Flixotide (φλουτικαζόνη): Πώς δρα, Δοσολογία, Παρενέργειες & Συχνά Λάθη

Τελευταία ενημέρωση:
9 Φεβρουαρίου 2026

1

Τι είναι το Flixotide και πώς δρα

Το Flixotide είναι
εισπνεόμενο κορτικοστεροειδές με δραστική ουσία
φλουτικαζόνη προπιονική.
Χρησιμοποιείται για τη μακροχρόνια αντιμετώπιση της φλεγμονής
στους αεραγωγούς και αποτελεί βασικό φάρμακο
ελέγχου (controller) στο βρογχικό άσθμα.

Σε αντίθεση με τα βρογχοδιασταλτικά ταχείας δράσης
(όπως το Aerolin),
το Flixotide δεν δρα άμεσα.
Ο ρόλος του δεν είναι η ανακούφιση μιας οξείας κρίσης,
αλλά η πρόληψη των συμπτωμάτων,
η μείωση της συχνότητας των παροξύνσεων
και η σταθεροποίηση της αναπνευστικής λειτουργίας
σε βάθος χρόνου.

Η φλουτικαζόνη δρα τοπικά στους βρόγχους και:

• μειώνει το οίδημα του βρογχικού βλεννογόνου
• καταστέλλει τη χρόνια φλεγμονώδη αντίδραση
• ελαττώνει την υπεραντιδραστικότητα των αεραγωγών
• περιορίζει την παραγωγή φλεγμονωδών μεσολαβητών

Με απλά λόγια, το Flixotide «ηρεμεί» τους βρόγχους
και τους καθιστά λιγότερο ευαίσθητους σε ερεθίσματα όπως
λοιμώξεις του αναπνευστικού, αλλεργιογόνα,
σωματική άσκηση ή κρύο αέρα.

Η δράση του είναι σωρευτική.
Αυτό σημαίνει ότι το θεραπευτικό όφελος
αυξάνεται όσο το φάρμακο
λαμβάνεται καθημερινά και σωστά.
Η διακοπή ή η ακανόνιστη χρήση
οδηγεί συχνά σε υποτροπή των συμπτωμάτων.

2

Σε ποιες παθήσεις χρησιμοποιείται

Το Flixotide ενδείκνυται κυρίως για το
βρογχικό άσθμα,
ανεξαρτήτως ηλικίας και βαρύτητας,
όταν απαιτείται συστηματικός έλεγχος της φλεγμονής.

Χρησιμοποιείται σε:

• Ήπιο επίμονο άσθμα, ως βασική θεραπεία
• Μέτριο άσθμα, συχνά σε συνδυασμό με μακράς δράσης βρογχοδιασταλτικό
• Σοβαρό άσθμα, σε υψηλότερες δόσεις υπό ιατρική παρακολούθηση

Σε παιδιά, το Flixotide αποτελεί
θεμέλιο λίθο της χρόνιας αγωγής,
καθώς μειώνει:

• νυχτερινό βήχα
• συριγμό
• ανάγκη για συχνή χρήση ανακουφιστικών εισπνοών

Σε ενήλικες, βοηθά στον έλεγχο:

• επαναλαμβανόμενων κρίσεων
• δύσπνοιας κατά την άσκηση
• παροξύνσεων μετά από ιώσεις

Το Flixotide δεν ενδείκνυται:

• για άμεση αντιμετώπιση κρίσης άσθματος
• ως μονοθεραπεία σε οξεία δύσπνοια
• ως περιστασιακή αγωγή «όποτε χρειαστεί»

Η σωστή θέση του φαρμάκου είναι
καθημερινά, προληπτικά,
ακόμα και σε περιόδους που ο ασθενής αισθάνεται καλά.

3

Μορφές εισπνοής & περιεκτικότητες

Το Flixotide κυκλοφορεί σε δύο κύριες μορφές εισπνοής,
ώστε να καλύπτει διαφορετικές ηλικίες και ανάγκες:

Flixotide Evohaler (spray)

Πρόκειται για δοσιμετρικό αεροζόλ (pMDI),
το οποίο απελευθερώνει προκαθορισμένη δόση φαρμάκου με κάθε ψεκασμό.

• 50 μg / δόση
• 125 μg / δόση
• 250 μg / δόση

Το Evohaler μπορεί να χρησιμοποιηθεί:

• με spacer (ιδίως σε παιδιά και ηλικιωμένους)
• σε ασθενείς με δυσκολία συγχρονισμού αναπνοής-ψεκασμού

Flixotide Accuhaler (ξηρά σκόνη)

Ο Accuhaler είναι συσκευή ξηράς σκόνης (DPI),
η οποία ενεργοποιείται με την εισπνοή του ασθενούς.
Δεν απαιτεί συγχρονισμό.

• 50 μg / δόση
• 100 μg / δόση
• 250 μg / δόση

Πλεονεκτήματα της μορφής αυτής:

• ευκολότερη χρήση για πολλούς ασθενείς
• σταθερή απόδοση δόσης
• καλή συμμόρφωση σε εφήβους και ενήλικες

Η επιλογή μορφής και περιεκτικότητας
γίνεται από τον θεράποντα ιατρό,
με βάση την ηλικία, τη βαρύτητα του άσθματος
και την ικανότητα σωστής χρήσης της συσκευής.

4

Δοσολογία σε ενήλικες

Η δοσολογία του Flixotide στους ενήλικες
εξατομικεύεται και εξαρτάται από
τη βαρύτητα του άσθματος, τη συχνότητα των συμπτωμάτων
και την ανταπόκριση στη θεραπεία.
Στόχος είναι πάντα η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση.

Συνήθεις δόσεις συντήρησης:

• Ήπιο άσθμα: 100–250 μg δύο φορές την ημέρα
• Μέτριο άσθμα: 250–500 μg δύο φορές την ημέρα
• Σοβαρό άσθμα: έως 500 μg δύο φορές την ημέρα (μέγιστο 1000 μg/ημ.)

Η αγωγή χορηγείται συνήθως
πρωί και βράδυ,
με σταθερό ωράριο.
Η τακτική λήψη είναι κρίσιμη για την αποτελεσματικότητα.

Σε ασθενείς με ανεπαρκή έλεγχο,
ο ιατρός μπορεί:

• να αυξήσει προσωρινά τη δόση
• να προσθέσει μακράς δράσης βρογχοδιασταλτικό
• να επανεκτιμήσει την τεχνική εισπνοής

Η αυθαίρετη αύξηση ή μείωση της δόσης
χωρίς ιατρική καθοδήγηση
δεν συνιστάται,
καθώς μπορεί να οδηγήσει είτε σε ανεπαρκή έλεγχο
είτε σε αυξημένο κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών.

5

Δοσολογία σε παιδιά

Στα παιδιά, το Flixotide χρησιμοποιείται ευρέως
και θεωρείται ασφαλές όταν χορηγείται σωστά.
Η δοσολογία καθορίζεται με ιδιαίτερη προσοχή,
ώστε να επιτυγχάνεται έλεγχος των συμπτωμάτων
με τη μικρότερη δυνατή έκθεση.

Συνήθεις δόσεις:

• Ήπιο άσθμα: 50–100 μg δύο φορές την ημέρα
• Μέτριο άσθμα: 100–200 μg δύο φορές την ημέρα

Σε μικρότερα παιδιά,
η χρήση spacer με μάσκα
βελτιώνει σημαντικά:

• την εναπόθεση του φαρμάκου στους πνεύμονες
• τη συμμόρφωση
• τη μείωση τοπικών παρενεργειών

Η τακτική παρακολούθηση είναι σημαντική,
ιδίως σε μακροχρόνια χρήση,
ώστε να ελέγχεται:

• η αποτελεσματικότητα της αγωγής
• η ανάγκη προσαρμογής δόσης
• η σωστή τεχνική εισπνοής

Όταν τα συμπτώματα ελέγχονται καλά,
συχνά επιχειρείται μείωση της δόσης,
χωρίς να διακόπτεται απότομα η θεραπεία.

6

Πότε φαίνεται το αποτέλεσμα

Ένα από τα συχνότερα ερωτήματα είναι
«πότε θα δω αποτέλεσμα;».
Το Flixotide δεν δρα άμεσα,
καθώς στοχεύει στη χρόνια φλεγμονή.

Συνήθως παρατηρείται:

• Αρχική βελτίωση: μέσα σε 3–7 ημέρες
• Σημαντικός έλεγχος συμπτωμάτων: σε 2–3 εβδομάδες
• Μέγιστο όφελος: μετά από συνεχή χρήση αρκετών εβδομάδων

Κατά το πρώτο διάστημα,
ο ασθενής μπορεί να εξακολουθεί να χρειάζεται
ανακουφιστική εισπνοή.
Αυτό δεν σημαίνει αποτυχία της αγωγής.

Η αποτελεσματικότητα εξαρτάται από:

• τη σωστή τεχνική εισπνοής
• τη συνέπεια στη λήψη
• τη σωστή δόση για τη βαρύτητα της νόσου

Η πρόωρη διακοπή,
επειδή «δεν έδρασε γρήγορα»,
είναι συχνό λάθος
και οδηγεί σε υποτροπή συμπτωμάτων.

7

Πώς χρησιμοποιείται σωστά το εισπνεόμενο

Η σωστή τεχνική εισπνοής είναι καθοριστική για την αποτελεσματικότητα.
Ακόμη και η ιδανική δόση δεν αποδίδει αν το φάρμακο
δεν φτάνει επαρκώς στους αεραγωγούς.

Γενικές αρχές (ισχύουν για όλες τις συσκευές):

• Χρησιμοποιείτε το φάρμακο καθημερινά, ίδια ώρα.
• Εισπνέετε αργά και βαθιά, σύμφωνα με τον τύπο της συσκευής.
• Κρατήστε την αναπνοή για 5–10 δευτερόλεπτα μετά την εισπνοή.
• Ξεπλύνετε το στόμα με νερό και φτύστε μετά τη χρήση.

Βήματα για Evohaler (spray):

1. Ανακινήστε καλά τη συσκευή.
2. Εκπνεύστε πλήρως.
3. Τοποθετήστε το στόμιο και ξεκινήστε αργή εισπνοή.
4. Πιέστε τον ψεκασμό στην αρχή της εισπνοής.
5. Συνεχίστε βαθιά εισπνοή και κρατήστε την αναπνοή.

Βήματα για Accuhaler (ξηρά σκόνη):

1. Ανοίξτε τη συσκευή μέχρι να «οπλίσει».
2. Εκπνεύστε μακριά από το στόμιο.
3. Εισπνεύστε δυνατά και βαθιά.
4. Κρατήστε την αναπνοή πριν εκπνεύσετε.

7α. Λεπτομέρειες τεχνικής εισπνοής ανά συσκευή

Η σωστή τεχνική διαφέρει σημαντικά μεταξύ spray (Evohaler)
και ξηράς σκόνης (Accuhaler). Λάθη στη λεπτομέρεια
μπορούν να μειώσουν την αποτελεσματικότητα έως και 50%.

Evohaler (spray):

Απαιτεί αργή, βαθιά εισπνοή με σωστό συγχρονισμό.
Ο ψεκασμός πρέπει να γίνεται στην αρχή της εισπνοής
και όχι πριν ή μετά.

Accuhaler (ξηρά σκόνη):

Απαιτεί δυνατή και γρήγορη εισπνοή.
Η αργή εισπνοή δεν επαρκεί για σωστή εναπόθεση του φαρμάκου.

Η επιλογή συσκευής δεν είναι τυχαία·
εξαρτάται από την ηλικία, τη συνεργασία
και τη φυσική ικανότητα του ασθενούς.

8

Αεροθάλαμος (spacer): πότε χρειάζεται

Ο αεροθάλαμος (spacer) είναι ένας βοηθητικός θάλαμος
που προσαρμόζεται στο εισπνεόμενο spray (Evohaler)
και βελτιώνει σημαντικά τη χορήγηση του φαρμάκου στους πνεύμονες.
Η χρήση του μειώνει την ανάγκη ακριβούς συγχρονισμού
ανάμεσα στον ψεκασμό και την εισπνοή.

Στην κλινική πράξη, ο αεροθάλαμος αυξάνει
το ποσοστό του φαρμάκου που φτάνει στους αεραγωγούς
και μειώνει την εναπόθεση στο στόμα και τον λαιμό,
γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό για τα εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή.

Συνιστάται ιδιαίτερα σε:

• παιδιά, ιδίως μικρής ηλικίας
• ηλικιωμένους ασθενείς
• άτομα με δυσκολία συγχρονισμού ψεκασμού–εισπνοής
• ασθενείς με συχνές τοπικές παρενέργειες στο στόμα ή τον λαιμό

Ο ρόλος του αεροθάλαμου (spacer) είναι να:

• μειώνει την εναπόθεση φαρμάκου στο στόμα και τον φάρυγγα
• αυξάνει την ποσότητα του φαρμάκου που φτάνει στους πνεύμονες
• κάνει τη χρήση του spray πιο απλή και πιο αξιόπιστη

Σωστή χρήση με αεροθάλαμο (spacer):

1. Ψεκάστε μία δόση μέσα στον θάλαμο.
2. Τοποθετήστε το στόμιο (ή τη μάσκα) και εισπνεύστε αργά και βαθιά.
3. Εναλλακτικά, μπορούν να γίνουν 1–2 ήρεμες αναπνοές.
4. Σε παιδιά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ειδική μάσκα προσώπου.

Ο αεροθάλαμος χρησιμοποιείται μόνο με spray
και όχι με συσκευές ξηράς σκόνης (Accuhaler),
καθώς εκεί ο μηχανισμός χορήγησης είναι διαφορετικός.

9

Παρενέργειες και πώς να τις προλάβετε

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες του Flixotide
είναι συνήθως ήπιες και τοπικές,
ιδίως όταν το φάρμακο χρησιμοποιείται σωστά.

Συχνότερες τοπικές παρενέργειες:

• βράγχος φωνής
• ερεθισμός λαιμού
• στοματική καντιντίαση (μυκητίαση)

Η στοματική καντιντίαση
δεν είναι επικίνδυνη
και προλαμβάνεται εύκολα.

Πρόληψη παρενεργειών:

• ξέπλυμα στόματος μετά από κάθε δόση
• χρήση spacer όταν ενδείκνυται
• σωστή τεχνική εισπνοής

Σε υψηλές δόσεις και μακροχρόνια χρήση,
οι συστηματικές παρενέργειες είναι
σπάνιες,
καθώς το φάρμακο δρα κυρίως τοπικά.

Η πιθανότητα ανεπιθύμητων ενεργειών
είναι σαφώς μικρότερη
από τον κίνδυνο κακού ελέγχου του άσθματος
χωρίς θεραπεία.

9α. Συστηματικές παρενέργειες & συχνοί μύθοι

Ένας συχνός φόβος αφορά τις «παρενέργειες της κορτιζόνης».
Στην περίπτωση των εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών,
ο φόβος αυτός είναι συχνά υπερβολικός.

Η φλουτικαζόνη δρα κυρίως τοπικά στους πνεύμονες.
Η συστηματική απορρόφηση είναι ελάχιστη
σε συνιστώμενες δόσεις.

Μύθοι όπως «παχαίνει», «καταστρέφει τα οστά»
ή «κόβει την ανάπτυξη»
δεν επιβεβαιώνονται με σωστή χρήση.

Ο κακός έλεγχος του άσθματος
είναι σαφώς πιο επικίνδυνος
από τη μακροχρόνια, σωστά δοσολογημένη θεραπεία.

10

Τι να κάνετε αν ξεχάσετε δόση

Η παράλειψη μιας δόσης είναι συχνή στην καθημερινότητα
και συνήθως δεν αποτελεί λόγο ανησυχίας,
εφόσον αντιμετωπιστεί σωστά.

Γενικός κανόνας:

• Λάβετε τη δόση μόλις το θυμηθείτε.
• Αν πλησιάζει η επόμενη προγραμματισμένη δόση,
  παραλείψτε την ξεχασμένη.
• Μην διπλασιάζετε τη δόση.

Η διπλή δόση δεν προσφέρει επιπλέον όφελος
και αυξάνει τον κίνδυνο τοπικών ανεπιθύμητων ενεργειών.

Η περιστασιακή παράλειψη
δεν ακυρώνει τη θεραπεία.
Ωστόσο, οι συχνές παραλείψεις
μειώνουν σταδιακά τον έλεγχο της φλεγμονής
και αυξάνουν τον κίνδυνο υποτροπών.

Αν ξεχνάτε συστηματικά:

• ορίστε σταθερή ώρα (π.χ. μαζί με βούρτσισμα δοντιών)
• χρησιμοποιήστε υπενθύμιση στο κινητό
• επιλέξτε συσκευή που σας εξυπηρετεί περισσότερο

11

Flixotide και εγκυμοσύνη

Η σωστή ρύθμιση του άσθματος στην εγκυμοσύνη
είναι απαραίτητη τόσο για τη μητέρα
όσο και για το έμβρυο.
Η κακή αναπνευστική λειτουργία
ενέχει μεγαλύτερο κίνδυνο
από την ενδεδειγμένη φαρμακευτική αγωγή.

Τα εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή
χρησιμοποιούνται ευρέως στην εγκυμοσύνη,
καθώς δρουν κυρίως τοπικά
και η συστηματική απορρόφηση είναι περιορισμένη.

Στην κλινική πράξη:

• η συνέχιση της αγωγής θεωρείται ασφαλής
• η διακοπή χωρίς ιατρική οδηγία δεν συνιστάται
• προτιμάται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης,
συνιστάται:

• τακτική παρακολούθηση
• καλή συμμόρφωση στη θεραπεία
• άμεση αναφορά επιδείνωσης συμπτωμάτων

11α. Flixotide και θηλασμός

Κατά τον θηλασμό, η χρήση εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών
θεωρείται γενικά ασφαλής.

Η ποσότητα φλουτικαζόνης που περνά στο μητρικό γάλα
είναι αμελητέα και δεν αναμένεται
να επηρεάσει το βρέφος.

Η καλή ρύθμιση του άσθματος της μητέρας
είναι σημαντική τόσο για την ίδια
όσο και για την ασφαλή φροντίδα του παιδιού.

12


Flixotide vs Aerolin – Φάρμακο Ελέγχου vs Ανακουφιστικό

Μία από τις συχνότερες ερωτήσεις στο άσθμα αφορά τις διαφορές ανάμεσα στα δύο εισπνεόμενα φάρμακα
Flixotide και Aerolin. Παρότι και τα δύο χορηγούνται με εισπνοή,
έχουν εντελώς διαφορετικό ρόλο στη θεραπεία.

Το Aerolin είναι εισπνεόμενο βρογχοδιασταλτικό που περιέχει σαλβουταμόλη και
χρησιμοποιείται ως ανακουφιστικό φάρμακο (reliever).
Δρα γρήγορα, μέσα σε λίγα λεπτά, χαλαρώνοντας τους μύες των αεραγωγών,
με διάρκεια δράσης περίπου έως 4 ώρες.

Αντίθετα, το Flixotide είναι εισπνεόμενο κορτικοστεροειδές με φλουτικαζόνη και
ανήκει στα φάρμακα ελέγχου (controller).
Στοχεύει στη χρόνια φλεγμονή των αεραγωγών και συμβάλλει στον
μακροχρόνιο έλεγχο του άσθματος.

Βασικές διαφοροποιήσεις:

• Aerolin: ανακουφιστικό (reliever) – προσφέρει άμεση βελτίωση της αναπνοής
  σε οξεία δύσπνοια, συριγμό ή αίσθημα σφιξίματος στο στήθος.
• Flixotide: φάρμακο ελέγχου (controller) – μειώνει τη φλεγμονή και
  χρησιμοποιείται καθημερινά για πρόληψη κρίσεων και σταθεροποίηση των συμπτωμάτων.

Το Aerolin ενδείκνυται για την άμεση αντιμετώπιση του βρογχόσπασμου και των συμπτωμάτων,
ενώ το Flixotide δεν προσφέρει άμεση ανακούφιση σε οξεία δύσπνοια,
καθώς δεν είναι βρογχοδιασταλτικό.

Στην κλινική πράξη:

• το Aerolin χρησιμοποιείται κατά την κρίση,
• το Flixotide λαμβάνεται καθημερινά για τη διατήρηση καλού ελέγχου,
  ακόμη και όταν ο ασθενής αισθάνεται καλά.

Η ανάγκη για συχνή χρήση Aerolin (π.χ. περισσότερες από 2 ημέρες την εβδομάδα)
μπορεί να υποδηλώνει ανεπαρκή έλεγχο του άσθματος και ανάγκη
επανεκτίμησης της αγωγής από ιατρό.

12α. Πότε χρειάζεται αλλαγή αγωγής (εντατικοποίηση / μείωση αγωγής)

Η θεραπεία του άσθματος προσαρμόζεται δυναμικά.
Δεν είναι στατική και δεν παραμένει ίδια για πάντα.

Εντατικοποίηση αγωγής (step-up) απαιτείται όταν:

• υπάρχουν συχνά συμπτώματα,
• παρατηρείται αυξημένη χρήση ανακουφιστικού,
• εμφανίζονται νυχτερινές αφυπνίσεις.

Μείωση αγωγής (step-down) εξετάζεται όταν:

• το άσθμα παραμένει καλά ελεγχόμενο για μήνες,
• δεν υπάρχουν κρίσεις ή συχνή ανάγκη για ανακουφιστικό,
• στόχος είναι η διατήρηση του αποτελέσματος με τη
  χαμηλότερη αποτελεσματική δόση.

13

Συχνά λάθη στη χρήση

Παρά την αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα, ο έλεγχος του άσθματος
συχνά αποτυγχάνει λόγω λαθών στη χρήση και όχι λόγω του ίδιου
του φαρμάκου.

Τα συχνότερα λάθη που παρατηρούνται:

• Χρήση μόνο όταν υπάρχουν συμπτώματα. Το Flixotide είναι προληπτικό· η διακοπή του όταν «είμαι καλά» οδηγεί σε υποτροπές.
• Παράλειψη ξεπλύματος στόματος. Αυξάνει τον κίνδυνο βραγχάδας και στοματικής καντιντίασης.
• Λανθασμένη τεχνική εισπνοής. Γρήγορη ή επιφανειακή εισπνοή μειώνει την εναπόθεση στους πνεύμονες.
• Συχνή χρήση ανακουφιστικού χωρίς έλεγχο βάσης. Υποδηλώνει ανεπαρκή ρύθμιση.
• Αυθαίρετη αλλαγή δόσης. Η αύξηση ή μείωση χωρίς ιατρική καθοδήγηση δεν είναι ασφαλής.

Ένα ακόμη συχνό λάθος είναι η πρόωρη αξιολόγηση:
ορισμένοι ασθενείς διακόπτουν την αγωγή επειδή
«δεν είδαν άμεση διαφορά», αγνοώντας ότι η δράση είναι
σταδιακή.

Η σωστή ενημέρωση και η επανεκπαίδευση στην τεχνική εισπνοής
μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά τον έλεγχο,
χωρίς ανάγκη αλλαγής φαρμάκου.

14

Πότε χρειάζεται επανεκτίμηση από ιατρό

Η τακτική επανεκτίμηση είναι ουσιώδης για την ασφαλή
και αποτελεσματική μακροχρόνια αγωγή.
Υπάρχουν σαφείς ενδείξεις που απαιτούν
επικοινωνία με ιατρό.

Ζητήστε επανεκτίμηση όταν:

• χρειάζεστε ανακουφιστικό πάνω από 2 ημέρες την εβδομάδα
• υπάρχουν νυχτερινά συμπτώματα ή αφυπνίσεις
• παρουσιάζονται συχνές παροξύνσεις μετά από ιώσεις
• τα συμπτώματα επιμένουν παρά τη σωστή χρήση
• εμφανίζονται ανεπιθύμητες ενέργειες που δεν υποχωρούν

Η επανεκτίμηση μπορεί να περιλαμβάνει:

• έλεγχο τεχνικής εισπνοής
• προσαρμογή δόσης
• αλλαγή συσκευής
• προσθήκη ή αφαίρεση συνοδών θεραπειών

Σε περιόδους σταθερού ελέγχου,
ο ιατρός μπορεί να προτείνει
σταδιακή μείωση της δόσης,
με στόχο τη διατήρηση του αποτελέσματος
με την ελάχιστη αναγκαία αγωγή.

Η έγκαιρη επανεκτίμηση
προλαμβάνει επιπλοκές,
μειώνει τις κρίσεις
και βελτιώνει την ποιότητα ζωής.

15

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

16

Κλείστε Ραντεβού

Ερμηνεία αποτελεσμάτων από ιατρό στο εργαστηριό μας. Μπορείτε να προγραμματίσετε εξέταση ή να δείτε τον πλήρη κατάλογο διαθέσιμων εξετάσεων.

17

Βιβλιογραφία