1

Τι είναι η ανοσοκαθήλωση λευκωμάτων

Η ανοσοκαθήλωση λευκωμάτων (Immunofixation Electrophoresis, IFE) είναι ειδική εργαστηριακή εξέταση που χρησιμοποιείται για να εντοπίσει και να ταυτοποιήσει μονοκλωνικές ανοσοσφαιρίνες στο αίμα ή στα ούρα.

Οι μονοκλωνικές αυτές πρωτεΐνες παράγονται από έναν ίδιο κλώνο πλασματοκυττάρων ή λεμφοκυττάρων και μπορεί να σχετίζονται με καταστάσεις όπως η μονοκλωνική γαμμαπάθεια αδιευκρίνιστης σημασίας (MGUS), το πολλαπλούν μυέλωμα ή η μακροσφαιριναιμία Waldenström. Η ανοσοκαθήλωση δεν είναι εξέταση γενικού ελέγχου· χρησιμοποιείται όταν υπάρχει κλινική ένδειξη ή ύποπτο εύρημα σε άλλη εξέταση.

Στην ουσία, η IFE λειτουργεί σαν «εξέταση ταυτοποίησης». Αν μια προηγούμενη εξέταση δείξει ότι υπάρχει πιθανώς μια παθολογική πρωτεΐνη, η ανοσοκαθήλωση βοηθά να φανεί αν πράγματι πρόκειται για μονοκλωνική ανοσοσφαιρίνη και ποιος είναι ο ακριβής τύπος της. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί οι μονοκλωνικές πρωτεΐνες δεν έχουν όλες την ίδια σημασία. Άλλο είναι ένα μικρό, σταθερό εύρημα σε MGUS και άλλο μια έντονη παραπρωτεΐνη που συνοδεύεται από αναιμία, νεφρική δυσλειτουργία ή οστικές βλάβες.

Η εξέταση μπορεί να γίνει σε ορό αίματος ή σε ούρα 24ώρου. Στο αίμα αναζητούνται πλήρεις ανοσοσφαιρίνες ή μονοκλωνικές ζώνες, ενώ στα ούρα δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στις ελαφρές αλυσίδες, δηλαδή στις γνωστές πρωτεΐνες Bence-Jones. Η επιλογή του δείγματος εξαρτάται από το κλινικό ερώτημα και από το αν υπάρχει υποψία ότι η παθολογική πρωτεΐνη αποβάλλεται κυρίως από τους νεφρούς.

2

Τι δείχνει η εξέταση

Η εξέταση δείχνει αν υπάρχει μονοκλωνική ανοσοσφαιρίνη και ποιος ακριβώς είναι ο τύπος της βαριάς και της ελαφράς αλυσίδας.

Με απλά λόγια, η ανοσοκαθήλωση απαντά σε ερωτήματα όπως: υπάρχει παθολογική παραπρωτεΐνη; πρόκειται για IgG, IgA ή IgM; συνοδεύεται από κ ή λ ελαφρά αλυσίδα; υπάρχει μόνο ελαφρά αλυσίδα χωρίς πλήρη ανοσοσφαιρίνη; Οι πληροφορίες αυτές είναι σημαντικές γιατί βοηθούν τον κλινικό ιατρό να εκτιμήσει αν πρόκειται για αθώο εύρημα παρακολούθησης ή για νόσημα που χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση.

Η εξέταση δεν μετρά μόνο «ανεβασμένες πρωτεΐνες». Αυτό είναι ένα συχνό σημείο σύγχυσης. Υψηλές ολικές πρωτεΐνες ή αυξημένες ανοσοσφαιρίνες μπορεί να εμφανιστούν και σε φλεγμονές, λοιμώξεις, αυτοάνοσα ή χρόνια ηπατική νόσο. Η ανοσοκαθήλωση όμως προσπαθεί να διακρίνει αν το πρότυπο είναι πολυκλωνικό, δηλαδή ανοσολογικά διάχυτο και μη ειδικό, ή μονοκλωνικό, δηλαδή προερχόμενο από έναν κυτταρικό κλώνο.

Για τον ασθενή αυτό μεταφράζεται σε κάτι πολύ πρακτικό: η IFE δεν λέει απλώς «υπάρχει πρόβλημα», αλλά βοηθά να φανεί αν χρειάζεται αιματολογικός έλεγχος, παρακολούθηση, επανάληψη της εξέτασης ή πιο αναλυκή διερεύνηση. Σε αρκετές περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι ο οδηγός που θα δείξει ποιο πρέπει να είναι το επόμενο βήμα.

3

Πότε ζητείται από τον γιατρό

Η ανοσοκαθήλωση ζητείται συνήθως όταν υπάρχει υποψία παραπρωτεϊναιμίας ή όταν άλλη εξέταση, όπως η ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών, έδειξε ύποπτη ζώνη ή αιχμή Μ.

• όταν η ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών ορού δείξει ύποπτη μονοκλωνική κορυφή
• όταν υπάρχει ανεξήγητη αναιμία, αυξημένη ΤΚΕ ή υπεργαμμασφαιριναιμία
• όταν συνυπάρχουν οστικός πόνος, υπερασβεστιαιμία ή νεφρική δυσλειτουργία
• όταν υπάρχει υποψία πολλαπλού μυελώματος, MGUS ή αμυλοείδωσης
• όταν χρειάζεται παρακολούθηση γνωστής μονοκλωνικής γαμμαπάθειας
• όταν αναζητούνται ελαφρές αλυσίδες στα ούρα

Ο γιατρός μπορεί επίσης να τη ζητήσει όταν υπάρχει παράξενος συνδυασμός εξετάσεων, όπως χαμηλή λευκωματίνη με αυξημένες ολικές πρωτεΐνες, επιμένουσα υπεργαμμασφαιριναιμία, ανεξήγητη περιφερική νευροπάθεια ή πρωτεϊνουρία χωρίς σαφή αιτία. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η ανοσοκαθήλωση βοηθά να αποκλειστεί ή να επιβεβαιωθεί η παρουσία μονοκλωνικής πρωτεΐνης.

Είναι επίσης σημαντικό να τονιστεί ότι η IFE δεν ζητείται μόνο όταν υπάρχει ήδη διάγνωση. Συχνά αποτελεί μέρος της αρχικής διερεύνησης ενός ασθενούς με ασαφή αλλά ύποπτα ευρήματα. Έτσι, μπορεί να συμβάλει σε έγκαιρη διάγνωση, πριν ακόμη εμφανιστούν πιο προχωρημένα σημεία νόσου.

4

Σε ποιες παθήσεις βοηθά

Η ανοσοκαθήλωση δεν βάζει από μόνη της διάγνωση, αλλά αποτελεί βασικό εργαλείο στη διερεύνηση νοσημάτων που σχετίζονται με μονοκλωνικές ανοσοσφαιρίνες.

• MGUS: συχνό εύρημα που χρειάζεται παρακολούθηση και όχι πάντα θεραπεία
• Πολλαπλούν μυέλωμα: η IFE βοηθά στον χαρακτηρισμό της παραπρωτεΐνης
• Μακροσφαιριναιμία Waldenström: συχνά με μονοκλωνική IgM
• Αμυλοείδωση AL: συχνά χρειάζεται έλεγχος για ελαφρές αλυσίδες
• Νόσοι ελαφρών αλυσίδων: με εύρημα μόνο κ ή λ αλυσίδας
• Παρακολούθηση μετά από θεραπεία: για εκτίμηση ανταπόκρισης ή υποτροπής

Στην MGUS, η μονοκλωνική πρωτεΐνη συνήθως υπάρχει σε μικρή ποσότητα και ο ασθενής δεν έχει ενδείξεις οργανικής βλάβης. Παρότι πρόκειται για συχνά «ήπιο» εύρημα, δεν είναι αδιάφορο, γιατί χρειάζεται παρακολούθηση με τον χρόνο. Η IFE βοηθά να τεκμηριωθεί ο τύπος της μονοκλωνικής πρωτεΐνης και να υπάρχει σταθερό σημείο αναφοράς για επόμενους ελέγχους.

Στο πολλαπλούν μυέλωμα, η εξέταση έχει ιδιαίτερη αξία γιατί συνδέει το εργαστηριακό εύρημα με το είδος της παραπρωτεΐνης που παράγουν τα παθολογικά πλασματοκύτταρα. Σε ασθενείς που βρίσκονται ήδη σε θεραπεία, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να φανεί αν η μονοκλωνική ζώνη επιμένει, ελαττώνεται ή εξαφανίζεται.

Στη μακροσφαιριναιμία Waldenström, η παρουσία μονοκλωνικής IgM είναι κλασικό εύρημα, ενώ στην αμυλοείδωση AL το ενδιαφέρον στρέφεται συχνά στις ελαφρές αλυσίδες. Η ανοσοκαθήλωση εδώ δεν είναι απλώς βοηθητική, αλλά πολλές φορές αποτελεί κεντρικό κομμάτι του ελέγχου.

Η ίδια μονοκλωνική πρωτεΐνη μπορεί να έχει διαφορετική κλινική βαρύτητα ανάλογα με την ποσότητά της, τα συνοδά ευρήματα και την εικόνα του ασθενούς. Γι’ αυτό το αποτέλεσμα πρέπει πάντα να διαβάζεται μαζί με το ιστορικό, τη γενική αίματος, τη νεφρική λειτουργία, το ασβέστιο και άλλες αιματολογικές ή βιοχημικές εξετάσεις.

5

Ανοσοκαθήλωση: αίμα ή ούρα;

Η εξέταση μπορεί να γίνει είτε σε ορό αίματος είτε σε ούρα, ανάλογα με το διαγνωστικό ερώτημα.

• Ορός αίματος: το πιο συχνό δείγμα για αρχική διερεύνηση μονοκλωνικής πρωτεΐνης
• Ούρα 24ώρου: χρήσιμα όταν υπάρχει υποψία για ελαφρές αλυσίδες ή πρωτεΐνες Bence-Jones

Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν απαιτείται νηστεία ειδικά για την ανοσοκαθήλωση, εκτός αν ο γιατρός έχει ζητήσει ταυτόχρονα και άλλες εξετάσεις που χρειάζονται προετοιμασία. Για τα ούρα 24ώρου, όμως, η σωστή συλλογή είναι ουσιώδης, γιατί ελλιπές δείγμα μπορεί να μειώσει την αξιοπιστία του αποτελέσματος.

Στον ορό αναζητούνται κυρίως οι μονοκλωνικές ανοσοσφαιρίνες που κυκλοφορούν στο αίμα. Στα ούρα, αντίθετα, η εξέταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν υπάρχει υποψία ότι αποβάλλονται ελαφρές αλυσίδες μέσω του νεφρού. Αυτό μπορεί να έχει κλινική σημασία όχι μόνο για τη διάγνωση, αλλά και για την παρακολούθηση νεφρικής επιβάρυνσης.

Σε ορισμένους ασθενείς ο γιατρός μπορεί να ζητήσει και τα δύο είδη δειγμάτων, γιατί μια μονοκλωνική πρωτεΐνη μπορεί να είναι ευκρινής στον ορό, στα ούρα ή και στα δύο. Αυτή η επιλογή δεν είναι υπερβολή· είναι τρόπος να αποκτηθεί πιο ολοκληρωμένη εικόνα.

6

Πώς γίνεται στο εργαστήριο

Η εξέταση βασίζεται σε δύο στάδια: πρώτα γίνεται διαχωρισμός των πρωτεϊνών με ηλεκτροφόρηση και μετά ακολουθεί ανοσολογική ταυτοποίηση με ειδικούς αντιορούς.

1. Οι πρωτεΐνες του δείγματος διαχωρίζονται σε ειδικό μέσο ανάλογα με τις ιδιότητές τους.
2. Στη συνέχεια εφαρμόζονται αντιοροί για IgG, IgA, IgM και για τις ελαφρές αλυσίδες κ και λ.
3. Εκεί όπου υπάρχει ειδική αντίδραση, δημιουργούνται χαρακτηριστικές ζώνες.
4. Το τελικό πρότυπο ερμηνεύεται από εξειδικευμένο ιατρό ή επιστήμονα εργαστηρίου.

Η μέθοδος αυτή είναι πολύ πιο ευαίσθητη από μια απλή ποσοτική μέτρηση ανοσοσφαιρινών. Δεν αρκεί μόνο να ξέρουμε ότι η IgG ή η IgA είναι αυξημένη. Εκείνο που έχει μεγάλη σημασία είναι αν η αύξηση αυτή είναι διάχυτη και πολυκλωνική ή αν προέρχεται από μία μόνο παθολογική ζώνη.

Στην τελική αναφορά, το εργαστήριο δεν δίνει απλώς «ναι» ή «όχι». Περιγράφει αν υπάρχει μονοκλωνική ζώνη, σε ποια κατηγορία ανοσοσφαιρίνης ανήκει και αν συνδυάζεται με κ ή λ ελαφρά αλυσίδα. Αυτός ο χαρακτηρισμός είναι που κάνει την εξέταση τόσο χρήσιμη στην αιματολογική πράξη.

Η IFE είναι πιο ευαίσθητη από την απλή ηλεκτροφόρηση για την ανίχνευση μικρών μονοκλωνικών πληθυσμών. Για αυτό χρησιμοποιείται κυρίως ως εξέταση επιβεβαίωσης και χαρακτηρισμού.

7

IFE και ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών: ποια η διαφορά

Η ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών δείχνει αν υπάρχει ύποπτη ζώνη ή αιχμή, ενώ η ανοσοκαθήλωση βοηθά να φανεί ποια πρωτεΐνη είναι αυτή. Οι δύο εξετάσεις δεν ανταγωνίζονται, αλλά συμπληρώνουν η μία την άλλη.

Μια απλή εικόνα για να γίνει κατανοητή η διαφορά είναι η εξής: η ηλεκτροφόρηση «βλέπει» ότι κάτι ξεχωρίζει στο φάσμα των πρωτεϊνών, ενώ η ανοσοκαθήλωση δείχνει ακριβώς τι είναι αυτό που ξεχωρίζει. Για αυτό και σε πολλά περιστατικά οι δύο εξετάσεις ζητούνται μαζί ή η μία ακολουθεί την άλλη.

Είναι επίσης πιθανό η ηλεκτροφόρηση να δώσει ένα οριακό ή ασαφές εύρημα, και η IFE να αποσαφηνίσει αν υπάρχει πραγματικά μονοκλωνική πρωτεΐνη. Το αντίστροφο είναι λιγότερο συχνό, αλλά μπορεί να συμβεί όταν υπάρχει πολύ μικρή συγκέντρωση παραπρωτεΐνης ή όταν πρόκειται κυρίως για ελαφρές αλυσίδες.

Συχνά ο ιατρός ζητά και τις δύο, ειδικά όταν χρειάζεται πλήρης διερεύνηση παραπρωτεϊναιμίας.

8

Τι σημαίνει θετικό αποτέλεσμα

Θετική ανοσοκαθήλωση σημαίνει ότι ανιχνεύθηκε μονοκλωνική ζώνη. Αυτό δείχνει παραγωγή μιας ομοιόμορφης ανοσοσφαιρίνης ή ελαφράς αλυσίδας από συγκεκριμένο κυτταρικό κλώνο.

Το εύρημα μπορεί να είναι κλινικά σημαντικό, αλλά δεν σημαίνει από μόνο του ότι υπάρχει κακοήθεια. Σε αρκετούς ασθενείς αποδίδεται σε MGUS, δηλαδή σε μονοκλωνική γαμμαπάθεια που απαιτεί παρακολούθηση και όχι άμεσα θεραπεία. Σε άλλες περιπτώσεις χρειάζεται πιο εκτεταμένος έλεγχος για πολλαπλούν μυέλωμα, αμυλοείδωση ή άλλο λεμφοϋπερπλαστικό νόσημα.

Η σημασία του θετικού αποτελέσματος εξαρτάται από τρία βασικά πράγματα: τον τύπο της μονοκλωνικής πρωτεΐνης, την ποσότητά της και το αν υπάρχουν συνοδά κλινικά ή εργαστηριακά σημεία νόσου. Για παράδειγμα, μια μικρή σταθερή IgG-κ σε ασθενή χωρίς συμπτώματα αντιμετωπίζεται πολύ διαφορετικά από μια παραπρωτεΐνη που συνοδεύεται από νεφρική βλάβη, υπερασβεστιαιμία ή οστικό πόνο.

Ο ασθενής δεν πρέπει να διαβάζει το αποτέλεσμα αποκομμένα. Η λέξη «μονοκλωνική» ακούγεται συχνά ανησυχητική, όμως η πραγματική βαρύτητα καθορίζεται από το συνολικό πλαίσιο. Γι’ αυτό η αξιολόγηση από ιατρό, και συχνά από αιματολόγο, είναι ουσιώδης.

9

Τι σημαίνει αρνητικό αποτέλεσμα

Αρνητική ανοσοκαθήλωση σημαίνει ότι δεν ανιχνεύθηκε μονοκλωνική ζώνη στο συγκεκριμένο δείγμα. Συνήθως αυτό αντιστοιχεί σε πολυκλωνικό, δηλαδή φυσιολογικό ή μη ειδικό πρότυπο ανοσοσφαιρινών.

Ένα αρνητικό αποτέλεσμα είναι καθησυχαστικό, αλλά δεν αποκλείει απόλυτα κάθε νόσο. Αν η κλινική υποψία παραμένει ισχυρή, ο ιατρός μπορεί να ζητήσει συμπληρωματικό έλεγχο με ελεύθερες ελαφρές αλυσίδες ορού, ηλεκτροφόρηση ούρων ή επανάληψη της εξέτασης σε μεταγενέστερο χρόνο.

Αυτό έχει πρακτική σημασία κυρίως σε τρεις περιπτώσεις: όταν το παθολογικό φορτίο είναι πολύ μικρό, όταν η παραπρωτεΐνη αποβάλλεται κυρίως στα ούρα και όχι στο αίμα, ή όταν ο γιατρός έχει ισχυρή κλινική υποψία με βάση άλλα ευρήματα. Σε τέτοιες καταστάσεις, η αρνητική IFE δεν ακυρώνει τον υπόλοιπο έλεγχο.

Σε αρκετούς ασθενείς το αρνητικό αποτέλεσμα συνοδεύεται από πολυκλωνικό πρότυπο, κάτι που συνήθως ταιριάζει περισσότερο με φλεγμονώδη ή αντιδραστική ανοσολογική δραστηριότητα και όχι με μονοκλωνικό νόσημα. Ωστόσο και πάλι, η τελική ανάγνωση γίνεται σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα δεδομένα.

10

Τι σημαίνουν IgG, IgA, IgM, κ και λ

Οι ενδείξεις IgG, IgA και IgM αφορούν τη βαριά αλυσίδα της ανοσοσφαιρίνης, ενώ τα κ και λ αφορούν την ελαφρά αλυσίδα. Ο συνδυασμός τους χαρακτηρίζει τον τύπο της μονοκλωνικής πρωτεΐνης.

Η πιο συχνή παρανόηση είναι ότι ο τύπος της ανοσοσφαιρίνης από μόνος του δίνει τη διάγνωση. Αυτό δεν ισχύει. Ο τύπος βοηθά πολύ, αλλά δεν αρκεί χωρίς την ποσότητα, τις συνοδές εξετάσεις και την κλινική εικόνα. Για παράδειγμα, η ίδια IgG-κ μπορεί να εμφανιστεί τόσο σε MGUS όσο και σε πολλαπλούν μυέλωμα.

Οι ελαφρές αλυσίδες κ και λ έχουν επίσης μεγάλη σημασία στην παρακολούθηση, ειδικά όταν υπάρχει υποψία νόσου ελαφρών αλυσίδων ή αμυλοείδωσης. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η IFE συχνά συνδυάζεται με ποσοτικό έλεγχο ελεύθερων ελαφρών αλυσίδων και με τον λόγο κ/λ.

Ο ίδιος τύπος μονοκλωνικής πρωτεΐνης μπορεί να παραμένει σταθερός επί χρόνια ή να μεταβάλλεται σε ποσότητα με την πορεία της νόσου και της θεραπείας. Γι’ αυτό η επανάληψη της εξέτασης έχει αξία στην παρακολούθηση.

11

Ποιες άλλες εξετάσεις ζητούνται μαζί

Η ανοσοκαθήλωση σχεδόν ποτέ δεν αξιολογείται μόνη της. Συνήθως εντάσσεται σε μεγαλύτερο διαγνωστικό πακέτο που περιλαμβάνει εξετάσεις αίματος, ούρων και, όταν χρειάζεται, αιματολογική διερεύνηση.

• ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών ορού (SPEP)
• ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών ούρων (UPEP)
• ελεύθερες ελαφρές αλυσίδες κ και λ ορού και λόγος κ/λ
• ποσοτικός προσδιορισμός IgG, IgA, IgM
• γενική αίματος
• κρεατινίνη, ουρία, ασβέστιο, λευκώματα, ολικές πρωτεΐνες
• β2-μικροσφαιρίνη και άλλοι δείκτες, όταν ζητούνται από αιματολόγο
• έλεγχος ούρων 24ώρου για πρωτεΐνη και ελαφρές αλυσίδες

Η ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών είναι συνήθως το πρώτο βήμα και δείχνει αν υπάρχει ύποπτη αιχμή. Οι ελεύθερες ελαφρές αλυσίδες δίνουν επιπλέον πληροφορίες όταν υπάρχει υποψία νόσου ελαφρών αλυσίδων ή όταν το εύρημα είναι μικρό αλλά κλινικά ύποπτο. Η γενική αίματος και η κρεατινίνη βοηθούν να φανεί αν υπάρχει επίπτωση στον μυελό ή στους νεφρούς.

Το ασβέστιο, οι ολικές πρωτεΐνες, η λευκωματίνη και, όταν χρειάζεται, η β2-μικροσφαιρίνη συμπληρώνουν την εικόνα. Σε ορισμένες περιπτώσεις ο αιματολόγος μπορεί να ζητήσει και απεικονιστικό έλεγχο ή μυελόγραμμα, όχι επειδή η IFE είναι «ανεπαρκής», αλλά επειδή η διάγνωση αυτών των νοσημάτων βασίζεται στον συνδυασμό πολλών στοιχείων.

12

Πότε χρειάζεται επανέλεγχος

Ο επανέλεγχος εξαρτάται από το εύρημα, τη διάγνωση και τις οδηγίες του θεράποντος ιατρού. Δεν υπάρχει ένα σταθερό χρονοδιάγραμμα που να ισχύει για όλους.

• σε MGUS ο έλεγχος γίνεται συνήθως περιοδικά, συχνά ανά 6–12 μήνες
• σε γνωστό πολλαπλούν μυέλωμα ο επανέλεγχος μπορεί να είναι συχνότερος
• μετά από θεραπεία η εξέταση χρησιμοποιείται για παρακολούθηση ανταπόκρισης
• αν αλλάξει η κλινική εικόνα, ο γιατρός μπορεί να ζητήσει νωρίτερα νέο έλεγχο

Στην παρακολούθηση δεν μας ενδιαφέρει μόνο αν η εξέταση είναι θετική ή αρνητική, αλλά και αν το ίδιο μοτίβο παραμένει σταθερό ή αλλάζει. Αύξηση της μονοκλωνικής πρωτεΐνης, νέα συμπτώματα ή επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας είναι στοιχεία που μπορεί να οδηγήσουν σε ταχύτερο επανέλεγχο.

Από την άλλη πλευρά, ένα σταθερό εύρημα επί σειρά ετών χωρίς κλινική επιβάρυνση συνήθως αντιμετωπίζεται με οργανωμένη παρακολούθηση και όχι με βιαστικές παρεμβάσεις. Για αυτό είναι σημαντικό ο ασθενής να κρατά τις προηγούμενες απαντήσεις και να υπάρχει συγκριτική αξιολόγηση στον χρόνο.

Σημαντικό δεν είναι μόνο αν υπάρχει ή όχι μονοκλωνική ζώνη, αλλά και αν αλλάζει η έντασή της στον χρόνο και πώς συνδυάζεται με τους υπόλοιπους δείκτες.

13

Περιορισμοί και παράγοντες που επηρεάζουν

Παρότι η ανοσοκαθήλωση είναι πολύ χρήσιμη εξέταση, έχει περιορισμούς και πρέπει να ερμηνεύεται με προσοχή.

• πολύ μικρή ποσότητα μονοκλωνικής πρωτεΐνης μπορεί να μην είναι εύκολο να φανεί
• ακατάλληλο ή ανεπαρκές δείγμα ούρων 24ώρου μπορεί να αλλοιώσει την εκτίμηση
• αιμολυμένα ή έντονα λιπαιμικά δείγματα μπορεί να δυσκολεύουν την τεχνική αξιολόγηση
• θεραπευτικά μονοκλωνικά αντισώματα ή ανοσολογικές θεραπείες μπορεί να δημιουργήσουν σύγχυση στην ερμηνεία
• ένα αρνητικό αποτέλεσμα δεν αποκλείει όλες τις περιπτώσεις νόσου

Ένας σημαντικός περιορισμός είναι ότι η εξέταση είναι ποιοτική και χαρακτηριστική, όχι απόλυτα ποσοτική. Αυτό σημαίνει ότι είναι εξαιρετική στο να πει «τι είδους πρωτεΐνη υπάρχει», αλλά δεν είναι η μόνη μέθοδος που χρησιμοποιείται για να αποτυπωθεί με ακρίβεια η συνολική επιβάρυνση της νόσου.

Επιπλέον, σε ασθενείς που λαμβάνουν σύγχρονα αιματολογικά φάρμακα, ιδίως θεραπευτικά μονοκλωνικά αντισώματα, η ερμηνεία μπορεί να γίνει πιο δύσκολη. Σε τέτοιες περιπτώσεις το εργαστήριο πρέπει να γνωρίζει την αγωγή, ώστε να αξιολογήσει σωστά αν μια ζώνη σχετίζεται με τη νόσο ή με το φάρμακο.

Το ίδιο ισχύει και για τα ούρα 24ώρου. Αν η συλλογή δεν είναι πλήρης, το αποτέλεσμα μπορεί να υποτιμήσει το πραγματικό φορτίο της πρωτεΐνης. Για τον λόγο αυτό η σωστή προετοιμασία του δείγματος είναι μέρος της αξιοπιστίας της εξέτασης, όχι δευτερεύουσα λεπτομέρεια.

14

Παράδειγμα αποτελέσματος και ερμηνεία

Ένα αποτέλεσμα IFE συνήθως δεν γράφει μόνο “θετικό” ή “αρνητικό”, αλλά περιγράφει αν βρέθηκε μονοκλωνική ζώνη και ποιος είναι ο τύπος της.

Εξέταση: Ανοσοκαθήλωση λευκωμάτων ορού
Αποτέλεσμα: Παρουσία μονοκλωνικής ζώνης IgG-κ
Σχόλιο: Ευρήματα συμβατά με μονοκλωνική γαμμαπάθεια. Συνιστάται συσχέτιση με ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών, ελεύθερες ελαφρές αλυσίδες και κλινική εικόνα.

Εξέταση: Ανοσοκαθήλωση λευκωμάτων ορού
Αποτέλεσμα: Δεν ανιχνεύεται μονοκλωνική ζώνη
Σχόλιο: Πολυκλωνικό πρότυπο ανοσοσφαιρινών

Στην πρώτη περίπτωση, το εργαστήριο δεν λέει ότι ο ασθενής έχει οπωσδήποτε πολλαπλούν μυέλωμα. Λέει ότι βρέθηκε συγκεκριμένη μονοκλωνική πρωτεΐνη και ότι αυτό το εύρημα είναι συμβατό με μονοκλωνική γαμμαπάθεια. Το επόμενο βήμα είναι να φανεί αν πρόκειται για MGUS, για πιο ενεργό νόσο ή για εύρημα που χρειάζεται απλώς περιοδικό έλεγχο.

Στη δεύτερη περίπτωση, το πολυκλωνικό πρότυπο είναι συνήθως πιο καθησυχαστικό. Αυτό σημαίνει ότι δεν εντοπίστηκε μία συγκεκριμένη μονοκλωνική πρωτεΐνη, αλλά ένα πιο διάχυτο ανοσολογικό πρότυπο. Παρ’ όλα αυτά, και εδώ η τελική κρίση ανήκει στον γιατρό που γνωρίζει την κλινική εικόνα.

Η σωστή ερμηνεία δεν βασίζεται μόνο στη φράση του αποτελέσματος, αλλά στο αν συνυπάρχουν και άλλες ενδείξεις νόσου, όπως αναιμία, νεφρική επιβάρυνση, υπερασβεστιαιμία ή παθολογικά ευρήματα στον μυελό των οστών.

15

Συχνές ερωτήσεις

16

Τι να θυμάστε

17

Κλείστε Ραντεβού & Βιβλιογραφία

Ερμηνεία αποτελεσμάτων από ιατρό στο εργαστήριό μας. Μπορείτε να προγραμματίσετε εξέταση ή να δείτε τον πλήρη κατάλογο διαθέσιμων εξετάσεων.