exetaseis-aimatos-ermineia-apotelesmaton-mikrobiologikolamia-1200x628-1-1200x800.jpg

Εξετάσεις Αίματος: Τι Δείχνουν Πραγματικά τα Αποτελέσματα (Οδηγός για Ασθενείς)

Τελευταία ενημέρωση:

Σύντομη περίληψη:
Οι εξετάσεις αίματος αποτελούν το βασικότερο εργαλείο
πρόληψης και διάγνωσης.
Η σωστή ερμηνεία αποτελεσμάτων απαιτεί συνδυαστική αξιολόγηση
και ιατρική καθοδήγηση.



1

Γιατί οι εξετάσεις αίματος είναι τόσο σημαντικές

Οι εξετάσεις αίματος αποτυπώνουν τη λειτουργία βασικών οργάνων
και συστημάτων του οργανισμού.
Χρησιμοποιούνται για πρόληψη, διάγνωση
και παρακολούθηση παθήσεων,
ακόμη και όταν δεν υπάρχουν εμφανή συμπτώματα.

Τι πρέπει να θυμάστε:
Πολλές παθολογικές καταστάσεις (αναιμία, διαβήτης,
νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία, φλεγμονή)
μπορούν να ανιχνευθούν εργαστηριακά πριν εμφανιστούν συμπτώματα.
Γι’ αυτό ο τακτικός αιματολογικός έλεγχος
αποτελεί βασικό εργαλείο της προληπτικής ιατρικής.

Η αξία των εξετάσεων δεν βρίσκεται μόνο σε μία μεμονωμένη τιμή,
αλλά στη συνολική εικόνα και στη σύγκριση
με προηγούμενα αποτελέσματα,
ώστε να εντοπίζονται έγκαιρα μεταβολές
και να λαμβάνονται σωστές ιατρικές αποφάσεις.


2

Οι πιο συχνές εξετάσεις αίματος και τι δείχνουν

Γενική Αίματος:
Παρέχει συνολική εικόνα για την αιμοποίηση και το ανοσοποιητικό.
Χρησιμοποιείται για τη διάγνωση αναιμίας,
την ανίχνευση λοιμώξεων ή φλεγμονής
και την εκτίμηση διαταραχών πήξης.

Δείτε αναλυτικό οδηγό Γενικής Αίματος
.

Σάκχαρο & HbA1c:
Αξιολογούν τον μεταβολισμό της γλυκόζης.
Το σάκχαρο δείχνει τη στιγμιαία τιμή,
ενώ η HbA1c αποτυπώνει τη μακροχρόνια ρύθμιση
και χρησιμοποιείται για τον έλεγχο και την παρακολούθηση
του σακχαρώδη διαβήτη.
Οδηγός HbA1c & ερμηνεία αποτελεσμάτων
.

Χοληστερόλη & Λιπίδια:
Περιλαμβάνουν ολική χοληστερόλη,
LDL,HDL και τριγλυκερίδια.
Χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση
του καρδιαγγειακού κινδύνου
και τον σχεδιασμό προληπτικών παρεμβάσεων.

Δείτε τον πλήρη οδηγό Υψηλής Χοληστερίνης
.

Κρεατινίνη & Ουρία:
Αντανακλούν τη νεφρική λειτουργία
και επηρεάζονται από την ενυδάτωση,
τη μυϊκή μάζα και ορισμένα φάρμακα.
Η αξιολόγηση γίνεται πάντα συνδυαστικά.
Κρεατινίνη: τι δείχνει και πότε ανησυχούμε
.


3

Φυσιολογικές τιμές και σωστή ερμηνεία

Οι φυσιολογικές τιμές που αναγράφονται στα αποτελέσματα
αντιστοιχούν σε στατιστικά όρια του γενικού πληθυσμού
και δεν αποτελούν απόλυτο κριτήριο υγείας ή νόσου.

Η σωστή ερμηνεία εξαρτάται από πολλούς παράγοντες,
όπως η ηλικία, το φύλο,
το ιατρικό ιστορικό,
η φαρμακευτική αγωγή
και οι μεταβολές των τιμών με την πάροδο του χρόνου.
Για τον λόγο αυτό, κάθε αποτέλεσμα πρέπει να αξιολογείται
σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες εξετάσεις και την κλινική εικόνα.

Σημαντική διευκρίνιση:
Μία τιμή εντός «φυσιολογικών ορίων» δεν αποκλείει πάντα νόσο,
όπως και μία τιμή εκτός ορίων δεν σημαίνει απαραίτητα παθολογία.
Η τάση των τιμών (αύξηση ή μείωση σε διαδοχικές εξετάσεις)
είναι συχνά πιο σημαντική από έναν μεμονωμένο αριθμό.

Για τον λόγο αυτό, τα αποτελέσματα πρέπει να
συγκρίνονται διαχρονικά
και να ερμηνεύονται από ιατρό,
ώστε να αποφεύγονται λανθασμένα συμπεράσματα
και άσκοπη ανησυχία.


4

Πότε πρέπει να ανησυχώ για τα αποτελέσματα

Μικρές αποκλίσεις από τα όρια αναφοράς
δεν υποδηλώνουν απαραίτητα παθολογία
και συχνά οφείλονται σε αφυδάτωση,
πρόσφατη ίωση ή έντονη σωματική άσκηση.

Ανησυχία προκαλούν επίμονες ή έντονες αποκλίσεις,
ιδίως όταν συνοδεύονται από συμπτώματα,
εμφανίζουν επιδείνωση σε επαναλαμβανόμενο έλεγχο
ή αφορούν περισσότερες από μία παραμέτρους,
καθώς και όταν συνυπάρχουν εργαστηριακά ευρήματα
φλεγμονής (CRP)
.
Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται ιατρική αξιολόγηση.


5

Χρειάζεται νηστεία πριν τις εξετάσεις;

Η νηστεία απαιτείται συνήθως για εξετάσεις
που επηρεάζονται άμεσα από την πρόσληψη τροφής,
όπως το σάκχαρο
και το λιπιδαιμικό προφίλ.

Για πολλές άλλες εξετάσεις, όπως η γενική αίματος,
δεν είναι απαραίτητη.
Ωστόσο, οι απαιτήσεις μπορεί να διαφέρουν
ανάλογα με τον συνδυασμό εξετάσεων
και τον σκοπό του ελέγχου.

Τι να θυμάστε για τη νηστεία:
• Συνήθως απαιτούνται 8–12 ώρες χωρίς τροφή.
Νερό επιτρέπεται, εκτός αν σας δοθεί διαφορετική οδηγία.
• Καφές, τσάι, χυμοί και αλκοόλ δεν επιτρέπονται.
• Ορισμένα φάρμακα μπορεί να λαμβάνονται κανονικά – ρωτήστε το εργαστήριο.

Για την αποφυγή λανθασμένων αποτελεσμάτων,
είναι σημαντικό να
ακολουθείτε πάντα τις οδηγίες του εργαστηρίου
και να ενημερώνετε για τυχόν φαρμακευτική αγωγή
ή ειδικές συνθήκες (π.χ. εγκυμοσύνη).


6

Κάθε πότε πρέπει να γίνονται εξετάσεις αίματος

Σε υγιή άτομα, χωρίς γνωστά προβλήματα υγείας,
ένας βασικός αιματολογικός έλεγχος συνιστάται
κάθε 1–2 έτη,
στο πλαίσιο της προληπτικής ιατρικής.

Σε άτομα με χρόνια νοσήματα
ή σε όσους λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή
που επηρεάζει συγκεκριμένες παραμέτρους,
η συχνότητα των εξετάσεων
καθορίζεται εξατομικευμένα από τον θεράποντα ιατρό,
ιδίως όταν απαιτείται συστηματική παρακολούθηση
(π.χ. θυρεοειδής – TSH)
,
ανάλογα με το νόσημα και τη θεραπεία.


7

Γιατί είναι απαραίτητη η ιατρική ερμηνεία

Οι αυτόματοι πίνακες και οι εφαρμογές ερμηνείας
παρέχουν μόνο γενικές πληροφορίες
και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την ιατρική κρίση.

Η σωστή αξιολόγηση βασίζεται στη συνολική εικόνα των εξετάσεων,
στο ιατρικό ιστορικό, στα συμπτώματα
και στις μεταβολές των τιμών με την πάροδο του χρόνου.
Αυτή η συνδυαστική προσέγγιση είναι που οδηγεί
σε ασφαλή και αξιόπιστα συμπεράσματα.

Συχνό κλινικό λάθος:
Η ερμηνεία μίας μεμονωμένης τιμής
χωρίς σύγκριση με προηγούμενες εξετάσεις
και χωρίς γνώση του κλινικού πλαισίου.
Ακόμη και σημαντικές αποκλίσεις
μπορεί να έχουν διαφορετική σημασία
ανάλογα με τον ασθενή.


8

Τι επηρεάζει τα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος

Τα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος μπορεί να επηρεαστούν
από παράγοντες που δεν σχετίζονται με νόσο,
όπως η αφυδάτωση,
η έντονη σωματική άσκηση,
το άγχος ή ο πυρετός.

Επιπλέον, ορισμένα φάρμακα και
συμπληρώματα διατροφής
μπορούν να τροποποιήσουν συγκεκριμένες παραμέτρους,
ιδίως δείκτες που σχετίζονται με
τη φλεγμονή (CRP)

ή τη λειτουργία οργάνων.

Για τον λόγο αυτό, η σωστή προετοιμασία
και η πλήρης ενημέρωση του εργαστηρίου
είναι καθοριστικής σημασίας
για αξιόπιστα και συγκρίσιμα αποτελέσματα.


9

Συχνά λάθη στην ερμηνεία εξετάσεων αίματος

Συχνό λάθος αποτελεί η απομόνωση μίας μόνο τιμής
χωρίς αξιολόγηση των υπόλοιπων παραμέτρων
και χωρίς σύγκριση με προηγούμενες εξετάσεις.

Επιπλέον, μικρές αποκλίσεις από τα όρια αναφοράς
δεν σημαίνουν απαραίτητα παθολογία.
Η σωστή ερμηνεία απαιτεί συνολική ιατρική εικόνα,
λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό και τα συμπτώματα.

Συχνά λάθη που βλέπουμε στην πράξη:
• Σύγκριση αποτελεσμάτων από διαφορετικά εργαστήρια χωρίς ιατρική καθοδήγηση.
• Ερμηνεία εξετάσεων χωρίς γνώση φαρμακευτικής αγωγής ή συμπληρωμάτων.
• Άγχος από μεμονωμένες τιμές χωρίς επανέλεγχο ή κλινική συσχέτιση.
• Αγνόηση της χρονικής εξέλιξης των τιμών.


10

Πότε χρειάζεται επανέλεγχος ή συμπληρωματικές εξετάσεις

Επανέλεγχος συνιστάται όταν οι τιμές είναι
οριακές,
όταν παρατηρείται απότομη μεταβολή
σε σχέση με προηγούμενες εξετάσεις
ή όταν τα αποτελέσματα
δεν συμβαδίζουν με την κλινική εικόνα.

Σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτούνται
συμπληρωματικές ή πιο εξειδικευμένες εξετάσεις,
όπως αναλυτικός αιματολογικός ή βιοχημικός έλεγχος,
οι οποίες επιλέγονται βάσει ευρημάτων
και μπορούν να βρεθούν στον
πλήρη κατάλογο εξετάσεων αίματος
.

Η στοχευμένη αυτή προσέγγιση
βοηθά να αποσαφηνιστεί το εύρημα
και να καθοριστεί με ασφάλεια
η περαιτέρω διερεύνηση.


11

Πότε χρειάζονται προληπτικές εξετάσεις αίματος

Οι εξετάσεις αίματος έχουν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη,
ακόμη και σε άτομα χωρίς συμπτώματα.
Συνιστώνται περιοδικά για την έγκαιρη ανίχνευση
μεταβολικών, αιματολογικών ή φλεγμονωδών διαταραχών.

Ο προληπτικός έλεγχος είναι ιδιαίτερα χρήσιμος
μετά τα 40 έτη,
σε άτομα με οικογενειακό ιστορικό
ή σε όσους εμφανίζουν παράγοντες κινδύνου.

Ποιοι ωφελούνται περισσότερο από προληπτικό έλεγχο:
• Άτομα >40 ετών, ακόμη και χωρίς συμπτώματα.
• Οικογενειακό ιστορικό διαβήτη, καρδιοπάθειας ή αναιμίας.
• Υπέρταση, παχυσαρκία, κάπνισμα ή καθιστική ζωή.
• Μακροχρόνια φαρμακευτική αγωγή.


12

Τι να κάνω αφού πάρω τα αποτελέσματα

Αφού παραλάβετε τα αποτελέσματα,
μην εστιάζετε σε μεμονωμένες τιμές.
Η αξιολόγηση πρέπει να γίνεται συνδυαστικά
και, όταν χρειάζεται,
να ακολουθεί ιατρική καθοδήγηση
για επανέλεγχο ή περαιτέρω διερεύνηση.

Η συστηματική παρακολούθηση
και η σύγκριση με προηγούμενες εξετάσεις
βοηθούν στην έγκαιρη αναγνώριση αλλαγών
και στη σωστή λήψη αποφάσεων.

Πρακτικά επόμενα βήματα:
• Κρατήστε αρχείο εξετάσεων με ημερομηνίες.
• Συγκρίνετε τιμές μόνο με προηγούμενα δικά σας αποτελέσματα.
• Μην αλλάζετε αγωγή χωρίς ιατρική σύσταση.
• Σε αμφιβολία, προτιμήστε επανέλεγχο αντί για άγχος.


13

Συχνές Ερωτήσεις για τις εξετάσεις αίματος

Μπορώ να ερμηνεύσω μόνος μου τα αποτελέσματα;

Τα αποτελέσματα χρειάζονται πάντα ιατρική αξιολόγηση,
καθώς μία μεμονωμένη τιμή χωρίς κλινικό πλαίσιο
μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένα συμπεράσματα.

Μια τιμή εκτός ορίων σημαίνει πάντα νόσο;

Όχι. Ήπιες αποκλίσεις μπορεί να είναι παροδικές
και να σχετίζονται με αφυδάτωση, άσκηση ή πρόσφατη ίωση.

Πότε χρειάζεται επανάληψη εξετάσεων;

Όταν οι τιμές είναι οριακές, παρουσιάζουν μεταβολή
ή δεν συμβαδίζουν με την κλινική εικόνα,
ο ιατρός μπορεί να συστήσει επανέλεγχο.

Μπορεί το άγχος να επηρεάσει τα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος;

Ναι. Το έντονο άγχος μπορεί να επηρεάσει παραμέτρους όπως
τα λευκά αιμοσφαίρια, το σάκχαρο και ορισμένες ορμόνες,
ιδίως όταν συνδυάζεται με κακή προετοιμασία ή έλλειψη ύπνου.

Πρέπει να σταματήσω φάρμακα πριν τις εξετάσεις αίματος;

Όχι χωρίς ιατρική οδηγία.
Ορισμένα φάρμακα επηρεάζουν τις τιμές,
αλλά η διακοπή τους χωρίς σύσταση
μπορεί να είναι επικίνδυνη.

Έχει σημασία η ώρα που γίνεται η αιμοληψία;

Ναι. Ορισμένες εξετάσεις επηρεάζονται από τον κιρκάδιο ρυθμό
και προτιμώνται πρωινές ώρες,
ιδίως όταν απαιτείται νηστεία ή σύγκριση με παλαιότερα αποτελέσματα.


14

Κλείστε Ραντεβού

Ερμηνεία αποτελεσμάτων από ιατρό στο εργαστήριό μας.
Μπορείτε να προγραμματίσετε εξέταση
ή να δείτε τον πλήρη κατάλογο διαθέσιμων εξετάσεων.

Κλείστε εύκολα εξέταση ή δείτε τον πλήρη κατάλογο:
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30


15

Βιβλιογραφία & Πηγές

1. World Health Organization. Use of basic laboratory tests in clinical practice.
https://www.who.int
2. Mayo Clinic Laboratories. Blood tests: How to understand results.
https://www.mayocliniclabs.com
3. MedlinePlus. Blood tests – interpretation and reference ranges.
https://medlineplus.gov
4. British Society for Haematology. Guidelines on laboratory testing and result interpretation.
https://b-s-h.org.uk
5. Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας. Κατάλογος διαθέσιμων εξετάσεων αίματος.
https://mikrobiologikolamia.gr/katalogos-eksetaseon/

Επιστημονική επιμέλεια:
Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος, Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας, Έσλιν 19, Λαμία 35100
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

Προκαταρκτικός-έλεγχος-υγείας-πριν-τα-40-–-Εργαστηριακές-εξετάσεις-για-άνδρες-και-γυναίκες.jpg

Check-Up πριν τα 40: Πλήρης Λίστα Εξετάσεων για Άνδρες & Γυναίκες (2026)

Τελευταία ενημέρωση:

Σε 1 λεπτό:
Αν είσαι 30–40 ετών, ο βασικός προληπτικός έλεγχος περιλαμβάνει συνήθως γενική αίματος, σάκχαρο, λιπίδια, θυρεοειδή (TSH) και γενική ούρων. Το «σωστό» check-up δεν είναι ίδιο για όλους: προσαρμόζεται σε ιστορικό, βάρος, κάπνισμα, πίεση και οικογενειακό κίνδυνο.


1 Τι είναι check-up πριν τα 40

Το check-up πριν τα 40 είναι ένας στοχευμένος προληπτικός εργαστηριακός έλεγχος που βοηθά να εντοπιστούν έγκαιρα συχνές, «σιωπηλές» διαταραχές όπως δυσλιπιδαιμία, προδιαβήτης, ήπια νεφρική/ηπατική δυσλειτουργία ή θυρεοειδικές διαταραχές. Σκοπός δεν είναι να «ψάχνουμε τα πάντα», αλλά να έχουμε μια καθαρή baseline εικόνα και να παρακολουθούμε τάσεις με την πάροδο των ετών.

Τι να θυμάστε: Το καλύτερο check-up είναι απλό, επαναλήψιμο και προσαρμοσμένο σε παράγοντες κινδύνου.

2 Πότε χρειάζεται πραγματικά (και ποιος το ωφελεί περισσότερο)

Για τους περισσότερους ενήλικες, ένα βασικό check-up είναι λογικό να ξεκινά από τα 30 και να επαναλαμβάνεται ανάλογα με τον κίνδυνο. Το όφελος είναι μεγαλύτερο όταν υπάρχει:

  • Οικογενειακό ιστορικό (διαβήτης, υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, στεφανιαία νόσος, θυρεοειδοπάθειες)
  • Αύξηση βάρους ή κοιλιακή παχυσαρκία
  • Καθιστική ζωή, κακή διατροφή, αυξημένο στρες
  • Κάπνισμα ή συχνή κατανάλωση αλκοόλ
  • Συμπτώματα (κόπωση, πολυουρία/πολυδιψία, ταχυκαρδίες, τριχόπτωση, διαταραχές κύκλου)

3 Η βασική λίστα εξετάσεων για 30–40

Αν θέλεις μια «καθαρή» και πρακτική βάση, οι παρακάτω εξετάσεις καλύπτουν τα πιο συχνά ευρήματα σε άτομα 30–40 ετών.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΚατηγορίαΕξετάσειςΤι «πιάνει»
ΑίμαΓενική αίματοςαναιμία, φλεγμονή/λοίμωξη, αιματολογικές ενδείξεις
ΣάκχαροΓλυκόζη νηστείας (± HbA1c αν υπάρχει κίνδυνος)προδιαβήτης/διαβήτης, μεταβολικός κίνδυνος
ΛιπίδιαΟλική, LDL, HDL, Τριγλυκερίδιακαρδιαγγειακός κίνδυνος
ΝεφράΟυρία, Κρεατινίνη (± eGFR), Ηλεκτρολύτεςνεφρική λειτουργία/αφυδάτωση/ηλεκτρολυτικές διαταραχές
ΉπαρALT, AST (± γ-GT)λιπώδης διήθηση, αλκοόλ, φάρμακα
ΘυρεοειδήςTSH (± FT4 αν χρειάζεται)υπο/υπερθυρεοειδισμός
ΟύραΓενική ούρωνουρολοίμωξη, πρωτεϊνουρία/αιματουρία (screening)

4 Check-up πριν τα 40 για άνδρες

Για τους άνδρες 30–40, η προτεραιότητα είναι ο μεταβολικός και καρδιαγγειακός κίνδυνος (λιπίδια/σάκχαρο), μαζί με βασικό έλεγχο ήπατος και νεφρών. Τα «εξειδικευμένα» προστίθενται μόνο όταν υπάρχει λόγος.

  • Βασικό (ανά 12–24 μήνες): γενική αίματος, γλυκόζη, λιπίδια, ουρία/κρεατινίνη, ALT/AST (± γ-GT), TSH, γενική ούρων
  • Αν υπάρχει κοιλιακή παχυσαρκία/υπέρταση: HbA1c, ηλεκτρολύτες, πιθανώς ινσουλίνη νηστείας (κατόπιν ιατρικής κρίσης)
  • Αν υπάρχει έντονη κόπωση/χαμηλή libido: έλεγχος που θα καθοριστεί από ιατρό (δεν είναι screening για όλους)
Συχνό κλινικό λάθος: να γίνεται «μεγάλο πακέτο» χωρίς ιστορικό και μετά να προκαλείται άγχος από οριακά ευρήματα που δεν έχουν κλινική σημασία.

5 Check-up πριν τα 40 για γυναίκες

Στις γυναίκες 30–40, εκτός από μεταβολικό/καρδιαγγειακό έλεγχο, συχνά προκύπτει ανάγκη για έλεγχο σχετικό με σιδηροπενία, θυρεοειδή και, όταν υπάρχει ένδειξη, ορμονική αξιολόγηση.

  • Βασικό (ανά 12–24 μήνες): γενική αίματος, γλυκόζη, λιπίδια, ουρία/κρεατινίνη, ALT/AST, TSH, γενική ούρων
  • Αν υπάρχει έντονη περίοδος/κόπωση: έλεγχος σιδηροπενίας (π.χ. φερριτίνη) κατόπιν ιατρικής κρίσης
  • Αν υπάρχουν διαταραχές κύκλου/υπογονιμότητα: ορμονικός έλεγχος εξατομικευμένος (όχι ρουτίνα για όλες)

6 Ειδικές κατηγορίες: παχυσαρκία, κάπνισμα, ιστορικό, φάρμακα

Εδώ «κλειδώνει» η αξία του σωστού check-up: προσθέτεις εξετάσεις μόνο όταν υπάρχει τεκμηριωμένος λόγος.

  • Παχυσαρκία/μεταβολικό σύνδρομο: HbA1c, ηπατικά ένζυμα, πιθανώς περαιτέρω λιπιδαιμικοί δείκτες ανά ιστορικό
  • Κάπνισμα: προτεραιότητα σε καρδιαγγειακό κίνδυνο και κλινική εκτίμηση (οι εξετάσεις από μόνες τους δεν «αναιρούν» τον κίνδυνο)
  • Οικογενειακό ιστορικό πρώιμης καρδιοπάθειας: αυστηρότερη παρακολούθηση λιπιδίων/σακχάρου και ιατρική συμβουλή
  • Μακροχρόνια φάρμακα: έλεγχος που στοχεύει σε ήπαρ/νεφρά/ηλεκτρολύτες, ανάλογα με το φάρμακο

7 Προετοιμασία για σωστά αποτελέσματα

Για να έχουν νόημα οι μετρήσεις, χρειάζεται σωστή προετοιμασία. Η πιο συχνή αιτία «λάθος» αποτελεσμάτων είναι η μη τήρηση βασικών οδηγιών.

  • Νηστεία 8–12 ώρες για σάκχαρο/λιπίδια (επιτρέπεται νερό)
  • Απόφυγε έντονη άσκηση την προηγούμενη ημέρα
  • Μην καπνίσεις και μην πιεις καφέ πριν την αιμοληψία
  • Ιδανικά, αιμοληψία 07:30–10:00
  • Αν είσαι άρρωστος/με πυρετό, συζήτησέ το: πολλές τιμές μεταβάλλονται προσωρινά

8 Κάθε πότε επαναλαμβάνεται το check-up

Για υγιή άτομα χωρίς παράγοντες κινδύνου, συνήθως αρκεί επανάληψη κάθε 1–2 χρόνια. Αν υπάρχει ιστορικό ή ευρήματα, το πλάνο γίνεται πιο συχνό.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΕξέτασηΧωρίς παράγοντες κινδύνουΜε παράγοντες κινδύνου/ευρήματα
Γενική αίματοςανά 12–24 μήνεςανά 6–12 μήνες (κατά περίπτωση)
Γλυκόζη / HbA1cανά 12–24 μήνεςανά 3–12 μήνες (αν προδιαβήτης/θεραπεία)
Λιπίδιαανά 12–24 μήνεςανά 6–12 μήνες (αν LDL υψηλή)
TSHανά 2–3 χρόνιαανά 6–12 μήνες (αν υπάρχει πρόβλημα/θεραπεία)
Γενική ούρωνανά 12–24 μήνεςανάλογα με ιστορικό/ευρήματα

9 Πώς ερμηνεύονται σωστά τα αποτελέσματα

Η σωστή ερμηνεία δεν είναι «τιμή = διάγνωση». Τα αποτελέσματα αξιολογούνται με βάση ιστορικό, φάρμακα, βάρος, πίεση, συμπτώματα και συχνά χρειάζεται επανάληψη όταν μια απόκλιση είναι μικρή.

  • Οριακές τιμές συχνά παρακολουθούνται (δεν θεραπεύονται αυτόματα)
  • Η τάση (trend) έχει μεγαλύτερη αξία από μία μεμονωμένη μέτρηση
  • Στόχος είναι να βρεις τι «αλλάζει» και γιατί (διατροφή, άσκηση, ύπνος, στρες)

10 Τι κάνω αν βγει κάτι οριακό ή παθολογικό

Το πρακτικό βήμα είναι να ξεχωρίσεις αν πρόκειται για παροδική μεταβολή ή για σταθερό εύρημα που χρειάζεται σχέδιο.

  • Οριακή γλυκόζη/λιπίδια: επανάληψη + αλλαγές τρόπου ζωής για 8–12 εβδομάδες, μετά επανέλεγχος
  • Αυξημένα ηπατικά ένζυμα: αξιολόγηση αλκοόλ/βάρος/φάρμακα, πιθανή επανάληψη και στοχευμένος έλεγχος
  • Παθολογική γενική ούρων: επιβεβαίωση με σωστή συλλογή, και ανάλογα εύρημα περαιτέρω διερεύνηση
  • TSH εκτός ορίων: επιβεβαίωση και, αν χρειάζεται, FT4/αντισώματα κατά περίπτωση
Στόχος: να καταλήξεις σε ξεκάθαρο πλάνο (επανάληψη, αλλαγές, ή παραπομπή) αντί για «δεκάδες επιπλέον εξετάσεις» χωρίς σειρά.

11 Πρακτικοί στόχοι και επόμενα βήματα (χωρίς υπερβολές)

Ένα καλό check-up σου δίνει «πυξίδα». Οι πιο χρήσιμοι στόχοι είναι απλοί και μετρήσιμοι: βελτίωση λιπιδίων/σακχάρου, έλεγχος πίεσης, καλύτερος ύπνος, σταθερό βάρος.

  • Αν LDL/τριγλυκερίδια είναι αυξημένα: προτεραιότητα σε διατροφή και κίνηση
  • Αν γλυκόζη «φεύγει»: στόχος απώλειας βάρους 5–7% όπου χρειάζεται
  • Αν υπάρχουν ενδείξεις αφυδάτωσης/υψηλής ουρίας: έλεγχος πρόσληψης υγρών και συνήθειες

12 Κόστος/πακέτα: πώς να μην πληρώνεις άσκοπα

Ο πιο οικονομικός τρόπος είναι να ξεκινήσεις με βασικό πυρήνα και να προσθέσεις μόνο ό,τι «δικαιολογείται» από ιστορικό ή ευρήματα. Τα υπερβολικά πακέτα συχνά αυξάνουν το κόστος χωρίς να αυξάνουν αντίστοιχα το κλινικό όφελος.

  • Βάλε στόχο: λίγες, ουσιαστικές εξετάσεις που επαναλαμβάνονται
  • Κράτα πάντα τα παλιά αποτελέσματα για σύγκριση
  • Συζήτησε πριν: «τι αλλάζει στη διαχείρισή μου αν βγει αυτή η εξέταση;»

13 Συχνά λάθη στον προληπτικό έλεγχο

Τα παρακάτω λάθη είναι τα πιο συχνά και μειώνουν την αξία του check-up.

  • Έλεγχος χωρίς νηστεία/λάθος προετοιμασία
  • Ερμηνεία «μεμονωμένης τιμής» χωρίς επανάληψη
  • Υπερβολικά πακέτα χωρίς κλινικό ερώτημα
  • Παράβλεψη πίεσης/βάρους/μέσης (που είναι εξίσου κρίσιμα με τα labs)

14 Πότε χρειάζεται άμεσα ιατρική εκτίμηση

Ο προληπτικός έλεγχος δεν αντικαθιστά την κλινική εξέταση. Αν υπάρχουν έντονα συμπτώματα ή πολύ παθολογικές τιμές, προτεραιότητα είναι η άμεση ιατρική εκτίμηση.

  • έντονη θωρακική δυσφορία/δύσπνοια/λιποθυμία
  • επίμονος υψηλός πυρετός ή ταχεία επιδείνωση
  • πολύ υψηλή γλυκόζη με συμπτώματα (πολυουρία/πολυδιψία/αδυναμία)
  • αιματουρία ή έντονος πόνος νεφρικού τύπου

15 Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Χρειάζεται νηστεία πριν το check-up;

Ναι, συνήθως 8–12 ώρες νηστεία για αξιόπιστη γλυκόζη και λιπίδια (επιτρέπεται μόνο νερό).

Ποια ώρα είναι καλύτερη για αιμοληψία;

Συνήθως 07:30–10:00, ώστε οι τιμές να είναι πιο συγκρίσιμες και σταθερές.

Από ποια ηλικία να ξεκινήσω check-up;

Από τα 30 είναι μια πρακτική αφετηρία, ιδιαίτερα αν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό ή αύξηση βάρους.

Πρέπει να κάνω «όλες τις βιταμίνες» κάθε χρόνο;

Όχι απαραίτητα. Οι εξετάσεις προστίθενται όταν υπάρχει ένδειξη από ιστορικό, διατροφή, συμπτώματα ή προηγούμενα ευρήματα.

Αν μια τιμή είναι λίγο εκτός ορίων, σημαίνει νόσο;

Όχι. Πολλές μικρές αποκλίσεις χρειάζονται επανάληψη και αξιολόγηση στο πλαίσιο του ιστορικού.

16 Κλείστε Ραντεβού

Ερμηνεία αποτελεσμάτων από ιατρό στο εργαστήριό μας. Μπορείτε να προγραμματίσετε εξέταση ή να δείτε τον πλήρη κατάλογο διαθέσιμων εξετάσεων.

Κλείστε εύκολα εξέταση προληπτικού ελέγχου ή δείτε τον πλήρη κατάλογο:
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

17 Βιβλιογραφία

1. USPSTF – Preventive Services Recommendations. U.S. Preventive Services Task Force
https://www.uspreventiveservicestaskforce.org/
2. WHO – Screening and prevention guidance. World Health Organization
https://www.who.int/
3. NICE – Cardiovascular risk assessment and prevention. NICE Guidance
https://www.nice.org.uk/
4. CDC – Diabetes and cardiovascular prevention resources. Centers for Disease Control and Prevention
https://www.cdc.gov/
5. Κατάλογος εξετάσεων. Μικροβιολογικό Λαμία
https://mikrobiologikolamia.gr/katalogos-eksetaseon/
Επιστημονική επιμέλεια:
Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος, Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας, Έσλιν 19, Λαμία 35100
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

Υψηλή-Χοληστερίνη.jpg

Υψηλή Χοληστερίνη: Τι σημαίνει, πότε είναι επικίνδυνη & πώς ρυθμίζεται σωστά (Ιατρικός οδηγός)

Τελευταία ενημέρωση:

Σύντομη περίληψη:
Η υψηλή χοληστερίνη – και κυρίως η αυξημένη LDL
αποτελεί βασικό παράγοντα κινδύνου για
έμφραγμα και εγκεφαλικό.
Δεν υπάρχει μία «φυσιολογική» τιμή για όλους:
οι στόχοι LDL εξαρτώνται από τον
συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Η σωστή ρύθμιση βασίζεται σε
διατροφή, άσκηση, επανέλεγχο
και, όταν χρειάζεται, σε
φαρμακευτική αγωγή.



1

Τι είναι η χοληστερίνη και γιατί ανεβαίνει

Η υψηλή χοληστερίνη γίνεται επικίνδυνη όταν η LDL παραμένει πάνω από τους εξατομικευμένους στόχους για μήνες ή χρόνια, προκαλώντας αθηροσκλήρυνση χωρίς συμπτώματα.

Η χοληστερίνη είναι λιπίδιο που παράγεται κυρίως από το
ήπαρ και είναι απολύτως απαραίτητο για τον οργανισμό.
Συμμετέχει στη δομή των κυτταρικών μεμβρανών,
στη σύνθεση στεροειδών ορμονών,
στην παραγωγή της βιταμίνης D
και στον σχηματισμό χολικών οξέων
που επιτρέπουν την πέψη των λιπαρών.

Όταν όμως τα επίπεδά της στο αίμα αυξηθούν πέρα από τα επιθυμητά όρια,
ξεκινά σταδιακά η διαδικασία της αθηροσκλήρυνσης,
με συσσώρευση λίπους στα τοιχώματα των αρτηριών
και αύξηση του κινδύνου για έμφραγμα
και εγκεφαλικό επεισόδιο.

Στο αίμα, η χοληστερίνη δεν κυκλοφορεί ελεύθερη,
αλλά μεταφέρεται μέσω λιποπρωτεϊνών:

  • LDL (Low-Density Lipoprotein):
    η λεγόμενη «κακή» χοληστερίνη.
    Όταν αυξηθεί, διεισδύει στο αγγειακό τοίχωμα
    και συμβάλλει στον σχηματισμό
    αθηρωματικών πλακών.
  • HDL (High-Density Lipoprotein):
    η «καλή» χοληστερίνη.
    Συλλέγει την περίσσεια χοληστερίνης από τους ιστούς
    και τη μεταφέρει πίσω στο ήπαρ για αποβολή.
  • VLDL & τριγλυκερίδια:
    σχετίζονται κυρίως με τη μεταφορά ενέργειας
    και όταν αυξάνονται, επιβαρύνουν έμμεσα
    το αθηρογόνο φορτίο.

Τι να θυμάστε

  • Η υψηλή LDL δεν προκαλεί συμπτώματα στα αρχικά στάδια.
  • Η αγγειακή βλάβη εξελίσσεται σιωπηλά για χρόνια.
  • Η αύξηση της χοληστερίνης οφείλεται συνήθως σε
    κληρονομικότητα, διατροφή,
    καθιστική ζωή, παχυσαρκία
    ή υποκείμενα νοσήματα
    (π.χ. υποθυρεοειδισμός, ΧΝΝ).
  • Ο προληπτικός έλεγχος και η έγκαιρη παρέμβαση
    μειώνουν δραστικά τον κίνδυνο εμφράγματος και εγκεφαλικού.

Η ερμηνεία της χοληστερίνης δεν πρέπει να γίνεται ποτέ απομονωμένα.
Αξιολογείται πάντα σε συνδυασμό με τον
συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο
(ηλικία, φύλο, κάπνισμα, αρτηριακή πίεση, σάκχαρο),
ώστε να καθοριστεί σωστά η ανάγκη για
παρέμβαση ή θεραπεία.

2

Πότε θεωρείται υψηλή η χοληστερίνη – Στόχοι LDL ανά καρδιαγγειακό κίνδυνο

Δεν υπάρχει μία ενιαία «φυσιολογική» τιμή χοληστερίνης για όλους.
Το αν μια τιμή LDL θεωρείται αυξημένη εξαρτάται από τον
συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο κάθε ατόμου,
ο οποίος διαμορφώνεται από την ηλικία, το φύλο,
το κάπνισμα, την αρτηριακή πίεση,
την παρουσία σακχαρώδη διαβήτη
και το ιστορικό καρδιοαγγειακής νόσου.

Σύμφωνα με τις επικαιροποιημένες οδηγίες
ESC/EAS (2023)
και την Ελληνική Εταιρεία Αθηροσκλήρυνσης,
οι θεραπευτικοί στόχοι βασίζονται κυρίως στη
LDL-χοληστερίνη
και όχι στην ολική χοληστερίνη,
καθώς η LDL αποτελεί τον κύριο αθηρογόνο παράγοντα.

Πότε απαιτείται άμεση ιατρική εκτίμηση
LDL >190 mg/dL, πολύ υψηλή Lp(a), συνδυασμός με πόνο στο στήθος,
δύσπνοια ή ιστορικό εμφράγματος απαιτούν άμεση αξιολόγηση
και όχι απλή παρακολούθηση.
↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα.
Κατηγορία κινδύνουΤυπικά παραδείγματαΣτόχος LDL (mg/dL)Απαιτούμενη μείωση
Χαμηλός / ΜέτριοςΧωρίς διαβήτη ή καρδιοπάθεια, λίγοι παράγοντες κινδύνου<115≈30%
ΥψηλόςΣακχαρώδης διαβήτης, ΧΝΝ, SCORE2 ≥5%<70≥50%
Πολύ υψηλόςΣτεφανιαία νόσος, ΑΕΕ, ΠΑΝ, FH με καρδιοπάθεια<5550–60%
Ακραίος κίνδυνοςΠρόσφατο έμφραγμα ή πολλαπλά καρδιαγγειακά επεισόδια<40≥65%

Κλινικά σημαντικό

  • Η ολική χοληστερίνη από μόνη της έχει περιορισμένη
    προγνωστική αξία.
  • Ο πραγματικός αθηρογόνος κίνδυνος εκτιμάται καλύτερα με
    LDL-C, non-HDL-C και apoB,
    ιδιαίτερα σε άτομα με διαβήτη ή αυξημένα τριγλυκερίδια.
  • Παράδειγμα: Άνδρας 55 ετών με διαβήτη και υπέρταση,
    LDL 145 mg/dL → στόχος <70 mg/dL.
    Με στατίνη + εζετιμίμπη
    επιτυγχάνεται συνήθως μείωση 50–60%
    και ουσιαστική πρόληψη εμφράγματος.

Η LDL υπολογίζεται συνήθως με εξίσωση (Friedewald)
ή με άμεση μέτρηση.
Για αξιόπιστη παρακολούθηση,
ο επανέλεγχος πρέπει να γίνεται
στο ίδιο εργαστήριο
και υπό σταθερές συνθήκες
(νηστεία, ίδια φαρμακευτική αγωγή, σταθερή δίαιτα).


3

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο από υψηλή χοληστερίνη

Η αυξημένη χοληστερίνη δεν συνεπάγεται τον ίδιο κίνδυνο για όλους.
Ο πραγματικός καρδιαγγειακός κίνδυνος προκύπτει από τον συνδυασμό
κληρονομικότητας, συνυπαρχουσών παθήσεων
και τρόπου ζωής.
Η έγκαιρη αναγνώριση των ομάδων υψηλού κινδύνου
επιτρέπει στοχευμένη πρόληψη,
πριν εμφανιστούν μη αναστρέψιμες αγγειακές βλάβες.

Σε γενικές γραμμές, μεγαλύτερο κίνδυνο εμφανίζουν άτομα με:

  • Γενετική προδιάθεση, όπως
    οικογενής υπερχοληστερολαιμία (FH),
    με πολύ υψηλή LDL από νεαρή ηλικία
    (>190 mg/dL στους ενήλικες, >160 mg/dL στα παιδιά),
    καθώς και άτομα με πρόωρη καρδιοπάθεια
    σε συγγενή πρώτου βαθμού
    (άνδρες <55 ετών, γυναίκες <65 ετών).
  • Αυξημένη Lp(a), έναν κληρονομικό δείκτη
    που αυξάνει ανεξάρτητα τον κίνδυνο εμφράγματος,
    ακόμη και όταν η LDL φαίνεται «φυσιολογική».
  • Σακχαρώδη διαβήτη (τύπου 1 ή 2),
    όπου αυξάνονται τα μικρά και πυκνά,
    ιδιαίτερα αθηρογόνα LDL σωματίδια.
  • Χρόνια νεφρική νόσο,
    η οποία συνοδεύεται από διαταραχή του μεταβολισμού των λιπιδίων
    και υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο.
  • Υποθυρεοειδισμό,
    που μειώνει την κάθαρση της LDL
    και οδηγεί σε άνοδο της ολικής και LDL χοληστερίνης.
  • Παράγοντες τρόπου ζωής,
    όπως διατροφή πλούσια σε κορεσμένα και trans λιπαρά,
    καθιστική ζωή, κάπνισμα,
    κεντρική παχυσαρκία,
    χρόνιο στρες και ανεπαρκή ύπνο.

Κλινικά σημαντικό

  • Άτομα με διαβήτη, ΧΝΝ, FH ή πρόωρο οικογενειακό ιστορικό
    θεωρούνται εξαρχής υψηλού ή πολύ υψηλού κινδύνου,
    ακόμη και με μέτρια αυξημένες τιμές LDL.
  • Παράδειγμα: Γυναίκα 52 ετών, μη καπνίστρια,
    με υπέρταση και ήπιο υποθυρεοειδισμό,
    LDL 165 mg/dL.
    Παρότι ασυμπτωματική,
    κατατάσσεται σε υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο
    και χρειάζεται παρέμβαση με
    διατροφή και, εφόσον απαιτηθεί, φαρμακευτική αγωγή.

Η εκτίμηση κινδύνου πρέπει να βασίζεται
σε LDL, HDL, τριγλυκερίδια, non-HDL και apoB
και, όταν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό,
σε Lp(a).
Η πρώιμη παρέμβαση μπορεί να προλάβει
την αθηροσκλήρυνση πριν εμφανιστούν συμπτώματα.


4

Εξετάσεις για τη χοληστερίνη – νηστεία, δείκτες και σωστή ερμηνεία

Ο έλεγχος του λιπιδαιμικού προφίλ αποτελεί βασικό βήμα
στην εκτίμηση του καρδιαγγειακού κινδύνου.
Περιλαμβάνει τη μέτρηση της ολικής χοληστερίνης,
της LDL, της HDL
και των τριγλυκεριδίων.
Σε άτομα αυξημένου κινδύνου ή όταν τα ευρήματα δεν εξηγούν
επαρκώς το συνολικό ρίσκο,
προστίθενται εξειδικευμένοι δείκτες,
όπως non-HDL, apoB και Lp(a),
οι οποίοι αποτυπώνουν με μεγαλύτερη ακρίβεια
το πραγματικό αθηρογόνο φορτίο.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα.
ΕξέτασηΤι μετράΚλινική χρήση
Ολική χοληστερίνηΣύνολο όλων των μορφών χοληστερίνηςΓενική εικόνα, όχι επαρκής μόνη της για εκτίμηση κινδύνου
LDL-CΚύριος αθηρογόνος δείκτηςΒασικός θεραπευτικός στόχος – σχετίζεται άμεσα με έμφραγμα και ΑΕΕ
HDL-CΑντίστροφη μεταφορά χοληστερίνηςΥψηλότερες τιμές σχετίζονται με χαμηλότερο καρδιαγγειακό κίνδυνο
ΤριγλυκερίδιαΜεταφορά και αποθήκευση ενέργειαςΑυξημένα επίπεδα συνδέονται με μεταβολικό σύνδρομο και παγκρεατίτιδα
non-HDL-CΟλική χοληστερίνη μείον HDLΠεριλαμβάνει όλες τις αθηρογόνες λιποπρωτεΐνες, χρήσιμη όταν TG >200 mg/dL
apoBΑριθμός αθηρογόνων σωματιδίωνΑκριβέστερος δείκτης αθηρογόνου φορτίου σε υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο
Lp(a)Κληρονομική λιποπρωτεΐνη τύπου LDLΑυξημένες τιμές αυξάνουν ανεξάρτητα τον καρδιαγγειακό κίνδυνο

Κλινικά σημαντικό

  • Συνιστάται νηστεία 9–12 ωρών,
    ιδιαίτερα όταν τα τριγλυκερίδια είναι αυξημένα.
    Αποφύγετε αλκοόλ, λιπαρά γεύματα και έντονη άσκηση την προηγούμενη ημέρα
    και ενημερώστε για φάρμακα ή συμπληρώματα που λαμβάνετε.
  • Για συγκρίσιμα αποτελέσματα,
    ο επανέλεγχος πρέπει να γίνεται στο ίδιο εργαστήριο
    και υπό παρόμοιες συνθήκες.
  • Η Lp(a) χρειάζεται συνήθως να μετρηθεί
    μία φορά στη ζωή,
    καθώς καθορίζεται κυρίως γενετικά
    και δεν επηρεάζεται ουσιαστικά από διατροφή ή άσκηση.

Για αξιόπιστη αξιολόγηση και σωστή παρακολούθηση,
οι εξετάσεις πρέπει να πραγματοποιούνται
σε πιστοποιημένο μικροβιολογικό εργαστήριο,
με τυποποιημένες μεθόδους
και σταθερές συνθήκες μέτρησης.


5

Διατροφή για τη μείωση της χοληστερίνης – Τι πραγματικά βοηθά

Η διατροφή αποτελεί τον πρώτο και πιο σταθερό πυλώνα στη ρύθμιση της χοληστερίνης.
Σε μεγάλο μέρος των ανθρώπων, οι στοχευμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν να μειώσουν τη LDL κατά
10–25% χωρίς φαρμακευτική αγωγή, ενώ παράλληλα βελτιώνουν την αρτηριακή πίεση,
το σωματικό βάρος και τη μεταβολική υγεία. Το πρότυπο με την ισχυρότερη τεκμηρίωση είναι η
Μεσογειακή διατροφή (και, σε όσους έχουν υπέρταση/μεταβολικό σύνδρομο, ένα πλαίσιο τύπου DASH).

Πρακτικός οδηγός (χωρίς υπερβολές)

  • Μεσογειακή βάση καθημερινά: ελαιόλαδο ως κύρια πηγή λίπους, πολλά λαχανικά/φρούτα,
    όσπρια και δημητριακά ολικής. Ψάρι 2–3 φορές/εβδομάδα και μικρή ποσότητα
    ανάλατων ξηρών καρπών.
  • Τι μειώνει τεκμηριωμένα τη LDL:
    φυτικές ίνες (β-γλυκάνες/πηκτίνες: βρώμη, κριθάρι, όσπρια, μήλα) με τυπική μείωση LDL έως 5–10%,
    φυτοστερόλες (~2 g/ημέρα) με μείωση έως 10%,
    και αντικατάσταση κορεσμένων με ακόρεστα (ελαιόλαδο, ξηροί καρποί, αβοκάντο).
    Τα ω-3 βοηθούν κυρίως στα τριγλυκερίδια.
  • Ρεαλιστικός εβδομαδιαίος στόχος: 3 κύρια γεύματα + 1–2 μικρά ενδιάμεσα, περισσότερες φυτικές ίνες,
    3 μερίδες οσπρίων/εβδομάδα, 2 μερίδες ψαριού/εβδομάδα,
    και περιορισμός αλλαντικών, έτοιμων γευμάτων, fast food.
  • Αλκοόλ & καφές: το αλκοόλ δεν προτείνεται «ως θεραπεία» (ακόμη κι αν σε κάποιους αυξάνει HDL).
    Ο καφές χωρίς ζάχαρη είναι γενικά ουδέτερος· προσοχή κυρίως σε ζαχαρούχα ροφήματα/cocktails που ανεβάζουν τριγλυκερίδια.
  • Συχνά λάθη που μηδενίζουν την προσπάθεια: «κόβω όλα τα λίπη» αντί να αλλάζω ποιότητα λίπους,
    υπερβολή σε χυμούς/λευκούς υδατάνθρακες, τυχαία συμπληρώματα χωρίς καθοδήγηση,
    και διακοπή φαρμάκων με την πεποίθηση ότι «η διατροφή αρκεί πάντα».
  • Κλινικό μήνυμα: Μεσογειακή ή DASH + άσκηση + απώλεια βάρους, όπου χρειάζεται,
    μπορεί να μειώσει τον συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο έως 30–40%.

Η διατροφική παρέμβαση χρειάζεται εξατομίκευση (στόχοι LDL, συννοσηρότητες, τριγλυκερίδια, ανοχή).
Η παρακολούθηση από ιατρό ή διαιτολόγο βοηθά να διατηρηθεί το πλάνο ρεαλιστικό και μακροχρόνια εφαρμόσιμο.


6

Άσκηση, σωματικό βάρος και επίδραση στα λιπίδια

Η σωματική δραστηριότητα είναι από τους πιο αποτελεσματικούς
μη φαρμακευτικούς τρόπους βελτίωσης του λιπιδαιμικού προφίλ.
Η τακτική άσκηση μειώνει κυρίως τα τριγλυκερίδια,
αυξάνει την HDL και βελτιώνει τη
μεταβολική και αγγειακή λειτουργία.
Όταν συνδυάζεται με απώλεια σωματικού βάρους,
τα οφέλη πολλαπλασιάζονται και γίνονται κλινικά ουσιαστικά.

Τι έχει αποδεδειγμένο όφελος στην πράξη

  • Αερόβια άσκηση: γρήγορο περπάτημα, ποδήλατο, κολύμβηση ή τρέξιμο
    για 150–300 λεπτά/εβδομάδα.
    Μειώνει κυρίως τα τριγλυκερίδια και βελτιώνει την αγγειακή λειτουργία.
  • Άσκηση με αντιστάσεις: βάρη ή ασκήσεις με το βάρος του σώματος
    2 φορές/εβδομάδα,
    για διατήρηση μυϊκής μάζας και καλύτερη ινσουλινοευαισθησία.
  • Απώλεια βάρους 5–10%:
    συνδέεται με μείωση της LDL κατά 10–15%
    και των τριγλυκεριδίων έως 30%.
    Η μείωση του σπλαχνικού λίπους
    (μέση <102 cm στους άνδρες, <88 cm στις γυναίκες)
    έχει ιδιαίτερη καρδιαγγειακή σημασία.
  • HDL: αυξάνεται συνήθως κατά 5–10 mg/dL
    μέσα σε 2–3 μήνες συστηματικής παρέμβασης.
  • Πρόσθετα οφέλη:
    καλύτερος γλυκαιμικός έλεγχος, μείωση αρτηριακής πίεσης και φλεγμονής,
    βελτίωση ύπνου και ψυχικής ευεξίας.
  • Πρακτικό παράδειγμα:
    30 λεπτά περπάτημα, 5 φορές/εβδομάδα,
    μαζί με απώλεια 5–6 κιλών σε 3 μήνες,
    μπορεί να μειώσει LDL και τριγλυκερίδια κατά 10–20%.

Η άσκηση πρέπει να ξεκινά σταδιακά.
Άτομα με γνωστή καρδιοπάθεια, υπέρταση ή σακχαρώδη διαβήτη
χρειάζονται ιατρική αξιολόγηση πριν από έντονα προγράμματα.
Σε άτομα χαμηλού έως μέτριου κινδύνου,
η συστηματική άσκηση μπορεί να έχει αποτέλεσμα
συγκρίσιμο με ήπια υπολιπιδαιμική αγωγή
και να καθυστερήσει την ανάγκη φαρμακευτικής θεραπείας.


7


Φάρμακα για τη μείωση της χοληστερίνης – Πότε χρειάζονται και πώς δρουν

Αν δεν πιάνονται οι στόχοι LDL με τρόπο ζωής, τα φάρμακα είναι απαραίτητα για πραγματική καρδιοπροστασία.

Όταν οι παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής δεν επαρκούν
για την επίτευξη των θεραπευτικών στόχων LDL,
ιδίως σε άτομα υψηλού ή πολύ υψηλού καρδιαγγειακού κινδύνου,
ενδείκνυται η έναρξη υπολιπιδαιμικής φαρμακευτικής αγωγής.
Η επιλογή γίνεται εξατομικευμένα,
με βάση τον συνολικό κίνδυνο, την ανοχή και τις συννοσηρότητες.

Κύριες κατηγορίες φαρμάκων & πρακτική χρήση

  • Στατίνες (ατορβαστατίνη, ροσουβαστατίνη, σιμβαστατίνη):
    μειώνουν τη σύνθεση χοληστερίνης στο ήπαρ και την LDL κατά 30–55%.
    Αποτελούν τη βάση της θεραπείας και έχουν ισχυρή απόδειξη
    μείωσης εμφραγμάτων και εγκεφαλικών.
  • Εζετιμίμπη:
    μειώνει την εντερική απορρόφηση χοληστερίνης.
    Σε συνδυασμό με στατίνη προσφέρει επιπλέον
    15–25% μείωση LDL.
  • Αναστολείς PCSK9 (εβολόκουμαμπ, αλιρόκουμαμπ):
    ενέσιμα κάθε 2–4 εβδομάδες,
    μειώνουν την LDL έως 60%.
    Ενδείκνυνται σε πολύ υψηλό κίνδυνο
    ή σε οικογενή υπερχοληστερολαιμία.
  • Μπενπεδοϊκό οξύ:
    από του στόματος επιλογή σε δυσανεξία στις στατίνες,
    μείωση LDL 15–20%,
    χωρίς σημαντική μυϊκή δράση.
  • Ικωσιπεντανοϊκός αιθυλεστέρας (EPA):
    στοχεύει κυρίως τα τριγλυκερίδια
    και προσφέρει πρόσθετη καρδιοπροστασία
    σε επιλεγμένους ασθενείς.
  • Κλιμακωτή προσέγγιση (ESC/EAS):
    στατίνη υψηλής έντασης → προσθήκη εζετιμίμπης →
    PCSK9 σε πολύ υψηλό κίνδυνο ή FH.

Τα φάρμακα δεν αντικαθιστούν τη διατροφή και την άσκηση,
αλλά λειτουργούν συμπληρωματικά.
Η ανταπόκριση αξιολογείται συνήθως σε
4–8 εβδομάδες
και η θεραπεία είναι κατά κανόνα μακροχρόνια.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες (π.χ. μυαλγίες) είναι συνήθως
ήπιες και διαχειρίσιμες με προσαρμογή σχήματος.

Κάθε μείωση της LDL κατά
1 mmol/L (≈38 mg/dL)
σχετίζεται με μείωση καρδιαγγειακών συμβαμάτων
κατά περίπου 22%.
Η σωστή συμμόρφωση στη θεραπεία
έχει αποδεδειγμένα σωστικό όφελος.


8

Ειδικές καταστάσεις που επηρεάζουν τη χοληστερίνη

Ορισμένες παθολογικές ή φυσιολογικές καταστάσεις
τροποποιούν τον μεταβολισμό των λιπιδίων
και επηρεάζουν τόσο τη σωστή ερμηνεία
όσο και τη θεραπευτική στρατηγική.
Στις περιπτώσεις αυτές απαιτείται
εξατομικευμένη προσέγγιση
και συχνότερη ιατρική παρακολούθηση.

Καταστάσεις υψηλής κλινικής σημασίας

  • Σακχαρώδης διαβήτης:
    συνοδεύεται από 2–3 φορές υψηλότερο καρδιαγγειακό κίνδυνο.
    Οι στόχοι LDL είναι συνήθως
    <70 mg/dL
    ή <55 mg/dL όταν συνυπάρχουν επιπλέον παράγοντες.
    Συνιστάται έλεγχος non-HDL και apoB,
    καθώς τα τριγλυκερίδια είναι συχνά αυξημένα.
  • Υποθυρεοειδισμός:
    προκαλεί άνοδο ολικής και LDL χοληστερίνης.
    Η ρύθμιση του θυρεοειδούς προηγείται
    της υπολιπιδαιμικής αγωγής,
    καθώς σε πολλές περιπτώσεις τα λιπίδια
    ομαλοποιούνται χωρίς φάρμακα.
  • Χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ):
    συχνά συνδυάζεται με αυξημένα τριγλυκερίδια και χαμηλή HDL
    και θεωρείται κατάσταση υψηλού ή πολύ υψηλού κινδύνου.
    Οι στόχοι LDL είναι αυστηρότεροι
    (<70 ή <55 mg/dL),
    ενώ οι φιμπράτες αποφεύγονται στα προχωρημένα στάδια.
  • Κύηση και θηλασμός:
    η χοληστερίνη αυξάνεται φυσιολογικά.
    Οι στατίνες αντενδείκνυνται
    και η αντιμετώπιση περιορίζεται σε διατροφή και παρακολούθηση.
    Σε βαριά οικογενή υπερχοληστερολαιμία
    μπορεί να χρησιμοποιηθούν δεσμευτικά χολικών οξέων.
  • Οικογενής υπερχοληστερολαιμία (FH):
    γενετική διαταραχή με LDL συχνά
    >190 mg/dL από νεαρή ηλικία.
    Απαιτεί έλεγχο συγγενών πρώτου βαθμού
    και συνήθως συνδυασμό φαρμάκων
    για αποτελεσματική μείωση του κινδύνου
    πρόωρου εμφράγματος.

Σε όλες τις παραπάνω καταστάσεις,
ο έλεγχος των λιπιδίων πρέπει να είναι
συχνότερος
και οι θεραπευτικές αποφάσεις να λαμβάνονται
σε συνεργασία με ιατρό.
Η σωστή εξατομίκευση μειώνει
τον μακροχρόνιο καρδιαγγειακό κίνδυνο
χωρίς περιττές παρεμβάσεις.


9

Συχνά λάθη που σαμποτάρουν τη ρύθμιση της χοληστερίνης

Πολλοί ασθενείς, ακόμη και με καλή πρόθεση,
δεν επιτυγχάνουν τους θεραπευτικούς στόχους LDL
λόγω λανθασμένων αντιλήψεων ή αποσπασματικής προσέγγισης.
Η αναγνώριση αυτών των σφαλμάτων
είναι κρίσιμη για αποτελεσματική
πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη.

Τα συχνότερα κλινικά λάθη

  • Εστίαση μόνο στην ολική χοληστερίνη:
    η ολική τιμή από μόνη της
    δεν αποτυπώνει τον αθηρογόνο κίνδυνο.
    Η εκτίμηση πρέπει να βασίζεται κυρίως σε
    LDL, non-HDL και apoB.
  • Διακοπή φαρμάκων μόλις «πέσουν οι τιμές»:
    η χοληστερίνη δεν θεραπεύεται, ρυθμίζεται.
    Η διακοπή στατίνης οδηγεί συχνά
    σε επαναφορά της LDL στα αρχικά επίπεδα
    και αύξηση του καρδιαγγειακού κινδύνου.
  • Υπερεκτίμηση της διατροφής σε υψηλό κίνδυνο:
    η διατροφή μειώνει την LDL κατά 10–25%,
    αλλά δεν επαρκεί
    σε άτομα υψηλού ή πολύ υψηλού κινδύνου,
    όπου η φαρμακευτική αγωγή είναι απαραίτητη.
  • Μη έλεγχος δευτερογενών αιτιών:
    υποθυρεοειδισμός, σακχαρώδης διαβήτης,
    νεφρική νόσος ή ορισμένα φάρμακα
    μπορούν να διατηρούν τη LDL αυξημένη
    παρά τη σωστή θεραπεία.
  • Αραιός ή ασυνεπής επανέλεγχος:
    η ρύθμιση απαιτεί
    επαναλαμβανόμενες μετρήσεις
    υπό ίδιες συνθήκες.
    Ο επανέλεγχος ανά 3–6 μήνες
    επιτρέπει έγκαιρη προσαρμογή της αγωγής.

Η επιτυχής ρύθμιση της χοληστερίνης
δεν βασίζεται σε μία εξέταση ή μία απόφαση,
αλλά σε συνεχή αξιολόγηση,
θεραπευτική συνέπεια
και στενή συνεργασία με τον ιατρό.
Η αποφυγή των παραπάνω λαθών
βελτιώνει ουσιαστικά
τη μακροχρόνια καρδιαγγειακή πρόγνωση,
ακόμη και σε ασυμπτωματικά άτομα.


10

Πρόληψη και έλεγχος – Πότε να ελέγξετε τη χοληστερίνη

Η έγκαιρη μέτρηση της χοληστερίνης αποτελεί
το αποτελεσματικότερο μέτρο πρόληψης
εμφραγμάτων και εγκεφαλικών.
Η εξέταση είναι απλή, χαμηλού κόστους
και επιτρέπει παρέμβαση
πριν εμφανιστούν συμπτώματα.

Πότε συνιστάται έλεγχος λιπιδίων

  • Χωρίς παράγοντες κινδύνου: κάθε 4–6 έτη από την ηλικία των 20.
  • Άνδρες ≥40 ετών και γυναίκες ≥50 ετών: κάθε 1–2 έτη.
  • Διαβήτης, υπέρταση, παχυσαρκία, κάπνισμα: 1–2 φορές ετησίως.
  • Καρδιαγγειακή νόσος ή οικογενής υπερχοληστερολαιμία: ≥2 φορές ετησίως.

Ο έλεγχος πρέπει να γίνεται σε σταθερές συνθήκες
(νηστεία, ίδια αγωγή)
και κατά προτίμηση στο ίδιο εργαστήριο,
ώστε οι μεταβολές να αντικατοπτρίζουν
πραγματική κλινική αλλαγή.


11

Αλκοόλ, κάπνισμα και λιπίδια – τι επηρεάζουν πραγματικά

Η κατανάλωση αλκοόλ και το κάπνισμα
δεν επηρεάζουν μόνο τις τιμές των λιπιδίων,
αλλά και τη σταθερότητα των αθηρωματικών πλακών
και τον συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Η σωστή ερμηνεία απαιτεί διάκριση μεταξύ
αριθμητικών τιμών και
πραγματικού αγγειακού κινδύνου.

Αλκοόλ – τι ισχύει στην πράξη

  • Μικρές ποσότητες αλκοόλ μπορεί να αυξήσουν ελαφρά την HDL,
    αλλά δεν αποτελούν θεραπεία για τη χοληστερίνη.
  • Η συστηματική κατανάλωση αυξάνει συχνά τα τριγλυκερίδια,
    ιδίως με μπύρα, κρασί σε υπερβολή ή ποτά με ζάχαρη.
  • Σε άτομα με υπερτριγλυκεριδαιμία,
    διαβήτη ή λιπώδη διήθηση ήπατος,
    το αλκοόλ μπορεί να επιδεινώσει σημαντικά το λιπιδαιμικό προφίλ.
  • Κλινικό συμπέρασμα:
    το αλκοόλ δεν συστήνεται ως μέτρο ρύθμισης λιπιδίων.
    Αν καταναλώνεται, πρέπει να είναι περιορισμένο και περιστασιακό.

Κάπνισμα – ο «αόρατος» επιβαρυντικός παράγοντας

  • Το κάπνισμα μειώνει την HDL
    και αυξάνει την οξείδωση της LDL,
    καθιστώντας την πολύ πιο αθηρογόνο.
  • Επιταχύνει την αθηροσκλήρυνση
    ακόμη και με “φυσιολογικές” τιμές LDL.
  • Πολλαπλασιάζει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο
    όταν συνυπάρχουν υπέρταση, διαβήτης ή δυσλιπιδαιμία.
  • Η διακοπή καπνίσματος
    αυξάνει σταδιακά την HDL
    και μειώνει τον κίνδυνο εμφράγματος
    ήδη από τον πρώτο χρόνο.
Κλινική υπενθύμιση
Ακόμη και με καλή ρύθμιση της LDL,
το κάπνισμα αναιρεί μεγάλο μέρος του οφέλους.
Η διακοπή του είναι
μία από τις πιο αποτελεσματικές παρεμβάσεις
για τη μείωση καρδιαγγειακών συμβαμάτων.

Συμπερασματικά, η αξιολόγηση των λιπιδίων
πρέπει να λαμβάνει υπόψη
τιμές, συνήθειες και συνολικό κίνδυνο.
Η σωστή παρέμβαση δεν περιορίζεται στους αριθμούς,
αλλά στο σύνολο του τρόπου ζωής.


12

Παρενέργειες και συχνές ανησυχίες για τα φάρμακα χοληστερίνης

Η υπολιπιδαιμική θεραπεία σώζει ζωές, αλλά συχνά «σαμποτάρεται» από φόβους για παρενέργειες ή από λάθος προσδοκίες.
Το πρακτικό ζητούμενο δεν είναι να βρείτε ένα φάρμακο «χωρίς καμία ενόχληση», αλλά να πετύχετε τον στόχο LDL με
ασφάλεια, συνέπεια και ρεαλιστική παρακολούθηση.

Στατίνες – τι είναι πραγματικό και τι είναι μύθος

  • Μυαλγίες/πόνοι: είναι η συχνότερη ανησυχία. Σε πολλούς, οι πόνοι δεν οφείλονται στο φάρμακο (placebo/nocebo).
    Όταν υπάρχει πραγματική δυσανεξία, συνήθως λύνεται με αλλαγή στατίνης, χαμηλότερη δόση ή
    εναλλασσόμενη λήψη (π.χ. 2–3 φορές/εβδομάδα) + προσθήκη εζετιμίμπης.
  • Ήπαρ: μικρές αυξήσεις τρανσαμινασών μπορεί να εμφανιστούν, αλλά σοβαρή ηπατική βλάβη είναι σπάνια.
    Το σημαντικό είναι η κλινική εικόνα (π.χ. ίκτερος, έντονη κόπωση) και όχι «τυχαίες» μεμονωμένες τιμές.
  • Σάκχαρο: σε ορισμένους αυξάνει ελαφρά την πιθανότητα εμφάνισης ΣΔ, αλλά σε άτομα με αυξημένο κίνδυνο
    το καρδιοπροστατευτικό όφελος υπερτερεί σαφώς. Γι’ αυτό η απόφαση γίνεται με βάση τον συνολικό κίνδυνο.
  • Μνήμη/«ομίχλη»: δεν τεκμηριώνεται συστηματικά ως συχνή ή μόνιμη ανεπιθύμητη ενέργεια. Αν υπάρξει υποψία,
    συζητείται με ιατρό και δοκιμάζεται εναλλακτικό σχήμα.

Εζετιμίμπη, PCSK9, μπενπεδοϊκό – τι να περιμένετε

  • Εζετιμίμπη: συνήθως πολύ καλά ανεκτή. Χρήσιμη όταν θέλουμε επιπλέον μείωση LDL χωρίς αύξηση δόσης στατίνης.
  • PCSK9 (ενέσιμα): συχνότερα ήπιος τοπικός ερεθισμός στο σημείο ένεσης. Πολύ αποτελεσματικά σε πολύ υψηλό κίνδυνο ή FH.
  • Μπενπεδοϊκό οξύ: επιλογή σε δυσανεξία στατίνης. Σε επιλεγμένους μπορεί να σχετίζεται με ουρικό οξύ/ουρική αρθρίτιδα
    ή ενοχλήσεις από τένοντες· απαιτείται εξατομίκευση.
↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα.
ΚατηγορίαΠιθανές ενοχλήσειςΤι κάνουμε πρακτικάΠότε επικοινωνώ άμεσα με ιατρό
ΣτατίνεςΜυαλγίες, κράμπες, σπάνια έντονη αδυναμίαΈλεγχος άλλων αιτιών (άσκηση/θυρεοειδής/βιτ. D/αλληλεπιδράσεις), αλλαγή στατίνης, μείωση δόσης, εναλλασσόμενη λήψη, προσθήκη εζετιμίμπηςΈντονος πόνος με αδυναμία, σκουρόχρωμα ούρα, πυρετός, συμπτώματα ηπατικής δυσλειτουργίας
ΕζετιμίμπηΣυνήθως ελάχιστες ενοχλήσειςΚαλό «add-on» σε στατίνη για να πιάσουμε στόχο LDL με λιγότερη δόσηΕπίμονα συμπτώματα που ξεκίνησαν άμεσα μετά την έναρξη
PCSK9Τοπικός ερεθισμός/ερυθρότητα στο σημείο ένεσηςΣωστή τεχνική ένεσης, εναλλαγή σημείων, συνέχιση αν είναι ήπιοΣημαντικό οίδημα/εξάνθημα, συμπτώματα αλλεργικής αντίδρασης
ΜπενπεδοϊκόΣπανιότερα ουρικό οξύ/ουρική αρθρίτιδα, ενοχλήσεις από τένοντεςΕξατομίκευση, έλεγχος ιστορικού ουρικής αρθρίτιδας, παρακολούθηση συμπτωμάτωνΟξύς πόνος/πρήξιμο άρθρωσης, έντονος πόνος σε τένοντα

Τι «χτίζει» εμπιστοσύνη και ανεβάζει συμμόρφωση (άρα και αποτέλεσμα)

  • Στόχος: να πετύχουμε LDL στόχο, όχι απλώς «να πέσει λίγο».
  • Έλεγχος 4–8 εβδομάδες μετά την έναρξη/αλλαγή θεραπείας για να μη χαθεί χρόνος.
  • Μην διακόπτετε μόνοι σας: αν υπάρχει ενόχληση, σχεδόν πάντα υπάρχει εναλλακτική στρατηγική
    (άλλη στατίνη/δόση/συνδυασμός) που κρατά το όφελος.
  • Εστίαση στο «συνολικό ρίσκο»: σε πολύ υψηλό κίνδυνο, ο πήχης είναι η πρόληψη εμφράγματος/ΑΕΕ,
    όχι η τελειότητα της καθημερινής άνεσης.

Στην πράξη, οι περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι διαχειρίσιμες και το κέρδος της σωστής θεραπείας είναι
μετρήσιμο: όσο πιο κοντά στον στόχο LDL, τόσο μικρότερος ο κίνδυνος συμβάματος στον χρόνο.


13

Πότε χρειάζεται επανέλεγχος λιπιδίων

Ο επανέλεγχος του λιπιδαιμικού προφίλ είναι απαραίτητος
για να διαπιστωθεί αν επιτυγχάνονται
οι θεραπευτικοί στόχοι LDL
και αν η ρύθμιση παραμένει σταθερή στον χρόνο.
Η συχνότητα εξαρτάται από
τον καρδιαγγειακό κίνδυνο
και το αν υπάρχει ενεργή θεραπευτική παρέμβαση.

Μετά από έναρξη ή τροποποίηση αγωγής,
ο πρώτος επανέλεγχος συνιστάται σε
4–8 εβδομάδες,
ώστε να αξιολογηθεί η ανταπόκριση
και να αποφασιστεί αν απαιτείται
αύξηση δόσης ή συνδυασμός φαρμάκων.

Σε σταθερή θεραπεία χωρίς αλλαγές,
ο έλεγχος γίνεται συνήθως:

  • κάθε 6–12 μήνες σε άτομα χαμηλού ή μέτριου κινδύνου,
  • κάθε 3–6 μήνες σε υψηλό ή πολύ υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Συχνότερος έλεγχος απαιτείται σε περιπτώσεις όπως:
οικογενής υπερχοληστερολαιμία,
πρόσφατο έμφραγμα ή εγκεφαλικό,
σακχαρώδης διαβήτης με μεταβολές στη ρύθμιση,
ή σημαντική αλλαγή βάρους
(>5–10%).

Πρακτική σύσταση επανελέγχου

  • Κύριος στόχος: LDL-C.
  • Σε υψηλά τριγλυκερίδια: non-HDL-C και apoB.
  • Τα τριγλυκερίδια βοηθούν στην εκτίμηση μεταβολικού κινδύνου.
  • Ηπατικά ένζυμα και CK ελέγχονται μόνο όταν υπάρχει κλινική ένδειξη.
  • Ο επανέλεγχος να γίνεται στο ίδιο εργαστήριο
    και με παρόμοιες συνθήκες
    (νηστεία, ώρα αιμοληψίας, φαρμακευτική αγωγή).

Η συστηματική παρακολούθηση επιτρέπει
έγκαιρη προσαρμογή της θεραπείας
και αποτρέπει τη «σιωπηλή» επαναφορά
της LDL σε επικίνδυνα επίπεδα.


14

Τι να θυμάστε συνοπτικά

  • Η LDL-χοληστερίνη είναι ο βασικός θεραπευτικός στόχος —
    όχι η ολική χοληστερίνη.
  • Οι στόχοι LDL καθορίζονται από τον συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο,
    όχι από μία ενιαία «φυσιολογική» τιμή.
  • Διατροφή και άσκηση μπορούν να μειώσουν την LDL έως 25%
    και τα τριγλυκερίδια έως 30%,
    αλλά έχουν όρια σε υψηλό κίνδυνο.
  • Η φαρμακευτική αγωγή, όταν ενδείκνυται,
    μειώνει αποδεδειγμένα τον κίνδυνο εμφράγματος και εγκεφαλικού
    και δεν αντικαθιστά τον υγιεινό τρόπο ζωής.
  • Ο τακτικός επανέλεγχος λιπιδίων
    είναι απαραίτητος για να διασφαλιστεί
    ότι οι στόχοι επιτυγχάνονται και διατηρούνται στον χρόνο.


15

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Αν η LDL είναι φυσιολογική, υπάρχει ακόμη καρδιαγγειακός κίνδυνος;

Ναι. Κάπνισμα, σακχαρώδης διαβήτης, υπέρταση, παχυσαρκία και αυξημένη Lp(a)
αυξάνουν τον συνολικό κίνδυνο ανεξάρτητα από την LDL.

Μπορώ να διακόψω τη στατίνη όταν πέσουν οι τιμές;

Συνήθως όχι. Η LDL επανέρχεται στα αρχικά επίπεδα και ο κίνδυνος αυξάνει.
Τυχόν αλλαγές γίνονται μόνο σε συνεργασία με ιατρό.

Οι στατίνες προκαλούν συχνά σοβαρές παρενέργειες;

Οι περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ήπιες και αναστρέψιμες.
Υπάρχουν εναλλακτικές δόσεις και σκευάσματα σε περίπτωση δυσανεξίας.

Αν η HDL είναι υψηλή, προστατεύομαι;

Όχι απαραίτητα. Η υψηλή HDL δεν αναιρεί τον κίνδυνο από αυξημένη LDL
ή άλλους παράγοντες κινδύνου.

Χρειάζεται νηστεία για τον έλεγχο λιπιδίων;

Για πλήρη αξιολόγηση συνιστάται νηστεία 9–12 ωρών,
ιδιαίτερα όταν τα τριγλυκερίδια είναι αυξημένα.

Από ποια ηλικία πρέπει να ελέγχεται η χοληστερίνη;

Ο έλεγχος συνιστάται από την ηλικία των 20 ετών,
νωρίτερα αν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό ή παράγοντες κινδύνου.

Τι είναι η Lp(a) και γιατί έχει σημασία;

Η Lp(a) είναι γενετικά καθοριζόμενη λιποπρωτεΐνη
που αυξάνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο ακόμη και με φυσιολογική LDL.
Ελέγχεται συνήθως μία φορά στη ζωή.

Κάθε πότε πρέπει να μετράω χοληστερίνη;

Από μία φορά τον χρόνο έως κάθε 3–6 μήνες,
ανάλογα με τον καρδιαγγειακό κίνδυνο και τη θεραπεία.

Η χοληστερίνη ανεβαίνει με το στρες;

Ναι. Το χρόνιο στρες αυξάνει κορτιζόλη,
επηρεάζει τη διατροφή και το σωματικό βάρος
και έμμεσα μπορεί να αυξήσει LDL και τριγλυκερίδια.


16

Κλείστε Ραντεβού

Ερμηνεία αποτελεσμάτων από ιατρό στο εργαστήριό μας.
Μπορείτε να προγραμματίσετε εξέταση ή να δείτε τον πλήρη κατάλογο διαθέσιμων εξετάσεων.

Κλείστε εύκολα εξέταση λιπιδαιμικού προφίλ ή δείτε τον πλήρη κατάλογο:
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30


17

Βιβλιογραφία

1. Mach F, et al. 2019 ESC/EAS Guidelines for the management of dyslipidaemias.
European Heart Journal.
https://mikrobiologikolamia.gr/katalogos-eksetaseon/
2. Ελληνική Εταιρεία Αθηροσκλήρυνσης. Οδηγίες για τη δυσλιπιδαιμία.
https://www.atherosclerosis.gr
3. Grundy SM, et al. 2019 AHA/ACC Guideline on the Management of Blood Cholesterol.
Circulation.
https://www.ahajournals.org
Επιστημονική επιμέλεια:
Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος, Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας, Έσλιν 19, Λαμία 35100
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

grippi-a-h1n1-symptomata-mikrobiologikolamia-1200x628-1-1200x800.jpg

Γρίπη Α: H1N1 & H3N2 – Συμπτώματα, Διάρκεια, Αντιμετώπιση & Εμβόλιο

Σύντομη περίληψη
  • Η Γρίπη Α είναι ο συχνότερος τύπος γρίπης και περιλαμβάνει υποτύπους όπως H1N1 και H3N2.
  • Τα συμπτώματα μπορεί να μοιάζουν με άλλες ιώσεις, αλλά η εργαστηριακή επιβεβαίωση βοηθά σε σωστές αποφάσεις.
  • Η πρόληψη βασίζεται σε υγιεινή, απομόνωση όταν είμαστε άρρωστοι και εμβολιασμό στις ομάδες που συστήνεται.

<

Πίνακας Περιεχομένων

  1. Τι είναι η Γρίπη Α
  2. Υπότυποι Γρίπης Α
    1. Τι είναι η H1N1
    2. Τι είναι η H3N2
  3. Συμπτώματα Γρίπης Α
  4. Μετάδοση & Χρόνος Επώασης
  5. Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο
  6. Είδη Εξετάσεων για Γρίπη Α
  7. Θεραπεία & Οσελταμιβίρη
  8. Επιπλοκές της Γρίπης Α
  9. Πρόληψη της Γρίπης Α
  10. Η Γρίπη Α στα Παιδιά
  11. Η Γρίπη Α σε Ηλικιωμένους & Άτομα με Χρόνια Νοσήματα
  12. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
  13. Κλείστε Ραντεβού
  14. Βιβλιογραφία & Επιστημονικές Πηγές

1️⃣ Τι είναι η Γρίπη Α

Η Γρίπη Α (επιστημονικά Influenza A) είναι ο πιο συχνός τύπος γρίπης που προσβάλλει τον άνθρωπο
και ευθύνεται για τα περισσότερα εποχικά κύματα κάθε χειμώνα. Προκαλείται από ιό που μεταδίδεται κυρίως
με σταγονίδια (βήχας/φτέρνισμα/ομιλία) και δευτερευόντως με επαφή από μολυσμένα χέρια ή επιφάνειες.

Αυτό που κάνει τη γρίπη Α ιδιαίτερη είναι ότι μπορεί να εμφανίζει διαφορετικούς υποτύπους (όπως H1N1 και H3N2),
επειδή αλλάζουν ορισμένα “επιφανειακά” χαρακτηριστικά του ιού. Έτσι, είναι δυνατόν να βλέπουμε διαφορετική ένταση
συμπτωμάτων και διαφορετική επίπτωση σε ευπαθείς ομάδες ανά χρονιά.

Σημαντικό: Τα συμπτώματα της γρίπης Α συχνά μοιάζουν με άλλες ιώσεις (RSV, COVID-19, κοινό κρυολόγημα).
Γι’ αυτό, σε άτομα υψηλού κινδύνου ή όταν η εικόνα είναι έντονη/παρατεταμένη, η εργαστηριακή επιβεβαίωση μπορεί να είναι καθοριστική.

2️⃣ Υπότυποι Γρίπης Α

Οι υπότυποι της γρίπης Α ονομάζονται με βάση δύο πρωτεΐνες της επιφάνειας του ιού:
την αιμοσυγκολλητίνη (H) και τη νευραμινιδάση (N). Ο συνδυασμός τους δίνει ονομασίες όπως
H1N1 ή H3N2. Και οι δύο μπορεί να κυκλοφορούν την ίδια περίοδο, αλλά συχνά ένας υπότυπος υπερισχύει.

2.1 Τι είναι η H1N1

Η H1N1 έγινε ευρύτερα γνωστή από την πανδημία του 2009 και έκτοτε κυκλοφορεί ως εποχικός ιός.
Τυπικά μπορεί να προκαλέσει αιφνίδια έναρξη με πυρετό, ρίγος, έντονη κόπωση, μυαλγίες και πονοκέφαλο.
Σε αρκετούς ασθενείς εμφανίζεται επίσης βήχας και πονόλαιμος.

Στις περισσότερες περιπτώσεις η πορεία είναι αυτοπεριοριζόμενη, όμως σε ομάδες υψηλού κινδύνου
(π.χ. εγκυμοσύνη, χρόνια αναπνευστικά/καρδιαγγειακά νοσήματα, ανοσοκαταστολή) μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο επιπλοκών.

2.2 Τι είναι η H3N2

Η H3N2 συχνά συσχετίζεται με πιο έντονη επιβάρυνση σε ηλικιωμένους και άτομα με υποκείμενα νοσήματα.
Σε ορισμένες περιόδους έχει συνδεθεί με αυξημένα ποσοστά επιπλοκών (όπως πνευμονία) και ανάγκη νοσηλείας.

Ένα πρακτικό σημείο είναι ότι η H3N2 μπορεί να εμφανίζει συχνότερα μικρές γενετικές αλλαγές,
γεγονός που επηρεάζει το πόσο “εύκολα” αναγνωρίζεται από την προϋπάρχουσα ανοσία στον πληθυσμό.
Αυτός είναι ένας λόγος που η ετήσια προσαρμογή του αντιγριπικού εμβολίου παραμένει σημαντική.

3️⃣ Συμπτώματα Γρίπης Α (H1N1 & H3N2)

Τα συμπτώματα της Γρίπης Α εμφανίζονται συνήθως αιφνίδια και είναι πιο έντονα σε σύγκριση με το κοινό
κρυολόγημα. Αν και οι υπότυποι H1N1 και H3N2 προκαλούν παρόμοια κλινική εικόνα, η βαρύτητα μπορεί να
διαφέρει ανάλογα με την ηλικία, τα υποκείμενα νοσήματα και τη γενική κατάσταση του οργανισμού.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα

ΣύμπτωμαΣυχνότηταΚλινική περιγραφή
Υψηλός πυρετόςΠολύ συχνόςΣυνήθως >38–38,5°C, με αιφνίδια έναρξη και ρίγος.
ΡίγοςΣυχνόΈντονο αίσθημα ψύχους, συχνά με μυϊκό τρόμο.
Κόπωση / εξάντλησηΠολύ συχνήΜπορεί να επιμείνει και μετά την υποχώρηση του πυρετού.
Μυαλγίες & αρθραλγίεςΣυχνέςΔιάχυτοι πόνοι σε μύες και αρθρώσεις, χαρακτηριστικό σύμπτωμα γρίπης.
ΠονοκέφαλοςΣυχνόςΣυνήθως μετωπιαίος ή διάχυτος.
Ξηρός βήχαςΣυχνόςΜπορεί να επιμένει αρκετές ημέρες.
ΠονόλαιμοςΜέτριοςΣυνήθως ηπιότερος από το κοινό κρυολόγημα.
Ρινική καταρροήΛιγότερο συχνήΔεν είναι κυρίαρχο σύμπτωμα της γρίπης.
Ναυτία / έμετοι / διάρροιαΣπανιότεραΠιο συχνά σε παιδιά (ιδίως H1N1).

⚠️ Πότε τα συμπτώματα θεωρούνται ανησυχητικά:

  • Πυρετός >39°C ή πυρετός που επιμένει >3 ημέρες.
  • Δύσπνοια, πόνος στο στήθος ή κυάνωση.
  • Σύγχυση, υπνηλία ή έντονη αδυναμία.
  • Απότομη επιδείνωση μετά από αρχική βελτίωση.

Σε άτομα υψηλού κινδύνου ή όταν τα συμπτώματα είναι έντονα, ο
εργαστηριακός έλεγχος
βοηθά στη διάκριση της γρίπης Α από άλλες ιογενείς λοιμώξεις και στην έγκαιρη έναρξη κατάλληλης αγωγής.


Ιός γρίπης Α (H1N1) με απεικόνιση συμπτωμάτων στο λαιμό – μικροβιολογικός οδηγός

4️⃣ Μετάδοση & Χρόνος Επώασης

Η Γρίπη Α (συμπεριλαμβανομένων των υποτύπων H1N1 και H3N2) μεταδίδεται εύκολα από άτομο σε άτομο,
κυρίως μέσω σταγονιδίων που παράγονται κατά το βήχα, το φτέρνισμα ή την ομιλία. Μπορεί επίσης να εξαπλωθεί
μέσω επαφής με μολυσμένες επιφάνειες και στη συνέχεια αγγίζοντας στόμα, μύτη ή μάτια.

Μετάδοση:

  • Σταγονίδια από βήχα, φτέρνισμα ή ομιλία.
  • Έμμεση μετάδοση μέσω μολυσμένων επιφανειών.
  • Υψηλός κίνδυνος σε κλειστούς, κακώς αεριζόμενους χώρους.

Επώαση & μεταδοτικότητα:

  • Περίοδος επώασης: 1–4 ημέρες (μέσος όρος ~2 ημέρες).
  • Μεταδοτικότητα: από 1 ημέρα πριν την έναρξη συμπτωμάτων έως 5–7 ημέρες μετά.
  • Παιδιά και ανοσοκατεσταλμένοι μπορεί να μεταδίδουν για μεγαλύτερο διάστημα.

Η κατανόηση της μετάδοσης βοηθά στην πρόληψη της εξάπλωσης, ιδιαίτερα σε περιόδους έξαρσης.
Σε συμβατά συμπτώματα, ο εργαστηριακός έλεγχος γρίπης
μπορεί να επιβεβαιώσει τη διάγνωση και να καθοδηγήσει σωστές αποφάσεις, ειδικά σε ευπαθείς ομάδες.

5️⃣ Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο

Αν και η Γρίπη Α μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε, ορισμένες ομάδες έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν
σοβαρή νόσηση ή επιπλοκές. Η έγκαιρη αναγνώριση αυτών των ομάδων βοηθά στην άμεση ιατρική εκτίμηση
και, όταν ενδείκνυται, στην έγκαιρη έναρξη αντιιικής αγωγής.

Ομάδες υψηλού κινδύνου:

  • Ηλικιωμένοι ≥65 ετών.
  • Παιδιά <2 ετών.
  • Έγκυες και λεχωΐδες.
  • Άτομα με χρόνια νοσήματα (ΧΑΠ, άσθμα, καρδιοπάθειες, διαβήτης).
  • Ανοσοκατεσταλμένοι και άτομα με σοβαρή παχυσαρκία.

Πότε χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση:

  • Δύσπνοια ή πόνος/πίεση στο στήθος.
  • Πυρετός που επιμένει ή επανέρχεται.
  • Σύγχυση, υπνηλία ή έντονη αδυναμία.
  • Αιφνίδια επιδείνωση μετά από αρχική βελτίωση.

Για τις ομάδες υψηλού κινδύνου συνιστάται ετήσιος εμβολιασμός και, σε εμπύρετη λοίμωξη του αναπνευστικού,
έγκαιρη ιατρική αξιολόγηση και κατά περίπτωση έλεγχος γρίπης.

6️⃣ Είδη Εξετάσεων για Γρίπη Α (H1N1 & H3N2)

Η επιβεβαίωση της Γρίπης Α γίνεται με εργαστηριακές εξετάσεις που ανιχνεύουν είτε
το γενετικό υλικό (RNA) του ιού είτε τα αντιγόνα του. Η επιλογή της κατάλληλης εξέτασης
εξαρτάται από τη βαρύτητα των συμπτωμάτων, τον χρόνο από την έναρξη και την ανάγκη για άμεσο αποτέλεσμα.

Κύριοι τύποι εξετάσεων:

  • PCR Γρίπης A/B – ανίχνευση RNA με πολύ υψηλή ευαισθησία.
  • Rapid test αντιγόνου – ταχεία εκτίμηση σε λίγα λεπτά.
  • PCR Πάνελ Αναπνευστικών Ιών – ταυτόχρονος έλεγχος για γρίπη, RSV, SARS-CoV-2 κ.ά.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΕξέτασηΔείγμαΑκρίβειαΧρόνοςΠότε προτιμάται
PCR Γρίπης A/BΡινοφαρυγγικό επίχρισμαΥψηλή (>98%)Αυθημερόν–24 ώρεςGold standard, ευπαθείς ομάδες
Rapid test αντιγόνουΡινικό/ρινοφαρυγγικόΜέτρια (70–90%)15–30 λεπτάΓρήγορη αρχική εκτίμηση
PCR Πάνελ ΑναπνευστικώνΡινοφαρυγγικό επίχρισμαΥψηλή (>98%)12–24 ώρεςΔιαφορική διάγνωση (RSV, COVID-19)

Ο εργαστηριακός έλεγχος
βοηθά στην επιβεβαίωση της διάγνωσης και στην ορθή κλινική αντιμετώπιση, ιδιαίτερα σε παιδιά,
ηλικιωμένους και άτομα υψηλού κινδύνου.

7️⃣ Θεραπεία & Οσελταμιβίρη

Η θεραπεία της Γρίπης Α είναι κυρίως υποστηρικτική, ενώ σε συγκεκριμένες περιπτώσεις
ενδείκνυται αντιιική αγωγή.

  • Ανάπαυση, επαρκή υγρά και αντιπυρετικά.
  • Αποφυγή αντιβιοτικών χωρίς σαφή ένδειξη.
  • Παρακολούθηση για επιδείνωση ή επιπλοκές.

Οσελταμιβίρη (Tamiflu):

  • Πιο αποτελεσματική όταν ξεκινά εντός 48 ωρών από την έναρξη συμπτωμάτων.
  • Μειώνει τη διάρκεια της νόσου και τον κίνδυνο επιπλοκών.
  • Μπορεί να χορηγηθεί και αργότερα σε σοβαρή νόσο ή νοσηλεία.

Ποιοι ωφελούνται περισσότερο από αντιιική αγωγή:

  • Ηλικιωμένοι ≥65 ετών.
  • Έγκυες και λεχωΐδες.
  • Άτομα με χρόνια νοσήματα ή ανοσοκαταστολή.
  • Ασθενείς με σοβαρή ή εξελισσόμενη νόσο.

Η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή επιλογή θεραπείας μειώνουν τον κίνδυνο επιπλοκών
και τη διάρκεια της νόσου.

8️⃣ Επιπλοκές της Γρίπης Α (H1N1 & H3N2)

Οι περισσότερες περιπτώσεις Γρίπης Α είναι ήπιες και αυτοπεριοριζόμενες. Ωστόσο, σε
ευπαθείς ομάδες ή όταν καθυστερεί η διάγνωση και η αντιμετώπιση, μπορεί να εμφανιστούν
σοβαρές επιπλοκές, κυρίως από το αναπνευστικό αλλά και από άλλα συστήματα.

Συχνότερες επιπλοκές:

  • Ιογενής πνευμονία με δύσπνοια, υποξία και ταχύπνοια.
  • Δευτερογενής βακτηριακή πνευμονία (π.χ. Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus).
  • Ωτίτιδα και ιγμορίτιδα, κυρίως σε παιδιά.
  • Μυοσίτιδα ή ραβδομυόλυση με αύξηση CPK (σπάνια).
  • Μυοκαρδίτιδα ή περικαρδίτιδα.
  • Σπάνιες νευρολογικές επιπλοκές (π.χ. εγκεφαλίτιδα, επιληπτικές κρίσεις).

Ομάδες με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών:

  • Ηλικιωμένοι ≥65 ετών.
  • Παιδιά <2 ετών.
  • Έγκυες και λεχωΐδες.
  • Άτομα με χρόνια νοσήματα (καρδιοπάθειες, ΧΑΠ, διαβήτης).
  • Ανοσοκατεσταλμένοι.

Η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων, η εργαστηριακή επιβεβαίωση και η σωστή θεραπευτική
προσέγγιση μειώνουν σημαντικά τον κίνδυνο επιπλοκών από τη Γρίπη Α.

9️⃣ Πρόληψη της Γρίπης Α

Η πρόληψη αποτελεί τον πιο αποτελεσματικό τρόπο προστασίας από τη Γρίπη Α.
Περιλαμβάνει τον εμβολιασμό και βασικά μέτρα ατομικής και αναπνευστικής υγιεινής,
ιδιαίτερα κατά τους χειμερινούς μήνες.

Εμβολιασμός κατά της γρίπης:

  • Το εποχικό εμβόλιο καλύπτει τα κυκλοφορούντα στελέχη Γρίπης Α (H1N1, H3N2).
  • Συνιστάται ετησίως, ιδανικά το φθινόπωρο.
  • Μειώνει τον κίνδυνο σοβαρής νόσησης και επιπλοκών.
  • Συνιστάται ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους, εγκύους και άτομα με χρόνια νοσήματα.

Μέτρα ατομικής & αναπνευστικής υγιεινής:

  • Συχνό πλύσιμο χεριών με σαπούνι ή χρήση αντισηπτικού.
  • Αποφυγή αγγίγματος ματιών, μύτης και στόματος.
  • Κάλυψη στόματος και μύτης κατά το βήχα ή το φτέρνισμα.
  • Παραμονή στο σπίτι όταν υπάρχει πυρετός ή έντονα συμπτώματα.
  • Επαρκής αερισμός κλειστών χώρων.

Ο συνδυασμός εμβολιασμού και σωστής υγιεινής μειώνει ουσιαστικά τη διασπορά
της Γρίπης Α και προστατεύει τόσο το άτομο όσο και το κοινωνικό σύνολο.

🔟 Η Γρίπη Α στα Παιδιά

Η Γρίπη Α είναι συχνή στα παιδιά, καθώς το ανοσοποιητικό τους σύστημα
δεν έχει πλήρη ανοσία έναντι των κυκλοφορούντων στελεχών. Στις περισσότερες περιπτώσεις
η νόσηση είναι ήπια, ωστόσο σε ορισμένα παιδιά μπορεί να εμφανιστούν
επιπλοκές, κυρίως από το αναπνευστικό.

Κλινική εικόνα & ομάδες κινδύνου στα παιδιά:

  • Υψηλός πυρετός, βήχας, πονόλαιμος, ρινική καταρροή.
  • Γαστρεντερικά συμπτώματα (εμετοί, διάρροια), κυρίως σε μικρότερες ηλικίες.
  • Βρέφη <2 ετών, παιδιά με άσθμα, συγγενείς καρδιοπάθειες ή νευρολογικά νοσήματα έχουν αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών.
  • Προειδοποιητικά σημεία: δύσπνοια, αφυδάτωση, υπνηλία ή επιδείνωση μετά από αρχική βελτίωση.

Η αντιμετώπιση στα παιδιά είναι κυρίως υποστηρικτική (υγρά, ανάπαυση, αντιπυρετικά),
ενώ αντιιική αγωγή χορηγείται μόνο κατόπιν ιατρικής οδηγίας σε επιλεγμένες περιπτώσεις.
Ο ετήσιος εμβολιασμός συνιστάται για όλα τα παιδιά ηλικίας άνω των 6 μηνών.

1️⃣1️⃣ Η Γρίπη Α σε Ηλικιωμένους & Άτομα με Χρόνια Νοσήματα

Στους ηλικιωμένους και στα άτομα με χρόνια νοσήματα,
η Γρίπη Α μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρή νόσο με αυξημένο κίνδυνο
επιπλοκών, νοσηλείας και θνητότητας.

Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά & κίνδυνοι:

  • Ο πυρετός μπορεί να είναι χαμηλός ή να απουσιάζει, καθυστερώντας τη διάγνωση.
  • Συχνή επιδείνωση καρδιοπάθειας, ΧΑΠ, διαβήτη ή νεφρικής ανεπάρκειας.
  • Αυξημένος κίνδυνος πνευμονίας, αναπνευστικής ανεπάρκειας και αφυδάτωσης.
  • Η έγκαιρη έναρξη αντιιικής αγωγής βελτιώνει την πρόγνωση.

Για τις ευπαθείς αυτές ομάδες, η πρόληψη με εμβολιασμό, η έγκαιρη
ιατρική αξιολόγηση και η εργαστηριακή επιβεβαίωση της γρίπης σε κάθε εμπύρετη
λοίμωξη του αναπνευστικού είναι καθοριστικής σημασίας.

1️⃣2️⃣ Συχνές Ερωτήσεις για τη Γρίπη Α (H1N1)

Ακολουθούν απαντήσεις στις συχνότερες ερωτήσεις σχετικά με τη Γρίπη Α (H1N1),
τη διάρκεια, τη μεταδοτικότητα, τα τεστ, τον εμβολιασμό και τη θεραπεία.

Πόσο διαρκεί η λοίμωξη από H1N1;
Συνήθως 5–7 ημέρες σε ήπια περιστατικά. Ο βήχας και η καταβολή μπορεί να
επιμείνουν έως 10–14 ημέρες, ιδιαίτερα σε ενήλικες και ηλικιωμένους.
Πότε ξεκινά και πόσο διαρκεί η μεταδοτικότητα;
Η μετάδοση ξεκινά περίπου 1 ημέρα πριν την εμφάνιση συμπτωμάτων και
διαρκεί 5–7 ημέρες μετά. Σε παιδιά και ανοσοκατεσταλμένους μπορεί να φτάσει τις 10 ημέρες.
Ποια είναι η διαφορά H1N1 και εποχικής γρίπης;
Ο H1N1 είναι υπότυπος της Γρίπης Α. Σήμερα κυκλοφορεί μαζί με
τον H3N2 και αποτελεί μέρος της εποχικής γρίπης, με παρόμοια αλλά συχνά πιο έντονη κλινική εικόνα.
Ποιο τεστ είναι πιο αξιόπιστο: Rapid ή PCR;
Το PCR είναι το gold standard με ευαισθησία >98%.
Το Rapid test δίνει γρήγορο αποτέλεσμα αλλά σε αρνητικό αποτέλεσμα
με έντονα συμπτώματα συνιστάται επιβεβαίωση με PCR.
Πότε πρέπει να ξεκινήσει οσελταμιβίρη (Tamiflu);
Η μέγιστη αποτελεσματικότητα επιτυγχάνεται όταν η αγωγή ξεκινήσει
εντός 48 ωρών από την έναρξη συμπτωμάτων.
Σε σοβαρή νόσο ή νοσηλεία μπορεί να δοθεί και αργότερα, με ιατρική καθοδήγηση.
Είναι ασφαλές το εμβόλιο της γρίπης;
Ναι. Το εποχικό εμβόλιο είναι ασφαλές, καλύπτει H1N1, H3N2 και τύπο Β
και συνιστάται ετησίως σε ηλικιωμένους, εγκύους, υγειονομικούς και άτομα με χρόνια νοσήματα.
Μπορώ να νοσήσω περισσότερες από μία φορές;
Ναι. Η ανοσία μετά από φυσική νόσηση είναι περιορισμένης διάρκειας
και τα στελέχη της γρίπης μεταλλάσσονται συχνά. Ο ετήσιος εμβολιασμός παραμένει βασικός.
Ποια συμπτώματα απαιτούν άμεση ιατρική εκτίμηση;
  • Δύσπνοια ή πόνος στο στήθος
  • Πυρετός >39°C που επιμένει
  • Σύγχυση, έντονη υπνηλία
  • Σημεία αφυδάτωσης
Μπορεί να συνυπάρχει με COVID-19 ή RSV;
Ναι. Η συνλοίμωξη είναι δυνατή και διαγιγνώσκεται μόνο με
PCR πάνελ αναπνευστικών ιών, ενώ αυξάνει τον κίνδυνο επιπλοκών.

Η σωστή ενημέρωση και η έγκαιρη διάγνωση συμβάλλουν καθοριστικά
στην αποφυγή επιπλοκών από τη Γρίπη Α.

1️⃣3️⃣ Κλείστε Ραντεβού

Θέλετε άμεσο έλεγχο για Γρίπη A (H1N1 / H3N2) ή συνδυαστικό πάνελ αναπνευστικών ιών;
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

1️⃣4️⃣ Βιβλιογραφία & Επιστημονικές Πηγές

Centers for Disease Control and Prevention (CDC).
Influenza (Flu): Seasonal Influenza Information.
https://www.cdc.gov/flu/

World Health Organization (WHO).
Influenza – Fact sheets and global surveillance.
https://www.who.int/health-topics/influenza

European Centre for Disease Prevention and Control (ECDC).
Seasonal Influenza – Surveillance and epidemiology.
https://www.ecdc.europa.eu/en/seasonal-influenza

Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ).
Οδηγίες για τη γρίπη και τον αντιγριπικό εμβολιασμό στην Ελλάδα.
https://eody.gov.gr/gripi/

Uyeki TM, Bernstein HH, Bradley JS, et al.
Clinical Practice Guidelines for the Diagnosis, Treatment, Chemoprophylaxis, and Institutional Outbreak Management of Seasonal Influenza.
Clinical Infectious Diseases. 2019;68(6):895–902.
Clinical Infectious Diseases – Full text

Iuliano AD, et al.
Global Estimates of Influenza-Associated Respiratory Mortality.
The Lancet. 2018;391(10127):1285–1300.
The Lancet – Full text

Krammer F, Smith GJD, Fouchier RAM, et al.
Influenza.
Nature Reviews Disease Primers. 2020;6:3.
Nature Reviews – Full text

Επιστημονική επιμέλεια:
Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος, Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας, Έσλιν 19, Λαμία 35100
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

RSV-Αναπνευστικος-Συγκυτιακός-ιός.jpg

RSV (Αναπνευστικός Συγκυτιακός Ιός): Τι Είναι, Συμπτώματα & Εξετάσεις

RSV σε 1 λεπτό
  • Ο RSV είναι συχνός αναπνευστικός ιός του χειμώνα.
  • Συνήθως ήπιος, αλλά επικίνδυνος για βρέφη, ηλικιωμένους και ευπαθείς.
  • Προκαλεί βήχα, καταρροή και συχνά συριγμό στα παιδιά.
  • Η PCR RSV είναι η πιο αξιόπιστη εξέταση.
  • Υπάρχει πρόληψη με nirsevimab και εμβόλια ενηλίκων.


1

Τι είναι ο RSV

Γρήγορη απάντηση:
Ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός (RSV) είναι RNA ιός που προκαλεί λοιμώξεις του αναπνευστικού,
από ήπιο κρυολόγημα έως βρογχιολίτιδα και πνευμονία, κυρίως σε βρέφη και ηλικιωμένους.

Ονομάζεται «συγκυτιακός» επειδή προκαλεί συγχώνευση κυττάρων στους αεραγωγούς,
δημιουργώντας φλεγμονή και απόφραξη, ιδιαίτερα στους μικρούς βρόγχους των βρεφών.

  • Τύποι: RSV-A και RSV-B
  • Εποχικότητα στην Ελλάδα: κυρίως Νοέμβριος–Μάρτιος
  • Έκθεση: σχεδόν όλα τα παιδιά μολύνονται έως την ηλικία των 2 ετώνΜηχανισμός νόσου:
    Ο RSV εισέρχεται από το ανώτερο αναπνευστικό και προσκολλάται
    στα επιθηλιακά κύτταρα των αεραγωγών.
    Η χαρακτηριστική του ιδιότητα είναι η δημιουργία
    συγκυτίων (συγχώνευση κυττάρων),
    που οδηγεί σε οίδημα,
    παχύρρευστες εκκρίσεις και
    απόφραξη μικρών βρόγχων.Στα βρέφη, όπου οι αεραγωγοί είναι στενοί,
    ακόμη και μικρή φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει
    συριγμό, υποξαιμία
    και αυξημένο έργο αναπνοής.
    Στους ενήλικες, η ίδια διεργασία
    εκδηλώνεται συχνότερα ως
    παρατεταμένος βήχας ή βρογχίτιδα.


2

Συμπτώματα RSV

Τι να περιμένετε:
Η κλινική εικόνα ποικίλλει ανάλογα με την ηλικία και τα υποκείμενα νοσήματα.
  • Γενικά: καταρροή, βήχας, πυρετός
  • Βρέφη: συριγμός, ταχύπνοια, δυσκολία στη σίτιση
  • Ηλικιωμένοι: δύσπνοια, παρατεταμένος βήχας, επιδείνωση χρόνιων νοσημάτων

Στους περισσότερους υγιείς ενήλικες, η νόσος είναι αυτοπεριοριζόμενη
και διαρκεί συνήθως 7–14 ημέρες.

Κλινική πορεία:
Τα συμπτώματα συνήθως κορυφώνονται τις πρώτες 3–5 ημέρες
και στη συνέχεια υποχωρούν σταδιακά.
Ο βήχας μπορεί να επιμείνει 2–3 εβδομάδες,
ιδίως μετά από βρογχιολίτιδα ή σε καπνιστές και ηλικιωμένους.

Τι δεν είναι τυπικό:
Υψηλός και παρατεταμένος πυρετός >39°C,
έντονες μυαλγίες ή αιφνίδια καταβολή
στρέφουν περισσότερο τη σκέψη προς γρίπη,
ενώ η απώλεια όσφρησης/γεύσης
δεν αποτελεί χαρακτηριστικό σύμπτωμα του RSV.


3

Μετάδοση & Επώαση

Πώς κολλάει:
Ο RSV μεταδίδεται πολύ εύκολα, ιδιαίτερα σε χώρους συγχρωτισμού.
  • Τρόποι μετάδοσης: σταγονίδια, άμεση επαφή, μολυσμένες επιφάνειες
  • Χρόνος επώασης: συνήθως 2–8 ημέρες
  • Μεταδοτικότητα: έως 8 ημέρες, συχνά περισσότερο στα βρέφη

Ακόμη και ήπια συμπτώματα μπορούν να μεταδώσουν τον ιό,
γι’ αυτό η υγιεινή χεριών και η απολύμανση επιφανειών
παίζουν καθοριστικό ρόλο στην πρόληψη.

Κλινική λεπτομέρεια:
Ο RSV παραμένει βιώσιμος σε επιφάνειες (π.χ. παιχνίδια, πόμολα, τραπέζια)
για αρκετές ώρες, γεγονός που εξηγεί τη γρήγορη διασπορά του
σε βρεφονηπιακούς σταθμούς και οικογένειες με μικρά παιδιά.
Η μετάδοση συχνά γίνεται έμμεσα, μέσω των χεριών,
πριν καν εμφανιστούν έντονα συμπτώματα.

Στα βρέφη, η περίοδος μεταδοτικότητας μπορεί να είναι
παρατεταμένη (έως και 3–4 εβδομάδες),
ενώ στους ενήλικες περιορίζεται συνήθως σε λίγες ημέρες,
εκτός αν υπάρχει ανοσοκαταστολή.


4

Ποιοι Κινδυνεύουν Περισσότερο από τον RSV

Αν και ο RSV μπορεί να προσβάλει άτομα κάθε ηλικίας, ορισμένες ομάδες έχουν
αυξημένο κίνδυνο σοβαρής νόσου και επιπλοκών.

  • Βρέφη, ιδιαίτερα κάτω των 6 μηνών
  • Πρόωρα νεογνά (<35 εβδομάδες κύησης)
  • Άτομα με χρόνια πνευμονικά ή καρδιακά νοσήματα
  • Ηλικιωμένοι ≥60 ετών
  • Ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς

Κλινική διευκρίνιση:
Ο αυξημένος κίνδυνος δεν σχετίζεται μόνο με την ηλικία,
αλλά με τα περιορισμένα αναπνευστικά αποθέματα
και την αδυναμία επαρκούς αντιρρόπησης της λοίμωξης.
Στα βρέφη, ακόμη και ήπια φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει
σημαντική απόφραξη αεραγωγών,
ενώ στους ηλικιωμένους ο RSV συχνά οδηγεί σε
απορρύθμιση χρόνιων νοσημάτων.

Πρακτική σημασία:
Στις ομάδες υψηλού κινδύνου,
η παρουσία RSV συνδέεται με
αυξημένα ποσοστά νοσηλείας,
μεγαλύτερη ανάγκη για οξυγονοθεραπεία
και παρατεταμένη ανάρρωση,
γεγονός που επιβάλλει
χαμηλότερο όριο ιατρικής εκτίμησης,
ακόμη και σε φαινομενικά ήπια συμπτώματα.

Κλινική σημασία:
Στους ηλικιωμένους, ο RSV μπορεί να προκαλέσει πνευμονία ή
επιδείνωση ΧΑΠ και καρδιακής ανεπάρκειας.


5

Πότε να Κάνω Τεστ για RSV

Πότε έχει νόημα:
Ο εργαστηριακός έλεγχος ενδείκνυται όταν το αποτέλεσμα μπορεί να επηρεάσει
τη θεραπεία, την απόφαση νοσηλείας ή τη διαφορική διάγνωση.
  • Βρέφος με δύσπνοια ή συριγμό
  • Παρατεταμένος βήχας ή πυρετός άγνωστης αιτίας
  • Διαφορική διάγνωση από γρίπη ή COVID-19
  • Ηλικιωμένοι και ανοσοκατεσταλμένοι με εικόνα πνευμονίας

Η μεγαλύτερη διαγνωστική αξία παρατηρείται τις πρώτες 3–5 ημέρες
από την έναρξη των συμπτωμάτων.

Κλινική σύγκριση RSV – Γρίπη – COVID-19:
Οι τρεις λοιμώξεις μπορεί να ξεκινούν με παρόμοια συμπτώματα,
όπως καταρροή, βήχα και πυρετό,
όμως διαφέρουν στην κλινική τους συμπεριφορά.
Ο RSV προκαλεί συχνότερα συριγμό και
δυσκολία στην αναπνοή στα βρέφη και στα μικρά παιδιά,
ενώ στους ηλικιωμένους επιδεινώνει προϋπάρχοντα καρδιοπνευμονικά νοσήματα.
Η γρίπη χαρακτηρίζεται από αιφνίδια έναρξη,
υψηλό πυρετό, έντονες μυαλγίες και καταβολή,
ενώ η COVID-19 παρουσιάζει μεγαλύτερη ποικιλία συμπτωμάτων,
από ήπια λοίμωξη έως σοβαρή πνευμονία, με πιθανή
απώλεια όσφρησης/γεύσης και παρατεταμένη κόπωση.
Η εργαστηριακή επιβεβαίωση με PCR ή rapid test είναι απαραίτητη,
καθώς μόνο αυτή επιτρέπει ασφαλή διάκριση και σωστή κλινική διαχείριση.


6

Εξετάσεις για RSV (PCR & Rapid)

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΕξέτασηΧρόνοςΣχόλια
RSV PCRΑυθημερόνΥψηλή ακρίβεια >98%
Rapid αντιγόνου15–30′Χρήσιμο κυρίως σε παιδιά
PCR πάνελ ιών12–24 ώρεςRSV, γρίπη, COVID-19

Συμπέρασμα: Η PCR RSV θεωρείται το διαγνωστικό gold standard.

Πρακτική ερμηνεία:
Η PCR RSV παραμένει η εξέταση εκλογής,
ιδίως σε βρέφη, ηλικιωμένους και
ευπαθείς ασθενείς, όπου η ακριβής διάγνωση
επηρεάζει άμεσα την απόφαση για νοσηλεία
και μέτρα απομόνωσης.
Τα rapid τεστ μπορούν να χρησιμοποιηθούν
ως αρχικός έλεγχος, όμως ένα αρνητικό αποτέλεσμα
δεν αποκλείει τον RSV όταν η κλινική υποψία είναι υψηλή.

Χρονισμός εξέτασης:
Η διαγνωστική ευαισθησία είναι μεγαλύτερη όταν το δείγμα
λαμβάνεται τις πρώτες 3–5 ημέρες από την έναρξη
των συμπτωμάτων.
Σε καθυστερημένη λήψη ή ήπια νόσο,
η ιική φόρτιση μπορεί να είναι χαμηλή,
οδηγώντας σε ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα,
ιδίως στα rapid τεστ.


7

Θεραπεία & Φροντίδα στο Σπίτι

Τι να γνωρίζετε:
Δεν υπάρχει ειδική αντιιική θεραπεία για τον RSV. Η αντιμετώπιση είναι
υποστηρικτική.
  • Επαρκής ενυδάτωση και ξεκούραση
  • Παρακεταμόλη ή ιβουπροφαίνη (όχι ασπιρίνη)
  • Ρινικές πλύσεις με φυσιολογικό ορό
  • Αποφυγή καπνού και ερεθιστικών παραγόντων

Νοσηλεία απαιτείται σε δύσπνοια, υποξαιμία (<92%)
ή αδυναμία σίτισης, ιδίως σε βρέφη.

Τι δεν συνιστάται ρουτίνα:
Η χρήση αντιβιοτικών δεν έχει θέση,
εκτός αν υπάρχει τεκμηριωμένη
δευτερογενής βακτηριακή λοίμωξη.
Ομοίως, βρογχοδιασταλτικά και
εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή
δεν χορηγούνται συστηματικά στον RSV,
καθώς δεν έχει αποδειχθεί σταθερό όφελος
στον γενικό παιδιατρικό πληθυσμό.

Κατ’ οίκον παρακολούθηση:
Σε ήπια νόσο, συνιστάται στενή παρακολούθηση
για επιδείνωση αναπνοής,
μείωση πρόσληψης υγρών ή
λήθαργο, ιδιαίτερα τις πρώτες
48–72 ώρες,
οπότε και μπορεί να εμφανιστεί κλινική επιδείνωση.

Κλινική στρατηγική αντιμετώπισης:
Στον RSV, η διαχείριση βασίζεται στην εκτίμηση βαρύτητας
και όχι αποκλειστικά στο εργαστηριακό αποτέλεσμα.
Σε ήπια νόσο, η υποστηρικτική αγωγή και η στενή παρακολούθηση
είναι επαρκείς.
Σε βρέφη και ηλικιωμένους, η κλινική εικόνα μπορεί να
επιδεινωθεί αιφνιδίως,
γι’ αυτό η επανεκτίμηση εντός 24–72 ωρών
έχει ιδιαίτερη σημασία.

Ρόλος της διάγνωσης:
Η επιβεβαίωση RSV βοηθά στη
στοχευμένη απομόνωση,
στην αποφυγή άσκοπης χορήγησης
αντιβιοτικών
και στον σωστό προγραμματισμό φροντίδας
σε οικογένειες με βρέφη ή ευπαθή άτομα.
Δεν αντικαθιστά, όμως, την
κλινική κρίση,
η οποία παραμένει καθοριστική
για την απόφαση νοσηλείας.

Τι να θυμάστε:
Ο RSV είναι συνήθως αυτοϊώμενος,
αλλά μπορεί να γίνει σοβαρός
σε συγκεκριμένες ομάδες.
Η έγκαιρη αναγνώριση σημείων επιβάρυνσης
και η σωστή παρακολούθηση
είναι πιο σημαντικές από οποιαδήποτε φαρμακευτική παρέμβαση.


8

Πρόληψη του RSV

  • Υγιεινή χεριών και απολύμανση επιφανειών
  • Αποφυγή στενής επαφής με συμπτωματικά άτομα
  • Καλός αερισμός χώρων, ιδίως σε συγχρωτισμό

Nirsevimab:
Μονοκλωνικό αντίσωμα για βρέφη,
με παθητική ανοσοποίηση που καλύπτει
ολόκληρη την εποχή RSV (≈5–6 μήνες).

Εμβόλια RSV:
Συνιστώνται σε ενήλικες ≥60 ετών
και σε άτομα με αυξημένο κίνδυνο
για σοβαρή νόσο.


9

RSV σε Βρέφη και Παιδιά

Ο RSV αποτελεί τη συχνότερη αιτία βρογχιολίτιδας στα βρέφη
και μικρά παιδιά, ιδιαίτερα κατά τους χειμερινούς μήνες.

  • Συριγμός, ταχύπνοια, δυσκολία στη σίτιση
  • Άπνοιες, κυρίως σε πρόωρα νεογνά
Απευθυνθείτε άμεσα σε γιατρό αν παρατηρήσετε
κυάνωση, έντονη δύσπνοια,
λήθαργο ή μειωμένες βρεγμένες πάνες.

Κλινική πορεία:
Η συμπτωματολογία συνήθως επιδεινώνεται τις ημέρες 3–5
από την έναρξη και στη συνέχεια βελτιώνεται σταδιακά.
Στα περισσότερα βρέφη, η νόσος είναι αυτοϊώμενη,
όμως απαιτείται στενή παρακολούθηση,
ιδίως σε ηλικία <6 μηνών.

Σημεία επιβάρυνσης:
Ταχύπνοια >60/min,
εισολκές θωρακικού τοιχώματος,
πτώση σίτισης ή
λήθαργος
αποτελούν ενδείξεις για άμεση ιατρική εκτίμηση,
ακόμη και χωρίς υψηλό πυρετό.


10

RSV σε Ηλικιωμένους και Ευπαθείς Ομάδες

Ο RSV δεν αφορά μόνο τα παιδιά. Σε ηλικιωμένους και άτομα με
χρόνια νοσήματα μπορεί να προκαλέσει
σοβαρή λοίμωξη κατώτερου αναπνευστικού.

  • Ηλικία ≥60 ετών
  • ΧΑΠ, καρδιακή ανεπάρκεια, διαβήτης
  • Ανοσοκαταστολή ή κακοήθειες

Συχνές επιπλοκές περιλαμβάνουν πνευμονία,
ανάγκη οξυγονοθεραπείας και
επιδείνωση χρόνιων νοσημάτων.

Πρόληψη:
Εμβολιασμός για RSV, γρίπη και COVID-19,
καθώς και αποφυγή συγχρωτισμού σε περιόδους έξαρσης.


11

Επιπλοκές του RSV & Πότε Απαιτείται Νοσηλεία

  • Βρογχιολίτιδα με υποξαιμία
  • Πνευμονία
  • Άπνοιες (κυρίως σε πρόωρα)
  • Παρόξυνση ΧΑΠ ή καρδιακής ανεπάρκειας
Άμεση νοσηλεία απαιτείται όταν υπάρχει
δύσπνοια, κορεσμός Ο₂ <92%,
αφυδάτωση ή αδυναμία σίτισης.

Κλινική διευκρίνιση:
Η βαρύτητα της λοίμωξης από RSV δεν εξαρτάται μόνο από τον ίδιο τον ιό,
αλλά και από τα αποθέματα αναπνοής του ασθενούς.
Στα βρέφη, η ταχεία αναπνοή και η αυξημένη κατανάλωση ενέργειας
μπορούν να οδηγήσουν γρήγορα σε κόπωση και υποξαιμία,
ενώ στους ηλικιωμένους ακόμη και ήπια λοίμωξη
μπορεί να απορρυθμίσει ΧΑΠ, καρδιακή ανεπάρκεια
ή να προκαλέσει δευτερογενή βακτηριακή πνευμονία.

Παρακολούθηση:
Ασθενείς που δεν πληρούν αρχικά κριτήρια νοσηλείας
πρέπει να επανεκτιμώνται εάν εμφανίσουν
επιδείνωση δύσπνοιας,
πτώση κορεσμού,
λήθαργο ή μείωση πρόσληψης υγρών,
ιδίως τις πρώτες 48–72 ώρες.


12

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ) για τον RSV

Τι είναι ο RSV;

Αναπνευστικός ιός που συνήθως προκαλεί ήπια συμπτώματα, αλλά μπορεί να γίνει σοβαρός σε βρέφη και ηλικιωμένους.

Πόσο διαρκεί η λοίμωξη;

Συνήθως 7–14 ημέρες· ο βήχας μπορεί να επιμείνει έως 3 εβδομάδες.

Πώς ξεχωρίζει από γρίπη ή COVID-19;

Μόνο με εργαστηριακό έλεγχο (PCR ή rapid).

Υπάρχει αντιβίωση για RSV;

Όχι. Τα αντιβιοτικά δεν δρουν στους ιούς.

Μπορώ να κολλήσω RSV ξανά;

Ναι. Η ανοσία δεν είναι μόνιμη, αλλά οι επαναλοιμώξεις είναι συνήθως ηπιότερες.


13

Κλείστε Ραντεβού

Ερμηνεία αποτελεσμάτων από ιατρό στο εργαστήριό μας.
Μπορείτε να προγραμματίσετε εξέταση RSV ή να δείτε τον πλήρη κατάλογο διαθέσιμων εξετάσεων.
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30


14

Βιβλιογραφία

Falsey AR et al. Respiratory Syncytial Virus Infection in Elderly and High-Risk Adults.
N Engl J Med. 2005.
Shi T et al. Global burden of RSV-associated pneumonia.
Lancet. 2017.
CDC. Respiratory Syncytial Virus (RSV).
cdc.gov
EMA. Beyfortus (nirsevimab).
ema.europa.eu
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας. Εξετάσεις αναπνευστικών λοιμώξεων.
mikrobiologikolamia.gr

Το Εργαστήριό μας

Από το 2004 προσφέρουμε διαγνωστικές υπηρεσίες υψηλού επιπέδου με εξελιγμένο ιατρικό εξοπλισμό
και αφοσιωμένο προσωπικό. Δέσμευσή μας είναι η αξιοπιστία, η άμεση και ανθρώπινη φροντίδα σε κάθε ασθενή.

Social Networks

Facebook
Twitter

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι

Επικοινωνία

22310 66841
6972 860905
Έσλιν 19, Λαμία 35100
©2025 Παντελής Αναγνωστόπουλος. All rights reserved.

©2023 Παντελής Αναγνωστόπουλος. All rights reserved.

Μικροβιολογικό Λαμία
Privacy Overview

This website uses cookies so that we can provide you with the best user experience possible. Cookie information is stored in your browser and performs functions such as recognising you when you return to our website and helping our team to understand which sections of the website you find most interesting and useful.