aimopetalia-platelet-count-mikrobiologikolamia-1200x628-1-1200x800.jpg

🩸 Τι είναι τα Αιμοπετάλια;

📅 Αρχική δημοσίευση: 12 Ιουνίου 2025 • 🔄 Τελευταία ενημέρωση: 24 Δεκεμβρίου 2025

🩸 Σε 1 λεπτό – Τι πρέπει να ξέρετε για τα αιμοπετάλια

  • Τα αιμοπετάλια συμμετέχουν στην πήξη του αίματος και την επούλωση.
  • Φυσιολογικές τιμές: περίπου 150.000–450.000 /μL.
  • Χαμηλά ή υψηλά αιμοπετάλια μπορεί να σχετίζονται με λοιμώξεις, φλεγμονή ή αιματολογικές καταστάσεις.


1

Τι είναι τα αιμοπετάλια;

Τα αιμοπετάλιαθρομβοκύτταρα) είναι μικρά,
άχρωμα κυτταρικά στοιχεία του αίματος που διαδραματίζουν
καθοριστικό ρόλο στην αιμόσταση, δηλαδή στον έλεγχο της
αιμορραγίας και στην επούλωση των ιστών.

Παράγονται στον μυελό των οστών από τα
μεγακαρυοκύτταρα και έχουν σχετικά μικρή διάρκεια ζωής,
περίπου 7–10 ημέρες.
Σε περίπτωση αγγειακού τραυματισμού, τα αιμοπετάλια
προσκολλώνται στο σημείο της βλάβης, ενεργοποιούνται και
σχηματίζουν τον αρχικό αιμοστατικό θρόμβο,
ο οποίος περιορίζει την απώλεια αίματος.

Η λειτουργία τους δεν περιορίζεται μόνο στην πήξη.
Τα αιμοπετάλια συμμετέχουν επίσης στη
φλεγμονώδη αντίδραση,
στην αγγειογένεση
και στην αποκατάσταση των ιστών,
μέσω της απελευθέρωσης βιολογικά ενεργών παραγόντων.

Η διατήρηση φυσιολογικού αριθμού και σωστής λειτουργίας
των αιμοπεταλίων είναι απαραίτητη για την ισορροπία μεταξύ
αιμορραγίας και θρόμβωσης.
Διαταραχές στον αριθμό ή τη λειτουργία τους μπορεί να οδηγήσουν
είτε σε αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας είτε σε θρομβωτικές επιπλοκές.

Για τον λόγο αυτό, η αξιολόγηση των αιμοπεταλίων αποτελεί
βασικό δείκτη της αιμόστασης
και σημαντικό μέρος της κλινικής εκτίμησης.
Αποκλίσεις από τα φυσιολογικά όρια μπορεί να σχετίζονται
με παροδικές και καλοήθεις καταστάσεις,
αλλά και με σοβαρότερες αιματολογικές ή συστηματικές παθήσεις.

Στην καθημερινή ιατρική πράξη, η μέτρηση των αιμοπεταλίων
χρησιμοποιείται όχι μόνο για τη διάγνωση,
αλλά και για την παρακολούθηση της πορείας ενός ασθενούς,
την εκτίμηση του κινδύνου αιμορραγίας ή θρόμβωσης και
τη λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων πριν από
χειρουργικές επεμβάσεις ή
φαρμακευτικές αγωγές.


2

Γιατί μετράμε τα αιμοπετάλια;

Η μέτρηση των αιμοπεταλίων αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της
γενικής εξέτασης αίματος και παρέχει κρίσιμες πληροφορίες
για τη λειτουργία της αιμόστασης, δηλαδή την ικανότητα
του οργανισμού να ελέγχει την αιμορραγία και να σχηματίζει
θρόμβους με ασφαλή και ελεγχόμενο τρόπο.

Ο έλεγχος των αιμοπεταλίων βοηθά τον ιατρό να εκτιμήσει:

  • τον κίνδυνο αιμορραγίας ή θρόμβωσης
  • την παρουσία φλεγμονής ή λοίμωξης
  • πιθανές αιματολογικές διαταραχές ή δυσλειτουργία του μυελού των οστών

Η εξέταση αιμοπεταλίων ζητείται συχνά:

  • σε επεισόδια αιμορραγίας ή εύκολους μώλωπες
  • στην παρακολούθηση οξέων ή χρόνιων λοιμώξεων και φλεγμονωδών καταστάσεων
  • στον έλεγχο αναιμίας ή άλλων αιματολογικών νοσημάτων
  • πριν από χειρουργικές ή επεμβατικές πράξεις, για την εκτίμηση του αιμορραγικού κινδύνου

Επιπλέον, η μέτρηση των αιμοπεταλίων είναι ιδιαίτερα χρήσιμη
στην παρακολούθηση ασθενών που λαμβάνουν
αντιπηκτική ή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή,
καθώς και σε άτομα με γνωστά αιματολογικά ή αυτοάνοσα νοσήματα.

Συνεπώς, ο αριθμός των αιμοπεταλίων δεν αξιολογείται μεμονωμένα,
αλλά στο πλαίσιο της συνολικής κλινικής εικόνας και των
υπόλοιπων εργαστηριακών ευρημάτων.


3

Φυσιολογικές τιμές αιμοπεταλίων

Οι φυσιολογικές τιμές αιμοπεταλίων εκφράζονται ως αριθμός
κυττάρων ανά μικρολίτρο αίματος (χιλ./μL).

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΠληθυσμόςΤιμές (χιλ./μL)
Ενήλικες150 – 450
Παιδιά150 – 450

Μικρές αποκλίσεις μπορεί να μην έχουν κλινική σημασία
και αξιολογούνται πάντα σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα ευρήματα.

Τα όρια αναφοράς μπορεί να παρουσιάζουν μικρές διαφοροποιήσεις
ανάλογα με το εργαστήριο και τη μέθοδο μέτρησης.

Παροδικές μεταβολές μπορεί να παρατηρηθούν μετά από έντονη άσκηση,
αφυδάτωση ή οξείες λοιμώξεις και συνήθως εξομαλύνονται.


4

Χαμηλά αιμοπετάλια (Θρομβοπενία)

Ως θρομβοπενία ορίζεται η μείωση των αιμοπεταλίων κάτω από
150.000/μL. Η βαρύτητα δεν εξαρτάται μόνο από τον αριθμό,
αλλά και από τα συμπτώματα και το υποκείμενο αίτιο.

  • Ήπια: 100.000–150.000/μL (συχνά ασυμπτωματική)
  • Μέτρια: 50.000–100.000/μL (εύκολοι μώλωπες)
  • Σοβαρή: <50.000/μL (αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας)

Σε σοβαρή θρομβοπενία απαιτείται άμεση ιατρική αξιολόγηση,
ιδίως αν συνυπάρχει ενεργός αιμορραγία.

Κλινική σημασία της θρομβοπενίας

Η κλινική σημασία της θρομβοπενίας δεν εξαρτάται αποκλειστικά
από τον αριθμό των αιμοπεταλίων, αλλά και από το
αν εμφανίζονται συμπτώματα αιμορραγίας.

Ασθενείς με ήπια μείωση μπορεί να είναι ασυμπτωματικοί,
ενώ άλλοι με ταχέως μειούμενες τιμές να εμφανίσουν σοβαρές επιπλοκές.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε ασθενείς που λαμβάνουν
αντιπηκτική ή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή,
καθώς ακόμη και μέτρια θρομβοπενία μπορεί να αυξήσει
τον κίνδυνο αιμορραγίας.

⚠️ Σημαντικό – Ψευδώς χαμηλή μέτρηση αιμοπεταλίων

Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα αιμοπετάλια μπορεί να σχηματίζουν συσσωρεύσεις
(σωρούς αιμοπεταλίων)
, με αποτέλεσμα ο αυτόματος αιματολογικός αναλυτής
να τα υποεκτιμά.

Το φαινόμενο αυτό οδηγεί σε ψευδώς χαμηλή μέτρηση αιμοπεταλίων,
χωρίς να υπάρχει πραγματική θρομβοπενία.

Η συχνότερη αιτία είναι η EDTA-εξαρτώμενη ψευδοθρομβοπενία,
κατά την οποία το αντιπηκτικό του σωληναρίου προκαλεί
σχηματισμό σωρών αιμοπεταλίων σε εργαστηριακές συνθήκες (in vitro).

Σε αυτές τις περιπτώσεις, το εργαστήριο προχωρά σε:

  • παρασκευή πλακιδίου περιφερικού αίματος
  • άμεση μικροσκοπική εξέταση

Με τη μικροσκοπική αξιολόγηση αναγνωρίζονται οι
σωροί αιμοπεταλίων και επιβεβαιώνεται ότι
ο πραγματικός αριθμός τους είναι φυσιολογικός.

Η αναγνώριση της ψευδοθρομβοπενίας λόγω σωρών αιμοπεταλίων
είναι κρίσιμη, καθώς αποτρέπει λανθασμένη διάγνωση,
άσκοπες εξετάσεις και αδικαιολόγητη ανησυχία του ασθενούς.


5

Αίτια χαμηλών αιμοπεταλίων

Τα χαμηλά αιμοπετάλια μπορεί να οφείλονται σε
μειωμένη παραγωγή,
αυξημένη καταστροφή ή
αυξημένη κατανάλωση.

  • Λοιμώξεις (κυρίως ιογενείς)
  • Φάρμακα (π.χ. ηπαρίνη, ορισμένα αντιβιοτικά)
  • Αυτοάνοσα νοσήματα (π.χ. ITP)
  • Ηπατικές παθήσεις και υπερσπληνία
  • Ανεπάρκεια Β12 ή φυλλικού οξέος
  • Παθήσεις μυελού των οστών

Η αναγνώριση του αιτίου καθοδηγεί τη σωστή διαγνωστική και θεραπευτική
προσέγγιση.


6

Υψηλά αιμοπετάλια (Θρομβοκυττάρωση)

Ως θρομβοκυττάρωση ορίζεται η αύξηση των αιμοπεταλίων πάνω από
450.000/μL. Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι
αντιδραστική και παροδική.

  • Αντιδραστική: φλεγμονή, λοιμώξεις, σιδηροπενία
  • Πρωτοπαθής: σπάνια, σχετίζεται με μυελοϋπερπλαστικά νοσήματα

Η παρατεταμένη ή πολύ υψηλή αύξηση απαιτεί
αιματολογική εκτίμηση,
ιδίως αν συνυπάρχουν συμπτώματα θρόμβωσης.

Υψηλά αιμοπετάλια και κίνδυνος θρόμβωσης

Σε περιπτώσεις παρατεταμένης ή πολύ υψηλής θρομβοκυττάρωσης,
ο κίνδυνος θρομβωτικών επιπλοκών αυξάνεται,
ιδίως σε άτομα με προϋπάρχοντα καρδιαγγειακά νοσήματα.

Η διάκριση μεταξύ αντιδραστικής και πρωτοπαθούς
θρομβοκυττάρωσης είναι καθοριστική, καθώς στην τελευταία
ενδέχεται να απαιτείται ειδική αιματολογική παρακολούθηση
και στοχευμένη θεραπευτική αντιμετώπιση.


7

Αίτια υψηλών αιμοπεταλίων

Τα υψηλά αιμοπετάλια διακρίνονται σε
αντιδραστική και
πρωτοπαθή θρομβοκυττάρωση.

Συχνά αίτια αντιδραστικής θρομβοκυττάρωσης:

  • οξείες ή χρόνιες φλεγμονές
  • λοιμώξεις (βακτηριακές ή ιογενείς)
  • σιδηροπενία
  • μετεγχειρητική περίοδος ή απώλεια αίματος

Η πρωτοπαθής θρομβοκυττάρωση είναι σπάνια και σχετίζεται
με μυελοϋπερπλαστικά νοσήματα, απαιτώντας
εξειδικευμένο αιματολογικό έλεγχο.


8

Συμπτώματα διαταραχών αιμοπεταλίων

Πολλοί ασθενείς με διαταραχές αιμοπεταλίων είναι
ασυμπτωματικοί και η διαταραχή ανιχνεύεται τυχαία.

Πιθανά συμπτώματα χαμηλών αιμοπεταλίων:

  • εύκολοι μώλωπες
  • αιμορραγία από μύτη ή ούλα
  • παρατεταμένη αιμορραγία μετά από μικροτραυματισμούς

Πιθανά συμπτώματα υψηλών αιμοπεταλίων:

  • κεφαλαλγία ή ζάλη
  • αιμωδίες ή μουδιάσματα στα άκρα
  • σπανιότερα, θρομβωτικά επεισόδια


9

Πότε τα αιμοπετάλια θεωρούνται επικίνδυνα;

Η επικινδυνότητα εξαρτάται από τον αριθμό,
τα συμπτώματα και το υποκείμενο αίτιο.

  • <50.000/μL: αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας
  • <20.000/μL: υψηλός κίνδυνος αυτόματης αιμορραγίας
  • >1.000.000/μL: αυξημένος κίνδυνος θρόμβωσης

Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται
άμεση ιατρική αξιολόγηση.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και ο ρυθμός μεταβολής των αιμοπεταλίων.
Μια απότομη πτώση μπορεί να είναι πιο επικίνδυνη
από μια χρόνια, σταθερή θρομβοπενία.

Ο κίνδυνος διαφοροποιείται ανάλογα με την
κλινική κατάσταση και τη φαρμακευτική αγωγή.


10

Αιμοπετάλια και ειδικές καταστάσεις

Ο αριθμός των αιμοπεταλίων μπορεί να μεταβάλλεται σε ειδικές καταστάσεις,
χωρίς να υποδηλώνει απαραίτητα σοβαρή παθολογία.

  • Εγκυμοσύνη: ήπια μείωση μπορεί να είναι φυσιολογική
  • Παιδική ηλικία: παροδικές μεταβολές μετά από λοιμώξεις
  • Λοιμώξεις: ιογενείς λοιμώξεις μπορεί να προκαλέσουν πτώση
  • Χρόνια νοσήματα: ηπατοπάθειες, αυτοάνοσα

Η ερμηνεία γίνεται πάντα με βάση το
ιατρικό ιστορικό και τα συνοδά ευρήματα.

Σε οξείες λοιμώξεις μπορεί να παρατηρηθεί παροδική πτώση
ή αντιδραστική αύξηση των αιμοπεταλίων.


11

Ποιες εξετάσεις ελέγχονται μαζί με τα αιμοπετάλια;

Η αξιολόγηση των αιμοπεταλίων δεν γίνεται απομονωμένα,
αλλά στο πλαίσιο ενός συνδυαστικού αιματολογικού ελέγχου,
ώστε να ερμηνευθούν σωστά οι αποκλίσεις από τα φυσιολογικά όρια.

Συχνά ελέγχονται παράλληλα:

  • Γενική εξέταση αίματος:
    αιμοσφαιρίνη, αιματοκρίτης και λευκά αιμοσφαίρια
  • Δείκτες φλεγμονής (CRP, ΤΚΕ):
    για λοιμώξεις ή φλεγμονώδεις καταστάσεις
  • Σίδηρος & Φερριτίνη:
    καθώς η σιδηροπενία μπορεί να σχετίζεται με
    αντιδραστική θρομβοκυττάρωση
  • Δείκτες πήξης (PT, aPTT, INR):
    ιδιαίτερα πριν από επεμβάσεις ή σε αιμορραγία
  • Βιταμίνη Β12 & Φυλλικό οξύ:
    σε ανεξήγητη θρομβοπενία ή αναιμία

Σε ειδικές περιπτώσεις, μπορεί να ζητηθούν
εξειδικευμένες εξετάσεις,
όπως επίχρισμα περιφερικού αίματος ή περαιτέρω αιματολογικός έλεγχος.

12Συχνές Ερωτήσεις

Ποιες είναι οι φυσιολογικές τιμές αιμοπεταλίων;

Στους ενήλικες και στα παιδιά, οι φυσιολογικές τιμές κυμαίνονται συνήθως μεταξύ 150.000 και 450.000 ανά μL αίματος. Η ερμηνεία γίνεται πάντα σε συνδυασμό με το ιατρικό ιστορικό.

Πότε τα χαμηλά αιμοπετάλια είναι επικίνδυνα;

Κίνδυνος αιμορραγίας αυξάνεται κυρίως όταν τα αιμοπετάλια πέσουν κάτω από 50.000/μL. Τιμές κάτω από 20.000/μL θεωρούνται επείγουσες και απαιτούν άμεση ιατρική εκτίμηση.

Τα υψηλά αιμοπετάλια σημαίνουν πάντα σοβαρή νόσο;

Όχι. Στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για αντιδραστική θρομβοκυττάρωση λόγω φλεγμονής, λοίμωξης ή σιδηροπενίας. Η επιμονή ή πολύ υψηλές τιμές χρειάζονται διερεύνηση.

Μπορεί το άγχος να επηρεάσει τα αιμοπετάλια;

Το άγχος από μόνο του σπάνια προκαλεί σημαντικές μεταβολές στον αριθμό των αιμοπεταλίων. Έμμεσες επιδράσεις μπορεί να εμφανιστούν μέσω ορμονικών ή φλεγμονωδών μηχανισμών.

Επηρεάζει η διατροφή ή τα συμπληρώματα τα αιμοπετάλια;

Η διατροφή επηρεάζει έμμεσα τα αιμοπετάλια, κυρίως μέσω ανεπάρκειας σιδήρου, Β12 ή φυλλικού οξέος. Η λήψη συμπληρωμάτων γίνεται μόνο μετά από ιατρική σύσταση.

Πόσο συχνά πρέπει να επαναλαμβάνεται ο έλεγχος;

Η συχνότητα επανελέγχου καθορίζεται από τον γιατρό, ανάλογα με τα ευρήματα, τα συμπτώματα και το υποκείμενο αίτιο. Σε παροδικές διαταραχές μπορεί να χρειαστεί επανάληψη σε λίγες εβδομάδες.

Μπορούν τα αιμοπετάλια να επηρεαστούν από φάρμακα;

Ορισμένα φάρμακα μπορεί να επηρεάσουν τον αριθμό ή τη λειτουργία των αιμοπεταλίων, όπως αντιπηκτικά, αντιβιοτικά, αντιεπιληπτικά και χημειοθεραπευτικά σκευάσματα. Η αξιολόγηση γίνεται πάντα από τον θεράποντα ιατρό.

Χρειάζεται νηστεία για την εξέταση αιμοπεταλίων;

Όχι. Η μέτρηση των αιμοπεταλίων γίνεται στο πλαίσιο της γενικής εξέτασης αίματος και δεν απαιτείται νηστεία, εκτός αν συνδυάζεται με άλλες βιοχημικές εξετάσεις.

Πρέπει να ανησυχώ αν τα αιμοπετάλια είναι οριακά εκτός φυσιολογικών τιμών;

Οριακές αποκλίσεις συνήθως δεν αποτελούν λόγο ανησυχίας, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχουν συμπτώματα. Η επανάληψη της εξέτασης και η αξιολόγηση από ιατρό είναι ο σωστός τρόπος προσέγγισης.

13 Κλείστε Ραντεβού

Κλείστε εύκολα εξέταση Αιμοπεταλίων ή δείτε τον πλήρη κατάλογο:
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

14 Βιβλιογραφία & Πηγές

Platelet Count. MedlinePlus, U.S. National Library of Medicine. https://medlineplus.gov/lab-tests/platelet-count/
Thrombocytopenia. Merck Manual Professional Version. https://www.merckmanuals.com/
Thrombocytosis. UpToDate. https://www.uptodate.com/
Αιματολογικές εξετάσεις & δείκτες. Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ). https://eody.gov.gr/
Κατάλογος Εξετάσεων – Αιμοπετάλια. Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας. https://mikrobiologikolamia.gr/katalogos-eksetaseon/

HbsAg-1200x800.jpg

🧬 Τι είναι το HBsAg;

Το HBsAg (Hepatitis B surface antigen – Επιφανειακό Αντιγόνο της Ηπατίτιδας B) είναι η πρώτη και σημαντικότερη ένδειξη λοίμωξης από τον ιό της ηπατίτιδας B (HBV). Ανιχνεύεται στο αίμα λίγες εβδομάδες μετά τη μόλυνση και υποδεικνύει ενεργή παρουσία του ιού στον οργανισμό.


🦠 Πώς λειτουργεί το HBsAg στον οργανισμό;

Το HBsAg αποτελεί το πρωτεϊνικό περίβλημα (επιφανειακή πρωτεΐνη) του ιού HBV. Αν το HBsAg παραμένει στο αίμα για >6 μήνες, αυτό υποδηλώνει χρόνια λοίμωξη. Αν εξαφανιστεί, σημαίνει ανάρρωση ή ανοσία.


🧪 Εξέταση HBsAg – Πότε γίνεται;

Η εξέταση ζητείται σε περιπτώσεις:

    • Προληπτικού ελέγχου (γενικός έλεγχος ή check-up)

    • Πριν από χειρουργείο ή αιμοδοσία

    • Σε εγκύους

    • Σε ασθενείς με αυξημένες τρανσαμινάσες

    • Πριν από χορήγηση ανοσοκατασταλτικής αγωγής

    • Σε άτομα με σεξουαλικές επαφές χωρίς προφύλαξη

    • Σε οροθετικά άτομα ή χρήστες ουσιών

📊 Πίνακας – Ερμηνεία HBsAg


HBsAgΕρμηνείαΕπόμενα βήματα
ΘετικόΕνεργός λοίμωξη HBVΈλεγχος anti-HBc, HBeAg, HBV-DNA
ΑρνητικόΔεν υπάρχει ενεργός HBVΈλεγχος anti-HBs (ανοσία)
Ψευδώς θετικόΣπάνιο σε εγκύους/αυτοάνοσαΕπαλήθευση με PCR ή επαναληπτική μέτρηση

🧬 Συσχετιζόμενοι Δείκτες Ηπατίτιδας B

ΔείκτηςΣημασία
HBsAgΠαρουσία ιού, ενεργός λοίμωξη
anti-HBsΑνοσία (φυσική ή μετά εμβολιασμό)
anti-HBcΠαλαιότερη έκθεση (IgG/IgM)
HBeAgΥψηλή λοιμογόνος ικανότητα
HBV-DNAΙικό φορτίο – μετρά τη συγκέντρωση του ιού

🧠 Οξεία vs Χρόνια Ηπατίτιδα Β

Οξεία Ηπατίτιδα Β

  • Εμφανίζεται 1-4 μήνες μετά από έκθεση

  • Συμπτώματα: Πυρετός, ίκτερος, κόπωση, ανορεξία

  • Συνήθως αυτοϊάται (90% στους ενήλικες)

Χρόνια Ηπατίτιδα Β

  • HBsAg παραμένει >6 μήνες

  • Υπάρχει κίνδυνος:

    • Κίρρωσης

    • Ηπατοκυτταρικού καρκίνου

  • Χρήζει τακτικής παρακολούθησης & θεραπείας


🤰 Εγκυμοσύνη & HBsAg

Τι σημαίνει θετικό HBsAg σε έγκυο;

  • Υπάρχει κίνδυνος κάθετης μετάδοσης από μητέρα → βρέφος

  • Το νεογνό πρέπει να λάβει:

    • HBV εμβόλιο εντός 12 ωρών

    • HBIG (HBV Immune Globulin) ταυτόχρονα

Συνιστάται:

  • Έλεγχος HBsAg σε κάθε έγκυο στο 1ο τρίμηνο

  • Εμβολιασμός γυναικών πριν την κύηση αν δεν έχουν ανοσία


🩸 Ηπατίτιδα B και Αιμοδοσία

  • Άτομα με θετικό HBsAg αποκλείονται μόνιμα από αιμοδοσία

  • Εξετάζονται επίσης anti-HBc και HBV-DNA

  • Ασυμπτωματικοί φορείς μπορούν να παραμείνουν αδιάγνωστοι χωρίς συστηματικό έλεγχο


💉 Εμβόλιο κατά της Ηπατίτιδας Β

  • Περιέχει αντιγόνο HBsAg για πρόκληση ανοσίας

  • Χορηγείται σε:

    • Νεογνά (εντός 24 ωρών από τη γέννηση)

    • Παιδιά (σε 3 δόσεις)

    • Υγειονομικούς, ασθενείς αιμοκάθαρσης, χρόνια πάσχοντες

Έλεγχος Ανοσίας:

  • anti-HBs ≥10 IU/mL = Επαρκής ανοσία

  • <10 IU/mL = Ανάγκη για αναμνηστική δόση


💊 Θεραπεία Χρόνιας Ηπατίτιδας Β

ΑντιιικόΚατηγορίαΣχόλια
TenofovirNRTIΠρώτης γραμμής, ασφαλές
EntecavirNRTIΕπίσης πρώτης γραμμής
Interferon αΙντερφερόνηΠεριορισμένη χρήση σήμερα

➡️ Στόχος: Καταστολή ιικού φορτίου, διατήρηση αρνητικού HBV-DNA, ιδανικά ορομετατροπή HBsAg → anti-HBs

❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Τι σημαίνει θετικό HBsAg;

Ότι υπάρχει ενεργός HBV λοίμωξη (οξεία ή χρόνια). Απαιτεί περαιτέρω έλεγχο με HBV-DNA, anti-HBc κ.ά.

Πόσο καιρό μένει θετικό το HBsAg;

Αν διαρκέσει >6 μήνες = χρόνια ηπατίτιδα. Αν εξαφανιστεί = ανάρρωση.

Μπορώ να εμβολιαστώ αν έχω περάσει HBV;

Όχι. Αν έχεις θετικά anti-HBs από φυσική νόσηση, δεν χρειάζεσαι εμβόλιο.

Είναι μεταδοτικός ο ιός αν έχω μόνο HBsAg θετικό;

Ναι, είσαι δυνητικά μεταδοτικός, ιδιαίτερα αν έχεις και θετικό HBeAg.

Τι σημαίνει να έχω anti-HBc θετικό και HBsAg αρνητικό;

Πιθανή παλαιά λοίμωξη. Αν τα anti-HBs είναι αρνητικά, μπορεί να χρειαστεί εμβολιασμός.

Τι ακριβώς δείχνει το HBsAg;

Το HBsAg είναι η πρωτεΐνη που καλύπτει τον ιό HBV. Ανιχνεύεται στο αίμα όταν υπάρχει ενεργή παρουσία του ιού, είτε σε οξεία είτε σε χρόνια φάση.

Πότε θεωρείται ότι η λοίμωξη γίνεται χρόνια;

Όταν το HBsAg παραμένει θετικό για διάστημα μεγαλύτερο των έξι (6) μηνών, ταξινομείται ως χρόνια ηπατίτιδα B.

Τι σημαίνει να έχω HBsAg θετικό αλλά HBeAg αρνητικό;

Δείχνει ότι ο ιός υπάρχει, αλλά η λοιμογονός ικανότητα (μεταδοτικότητα) μπορεί να είναι χαμηλότερη. Απαιτείται έλεγχος HBV-DNA για επιβεβαίωση.

Είναι δυνατόν να έχω θετικό HBsAg χωρίς συμπτώματα;

Ναι. Πολλοί φορείς παραμένουν ασυμπτωματικοί για χρόνια, αλλά ο ιός εξακολουθεί να προκαλεί βλάβη στο ήπαρ.

Μπορώ να κάνω το εμβόλιο της ηπατίτιδας B αν είμαι HBsAg θετικός;

Όχι. Το εμβόλιο προορίζεται για άτομα χωρίς ενεργή λοίμωξη. Σε θετικούς φορείς απαιτείται ιατρική παρακολούθηση και πιθανή αντιιική αγωγή.

Αν το HBsAg γίνει αρνητικό, είμαι θεραπευμένος;

Συνήθως ναι. Η απώλεια του HBsAg και η εμφάνιση anti-HBs υποδηλώνει ανάρρωση ή λειτουργική ίαση. Ωστόσο, ο ιός μπορεί να παραμένει λανθάνων στο ήπαρ (cccDNA).

Τι είναι τα «ψευδώς θετικά» αποτελέσματα HBsAg;

Σπάνια, ανοσολογικοί παράγοντες (π.χ. αυτοαντισώματα) ή τεχνικά σφάλματα δίνουν θετικό αποτέλεσμα σε μη μολυσμένους. Επιβεβαιώνουμε με PCR HBV-DNA.

Πόσο συχνά πρέπει να ελέγχεται το HBsAg σε χρόνιους φορείς;

Συνήθως κάθε 6–12 μήνες μαζί με ηπατικά ένζυμα (ALT/AST) και HBV-DNA, εκτός αν ο γιατρός συστήσει συχνότερα.

Μπορώ να μεταδώσω τον ιό μέσω θηλασμού;

Ο κίνδυνος είναι εξαιρετικά χαμηλός όταν το νεογνό έχει λάβει εμβόλιο και HBIG. Ο θηλασμός επιτρέπεται γενικά.

Χρειάζομαι ειδική διατροφή αν είμαι HBsAg θετικός;

Δεν υπάρχει ειδική «δίαιτα HBV». Συνίσταται υγιεινή διατροφή, αποφυγή αλκοόλ και προσοχή σε ηπατοτοξικά φάρμακα/βότανα.

Πρέπει να ενημερώσω τον/την σύντροφό μου;

Ναι. Ο HBV μεταδίδεται σεξουαλικά· ο/η σύντροφος πρέπει να ελεγχθεί και να εμβολιαστεί.

Πότε χορηγείται προφυλακτική θεραπεία (HBIG);

Σε νεογνά HBsAg-θετικών μητέρων, σε τυχαία έκθεση (βελόνα) και σε οροαρνητικά άτομα με υψηλού κινδύνου επαφή εντός 24–72 ωρών.

Τι είναι ο «ανενεργός φορέας»;

Άτομο με θετικό HBsAg, αρνητικό HBeAg, χαμηλό HBV-DNA (<2 000 IU/mL) και φυσιολογικές τρανσαμινάσες. Χρειάζεται παρακολούθηση, όχι πάντα θεραπεία.

Μπορώ να δωρίσω όργανα αν είμαι φορέας HBsAg;

Μερικά κέντρα μεταμόσχευσης αποδέχονται όργανα από HBV-θετικούς δότες για HBV-θετικούς λήπτες. Απαιτείται ειδική διαδικασία.

Ποια φάρμακα πρέπει να αποφεύγω;

Αποφυγή αλκοόλ, περιορισμός παρακεταμόλης >2 g/ημέρα και προσοχή σε ηπατοτοξικούς παράγοντες (π.χ. αναβολικά, βότανα kava).

Πότε ξεκινά αντιιική θεραπεία;

– ALT >2×ULN **και** HBV-DNA >20 000 IU/mL (HBeAg+)
– ALT >2×ULN **και** HBV-DNA >2 000 IU/mL (HBeAg–)
– Κίρρωση, ανοσοκαταστολή ή θετικό οικογενειακό ιστορικό HCC
Τελική απόφαση από ηπατολόγο.

Πόσο διαρκεί η θεραπεία με tenofovir ή entecavir;

Συνήθως μακροχρόνια (πολλά έτη). Διακοπή όταν επιτευχθεί απώλεια HBsAg ή με βάση εξειδικευμένα κριτήρια.

Υπάρχει πιθανότητα ίασης με τα νέα φάρμακα;

Εξελίσσονται πειραματικές θεραπείες (RNA-interference, Capsid inhibitors). Οι περισσότερες κλινικές δοκιμές βρίσκονται σε φάση 2–3.

Τι εξετάσεις χρειάζομαι για καρκίνο ήπατος;

Σε χρόνια HBV, υπέρηχος ήπατος & AFP κάθε 6 μήνες για έγκαιρη ανίχνευση ηπατοκυτταρικού καρκίνου.

Πώς προστατεύομαι στην καθημερινότητα;

– Χρήση προφυλακτικού
– Μη κοινή χρήση ξυραφιών/οδοντόβουρτσας
– Κάλυψη ανοιχτών πληγών
– Τακτικός εμβολιασμός οικογενειακών μελών

Μπορεί ο HBV να «ξαναξυπνήσει» μετά από χρόνια;

Ναι, ιική επανενεργοποίηση μπορεί να συμβεί με ανοσοκαταστολή (π.χ. βιολογικά, χημειοθεραπεία). Γι’ αυτό απαιτείται προεγχειρητικός/προθεραπευτικός έλεγχος.

📚 Εκτεταμένη Βιβλιογραφία

CDC – Hepatitis B Overview

cdc.gov/hepatitis/hbv

WHO – Hepatitis B

who.int

ΕΟΔΥ – Ηπατίτιδα Β

eody.gov.gr

Terrault NA et al., AASLD 2018 Guidelines

doi.org/10.1002/hep.29800

Lok AS, McMahon BJ. Chronic hepatitis B update

PubMed


VZV-1200x800.jpg

🦠 Ιός Ανεμευλογιάς-Ζωστήρας (VZV): Συμπτώματα, Θεραπεία & Πρόληψη

🔍 Τι είναι ο Ιός Ανεμευλογιάς-Ζωστήρας (VZV);

Ο ιός ανεμευλογιάς-ζωστήρας (Varicella Zoster Virus – VZV) είναι ένας DNA ιός της οικογένειας των ερπητοϊών (Herpesviridae). Είναι υπεύθυνος για:

  • Ανεμευλογιά (varicella) – η πρωτογενής λοίμωξη, συνήθως στην παιδική ηλικία.

  • Έρπης ζωστήρας (herpes zoster) – επανενεργοποίηση του ιού σε ενήλικες ή ανοσοκατεσταλμένα άτομα.

Ο VZV μεταδίδεται με σταγονίδια και άμεση επαφή με τις βλάβες του δέρματος.


🔄 Κύκλος Ζωής του VZV – Αναλυτική Περιγραφή

Ο ιός ανεμευλογιάς-ζωστήρας (VZV) παρουσιάζει έναν μοναδικό διφασικό κύκλο ζωής, καθώς μπορεί να προκαλέσει οξεία λοίμωξη (ανεμευλογιά) και στη συνέχεια να παραμείνει λανθάνων στον οργανισμό, επανενεργοποιούμενος αργότερα ως έρπης ζωστήρας.


🧩 1. Πρωτογενής Λοίμωξη – Ανεμευλογιά (Varicella)

  • Προκαλείται από πρώτη έκθεση στον VZV, κυρίως στην παιδική ηλικία.

  • Ο ιός προσβάλλει τα επιθηλιακά κύτταρα του ανώτερου αναπνευστικού και στη συνέχεια εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος (ιαιμία).

  • Εμφανίζεται χαρακτηριστικό εξάνθημα με φυσαλίδες σε κύματα.

  • Διάρκεια επώασης: 10–21 ημέρες.

  • Η νόσος είναι υψηλά μεταδοτική, με R0 > 10.


🧠 2. Λανθάνουσα Λοίμωξη – Ενσωμάτωση σε Νευρικά Γάγγλια

  • Μετά την υποχώρηση της ανεμευλογιάς, ο ιός δεν εκριζώνεται.

  • Ο VZV μεταναστεύει διαμέσου των αισθητικών νεύρων και εγκαθίσταται στα οπίσθια ραχιαία γάγγλια (dorsal root ganglia) ή κρανιακά νευρικά γάγγλια.

  • Παραμένει σε λανθάνουσα κατάσταση για δεκαετίες, χωρίς ενεργό πολλαπλασιασμό.

  • Η παρουσία του δεν ανιχνεύεται με κοινές διαγνωστικές εξετάσεις.


🔥 3. Επανενεργοποίηση – Έρπης Ζωστήρας (Herpes Zoster)

  • Επανενεργοποίηση μπορεί να προκληθεί από:

    • Ηλικία (>50 ετών)

    • Ανοσοκαταστολή (χημειοθεραπεία, HIV, μεταμόσχευση)

    • Στρες, κόπωση

  • Ο ιός ταξιδεύει προς την περιφέρεια του αισθητικού νεύρου και προκαλεί:

    • Έντονο νευροπαθητικό πόνο

    • Μονόπλευρο φυσαλιδώδες εξάνθημα σε δερμοτόμιο

  • Πιθανές επιπλοκές:

    • Νευραλγία μετά ζωστήρα

    • Κερατίτιδα, οφθαλμική εμπλοκή (σε εμπλοκή του τριδύμου)

    • Προσβολή προσωπικού νεύρου (σύνδρομο Ramsay Hunt)

      📌 Συνοπτικός Πίνακας Κύκλου Ζωής

      ΦάσηΠεριγραφήΕντοπισμός
      ΑνεμευλογιάΠρωτογενής οξεία λοίμωξη με εξάνθημα και πυρετόΔέρμα, αίμα, λεμφαδένες
      Λανθάνουσα λοίμωξηΟ ιός εισέρχεται σε ύπνωση σε αισθητικά γάγγλιαΝωτιαία/κρανιακά γάγγλια
      Έρπης ζωστήραςΕπανενεργοποίηση του ιού με επώδυνο εξάνθημαΝεύρα & δέρμα
      Μετά ζωστήραΕνδεχόμενη νευραλγία, σπάνια υποτροπήΝεύρα, ΚΝΣ (σε επιπλοκές)

♻️ 4. Μετά την επανενεργοποίηση

  • Ο ιός δεν εξαλείφεται και μπορεί να επανενεργοποιηθεί ξανά σε μερικά άτομα.

  • Κάθε νέο επεισόδιο ζωστήρα επηρεάζει το ίδιο ή άλλο αισθητικό γάγγλιο.

  • Ο εμβολιασμός με Shingrix μειώνει την πιθανότητα επανενεργοποίησης.

 


👶 Ανεμευλογιά: Παιδική Νόσος

Συμπτώματα:

  • Πυρετός

  • Κεφαλαλγία

  • Κνησμώδες εξάνθημα με φυσαλίδες (vesicles)

  • Αδυναμία και κόπωση

Εξέλιξη:

Το εξάνθημα ξεκινά στον κορμό και επεκτείνεται στο πρόσωπο και τα άκρα. Οι φυσαλίδες εξελίσσονται σε κρούστες και επουλώνονται.


💥 Έρπης Ζωστήρας: Τι Είναι;

Πρόκειται για επανενεργοποίηση του VZV σε ενήλικες, με χαρακτηριστικό μονόπλευρο εξάνθημα σε δερμοτόμιο και έντονο νευροπαθητικό πόνο.

Συμπτώματα:

  • Κάψιμο/πόνος στο δέρμα (πριν το εξάνθημα)

  • Φυσαλιδώδες εξάνθημα σε μία πλευρά

  • Πυρετός, καταβολή

  • Postherpetic neuralgia (επίμονη νευραλγία μετά την ίαση)


🧪 Διάγνωση του VZV

ΕξέτασηΠεριγραφή
PCR για VZVΕξαιρετικά ευαίσθητη και ειδική
Αντισώματα IgM / IgGIgM = οξεία λοίμωξη, IgG = προηγούμενη έκθεση
Καλλιέργεια από υλικόΣπάνια χρησιμοποιείται – χαμηλή ευαισθησία
Tzanck testΔείχνει γιγαντοκύτταρα – όχι ειδική για VZV

VZV cycle

📉 Επιπλοκές

  • Παιδιά: Βακτηριακές επιμολύνσεις, αταξία, ηπατίτιδα

  • Ενήλικες: Πνευμονία, ηπατίτιδα, εγκεφαλίτιδα

  • Έρπης Ζωστήρας: Νευραλγία, κερατίτιδα, οφθαλμική εμπλοκή

  • Ανοσοκατεσταλμένοι: Γενικευμένη VZV λοίμωξη


🤰 VZV και Εγκυμοσύνη

Κίνδυνοι για το Έμβρυο:

  • Πρώτο τρίμηνο: Σύνδρομο συγγενούς ανεμευλογιάς

  • Περί τον τοκετό: Νεογνική ανεμευλογιά (πολύ σοβαρή)

Συνιστάται:

  • Έλεγχος αντισωμάτων IgG προ της κύησης

  • Αποφυγή έκθεσης σε ανεμβολίαστα παιδιά

  • Χορήγηση VZIG (Varicella-Zoster Immune Globulin) σε έκθεση


💉 Εμβολιασμός

Varivax (ανεμευλογιά):

  • 1η δόση: 12-15 μηνών

  • 2η δόση: 4-6 ετών

  • Εξασφαλίζει 85-90% προστασία

Shingrix (έρπης ζωστήρας):

  • Για άτομα >50 ετών ή ανοσοκατεσταλμένους

  • 2 δόσεις με 2-6 μήνες διαφορά

  • Πάνω από 90% αποτελεσματικότητα


💊 Αντιιική Θεραπεία

ΦάρμακοΈνδειξηΣχόλια
AcyclovirΠαιδιά υψηλού κινδύνου, έρπηςIV/PO ανάλογα τη σοβαρότητα
ValacyclovirΕνήλικες με ζωστήραΚαλύτερη απορρόφηση από Acyclovir
FamciclovirΕναλλακτικόΣυνήθως για έρπη ζωστήρα

🧠 Διαφορική Διάγνωση

  • Έρπης απλός (HSV)

  • Κνίδωση

  • Ερπητοειδής δερματίτιδα

  • Αλλεργικές δερματίτιδες

  • Ερυσίπελας (σε ζωστήρα με οίδημα)

ΚατάστασηΑντισώματα IgGΑντισώματα IgMΣχόλιο
Προηγούμενη λοίμωξηΘετικάΑρνητικάΑνοσία
Πρόσφατη λοίμωξηΘετικάΘετικάΟξεία φάση
ΑνοσοανεπάρκειαΑρνητικάΑρνητικάΑνασφάλεια
ΕμβολιασμόςΘετικάΑρνητικάΕπάρκεια ανοσίας

🛡️ Πρόληψη & Δημόσια Υγεία

    • Εμβολιασμός παιδιών & ηλικιωμένων

    • Καραντίνα ατόμων με εξάνθημα

    • Ενημέρωση εγκύων για επαφή με κρούσματα

    • Καταγραφή αντισωμάτων σε εργαζομένους υγείας

❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Τι είναι ο ιός ανεμευλογιάς-ζωστήρας (VZV);

Ο VZV είναι ένας ιός της οικογένειας των ερπητοϊών (Herpesviridae) που προκαλεί την ανεμευλογιά κατά την πρώτη λοίμωξη και μπορεί να παραμείνει λανθάνων στα αισθητικά γάγγλια, επανενεργοποιούμενος αργότερα ως έρπης ζωστήρας.

Πώς μεταδίδεται ο VZV;

Μεταδίδεται μέσω του αέρα (σταγονίδια από βήχα ή φτάρνισμα) ή με άμεση επαφή με τις δερματικές βλάβες. Ο ζωστήρας είναι λιγότερο μεταδοτικός από την ανεμευλογιά.

Μπορεί κάποιος να εμφανίσει έρπητα ζωστήρα χωρίς να έχει περάσει ανεμευλογιά;

Όχι. Ο ζωστήρας εμφανίζεται μόνο σε άτομα που έχουν ήδη περάσει ανεμευλογιά ή έχουν εμβολιαστεί. Ο ιός επανενεργοποιείται από λανθάνουσα κατάσταση.

Τι είναι το σύνδρομο συγγενούς ανεμευλογιάς;

Πρόκειται για σοβαρή κατάσταση που εμφανίζεται όταν έγκυος νοσήσει στο 1ο ή 2ο τρίμηνο. Μπορεί να προκαλέσει ανωμαλίες στο έμβρυο (ουλές, εγκεφαλικές βλάβες, αναπτυξιακές διαταραχές).

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο από σοβαρές επιπλοκές;

Οι ανοσοκατεσταλμένοι (χημειοθεραπεία, μεταμοσχευμένοι), οι ηλικιωμένοι και οι έγκυες. Στα παιδιά, συνήθως είναι ήπια.

Υπάρχει ειδική θεραπεία για τον VZV;

Η ανεμευλογιά αντιμετωπίζεται υποστηρικτικά. Αντιιικά (όπως acyclovir) δίνονται σε επιλεγμένες περιπτώσεις. Στον ζωστήρα η θεραπεία με valacyclovir ή famciclovir είναι πιο αποτελεσματική αν ξεκινήσει νωρίς.

Ποια είναι τα εμβόλια κατά του VZV;

– **Varivax**: για την πρόληψη της ανεμευλογιάς (παιδιά & ενήλικες). – **Shingrix**: για την πρόληψη του έρπητα ζωστήρα, ιδιαίτερα σε άτομα άνω των 50 ετών.

Πώς γίνεται η διάγνωση της λοίμωξης VZV;

Με βάση την κλινική εικόνα, και επιβεβαίωση με PCR, αντισώματα IgG/IgM, ή καλλιέργεια. Η PCR είναι η πιο αξιόπιστη μέθοδος.

Τι είναι η μεταερπητική νευραλγία (postherpetic neuralgia);

Είναι έντονος, χρόνιος πόνος στο δερμοτόμιο όπου υπήρχε ο ζωστήρας, που παραμένει για μήνες μετά την υποχώρηση του εξανθήματος. Είναι πιο συχνή σε ηλικιωμένους.

Μπορώ να κολλήσω ανεμευλογιά από κάποιον με ζωστήρα;

Ναι, αν δεν έχεις ανοσία (δεν έχεις περάσει ή δεν είσαι εμβολιασμένος), μπορείς να κολλήσεις ανεμευλογιά αν έρθεις σε επαφή με το εξάνθημα ζωστήρα.

Επιτρέπεται το εμβόλιο ανεμευλογιάς στην εγκυμοσύνη;

Όχι. Το εμβόλιο Varivax είναι ζωντανό και **αντενδείκνυται στην κύηση**. Οι γυναίκες πρέπει να περιμένουν τουλάχιστον 1 μήνα μετά τον εμβολιασμό για να μείνουν έγκυες.

Υπάρχει εμβόλιο για την πρόληψη του ζωστήρα στους ανοσοκατεσταλμένους;

Ναι. Το εμβόλιο **Shingrix** είναι αδρανοποιημένο (μη ζωντανό) και ενδείκνυται για ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς άνω των 18 ετών.

Πότε είναι η κατάλληλη ηλικία για εμβολιασμό κατά της ανεμευλογιάς;

Η 1η δόση χορηγείται σε ηλικία 12-15 μηνών και η 2η σε ηλικία 4-6 ετών, σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών.

Πώς μπορώ να προστατευτώ αν ήρθα σε επαφή με άτομο με ανεμευλογιά;

Αν δεν έχεις ανοσία, μπορεί να χορηγηθεί το εμβόλιο εντός 3-5 ημερών ή ανοσοσφαιρίνη (VZIG) εντός 96 ωρών. Ισχύει κυρίως για ευπαθείς ομάδες.

📚 Εκτεταμένη Βιβλιογραφία

ΠηγήΠεριγραφήΣύνδεσμος
CDC – Chickenpox (Varicella)Επίσημη ενημέρωση για τη νόσο, συμπτώματα, πρόληψη και εμβολιασμό.cdc.gov
CDC – Shingles (Herpes Zoster)Κατευθυντήριες οδηγίες για τον έρπητα ζωστήρα, συμπτώματα και Shingrix.cdc.gov
WHO – Varicella and Herpes ZosterΠαγκόσμιος οδηγός επιδημιολογίας και εμβολίων.who.int
ΕΟΔΥ – Ανεμευλογιά & ΖωστήραςΟδηγίες για κλινική διαχείριση, επιτήρηση και μέτρα πρόληψης στην Ελλάδα.eody.gov.gr
Arvin AM. Varicella-zoster virusΚλασική ανασκόπηση στη Clinical Microbiology Reviews για τον VZV.doi.org/10.1128/CMR.9.3.361
Gershon AA et al. VZV infectionsΕκτενής αναφορά στο Nature Reviews Disease Primers για τις επιπλοκές.doi.org/10.1038/nrdp.2015.13
FDA – Shingrix Prescribing InformationΕγκρίσεις, ανεπιθύμητες ενέργειες και φαρμακολογικά στοιχεία για Shingrix.fda.gov
Immunization Action CoalitionΕκπαιδευτικά φυλλάδια και πίνακες για εμβολιασμούς ανεμευλογιάς & ζωστήρα.immunize.org
Χατζηχριστοδούλου Χ. – Ιογενείς λοιμώξειςΕλληνική συγγραφική αναφορά για παιδιατρικές λοιμώξεις (Ιατρικές Εκδόσεις Λίτσας).
Ελληνική Παιδιατρική ΕταιρείαΕθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών και οδηγίες για ανεμευλογιά.elpedia.gr
PubMed – Varicella Zoster VirusΕκατοντάδες μελέτες ανοσολογίας, πρόληψης και επιδημιολογίας του VZV.pubmed.ncbi.nlm.nih.gov

cholerythrini-exetasi-aimatos-times-ermineia-mikrobiologikolamia-1200x628-1-1200x800.jpg

Χολερυθρίνη: Εξέταση Αίματος, Φυσιολογικές Τιμές, Υψηλή ή Χαμηλή & Ερμηνεία Αποτελεσμάτων

Τελευταία ενημέρωση:

Τι να θυμάστε: Η χολερυθρίνη είναι προϊόν διάσπασης της αιμοσφαιρίνης και αποτελεί βασικό δείκτη για ήπαρ, χοληφόρα και αιμόλυση. Η ερμηνεία της γίνεται πάντα μαζί με ALT, AST, ALP και γ-GT.



1

Τι είναι η Χολερυθρίνη

Η χολερυθρίνη είναι προϊόν διάσπασης της αιμοσφαιρίνης και χρησιμοποιείται ως βασικός βιοδείκτης για τη λειτουργία του ήπατος, των χοληφόρων και για καταστάσεις αυξημένης καταστροφής ερυθρών αιμοσφαιρίων (αιμόλυση).

Παράγεται κυρίως στο δικτυοενδοθηλιακό σύστημα (σπλήνας και ήπαρ) μετά τη φυσιολογική αποδόμηση των γερασμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων και στη συνέχεια μεταφέρεται στο ήπαρ, όπου υφίσταται μεταβολισμό πριν αποβληθεί μέσω της χολής.

Σε φυσιολογικές συνθήκες, η χολερυθρίνη δεν συσσωρεύεται στο αίμα. Όταν όμως διαταραχθεί οποιοδήποτε στάδιο της παραγωγής, μεταφοράς, σύζευξης ή απέκκρισής της, εμφανίζεται αύξηση στις εργαστηριακές τιμές και ενδεχομένως κλινικά σημεία όπως ίκτερος.

Κλινικά, η μέτρηση της χολερυθρίνης αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του ηπατικού ελέγχου και αξιολογείται πάντα σε συνδυασμό με ALT, AST, ALP και γ-GT ώστε να καθοριστεί αν η διαταραχή είναι αιμολυτική, ηπατοκυτταρική ή αποφρακτική.


2

Τύποι Χολερυθρίνης

Η εξέταση χολερυθρίνης διαχωρίζει τρεις διαφορετικές μορφές, οι οποίες βοηθούν τον ιατρό να εντοπίσει το σημείο της διαταραχής στον μεταβολικό κύκλο της:

  • Ολική χολερυθρίνη: αντιπροσωπεύει το συνολικό ποσό στο αίμα (άμεση + έμμεση).
  • Άμεση (συζευγμένη): έχει υποστεί επεξεργασία από τα ηπατοκύτταρα, είναι υδατοδιαλυτή και αυξάνεται κυρίως σε χολόσταση ή απόφραξη χοληφόρων.
  • Έμμεση (ασύζευκτη): προέρχεται από τη διάσπαση της αιμοσφαιρίνης, είναι λιποδιαλυτή, μεταφέρεται δεσμευμένη με λευκωματίνη και αυξάνεται σε αιμόλυση ή σύνδρομο Gilbert.

Η αναλογία άμεσης προς έμμεση χολερυθρίνη είναι συχνά πιο διαγνωστικά χρήσιμη από την ολική τιμή, καθώς επιτρέπει τη διάκριση μεταξύ αιμολυτικού, ηπατικού και αποφρακτικού ίκτερου.

Για παράδειγμα, επικράτηση της έμμεσης μορφής παραπέμπει σε αυξημένη παραγωγή ή μειωμένη σύζευξη, ενώ επικράτηση της άμεσης μορφής υποδηλώνει διαταραχή στην αποβολή της χολής.


3

Πώς παράγεται και μεταβολίζεται

Η χολερυθρίνη σχηματίζεται καθημερινά από τη φυσιολογική καταστροφή περίπου 1% των ερυθρών αιμοσφαιρίων και ακολουθεί έναν αυστηρά ρυθμιζόμενο μεταβολικό κύκλο, γνωστό ως κύκλος της χολερυθρίνης. Ο κύκλος αυτός εξηγεί γιατί η αύξηση μπορεί να είναι έμμεση, άμεση ή ανάμεικτη.
Συνοπτικά, ο μεταβολισμός ακολουθεί τα εξής στάδια:

  1. Καταστροφή γερασμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων → απελευθέρωση αιμοσφαιρίνης
  2. Μετατροπή της αίμης σε έμμεση (ασύζευκτη) χολερυθρίνη στο δικτυοενδοθηλιακό σύστημα
  3. Δέσμευση με λευκωματίνη και μεταφορά μέσω αίματος προς το ήπαρ
  4. Σύζευξη στα ηπατοκύτταρα μέσω του ενζύμου UGT1A1άμεση (συζευγμένη) χολερυθρίνη
  5. Έκκριση στη χολή και είσοδος στο έντερο
  6. Μετατροπή σε ουροχολινογόνο και τελική απέκκριση με κόπρανα και ούρα

Οποιαδήποτε διαταραχή σε αυτά τα στάδια μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της χολερυθρίνης στο αίμα. Πρακτικά:

  • Αυξημένη αιμόλυση → άνοδος της έμμεσης χολερυθρίνης
  • Μειωμένη σύζευξη (π.χ. σύνδρομο Gilbert) → έμμεση αύξηση με φυσιολογικά ένζυμα
  • Χολόσταση ή απόφραξη χοληφόρων → συσσώρευση άμεσης χολερυθρίνης
  • Ηπατοκυτταρική βλάβη → ανάμεικτο πρότυπο

Σημαντικό ρόλο παίζει και η γενετική δραστηριότητα του ενζύμου UGT1A1, η οποία εξηγεί περιπτώσεις όπως το σύνδρομο Gilbert, όπου η σύζευξη είναι μειωμένη χωρίς οργανική ηπατική βλάβη.


4

Φυσιολογικές Τιμές

Οι φυσιολογικές τιμές χολερυθρίνης αντικατοπτρίζουν την ισορροπία μεταξύ παραγωγής και αποβολής της. Αποκλίσεις από αυτά τα όρια απαιτούν ερμηνεία σε συνδυασμό με το κλινικό ιστορικό και τις υπόλοιπες ηπατικές δοκιμασίες.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΕίδοςΤιμή Αναφοράς
Ολική0,3 – 1,2 mg/dL
Άμεση< 0,3 mg/dL
Έμμεση0,2 – 0,9 mg/dL

Οι τιμές μπορεί να διαφέρουν ελαφρώς ανά εργαστήριο.

Μονάδες μέτρησης: Η χολερυθρίνη αναφέρεται συνήθως σε mg/dL ή μmol/L.
Για μετατροπή: 1 mg/dL ≈ 17,1 μmol/L.
Παράδειγμα: ολική χολερυθρίνη 1,2 mg/dL αντιστοιχεί περίπου σε 20,5 μmol/L.

Σε νεογνά και πρόωρα βρέφη ισχύουν διαφορετικά όρια, καθώς ο ηπατικός μεταβολισμός δεν έχει πλήρως ωριμάσει — γεγονός που εξηγεί τον συχνό νεογνικό ίκτερο και την ανάγκη ηλικιακά προσαρμοσμένης ερμηνείας.


5

Υψηλή Χολερυθρίνη – Τι σημαίνει

Η υψηλή χολερυθρίνη σημαίνει ότι ο οργανισμός δεν μπορεί να επεξεργαστεί ή να αποβάλει φυσιολογικά τη χολερυθρίνη και συνήθως υποδηλώνει αιμόλυση, ηπατική δυσλειτουργία ή απόφραξη των χοληφόρων.

Ανάλογα με το ποιο κλάσμα αυξάνεται, η διαταραχή ταξινομείται σε τρεις βασικούς μηχανισμούς:

  • Έμμεση αύξηση: αυξημένη παραγωγή ή μειωμένη σύζευξη (αιμόλυση, σύνδρομο Gilbert, σοβαρή σήψη).
  • Άμεση αύξηση: διαταραχή αποβολής χολής (χολόσταση, ιογενής ή φαρμακευτική ηπατίτιδα, απόφραξη χοληφόρων, νεοπλάσματα).
  • Ανάμεικτη αύξηση: συνδυασμός ηπατοκυτταρικής βλάβης και χολόστασης.

Στην πράξη, τιμές ολικής χολερυθρίνης έως περίπου 2 mg/dL θεωρούνται συνήθως ήπιες, ενώ υψηλότερα επίπεδα απαιτούν συστηματική διερεύνηση, ιδιαίτερα όταν συνοδεύονται από αυξημένα ALT/AST ή ALP/γ-GT.

Κλινικά, η αυξημένη χολερυθρίνη μπορεί να εκδηλωθεί με:

  • ίκτερο (κιτρινωπή χροιά δέρματος και σκληρών)
  • σκουρόχρωμα ούρα
  • αποχρωματισμένα κόπρανα
  • κόπωση, ναυτία ή κοιλιακό άλγος

Η ερμηνεία γίνεται πάντα συνδυαστικά με τις υπόλοιπες ηπατικές εξετάσεις και το κλινικό ιστορικό του ασθενούς.


6

Χαμηλή Χολερυθρίνη

Η χαμηλή χολερυθρίνη σχεδόν πάντα αποτελεί τυχαίο εργαστηριακό εύρημα και δεν έχει παθολογική σημασία.

Μπορεί να παρατηρηθεί μετά από αυξημένη ενυδάτωση, ενδοφλέβια υγρά ή σε καταστάσεις αιμοαραίωσης και δεν σχετίζεται με συγκεκριμένα νοσήματα.

Όταν όλες οι υπόλοιπες αιματολογικές και ηπατικές παράμετροι είναι φυσιολογικές, δεν απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση ή παρακολούθηση.


7

Σύνδρομο Gilbert

Το σύνδρομο Gilbert είναι καλοήθης κληρονομική κατάσταση κατά την οποία το ήπαρ εμφανίζει μειωμένη ικανότητα σύζευξης της έμμεσης χολερυθρίνης λόγω χαμηλής δραστηριότητας του ενζύμου UGT1A1.

Αποτέλεσμα είναι ήπια, διαλείπουσα αύξηση της έμμεσης χολερυθρίνης, με φυσιολογικά ηπατικά ένζυμα και απουσία οργανικής ηπατικής νόσου. Η κατάσταση δεν εξελίσσεται σε ηπατική ανεπάρκεια και δεν απαιτεί θεραπεία.

Η αύξηση εμφανίζεται συχνότερα σε καταστάσεις όπως νηστεία, έντονο στρες, αφυδάτωση, λοιμώξεις ή έντονη σωματική κόπωση και μπορεί να συνοδεύεται από ήπιο παροδικό ίκτερο.

Κλινικό «μαργαριτάρι»: σε νέο άτομο με απομονωμένη αύξηση έμμεσης χολερυθρίνης και φυσιολογικά ALT/AST, το σύνδρομο Gilbert αποτελεί την πιο συχνή διάγνωση.

📌 Αναλυτικός οδηγός:

Σύνδρομο Gilbert – Οδηγός Ασθενών


8

Ίκτερος και Χολερυθρίνη

Ο ίκτερος είναι η κιτρινωπή χροιά δέρματος και σκληρών που προκαλείται από εναπόθεση χολερυθρίνης στους ιστούς και γίνεται ορατός συνήθως όταν η ολική χολερυθρίνη υπερβεί τα 2–3 mg/dL.

Ανάλογα με τον παθοφυσιολογικό μηχανισμό, διακρίνεται σε:

  • Αιμολυτικό ίκτερο (επικράτηση έμμεσης χολερυθρίνης)
  • Ηπατικό ίκτερο (ανάμεικτος τύπος)
  • Αποφρακτικό ίκτερο (επικράτηση άμεσης χολερυθρίνης)

Η σωστή ταξινόμηση βασίζεται στον τύπο χολερυθρίνης και στον συνδυασμό με ALT, AST, ALP και γ-GT, ενώ ταυτόχρονα λαμβάνονται υπόψη συμπτώματα όπως σκουρόχρωμα ούρα, αποχρωματισμένα κόπρανα και κοιλιακό άλγος.

Σημαντικό: ο ίκτερος λόγω Gilbert είναι συνήθως ήπιος και παροδικός, σε αντίθεση με τον αποφρακτικό ίκτερο που απαιτεί άμεση διερεύνηση.


9

Χολερυθρίνη στην Εγκυμοσύνη

Κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να παρατηρηθούν ήπιες μεταβολές της χολερυθρίνης, κυρίως στο τρίτο τρίμηνο, οι οποίες συνήθως δεν έχουν κλινική σημασία όταν οι υπόλοιπες ηπατικές δοκιμασίες παραμένουν φυσιολογικές.

Ωστόσο, αύξηση της άμεσης χολερυθρίνης απαιτεί διερεύνηση για καταστάσεις όπως:

  • ενδοηπατική χολόσταση κύησης
  • προεκλαμψία / σύνδρομο HELLP
  • οξεία ιογενή ή φαρμακευτική ηπατίτιδα

Σε περιπτώσεις ενδοηπατικής χολόστασης κύησης, η αντιμετώπιση περιλαμβάνει συχνά χολικά άλατα (ουρσοδεοξυχολικό οξύ), τα οποία μειώνουν τον κνησμό και βελτιώνουν τη ροή της χολής, με στενή μαιευτική και εργαστηριακή παρακολούθηση.

Κλινικά συμπτώματα όπως έντονος κνησμός, σκουρόχρωμα ούρα, αποχρωματισμένα κόπρανα ή δεξιό υποχόνδριο άλγος αποτελούν κόκκινες σημαίες και επιβάλλουν άμεσο εργαστηριακό έλεγχο.

Σε εγκύους με προϋπάρχον σύνδρομο Gilbert, μπορεί να εμφανιστεί παροδική αύξηση έμμεσης χολερυθρίνης χωρίς παθολογική σημασία.


9a

Χολερυθρίνη στα Νεογνά

Η νεογνική υπερχολερυθριναιμία είναι ιδιαίτερα συχνή τις πρώτες ημέρες ζωής και οφείλεται κυρίως στην ανωριμότητα του ηπατικού μεταβολισμού σε συνδυασμό με τη φυσιολογικά αυξημένη καταστροφή ερυθρών αιμοσφαιρίων.
Για αναλυτική παρουσίαση των αιτίων, της διάγνωσης και της αντιμετώπισης, δείτε τον πλήρη οδηγό:
Ίκτερος Νεογνών – Αίτια, διάγνωση και αντιμετώπιση.

Στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για φυσιολογικό νεογνικό ίκτερο, ο οποίος εμφανίζεται συνήθως μεταξύ 2ης–5ης ημέρας ζωής και υποχωρεί αυτόματα.

Τι να θυμάστε: Στα νεογνά αξιολογείται κυρίως η έμμεση χολερυθρίνη. Οι φυσιολογικές τιμές αυξάνονται προοδευτικά τις πρώτες ημέρες ζωής και στη συνέχεια μειώνονται. Πολύ υψηλές ή ταχέως αυξανόμενες τιμές απαιτούν άμεση παιδιατρική εκτίμηση.
↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
Ηλικία νεογνούΕνδεικτικά φυσιολογικά όρια (mg/dL)
24 ώρες< 6
48 ώρες< 10
72 ώρες< 12
4–5 ημέρες< 12–13

Τα όρια είναι ενδεικτικά και διαφοροποιούνται ανάλογα με την ηλικία κύησης, το βάρος γέννησης και τη συνολική κλινική εικόνα.

Τιμές ≥20 mg/dL θεωρούνται υψηλού κινδύνου για πυρηνικό ίκτερο, ανάλογα με ηλικία κύησης και συνοδούς παράγοντες.

Παθολογική αύξηση μπορεί να παρατηρηθεί σε περιπτώσεις:

  • ασυμβατότητας ομάδων αίματος (ABO ή Rhesus)
  • συγγενών αιμολυτικών αναιμιών
  • νεογνικών λοιμώξεων
  • πρόωρων νεογνών

Ιδιαίτερη σημασία έχει η έμμεση χολερυθρίνη, καθώς πολύ υψηλές συγκεντρώσεις ενδέχεται να προκαλέσουν πυρηνικό ίκτερο (bilirubin encephalopathy), μια σοβαρή νευρολογική επιπλοκή.

Η παρακολούθηση πραγματοποιείται με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις και, όταν απαιτείται, εφαρμόζεται φωτοθεραπεία ή αφαιμαξομετάγγιση σύμφωνα με διεθνή θεραπευτικά πρωτόκολλα.

Κάθε ίκτερος που εμφανίζεται εντός των πρώτων 24 ωρών ζωής ή παρουσιάζει ταχεία επιδείνωση απαιτεί άμεση παιδιατρική αξιολόγηση.


10

Φάρμακα που επηρεάζουν τη Χολερυθρίνη

Ορισμένα φάρμακα μπορούν να αυξήσουν τη χολερυθρίνη είτε προκαλώντας ηπατοκυτταρική βλάβη είτε παρεμβαίνοντας στη μεταφορά και απέκκρισή της μέσω της χολής.

  • Παρακεταμόλη (ιδίως σε υψηλές ή χρόνιες δόσεις)
  • Αντιβιοτικά: ριφαμπικίνη, ερυθρομυκίνη
  • Αμοξυκιλλίνη/κλαβουλανικό
  • Στατίνες
  • Ορμονικά αντισυλληπτικά και αναβολικά στεροειδή

Σε αυτές τις περιπτώσεις παρατηρείται συνήθως παράλληλη αύξηση ALT/AST ή ALP/γ-GT, γεγονός που βοηθά στη διάκριση του μηχανισμού.

Πρακτικά, κάθε ανεξήγητη αύξηση χολερυθρίνης σε άτομο που λαμβάνει νέα φαρμακευτική αγωγή πρέπει να οδηγεί σε επανεκτίμηση της θεραπείας και επανάληψη ηπατικού ελέγχου.

Σημείωση: Αντίθετα με τα παραπάνω, τα χολικά άλατα (ουρσοδεοξυχολικό οξύ) χρησιμοποιούνται θεραπευτικά σε καταστάσεις χολόστασης και δεν αυξάνουν τη χολερυθρίνη.


11

Διάγνωση και Εργαστηριακός Έλεγχος

Η διαγνωστική προσέγγιση της αυξημένης χολερυθρίνης ξεκινά πάντα με μέτρηση ολικής και κλασματικής χολερυθρίνης και ακολουθεί συστηματικός έλεγχος για να εντοπιστεί το επίπεδο της διαταραχής.

Ο βασικός εργαστηριακός έλεγχος περιλαμβάνει:

  • ALT, AST: δείκτες ηπατοκυτταρικής βλάβης
  • ALP, γ-GT: δείκτες χολόστασης ή απόφραξης χοληφόρων
  • LDH, αιματοκρίτης, δικτυοερυθροκύτταρα: έλεγχος για αιμόλυση

Η ερμηνεία βασίζεται σε πρότυπα:

  • επικράτηση έμμεσης χολερυθρίνης + αυξημένη LDH → αιμόλυση
  • επικράτηση άμεσης χολερυθρίνης + αυξημένη ALP/γ-GT → χολόσταση
  • ανάμεικτο πρότυπο + αυξημένες ALT/AST → ηπατοκυτταρική βλάβη

Σε επιλεγμένες περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί υπερηχογράφημα άνω κοιλίας, ιολογικός έλεγχος ή αυτοάνοσα αντισώματα, ανάλογα με τα ευρήματα.

Ο συνδυασμός όλων των παραμέτρων επιτρέπει τη σαφή διάκριση μεταξύ αιμολυτικού, ηπατικού και αποφρακτικού ίκτερου.


12

Διαφορική Διάγνωση – Gilbert vs Ηπατίτιδα vs Αιμόλυση

Ο παρακάτω συγκριτικός πίνακας συνοψίζει τα πιο χαρακτηριστικά εργαστηριακά πρότυπα των τριών συχνότερων αιτιών αυξημένης χολερυθρίνης:

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΠαράμετροςΣύνδρομο GilbertΟξεία ΗπατίτιδαΑιμολυτικός Ίκτερος
Τύπος χολερυθρίνηςΈμμεσηΆμεση / ΑνάμεικτηΈμμεση
ALT / ASTΦυσιολογικάΣημαντικά αυξημέναΦυσιολογικά
ALP / γ-GTΦυσιολογικάΉπια αύξησηΦυσιολογικά
LDHΦυσιολογικήΦυσιολογικήΑυξημένη
ΑιματοκρίτηςΦυσιολογικόςΦυσιολογικόςΧαμηλός
ΑιμοσφαιρίνηΦυσιολογικήΦυσιολογικήΜειωμένη
Άλλες ενδείξειςΥποτροπές χωρίς συμπτώματαΚόπωση, ίκτεροςΣκούρα ούρα, αυξημένα δικτυοερυθροκύτταρα

Η σωστή αναγνώριση του προτύπου αποτρέπει περιττές εξετάσεις και επιταχύνει την ορθή διάγνωση.


13

Τύπος Αύξησης Χολερυθρίνης & Πιθανές Αιτίες

Ο τύπος της αυξημένης χολερυθρίνης καθοδηγεί άμεσα τη διαγνωστική σκέψη και επιτρέπει γρήγορη στόχευση του πιθανού μηχανισμού.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
Τύπος ΑύξησηςΠιθανές Αιτίες
ΈμμεσηΑιμόλυση, σύνδρομο Gilbert, σοβαρή σήψη
ΆμεσηΧολόσταση, ιογενής ή φαρμακευτική ηπατίτιδα, καρκίνος χοληφόρων
ΑνάμεικτηΗπατοκυτταρική βλάβη, ίκτερος από φάρμακα

Στην καθημερινή πράξη, επικράτηση της έμμεσης μορφής κατευθύνει προς αιμόλυση ή Gilbert, ενώ επικράτηση της άμεσης μορφής εγείρει υποψία χολόστασης ή απόφραξης χοληφόρων και απαιτεί απεικονιστικό έλεγχο.


14

Πότε χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση

Ορισμένες καταστάσεις με αυξημένη χολερυθρίνη αποτελούν επείγον και απαιτούν άμεση ιατρική αξιολόγηση:

  • ταχεία άνοδος χολερυθρίνης με έντονο ίκτερο
  • νεογνικός ίκτερος (κίνδυνος πυρηνικού ίκτερου)
  • σκουρόχρωμα ούρα σε συνδυασμό με αποχρωματισμένα κόπρανα
  • πυρετός, κοιλιακό άλγος ή διαταραχή επιπέδου συνείδησης
  • υποψία πλήρους απόφραξης χοληφόρων

Αντίθετα, ήπια απομονωμένη αύξηση έμμεσης χολερυθρίνης με φυσιολογικά ένζυμα συχνά επιτρέπει προγραμματισμένο έλεγχο και όχι επείγουσα αντιμετώπιση.


15

Συχνές Ερωτήσεις

Είναι φυσιολογικό να αυξάνεται η χολερυθρίνη μετά από νηστεία;

Ναι — κυρίως η έμμεση χολερυθρίνη μπορεί να αυξηθεί παροδικά, ιδιαίτερα σε άτομα με σύνδρομο Gilbert.

Τι είναι το σύνδρομο Gilbert;

Καλοήθης κληρονομική κατάσταση με διαλείπουσα αύξηση έμμεσης χολερυθρίνης και φυσιολογικά ηπατικά ένζυμα.

Πότε χρειάζεται έλεγχος χολερυθρίνης;

Σε ίκτερο, σκουρόχρωμα ούρα, αποχρωματισμένα κόπρανα, κόπωση ή αυξημένα ηπατικά ένζυμα.

Ποια είναι η διαφορά άμεσης και έμμεσης χολερυθρίνης;

Η άμεση είναι επεξεργασμένη από το ήπαρ, ενώ η έμμεση προέρχεται από τη διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Μπορεί η χολερυθρίνη να αυξηθεί χωρίς ηπατική νόσο;

Ναι — σε αιμόλυση ή σύνδρομο Gilbert μπορεί να υπάρχει αύξηση χωρίς οργανική ηπατική βλάβη.

Ποια επίπεδα θεωρούνται ανησυχητικά;

Σημαντική αύξηση (>2–3 mg/dL) ή ταχεία άνοδος απαιτούν πάντοτε ιατρική αξιολόγηση.

Μπορεί να επηρεαστεί από φάρμακα;

Ναι — παρακεταμόλη (σε υψηλές δόσεις), ριφαμπικίνη, αντισυλληπτικά και αναβολικά μπορεί να αυξήσουν τις τιμές.

Ο ίκτερος είναι πάντα επικίνδυνος;

Όχι — μπορεί να είναι καλοήθης (π.χ. Gilbert), αλλά ο αποφρακτικός ίκτερος αποτελεί επείγουσα κατάσταση.

Πώς συνδυάζεται με τις υπόλοιπες ηπατικές εξετάσεις;

Ερμηνεύεται πάντα μαζί με ALT, AST, ALP και γ-GT ώστε να προσδιοριστεί αν πρόκειται για αιμόλυση, ηπατική βλάβη ή χολόσταση.

Πότε θεωρείται επικίνδυνη η χολερυθρίνη στα νεογνά;

Όταν εμφανίζεται ίκτερος τις πρώτες 24 ώρες ζωής, όταν οι τιμές αυξάνονται ταχέως ή υπερβαίνουν τα αναμενόμενα όρια για την ηλικία κύησης, απαιτείται άμεση παιδιατρική εκτίμηση λόγω κινδύνου πυρηνικού ίκτερου.

Μέχρι πότε θεωρείται φυσιολογικός ο νεογνικός ίκτερος;

Συνήθως υποχωρεί μέσα στις πρώτες 7–10 ημέρες στα τελειόμηνα νεογνά· παραμονή πέραν αυτού απαιτεί παιδιατρικό έλεγχο.


16

Κλείστε Ραντεβού

Ερμηνεία αποτελεσμάτων από ιατρό στο εργαστήριό μας. Μπορείτε να προγραμματίσετε εξέταση ή να δείτε τον πλήρη κατάλογο διαθέσιμων εξετάσεων.

Κλείστε εύκολα εξέταση Χολερυθρίνης ή δείτε τον πλήρη κατάλογο:
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30


17

Βιβλιογραφία

1. Evaluation of jaundice in adults. UpToDate
https://www.uptodate.com
2. Κατάλογος Εξετάσεων – Μικροβιολογικό Λαμία
https://mikrobiologikolamia.gr/katalogos-eksetaseon/
3. EASL Clinical Practice Guidelines. J Hepatol
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33485764/
4. Gilbert syndrome. Mol Genet Metab
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/11161819/
Επιστημονική επιμέλεια:
Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος, Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας, Έσλιν 19, Λαμία 35100
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

CPK-1200x800.jpg

CPK (Κρεατινική Φωσφοκινάση): Τι είναι, πότε αυξάνεται και τι σημαίνει

🔬 Τι είναι η CPK;

Η CPK (ή CK – Creatine Kinase) είναι ένζυμο που παίζει καθοριστικό ρόλο στη μυϊκή ενέργεια, ειδικά στη μετατροπή της φωσφοκρεατίνης σε ATP, την κύρια πηγή ενέργειας για τις μυϊκές συσπάσεις. Παράγεται κυρίως στους:

  • Σκελετικούς μύες
  • Καρδιακό μυ
  • Εγκέφαλο

🧬 Τύποι της CPK

Η CPK διακρίνεται σε 3 ισομορφές:

  • CPK-MM: Κυρίως στους σκελετικούς μύες
  • CPK-MB: Ειδική στον καρδιακό μυ (δείκτης εμφράγματος)
  • CPK-BB: Σπανιότερη, βρίσκεται στον εγκέφαλο και σε νευρικούς ιστούς

📈 Πότε αυξάνεται η CPK;

Η CPK αυξάνεται όταν καταστρέφεται ιστός που την περιέχει ή όταν οι μύες καταπονούνται υπερβολικά. Η αύξηση μπορεί να είναι:

  • Ήπια (έως 3x ULN): μετά από έντονη άσκηση, ενδομυϊκές ενέσεις, μικρού βαθμού τραύμα
  • Μέτρια (3–10x ULN): σε μυοσίτιδα, στατινο-επαγόμενη μυοπάθεια, επιληπτικές κρίσεις
  • Σοβαρή (>10x ULN): ραβδομυόλυση, εκτεταμένα εγκαύματα, σύνδρομο καταπλάκωσης

Συχνότερες αιτίες:

  • Έμφραγμα μυοκαρδίου (CPK-MB)
  • Ραβδομυόλυση (εκτεταμένη μυϊκή καταστροφή)
  • Μυοσίτιδα / Μυϊκές δυστροφίες
  • Έντονη άσκηση ή τραύμα
  • Επιληπτικές κρίσεις / Εγκεφαλικό (CPK-BB)
  • Φάρμακα (π.χ. στατίνες, κοκαΐνη)
  • Υποθερμία ή υπερθερμία
  • Κατάχρηση αλκοόλ ή ναρκωτικών
  • Έμφραγμα μυοκαρδίου (CPK-MB)
  • Ραβδομυόλυση (εκτεταμένη μυϊκή καταστροφή)
  • Μυοσίτιδα / Μυϊκές δυστροφίες
  • Έντονη άσκηση ή τραύμα
  • Επιληπτικές κρίσεις / Εγκεφαλικό (CPK-BB)
  • Φάρμακα (π.χ. στατίνες, κοκαΐνη)

 

🧪 Πότε ζητείται η εξέταση CPK;

Η μέτρηση της CPK χρησιμοποιείται για:

  • Διάγνωση εμφράγματος (παλιότερα, πλέον με τροπονίνη)
  • Ανίχνευση μυοπαθειών (π.χ. Duchenne)
  • Παρακολούθηση στατινο-επαγόμενης μυοπάθειας
  • Εκτίμηση ραβδομυόλυσης σε εγκαύματα, συνθλιπτικά τραύματα, παρατεταμένη ακινησία

📊 Φυσιολογικές Τιμές Αναφοράς

Τύπος CPKΦυσιολογικές Τιμές
CPK (ολική)30 – 200 U/L
CPK-MB< 25 U/L ή < 5%
CPK-BBΔεν μετράται συνήθως ρουτίνας

Οι τιμές επηρεάζονται από φύλο, ηλικία και μυϊκή μάζα.

⚠️ Τι μπορεί να επηρεάσει την CPK;

Η τιμή της CPK μπορεί να επηρεαστεί από ποικίλους παράγοντες, τόσο παθολογικούς όσο και φυσιολογικούς. Σημαντικό είναι να εκτιμάται η τιμή σε συνδυασμό με την κλινική εικόνα και το ιστορικό του ασθενούς.

  • Έντονη άσκηση: Ιδιαίτερα σε μη εξοικειωμένα άτομα ή μετά από bodybuilding, crossfit ή μαραθώνιο.
  • Ενδομυϊκές ενέσεις (IM): Προκαλούν τραυματισμό μυϊκών ινών.
  • Χειρουργικές επεμβάσεις: Ιδιαίτερα σε μεγάλες επεμβάσεις που περιλαμβάνουν μυϊκή καταστροφή.
  • Τραυματισμοί και κατάγματα: Οξύ μυϊκό stress αυξάνει τις τιμές.
  • Φαρμακευτική αγωγή:
    • Στατίνες (π.χ. atorvastatin, rosuvastatin)
    • Αντιψυχωσικά (π.χ. haloperidol)
    • Αντιϊκά/αντιβιοτικά (π.χ. daptomycin, zidovudine)
    • Αναβολικά στεροειδή
  • Αλκοόλ: Ιδιαίτερα η χρόνια κατανάλωση μπορεί να προκαλέσει μυοτοξικότητα.
  • Λοιμώξεις: Ιογενούς αιτιολογίας μυοσίτιδα (π.χ. γρίπη, COVID-19, HIV).
  • Υπερθερμία / Υποθερμία: Ακραίες θερμοκρασίες προκαλούν μυϊκή βλάβη.
  • Θυρεοειδοπάθειες: Υποθυρεοειδισμός μπορεί να σχετίζεται με μυοπάθεια και αύξηση CPK.
  • Ηλεκτρολυτικές διαταραχές: Υποκαλιαιμία, υποφωσφαταιμία
  • Νευρομυϊκές νόσοι: π.χ. ALS, πολυνευροπάθειες
  • Ηλικία, φύλο, μυϊκή μάζα: Οι άνδρες και τα άτομα με περισσότερη μυϊκή μάζα έχουν υψηλότερες φυσιολογικές τιμές.

Σε κάθε περίπτωση, απαιτείται εκτίμηση από ιατρό πριν την αξιολόγηση του αποτελέσματος.- Άσκηση (μέχρι και 10x αύξηση σε αθλητές)

 

🧠 Κλινικές Χρήσεις της CPK

1. Έμφραγμα μυοκαρδίου

  • Χρήσιμη η CPK-MB
  • Αυξάνεται 3–6 ώρες μετά το έμφραγμα, κορυφώνεται σε 12–24 ώρες και επανέρχεται σε 2–3 ημέρες
  • Μπορεί να συνδυαστεί με τροπονίνη και μυοσφαιρίνη για πλήρη εκτίμηση

2. Ραβδομυόλυση

  • Συνοδεύεται από μυαλγίες, σκούρα ούρα (μυοσφαιρινουρία), αύξηση κρεατινίνης
  • CPK μπορεί να φτάσει >10.000 U/L
  • Απαραίτητη η χορήγηση υγρών για πρόληψη οξείας νεφρικής ανεπάρκειας

3. Μυϊκές παθήσεις

  • Duchenne, Becker (κληρονομικές δυστροφίες)
  • Μυοσίτιδες (π.χ. πολυμυοσίτιδα, δερματομυοσίτιδα)
  • Παρακολούθηση προόδου και ανταπόκρισης στη θεραπεία

4. Στατίνες και CPK

  • Σε περίπτωση μυαλγιών, συνιστάται μέτρηση CPK
  • Διακοπή στατίνης αν η CPK είναι >10x ULN (άνω φυσιολογικού)
  • Επανεκκίνηση με άλλη στατίνη ή χαμηλότερη δόση μετά από σταθεροποίηση

5. Νευρολογικές καταστάσεις

  • Επιληπτικές κρίσεις, κρανιοεγκεφαλική κάκωση, εγκεφαλικά επεισόδια μπορούν να αυξήσουν την CPK-BB
  • Χρήσιμη σε διαφορική διάγνωση μεταβολικής ή τραυματικής μυοπάθειας

6. Εργοφυσιολογία και αθλητική ιατρική

  • Η CPK χρησιμοποιείται σε επαγγελματίες αθλητές για παρακολούθηση κόπωσης
  • Βοηθά στον σχεδιασμό προγράμματος αποκατάστασης ή αποφυγή υπερπροπόνησης

 

 

❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

❓ Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Είναι επικίνδυνη η αυξημένη CPK;

Όχι πάντα. Μπορεί να αυξηθεί παροδικά μετά από άσκηση. Ωστόσο, πολύ υψηλές τιμές (>5000–10000 U/L) απαιτούν διερεύνηση για πιθανή μυϊκή βλάβη ή ραβδομυόλυση.

Η CPK αντικαταστάθηκε από την τροπονίνη;

Στη διάγνωση εμφράγματος, η τροπονίνη είναι πλέον ο κύριος βιοδείκτης. Ωστόσο, η CPK εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε μυοπάθειες, ραβδομυόλυση και παρακολούθηση μυϊκής βλάβης.

Πόσο συχνά πρέπει να μετρώ την CPK;

Η μέτρηση γίνεται μόνο όταν υπάρχει κλινική ένδειξη: μυαλγίες, τραύμα, χρήση στατινών ή υποψία μυοπάθειας. Δεν είναι εξέταση ρουτίνας.

Μπορεί να μειωθεί φυσικά η CPK;

Ναι, με ανάπαυση, διακοπή προκλητικών παραγόντων (όπως η έντονη άσκηση ή ορισμένα φάρμακα), καλή ενυδάτωση και αποφυγή αλκοόλ.

Είναι φυσιολογικό να αυξάνεται μετά από άσκηση;

Ναι. Μετά από έντονη ή ασυνήθιστη άσκηση, η CPK μπορεί να αυξηθεί ακόμη και 10 φορές. Επανέρχεται στα φυσιολογικά επίπεδα εντός 2–3 ημερών.

Μπορεί κάποιος να έχει υψηλή CPK χωρίς συμπτώματα;

Ναι. Η ασυμπτωματική υπερκινασαιμία είναι σπάνια αλλά μπορεί να παρατηρηθεί, συνήθως σε αθλητές ή άτομα με αυξημένη μυϊκή μάζα. Χρειάζεται όμως διερεύνηση για αποκλεισμό υποκείμενης παθολογίας.

Ποια φάρμακα σχετίζονται με αύξηση της CPK;

Στατίνες, αναβολικά, αντιψυχωσικά, αντιβιοτικά όπως η δαπτομυκίνη και αντιρετροϊκά μπορούν να προκαλέσουν μυοτοξικότητα και αύξηση CPK.

Ποια είναι η κλινική σημασία της CPK-BB;

Η CPK-BB αυξάνεται σε νευρολογικές καταστάσεις όπως κρανιοεγκεφαλική κάκωση, εγκεφαλικό επεισόδιο και εγκεφαλίτιδα. Δεν χρησιμοποιείται συχνά στην καθημερινή κλινική πράξη.

Σε ποιες παθήσεις παρατηρείται η μεγαλύτερη αύξηση της CPK;

Στη ραβδομυόλυση, σε εκτεταμένα εγκαύματα, στο σύνδρομο καταπλάκωσης, στη νόσο Duchenne και σε μυϊκές φλεγμονές η CPK μπορεί να φτάσει και >50.000 U/L.

Πώς σχετίζεται η CPK με τις στατίνες;

Οι στατίνες μπορεί να προκαλέσουν αύξηση της CPK λόγω μυοπάθειας. Αν η τιμή είναι >10x ULN ή υπάρχουν συμπτώματα, απαιτείται διακοπή και αξιολόγηση από ιατρό.

📚 Βιβλιογραφία

  • American Heart Association. Biomarkers in Acute Coronary Syndrome. Circulation. 2021.
  • UpToDate: “Creatine kinase – Clinical relevance in muscle disorders and cardiac injury”
  • European Society of Cardiology. ESC Guidelines for the management of acute myocardial infarction. 2023.
  • EMA. Statin-Associated Muscle Symptoms. 2020.
  • Teixeira, R. et al. “CPK elevation and rhabdomyolysis: A practical approach”. Rev Bras Terapia Intensiva. 2022.
  • Mayo Clinic Laboratories – CK (Creatine Kinase) testing guidelines.
  • Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία – Οδηγίες για έμφραγμα και βιοδείκτες.
  • Bashir, M. et al. “Interpretation of Elevated CK in Muscle Diseases”. Curr Opin Rheumatol. 2022.
  • Gonzalez, D. et al. “Statin-induced myopathies: mechanisms and clinical relevance”. Pharmacol Ther. 2021.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΗΡΗ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΖΗΤΗΣΤΕ ΜΑΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ !!

https://mikrobiologikolamia.gr/katalogos-eksetaseon/

 


Το Εργαστήριό μας

Από το 2004 προσφέρουμε διαγνωστικές υπηρεσίες υψηλού επιπέδου με εξελιγμένο ιατρικό εξοπλισμό
και αφοσιωμένο προσωπικό. Δέσμευσή μας είναι η αξιοπιστία, η άμεση και ανθρώπινη φροντίδα σε κάθε ασθενή.

Social Networks

Facebook
Twitter

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι

Επικοινωνία

22310 66841
6972 860905
Έσλιν 19, Λαμία 35100
©2025 Παντελής Αναγνωστόπουλος. All rights reserved.

Μικροβιολογικό Λαμία – Διαγνωστική ιατρική φροντίδα από το 2004.

Μικροβιολογικό Λαμία
Privacy Overview

This website uses cookies so that we can provide you with the best user experience possible. Cookie information is stored in your browser and performs functions such as recognising you when you return to our website and helping our team to understand which sections of the website you find most interesting and useful.