάπνισμα & αλκοόλ
    • Κάπνισμα: μειωμένη αιματική ροή βλεννογόνου
    • Αλκοόλ: άμεσος ερεθισμός και αυξημένη διαπερατότητα

Η έγκαιρη αναγνώριση αυτών των παραγόντων επιτρέπει στοχευμένη πρόληψη και σημαντική μείωση των επιπλοκών.


4

Κλινική εικόνα γαστροπάθειας από ΜΣΑΦ

Σύντομη απάντηση: Τα συμπτώματα κυμαίνονται από απλή δυσπεψία έως αιμορραγικά έλκη,
ανάλογα με τη διάρκεια χρήσης και τους συνοδούς παράγοντες κινδύνου.

4α. Ήπια συμπτώματα

  • Καούρα ή αίσθημα καύσους μετά τη λήψη
  • Φούσκωμα, ρέψιμο, πρώιμο κορεσμό
  • Ήπιος επιγαστρικός πόνος

4β. Μέτρια συμπτώματα

  • Επίμονος επιγαστρικός πόνος
  • Ναυτία ή έμετοι
  • Μειωμένη όρεξη και απώλεια βάρους

4γ. Σοβαρές εκδηλώσεις

  • Αιματέμεση ή μέλαινα κόπρανα
  • Αιμορραγική αναιμία (κόπωση, ωχρότητα, ταχυκαρδία)
  • Ενδοσκοπικά επιβεβαιωμένα πεπτικά έλκη

4δ. Ευρήματα στην κλινική εξέταση

  • Ευαισθησία επιγαστρίου
  • Άλγος στην ψηλάφηση
  • Σημεία αναιμίας

4ε. Διαφορική διάγνωση

  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
  • Σύνδρομο Zollinger–Ellison
  • Λοίμωξη από H. pylori

Η έγκαιρη αναγνώριση της βαρύτητας των συμπτωμάτων καθοδηγεί την άμεση παρέμβαση
και προλαμβάνει απειλητικές για τη ζωή επιπλοκές.


5

Πώς γίνεται η διάγνωση γαστρικής βλάβης από ΜΣΑΦ

Σύντομη απάντηση: Η διάγνωση βασίζεται στον συνδυασμό συμπτωμάτων, ιστορικού λήψης ΜΣΑΦ,
εργαστηριακού ελέγχου (κυρίως για αναιμία) και, όταν υπάρχουν alarm σημεία,
ενδοσκόπησης ανώτερου πεπτικού.

5α. Κλινική εκτίμηση

  • Είδος ΜΣΑΦ, δοσολογία και διάρκεια λήψης
  • Συμπτώματα (καούρα, επιγαστρικός πόνος, ναυτία, μέλαινα κόπρανα)
  • Παράγοντες κινδύνου (ηλικία >65, ιστορικό ελκών, συγχορήγηση αντιπηκτικών/SSRIs/κορτικοστεροειδών)

5β. Βασικός εργαστηριακός έλεγχος

  • Γενική αίματος: έλεγχος αναιμίας από χρόνια ή οξεία αιμορραγία
  • Σίδηρος / φερριτίνη: σε υποψία χρόνιας απώλειας αίματος
  • Δείκτες φλεγμονής: συνήθως φυσιολογικοί — αυξήσεις στρέφουν σε άλλη αιτιολογία

5γ. Έλεγχος για Helicobacter pylori

  • Αναπνευστικό τεστ ουρίας ή εξέταση κοπράνων
  • Συνιστάται πριν από μακροχρόνια αγωγή με ΜΣΑΦ ή σε δυσπεψία που επιμένει

5δ. Πότε χρειάζεται γαστροσκόπηση

  • Αιματέμεση ή μέλαινα κόπρανα
  • Σημεία αναιμίας
  • Επίμονος επιγαστρικός πόνος παρά γαστρική κάλυψη
  • Ηλικία >60 με νέα συμπτώματα δυσπεψίας

5ε. Τι δείχνει η ενδοσκόπηση

  • Διαβρώσεις και έλκη στομάχου ή δωδεκαδακτύλου
  • Ενεργό ή πρόσφατο σημείο αιμορραγίας
  • Λήψη βιοψιών όπου χρειάζεται (H. pylori ή αποκλεισμός άλλης παθολογίας)

Η έγκαιρη αναγνώριση των alarm συμπτωμάτων και η στοχευμένη διερεύνηση
επιτρέπουν άμεση παρέμβαση και αποτρέπουν σοβαρές επιπλοκές από τα ΜΣΑΦ.


6

Φαρμακευτική γαστρική προστασία σε χρήστες ΜΣΑΦ

Σύντομη απάντηση: Σε ασθενείς που λαμβάνουν ΜΣΑΦ, η γαστρική προφύλαξη βασίζεται κυρίως στους αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPIs). Οι H₂-αναστολείς αποτελούν εναλλακτική όταν τα PPIs δεν είναι ανεκτά ή αντενδείκνυνται.

6α. Αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPIs)

  • Μηχανισμός: Αναστέλλουν την τελική φάση έκκρισης γαστρικού οξέος (H⁺/K⁺-ATPάση), προκαλώντας παρατεταμένη αύξηση του γαστρικού pH.
  • Πότε ενδείκνυνται: Ηλικία >65 ετών, ιστορικό έλκους/αιμορραγίας, συγχορήγηση αντιπηκτικών ή SSRIs, υψηλές δόσεις ή μακροχρόνια χρήση ΜΣΑΦ.
  • Τυπικές δόσεις προφύλαξης:
    • Omeprazole 20 mg/ημέρα
    • Lansoprazole 15–30 mg/ημέρα
    • Pantoprazole 40 mg/ημέρα
  • Κλινικό όφελος: Σημαντική μείωση πεπτικών ελκών και επεισοδίων ανώτερης γαστρεντερικής αιμορραγίας σε χρήστες ΜΣΑΦ.
  • Παρατηρήσεις ασφάλειας: Μακροχρόνια χρήση (>12 μήνες) απαιτεί επανεκτίμηση λόγω συσχέτισης με λοιμώξεις και οστεοπορωτικά κατάγματα.

6β. Αναστολείς υποδοχέων ισταμίνης H₂ (H₂RAs)

  • Μηχανισμός: Μειώνουν την οξέωση μέσω ανταγωνισμού των H₂ υποδοχέων στα παρακρινικά κύτταρα.
  • Ρόλος: Εναλλακτική λύση όταν τα PPIs δεν μπορούν να χορηγηθούν.
  • Σημείωση δοσολογίας: Για προφύλαξη απαιτούνται συνήθως υψηλότερες/διπλές δόσεις (π.χ. famotidine 40 mg x2).
  • Περιορισμός: Λιγότερο αποτελεσματικοί από τους PPIs στην πρόληψη σοβαρών ελκών και αιμορραγίας.

6γ. Πρακτική στρατηγική στην καθημερινή κλινική πράξη

  • Χαμηλού κινδύνου ασθενείς: ΜΣΑΦ στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση, χωρίς ρουτίνα γαστρικής κάλυψης.
  • Μέτριου–υψηλού κινδύνου: ΜΣΑΦ + PPI από την πρώτη ημέρα.
  • Ιστορικό αιμορραγίας: αποφυγή ΜΣΑΦ όπου είναι δυνατόν· αν απαιτούνται, υποχρεωτικά PPI.

Η σωστή επιλογή και διάρκεια γαστρικής προστασίας μειώνει ουσιαστικά τη νοσηρότητα από ΜΣΑΦ
και αποτελεί βασικό στοιχείο ασφαλούς συνταγογράφησης.

6δ. Ανάλογα προσταγλανδίνης (Misoprostol)

  • Μηχανισμός: Μιμείται την προσταγλανδίνη Ε1, αυξάνει βλέννα και αιμάτωση βλεννογόνου και μειώνει την οξύτητα.
  • Τυπική δοσολογία προφύλαξης: 200 μg x4/ημέρα ή 400 μg x2/ημέρα.
  • Κλινικό όφελος: Μειώνει έλκη και αιμορραγικά επεισόδια σε χρόνια χρήση ΜΣΑΦ.
  • Περιορισμοί: Συχνή διάρροια/κοιλιακές κράμπες (διακοπή στο ~20–30%). Αντένδειξη σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας χωρίς αξιόπιστη αντισύλληψη.

6ε. Πρακτικός αλγόριθμος γαστρικής προφύλαξης

  1. Πρώτης γραμμής: ΜΣΑΦ + PPI.
  2. Εναλλακτική (αντένδειξη/μη ανεκτά PPIs): H₂RA σε διπλή δόση + ΜΣΑΦ.
  3. Επιπρόσθετη επιλογή: Misoprostol (εφόσον είναι ανεκτό).

Η επιλογή εξατομικεύεται βάσει κινδύνου, ανεκτικότητας και συννοσηροτήτων — με τα PPIs να παραμένουν η προτιμώμενη λύση για τους περισσότερους ασθενείς.


7

Έλεγχος και εκρίζωση Helicobacter pylori σε χρήστες ΜΣΑΦ

Σύντομη απάντηση: Η συνύπαρξη H. pylori και ΜΣΑΦ αυξάνει δραματικά τον κίνδυνο ελκών. Ο έλεγχος και η εκρίζωση πριν ή κατά τη διάρκεια αγωγής με ΜΣΑΦ μειώνουν ουσιαστικά τις γαστρικές επιπλοκές.

  1. Διάγνωση: Αναπνευστικό τεστ ουρίας, αντιγόνο κοπράνων ή βιοψία (αν γίνεται ενδοσκόπηση).
  2. Θεραπεία: Τριπλά ή τετραπλά σχήματα (PPI + 2 αντιβιοτικά), σύμφωνα με τα τοπικά πρωτόκολλα.
  3. Επιβεβαίωση εκρίζωσης: Επανέλεγχος μετά 4–6 εβδομάδες από το τέλος της θεραπείας.

Η προληπτική εκρίζωση H. pylori αποτελεί κρίσιμο βήμα σε ασθενείς που πρόκειται να λάβουν μακροχρόνια ΜΣΑΦ.


8

Συμπληρωματικές πρακτικές & ιατρική παρακολούθηση

Σύντομη απάντηση: Οι φαρμακολογικές παρεμβάσεις συμπληρώνονται από διατροφικές προσαρμογές, υγιεινές συνήθειες και τακτική ιατρική επανεκτίμηση για μέγιστη ασφάλεια.

8α. Διατροφή και υποστήριξη βλεννογόνου

  • Μικρά, συχνά γεύματα με «καλά» λιπαρά (ελαιόλαδο), επαρκή πρωτεΐνη και σύνθετους υδατάνθρακες.
  • Περιορισμός καφεΐνης, αλκοόλ και πικάντικων.
  • Προβιοτικά/πρεβιοτικά όπου ενδείκνυται για υποστήριξη μικροβιώματος.

8β. Τρόπος ζωής

  • Μείωση στρες (αναπνευστικές ασκήσεις, χαλάρωση).
  • Ποιοτικός ύπνος.
  • Ήπια άσκηση μακριά από μεγάλα γεύματα.

8γ. Ιατρική συνεργασία

  • Περιοδική αξιολόγηση συμπτωμάτων και αιμοσφαιρίνης (ιδίως σε μακροχρόνια αγωγή).
  • Αναπροσαρμογή ΜΣΑΦ/PPIs/H₂RAs/misoprostol βάσει ανταπόκρισης.
  • Έλεγχος αλληλεπιδράσεων με αντιπηκτικά, SSRIs ή κορτικοστεροειδή.
  • Εκπαίδευση σε «σήματα συναγερμού» (αιματέμεση, μελαινή κένωση, έντονος επιγαστρικός πόνος).

Ο συνδυασμός φαρμακευτικής προφύλαξης, ελέγχου H. pylori και συστηματικής παρακολούθησης
επιτρέπει τη συνέχιση των ΜΣΑΦ με τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια.


9

Ειδικοί πληθυσμοί – Πώς εξατομικεύεται η γαστρική προστασία

Σύντομη απάντηση: Η επιλογή γαστρικής προφύλαξης σε χρήστες ΜΣΑΦ προσαρμόζεται ανάλογα με ηλικία, συννοσηρότητες και ιστορικό αιμορραγίας, με τα PPIs να αποτελούν τη βάση στους περισσότερους υψηλού κινδύνου ασθενείς.

9α. Ηλικιωμένοι (>65 ετών)

  • Φυσιολογική μείωση γαστρικής βλέννας και βραδύτερη επούλωση.
  • Συχνές συννοσηρότητες (καρδιαγγειακά/νεφρικά) αυξάνουν τον συνολικό κίνδυνο.
  • Πρακτική: PPI από την έναρξη ΜΣΑΦ· εναλλακτικά διπλή δόση H₂RA. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις, σελεκτικός COX-2 + PPI.

9β. Ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα

  • Συχνή συγχορήγηση ασπιρίνης/αντιπηκτικών → αυξημένος αιμορραγικός κίνδυνος.
  • Πρακτική: Υποχρεωτική συγχορήγηση PPI. Εξέταση σελεκτικού COX-2 σε υψηλό γαστρικό κίνδυνο, με στενή παρακολούθηση.

9γ. Χρόνια νεφρική νόσος

  • Τα ΜΣΑΦ μειώνουν τη σπειραματική διήθηση και αυξάνουν γαστρικό/νεφρικό κίνδυνο.
  • Πρακτική: Αποφυγή ΜΣΑΦ όπου είναι δυνατόν. Αν απαιτούνται, προτίμηση COX-2 + PPI και τακτικός έλεγχος κρεατινίνης.

9δ. Ιστορικό πεπτικού έλκους ή γαστρικής αιμορραγίας

  • Κάθε επανέναρξη ΜΣΑΦ συνοδεύεται από PPI (ή misoprostol αν είναι ανεκτό).
  • Ενδοσκόπηση πριν την αγωγή, εφόσον έχει περάσει >1 έτος από το τελευταίο επεισόδιο.

9ε. Κύηση και θηλασμός

  • Αντένδειξη ΜΣΑΦ στο 3ο τρίμηνο (κίνδυνος πρόωρου κλεισίματος αρτηριακού πόρου).
  • Στο 1ο–2ο τρίμηνο: ελάχιστη δόση για τη συντομότερη διάρκεια, μόνο κατόπιν ιατρικής σύστασης.
  • Η ανάγκη PPI εκτιμάται εξατομικευμένα (ισοζύγιο κινδύνου–οφέλους).

9στ. Άλλες ειδικές καταστάσεις

  • Ηπατική ανεπάρκεια: αυστηρός έλεγχος δόσης + γαστρική προστασία.
  • Συνδυασμός με SSRIs ή κορτικοστεροειδή: υψηλότερος γαστρικός κίνδυνος — σκεφτείτε ενισχυμένη PPI κάλυψη ή αλλαγή θεραπείας.

Συμπέρασμα: Η στρατηγική γαστρικής προστασίας πρέπει να βασίζεται σε εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου,
συννοσηροτήτων και ανεκτικότητας. Η στενή συνεργασία με τον θεράποντα ιατρό εξασφαλίζει τη μέγιστη ασφάλεια σε κάθε ασθενή.


10

ΜΣΑΦ vs Παρακεταμόλη – Πότε προτιμάται η κάθε επιλογή

Σύντομη απάντηση: Σε ασθενείς με αυξημένο γαστρικό κίνδυνο, η παρακεταμόλη αποτελεί συχνά ασφαλέστερη πρώτη επιλογή για ήπιο–μέτριο πόνο, ενώ τα ΜΣΑΦ επιλέγονται όταν απαιτείται αντιφλεγμονώδης δράση.

  • Παρακεταμόλη: Αναλγητική/αντιπυρετική δράση χωρίς σημαντική γαστρική τοξικότητα. Δεν καλύπτει φλεγμονή.
  • ΜΣΑΦ: Αναλγητική + αντιφλεγμονώδης δράση, αλλά αυξημένος γαστρικός και νεφρικός κίνδυνος.
  • Πρακτική: Ξεκινήστε με παρακεταμόλη όταν επαρκεί· προσθέστε ΜΣΑΦ μόνο αν υπάρχει φλεγμονή ή ανεπαρκής αναλγησία.

Σε ηλικιωμένους ή σε ιστορικό έλκους, προτιμάται παρακεταμόλη ή ΜΣΑΦ μόνο με ταυτόχρονη PPI προστασία.


11

COX-2 εκλεκτικά ΜΣΑΦ – Μειώνουν πραγματικά τον γαστρικό κίνδυνο;

Σύντομη απάντηση: Τα εκλεκτικά COX-2 μειώνουν τη συχνότητα γαστρικών ελκών σε σχέση με τα κλασικά ΜΣΑΦ, αλλά δεν εξαλείφουν τον κίνδυνο — συχνά απαιτείται επιπλέον PPI.

  • Πλεονέκτημα: Λιγότερη αναστολή COX-1 → καλύτερη διατήρηση γαστρικής άμυνας.
  • Περιορισμός: Παραμένει υπολειπόμενος γαστρικός κίνδυνος, ιδίως με αντιπηκτικά ή ασπιρίνη.
  • Καρδιαγγειακό ισοζύγιο: Σε ορισμένους ασθενείς αυξάνεται ο καρδιαγγειακός κίνδυνος.

Πρακτικά: Σε υψηλό γαστρικό κίνδυνο μπορεί να επιλεγεί COX-2 + PPI, μετά από εξατομικευμένη εκτίμηση.


12

Συχνά κλινικά λάθη στη χρήση ΜΣΑΦ

Σύντομη απάντηση: Τα περισσότερα προβλήματα προκύπτουν από υπερδοσολογία, συνδυασμούς φαρμάκων και παράλειψη γαστρικής προστασίας.

  • Παράλληλη λήψη δύο διαφορετικών ΜΣΑΦ.
  • Χρήση χωρίς PPI σε ηλικιωμένους ή σε ιστορικό έλκους.
  • Συνδυασμός με κορτικοστεροειδή/SSRIs/αντιπηκτικά χωρίς επανεκτίμηση κινδύνου.
  • Παρατεταμένη αυτοθεραπεία χωρίς ιατρική παρακολούθηση.

Η αποφυγή αυτών των λαθών μειώνει δραστικά τα επεισόδια αιμορραγίας και νοσηλειών.


13

Πότε πρέπει να διακοπούν άμεσα τα ΜΣΑΦ

Σύντομη απάντηση: Η άμεση διακοπή είναι απαραίτητη όταν εμφανιστούν σημεία αιμορραγίας ή σοβαρής δυσανεξίας.

  • Αιματέμεση ή μέλαινα κόπρανα.
  • Έντονος επιγαστρικός πόνος που επιμένει.
  • Σημαντική πτώση αιμοσφαιρίνης.
  • Οξεία επιδείνωση νεφρικής λειτουργίας.

Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται άμεση ιατρική εκτίμηση και αλλαγή αναλγητικής στρατηγικής.


14

Κλινικό συμπέρασμα

Σύντομη απάντηση: Τα ΜΣΑΦ παραμένουν πολύτιμα φάρμακα, αλλά απαιτούν εξατομικευμένη χρήση και ενεργή γαστρική προστασία.

  • Αξιολόγηση κινδύνου πριν από την έναρξη.
  • PPI σε μέτριο–υψηλό γαστρικό κίνδυνο.
  • Έλεγχος και εκρίζωση H. pylori.
  • Χαμηλότερη αποτελεσματική δόση για τη συντομότερη διάρκεια.

Με αυτή τη στρατηγική, ο πόνος και η φλεγμονή αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά, ενώ οι γαστρεντερικές επιπλοκές περιορίζονται στο ελάχιστο.


15

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Πρέπει να σταματήσω τα ΜΣΑΦ αν έχω πεπτικό έλκος;

Ιδανικά ναι· αν απαιτούνται, χρειάζεται ενισχυμένη προστασία (PPI / H₂RA / misoprostol) και εκτίμηση από γαστρεντερολόγο.

Ποια είναι η καλύτερη ώρα για τη λήψη PPI;

Το πρωί πριν από το πρώτο γεύμα, για μέγιστη αναστολή της αντλίας πρωτονίων.

Μπορώ να παίρνω προβιοτικά μαζί με ΜΣΑΦ;

Ναι — υποστηρίζουν το μικροβίωμα και τη βλεννογονική άμυνα, ως συμπλήρωμα της φαρμακευτικής προστασίας.

Τα COX-2 είναι απολύτως ασφαλή για το στομάχι;

Μειώνουν τον κίνδυνο αλλά δεν τον μηδενίζουν — συχνά χρειάζεται επιπλέον PPI.

Ποια συμπτώματα είναι επείγοντα;

Έντονος πόνος, αιματέμεση, μέλαινα κόπρανα ή ζάλη απαιτούν άμεση ιατρική εκτίμηση.

Είναι ασφαλής η μακροχρόνια χρήση PPI;

Σε παρατεταμένη/υψηλή δόση μπορεί να αυξήσει κινδύνους· επαναξιολογείτε περιοδικά την ανάγκη συνέχισης.

Πώς ελέγχομαι για H. pylori;

Με breath test, κοπρανώδες αντιγόνο ή βιοψία κατά ενδοσκόπηση.

Misoprostol ή PPI;

Τα PPI είναι συνήθως καλύτερα ανεκτά· το misoprostol έχει συχνότερες γαστρεντερικές παρενέργειες.

Αν ξεχάσω δόση προστασίας;

Μην διπλασιάζετε — συνεχίστε κανονικά και προσπαθήστε να τηρείτε σταθερό ωράριο.

Υπάρχουν “φυσικές” λύσεις;

Μέλι/αλόη/προβιοτικά μπορούν να βοηθήσουν υποστηρικτικά, όχι ως υποκατάστατο φαρμακευτικής προστασίας.


16

Κλείστε Ραντεβού

Ερμηνεία αποτελεσμάτων από ιατρό στο εργαστηριό μας. Μπορείτε να προγραμματίσετε εξέταση ή να δείτε τον πλήρη κατάλογο διαθέσιμων εξετάσεων.

Κλείστε εύκολα εξέταση ή δείτε τον πλήρη κατάλογο:
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30


17

Βιβλιογραφία

1. Κατάλογος Εξετάσεων – Μικροβιολογικό Λαμία
https://mikrobiologikolamia.gr/katalogos-eksetaseon/
2. Hawkey CJ, Wight NJ. NSAIDs and gastrointestinal complications.
3. Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΟΦ). Φαρμακοεπαγρύπνηση ΜΣΑΦ.
4. Ελληνική Γαστρεντερολογική Εταιρεία. Οδηγίες διάγνωσης και αντιμετώπισης πεπτικού έλκους.
Επιστημονική επιμέλεια:
Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος, Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας, Έσλιν 19, Λαμία 35100
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

ΜΣΑΦ-1200x800.jpg

1. Ιστορική Αναδρομή & Εξέλιξη

Η πρώτη αναφορά σε ουσίες με αντιφλεγμονώδη δράση χρονολογείται από την αρχαία Μεσοποταμία, όπου εκχυλίσματα ιτιάς (πηγή σαλικυλικού οξέος) χρησιμοποιούνταν ως παυσίπονα.

  • 1829: Ο Johann Buchner απομόνωσε τη σαλικυλίνη από τον φλοιό ιτιάς.

  • 1897: Ο Felix Hoffmann στη Bayer σύνθεσε την ακετυλοσαλικυλική ανυδρίτη (ασπιρίνη).

  • 1971: Ταυτοποιήθηκαν τα ένζυμα COX-1 και COX-2, αποσαφηνίζοντας τον μοριακό μηχανισμό των ΜΣΑΦ.

  • 1999–2000: Κυκλοφορία των πρώτων εκλεκτικών αναστολέων COX-2 (σελεκοξίμπη, ροφεκοξίμπη).

Σήμερα, με την πρόοδο της μοριακής φαρμακολογίας και των φαρμακοτεχνικών μεθόδων, υπάρχουν δεκάδες σκευάσματα — από απλά δισκία μέχρι επιθέματα, γέλες και ενδοαρθρικές ενέσεις.


2. Φαρμακολογικός Μηχανισμός Δράσης

Τα ΜΣΑΦ αναστέλλουν τα ένζυμα κυκλοοξυγενάσες (COX), τα οποία καταλύουν τη μετατροπή του αραχιδονικού οξέος σε προσταγλανδίνες, θρομβοξάνες και λιποξίνες:

  • COX-1: εκφράζεται σταθερά σε πολλούς ιστούς, προστατεύει τον γαστρικό βλεννογόνο και συμμετέχει στην αιμόσταση.

  • COX-2: επάγεται σε φλεγμονώδεις ιστοτόπους, είναι υπεύθυνο για τον πόνο και το οίδημα.

     


Τι είναι τα Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Αναλγητικά;

Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη αναλγητικά (ΜΣΑΦ ή NSAIDs) είναι φάρμακα που:

  1. Αναστέλλουν την δράση της κυκλοοξυγενάσης (COX-1 & COX-2)

  2. Μειώνουν τη σύνθεση προσταγλανδινών, οι οποίες προκαλούν πόνο, φλεγμονή και πυρετό

  3. Προσφέρουν αναλγητική, αντιφλεγμονώδη και αντιπυρετική δράση


Μηχανισμός Δράσης

  • COX-1: συμμετέχει στη διατήρηση φυσιολογικών λειτουργιών (γαστρική προστασία, αιμόσταση).

  • COX-2: επάγεται σε φλεγμονώδεις καταστάσεις.

  • Αναστολή COX-1 → ενδεχομένως γαστρεντερικές παρενέργειες

  • Αναστολή COX-2 → μειωμένη φλεγμονή και ανακούφιση από τον πόνο

  • Μη εκλεκτικοί ΜΣΑΦ (π.χ. ιβουπροφαίνη) αναστέλλουν και τα δύο ισοένζυμα.

  • Εκλεκτικοί COX-2 αναστολείς (π.χ. σελεκοξίμπη) στοχεύουν κυρίως το COX-2, μειώνοντας τις γαστρεντερικές παρενέργειες αλλά αυξάνοντας θρομβογόνους κινδύνους.

3. Ταξινόμηση σε Κατηγορίες

ΚατηγορίαΠαράδειγμαΕκλεκτικότητα COX-2Σχήμα χορήγησης
ΣαλικυλικάΑκετυλοσαλικυλικό οξύΧαμηλήΔισκίο, υπόθετο
Προπιονικά οξέαΙβουπροφαίνη, ΚετοπροφαίνηΧαμηλήΔισκίο, σιρόπι, κρέμα
Φαινοπροπιονικά οξέαΝαπροξένηΜέτριαΔισκίο, παστίλι
ΟξικάΔικλοφενάκηΜέτριαΔισκίο, gel, ένεση
ΑνιλινοπαραγώγωνΜεφεναμικό οξύΧαμηλήΔισκίο, ενδοφλέβια χορήγηση
Εκλεκτικοί COX-2 αναστολείςΣελεκοξίμπη, ΕτορικοξίμπηΥψηλήΔισκίο
Διφωσφονικά (νεότερα)ΠιραξικαμάτηΜέτριαΔισκίο

.1 Σαλικυλικά

  • Ασπιρίνη: δόση 300–600 mg για αναλγητική χρήση· 75–100 mg για αντιαιμοπεταλιακή δράση.

  • Πλεονεκτήματα: καρδιοπροστατευτικά αποτελέσματα σε μικρές δόσεις.

  • Μειονεκτήματα: υψηλότερος γαστρικός κίνδυνος σε μεγαλύτερες δόσεις.

3.2 Προπιονικά Οξέα

  • Ιβουπροφαίνη: 200–400 mg κάθε 6–8 ώρες.

  • Κετοπροφαίνη: ισχυρότερη, αλλά με πιο συχνές γαστρεντερικές ανεπιθύμητες.

3.3 Φαινοπροπιονικά Οξέα

  • Ναπροξένη: 250–500 mg κάθε 12 ώρες.

  • Χρήση: μακροχρόνια σε ρευματοειδή αρθρίτιδα, οστεοαρθρίτιδα.

3.4 Οξικά

  • Δικλοφενάκη: 50 mg 2–3 φορές/ημέρα.

  • Απορρόφηση: ταχύτερη όταν λαμβάνεται με τροφή.

3.5 Ανιλινοπαραγώγων

  • Μεφεναμικό οξύ: 500 mg 3 φορές/ημέρα.

  • Ιδιαίτερα: έντονη γαστρεντερική δυσφορία, χρησιμοποιείται βραχυχρόνια.

3.6 Εκλεκτικοί COX-2

  • Σελεκοξίμπη: 100–200 mg/ημέρα.

  • Ετορικοξίμπη: 60–90 mg/ημέρα.

  • Προσοχή: άτομα με καρδιαγγειακό ιστορικό.

3.7 Διφωσφονικά

  • Πιραξικαμάτη: λιγότερο διαδεδομένη — φέρει ενισχυμένη αναλγητική δράση.


4. Φαρμακοκινητική & Φαρμακοδυναμική

4.1 Απορρόφηση

  • Καλή γαστρεντερική απορρόφηση (βιοδιαθεσιμότητα 80–100%).

  • Επιβράδυνση σε παρουσία τροφής (εναρμονισμένη με τη μείωση γαστρικού ερεθισμού).

4.2 Κατανομή

  • Συνδέονται σε υψηλό ποσοστό με τις λευκωματίνες πλάσματος (>95%).

  • Διέλευση στον ΕΝΥ και στις αρθρώσεις (κρίσιμη για αρθριτικές παθήσεις).

4.3 Μεταβολισμός

  • Ηπατικός (CYP2C9, CYP3A4) — προσοχή σε συγχορήγηση αναστολέων/επαγωγέων.

  • Βιομετατροπή σε ανενεργούς υδατοδιαλυτούς μεταβολίτες.

4.4 Απέκκριση

  • Νεφρική (70–90%) και χολική οδός.

  • Ηπατική δυσλειτουργία → επιμήκυνση ημίσειας ζωής.

Πίνακας ημίσειας ζωής και νεφρικής κάθαρσης

ΣκεύασμαΗμίσεια Ζωή (ώρες)Νεφρική Κάθαρση (%)
Ιβουπροφαίνη2–410–18
Ναπροξένη12–171
Δικλοφενάκη1.2–2.065
Σελεκοξίμπη1122
Μεφεναμικό οξύ1.1–1.85–10

5. Κύριες Ενδείξεις

  1. Οξύς Πόνος

    • Κεφαλαλγία, πονοκέφαλος τάσης, ημικρανία

    • Δοντιϊκός πόνος, μετεγχειρητικά άλγη

  2. Χρόνιες Φλεγμονώδεις Παθήσεις

    • Οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδής αρθρίτιδα

    • Σπονδυλαρθρίτιδα, ουρική αρθρίτιδα

  3. Ενδομηνόρροια / Δυσμηνόρροια

    • Ανακούφιση από βαριά περιόδους και κράμπες

  4. Πυρετός

    • Λοιμώξεις, μετα-εμβολιαστικά

  5. Μυοσκελετικές Κακώσεις

    • Μελανιές, θλάσεις, διαστρέμματα

Σύνδεση σε σχετικό άρθρο: Δυσμηνόρροια: Συμπτώματα & Θεραπεία


6. Δοσολογία & Κλινικά Πρωτόκολλα

6.1 Οξύς Πόνος

  • Ιβουπροφαίνη: 400 mg εφάπαξ, επανάληψη ανά 6 ώρες έως 1.200 mg/ημέρα.

  • Ναπροξένη: 500 mg αρχική δόση, 250 mg ανά 8–12 ώρες (μέγιστο 1.000 mg/ημέρα).

6.2 Χρόνια Χρήση σε Αρθρίτιδες

  • Δικλοφενάκη: 75 mg δισκίο × 2 φορές ημερησίως ή ενδοαρθρική έγχυση 25 mg/αρθρώσταση.

  • Σελεκοξίμπη: 100 mg × 2 φορές ή 200 mg × 1 φορά ημερησίως.

6.3 Πυρετός σε Παιδιά

  • Ιβουπροφαίνη σιρόπι: 5–10 mg/kg βάρους ανά δόση, κάθε 6–8 ώρες (μέγιστο 40 mg/kg/ημέρα).

  • Παρακεταμόλη: προσθήκη για επιπλέον πιθανή δράση.

6.4 Δυσμηνόρροια

  • Μεφεναμικό οξύ: 500 mg × 1 φορά, 250 mg κάθε 6 ώρες για 2–3 ημέρες.

  • Δοσολογία (ενήλικες):
    400 mg, δισκίο, κάθε 6 ώρες (μέγιστο1200 mg/ημέρα)

    7. Παρενέργειες & Διαχείριση

    ΜΣΑΦ- μηχανισμός δράσης παρεν'εργειες

    7.1 Γαστρεντερικές

    • Δυσπεψία: 20–30% χρηστών

    • Έλκη/Γαστρορραγία: 1–5% σε μακροχρόνια χρήση

    • Διαχείριση: προσθήκη PPIs (ομεπραζόλη 20 mg/ημέρα) ή H₂ αναστολέων

    7.2 Νεφρικές

    • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια: σε αφυδάτωση ή καρδιακή ανεπάρκεια

    • Διαχείριση: παρακολούθηση κρεατινίνης και ηλεκτρολυτών

    7.3 Καρδιαγγειακές

    • Υπέρταση: άνοδος 5–10 mmHg στην ΑΠ

    • Θρομβωτικά επεισόδια: ιδιαίτερα με COX-2

    • Διαχείριση: εναλλακτικά ΜΣΑΦ ή μείωση δόσης

    7.4 Αλλεργικές Αντιδράσεις

    • Άσθμα, αναφυλαξία, δερματικά εξανθήματα

    • Διαχείριση: άμεση διακοπή και χορήγηση αδρεναλίνης/αντιϊσταμινικών

      Ναπροξένη SR: 500 mg × 1 φορά ημερησίως.


    8. Αντενδείξεις & Προφυλάξεις

    1. Ιστορικό Πεπτικού Έλκους / Γαστρορραγίας

    2. Σοβαρή Καρδιακή Ανεπάρκεια (NYHA III–IV)

    3. Σοβαρή Νεφρική / Ηπατική Ανεπάρκεια

    4. Υπερευαισθησία σε ΜΣΑΦ ή Ασπιρίνη

    5. Τρίτο Τρίμηνο Κύησης (κίνδυνος κλεισίματος αρτηριακού πόρου εμβρύου)

    Internal link: Κύηση & Φάρμακα


    9. Αλληλεπιδράσεις Φαρμάκων

    Συνηθισμένη ΣυγχορήγησηΕπίδρασηΣυστάσεις
    ΜΣΑΦ + SSRIsΑυξημένος γαστρεντερικός κίνδυνοςΠροσθήκη PPI
    ΜΣΑΦ + Αντιπηκτικά (Βαρφαρίνη)Αυξημένη αιμορραγίαΣυχνός έλεγχος INR
    ΜΣΑΦ + ACEi/ARBsΜείωση αντιυπερτασικής δράσηςΠαρακολούθηση ΑΠ
    ΜΣΑΦ + ΛίθιοΑυξημένη συγκέντρωση λίθιουΈλεγχος επιπέδων λίθιου
    ΜΣΑΦ + ΜεθοτρεξάτηΑυξημένη τοξικότητα μεθοτρεξάτηςΔιακοπή ΜΣΑΦ ή μείωση δόσης μεθοτρεξάτης

10. Ειδικοί Πληθυσμοί

10.1 Παιδιά

  • Χρησιμοποιούμε κυρίως ιβουπροφαίνη σιρόπι και παρακεταμόλη.

  • Προσοχή σε σύνδρομο Reye (σε ασπιρίνη).

10.2 Έγκυες

  • 1ο & 2ο τρίμηνο: προτιμάται ακεταμινοφαίνη/παρακεταμόλη.

  • 3ο τρίμηνο: αποφυγή ΜΣΑΦ — κίνδυνος κλεισίματος αρτηριακού πόρου.

10.3 Ηλικιωμένοι

  • Αυξημένος κίνδυνος γαστρεντερικών και νεφρικών επιπλοκών.

  • Προστασία με PPIs, προτίμηση σε εκλεκτικούς COX-2.

10.4 Νεφρική & Ηπατική Νόσος

  • Μείωση δόσης ή αποφυγή ΜΣΑΦ σε GFR < 30 ml/min.

  • Σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια: αποφυγή.


11. Συνδυαστική Χρήση με Άλλες Θεραπείες

  • ΜΣΑΦ + Παυσίπονα μη-ΜΣΑΦ (παρακεταμόλη): συνεργιστική αναλγησία

  • ΜΣΑΦ + Οπιοειδή: χρήση σε μετεγχειρητικό άλγος (μείωση δόσης οπιοειδών)

  • Τοπικά ΜΣΑΦ + Στομαχικά: κρέμες/gel (δικλοφενάκη gel 1%) για τοπικά άλγη

  • Ενδοαρθρικές Ενέσεις ΜΣΑΦ: πειραματικές θεραπείες σε οστεοαρθρίτιδα


12. Κλινικές Μελέτες & Τεκμηρίωση

12.1 Μετα-αναλύσεις

  • Μετα-ανάλυση 25 RCTs έδειξε μείωση πόνου κατά 30–50% σε οξεία οδοντιατρικά άλγη με ιβουπροφαίνη 400 mg vs placebo.

  • Συστηματική ανασκόπηση 40 μελετών σε ρευματοειδή αρθρίτιδα: ισοδύναμη αποτελεσματικότητα δικλοφενάκης vs ναπροξένη, με διαφορετικό προφίλ παρενεργειών.

12.2 Οδηγίες EULAR & ACR

  • Συνιστούν συνδυασμό ΜΣΑΦ με DMARDs (Methotrexate) σε πρώιμη ρευματοειδή αρθρίτιδα.

  • Οδηγίες ACR 2024: χρήση εκλεκτικών COX-2 σε ασθενείς με ιστορικό γαστρικού έλκους.


13. Σύγχρονες Εξελίξεις & Μελλοντικές Προοπτικές

Η έρευνα στα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη αναλγητικά (ΜΣΑΦ) παραμένει ιδιαίτερα πλούσια και διεπιστημονική, με στόχο την αύξηση της αποτελεσματικότητας και τη μείωση των ανεπιθύμητων ενεργειών. Ακολουθούν οι πιο πρόσφατες τάσεις και μελλοντικές κατευθύνσεις:


1. Νανοτεχνολογία & Συστήματα Φαρμακομεταφοράς

  • Λιποσωμιακά σωματίδια: Επιτρέπουν στοχευμένη απελευθέρωση του ΜΣΑΦ στην περιοχή φλεγμονής, περιορίζοντας τη συστηματική έκθεση και τις γαστρεντερικές παρενέργειες.

  • Νανοσύνθετα πολυμερή: Υλικά με ελεγχόμενη διάσπαση (π.χ. PLGA, chitosan) που απελευθερώνουν το φάρμακο σε παρατεταμένο χρονικό διάστημα.

  • Μεταλλικές νανοσωματίδες (χρυσού, σιδήρου): Συνδυάζουν διαγνωστική απεικόνιση (MRI) με θεραπεία (θερμοθεραπεία + ΜΣΑΦ) — ερευνητικό στάδιο.


2. Διπλοί Αναστολείς (Dual Inhibitors)

  • COX/5-LOX αναστολείς: Στόχευση τόσο της κυκλοοξυγενάσης όσο και της λιποξιγενάσης για μειωμένη σύνθεση προσταγλανδινών και λευκοτριενίων, με καλύτερο αντιφλεγμονώδες προφίλ.

  • COX-2/mPGES-1 αναστολείς: Επιλεκτική αναστολή της ενζυμικής σύνθεσης PGE₂, διατηρώντας προσταγλανδίνες με προστατευτικό ρόλο (π.χ. PGI₂).


3. Φαρμακογενετική & Βιοδείκτες

  • CYP2C9 πολυμορφισμοί: Γνωρίζοντας τον γονότυπο ενός ασθενούς, προσαρμόζεται η δόση (π.χ. μείωση σε ασθενείς με αργό μεταβολισμό).

  • Γενετικοί δείκτες πρόβλεψης γαστρικής τοξικότητας: Ανάπτυξη panel SNPs για εκτίμηση κινδύνου έλκους πριν από χορήγηση ΜΣΑΦ.

  • MiRNA signature: Κατευθύνει την επιλογή σκευάσματος και παρακολούθηση ανταπόκρισης στη θεραπεία.


4. Προσωποποιημένη Δοσολογία & Βελτιστοποίηση

  • AI-driven αλγόριθμοι: Μοντέλα μηχανικής μάθησης που προβλέπουν την ιδανική δόση για κάθε ασθενή βάσει κλινικών, εργαστηριακών και δημογραφικών δεδομένων.

  • Ψηφιακές εφαρμογές: Mobile apps που υπενθυμίζουν δόσεις, καταγράφουν συμπτωματολογία και ειδοποιούν τον ιατρό σε απόκλιση από την προβλεπόμενη πορεία.


5. Νέοι Μη–COX Στόχοι

  • EP₂/EP₄ υποδοχείς: Ανταγωνιστές υποδοχέα PGE₂ που δρουν χωρίς να επηρεάζουν COX, ελαχιστοποιώντας γαστρεντερική τοξικότητα.

  • TRP κανάλια (π.χ. TRPV₁): Ρυθμίζονται για μείωση νευρογενούς φλεγμονής.

  • NLRP₃ inflammasome: Στόχευση μοριακών συμπλόκων που ενεργοποιούν φλεγμονώδεις κασπάσες.


6. Τοπικές & Βιοδιασπώμενες Φορμά

  • Ενδοαρθρικές μικροσφαίρες: Μακράς απελευθέρωσης εμφυτεύματα σε αρθρώσεις με οστεοαρθρίτιδα.

  • Δερματικά αυτοδιαλυόμενα επιθέματα: Patch με βιοδιασπώμενα υλικά που απελευθερώνουν το φάρμακο ελεγχόμενα, χωρίς μεταφορά συστηματικά.


7. Συνδυαστικές & Υβριδικές Θεραπείες

  • ΜΣΑΦ + Βιολογικοί Παράγοντες: Συνεργιστική μείωση φλεγμονής σε ρευματοειδή αρθρίτιδα, με ελαττωμένο φορτίο βιολογικού παράγοντα.

  • Φαρμακολογικός επαναπροσδιορισμός (drug repurposing): Δοκιμές πειραματικών συνδυασμών ΜΣΑΦ με αντιιικά ή αντικαρκινικά φάρμακα για αντιφλεγμονώδη δράση στον καρκίνο.


8. Κλινικές Δοκιμές & Μετάφραση στην Πράξη

  • Φάση II/III μελετών για νέα COX-2/mPGES-1 διπλά μόρια αναμένεται να ολοκληρωθούν έως το 2026.

  • Διεθνείς συνέργειες (EU Horizon Europe) για ανάπτυξη βιοδείκτών πρόβλεψης τοξικότητας σε πραγματικό χρόνο.


9. Μελλοντικές Προοπτικές

  1. Πλήρως εξατομικευμένες θεραπείες με ενσωμάτωση γενετικών, μεταβολομικών και ψηφιακών δεδομένων.

  2. «Έξυπνα» εμφυτεύματα που χορηγούν ΜΣΑΦ σε απόκριση σε βιοσήματα φλεγμονής (π.χ. pH, οξεοβασικά επίπεδα).

  3. Σταυροειδή πρωτόκολλα όπου ΜΣΑΦ λειτουργούν ως adjuvant (ενίσχυση) σε ανοσοθεραπείες καρκίνου και φλεγμονωδών νόσων.

  4. Ολιστική διαχείριση πόνου: συνδυασμός ΜΣΑΦ, φυσικοθεραπείας, ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων και wearables για παρακολούθηση κινητικότητας.


Η διεπιστημονική συνεργασία φαρμακολόγων, γενετιστών, μηχανικών υλικών και κλινικών γιατρών υπόσχεται ότι η επόμενη γενιά ΜΣΑΦ θα είναι πιο αποτελεσματική, πιο ασφαλής και τελικά προσαρμοσμένη στις ανάγκες του κάθε ασθενή.


14. Κατευθυντήριες Οδηγίες Επιστημονικών Εταιρειών

Κατευθυντήριες Οδηγίες Επιστημονικών Εταιρειών

Παρακάτω παρατίθενται οι κύριες συστάσεις των σημαντικότερων εθνικών και διεθνών επιστημονικών εταιρειών σχετικά με τη χρήση των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών αναλγητικών (ΜΣΑΦ).


1. EULAR (European League Against Rheumatism) – 2023

  • Πλαίσιο: Ρευματοειδής αρθρίτιδα, οστεοαρθρίτιδα, σπονδυλαρθρίτιδα

  • Συστάσεις:

    • Χρήση ΜΣΑΦ ως πρόσθετη θεραπεία για συμπτωματική ανακούφιση του πόνου, σε χαμηλότερες δόσεις και συντομότερη διάρκεια.

    • Σε ασθενείς υψηλού γαστρεντερικού κινδύνου, συνύπαρξη PPI ή επιλογή εκλεκτικών COX-2.

    • Τακτική επανεκτίμηση κινδύνου καρδιαγγειακών και νεφρικών επιπλοκών κάθε 3–6 μήνες.

    • Αποφυγή ταυτόχρονης χρήσης δύο ή περισσότερων ΜΣΑΦ για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.


2. ACR (American College of Rheumatology) – 2024

  • Πλαίσιο: Ρευματοειδής αρθρίτιδα, οστεοαρθρίτιδα γόνατος/ισχίου

  • Συστάσεις:

    • ΜΣΑΦ πρώτης γραμμής μόνο για επεισοδιακή ανακούφιση πόνου, χωρίς διαγνωσμένη καρδιακή ανεπάρκεια ή σοβαρή νεφρική βλάβη.

    • Σε οστεοαρθρίτιδα γόνατος/ισχίου, προτίμηση τοπικών ΜΣΑΦ (gel, κρέμες) πριν από τη συστηματική χορήγηση.

    • Συνδυασμός ΜΣΑΦ με DMARDs (π.χ. μεθοτρεξάτη) σε ρευματοειδή αρθρίτιδα, με λήψη γαστρικής προστασίας σε ασθενείς με ιστορικό έλκους.

    • Σύσταση μη-χρονικής συνεχούς αλλά «κατά απαίτηση» (on-demand) χορήγησης για μείωση συστηματικής τοξικότητας.


3. NICE (National Institute for Health and Care Excellence, Ηνωμένο Βασίλειο) – 2022

  • Πλαίσιο: Οστεοαρθρίτιδα, οξύς μυοσκελετικός πόνος

  • Συστάσεις:

    • Τοπικά ΜΣΑΦ (δικλοφενάκη gel ή ναπροξένη κρέμα) ως πρώτη επιλογή για οστεοαρθρίτιδα γόνατος/χεριού.

    • Αν τα τοπικά αποτύχουν, στοματικά ΜΣΑΦ με παράλληλη χορήγηση PPIs σε ασθενείς άνω των 65 ετών ή με ιστορικό γαστρικού έλκους.

    • Ενημέρωση ασθενούς για συμπτώματα εγκαίρως (μελάνιασμα κοπράνων, δυσπεψία) και ενθάρρυνση αναφοράς σε φροντιστή υγείας.


4. ASAS (Assessment of SpondyloArthritis international Society) – 2021

  • Πλαίσιο: Αξιακή σπονδυλαρθρίτιδα (ankylosing spondylitis)

  • Συστάσεις:

    • ΜΣΑΦ πρώτης γραμμής για ανακούφιση από τον άλγος οσφυϊκής μοίρας.

    • Συνεχής vs On-demand: επιλογή «on-demand» σε ήπια συμπτωματολογία, «συνεχή» σε ενεργές φλεγμονώδεις περιόδους, πάντα με περιοδική εκτίμηση νεφρικής λειτουργίας.


5. WHO (World Health Organization) – Pain Relief Ladder

  • Πλαίσιο: Γενικά οξύ και χρόνιο άλγος πέραν των 12 ετών

  • Συστάσεις:

    • Step 1: ΜΣΑΦ (ή παρακεταμόλη) για ήπιο πόνο.

    • Step 2–3: Προσθήκη ήπιας/ισχυρής οπιοειδούς αγωγής πάντα σε συνδυασμό με ΜΣΑΦ για συνεργιστική δράση, με έλεγχο αναπνευστικής λειτουργίας.

    • Σε παιδιά και ηλικιωμένους, προτίμηση παρακεταμόλης λόγω μειωμένου προφίλ τοξικότητας.


Συνοπτικά, οι κύριες κατευθυντήριες:

  • Χαμηλότερες δόσεις για τη συντομότερη διάρκεια

  • Προστασία γαστρικού βλεννογόνου σε επιβαρυμένους ασθενείς

  • Προτιμήστε τοπικά ΜΣΑΦ όπου είναι εφικτό

  • Τακτική παρακολούθηση νεφρικής, καρδιαγγειακής λειτουργίας και συμπτωμάτων γαστρορραγίας

  • Αποφυγή χορήγησης >1 ΜΣΑΦ ταυτόχρονα

Με την εφαρμογή αυτών των οδηγιών, διασφαλίζουμε βέλτιστη θεραπευτική αποτελεσματικότητα και ελαχιστοποίηση των κινδύνων στους ασθενείς.


15. Κλινικά Παραδείγματα

Παρακάτω παρουσιάζονται μερικά αντιπροσωπευτικά κλινικά σενάρια που απεικονίζουν την ορθή χρήση των Μη Στεροειδών Αντιφλεγμονωδών Αναλγητικών (ΜΣΑΦ) σε διάφορες παθολογικές καταστάσεις.


Case 1: Οξύς οδοντιατρικός πόνος

  • Άτομο: Γυναίκα, 32 ετών

  • Ιστορικό: Εξαγωγή γομφίου χωρίς επιπλοκές

  • Σχήμα θεραπείας:

    • Ιβουπροφαίνη 400 mg από το στόμα, 1 δισκίο, κάθε 6 ώρες για 48 ώρες

    • Εναλλακτικά παράλληλα: Παρακεταμόλη 1 g κάθε 8 ώρες (αν εμφανιστεί έντονος πόνος)

  • Αποτέλεσμα:

    • Έντονη μείωση του άλγους ήδη 30’ μετά τη λήψη

    • Μηδενικές γαστρεντερικές ενοχλήσεις λόγω λήψης μαζί με τροφή

  • Σημείωση: Η θεραπεία διακόπηκε μετά 2 ημέρες, καθώς η φλεγμονή υποχώρησε πλήρως.


Case 2: Οστεοαρθρίτιδα γονάτου

  • Άτομο: Άνδρας, 58 ετών

  • Ιστορικό: Χρόνια οστεοαρθρίτιδα γονάτων (Grade II–III), χωρίς έλκη στομάχου

  • Σχήμα θεραπείας:

    • Δικλοφενάκη 50 mg × 2 φορές/ημέρα για 3 μήνες

    • Προστασία γαστρικού βλεννογόνου με ομεπραζόλη 20 mg × 1 φορά/ημέρα

    • Παράλληλη φυσιοθεραπεία 2 φορές/εβδομάδα

  • Αποτέλεσμα:

    • Μείωση πόνου κατά 60–70% (VAS από 7/10 σε 2–3/10)

    • Βελτίωση κινητικότητας και ποιότητας ζωής

  • Παρακολούθηση:

    • Μηνιαίος έλεγχος κρεατινίνης και ηπατικών ενζύμων

    • Καμία νεφρική ή γαστρική επιπλοκή παρατηρήθηκε


Case 3: Οξύς μυϊκός σπασμός στη μέση

  • Άτομο: Γυναίκα, 45 ετών, γραφική εργασία

  • Ιστορικό: Οξύς πόνος στη μέση μετά από μακρά ορθοστασία

  • Σχήμα θεραπείας:

    • Ναπροξένη 500 mg αρχική δόση, 250 mg μετά από 12 ώρες επί ανάγκης, έως 48 ώρες

    • Τοπική εφαρμογή γέλης Δικλοφενάκης 1% δύο φορές/ημέρα

  • Αποτέλεσμα:

    • Άμεση ανακούφιση από τον σπασμό (μέσα σε 1 ώρα)

    • Μείωση τοπικού οιδήματος

  • Σημείωση: Συνιστάται ενίσχυση με ήπια διατάσεις και θερμικές εφαρμογές.


Case 4: Δυσμηνόρροια με χρόνια συμπτωματολογία

  • Άτομο: Γυναίκα, 28 ετών

  • Ιστορικό: Έντονοι μηνιαίοι πόνοι εμμηνόρροιας για πάνω από 5 χρόνια

  • Σχήμα θεραπείας:

    • Μεφεναμικό οξύ 500 mg × 1 φορά με την έναρξη των συμπτωμάτων

    • Συνεχής λήψη 250 mg κάθε 6 ώρες για 2–3 ημέρες

  • Αποτέλεσμα:

    • Άμεση και σημαντική μείωση των κράμπων (VAS από 8/10 σε 3/10)

    • Βελτιωμένη καθημερινή λειτουργικότητα καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου

  • Παρατήρηση:

    • Εάν ο πόνος παραμένει, συνιστάται υπερηχογράφημα πυέλου για αποκλεισμό δευτεροπαθών αιτιών.


Case 5: Οξύς μετεγχειρητικός πόνος μετά από αρθροσκόπηση γόνατος

  • Άτομο: Άνδρας, 50 ετών

  • Ιστορικό: Αρθροσκοπική αποκατάσταση μηνίσκου

  • Σχήμα θεραπείας:

    • Σελεκοξίμπη 200 mg × 1 φορά ημερησίως, για 5 ημέρες

    • Προσθήκη παρακεταμόλης 1 g × 4 φορές/ημέρα

  • Αποτέλεσμα:

    • Επαρκής αναλγησία χωρίς οπιοειδή

    • Ελάχιστες γαστρεντερικές ενοχλήσεις λόγω εκλεκτικότητας COX-2

  • Συχνοί έλεγχοι:

    • Παρακολούθηση αρθρικού οιδήματος και λειτουργικής αποκατάστασης


Κάθε ένα από τα παραπάνω παραδείγματα αναδεικνύει τη σημασία της εξατομίκευσης της θεραπείας με ΜΣΑΦ, της σωστής δοσολογίας, και της τακτικής παρακολούθησης για την ελαχιστοποίηση των κινδύνων και τη μεγιστοποίηση του οφέλους του ασθενούς.


Κύριοι Τύποι & Παραδείγματα

ΟμάδαΠαράδειγμαΤυπική Δόση (Ενήλικες)
Προπιονικά οξέαΙβουπροφαίνη (Ibuprofen)200–400 mg κάθε 4–6 ώρες
Φαινοπροπιονικά οξέαΝαπροξένη (Naproxen)250–500 mg κάθε 8–12 ώρες
ΟξικάΔικλοφενάκη (Diclofenac)50 mg 2–3 φορές/ημέρα
ΑνιλινοπαραγενούςΜεφεναμικό οξύ (Mefenamic)500 mg 3 φορές/ημέρα
Στεροειδείς COX-2 εκλεκτικοίΣελεκοξίμπη (Celecoxib)100–200 mg/ημέρα

16. Ενδείξεις & Δοσολογία

  1. Οξύς πόνος: κεφαλαλγία, μυοσκελετικός πόνος, δοντιϊκός πόνος

  2. Χρόνιες φλεγμονώδεις παθήσεις: οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδής αρθρίτιδα

  3. Πυρετός: σε λοιμώξεις ή μετά από εμβολιασμό

  4. Δυσμηνόρροια: συχνή ένδειξη για ΜΣΑΦ

Γενικές οδηγίες δοσολογίας

  • Ξεκινήστε με τη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση.

  • Μην υπερβαίνετε τη μέγιστη ημερήσια δόση του εκάστοτε φαρμάκου.

  • Πάρτε το φάρμακο με τροφή για να μειώσετε το γαστρεντερικό ερεθισμό.


17. Παρενέργειες & Κίνδυνοι

  1. Γαστρεντερικές ενοχλήσεις

    • Δυσπεψία, έλκη στομάχου–12δακτύλου, γαστρορραγία

  2. Νεφρική δυσλειτουργία

    • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια σε ευπαθείς ασθενείς

  3. Καρδιαγγειακός κίνδυνος

    • Αυξημένος κίνδυνος θρομβώσεων (ειδικά με COX-2 εκλεκτικούς)

  4. Υπέρταση & Κατακράτηση Υγρών

  5. Αλλεργικές αντιδράσεις

    • Ασθματική κρίση, δερματικά εξανθήματα


18. Αντενδείξεις

  • Ιστορικό γαστρεντερικών ελκών ή σοβαρών αιμορραγιών

  • Σοβαρή καρδιακή, ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια

  • Υπερευαισθησία σε ΜΣΑΦ ή ασπιρίνη

  • Τρίτο τρίμηνο κύησης (κίνδυνος κλεισίματος αρτηριακού πόρου εμβρύου)


19. Αλληλεπιδράσεις με Άλλα Φάρμακα

Οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ ΜΣΑΦ και άλλων φαρμάκων μπορεί να είναι φαρμακοκινητικές (επηρεάζουν την απορρόφηση, κατανομή, μεταβολισμό ή απέκκριση) ή φαρμακοδυναμικές (συνεργικές/ανταγωνιστικές επιδράσεις στην ίδια φυσιοπαθολογική διαδρομή). Παρακάτω παρουσιάζονται οι σημαντικότερες αλληλεπιδράσεις, ο μηχανισμός τους και πρακτικές συμβουλές διαχείρισης:


1. Αντιπηκτικά & Αντιαιμοπεταλιακά

ΦάρμακοΕπίδρασηΜηχανισμόςΔιαχείριση
Βαρφαρίνη↑ Κίνδυνος αιμορραγίαςΜΣΑΦ εξασθενίζουν τον πλακουντιακό φραγμό μέσω COX-1Παρακολούθηση INR, χρήση PPI, ελαφρύτερη δόση ΜΣΑΦ
Ασπιρίνη (χαμηλή δόση)↓ Αντιθρομβωτική δράση/ ↑ Γαστρικός κίνδυνοςΑθροιστική αναστολή COX-1Αποφυγή ταυτόχρονης μεγάλης δόσης ΜΣΑΦ, ενίσχυση γαστρικής προστασίας

2. Αντιυπερτασικά & Καρδιολογικά

ΦάρμακοΕπίδρασηΜηχανισμόςΔιαχείριση
ACE αναστολείς (π.χ. εναλαπρίλη)↓ Αντιυπερτασική δράσηΜΣΑΦ μειώνουν παραγωγή προσταγλανδινών → αγγειοσύσπαση νεφρικών αγγείωνΈλεγχος ΑΠ, χρήση εναλλακτικού παυσίπονου
ARBs (π.χ. λοσαρτάνη)↓ Αντιυπερτασική δράσηΠαρόμοιο με ACEiΤακτικός έλεγχος νεφρικής λειτουργίας
Διουρητικά (π.χ. φουροσεμίδη)↓ Διουρητική δράσηΑναστολή προσταγλανδινών → κατακράτηση νατρίουΠαρακολούθηση βάρους, ηλεκτρολυτών

3. Ψυχιατρικά φάρμακα

ΦάρμακοΕπίδρασηΜηχανισμόςΔιαχείριση
SSRIs (π.χ. σερτραλίνη)↑ Γαστρεντερικός κίνδυνοςΣυνδυασμός → μειωμένη αιμόσταση βλεννογόνουΠροσθήκη PPI, παρακολούθηση συμπτωμάτων
Λίθιο↑ Επίπεδα λίθιου → τοξικότηταΜΣΑΦ μειώνουν νεφρική κάθαρση λίθιουΣυχνός έλεγχος επιπέδων λίθιου, προσαρμογή δόσης

4. Ρευματολογικά & Ανοσοκατασταλτικά

ΦάρμακοΕπίδρασηΜηχανισμόςΔιαχείριση
Μεθοτρεξάτη↑ Τοξικότητα μεθοτρεξάτηςΜειωμένη νεφρική απέκκρισηΜείωση δόσης μεθοτρεξάτης, έλεγχος ηπατικών/αιμοποιητικών δεικτών
Κορτικοστεροειδή↑ Κίνδυνος γαστρικών ελκώνΣυνδυαστική πρόκληση βλεννογονικής βλάβηςΠροστασία με PPIs, παρακολούθηση για έλκη

5. Οπιοειδή

  • Συνδυασμός ΜΣΑΦ + Οπιοειδών

    • Ωφέλεια: συνεργιστική αναλγησία → δυνατότητα μείωσης δοσολογίας οπιοειδών

    • Κίνδυνος: αυξημένη καταστολή ΚΝΣ / αναπνοής (κυρίως με ισχυρά οπιοειδή)

    • Διαχείριση: σταδιακή τήρηση δόσεων, έλεγχος αναπνευστικού ρυθμού


6. Μη Στεροειδή Παυσίπονα (Παρακεταμόλη)

  • Παρακεταμόλη + ΜΣΑΦ

    • Ωφέλεια: συμπληρωματική δράση, ασφαλέστερη για στομάχι

    • Κίνδυνος: τοξικότητα ήπατος (παρακεταμόλη) σε υπερδοσολογία

    • Διαχείριση: τήρηση ορίων δοσολογίας (παρακεταμόλη ≤4 g/ημέρα)


7. Φαρμακευτικά Σκευάσματα με Λήψη μέσω Διαδερμικών Εφαρμογών

  • ΜΣΑΦ gel/patch + από του στόματος

    • Ωφέλεια: ενισχυμένη τοπική δράση, χαμηλότερη συστηματική δόση

    • Κίνδυνος: ερεθισμός δέρματος, αθροιστική συστηματική απορρόφηση

    • Διαχείριση: εναλλαγή θέσης εφαρμογής, περιορισμένη διάρκεια χρήσης


8. Βιταμίνες & Συμπληρώματα

  • Ω3 λιπαρά οξέα: ενδεχομένως υποστηρικτική αντιφλεγμονώδης δράση — δεν παρατηρούνται κλινικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις με ΜΣΑΦ.

  • Βιταμίνη Ε / Ginkgo biloba: αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας σε συνδυασμό με ΜΣΑΦ — παρακολούθηση αιμορραγικών δεικτών.


20. Οδηγίες Διαχείρισης & Συμβουλές

  1. Έλεγχος Ιστορικού

    • Πάντα να ελέγχετε το πλήρες φαρμακευτικό ιστορικό του ασθενούς για πιθανές αλληλεπιδράσεις.

  2. Αντικατάσταση ή Προσαρμογή Δόσης

    • Σε υψηλού κινδύνου συνδυασμούς, προτιμήστε εναλλακτικά αναλγητικά ή μειώστε τη δόση ΜΣΑΦ.

  3. Χρήση PPIs / H₂ Αναστολέων

    • Προστατέψτε τον γαστρικό βλεννογόνο όταν συνδυάζονται ΜΣΑΦ με αντιπηκτικά, SSRIs, κορτικοστεροειδή.

  4. Παρακολούθηση Εργαστηριακών Δεικτών

    • INR σε αντιπηκτικά, κρεατινίνη/ ηλεκτρολύτες σε νεφρικούς κινδύνους, ηπατικά ένζυμα σε μεθοτρεξάτη.

  5. Ενημέρωση Ασθενούς

    • Δώστε σαφείς οδηγίες για συμπτώματα κινδύνου (μαύρα κόπρανα, δύσπνοια, έντονος πονοκέφαλος) και πότε να ζητήσει ιατρική βοήθεια.

Με την προσεκτική διαχείριση των αλληλεπιδράσεων, εξασφαλίζουμε ότι τα ΜΣΑΦ θα παραμείνουν ασφαλής και αποτελεσματική θεραπεία, χωρίς απρόσμενες επιπλοκές.


21. Συμβουλές Ασφαλούς Χρήσης

  1. Χρήση για τη συντομότερη δυνατή περίοδο.

  2. Ελέγξτε τη νεφρική λειτουργία σε μακροχρόνια χορήγηση.

  3. Μη συνδυάζετε ταυτόχρονα διαφορετικά ΜΣΑΦ χωρίς ιατρική οδηγία.

  4. Αποφύγετε την υπέρβαση της συνιστώμενης δόσης.

  5. Συμβουλευτείτε ιατρό αν έχετε υποκείμενα νοσήματα ή λαμβάνετε άλλα φάρμακα.


22. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

1. Μπορώ να παίρνω ΜΣΑΦ καθημερινά;

Δεν συνιστάται η καθημερινή μακροχρόνια χρήση χωρίς ιατρική παρακολούθηση. Η παρατεταμένη χορήγηση αυξάνει τον κίνδυνο γαστρεντερικών ελκών, νεφρικής βλάβης και καρδιαγγειακών επιπλοκών.

2. Ποιο ΜΣΑΦ είναι πιο ασφαλές για το στομάχι;

Οι εκλεκτικοί αναστολείς COX-2 (π.χ. σελεκοξίμπη) έχουν χαμηλότερο γαστρεντερικό κίνδυνο, αλλά απαιτούν συνοδεία γαστρικής προστασίας (π.χ. PPI) σε ασθενείς με ιστορικό έλκους.

3. Μπορώ να συνδυάσω διαφορετικά ΜΣΑΦ;

Δεν συνιστάται—ο συνδυασμός αυξάνει την τοξικότητα και τις παρενέργειες. Επιλέξτε ένα ΜΣΑΦ και προσαρμόστε τη δοσολογία του.

4. ΜΣΑΦ και αλκοόλ: τι πρέπει να γνωρίζω;

Ο συνδυασμός αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο γαστρικής αιμορραγίας. Αποφύγετε το αλκοόλ ή περιορίστε το στο ελάχιστο κατά τη διάρκεια λήψης ΜΣΑΦ.

5. Μπορούν τα ΜΣΑΦ να επηρεάσουν την αρτηριακή πίεση;

Ναι, μπορεί να αυξήσουν την αρτηριακή πίεση λόγω κατακράτησης νατρίου-υγρών και αγγειοσύσπασης. Σε υπερτασικούς ασθενείς, απαιτείται τακτική παρακολούθηση.

6. Τι να κάνω σε περίπτωση υπερδοσολογίας ΜΣΑΦ;

Αναζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο, κοιλιακό πόνο, αιμορραγία ή νεφρική δυσλειτουργία.

7. ΜΣΑΦ κατά τη διάρκεια εγκυμοσύνης;

Αποφύγετε τα ΜΣΑΦ στο τρίτο τρίμηνο (κίνδυνος κλεισίματος αρτηριακού πόρου). Στα πρώτα δύο τρίμηνα, προτιμήστε παρακεταμόλη και συμβουλευτείτε γυναικολόγο.

8. Υπάρχει εναλλακτική σε περίπτωση αντένδειξης;

Η παρακεταμόλη (ακεταμινοφαίνη) είναι η ασφαλέστερη εναλλακτική για αναλγησία/αντιπυρετική δράση χωρίς αντιφλεγμονώδη ιδιότητα.


Συμπέρασμα
Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη αναλγητικά είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά στην ανακούφιση του πόνου, της φλεγμονής και του πυρετού. Ωστόσο, η σωστή χρήση, η προσεκτική παρακολούθηση για παρενέργειες και η γνώση των αντενδείξεων είναι κρίσιμες για την ασφάλεια του ασθενούς.

Διαβάστε επίσης:


Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα ή έχετε απορίες, αφήστε ένα σχόλιο ή επικοινωνήστε με τον ιατρό/φαρμακοποιό σας.


Το Εργαστήριό μας

Από το 2004 προσφέρουμε διαγνωστικές υπηρεσίες υψηλού επιπέδου με εξελιγμένο ιατρικό εξοπλισμό
και αφοσιωμένο προσωπικό. Δέσμευσή μας είναι η αξιοπιστία, η άμεση και ανθρώπινη φροντίδα σε κάθε ασθενή.

Social Networks

Facebook
Twitter

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι

Επικοινωνία

22310 66841
6972 860905
Έσλιν 19, Λαμία 35100
©2025 Παντελής Αναγνωστόπουλος. All rights reserved.

©2023 Παντελής Αναγνωστόπουλος. All rights reserved.

Μικροβιολογικό Λαμία
Privacy Overview

This website uses cookies so that we can provide you with the best user experience possible. Cookie information is stored in your browser and performs functions such as recognising you when you return to our website and helping our team to understand which sections of the website you find most interesting and useful.