APS και Εγκυμοσύνη: Κίνδυνοι, Εξετάσεις & Ασφαλής Παρακολούθηση
Το Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο (APS) και η εγκυμοσύνη
αποτελούν έναν συνδυασμό που απαιτεί
έγκαιρη διάγνωση
και
στενή ιατρική παρακολούθηση.
1️⃣ Τι είναι το APS και γιατί επηρεάζει την εγκυμοσύνη
Το Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο (APS) είναι ένα
αυτοάνοσο σύνδρομο κατά το οποίο ο οργανισμός παράγει
αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα που αυξάνουν την
πηκτικότητα του αίματος.
Τα σημαντικότερα αντισώματα που εμπλέκονται είναι το
lupus anticoagulant, τα
αντικαρδιολιπινικά και τα
anti-β2 γλυκοπρωτεΐνης Ι.
Η εγκυμοσύνη από μόνη της αποτελεί μια
φυσιολογικά υπερπηκτική κατάσταση,
καθώς ο οργανισμός προσαρμόζεται ώστε να περιορίσει τον κίνδυνο αιμορραγίας
κατά τον τοκετό.
Όταν συνυπάρχει APS, ο μηχανισμός αυτός
ενισχύεται παθολογικά,
με αποτέλεσμα αυξημένο κίνδυνο
θρομβώσεων και
διαταραχής της αιμάτωσης του πλακούντα.
Η ανεπαρκής αιμάτωση του πλακούντα μπορεί να οδηγήσει σε
αποβολές,
ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης (IUGR),
προεκλαμψία
και πρόωρο τοκετό.
Για τον λόγο αυτό, το APS θεωρείται
σημαντικός παράγοντας κινδύνου στην κύηση
και απαιτεί έγκαιρη διάγνωση και εξειδικευμένη παρακολούθηση.
👉Δείτε τι είναι συνολικά το Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο (APS) και πώς διαγιγνώσκεται
Η παρουσία αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων δεν σημαίνει πάντα
ότι μια γυναίκα θα εμφανίσει επιπλοκές στην εγκυμοσύνη.
Ωστόσο, αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο και
καθιστά απαραίτητη την
προληπτική θεραπευτική παρέμβαση
και τη στενή ιατρική παρακολούθηση.
2️⃣ Πώς επηρεάζονται ο πλακούντας και η αιμάτωση
Στο Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο (APS), τα
αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα
δεν επηρεάζουν μόνο την πηκτικότητα του αίματος,
αλλά παρεμβαίνουν άμεσα στη
λειτουργία του πλακούντα.
Ο πλακούντας αποτελεί το βασικό όργανο ανταλλαγής
οξυγόνου, θρεπτικών συστατικών
και ορμονών μεταξύ μητέρας και εμβρύου.
Τα αντισώματα του APS μπορούν να προκαλέσουν
μικροθρομβώσεις
στα αγγεία του πλακούντα και του μητριαίου τοιχώματος,
με αποτέλεσμα
μειωμένη αιμάτωση
και ανεπαρκή παροχή οξυγόνου στο έμβρυο.
Παράλληλα, προκαλείται
δυσλειτουργία του ενδοθηλίου
και διαταραχή της φυσιολογικής αγγειογένεσης.
Η χρόνια υποαιμάτωση του πλακούντα συνδέεται στενά με:
- Ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης (IUGR)
- Προεκλαμψία και υπέρταση της κύησης
- Πρόωρο τοκετό
- Αποβολές, κυρίως στο 1ο τρίμηνο
Σε σοβαρότερες περιπτώσεις, η εκτεταμένη θρομβωτική βλάβη
του πλακούντα μπορεί να οδηγήσει σε
αποκόλληση πλακούντα
ή ακόμη και
ενδομήτριο θάνατο,
ιδίως όταν δεν έχει ξεκινήσει έγκαιρα προληπτική αγωγή.
Η έγκαιρη αναγνώριση του APS επιτρέπει την έναρξη
αντιθρομβωτικής αγωγής,
η οποία βελτιώνει την αιμάτωση του πλακούντα
και μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο
σοβαρών μαιευτικών επιπλοκών.
3️⃣ Πώς επηρεάζει το APS την εγκυμοσύνη
Το Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο (APS)
επηρεάζει την εγκυμοσύνη κυρίως μέσω
διαταραχής της αιμάτωσης του πλακούντα.
Τα αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα
προκαλούν αυξημένη τάση για
μικροθρομβώσεις
στα αγγεία που τροφοδοτούν το έμβρυο,
με αποτέλεσμα μειωμένη παροχή
οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών.
Η παθοφυσιολογία περιλαμβάνει:
- Ενεργοποίηση της πήξης:
αυξημένη παραγωγή θρόμβων
στα πλακουντιακά αγγεία. - Δυσλειτουργία ενδοθηλίου:
βλάβη στο εσωτερικό τοίχωμα των αγγείων. - Φλεγμονώδη αντίδραση:
που επιβαρύνει περαιτέρω
την πλακουντιακή κυκλοφορία.
Οι παραπάνω μηχανισμοί
εξηγούν γιατί το APS
συνδέεται με:
- επαναλαμβανόμενες αποβολές
- καθυστέρηση ενδομήτριας ανάπτυξης (IUGR)
- προεκλαμψία
- πρόωρο τοκετό
Το APS δεν επηρεάζει άμεσα το έμβρυο,
αλλά τη λειτουργία του πλακούντα.
Με έγκαιρη διάγνωση και κατάλληλη αγωγή,
οι περισσότερες επιπλοκές
μπορούν να προληφθούν.
4️⃣ Πότε πρέπει να ελεγχθεί μια γυναίκα για APS
Ο έλεγχος για Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο (APS)
δεν πραγματοποιείται προληπτικά σε όλες τις εγκύους,
αλλά ενδείκνυται σε συγκεκριμένες
κλινικές καταστάσεις υψηλού κινδύνου.
Η σωστή επιλογή των γυναικών που θα ελεγχθούν
είναι κρίσιμη για την
έγκαιρη διάγνωση
και την πρόληψη σοβαρών επιπλοκών.
Έλεγχος για APS συνιστάται όταν υπάρχει:
- Ιστορικό επαναλαμβανόμενων αποβολών,
ιδιαίτερα όταν δεν έχει εντοπιστεί άλλη αιτία. - Ανεξήγητος ενδομήτριος θάνατος
μετά τη 10η εβδομάδα κύησης. - Πρώιμη ή σοβαρή προεκλαμψία,
ειδικά πριν την 34η εβδομάδα. - Ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης (IUGR)
χωρίς εμφανή αιτιολογία. - Θρόμβωση κατά την εγκυμοσύνη ή στο παρελθόν,
ιδιαίτερα σε νεαρή ηλικία. - Συνύπαρξη αυτοάνοσου νοσήματος,
όπως Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος (ΣΕΛ).
Σε πολλές περιπτώσεις, ο έλεγχος για APS
γίνεται μετά από μαιευτική επιπλοκή,
ώστε να καθοριστεί η
στρατηγική πρόληψης
σε επόμενη εγκυμοσύνη.
Ωστόσο, σε γυναίκες με έντονο ιστορικό,
ο έλεγχος μπορεί να γίνει και
πριν τη σύλληψη.
Ο έλεγχος για APS πρέπει να γίνεται
σε συνεργασία μαιευτήρα και αιματολόγου,
ώστε τα αποτελέσματα να ερμηνεύονται σωστά
και να αποφεύγονται περιττές ή λανθασμένες διαγνώσεις.
5️⃣ Εξετάσεις αίματος στην εγκυμοσύνη
Η διερεύνηση του Αντιφωσφολιπιδικού Συνδρόμου (APS) στην εγκυμοσύνη
βασίζεται σε ειδικές ανοσολογικές εξετάσεις αίματος,
οι οποίες πρέπει να είναι
επίμονα θετικές για να τεθεί διάγνωση.
Η απλή ανίχνευση αντισωμάτων σε μία μέτρηση
δεν αρκεί.
Οι εξετάσεις πραγματοποιούνται συνήθως
εκτός οξείας λοίμωξης
και επαναλαμβάνονται μετά από
τουλάχιστον 12 εβδομάδες,
σύμφωνα με τα διεθνή διαγνωστικά κριτήρια.
| 🧪 Εξέταση | Τι ανιχνεύει | Κλινική σημασία στην κύηση |
|---|---|---|
| Lupus anticoagulant (LA) | Λειτουργικό αντίσωμα που επηρεάζει τους χρόνους πήξης (dRVVT, LA-sensitive aPTT) | Ο ισχυρότερος προγνωστικός δείκτης για μαιευτικές επιπλοκές και θρόμβωση |
| Αντικαρδιολιπινικά (aCL) IgG/IgM | Αντισώματα έναντι φωσφολιπιδίων (μέθοδος ELISA) | Συχνά συνδέονται με αποβολές και προεκλαμψία, ιδίως σε υψηλούς τίτλους |
| Anti-β2 γλυκοπρωτεΐνη Ι (IgG/IgM) | Αντισώματα έναντι της β2-γλυκοπρωτεΐνης Ι | Πιο ειδικά για APS, ιδιαίτερα σημαντικά στην εγκυμοσύνη |
| Γενική αίματος | Αιμοσφαιρίνη, λευκά, αιμοπετάλια | Πιθανή θρομβοπενία σε APS |
| D-dimer | Προϊόν διάσπασης ινώδους | Δεν διαγιγνώσκει APS, αλλά βοηθά στην εκτίμηση ενεργής θρόμβωσης |
Η θετικότητα σε περισσότερα από ένα αντισώματα
και ιδιαίτερα η
τριπλή θετικότητα
(LA + aCL + anti-β2 GPI)
σχετίζεται με
υψηλότερο κίνδυνο επιπλοκών
και επηρεάζει άμεσα
την επιλογή της προληπτικής θεραπείας.
Κατά την εγκυμοσύνη,
οι εξετάσεις πρέπει να
ερμηνεύονται από εξειδικευμένο ιατρό,
καθώς φυσιολογικές μεταβολές της κύησης
μπορούν να επηρεάσουν ορισμένες παραμέτρους πήξης.
6️⃣ Διαγνωστικά κριτήρια APS στην κύηση
Η διάγνωση του Αντιφωσφολιπιδικού Συνδρόμου (APS)
στην εγκυμοσύνη βασίζεται σε
συνδυασμό κλινικών και εργαστηριακών κριτηρίων.
Η απλή παρουσία αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων
δεν αρκεί από μόνη της
για να τεθεί διάγνωση.
Σύμφωνα με τα διεθνώς αποδεκτά κριτήρια,
απαιτείται:
- Τουλάχιστον ένα κλινικό κριτήριο
που σχετίζεται με την κύηση ή θρόμβωση. - Τουλάχιστον ένα εργαστηριακό κριτήριο,
επιβεβαιωμένο σε
δύο μετρήσεις
με διαφορά ≥12 εβδομάδων.
🔹 Κλινικά κριτήρια στην εγκυμοσύνη
- Μία ή περισσότερες ανεξήγητες αποβολές
μετά τη 10η εβδομάδα κύησης. - Πρόωρος τοκετός
πριν την 34η εβδομάδα λόγω
προεκλαμψίας, εκλαμψίας
ή σοβαρής ανεπάρκειας πλακούντα. - Τρεις ή περισσότερες διαδοχικές αποβολές
πριν τη 10η εβδομάδα,
αφού έχουν αποκλειστεί άλλες αιτίες.
🔹 Εργαστηριακά κριτήρια
- Lupus anticoagulant (LA),
ανιχνεύσιμο με κατάλληλες μεθόδους πήξης. - Αντικαρδιολιπινικά αντισώματα (aCL) IgG ή IgM,
σε μέτριους ή υψηλούς τίτλους. - Anti-β2 γλυκοπρωτεΐνη Ι (IgG ή IgM),
σε παθολογικά επίπεδα.
Η επιμονή της θετικότητας
είναι κρίσιμη για τη διάγνωση,
καθώς παροδική θετικότητα μπορεί να εμφανιστεί
σε λοιμώξεις ή άλλες καταστάσεις.
Για τον λόγο αυτό,
οι εξετάσεις δεν πρέπει να ερμηνεύονται απομονωμένα.
Η διάγνωση APS στην κύηση
πρέπει να τίθεται
αποκλειστικά από εξειδικευμένο ιατρό,
ώστε να αποφευχθεί
η υπερδιάγνωση ή η άσκοπη χορήγηση αντιπηκτικής αγωγής.
7️⃣ Θεραπεία πρόληψης επιπλοκών (LMWH & ασπιρίνη)
Η θεραπευτική αντιμετώπιση του Αντιφωσφολιπιδικού Συνδρόμου (APS)
στην εγκυμοσύνη έχει ως κύριο στόχο
την πρόληψη θρομβώσεων
και τη βελτίωση της πλακουντιακής αιμάτωσης.
Με τη σωστή αγωγή,
τα ποσοστά επιτυχούς κύησης
αυξάνονται σημαντικά.
Η βασική προληπτική αγωγή περιλαμβάνει:
- Ασπιρίνη χαμηλής δόσης (75–100 mg/ημέρα):
μειώνει τη συγκόλληση αιμοπεταλίων
και ξεκινά συνήθως
πριν τη σύλληψη
ή από τα πρώτα στάδια της κύησης. - Ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους (LMWH):
χορηγείται υποδόρια
και δρα προληπτικά έναντι θρόμβωσης,
χωρίς να διέρχεται τον πλακούντα.
Ο συνδυασμός ασπιρίνης και LMWH
αποτελεί τη συχνότερη θεραπευτική επιλογή
σε γυναίκες με
ιστορικό μαιευτικών επιπλοκών
ή προηγούμενη θρόμβωση.
Η δοσολογία και η διάρκεια
εξατομικεύονται
ανάλογα με το προφίλ κινδύνου.
Σε γυναίκες με
υψηλού κινδύνου APS
(π.χ. τριπλή θετικότητα ή ιστορικό σοβαρής θρόμβωσης),
η αγωγή είναι πιο εντατική
και απαιτεί
στενή αιματολογική παρακολούθηση.
Η LMWH και η ασπιρίνη χαμηλής δόσης
θεωρούνται
ασφαλείς για το έμβρυο
και χρησιμοποιούνται ευρέως
στην κύηση όταν υπάρχει ένδειξη.
Η θεραπεία δεν πρέπει
ποτέ
να ξεκινά ή να διακόπτεται
χωρίς ιατρική καθοδήγηση,
καθώς η ακατάλληλη χρήση
μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο επιπλοκών.
8️⃣ Παρακολούθηση εγκύου με APS
Η εγκυμοσύνη σε γυναίκα με
Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο (APS)
απαιτεί
στενή και συστηματική παρακολούθηση,
καθώς ο κίνδυνος επιπλοκών
μπορεί να μεταβάλλεται
κατά τη διάρκεια της κύησης.
Η έγκαιρη αναγνώριση παθολογικών ευρημάτων
είναι καθοριστική για την ασφάλεια
μητέρας και εμβρύου.
Η παρακολούθηση γίνεται συνήθως
σε συνεργασία
μαιευτήρα, αιματολόγου
και, όπου απαιτείται,
ρευματολόγου.
🔹 Τι περιλαμβάνει η παρακολούθηση
- Τακτικούς υπερήχους:
για έλεγχο ανάπτυξης εμβρύου
και έγκαιρη διάγνωση IUGR. - Doppler μητριαίων και ομφάλιων αγγείων:
αξιολόγηση της πλακουντιακής αιμάτωσης. - Έλεγχο αρτηριακής πίεσης:
έγκαιρη ανίχνευση προεκλαμψίας. - Έλεγχο πρωτεϊνουρίας:
μέσω εξετάσεων ούρων. - Αιματολογικό έλεγχο:
παρακολούθηση αιμοπεταλίων
και παραμέτρων πήξης,
ιδίως σε αγωγή με LMWH.
Η συχνότητα των ελέγχων
εξατομικεύεται
ανάλογα με:
- το ιστορικό αποβολών ή θρόμβωσης
- το είδος και τον τίτλο των αντισωμάτων
- την ανταπόκριση στη θεραπεία
Η έγκαιρη προσαρμογή της αγωγής
και η πρόληψη επιπλοκών,
ώστε η εγκυμοσύνη να εξελιχθεί
με ασφάλεια και το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
9️⃣ Τοκετός και λοχεία – τι αλλάζει
Ο τοκετός σε γυναίκες με
Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο (APS)
δεν διαφέρει απαραίτητα ως προς τον τρόπο
(φυσιολογικός τοκετός ή καισαρική τομή),
αλλά απαιτεί
προσεκτικό σχεδιασμό
σε σχέση με την αντιπηκτική αγωγή.
Η απόφαση για τον τρόπο τοκετού
λαμβάνεται
εξατομικευμένα,
με βάση:
- τη μαιευτική εικόνα
- την πορεία της κύησης
- την παρουσία ή μη επιπλοκών
Η ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους (LMWH)
συνήθως
διακόπτεται προσωρινά
λίγο πριν τον τοκετό,
ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος αιμορραγίας
και να είναι δυνατή η αναισθησία
(π.χ. επισκληρίδιος).
Μετά τον τοκετό,
η αντιπηκτική αγωγή
επανεκκινείται,
καθώς η
λοχεία
αποτελεί περίοδο
αυξημένου κινδύνου θρόμβωσης,
ιδιαίτερα στις πρώτες εβδομάδες.
Ο θηλασμός
επιτρέπεται
στις περισσότερες περιπτώσεις,
καθώς η LMWH
δεν περνά στο μητρικό γάλα
σε κλινικά σημαντικές ποσότητες.
Η στενή συνεργασία μαιευτήρα και αιματολόγου
κατά τον τοκετό και τη λοχεία
είναι καθοριστική για την
ασφάλεια της μητέρας
και τη μείωση του θρομβωτικού κινδύνου.
🔟 Κίνδυνος θρόμβωσης μετά τον τοκετό
Η περίοδος μετά τον τοκετό (λοχεία)
αποτελεί μία από τις
πιο θρομβογόνες φάσεις
στη ζωή μιας γυναίκας.
Σε γυναίκες με
Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο (APS),
ο κίνδυνος
φλεβικής ή αρτηριακής θρόμβωσης
είναι σημαντικά αυξημένος,
ιδίως τις πρώτες
4–6 εβδομάδες.
Οι λόγοι αυξημένου κινδύνου στη λοχεία περιλαμβάνουν:
- Παραμονή υπερπηκτικής κατάστασης
μετά την κύηση. - Μειωμένη κινητικότητα
τις πρώτες ημέρες μετά τον τοκετό. - Απώλεια υγρών
και σχετική αφυδάτωση. - Διακοπή ή τροποποίηση της αντιπηκτικής αγωγής
γύρω από τον τοκετό.
Για τον λόγο αυτό,
στις περισσότερες γυναίκες με APS
συστήνεται
συνέχιση προφυλακτικής ή θεραπευτικής LMWH
κατά τη λοχεία,
με διάρκεια που καθορίζεται
εξατομικευμένα
ανάλογα με το ιστορικό
και το προφίλ κινδύνου.
🚨 Συμπτώματα που απαιτούν άμεση ιατρική εκτίμηση
- Πόνος, οίδημα ή ερυθρότητα
σε κάτω άκρο. - Αιφνίδια δύσπνοια
ή θωρακικός πόνος. - Έντονος πονοκέφαλος,
διαταραχές όρασης ή νευρολογικά συμπτώματα.
Σε περίπτωση εμφάνισης των παραπάνω συμπτωμάτων,
απαιτείται
άμεση ιατρική αξιολόγηση,
καθώς η έγκαιρη διάγνωση
μπορεί να αποτρέψει
σοβαρές επιπλοκές.
1️⃣1️⃣ Διατροφή και τρόπος ζωής στην κύηση
Η καθημερινή διατροφή και ο τρόπος ζωής
παίζουν υποστηρικτικό αλλά ουσιαστικό ρόλο
στην εγκυμοσύνη γυναικών με
Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο (APS).
Αν και δεν υποκαθιστούν τη φαρμακευτική αγωγή,
μπορούν να συμβάλουν στη
μείωση του θρομβωτικού κινδύνου
και στη συνολική καλή πορεία της κύησης.
🥗 Διατροφή
- Επαρκής ενυδάτωση:
6–8 ποτήρια νερό ημερησίως,
περισσότερο σε ζέστη ή ήπια άσκηση. - Ισορροπημένη διατροφή:
φρούτα, λαχανικά, όσπρια και δημητριακά ολικής άλεσης. - Ω-3 λιπαρά οξέα:
λιπαρά ψάρια 1–2 φορές την εβδομάδα,
μετά από σύσταση του ιατρού. - Περιορισμός αλατιού:
ιδιαίτερα σε γυναίκες με τάση για υπέρταση ή προεκλαμψία. - Αποφυγή αλκοόλ
και υπερβολικής καφεΐνης.
🚶♀️ Τρόπος ζωής
- Ήπια καθημερινή άσκηση:
περπάτημα, κολύμβηση ή ασκήσεις εγκυμοσύνης,
εφόσον το επιτρέπει ο θεράπων ιατρός. - Αποφυγή παρατεταμένης ακινησίας:
ειδικά σε ταξίδια ή πολύωρη καθιστική εργασία. - Διακοπή καπνίσματος:
το κάπνισμα αυξάνει σημαντικά τον θρομβωτικό κίνδυνο. - Σταθερό ωράριο ύπνου:
επαρκής ξεκούραση βοηθά στη γενική υγεία της κύησης.
Αποφύγετε τη λήψη
συμπληρωμάτων ή φυτικών σκευασμάτων
χωρίς προηγούμενη ιατρική έγκριση,
καθώς ορισμένα μπορεί να επηρεάσουν
την πήξη ή να αλληλεπιδράσουν
με την αντιπηκτική αγωγή.
1️⃣2️⃣ Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Μπορώ να έχω φυσιολογική εγκυμοσύνη αν έχω APS;
Ναι. Με έγκαιρη διάγνωση, κατάλληλη αντιθρομβωτική αγωγή
(ασπιρίνη χαμηλής δόσης ± LMWH) και στενή παρακολούθηση,
πολλές γυναίκες με APS έχουν επιτυχή και ασφαλή κύηση.
Αν τα αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα είναι θετικά μία φορά, σημαίνει APS;
Όχι. Για διάγνωση APS απαιτείται επίμονη θετικότητα
σε τουλάχιστον δύο μετρήσεις με διαφορά ≥12 εβδομάδων
και συμβατό κλινικό ή μαιευτικό ιστορικό.
Πρέπει να ξεκινήσω θεραπεία πριν μείνω έγκυος;
Σε ορισμένες γυναίκες υψηλού κινδύνου, η ασπιρίνη χαμηλής δόσης
ξεκινά πριν τη σύλληψη.
Η απόφαση λαμβάνεται εξατομικευμένα από τον θεράποντα ιατρό.
Η ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους είναι ασφαλής για το έμβρυο;
Ναι. Η LMWH δεν διαπερνά τον πλακούντα και θεωρείται
ασφαλής στην εγκυμοσύνη όταν υπάρχει ιατρική ένδειξη.
Μπορώ να θηλάσω αν λαμβάνω LMWH;
Ναι. Η LMWH δεν περνά στο μητρικό γάλα σε κλινικά σημαντικές ποσότητες
και ο θηλασμός επιτρέπεται στις περισσότερες περιπτώσεις.
Για πόσο διάστημα συνεχίζεται η αγωγή μετά τον τοκετό;
Συνήθως για 4–6 εβδομάδες μετά τον τοκετό,
καθώς η λοχεία είναι περίοδος αυξημένου κινδύνου θρόμβωσης.
Η διάρκεια καθορίζεται εξατομικευμένα.
Αυξάνει το APS τον κίνδυνο για μελλοντικές εγκυμοσύνες;
Το APS αποτελεί μόνιμο παράγοντα κινδύνου,
όμως με σωστό σχεδιασμό και προληπτική αγωγή,
οι επόμενες εγκυμοσύνες μπορούν να εξελιχθούν ομαλά.
Ποιος γιατρός παρακολουθεί την εγκυμοσύνη σε APS;
Απαιτείται συνεργασία μαιευτήρα με
αιματολόγο και, σε ορισμένες περιπτώσεις,
ρευματολόγο,
ώστε να εξασφαλιστεί ασφαλής πορεία της κύησης.
1️⃣3️⃣ Κλείστε Ραντεβού
1️⃣4️⃣ Βιβλιογραφία
Miyakis S, et al.
International consensus statement on an update of the classification criteria for definite antiphospholipid syndrome (APS).
J Thromb Haemost.
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/17672807/
Tektonidou MG, et al.
EULAR recommendations for the management of antiphospholipid syndrome in adults.
Ann Rheum Dis.
https://ard.bmj.com/content/78/10/1296
Pengo V, et al.
Update of the guidelines for lupus anticoagulant detection.
J Thromb Haemost.
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19222477/
Ruiz-Irastorza G, et al.
Antiphospholipid syndrome.
Lancet.
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0140673618313532
Μικροβιολογικό Λαμία.
Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο – Εξετάσεις & Διαγνωστικός Έλεγχος.
https://mikrobiologikolamia.gr/antifosfolipidiko-syndromo/
Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος, Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας, Έσλιν 19, Λαμία 35100
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30



