EBV-IgM: Εξέταση Αίματος για Οξεία Λοίμωξη από Epstein-Barr
Τελευταία ενημέρωση:
1
Τι είναι το EBV-IgM
Η εξέταση EBV-IgM ανιχνεύει αντισώματα IgM έναντι του ιού Epstein-Barr (EBV). Τα IgM είναι τα πρώτα αντισώματα που εμφανίζονται μετά τη μόλυνση και αποτελούν δείκτη πρόσφατης ή οξείας λοίμωξης.
Σε αντίθεση με το EBV-IgG, που παραμένει θετικό για χρόνια ως ένδειξη ανοσολογικής μνήμης, το EBV-IgM εμφανίζεται νωρίς και στη συνέχεια υποχωρεί. Γι’ αυτό χρησιμοποιείται κυρίως για να απαντήσει στο ερώτημα: «είναι η λοίμωξη πρόσφατη;»
Στην καθημερινή πράξη, το EBV-IgM δεν αξιολογείται απομονωμένα αλλά πάντα σε συνδυασμό με EBV-IgG (και κατά περίπτωση EBNA), ώστε να υπάρχει σαφής χρονική τοποθέτηση της λοίμωξης.
Το EBV-IgM δείχνει πρόσφατη ανοσολογική απάντηση στον ιό Epstein-Barr. Δεν αποτελεί δείκτη χρόνιας ενεργού λοίμωξης και δεν εξηγεί από μόνο του παρατεταμένη κόπωση ή μακροχρόνια συμπτώματα χωρίς άλλα εργαστηριακά ευρήματα.
Με απλά λόγια, το EBV-IgM απαντά στο «πότε» της λοίμωξης — όχι στο «γιατί» επίμονων συμπτωμάτων. Για τον λόγο αυτό, η ερμηνεία του γίνεται πάντα στο πλαίσιο συνολικού ορολογικού ελέγχου και κλινικής εικόνας.
Ιός Epstein-Barr (EBV): ο ιός που κρύβεται πίσω από πολλές παθήσεις
2
Πότε ζητείται η εξέταση
Η εξέταση EBV-IgM ζητείται κυρίως όταν υπάρχει υποψία πρόσφατης λοίμωξης από EBV ή κλασικής λοιμώδους μονοπυρήνωσης.
- πυρετός, φαρυγγίτιδα, διογκωμένοι λεμφαδένες,
- έντονη κόπωση με οξεία έναρξη,
- σπληνομεγαλία ή άτυπα λεμφοκύτταρα στη γενική αίματος,
- διαφορική διάγνωση «μονοπυρηνωτικού συνδρόμου» (π.χ. έναντι CMV).
Χρησιμοποιείται επίσης όταν χρειάζεται να ξεκαθαριστεί αν ένα θετικό EBV-IgG αντιστοιχεί σε παλαιά ή πρόσφατη λοίμωξη, καθώς και σε ειδικά κλινικά πλαίσια (π.χ. ανοσοκαταστολή).
Με απλά λόγια, το EBV-IgM ζητείται όταν το ζητούμενο δεν είναι αν «υπήρξε ποτέ EBV», αλλά αν η λοίμωξη είναι τρέχουσα ή πρόσφατη.
Το EBV-IgM έχει αξία όταν υπάρχει υποψία πρόσφατης λοίμωξης. Δεν ενδείκνυται ως γενικός «έλεγχος κόπωσης» χωρίς σαφή οξεία συμπτωματολογία.
Στην κλινική πράξη, η παραγγελία EBV-IgM γίνεται συνήθως στο πλαίσιο διερεύνησης οξέος εμπύρετου ή μονοπυρηνωτικού συνδρόμου. Ο στόχος είναι να τεκμηριωθεί αν τα συμπτώματα οφείλονται σε πρόσφατη EBV λοίμωξη ή αν απαιτείται αναζήτηση άλλης αιτίας.
Σε αντίστοιχη συμπτωματολογία, συχνά εξετάζονται παράλληλα ή διαδοχικά:
- CMV-IgM (συχνή εναλλακτική αιτία μονοπυρηνωτικού συνδρόμου),
- γενική αίματος με μορφολογία,
- τρανσαμινάσες (AST/ALT),
- κατά περίπτωση CRP ή ΤΚΕ.
Σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς ή σε άτυπη κλινική εικόνα, το EBV-IgM μπορεί να συνδυαστεί με EBV-PCR, καθώς τα αντισώματα ενδέχεται να μην ακολουθούν το τυπικό πρότυπο.
Το EBV-IgM ζητείται για επιβεβαίωση πρόσφατης EBV λοίμωξης σε οξεία συμπτώματα. Αν δεν υπάρχει εικόνα μονοπυρήνωσης, η διαγνωστική προσέγγιση πρέπει να διευρύνεται και να μην περιορίζεται στον EBV.
3
Πώς γίνεται η εξέταση
Η εξέταση EBV-IgM πραγματοποιείται σε δείγμα φλεβικού αίματος και αναλύεται με ανοσολογικές μεθόδους (συνήθως CLIA ή ELISA).
Δεν απαιτείται νηστεία και η αιμοληψία μπορεί να γίνει οποιαδήποτε ώρα της ημέρας.
Το εργαστήριο ανιχνεύει ειδικά IgM αντισώματα έναντι αντιγόνων του ιού Epstein-Barr. Το αποτέλεσμα αποδίδεται ως θετικό / αρνητικό ή ως ημιποσοτικός δείκτης, ανάλογα με τη μέθοδο.
Σε ειδικές περιπτώσεις — όπως ανοσοκαταστολή, άτυπη κλινική εικόνα ή ασυμφωνία ορολογίας και συμπτωμάτων — μπορεί να ζητηθεί συμπληρωματικά EBV-PCR, ώστε να ανιχνευθεί άμεσα πιθανό ιικό φορτίο.
Προετοιμασία ασθενούς για EBV-IgM:
- Δεν απαιτείται νηστεία.
- Δεν χρειάζεται διακοπή φαρμάκων, εκτός αν έχει δοθεί ειδική ιατρική οδηγία.
- Η αιμοληψία μπορεί να γίνει οποιαδήποτε ώρα της ημέρας.
- Αν έχετε πρόσφατα συμπτώματα (<5 ημέρες), ενημερώστε το εργαστήριο — ενδέχεται να χρειαστεί επανέλεγχος.
- Σε ανοσοκαταστολή ή πρόσφατη λοίμωξη, αναφέρετε το ιστορικό πριν την εξέταση.
4
Τι δείχνει ένα θετικό EBV-IgM
Ένα θετικό EBV-IgM υποδηλώνει συνήθως πρόσφατη ή οξεία λοίμωξη από τον ιό Epstein-Barr και αποτελεί τον βασικό εργαστηριακό δείκτη πρωτολοίμωξης, ιδίως όταν συνυπάρχουν συμπτώματα λοιμώδους μονοπυρήνωσης.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, το EBV-IgM εμφανίζεται νωρίς μετά τη μόλυνση και υποχωρεί μέσα σε λίγες εβδομάδες. Η ταυτόχρονη αξιολόγηση με EBV-IgG επιτρέπει σαφέστερη χρονική τοποθέτηση της λοίμωξης (πρώιμη, οξεία ή πρόσφατη).
Θετικό EBV-IgM με αρνητικό ή χαμηλό EBV-IgG είναι συμβατό με πρώιμη πρωτολοίμωξη.
Σπανιότερα, μπορεί να παρατηρηθεί παροδική θετικότητα IgM σε επανενεργοποίηση ή λόγω διασταυρούμενων αντιδράσεων με άλλες λοιμώξεις. Για τον λόγο αυτό, το αποτέλεσμα δεν ερμηνεύεται ποτέ απομονωμένα αλλά πάντα σε συνδυασμό με EBV-IgG, το συνολικό ορολογικό προφίλ και την κλινική εικόνα.
Το θετικό EBV-IgM τεκμηριώνει πρόσφατη έκθεση στον ιό — δεν ισοδυναμεί με χρόνια ενεργό EBV λοίμωξη.
Χρονικό παράθυρο EBV-IgM (πότε εμφανίζεται και πότε εξαφανίζεται):
- Το EBV-IgM αρχίζει συνήθως να ανιχνεύεται 5–10 ημέρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.
- Φτάνει στο μέγιστο τις πρώτες 2–3 εβδομάδες.
- Στις περισσότερες περιπτώσεις υποχωρεί μέσα σε 4–8 εβδομάδες.
- Μετά την αποδρομή του IgM, παραμένει μόνο το EBV-IgG ως ένδειξη παλαιάς λοίμωξης.
Αυτό σημαίνει ότι πολύ πρώιμη αιμοληψία μπορεί να δώσει ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα, ενώ σε μεταγενέστερο έλεγχο το IgM μπορεί ήδη να έχει μηδενιστεί.
Για τον λόγο αυτό, όταν υπάρχει ισχυρή κλινική υποψία, συνιστάται επανάληψη της ορολογίας μετά από 7–10 ημέρες.
Η σωστή χρονική στιγμή της εξέτασης είναι κρίσιμη. Ένα μεμονωμένο αποτέλεσμα EBV-IgM δεν αρκεί πάντα — η δυναμική μεταβολή IgM/IgG έχει μεγαλύτερη διαγνωστική αξία.
5
Τι δείχνει ένα αρνητικό EBV-IgM
Αρνητικό EBV-IgM σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις πρόσφατης λοίμωξης τη χρονική στιγμή της εξέτασης. Ωστόσο, σε πολύ πρώιμο στάδιο μόλυνσης, το IgM μπορεί να μην έχει ακόμη εμφανιστεί.
Αρνητικό EBV-IgM με θετικό EBV-IgG αντιστοιχεί συνήθως σε παλαιά λοίμωξη χωρίς ενεργή νόσο.
| EBV-IgM | EBV-IgG | Πιθανή κατάσταση | Κλινική προσέγγιση |
|---|---|---|---|
| Θετικό | Αρνητικό | Πρώιμη πρωτολοίμωξη | Επανάληψη IgG σε 7–14 ημέρες |
| Θετικό | Θετικό | Οξεία / πρόσφατη λοίμωξη | Κλινική παρακολούθηση |
| Αρνητικό | Θετικό | Παλαιά λοίμωξη | Δεν απαιτείται ειδική ενέργεια |
| Αρνητικό | Αρνητικό | Καμία έκθεση ή πολύ πρώιμο στάδιο | Επανέλεγχος αν υπάρχουν συμπτώματα |
Το EBV-IgM δείχνει χρονικά «πρόσφατη» επαφή με τον ιό. Δεν αποτελεί ένδειξη χρόνιας ενεργού λοίμωξης και δεν ερμηνεύεται ποτέ απομονωμένα — απαιτείται πάντα συσχέτιση με EBV-IgG και συμπτώματα.
6
EBV-IgM και EBV-IgG
Ο συνδυασμός EBV-IgM και EBV-IgG αποτελεί τη βάση της ορολογικής διάγνωσης EBV και επιτρέπει τη χρονική τοποθέτηση της λοίμωξης (πρώιμη, οξεία ή παλαιά).
Στην πράξη, η ταυτόχρονη αξιολόγηση των δύο αντισωμάτων βοηθά να διαχωριστεί:
- πρώιμη πρωτολοίμωξη (IgM+ / IgG−),
- οξεία ή πρόσφατη λοίμωξη (IgM+ / IgG+),
- παλαιά έκθεση με ανοσολογική μνήμη (IgM− / IgG+).
Σε περιπτώσεις αμφίβολης ορολογίας, άτυπης κλινικής εικόνας ή ανοσοκαταστολής, μπορεί να προστεθεί:
- EBNA (για διαχωρισμό παλαιάς από πρόσφατη λοίμωξη),
- EBV-PCR (για άμεση ανίχνευση ιικού φορτίου).
Τα αντισώματα δείχνουν το ανοσολογικό αποτύπωμα της λοίμωξης· το EBV-PCR χρησιμοποιείται όταν απαιτείται τεκμηρίωση ενεργού ιαιμίας, κυρίως σε ανοσοκατεσταλμένους.
7
Μπορεί να δείξει επανενεργοποίηση;
Το EBV-IgM χρησιμοποιείται κυρίως για την τεκμηρίωση πρόσφατης πρωτολοίμωξης. Από μόνο του δεν αποτελεί αξιόπιστο δείκτη επανενεργοποίησης, ιδιαίτερα σε ανοσοεπαρκή άτομα.
Σε υποψία επανενεργοποίησης απαιτείται συνδυασμός:
- ορολογικού προφίλ (IgM, IgG, EBNA),
- κλινικής εικόνας,
- και, όταν χρειάζεται, EBV-PCR για ανίχνευση ιικού φορτίου.
Σε ανοσοκαταστολή (π.χ. μεταμοσχευμένοι, αιματολογικοί ασθενείς), η EBV-PCR έχει μεγαλύτερη πρακτική αξία από τα IgM.
8
EBV-IgM και συμπτώματα μονοπυρήνωσης
Το EBV-IgM είναι συχνά θετικό σε ασθενείς με οξεία λοιμώδη μονοπυρήνωση και χρησιμοποιείται για την τεκμηρίωση πρόσφατης EBV λοίμωξης όταν υπάρχει συμβατή συμπτωματολογία.
Η κλασική εικόνα μπορεί να περιλαμβάνει:
- πυρετό,
- φαρυγγίτιδα,
- διογκωμένους τραχηλικούς λεμφαδένες,
- έντονη κόπωση,
- σπληνομεγαλία.
Στη γενική αίματος παρατηρείται συχνά σχετική λεμφοκυττάρωση με άτυπα λεμφοκύτταρα, ενώ μπορεί να εμφανιστεί και ήπια παροδική θρομβοπενία. Τα ευρήματα αυτά δεν είναι ειδικά, αλλά ενισχύουν την υποψία οξείας ιογενούς λοίμωξης όταν συνδυάζονται με θετικό EBV-IgM.
Ο EBV και ο CMV μπορούν και οι δύο να προκαλέσουν «μονοπυρηνωτικό σύνδρομο» με παρόμοια κλινική εικόνα (πυρετό, κόπωση, λεμφαδενοπάθεια, άτυπα λεμφοκύτταρα). Ένα θετικό EBV-IgM δεν αποκλείει αυτόματα CMV — και αντίστροφα.
Στην πράξη, όταν τα συμπτώματα μοιάζουν με μονοπυρήνωση αλλά το EBV-IgM είναι αρνητικό ή δεν συμβαδίζει με την κλινική εικόνα, ελέγχεται συχνά και CMV-IgM.
Ήπια αύξηση τρανσαμινασών με λιγότερη φαρυγγίτιδα και πιο έντονη κακουχία κατευθύνει συχνότερα προς CMV.
Σε «μονοπυρηνωτική» συμπτωματολογία, η ασφαλής διάγνωση βασίζεται σε συνδυασμό EBV-IgM, EBV-IgG και — όταν χρειάζεται — CMV-IgM, μαζί με γενική αίματος (μορφολογία) και κλινική αξιολόγηση.
9
Σχέση με άλλα νοσήματα
Η οξεία EBV λοίμωξη μπορεί παροδικά να συνοδεύεται από ήπιες διαταραχές ηπατικών ενζύμων, αιματολογικές μεταβολές ή γενικευμένη κακουχία.
Παρότι ο EBV έχει μελετηθεί εκτενώς σε σχέση με αυτοάνοσα και φλεγμονώδη νοσήματα, το EBV-IgM δεν χρησιμοποιείται ως διαγνωστικός δείκτης τέτοιων καταστάσεων.
Στην καθημερινή κλινική πράξη, η σημασία του EBV-IgM περιορίζεται κυρίως στην οξεία λοιμώδη φάση και όχι στη διερεύνηση χρόνιων ή αυτοάνοσων νοσημάτων.
Αν τα συμπτώματα επιμένουν πέραν της οξείας φάσης (συνήθως >6–8 εβδομάδες) ή δεν συμβαδίζουν με εικόνα λοιμώδους μονοπυρήνωσης, το EBV-IgM δεν αρκεί για εξήγηση της κλινικής εικόνας.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η προσέγγιση μετατοπίζεται από τον EBV σε ευρύτερο διαγνωστικό έλεγχο, που μπορεί να περιλαμβάνει:
- γενική αίματος και δείκτες φλεγμονής,
- έλεγχο θυρεοειδικής λειτουργίας,
- σίδηρο, φερριτίνη, βιταμίνη Β12, βιταμίνη D,
- κατά περίπτωση CMV ή άλλες λοιμώξεις,
- σε επιλεγμένα περιστατικά αυτοαντισώματα.
Το EBV-IgM είναι εργαλείο τεκμηρίωσης πρόσφατης EBV λοίμωξης. Δεν αποτελεί εξήγηση για χρόνια κόπωση ή μακροχρόνια συμπτώματα χωρίς άλλα ευρήματα — σε τέτοιες περιπτώσεις απαιτείται ευρύτερη ιατρική αξιολόγηση.
10
Σε ποιους έχει ιδιαίτερη σημασία
Η εξέταση EBV-IgM έχει αυξημένη κλινική αξία κυρίως σε:
- ασθενείς με ύποπτη οξεία μονοπυρήνωση,
- εφήβους και νεαρούς ενήλικες με αιφνίδια συμπτωματολογία,
- ανοσοκατεσταλμένους (σε συνδυασμό με EBV-PCR),
- άτυπες περιπτώσεις παρατεινόμενου πυρετού.
Σε αυτές τις ομάδες, το EBV-IgM συμβάλλει στην ταχεία διαφοροποίηση μεταξύ πρόσφατης EBV λοίμωξης και άλλων αιτιών εμπύρετου ή μονοπυρηνωτικού συνδρόμου.
Δεν αποτελεί δείκτη αυτοάνοσου νοσήματος, δεν τεκμηριώνει χρόνια ενεργό EBV λοίμωξη και δεν εξηγεί από μόνο του παρατεταμένη κόπωση μηνών χωρίς συνοδά ευρήματα.
Όταν τα συμπτώματα επιμένουν πέραν της οξείας φάσης (π.χ. κόπωση >6–8 εβδομάδων, αρθραλγίες, νευρολογικά ενοχλήματα), η διαγνωστική προσέγγιση πρέπει να διευρύνεται και να μην εστιάζει αποκλειστικά στον EBV. Τυπικά εξετάζονται:
- γενική αίματος και δείκτες φλεγμονής,
- έλεγχος θυρεοειδούς,
- σιδηροπενία / βιταμίνη Β12 / βιταμίνη D,
- κατά περίπτωση αυτοαντισώματα ή άλλες λοιμώξεις (π.χ. CMV).
Αυτό είναι κρίσιμο για την αποφυγή του συχνού φαινομένου όπου ένα παροδικό ή παλαιό εύρημα EBV οδηγεί σε καθυστέρηση της πραγματικής διάγνωσης.
Το EBV-IgM είναι εργαλείο για την αναγνώριση πρόσφατης EBV λοίμωξης. Αν τα συμπτώματα δεν συμβαδίζουν με οξεία μονοπυρήνωση, απαιτείται ευρύτερος εργαστηριακός έλεγχος και όχι επαναλαμβανόμενα EBV τεστ.
11
Περιορισμοί της εξέτασης
Το EBV-IgM αποτελεί χρήσιμο δείκτη πρόσφατης λοίμωξης, όμως έχει σαφείς περιορισμούς όταν χρησιμοποιείται απομονωμένα.
- Δεν διαχωρίζει με απόλυτη ακρίβεια πρωτολοίμωξη από σπάνια επανενεργοποίηση.
- Μπορεί να εμφανίσει παροδική ή ψευδώς θετική αντίδραση.
- Σε πολύ πρώιμη φάση μπορεί να είναι ακόμη αρνητικό.
- Σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς το ορολογικό προφίλ μπορεί να είναι άτυπο.
Για τον λόγο αυτό, η σωστή προσέγγιση είναι πάντα συνδυαστική: IgM, IgG (και κατά περίπτωση EBNA ή EBV-PCR) μαζί με την κλινική εικόνα.
12
Σχέση με τον ίδιο τον ιό EBV
Το EBV-IgM αποτελεί μόνο ένα τμήμα της συνολικής εικόνας της λοίμωξης από τον ιό Epstein-Barr. Ο ίδιος ο EBV χαρακτηρίζεται από ικανότητα λανθάνουσας παραμονής στον οργανισμό και ευρύ φάσμα κλινικών εκδηλώσεων — από ήπια πρωτολοίμωξη έως κλασική λοιμώδη μονοπυρήνωση.
Η κατανόηση του πότε μια λοίμωξη είναι πραγματικά ενεργή και πότε απλώς καταγεγραμμένη στο ανοσολογικό ιστορικό απαιτεί συνδυασμό ορολογίας, μοριακών εξετάσεων και ιατρικής αξιολόγησης.
Για αναλυτική παρουσίαση του ίδιου του ιού Epstein-Barr, των πιθανών επιπτώσεων και των συχνών παρανοήσεων, μπορείς να δεις τον πλήρη ιατρικό οδηγό εδώ:
Ιός Epstein-Barr (EBV): ο ιός που κρύβεται πίσω από πολλές παθήσεις
13
Τι πρέπει να γνωρίζει ο ασθενής
Ένα θετικό EBV-IgM υποδηλώνει συνήθως πρόσφατη λοίμωξη από EBV. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αντιμετώπιση είναι υποστηρικτική (ξεκούραση, ενυδάτωση, αναλγητικά όπου χρειάζεται), καθώς δεν υπάρχει ειδική αντι-EBV αγωγή για την απλή μονοπυρήνωση.
Τα συμπτώματα βελτιώνονται σταδιακά μέσα σε εβδομάδες, ενώ η έντονη κόπωση μπορεί να επιμείνει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Τι να θυμάστε:
- Το EBV-IgM δείχνει πρόσφατη λοίμωξη, όχι μόνιμη κατάσταση.
- Δεν απαιτείται ειδική θεραπεία στις περισσότερες περιπτώσεις.
- Η κόπωση μπορεί να επιμείνει ακόμη και μετά την υποχώρηση των άλλων συμπτωμάτων.
- Η ερμηνεία γίνεται πάντα σε συνδυασμό με EBV-IgG και κλινική εικόνα.
Επικοινωνήστε με τον ιατρό σας αν εμφανιστούν:
- έντονος ή παρατεταμένος πυρετός,
- σοβαρός πόνος στο άνω αριστερό τεταρτημόριο κοιλίας (πιθανή σπληνομεγαλία),
- δυσκολία στην αναπνοή ή κατάποση,
- επιμονή συμπτωμάτων πέραν των αναμενόμενων εβδομάδων.
14
Συχνό κλινικό λάθος
Το συχνότερο λάθος είναι η υπερερμηνεία ενός θετικού EBV-IgM χωρίς συσχέτιση με EBV-IgG και συμπτώματα, οδηγώντας σε άσκοπες επαναλήψεις εξετάσεων ή περιττό άγχος.
Ιδιαίτερα προβληματική είναι η απόδοση χρόνιων ή άτυπων συμπτωμάτων αποκλειστικά στον EBV, χωρίς πλήρη εργαστηριακή διερεύνηση.
Η σωστή προσέγγιση είναι πάντα κλινικοεργαστηριακή: συνδυασμός ορολογίας, κλινικής εικόνας και — όταν χρειάζεται — μοριακού ελέγχου.
| EBV-IgM | EBV-IgG | Συμπτώματα | Ορθή κλινική προσέγγιση |
|---|---|---|---|
| Θετικό | Αρνητικό | Παρόντα | Πιθανή πρώιμη πρωτολοίμωξη → επανέλεγχος IgG σε 7–14 ημέρες |
| Θετικό | Θετικό | Παρόντα | Συμβατό με οξεία/πρόσφατη EBV λοίμωξη → υποστηρικτική αγωγή |
| Θετικό | Θετικό | Απόντα | Πιθανή παροδική IgM θετικότητα → αποφυγή υπερδιάγνωσης, κλινική παρακολούθηση |
| Αρνητικό | Θετικό | Μεταβλητά | Παλαιά λοίμωξη → αναζήτηση άλλης αιτίας συμπτωμάτων |
15
Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
Τι σημαίνει θετικό EBV-IgM;
Υποδηλώνει συνήθως πρόσφατη ή οξεία λοίμωξη από EBV, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από συμπτώματα και χαμηλό ή αρνητικό EBV-IgG.
Χρειάζεται ειδική θεραπεία;
Στις περισσότερες περιπτώσεις όχι. Η αντιμετώπιση είναι υποστηρικτική (ξεκούραση, υγρά, αναλγητικά), καθώς δεν υπάρχει ειδική αντι-EBV αγωγή για την απλή μονοπυρήνωση.
Πόσο διαρκεί η θετικότητα του EBV-IgM;
Συνήθως διαρκεί λίγες εβδομάδες και στη συνέχεια υποχωρεί, ενώ το EBV-IgG παραμένει θετικό μακροχρόνια ως ένδειξη προηγούμενης έκθεσης.
Μπορεί να είναι ψευδώς θετικό;
Σπάνια ναι. Για αυτό απαιτείται πάντα συνδυασμός με EBV-IgG και συσχέτιση με την κλινική εικόνα.
Πότε χρειάζεται επανέλεγχος;
Όταν τα συμπτώματα επιμένουν ή όταν το εργαστηριακό αποτέλεσμα δεν συμβαδίζει με την κλινική εικόνα.
16
Κλείστε Ραντεβού
Ερμηνεία αποτελεσμάτων από ιατρό στο εργαστήριό μας. Μπορείτε να προγραμματίσετε εξέταση ή να δείτε τον πλήρη κατάλογο διαθέσιμων εξετάσεων.
17
Βιβλιογραφία
https://www.cdc.gov/epstein-barr/laboratory-testing.html
https://journals.asm.org/doi/10.1128/CMR.00043-10
https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMra2011860
https://www.uptodate.com/contents/epstein-barr-virus-infection
https://mikrobiologikolamia.gr/katalogos-eksetaseon/
Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος, Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας, Έσλιν 19, Λαμία 35100
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30
