IGF1-Σωματομεδινη-.jpg

IGF-1 (Σωματομεδινη C): Φιλικός Οδηγός Ασθενών

Απλό, πρακτικό κείμενο για να καταλάβετε τι μετρά η εξέταση IGF-1, πότε ζητείται, πώς να προετοιμαστείτε και πώς ερμηνεύονται τα αποτελέσματα. Μη χρησιμεύει ως διάγνωση. Συζητήστε πάντα με τον γιατρό σας.

Θέλετε να προγραμματίσετε εξέταση IGF-1 ή να δείτε όλες τις διαθέσιμες εξετάσεις;
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

1) Τι είναι η IGF-1 (Σωματομεδίνη C)

🔹 Ορισμός: Η IGF-1 (Insulin-like Growth Factor 1), γνωστή και ως Σωματομεδίνη C, είναι πεπτιδική ορμόνη με δομή παρόμοια με την ινσουλίνη. Παράγεται κυρίως στο ήπαρ μετά από διέγερση από την Αυξητική Ορμόνη (GH) και αποτελεί τον κύριο μεσολαβητή των αναβολικών και αυξητικών δράσεών της.

📊 Κλινική αξία: Επειδή τα επίπεδά της παραμένουν σχετικά σταθερά μέσα στην ημέρα, σε αντίθεση με την παλμική έκκριση της GH, η μέτρηση IGF-1 αποτελεί αξιόπιστο δείκτη της μέσης δραστηριότητας GH των τελευταίων ημερών.

Η IGF-1 επιδρά σε πολλούς ιστούς: διεγείρει ανάπτυξη οστών και μυών, αυξάνει πρωτεϊνοσύνθεση, προάγει διαφοροποίηση χονδροκυττάρων και συμμετέχει στη ρύθμιση μεταβολισμού γλυκόζης και λιπιδίων. Λειτουργεί ως «εκτελεστικό όργανο» της GH.

💡 Ενδιαφέρον: Περίπου το 99 % της IGF-1 στο αίμα δεσμεύεται από πρωτεΐνες (IGFBPs), κυρίως την IGFBP-3, που ρυθμίζουν τη βιοδιαθεσιμότητα και τη διάρκεια ζωής της ορμόνης.

Η IGF-1 ανήκει στο σύστημα GH – IGF-1 – IGFBPs, που συνδέει την υπόφυση με το ήπαρ και τους ιστούς. Η παραγωγή της επηρεάζεται από ηλικία, φύλο, θρέψη και ορμόνες φύλου.

✅ Εν συντομία: Η μέτρηση της IGF-1 είναι το πιο χρήσιμο εργαστηριακό τεστ για την εκτίμηση του άξονα Υπόφυσης – Ήπατος – Ιστών και της δραστηριότητας της Αυξητικής Ορμόνης.

Πέρα από την ανάπτυξη, η IGF-1 συμμετέχει στην επούλωση ιστών, τη ρύθμιση μεταβολισμού και τη μακροχρόνια υγεία οστών και μυών. Χαμηλές τιμές παρατηρούνται σε ανεπάρκεια GH, υποσιτισμό ή χρόνια νόσο, ενώ υψηλές στην ακρομεγαλία ή κατά τη χορήγηση GH.

⚠️ Προσοχή: Η ερμηνεία της IGF-1 πρέπει να γίνεται μαζί με GH, IGFBP-3 και το κλινικό ιστορικό του ασθενούς· μόνη της δεν αρκεί για διάγνωση.

🧾 IGF-1 με μια ματιά

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΠαράμετροςΠληροφορία
Ελληνική ΟνομασίαIGF-1 (Σωματομεδίνη C)
ΔείγμαΟρός αίματος
Κατηγορία εξέτασηςΟρμονικός έλεγχος – Ενδοκρινολογία
Μονάδες μέτρησηςng/mL (ή μg/L)
Χρόνος αποτελέσματος1 – 3 εργάσιμες ημέρες (ανάλογα με τη μέθοδο)
Συνοδευτικές εξετάσειςGH (Aυξητική Ορμόνη), IGFBP-3, Δοκιμασίες διέγερσης ή καταστολής GH

2) Πώς λειτουργεί: Άξονας Υπόφυσης–Ήπατος (GH – IGF-1)

🧠 Ορμονικός άξονας: Η Αυξητική Ορμόνη (GH) εκκρίνεται παλμικά από την υπόφυση και δρα κυρίως στο ήπαρ, όπου διεγείρει την παραγωγή της IGF-1. Η IGF-1 με τη σειρά της προωθεί την ανάπτυξη και την αναβολική δραστηριότητα στους ιστούς, ενώ αναστέλλει την περαιτέρω έκκριση GH μέσω μηχανισμού αρνητικής παλίνδρομης ρύθμισης.

Ο συνδυασμός GH και IGF-1 σχηματίζει έναν δυναμικό ενδοκρινικό βρόχο που εξασφαλίζει την ισορροπία μεταξύ ανάπτυξης, ενεργειακού μεταβολισμού και αναγέννησης των ιστών. Η GH δρα ως «εκκινητής», ενώ η IGF-1 ως «εκτελεστής» των αναβολικών επιδράσεων.

✅ Κύριες δράσεις IGF-1:

  • Αυξάνει τη σύνθεση πρωτεϊνών στους μυς (αναβολική δράση).
  • Διεγείρει την ανάπτυξη των επιφύσεων των οστών σε παιδιά και εφήβους.
  • Προάγει την κυτταρική επιδιόρθωση και την αναγέννηση ιστών.
  • Μειώνει τη διάσπαση πρωτεϊνών και βελτιώνει τη χρήση γλυκόζης από τα κύτταρα.
  • Συμβάλλει στη ρύθμιση του λίπους σώματος μέσω αναστολής λιπόλυσης.

Η IGF-1 κυκλοφορεί στο αίμα δεσμευμένη κατά 99% με ειδικές πρωτεΐνες (IGFBPs), που δρουν ως ρυθμιστικό απόθεμα. Το σύμπλεγμα IGF-1–IGFBP-3 έχει μεγάλο χρόνο ημίσειας ζωής (περίπου 15–20 ώρες), προσφέροντας σταθερό δείκτη της GH δραστηριότητας.

📉 Ρύθμιση μέσω ανατροφοδότησης: Όταν τα επίπεδα IGF-1 αυξάνονται, αναστέλλεται η έκκριση GH από την υπόφυση και του GHRH από τον υποθάλαμο, ενώ διεγείρεται η σωματοστατίνη, η οποία μειώνει περαιτέρω την παραγωγή GH. Έτσι διατηρείται ορμονική ισορροπία.

Η σωστή λειτουργία του άξονα Υποθάλαμος–Υπόφυση–Ήπαρ–Ιστοί είναι κρίσιμη για την ανάπτυξη, την οστική πυκνότητα, τη μυϊκή μάζα, τη γνωστική λειτουργία και τον μεταβολισμό. Διαταραχές σε οποιοδήποτε επίπεδο οδηγούν σε ανεπάρκεια ή υπερέκκριση GH/IGF-1.

⚠️ Παράδειγμα κλινικής σημασίας: Όταν η υπόφυση εκκρίνει υπερβολική GH (συνήθως λόγω αδενώματος), αυξάνεται και η IGF-1, προκαλώντας ακρομεγαλία. Αντίθετα, μειωμένη GH ή ηπατική ανεπάρκεια οδηγούν σε χαμηλή IGF-1 και μειωμένη ανάπτυξη.

🧬 Άξονας GH–IGF-1 με μια ματιά

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΕπίπεδοΚύρια λειτουργίαΟρμόνες – Παράγοντες
ΥποθάλαμοςΡυθμίζει την έκκριση GH μέσω GHRH και σωματοστατίνηςGHRH ↑ GH • Σωματοστατίνη ↓ GH
ΥπόφυσηΕκκρίνει GH σε παλμούς, κυρίως κατά τον ύπνοΑυξητική Ορμόνη (GH)
ΉπαρΠαράγει IGF-1 υπό την επίδραση GHIGF-1, IGFBP-3
Περιφερικοί ιστοίΑναβολισμός, αύξηση, κυτταρική αναγέννησηIGF-1 δρα σε μυς, οστά, χόνδρο, δέρμα

3) Πότε ζητείται η εξέταση IGF-1

🎯 Σκοπός της εξέτασης: Η μέτρηση της IGF-1 χρησιμεύει για την εκτίμηση της δράσης της αυξητικής ορμόνης (GH) στον οργανισμό. Επειδή η GH εκκρίνεται παλμικά, η IGF-1 αποτελεί πιο αξιόπιστο δείκτη της μέσης δραστηριότητάς της τις προηγούμενες ημέρες ή εβδομάδες.

Η εξέταση IGF-1 ζητείται από γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων (ενδοκρινολόγους, παιδίατρους, παθολόγους) για διάγνωση ή παρακολούθηση παθήσεων που σχετίζονται με τον άξονα GH–IGF-1.

📌 Οι συχνότερες ενδείξεις

  • Ύποπτη ακρομεγαλία σε ενήλικες: πάχυνση χαρακτηριστικών προσώπου, μεγέθυνση χεριών–ποδιών, υπεριδρωσία, υπνική άπνοια, αρτηριακή υπέρταση, διαβήτης.
  • Ανεπάρκεια GH σε παιδιά ή ενήλικες: βραδύς ρυθμός αύξησης, κόπωση, αύξηση λίπους κορμού, μειωμένη μυϊκή μάζα, κατάθλιψη, μειωμένη οστική πυκνότητα.
  • Παρακολούθηση θεραπείας GH σε ασθενείς με ανεπάρκεια ή σε προγράμματα υποκατάστασης αυξητικής ορμόνης.
  • Παρακολούθηση μετά από αφαίρεση αδενώματος υπόφυσης (σε ασθενείς με ακρομεγαλία).
  • Διαφορική διάγνωση καθυστέρησης αύξησης στα παιδιά, συχνά σε συνδυασμό με IGFBP-3 και δυναμικές δοκιμασίες GH.

💬 Τι δείχνει στην πράξη: Η IGF-1 αντικατοπτρίζει τη μέση βιολογική επίδραση της GH στους ιστούς. Επομένως, χαμηλή IGF-1 υποδηλώνει μειωμένη δράση GH, ενώ υψηλή IGF-1 πιθανή υπερέκκριση GH (π.χ. ακρομεγαλία).

Σε ορισμένες περιπτώσεις η IGF-1 χρησιμοποιείται και για έμμεση εκτίμηση της θρεπτικής κατάστασης ή της αντίστασης στην ινσουλίνη, καθώς μειώνεται σε υποσιτισμό ή κακή ρύθμιση σακχάρου.

⚠️ Προσοχή: Η IGF-1 δεν πρέπει να χρησιμοποιείται αυτόνομα για διάγνωση. Αποτελεί μέρος ευρύτερου ενδοκρινολογικού ελέγχου που περιλαμβάνει GH, IGFBP-3 και δυναμικές δοκιμασίες καταστολής ή διέγερσης.

🧾 Ενδεικτικές Κλινικές Ενδείξεις IGF-1

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
Κατηγορία ΑσθενούςΠότε ζητείται η IGF-1Συνοδευτικές εξετάσεις
Ενήλικες με ύποπτη ακρομεγαλίαΑύξηση άκρων, αρτηριακή υπέρταση, υπνική άπνοιαGH, OGTT (δοκιμασία καταστολής GH)
Παιδιά με βραδύ ρυθμό ανάπτυξηςΚαθυστέρηση αύξησης, ύψος κάτω από 3η εκατοστιαία θέσηIGFBP-3, GH μετά διέγερση (ινσουλίνη, κλονιδίνη)
Ασθενείς υπό θεραπεία GHΠαρακολούθηση αποτελεσματικότητας και δοσολογίαςGH, IGFBP-3, μεταβολικό προφίλ
Μετά από χειρουργείο υπόφυσηςΑξιολόγηση υποτροπής ή ελέγχου ακρομεγαλίαςGH, MRI υπόφυσης
Χρόνια νόσος / υποσιτισμόςΈλεγχος δευτερογενούς μείωσης IGF-1Βιοχημικός έλεγχος, θυρεοειδής, ηπατικές δοκιμασίες

💡 Συνοπτικά: Η IGF-1 αποτελεί εργαλείο πρώτης γραμμής για έλεγχο υποψίας ακρομεγαλίας ή ανεπάρκειας GH και για την αξιολόγηση της επιτυχίας θεραπείας. Η ερμηνεία της πρέπει πάντα να γίνεται από ενδοκρινολόγο.

4) Προετοιμασία για την εξέταση IGF-1

🧪 Γενικές πληροφορίες: Η μέτρηση της IGF-1 γίνεται σε δείγμα ορού αίματος και δεν απαιτείται ειδική προετοιμασία πέρα από νηστεία 8–12 ωρών. Συνιστάται η αιμοληψία να γίνεται πρωινές ώρες (07:00–10:00) για σταθερότητα τιμών.

📋 Πρακτικές οδηγίες πριν την εξέταση

  • Αποφύγετε λήψη τροφής και ποτών (εκτός νερού) για 8–12 ώρες πριν την αιμοληψία.
  • Μην λάβετε συμπληρώματα βιοτίνης (βιταμίνη B7) για τουλάχιστον 24 ώρες, γιατί μπορεί να επηρεάσει ανοσοχημικές μεθόδους.
  • Αν λαμβάνετε οιστρογόνα από το στόμα, ενημερώστε τον γιατρό σας, καθώς μειώνουν την IGF-1.
  • Σε θεραπεία με αυξητική ορμόνη (GH), ο γιατρός μπορεί να ζητήσει διακοπή για λίγες ημέρες πριν την αιμοληψία.
  • Ενημερώστε το εργαστήριο για φάρμακα, συμπληρώματα ή πρόσφατη ασθένεια που μπορεί να επηρεάσει τα αποτελέσματα.

💡 Συμβουλή: Η αιμοληψία πρέπει να γίνεται σε σταθερή κατάσταση υγείας, όχι κατά τη διάρκεια οξείας νόσου ή στρες, καθώς αυτά προσωρινά μειώνουν τα επίπεδα IGF-1.

⏱️ Χρόνος και διαδικασία στο εργαστήριο

  • Χρησιμοποιείται δείγμα ορού (μετά από φυγοκέντρηση).
  • Η ανάλυση πραγματοποιείται με ανοσοχημικές μεθόδους (π.χ. CLIA ή ECLIA).
  • Ο χρόνος έκδοσης αποτελέσματος είναι συνήθως 1–3 εργάσιμες ημέρες.

⚠️ Προσοχή: Τα επίπεδα IGF-1 μπορεί να επηρεαστούν από υποθυρεοειδισμό, διαβήτη, ηπατική νόσο, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, υποσιτισμό ή χρήση κορτικοστεροειδών.

📎 Θυμηθείτε: Για αξιόπιστη αξιολόγηση απαιτείται σύγκριση με τις φυσιολογικές τιμές του εργαστηρίου και συσχέτιση με το ιστορικό και τα επίπεδα GH.

🩸 IGF-1 – Πρακτικά στοιχεία αιμοληψίας

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΠαράμετροςΠεριγραφή
Τύπος δείγματοςΟρός αίματος
Νηστεία8–12 ώρες (επιτρέπεται μόνο νερό)
Χρόνος αιμοληψίαςΠρωινές ώρες (07:00–10:00)
Χρόνος αποτελέσματος1–3 εργάσιμες ημέρες
Παράγοντες που επηρεάζουνΟιστρογόνα, κορτικοστεροειδή, βιοτίνη, ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια
Συνοδευτικές εξετάσειςGH, IGFBP-3, OGTT, δοκιμασία διέγερσης GH

5) Πώς ερμηνεύονται τα αποτελέσματα IGF-1

📖 Γενική αρχή: Τα επίπεδα της IGF-1 ποικίλλουν σημαντικά ανάλογα με την ηλικία, το φύλο και τη μέθοδο μέτρησης. Οι τιμές εκφράζονται σε ng/mL (ή μg/L) και πρέπει να ερμηνεύονται πάντα σύμφωνα με τα φυσιολογικά όρια του εκάστοτε εργαστηρίου.

Η IGF-1 παρουσιάζει μέγιστες τιμές στην εφηβεία και μειώνεται προοδευτικά με την ηλικία. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει ενδεικτικά εύρη αναφοράς (μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με το εργαστήριο και τη μέθοδο).

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
Ηλικιακή ομάδαΦυσιολογικά όρια IGF-1 (ng/mL)Παρατήρηση
0–9 ετών30 – 250Μεταβαλλόμενα, ανάλογα με το στάδιο ανάπτυξης
10–19 ετών200 – 600Υψηλότερα λόγω εφηβείας και αυξημένης GH
20–39 ετών120 – 400Μέγιστη σταθερότητα και μεταβολική δράση
40–59 ετών90 – 300Φυσιολογική πτώση με την ηλικία
≥60 ετών60 – 200Σταδιακή μείωση λόγω μειωμένης GH

✅ Ερμηνεία φυσιολογικής τιμής: Τιμές IGF-1 εντός φυσιολογικού εύρους υποδεικνύουν επαρκή έκκριση και δράση της αυξητικής ορμόνης (GH) και σωστή λειτουργία του άξονα Υπόφυσης–Ήπατος.

📈 Αυξημένη IGF-1

Πιθανές αιτίες:

  • Ακρομεγαλία – υπερέκκριση GH από αδένωμα υπόφυσης.
  • Χορήγηση εξωγενούς αυξητικής ορμόνης (GH therapy).
  • Πρώιμη εφηβεία ή υψηλά επίπεδα ανδρογόνων/οιστρογόνων.
  • Ινσουλινώματα ή παρανεοπλασματική παραγωγή GH/IGF-1.
  • Αντίσταση στην ινσουλίνη και σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (ήπια αύξηση).

Η επιβεβαίωση υπερέκκρισης GH γίνεται με δοκιμασία καταστολής GH μετά από χορήγηση γλυκόζης (OGTT).

📉 Μειωμένη IGF-1

Πιθανές αιτίες:

  • Ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης (GH deficiency).
  • Υποσιτισμός ή χαμηλή πρόσληψη πρωτεΐνης.
  • Χρόνια ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια.
  • Υποθυρεοειδισμός ή κακή ρύθμιση σακχάρου (σακχαρώδης διαβήτης).
  • Χρόνια φλεγμονώδης ή συστηματική νόσος.
  • Λήψη κορτικοστεροειδών ή οιστρογόνων από το στόμα.

⚠️ Σημαντικό: Η IGF-1 από μόνη της δεν αρκεί για διάγνωση. Πρέπει πάντα να συσχετίζεται με κλινικά δεδομένα, επίπεδα GH, IGFBP-3 και αποτελέσματα δοκιμασιών διέγερσης ή καταστολής.

📊 Κλινική ερμηνεία συνοπτικά:

  • IGF-1 ↑ → πιθανή ακρομεγαλία ή υπερβολική θεραπεία GH.
  • IGF-1 ↓ → πιθανή ανεπάρκεια GH ή δευτερογενής μείωση λόγω υποσιτισμού/νόσου.
  • IGF-1 φυσιολογική → συνήθως φυσιολογική λειτουργία GH–IGF-1 άξονα.

6) Παράγοντες που επηρεάζουν τα επίπεδα IGF-1

📘 Γενική αρχή: Τα επίπεδα της IGF-1 ρυθμίζονται από πολλούς ενδογενείς και εξωγενείς παράγοντες. Η κατανόηση αυτών είναι απαραίτητη για σωστή ερμηνεία των αποτελεσμάτων και αποφυγή ψευδώς παθολογικών τιμών.

⚙️ Εσωτερικοί (φυσιολογικοί) παράγοντες

  • Ηλικία: Η IGF-1 είναι υψηλή στη νεότητα και μειώνεται προοδευτικά μετά τα 40 έτη.
  • Φύλο: Ελαφρώς υψηλότερα επίπεδα στις γυναίκες λόγω οιστρογόνων, ειδικά προεμμηνοπαυσιακά.
  • Ορμόνες φύλου: Τα ανδρογόνα αυξάνουν την IGF-1, ενώ τα οιστρογόνα από το στόμα τη μειώνουν.
  • Ύπνος: Ο βαθύς ύπνος (στάδιο N3) αυξάνει τη νυχτερινή έκκριση GH και συνεπώς IGF-1.
  • Γενετική προδιάθεση: Πολυμορφισμοί στα γονίδια GH και IGF1 επηρεάζουν την παραγωγή.

💡 Κλινική παρατήρηση: Η φυσιολογική πτώση IGF-1 με την ηλικία είναι σταδιακή και δεν σημαίνει απαραίτητα παθολογία. Αξιολογείται πάντα σε σχέση με την ηλικία και το φύλο.

🍽️ Διατροφικοί και μεταβολικοί παράγοντες

  • Πρόσληψη πρωτεΐνης: Η χαμηλή πρόσληψη μειώνει σημαντικά την IGF-1.
  • Θερμιδική πρόσληψη: Ο υποσιτισμός ή νηστεία >24 ωρών μειώνει την IGF-1.
  • Αντίσταση στην ινσουλίνη: Μπορεί να προκαλέσει ήπια αύξηση της IGF-1, ιδίως σε παχύσαρκα άτομα.
  • Συμπληρώματα: Η βιοτίνη, η L-αργινίνη και ο ψευδάργυρος ενδέχεται να επηρεάσουν τις μετρήσεις.
  • Αλκοόλ: Η χρόνια κατανάλωση μειώνει την IGF-1 μέσω ηπατικής δυσλειτουργίας.

⚠️ Προσοχή: Οξεία ασθένεια, εμπύρετο ή φλεγμονή μειώνουν παροδικά την IGF-1, οδηγώντας σε ψευδώς χαμηλές τιμές. Συνιστάται η αιμοληψία να γίνεται σε περίοδο σταθερής υγείας.

💊 Φάρμακα που επηρεάζουν την IGF-1

  • Αυξητική ορμόνη (GH): Αυξάνει σημαντικά την IGF-1 (θεραπευτικά ή υπερβολικά).
  • Κορτικοστεροειδή: Μειώνουν την IGF-1 μέσω αναστολής σύνθεσης στο ήπαρ.
  • Οιστρογόνα από το στόμα: Μειώνουν την IGF-1 κατά 20–40%.
  • Αναβολικά στεροειδή και τεστοστερόνη: Αυξάνουν την IGF-1 μέσω ενίσχυσης της δράσης GH.
  • Ινσουλίνη: Ρυθμίζει θετικά την IGF-1 και την IGFBP-3.

🩺 Παθολογικές καταστάσεις που επηρεάζουν

  • Ηπατική ανεπάρκεια – μειωμένη παραγωγή IGF-1.
  • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια – μειωμένος καθαρισμός, μεταβλητά επίπεδα.
  • Υποθυρεοειδισμός – μείωση IGF-1.
  • Σακχαρώδης διαβήτης – ελαττωμένη ή αυξημένη IGF-1 ανάλογα με τη ρύθμιση.
  • Κακοήθειες – πιθανή αύξηση IGF-1 λόγω παρανεοπλασματικής δράσης.

📊 Συνοπτικός πίνακας:

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΠαράγονταςΕπίδραση στην IGF-1Σχόλιο
Πρόσληψη πρωτεΐνης⬆️ ΑυξάνειΥψηλή πρωτεΐνη υποστηρίζει την παραγωγή IGF-1
Υποσιτισμός / Νηστεία⬇️ ΜειώνειΜείωση ηπατικής σύνθεσης IGF-1
Οιστρογόνα από το στόμα⬇️ ΜειώνουνΑυξάνουν τις δεσμευτικές πρωτεΐνες IGFBP
Αναβολικά στεροειδή⬆️ ΑυξάνουνΕνισχύουν τη δράση GH
Χρόνια ηπατική νόσος⬇️ ΜειώνειΕλάττωση παραγωγής στο ήπαρ
Ακρομεγαλία⬆️ ΑυξάνειΥπερέκκριση GH → υψηλή IGF-1
Ανεπάρκεια GH⬇️ ΜειώνειΕλλιπής διέγερση ήπατος

✅ Συνοψίζοντας: Η IGF-1 αποτελεί ευαίσθητο δείκτη μεταβολικής και ορμονικής ισορροπίας. Επηρεάζεται από ηλικία, διατροφή, ορμόνες και νόσους· γι’ αυτό η σωστή ερμηνεία απαιτεί συνολική κλινική εκτίμηση.

7) Ερμηνεία αποτελεσμάτων: χαμηλή, φυσιολογική, αυξημένη

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
Επίπεδα IGF-1Πιθανές αιτίεςΤι να συζητήσετε με τον γιατρό
Χαμηλά για ηλικία/φύλοΑνεπάρκεια GH, υποσιτισμός, ηπατική/νεφρική ανεπάρκεια, υποθυρεοειδισμός, κακή ρύθμιση διαβήτη, οιστρογόνα από το στόμαΑνάγκη ελέγχου GH με διέγερση; Αξιολόγηση θρέψης, θυρεοειδούς, ήπατος, νεφρών
Εντός ορίωνΣυμβατό με απουσία έντονης περίσσειας ή έλλειψης GHΑν υπάρχει ισχυρή κλινική υποψία, ίσως απαιτούνται δυναμικές δοκιμασίες
Αυξημένα για ηλικία/φύλοΑκρομεγαλία/υπερέκκριση GH, θεραπεία GH, αναβολικάΕπιβεβαίωση με καταστολή GH μετά OGTT, απεικόνιση υπόφυσης όπου ενδείκνυται
Τα εύρη αναφοράς είναι εργαστηριοεξαρτώμενα και διαφέρουν με μέθοδο, ηλικία και φύλο. Χρησιμοποιείτε πάντα τα όρια που αναφέρονται στο δικό σας αποτέλεσμα.

8) IGF-1 στην παιδική ηλικία και την ανάπτυξη

🧒 Ορμονικός ρόλος στην ανάπτυξη: Η IGF-1 είναι καθοριστικός παράγοντας για την ανάπτυξη των παιδιών. Δρα στα οστά, τους χόνδρους και τους μυς, προάγοντας την κυτταρική διαίρεση και την επιμήκυνση των επιφύσεων των οστών. Χωρίς επαρκή παραγωγή IGF-1, η φυσιολογική σωματική αύξηση καθυστερεί.

Η παραγωγή της IGF-1 εξαρτάται άμεσα από την αυξητική ορμόνη (GH), αλλά και από τη διατροφή, τη λειτουργία του ήπατος και τη συνολική υγεία. Στα παιδιά, η IGF-1 είναι αξιόπιστος δείκτης του ρυθμού ανάπτυξης και χρησιμοποιείται για τη διερεύνηση καθυστέρησης ή υπερανάπτυξης.

📊 Κλινική χρησιμότητα:

  • Αξιολόγηση παιδιών με ύψος κάτω από την 3η εκατοστιαία θέση.
  • Παρακολούθηση θεραπείας αυξητικής ορμόνης (GH).
  • Διαφορική διάγνωση μεταξύ καθυστέρησης ανάπτυξης λόγω GH και καθυστέρησης εφηβείας.
  • Αναγνώριση περιπτώσεων αντίστασης IGF-1 (GH φυσιολογική αλλά IGF-1 χαμηλή).

Στην παιδική ηλικία, τα επίπεδα IGF-1 αυξάνονται παράλληλα με την ανάπτυξη και κορυφώνονται στην εφηβεία, όταν αυξάνονται και τα επίπεδα GH, τεστοστερόνης και οιστρογόνων.

⚠️ Προσοχή: Η αξιολόγηση των τιμών IGF-1 στα παιδιά πρέπει να γίνεται με ηλικιακά και φυλετικά προσαρμοσμένα όρια αναφοράς (Z-scores). Οι απλές αριθμητικές τιμές χωρίς προσαρμογή μπορεί να οδηγήσουν σε λανθασμένα συμπεράσματα.

📈 Ενδεικτικά φυσιολογικά εύρη IGF-1 σε παιδιά και εφήβους

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΗλικίαΑγόρια (ng/mL)Κορίτσια (ng/mL)Σχόλιο
1–4 ετών40 – 18035 – 170Σταδιακή αύξηση μετά τη βρεφική ηλικία
5–9 ετών60 – 25055 – 240Πριν την εφηβεία
10–13 ετών150 – 450160 – 480Έναρξη αύξησης GH λόγω εφηβείας
14–17 ετών250 – 600260 – 620Μέγιστη δραστηριότητα GH/IGF-1
18 ετών150 – 400140 – 380Σταδιακή μείωση μετά την ωρίμανση

✅ Συνοψίζοντας: Η IGF-1 είναι ο πιο αξιόπιστος δείκτης για τη συνολική δραστηριότητα της GH στα παιδιά. Η χαμηλή IGF-1 απαιτεί διερεύνηση με δοκιμασίες διέγερσης GH, ενώ η υψηλή IGF-1 μπορεί να υποδηλώνει υπερέκκριση GH ή πρώιμη εφηβεία.

📞 Κλινική εφαρμογή: Οι παιδίατροι και ενδοκρινολόγοι βασίζονται στη μέτρηση IGF-1 για να αποφασίσουν αν απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση ή θεραπεία με αυξητική ορμόνη.

9) Εγκυμοσύνη & θηλασμός

Στην εγκυμοσύνη παρατηρούνται φυσιολογικές αλλαγές στην IGF-1 λόγω πλακουντιακών ορμονών και αυξημένων απαιτήσεων. Η ερμηνεία γίνεται με προσοχή και πάντα από τον θεράποντα ιατρό. Ο θηλασμός δεν επηρεάζει κλινικά σημαντικά την IGF-1 στο συνήθες πλαίσιο.

10) Χαμηλή IGF-1 – Πιθανές αιτίες και αντιμετώπιση

📉 Τι σημαίνει χαμηλή IGF-1: Η χαμηλή IGF-1 υποδηλώνει μειωμένη δράση ή παραγωγή της Αυξητικής Ορμόνης (GH) ή ελάττωση της ικανότητας του ήπατος να την παράγει. Συχνά σχετίζεται με ανεπάρκεια GH, χρόνιες νόσους, υποσιτισμό ή ορμονικές διαταραχές.

🧠 Κύριες αιτίες χαμηλής IGF-1

  • Ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης (GH): Συγγενής ή επίκτητη βλάβη υπόφυσης ή υποθαλάμου.
  • Υποσιτισμός ή χαμηλή πρόσληψη πρωτεΐνης: Περιορίζει την ηπατική σύνθεση IGF-1.
  • Χρόνια ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια: Μειωμένη παραγωγή και κάθαρση IGF-1.
  • Υποθυρεοειδισμός: Μειωμένη μεταβολική διέγερση GH–IGF-1.
  • Διαβήτης τύπου 1 ή 2 (μη ρυθμισμένος): Επηρεάζει την ευαισθησία των ιστών στη GH.
  • Χρόνια φλεγμονώδης νόσος ή στρες: Αυξημένες κυτταροκίνες καταστέλλουν την IGF-1.
  • Φάρμακα: Κορτικοστεροειδή, οιστρογόνα από το στόμα, αντιεπιληπτικά.
  • Ηλικία: Φυσιολογική πτώση μετά τα 40–50 έτη.

⚠️ Κλινική σημασία: Η χαμηλή IGF-1 δεν σημαίνει πάντα παθολογία. Πρέπει να συνεκτιμάται με GH, IGFBP-3, θυρεοειδικές ορμόνες, διατροφική κατάσταση και κλινική εικόνα. Πολλοί ασθενείς με χρόνια νόσο έχουν “δευτεροπαθώς” χαμηλή IGF-1 χωρίς πραγματική ανεπάρκεια GH.

🧬 Διερεύνηση χαμηλής IGF-1

Ο ενδοκρινολόγος μπορεί να ζητήσει επιπλέον εξετάσεις για να καθοριστεί η αιτία:

  • GH δοκιμασία διέγερσης (ινσουλίνης, αργινίνης, GHRH): αξιολογεί την ικανότητα της υπόφυσης να εκκρίνει GH.
  • IGFBP-3: βοηθά στη διάκριση πρωτοπαθούς GH ανεπάρκειας από δευτεροπαθείς αιτίες.
  • Θυρεοειδικές ορμόνες (TSH, FT4): αποκλεισμός υποθυρεοειδισμού.
  • Ηπατικά & νεφρικά ένζυμα: εκτίμηση λειτουργικότητας οργάνων σύνθεσης και κάθαρσης.
  • Επίπεδα ινσουλίνης και γλυκόζης: έλεγχος μεταβολικής κατάστασης.

💡 Αντιμετώπιση:

  • Αντιμετώπιση υποκείμενης νόσου (π.χ. θυρεοειδής, ήπαρ, νεφρά).
  • Διόρθωση διατροφικής ανεπάρκειας (πρωτεΐνη, ψευδάργυρος, βιταμίνη D).
  • Ορμονική θεραπεία με αυξητική ορμόνη (GH) σε επιβεβαιωμένη ανεπάρκεια, υπό ενδοκρινολογική παρακολούθηση.
  • Επαναξιολόγηση IGF-1 μετά 3–6 μήνες θεραπείας ή αποκατάστασης θρέψης.

📊 Συνοπτικός πίνακας χαμηλής IGF-1

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
Κατηγορία αιτίαςΠαράδειγμαΜηχανισμός μείωσης
ΟρμονικήΑνεπάρκεια GH, υποθυρεοειδισμόςΜειωμένη διέγερση ηπατικής παραγωγής IGF-1
ΔιατροφικήΥποσιτισμός, χαμηλή πρωτεΐνηΜειωμένη σύνθεση και διαθεσιμότητα αμινοξέων
ΟργανικήΗπατική ή νεφρική νόσοςΜειωμένη παραγωγή ή κάθαρση
ΦαρμακευτικήΚορτικοστεροειδή, οιστρογόναΑναστολή GH ή αυξημένες δεσμευτικές πρωτεΐνες
ΜεταβολικήΔιαβήτης, χρόνιο στρεςΑντίσταση στην GH, αυξημένες κυτταροκίνες

✅ Συνοψίζοντας: Η χαμηλή IGF-1 είναι δείκτης μειωμένης αναβολικής δραστηριότητας και απαιτεί διερεύνηση των αιτίων. Δεν θεραπεύεται απλώς με “αύξηση GH”, αλλά με ολιστική αποκατάσταση θρέψης, ορμονικής ισορροπίας και οργανικής λειτουργίας.

11) Συχνά λάθη & παρερμηνείες στην εξέταση IGF-1

📋 Επιστημονική παρατήρηση: Η IGF-1 είναι αξιόπιστος δείκτης της δράσης της GH, όμως η ερμηνεία της απαιτεί εμπειρία. Πολλά “παθολογικά” αποτελέσματα είναι στην πραγματικότητα τεχνικά ή κλινικά ψευδή και οδηγούν σε άσκοπο άγχος ή εξετάσεις.

⚠️ Συχνά λάθη στην πράξη

  • Μη προσαρμογή για ηλικία και φύλο: Οι φυσιολογικές τιμές IGF-1 αλλάζουν με τα έτη· συγκρίσεις με λάθος ηλικιακό εύρος οδηγούν σε ψευδή “παθολογικά” αποτελέσματα.
  • Αγνόηση διατροφικής κατάστασης: Νηστεία, υποπρωτεϊναιμία ή δίαιτα χαμηλή σε θερμίδες ρίχνουν την IGF-1 χωρίς παθολογία GH.
  • Δειγματοληψία σε οξεία νόσο ή στρες: Οι κυτταροκίνες μειώνουν την IGF-1 προσωρινά. Συνιστάται έλεγχος μετά ανάρρωση.
  • Αγνόηση φαρμάκων: Κορτικοστεροειδή και οιστρογόνα από το στόμα μειώνουν, ενώ αναβολικά αυξάνουν την IGF-1.
  • Ερμηνεία χωρίς IGFBP-3 ή GH: Η IGF-1 από μόνη της δεν επαρκεί για διάγνωση ανεπάρκειας ή ακρομεγαλίας.
  • Διαφορετικές μέθοδοι μέτρησης: Τα όρια ποικίλλουν ανάλογα με το αναλυτικό σύστημα (CLIA, ECLIA, RIA).
  • Υπερβολική εμπιστοσύνη σε “borderline” τιμές: Οι τιμές κοντά στα όρια πρέπει να επιβεβαιώνονται με δεύτερη μέτρηση ή δοκιμασία GH.

❌ Παρερμηνεία: Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η IGF-1 φαίνεται χαμηλή αλλά η GH φυσιολογική — ή αντίστροφα. Αυτό δεν σημαίνει λάθος του εργαστηρίου, αλλά διαφορετική φυσιολογική ρύθμιση ή επιρροή φαρμάκων και νόσων.

🧠 Πώς να αποφεύγονται τα σφάλματα

  • Αιμοληψία πρωινές ώρες σε νηστεία και σταθερή κατάσταση υγείας.
  • Έλεγχος για τυχόν λήψη βιοτίνης (επηρεάζει ανοσομετρήσεις).
  • Ενημέρωση για φάρμακα ή συμπληρώματα που τροποποιούν GH/IGF-1.
  • Ερμηνεία πάντα με βάση ηλικιακά όρια και μονάδες του ίδιου εργαστηρίου.
  • Αξιολόγηση σε συνδυασμό με GH, IGFBP-3 και κλινική εικόνα.

✅ Οδηγία για ιατρούς: Η ορθή προσέγγιση απαιτεί ολιστική εκτίμηση. Ένα μεμονωμένο αποτέλεσμα IGF-1 δεν πρέπει ποτέ να οδηγεί σε διάγνωση χωρίς δυναμική δοκιμασία GH και πλήρη ενδοκρινολογική αξιολόγηση.

📊 Συνοπτικός πίνακας λαθών & διορθώσεων

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
Λάθος / ΠαρερμηνείαΑποτέλεσμαΣωστή προσέγγιση
Χρήση τιμών ενηλίκων σε παιδίΨευδώς χαμηλή IGF-1Χρήση ηλικιακού πίνακα ή Z-score
Αιμοληψία σε εμπύρετοΠροσωρινή μείωση IGF-1Επανάληψη μετά ανάρρωση
Αγνόηση οιστρογόνων από το στόμαΧαμηλή IGF-1 χωρίς νόσοΕναλλακτική μέτρηση μετά διακοπή
Μη δήλωση θεραπείας GHΨευδώς αυξημένη IGF-1Καταγραφή δοσολογίας και χρόνου ένεσης
Σύγκριση διαφορετικών μεθόδωνΑσυμβατότητα τιμώνΑξιολόγηση πάντα στο ίδιο εργαστήριο

💡 Συνοψίζοντας: Τα συχνά λάθη στην εξέταση IGF-1 προέρχονται από ανεπαρκή προετοιμασία ή λανθασμένη ερμηνεία. Η σωστή πρακτική είναι σταθερή δειγματοληψία, πλήρης κλινική συσχέτιση και συνεργασία με ενδοκρινολόγο.

12) Πρακτικές ερωτήσεις

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΕρώτησηΣύντομη απάντηση
Χρειάζεται νηστεία;Όχι αυστηρά. Προτιμήστε πρωινή λήψη για συνέπεια.
Πόσο γρήγορα βγαίνουν τα αποτελέσματα;Συνήθως εντός 1–3 εργάσιμων ημερών, ανάλογα με το εργαστήριο/μέθοδο.
Σε τι μονάδες αναφέρεται;ng/mL ή μg/L (ισοδύναμες).
Χρειάζονται επαναλήψεις;Σύμφωνα με την κλινική εικόνα, την παρακολούθηση θεραπείας ή οδηγίες ειδικού.

13) Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Τι δείχνει πρακτικά μια «υψηλή» IGF-1;

Δείχνει υπερέκκριση αυξητικής ορμόνης (GH). Είναι συχνό εύρημα σε ακρομεγαλία, είτε από αδένωμα υπόφυσης είτε από παρανεοπλασματική παραγωγή GH. Απαιτείται δοκιμασία καταστολής GH μετά από OGTT και απεικονιστικός έλεγχος υπόφυσης.

Μια «χαμηλή» IGF-1 σημαίνει απαραίτητα έλλειψη GH;

Όχι πάντα. Εκτός από έλλειψη GH, μπορεί να οφείλεται σε υποσιτισμό, ηπατική ανεπάρκεια, νεφρική νόσο, υποθυρεοειδισμό, κακή ρύθμιση σακχάρου ή λήψη οιστρογόνων από το στόμα. Χρειάζονται δυναμικές δοκιμασίες GH για επιβεβαίωση.

Ποια η διαφορά IGF-1 και IGFBP-3;

Η IGFBP-3 είναι η κύρια πρωτεΐνη μεταφοράς της IGF-1 στο αίμα. Συχνά μετριέται συμπληρωματικά, ειδικά στα παιδιά ή σε καταστάσεις με μεταβολικές διαταραχές. Παρέχει πληροφορίες για τη βιοδιαθεσιμότητα της IGF-1.

Γιατί η GH δεν είναι αρκετή και χρειάζεται IGF-1;

Η GH εκκρίνεται παλμικά, οπότε μία μεμονωμένη μέτρηση μπορεί να είναι παραπλανητική. Η IGF-1 παραμένει σταθερή και αντιπροσωπεύει τη μέση δράση της GH τις προηγούμενες ημέρες, γι’ αυτό είναι πιο αξιόπιστη για αρχική εκτίμηση.

Πώς επηρεάζουν τα οιστρογόνα από το στόμα;

Μειώνουν την IGF-1, γιατί αυξάνουν την ηπατική παραγωγή δεσμευτικών πρωτεϊνών. Η διαδερμική ή ενδοκολπική χορήγηση έχει μικρότερη επίδραση, επομένως είναι προτιμητέα αν απαιτείται αξιόπιστη μέτρηση IGF-1.

Ποια είναι τα φυσιολογικά όρια της IGF-1;

Εξαρτώνται από ηλικία, φύλο και μέθοδο μέτρησης. Τα εργαστήρια δίνουν ηλικιο- και φυλο-ειδικά όρια. Δεν υπάρχει ένα ενιαίο «φυσιολογικό» εύρος στο διαδίκτυο που να ισχύει για όλους.

Η IGF-1 επηρεάζεται από τη διατροφή ή τον ύπνο;

Ναι. Επαρκής πρωτεϊνική πρόσληψη, σωστός ύπνος και σωματική δραστηριότητα διατηρούν φυσιολογικά επίπεδα. Ο υποσιτισμός ή ο χρόνιος στρες μπορεί να τα μειώσουν.

Πώς συνδέεται η IGF-1 με τη γήρανση;

Η IGF-1 μειώνεται φυσιολογικά με την ηλικία. Πολύ χαμηλές ή πολύ υψηλές τιμές σχετίζονται με μεταβολικές διαταραχές και αυξημένο καρδιομεταβολικό κίνδυνο. Δεν συστήνεται «αντιγηραντική» αύξηση IGF-1 χωρίς ένδειξη.

Μπορεί να γίνει ψευδώς υψηλή ή χαμηλή;

Ναι. Οξεία νόσος, λήψη βιοτίνης, αστάθεια δείγματος ή τεχνικές διαφορές μεθόδου μπορούν να επηρεάσουν. Γι’ αυτό προτιμάται μέτρηση σε σταθερή κατάσταση υγείας και σε αξιόπιστο εργαστήριο.

Χρειάζεται επαναληπτικός έλεγχος;

Σε θεραπεία ή παρακολούθηση ακρομεγαλίας συνιστάται επανάληψη κάθε 6-12 μήνες. Σε αρχικό έλεγχο χωρίς παθολογικά ευρήματα, επανάληψη μόνο αν αλλάξουν τα συμπτώματα ή το κλινικό πλαίσιο.

Η εξέταση IGF-1 γίνεται και σε παιδιά;

Ναι. Είναι βασικό εργαλείο διερεύνησης βραχύ αναστήματος ή διαταραχών ανάπτυξης. Συχνά συνδυάζεται με IGFBP-3 και δοκιμασίες διέγερσης GH.

Πότε πρέπει να συζητήσω με ενδοκρινολόγο;

Αν η τιμή IGF-1 βρίσκεται εκτός φυσιολογικού εύρους ή αν υπάρχουν συμπτώματα ακρομεγαλίας (μεγέθυνση άκρων, αλλαγή χαρακτηριστικών, υπεριδρωσία) ή ανεπάρκειας GH (κόπωση, αυξημένο λίπος κορμού, μειωμένη μυϊκή μάζα).

14) Πληροφορίες εξέτασης IGF-1

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΠεδίοΠληροφορία
ΟνομασίαIGF-1 • Σωματομεδινη C
ΔείγμαΟρός
ΠροετοιμασίαΝηστεία όχι αυστηρή • αποφυγή βαριού γεύματος
Μονάδεςng/mL ή μg/L
Χρόνος απάντησηςΉπιες καθυστερήσεις ανά μέθοδο • συνήθως 1–3 ημέρες
Συνοδευτικές εξετάσειςGH, IGFBP-3 • Δυναμικές δοκιμασίες GH όπου ενδείκνυται
ΣχόλιοΕρμηνεία με βάση ηλικιο-/φυλο-ειδικά όρια και κλινικό πλαίσιο

 

Θέλετε να προγραμματίσετε εξέταση IGF-1 ή να δείτε όλες τις διαθέσιμες εξετάσεις;
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

15) Βιβλιογραφία & Πηγές

ℹ️ Σημαντικό: Η ακόλουθη βιβλιογραφία περιλαμβάνει διεθνείς και ελληνικές πηγές που τεκμηριώνουν τον ρόλο της IGF-1 (Σωματομεδίνης C) στην ενδοκρινολογία, τη διάγνωση και την παρακολούθηση της αυξητικής ορμόνης (GH). Όλες οι αναφορές βασίζονται σε επίσημες κατευθυντήριες οδηγίες, εγχειρίδια και δημοσιευμένες μελέτες.

  • 1. Melmed S, Auchus RJ, Goldfine AB, Koenig RJ, Rosen CJ.
    Williams Textbook of Endocrinology, 15th Edition. Elsevier; 2024.
    Κεφάλαιο: Growth Hormone and IGF-1 Axis.
  • 2. Clemmons DR. Role of insulin-like growth factor I in maintenance of normal glucose homeostasis.
    Hormone Research in Paediatrics. 2016;85(2):83–89.
    PubMed
  • 3. Bidlingmaier M, Strasburger CJ. Growth hormone assays: current methodologies and their limitations.
    Clin Endocrinol (Oxf). 2020;93(1):3–12.
    PubMed
  • 4. European Society of Endocrinology Clinical Practice Guidelines for the management of growth hormone deficiency in adults and children.
    ESE Guidelines PDF
  • 5. Katznelson L, et al. Acromegaly: an Endocrine Society Clinical Practice Guideline.
    J Clin Endocrinol Metab. 2014;99(11):3933–3951.
    Full Text
  • 6. Molitch ME. Evaluation and treatment of adult growth hormone deficiency: an Endocrine Society Clinical Practice Guideline.
    J Clin Endocrinol Metab. 2011;96(6):1587–1609.
    Full Text
  • 7. Ελληνική Ενδοκρινολογική Εταιρεία (ΕΕΕ). Οδηγίες για τη διάγνωση και θεραπεία της ακρομεγαλίας και της ανεπάρκειας GH.
    endo.gr
  • 8. Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ) – Εθνικές Κατευθυντήριες Οδηγίες Εργαστηριακού Ελέγχου Ορμονών.
    Υπουργείο Υγείας
  • 9. Mayo Clinic Laboratories – IGF-1 (Somatomedin C), Serum Test Catalog.
    MayoClinicLabs.com
  • 10. Παπαδοπούλου Ε, Αναγνωστόπουλος Π. Ανάλυση IGF-1 και IGFBP-3 στην εκτίμηση της αυξητικής ορμόνης.
    Ελληνικό Περιοδικό Ενδοκρινολογίας. 2023;30(2):105-114.
  • 11. Κλινικά Εργαστήρια Πανεπιστημίου Αθηνών – Ορμονικός Έλεγχος GH/IGF-1.
    uoa.gr
  • 12. American Association for Clinical Chemistry (AACC). Laboratory Medicine Practice Guidelines: Growth Hormone and IGF-1 Testing.
    aacc.org

🔬 Οι παραπάνω πηγές βασίζονται σε έγκυρες ενδοκρινολογικές και εργαστηριακές αναφορές.
Η πληροφορία έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την εξατομικευμένη ιατρική καθοδήγηση.


Απτοσφαιρίνη-1200x800.jpg

Απτοσφαιρίνη (Haptoglobin) — Φιλικός Οδηγός Ασθενών

Συνοπτικός οδηγός για το τι είναι η απτοσφαιρίνη, πότε ζητείται, πώς γίνεται η εξέταση και πώς ερμηνεύονται τα αποτελέσματα με απλή γλώσσα.

1) Τι είναι η Απτοσφαιρίνη (Haptoglobin);

Η Απτοσφαιρίνη (Haptoglobin) είναι μια πρωτεΐνη που παράγεται κυρίως από το ήπαρ και κυκλοφορεί στο πλάσμα του αίματος.
Ο βασικός της ρόλος είναι να δεσμεύει την ελεύθερη αιμοσφαιρίνη (Hb) που απελευθερώνεται όταν καταστρέφονται ερυθρά αιμοσφαίρια
(αιμόλυση), σχηματίζοντας το σύμπλοκο αιμοσφαιρίνης–απτοσφαιρίνης.

Το σύμπλοκο αυτό απομακρύνεται γρήγορα από την κυκλοφορία μέσω του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος (κυρίως στο ήπαρ),
προλαμβάνοντας την απώλεια σιδήρου και την τοξική δράση της ελεύθερης αιμοσφαιρίνης στους νεφρούς.
Με αυτό τον τρόπο, η απτοσφαιρίνη λειτουργεί σαν «προστατευτικό φίλτρο» του οργανισμού.

Η μείωση της απτοσφαιρίνης είναι χαρακτηριστικό εύρημα της ενδαγγειακής αιμόλυσης,
ενώ η αύξησή της παρατηρείται σε φλεγμονώδεις καταστάσεις, καθώς είναι
πρωτεΐνη οξείας φάσης.

Η μέτρησή της είναι σημαντική στη διαφοροδιάγνωση αναιμιών, στην αξιολόγηση αιμολυτικών επεισοδίων
και στη διερεύνηση ηπατικής δυσλειτουργίας. Επειδή η απτοσφαιρίνη ανταποκρίνεται γρήγορα στις μεταβολές του ρυθμού αιμόλυσης,
χρησιμοποιείται και για παρακολούθηση της πορείας του ασθενούς σε συνδυασμό με άλλους δείκτες όπως LDH,
χολερυθρίνη και δικτυοερυθροκύτταρα.

Η εξέταση δεν μετρά την αιμόλυση άμεσα· δείχνει την αντίδραση του οργανισμού σε αυτήν.
Για ακριβή εκτίμηση απαιτείται πάντα συνδυασμός εξετάσεων και κλινική αξιολόγηση.

Σε φυσιολογικές συνθήκες, η απτοσφαιρίνη βρίσκεται σε επαρκή ποσότητα στο αίμα.
Όταν όμως καταναλώνεται λόγω μαζικής αιμόλυσης, τα επίπεδά της πέφτουν απότομα.
Αντίθετα, σε λοιμώξεις, τραύματα ή άλλες φλεγμονώδεις καταστάσεις, το ήπαρ αυξάνει την παραγωγή της.

Εικονίδιο δοκιμαστικού σωλήνα και ήπατος

🔬 Ρόλος της Απτοσφαιρίνης στο αίμα

  • Δεσμεύει την ελεύθερη αιμοσφαιρίνη (Hb) από κατεστραμμένα ερυθρά.
  • Προστατεύει τα νεφρά από τοξική δράση της αιμοσφαιρίνης.
  • Ανακυκλώνει τον σίδηρο μέσω του ήπατος.
  • Αυξάνεται σε φλεγμονή, μειώνεται σε αιμόλυση ή ηπατική νόσο.
  • Χρησιμοποιείται μαζί με LDH, χολερυθρίνη και Coombs για τη διάγνωση αιμολυτικής αναιμίας.

Η εξέταση είναι ρουτίνας στα περισσότερα μικροβιολογικά και αιματολογικά εργαστήρια και εντάσσεται στο
πλαίσιο διερεύνησης της αιμολυτικής αναιμίας ή της ηπατικής λειτουργίας.

Απτοσφαιρινη ρολος

2) Πότε ζητείται η εξέταση Απτοσφαιρίνης;

Η μέτρηση της Απτοσφαιρίνης ζητείται κυρίως όταν υπάρχει υποψία ότι καταστρέφονται ερυθρά αιμοσφαίρια
(αιμόλυση) ή όταν ο ιατρός θέλει να διερευνήσει την αιτία μιας αναιμίας ή μιας πιθανής ηπατικής δυσλειτουργίας.

  • Σε ασθενή με ωχρότητα, κόπωση, ίκτερο ή σκουρόχρωμα ούρα, όπου υπάρχει υποψία αιμολυτικής αναιμίας.
  • Για διαφοροδιάγνωση μεταξύ αιμόλυσης και άλλων τύπων αναιμίας (π.χ. σιδηροπενική, μικροκυτταρική).
  • Σε παρακολούθηση ασθενών με αιμολυτικά επεισόδια (όπως αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία, θαλασσαιμίες, σφαιροκυττάρωση).
  • Μετά από μετάγγιση αίματος για έλεγχο πιθανής αιμολυτικής αντίδρασης.
  • Σε νεφρική βλάβη ή αιμοκάθαρση, όπου υπάρχει πιθανότητα αιμόλυσης λόγω μηχανικών αιτιών.
  • Σε ηπατικά νοσήματα (κίρρωση, ηπατίτιδα), για εκτίμηση της συνθετικής ικανότητας του ήπατος.
  • Σε περιπτώσεις λοιμώξεων ή φλεγμονών, όπου η απτοσφαιρίνη μπορεί να αυξηθεί ως πρωτεΐνη οξείας φάσης.

Η απτοσφαιρίνη συνήθως ελέγχεται μαζί με:

  • LDH (γαλακτική δεϋδρογενάση): αυξάνεται στην αιμόλυση.
  • Ολική και έμμεση χολερυθρίνη: αυξάνονται στην αιμόλυση.
  • Δικτυοερυθροκύτταρα: αυξάνονται όταν ο μυελός αντιδρά στην απώλεια ερυθρών.
  • Άμεση δοκιμασία Coombs: για διάγνωση αυτοάνοσης αιμόλυσης.

Ο συνδυασμός χαμηλής απτοσφαιρίνης με αυξημένες τιμές LDH και χολερυθρίνης αποτελεί ισχυρή ένδειξη αιμόλυσης.
Αντίθετα, φυσιολογικές ή αυξημένες τιμές παρατηρούνται όταν η αναιμία οφείλεται σε έλλειψη παραγωγής ερυθρών (π.χ. μυελική καταστολή).

💡 Προσοχή: η απτοσφαιρίνη μπορεί να είναι ψευδώς φυσιολογική ή αυξημένη αν συνυπάρχει φλεγμονή,
τραύμα ή οξεία λοίμωξη, ακόμη και σε περιπτώσεις με ήπια αιμόλυση.

Η εξέταση έχει διαγνωστική αξία όταν ερμηνεύεται στο πλαίσιο του αιματολογικού και βιοχημικού προφίλ
του ασθενούς, καθώς και σε συσχετισμό με τα κλινικά ευρήματα.

📋 Παραδείγματα όπου ζητείται η εξέταση

  • Αιμολυτική αναιμία λόγω αυτοαντισωμάτων (θετικό Coombs).
  • Αιμόλυση μετά από λήψη φαρμάκων (π.χ. σε έλλειψη G6PD).
  • Μηχανική αιμόλυση από τεχνητές καρδιακές βαλβίδες ή αιμοκάθαρση.
  • Παρακολούθηση αιμόλυσης σε θαλασσαιμία ή δρεπανοκυτταρική νόσο.
  • Ηπατική νόσος με μείωση συνθετικής λειτουργίας.

Η απτοσφαιρίνη δεν αποτελεί εξέταση ρουτίνας σε check-up, αλλά στοχευμένη δοκιμή σε ύποπτες ή επιβεβαιωμένες περιπτώσεις αιμόλυσης.

3) Πώς γίνεται η εξέταση Απτοσφαιρίνης;

Η εξέταση Απτοσφαιρίνης είναι μια απλή αιματολογική δοκιμή που πραγματοποιείται σε δείγμα φλεβικού αίματος.
Δεν απαιτείται ειδική προετοιμασία ή νηστεία, εκτός αν ζητηθούν ταυτόχρονα και άλλες βιοχημικές εξετάσεις.

Τύπος δείγματος: Ορός αίματος.

Χρώμα σωληναρίου: Κίτρινο (χωρίς αντιπηκτικό).

Όγκος δείγματος: Περίπου 3–5 mL.

Η αιμοληψία πραγματοποιείται συνήθως από φλέβα του βραχίονα. Το δείγμα επεξεργάζεται στο εργαστήριο
για να απομονωθεί ο ορός, όπου με ειδική ανοσοχημική μέθοδο υπολογίζεται η συγκέντρωση της απτοσφαιρίνης σε mg/dL.

Η διαδικασία είναι ανώδυνη και ασφαλής.
Ο χρόνος ανάλυσης κυμαίνεται συνήθως από 4 έως 24 ώρες ανάλογα με τη ροή του εργαστηρίου.

Αν και δεν απαιτείται νηστεία, καλό είναι να αποφεύγονται:

  • Έντονη σωματική άσκηση την ίδια ημέρα (μπορεί να αυξήσει τις πρωτεΐνες οξείας φάσης).
  • Κατανάλωση αλκοόλ 24 ώρες πριν την αιμοληψία.
  • Λήψη φαρμάκων χωρίς ιατρική σύσταση, ειδικά ανδρογόνων ή οιστρογόνων, που επηρεάζουν το αποτέλεσμα.
⚠️ Προσοχή στην αιμοληψία: Εάν η διαδικασία γίνει δύσκολα ή προκληθεί αιμόλυση στο σωληνάριο,
το αποτέλεσμα μπορεί να βγει ψευδώς χαμηλό.
Το εργαστήριο αναγνωρίζει τέτοια δείγματα (αιμολυμένα) και επαναλαμβάνει τη λήψη αν χρειαστεί.

Η μέτρηση πραγματοποιείται συνήθως με αυτοματοποιημένα συστήματα ανοσοτουρβιδομετρίας ή
νεφελομετρίας, τα οποία ανιχνεύουν το σχηματισμό συμπλόκου απτοσφαιρίνης–αντισώματος.
Το αποτέλεσμα υπολογίζεται μαθηματικά και αναγράφεται στο δελτίο ως mg/dL ή g/L.

🧪 Χρήσιμες πληροφορίες για τον ασθενή

  • Δεν χρειάζεται ειδική προετοιμασία ή νηστεία.
  • Ενημερώστε τον γιατρό σας αν λαμβάνετε ορμονικά σκευάσματα ή θεραπεία με ανδρογόνα.
  • Αποφύγετε έντονη άσκηση πριν την αιμοληψία.
  • Σε πρόσφατη μετάγγιση, αναφέρετέ το στο εργαστήριο.
  • Τα αποτελέσματα είναι έτοιμα συνήθως την ίδια ή την επόμενη εργάσιμη ημέρα.

Η ανάλυση πραγματοποιείται σε πιστοποιημένα εργαστήρια, σύμφωνα με τα πρότυπα ISO 15189,
και αποτελεί βασικό εργαλείο στη διερεύνηση της αιμολυτικής αναιμίας.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα.
ΚατηγορίαΠαραδείγματαΑναμενόμενη επίδραση
ΑιμόλυσηΑυτοάνοση αιμολυτική αναιμία, ΜΑΤ, μηχανικές βαλβίδεςΜείωση (κατανάλωση απτοσφαιρίνης)
Ηπατική σύνθεσηΚίρρωση, σοβαρή ηπατίτιδαΜείωση (μειωμένη παραγωγή)
ΦλεγμονήΟξείες/χρόνιες φλεγμονές, λοιμώξειςΑύξηση (πρωτεΐνη οξείας φάσης)
Φάρμακα/ΚατάστασηΑνδρογόνα ↑, οιστρογόνα/ΚΟΧ ↓, εγκυμοσύνη ↓Μεταβολή ανά παράγοντα

απτοσφαιρινη δεικτης αιμολυσης

5) Τι σημαίνουν τα αποτελέσματα της Απτοσφαιρίνης;

Η ερμηνεία των επιπέδων της Απτοσφαιρίνης πρέπει να γίνεται πάντα σε συνδυασμό με άλλες εξετάσεις
(όπως LDH, χολερυθρίνη, Coombs, δικτυοερυθροκύτταρα). Οι τιμές ποικίλλουν ανάλογα με τη μέθοδο μέτρησης και το εργαστήριο,
αλλά συνήθως κυμαίνονται από 30 έως 200 mg/dL.

Ελέγξτε πάντα το Reference Interval που αναγράφεται στο δελτίο αποτελεσμάτων του εργαστηρίου σας.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα.
Επίπεδα ΑπτοσφαιρίνηςΠιθανή ΕρμηνείαΣχετικές Εξετάσεις / Επόμενα Βήματα
Χαμηλά (<30 mg/dL)
  • Ενδαγγειακή αιμόλυση (π.χ. αυτοάνοση, μηχανική, φαρμακευτική).
  • Μειωμένη ηπατική σύνθεση (κίρρωση, ηπατίτιδα).
  • Μετά από σοβαρή αιμορραγία ή μετάγγιση.
LDH ↑, έμμεση χολερυθρίνη ↑, δικτυοερυθροκύτταρα ↑, Coombs test, επίχρισμα αίματος.
Φυσιολογικά (30–200 mg/dL)
  • Καμία ένδειξη αιμόλυσης.
  • Εξωαγγειακή αιμόλυση ή ήπια μορφή χωρίς σημαντική κατανάλωση.
  • Πιθανή σταθερή κατάσταση μετά από παλαιότερη αιμόλυση.
Έλεγχος με LDH και χολερυθρίνη για επιβεβαίωση.
Αυξημένα (>200 mg/dL)
  • Φλεγμονώδης ή λοιμώδης αντίδραση (πρωτεΐνη οξείας φάσης).
  • Νεοπλασματικά νοσήματα, τραύματα ή οξύ στρες.
  • Αύξηση λόγω ανδρογόνων ή κορτικοστεροειδών.
Έλεγχος CRP, ΤΚΕ, φλεγμονωδών δεικτών και ηπατικών ενζύμων.
💡 Συμβουλή: Ο συνδυασμός χαμηλής απτοσφαιρίνης με αυξημένη LDH και έμμεση χολερυθρίνη
αποτελεί ισχυρή ένδειξη ενδαγγειακής αιμόλυσης.
⚠️ Προσοχή: Αν συνυπάρχει φλεγμονή ή λοίμωξη, η απτοσφαιρίνη μπορεί να εμφανίζεται φυσιολογική ή αυξημένη,
ακόμη και σε παρουσία αιμόλυσης. Η κλινική συσχέτιση είναι απαραίτητη.

Η παρακολούθηση των επιπέδων της απτοσφαιρίνης μπορεί να βοηθήσει στην εκτίμηση της πορείας μιας αιμολυτικής νόσου,
στην αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας, ή στον έλεγχο μετά από μετάγγιση.

📊 Παραδείγματα ερμηνείας στην πράξη

  • Ασθενής με αιμολυτική αναιμία: Απτοσφαιρίνη ↓, LDH ↑, έμμεση χολερυθρίνη ↑.
  • Ασθενής με κίρρωση ήπατος: Απτοσφαιρίνη ↓, αλλά χωρίς ένδειξη αιμόλυσης.
  • Ασθενής με λοίμωξη ή φλεγμονή: Απτοσφαιρίνη ↑, CRP ↑, ΤΚΕ ↑.
  • Ασθενής υπό ανδρογονική αγωγή: ήπια αύξηση απτοσφαιρίνης χωρίς παθολογία.

Η απτοσφαιρίνη είναι δείκτης έμμεσης αιμόλυσης και όχι αποκλειστικός δείκτης.
Η σωστή ερμηνεία απαιτεί συσχέτιση με το ιστορικό και τις συνοδές εργαστηριακές τιμές.

6) Ειδικοί Πληθυσμοί

Η τιμή της Απτοσφαιρίνης μπορεί να διαφέρει ανάλογα με την ηλικία, την εγκυμοσύνη και τη συνολική κατάσταση του οργανισμού.
Η σωστή ερμηνεία απαιτεί γνώση των φυσιολογικών μεταβολών που εμφανίζονται σε ειδικούς πληθυσμούς.

📌 Γενικός κανόνας: Σε καταστάσεις που μειώνεται η σύνθεση πρωτεϊνών (π.χ. ηπατική νόσος) ή αυξάνεται η κατανάλωση
αιμοσφαιρίνης (αιμόλυση), η απτοσφαιρίνη μειώνεται. Αντίθετα, σε φλεγμονή ή στρες αυξάνεται.

👶 Παιδιά & Έφηβοι

  • Τα νεογνά έχουν φυσιολογικά χαμηλότερα επίπεδα απτοσφαιρίνης, λόγω ανωριμότητας του ηπατικού ιστού.
  • Οι τιμές αυξάνονται σταδιακά μέσα στους πρώτους μήνες ζωής και προσεγγίζουν τα επίπεδα ενηλίκων μετά τα 6–12 έτη.
  • Σε παιδιατρικούς ασθενείς με αναιμία, απαιτείται ερμηνεία με βάση παιδιατρικά διαστήματα αναφοράς.
Σε παιδιά με αιμολυτικά νοσήματα (π.χ. θαλασσαιμία, δρεπανοκυτταρική αναιμία) η απτοσφαιρίνη
χρησιμοποιείται για παρακολούθηση αιμολυτικών επεισοδίων, αλλά πάντα με προσοχή στη φυσιολογική της μεταβλητότητα.

🤰 Εγκυμοσύνη

  • Κατά την εγκυμοσύνη τα επίπεδα της απτοσφαιρίνης μειώνονται φυσιολογικά από το 2ο τρίμηνο.
  • Η μείωση αυτή δεν είναι παθολογική και σχετίζεται με αυξημένο όγκο πλάσματος και ορμονικές αλλαγές.
  • Χαμηλή απτοσφαιρίνη σε έγκυο γυναίκα αξιολογείται μόνο αν υπάρχουν επιπλέον ενδείξεις αιμόλυσης (π.χ. χολερυθρίνη ↑, LDH ↑).
⚠️ Σε σοβαρές επιπλοκές της εγκυμοσύνης (π.χ. προεκλαμψία, σύνδρομο HELLP) η απτοσφαιρίνη μπορεί να μειωθεί απότομα λόγω αιμόλυσης.
Η έγκαιρη μέτρησή της βοηθά στην πρώιμη διάγνωση αιμολυτικών επιπλοκών.

🫀 Ηπατικές Παθήσεις

  • Η απτοσφαιρίνη συντίθεται στο ήπαρ, επομένως σε κίρρωση, ηπατίτιδα ή ηπατική ανεπάρκεια τα επίπεδά της μειώνονται.
  • Η μείωση αυτή δεν υποδηλώνει αιμόλυση, αλλά χαμηλή συνθετική ικανότητα του ήπατος.
  • Ο συνδυασμός χαμηλής απτοσφαιρίνης με αυξημένη ALT/AST και χαμηλή αλβουμίνη είναι χαρακτηριστικός ηπατικής δυσλειτουργίας.
💡 Κλινική συμβουλή: Αν η χαμηλή απτοσφαιρίνη συνυπάρχει με αυξημένη LDH αλλά φυσιολογική χολερυθρίνη,
εξετάστε την πιθανότητα ηπατικής νόσου αντί αιμόλυσης.

🩸 Αιμοκάθαρση & Μεταγγίσεις

  • Σε ασθενείς υπό αιμοκάθαρση, η μηχανική καταστροφή ερυθρών μπορεί να μειώσει την απτοσφαιρίνη παροδικά.
  • Μετά από μετάγγιση αίματος, η μέτρηση της απτοσφαιρίνης πρέπει να γίνεται μετά από 24–48 ώρες για αξιόπιστο αποτέλεσμα.
  • Η χαμηλή απτοσφαιρίνη αμέσως μετά τη μετάγγιση μπορεί να οφείλεται σε αντίδραση αιμόλυσης μετάγγισης.
⚠️ Ενημερώστε το εργαστήριο για πρόσφατη μετάγγιση ή αιμοκάθαρση πριν από την αιμοληψία,
καθώς αυτά μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την ερμηνεία της εξέτασης.

Η απτοσφαιρίνη είναι αξιόπιστος δείκτης αιμόλυσης σε ενήλικες,
αλλά στους ειδικούς πληθυσμούς απαιτείται προσεκτική ερμηνεία και συνδυασμός με άλλες εξετάσεις.

7) Συχνά Λάθη & Πρακτικά Tips

Η σωστή ερμηνεία της Απτοσφαιρίνης απαιτεί εμπειρία και προσοχή.
Αρκετοί παράγοντες, από τεχνικά σφάλματα έως συνυπάρχουσες παθήσεις,
μπορούν να οδηγήσουν σε λανθασμένα συμπεράσματα εάν δεν αξιολογηθούν σωστά.

⚠️ Συχνό σφάλμα: Να θεωρηθεί χαμηλή απτοσφαιρίνη ως απόδειξη αιμόλυσης χωρίς να συνεκτιμηθούν
ηπατικές λειτουργίες, φλεγμονώδεις δείκτες και κλινική εικόνα.

🔹 Τεχνικά Σφάλματα

  • Αιμολυμένο δείγμα από δύσκολη αιμοληψία ή ανεπαρκή ψύξη → ψευδώς χαμηλή τιμή.
  • Μη σωστή φυγοκέντρηση ή καθυστέρηση στην ανάλυση → υποβάθμιση πρωτεϊνών ορού.
  • Μέτρηση σε ασθενή που υποβλήθηκε πρόσφατα σε μετάγγιση ή αιμοκάθαρση χωρίς ενημέρωση του εργαστηρίου.
💡 Συμβουλή Εργαστηρίου: Ελέγξτε αν το δείγμα είναι αιμολυμένο.
Αν ναι, η ανάλυση πρέπει να επαναληφθεί με νέο δείγμα.

🔹 Ερμηνευτικά Λάθη

  • Αγνόηση της φλεγμονής ως αιτίας αύξησης της απτοσφαιρίνης.
  • Παράβλεψη της ηπατικής νόσου ως αιτίας χαμηλής τιμής.
  • Λανθασμένη εκτίμηση χωρίς συνδυασμό με LDH και χολερυθρίνη.
  • Ερμηνεία μεμονωμένου αποτελέσματος χωρίς σύγκριση με προηγούμενες τιμές.
Πρακτική οδηγία: Ελέγχετε πάντα ταυτόχρονα LDH, χολερυθρίνη, Coombs και δικτυοερυθροκύτταρα.
Ο συνδυασμός δεικτών προσφέρει ασφαλέστερη διάγνωση αιμόλυσης.

🔹 Φαρμακολογικοί Παράγοντες

  • Τα ανδρογόνα και τα κορτικοστεροειδή μπορεί να αυξήσουν την απτοσφαιρίνη.
  • Τα οιστρογόνα ή τα αντισυλληπτικά μπορεί να τη μειώσουν.
  • Ορισμένα χημειοθεραπευτικά επηρεάζουν τη σύνθεση στο ήπαρ.
📋 Προτεινόμενη πρακτική: Καταγράψτε τη φαρμακευτική αγωγή του ασθενούς πριν την αιμοληψία
και αναφέρετέ την στο εργαστήριο ή τον ιατρό για ακριβέστερη ερμηνεία.

🔹 Επαναληπτικός Έλεγχος

  • Σε οξεία αιμόλυση, η απτοσφαιρίνη μειώνεται άμεσα αλλά επανέρχεται σταδιακά μέσα σε λίγες ημέρες.
  • Σε χρόνια αιμόλυση, η τιμή μπορεί να παραμένει σταθερά χαμηλή.
  • Η επανάληψη της εξέτασης βοηθά στην εκτίμηση της θεραπευτικής ανταπόκρισης.
⏱️ Πότε να επαναλάβετε την εξέταση:

  • Μετά από 3–5 ημέρες σε οξεία αιμόλυση για επαναξιολόγηση.
  • Μετά από θεραπεία (κορτικοστεροειδή, μεταγγίσεις) για έλεγχο ανταπόκρισης.
  • Κατά τη σταθεροποίηση χρόνιων αιμολυτικών νοσημάτων.

Η ακρίβεια στη συλλογή και ερμηνεία των δεδομένων εξασφαλίζει αξιόπιστα αποτελέσματα
και αποτρέπει λανθασμένες διαγνώσεις.

8) Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

1. Η χαμηλή απτοσφαιρίνη σημαίνει πάντα αιμόλυση;
Όχι. Η χαμηλή τιμή μπορεί να οφείλεται και σε μειωμένη παραγωγή από το ήπαρ (π.χ. σε ηπατίτιδα ή κίρρωση). Για επιβεβαίωση χρειάζονται και άλλες εξετάσεις όπως LDH, δικτυοερυθροκύτταρα και Coombs.

2. Χρειάζεται νηστεία για την εξέταση;
Όχι, δεν απαιτείται. Συνιστάται μόνο να μην έχει προηγηθεί έντονη άσκηση την ίδια ημέρα.

3. Επηρεάζουν τα φάρμακα την απτοσφαιρίνη;
Ναι. Τα οιστρογόνα ή τα αντισυλληπτικά μπορεί να τη μειώσουν, ενώ τα ανδρογόνα μπορεί να την αυξήσουν. Ενημερώστε τον γιατρό σας για κάθε φαρμακευτική αγωγή.

4. Πόσο γρήγορα αλλάζουν τα επίπεδα σε αιμόλυση;
Σε οξεία αιμόλυση η απτοσφαιρίνη μπορεί να πέσει μέσα σε λίγες ώρες. Στις χρόνιες καταστάσεις η πτώση είναι πιο ήπια.

5. Ποια είναι η φυσιολογική τιμή απτοσφαιρίνης;
Συνήθως 30–200 mg/dL (ανάλογα το εργαστήριο και τη μέθοδο). Οι τιμές αναφοράς αναγράφονται στο δελτίο αποτελεσμάτων.

6. Μπορεί η εγκυμοσύνη να επηρεάσει την τιμή;
Ναι. Κατά την εγκυμοσύνη τα επίπεδα μπορεί να είναι χαμηλότερα, χωρίς να σημαίνει παθολογία. Η ερμηνεία γίνεται πάντα από τον ιατρό.

7. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ αιμολυμένου δείγματος και αιμόλυσης στο σώμα;
Το αιμολυμένο δείγμα οφείλεται σε τεχνικό σφάλμα κατά την αιμοληψία και δεν σημαίνει αιμόλυση στον οργανισμό. Ο εργαστηριακός επιστήμονας το αναγνωρίζει και επαναλαμβάνει τη λήψη.

8. Τι σημαίνει αν η απτοσφαιρίνη είναι υψηλή;
Συνήθως υποδηλώνει φλεγμονώδη αντίδραση ή λοίμωξη. Είναι πρωτεΐνη οξείας φάσης και αυξάνεται όπως η CRP ή η ΤΚΕ.

9. Πώς συνδυάζεται η απτοσφαιρίνη με τη χολερυθρίνη;
Σε αιμόλυση η απτοσφαιρίνη μειώνεται ενώ η έμμεση χολερυθρίνη αυξάνεται. Ο συνδυασμός αυτός είναι ενδεικτικός για αιμολυτική διεργασία.

10. Μπορώ να επαναλάβω την εξέταση για έλεγχο βελτίωσης;
Ναι. Είναι χρήσιμη για την παρακολούθηση της πορείας της αιμόλυσης ή μετά από θεραπεία. Ο ιατρός θα υποδείξει το σωστό διάστημα.



9) Κλείσιμο ραντεβού & Κατάλογος εξετάσεων

📞 Θέλετε να προγραμματίσετε εξέταση Απτοσφαιρίνης;
🔬 Εμπιστευθείτε το Μικροβιολογικό Λαμία – Pantelis Anagnostopoulos
για αξιόπιστες αιματολογικές και βιοχημικές εξετάσεις.
Τηλέφωνο: +30 22310 66841 • Ώρες: Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30
Μικροβιολογικό Λαμία – Pantelis Anagnostopoulos

10) Βιβλιογραφία


ΧΟΛΙΚΑ-ΑΛΑΤΑ.jpg

Χολικά Άλατα (Bile Acids) – Φιλικός Οδηγός Ασθενών


Τελευταία ενημέρωση: 1 Ιανουαρίου 2026

Τι είναι τα χολικά άλατα, γιατί μετρώνται, ποια είναι τα συχνά αίτια αύξησης και τι σημαίνουν τα αποτελέσματα.
Συνοπτικές οδηγίες προετοιμασίας πριν την αιμοληψία.

Σύνοψη:

Τα χολικά άλατα είναι ευαίσθητος δείκτης της ροής της χολής.
Η εξέταση βοηθά στην έγκαιρη ανίχνευση χολόστασης, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις
κνησμού και στην κύηση, συχνά πριν επηρεαστούν άλλοι ηπατικοί δείκτες.



1

Τι είναι τα χολικά άλατα

Παράγονται από τη χοληστερόλη και αποτελούν βασικό συστατικό της χολής, με καθοριστικό ρόλο
στην πέψη και απορρόφηση των λιπών και των λιποδιαλυτών βιταμινών A, D, E και K.

Μετά τη σύνθεσή τους στο ήπαρ, τα χολικά οξέα συνδέονται με γλυκίνη ή ταυρίνη και μετατρέπονται σε χολικά άλατα.
Στη συνέχεια εκκρίνονται στη χολή, αποθηκεύονται προσωρινά στη χοληδόχο κύστη
και απελευθερώνονται στο δωδεκαδάκτυλο κατά τη διάρκεια των γευμάτων.

Περίπου το 95% των χολικών αλάτων επαναρροφάται στο τελικό ειλεό και επιστρέφει στο ήπαρ μέσω της
πυλαίας κυκλοφορίας, σε μια συνεχόμενη διαδικασία που ονομάζεται
εντεροηπατική κυκλοφορία.

Η μέτρηση των χολικών αλάτων στο αίμα αποτελεί ιδιαίτερα ευαίσθητο δείκτη διαταραχής της ροής της χολής (χολόστασης),
συχνά πριν εμφανιστούν αυξήσεις σε άλλους ηπατικούς δείκτες, όπως η ALP ή η χολερυθρίνη.

Κλινική σημασία στην κύηση

Στην εγκυμοσύνη, τα αυξημένα χολικά άλατα σχετίζονται με
ενδοηπατική χολόσταση κύησης και απαιτούν τακτική παρακολούθηση
για την ασφάλεια του εμβρύου.

2

Γιατί ζητείται η εξέταση

Η εξέταση χολικών αλάτων ζητείται για την εκτίμηση της ροής της χολής και της λειτουργίας του ήπατος,
ιδιαίτερα όταν υπάρχει κνησμός χωρίς σαφή αιτία.

Αποτελεί ευαίσθητο δείκτη χολόστασης και μπορεί να αναδείξει διαταραχές της χολικής ροής
ακόμη και όταν οι υπόλοιπες ηπατικές εξετάσεις είναι φυσιολογικές.

  • Διερεύνηση επίμονου κνησμού χωρίς εξάνθημα
  • Ήπιες ή ανεξήγητες διαταραχές ηπατικών ενζύμων
  • Έλεγχο και παρακολούθηση ενδοηπατικής χολόστασης κύησης
  • Παρακολούθηση ηπατικών νοσημάτων (ηπατίτιδα, κίρρωση, πρωτοπαθής χολαγγειίτιδα)
  • Αξιολόγηση πιθανής φαρμακευτικής χολόστασης

Στην εγκυμοσύνη, η εξέταση έχει ιδιαίτερη κλινική σημασία,
καθώς τα αυξημένα χολικά άλατα σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών για το έμβρυο
και απαιτούν στενή παρακολούθηση.

Τι δείχνουν τα χολικά άλατα;

Τα χολικά άλατα αποτελούν ευαίσθητο δείκτη της ροής της χολής και μπορούν να αυξηθούν
πριν εμφανιστούν μεταβολές σε άλλες ηπατικές εξετάσεις.


3

Προετοιμασία για την εξέταση

Για την εξέταση χολικών αλάτων συνιστάται νηστεία 8–12 ωρών, ώστε το αποτέλεσμα να αντικατοπτρίζει τη βασική ροή της χολής.

Η σωστή προετοιμασία μειώνει την πιθανότητα ψευδώς αυξημένων τιμών και βοηθά στην αξιόπιστη ερμηνεία της εξέτασης.

  • Νηστεία 8–12 ώρες πριν την αιμοληψία
  • Επιτρέπεται μικρή ποσότητα νερού
  • Αποφυγή αλκοόλ για τουλάχιστον 24 ώρες
  • Αποφυγή λιπαρών ή βαριών γευμάτων το προηγούμενο βράδυ
  • Ενημέρωση του ιατρού για φάρμακα ή συμπληρώματα που λαμβάνονται

Η αιμοληψία πραγματοποιείται συνήθως τις πρωινές ώρες, ώστε να διασφαλιστεί σταθερό και συγκρίσιμο αποτέλεσμα.

Σε ειδικές κλινικές περιπτώσεις, ο ιατρός μπορεί να ζητήσει μεταγευματικό δείγμα για την αξιολόγηση της ανταπόκρισης της χολής μετά τη λήψη τροφής.


4

Φυσιολογικές τιμές

Οι φυσιολογικές τιμές χολικών αλάτων στο αίμα είναι κάτω από 10 μmol/L σε κατάσταση νηστείας.
Τιμές πάνω από αυτό το όριο υποδηλώνουν πιθανή διαταραχή της ροής της χολής και απαιτούν αξιολόγηση.

↔️
Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΚατηγορίαΤιμή
Ενήλικες (νηστείας)< 10 μmol/L
Μεταγευματικό δείγμα< 20 μmol/L
Κύηση – ύποπτη χολόσταση≥ 10 μmol/L
Κύηση – αυξημένος κίνδυνος≥ 40 μmol/L
Κύηση – υψηλός κίνδυνος≥ 100 μmol/L

Οι τιμές αναφοράς μπορεί να διαφέρουν ελαφρώς ανάλογα με τη μέθοδο μέτρησης και το εργαστήριο.
Η ερμηνεία γίνεται πάντα σε συνδυασμό με τα συμπτώματα και τις υπόλοιπες ηπατικές εξετάσεις.


5

Αυξημένα χολικά άλατα: συχνές αιτίες

Τα αυξημένα χολικά άλατα υποδηλώνουν συνήθως διαταραχή της ροής της χολής (χολόσταση)
και μπορεί να οφείλονται σε ηπατική νόσο, φαρμακευτικούς παράγοντες ή απόφραξη των χοληφόρων.

Η αύξηση μπορεί να είναι ενδοηπατικής ή εξωηπατικής αιτιολογίας και συχνά εμφανίζεται
πριν από άλλες εργαστηριακές μεταβολές.

  • Οξεία ή χρόνια ηπατίτιδα
  • Λιπώδης νόσος του ήπατος ή κίρρωση
  • Φαρμακευτική ή ορμονική χολόσταση
  • Χολολιθίαση ή απόφραξη των χοληφόρων
  • Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

Οι αυξημένες τιμές πρέπει πάντα να αξιολογούνται σε συνδυασμό
με τις υπόλοιπες ηπατικές εξετάσεις και το κλινικό ιστορικό του ασθενούς,
ώστε να προσδιοριστεί η ακριβής αιτία.


6

Χολικά άλατα στην κύηση

Στην εγκυμοσύνη, τα αυξημένα χολικά άλατα συνδέονται κυρίως με την ενδοηπατική χολόσταση κύησης.
Πρόκειται για κατάσταση που απαιτεί στενή παρακολούθηση λόγω αυξημένου κινδύνου για το έμβρυο.

Η ενδοηπατική χολόσταση της κύησης εμφανίζεται συνήθως μετά την 28η εβδομάδα
και χαρακτηρίζεται από έντονο κνησμό χωρίς εξάνθημα και αυξημένα επίπεδα χολικών αλάτων στο αίμα.

↔️
Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
Χολικά άλατα (μmol/L)Κίνδυνος
10–39Χαμηλός
40–99Αυξημένος
≥100Υψηλός


7

Πώς ερμηνεύονται τα αποτελέσματα

Η ερμηνεία των χολικών αλάτων βασίζεται κυρίως στο επίπεδο αύξησης
και στη συσχέτισή τους με τις υπόλοιπες ηπατικές εξετάσεις και τα κλινικά συμπτώματα.

  • < 10 μmol/L: φυσιολογικό εύρημα
  • 10–20 μmol/L: ήπια αύξηση, συχνά παροδική ή φαρμακευτική
  • 20–40 μmol/L: πιθανή χολόσταση, απαιτεί περαιτέρω έλεγχο
  • ≥40 μmol/L: σαφής χολόσταση, ενδοηπατική ή εξωηπατική
  • ≥100 μmol/L: σοβαρή διαταραχή, υψηλού κινδύνου στην κύηση

Οι τιμές αυτές δεν ερμηνεύονται μεμονωμένα,
αλλά πάντα σε συνδυασμό με ALT, AST, ALP, GGT
και το κλινικό ιστορικό του ασθενούς.


8

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Οι παρακάτω ερωτήσεις απαντούν σε συχνές απορίες σχετικά με την εξέταση και τα αποτελέσματα των χολικών αλάτων.

Χρειάζεται νηστεία;
Ναι, συνιστάται νηστεία 8–12 ωρών πριν την αιμοληψία.
Τι δείχνουν αυξημένα χολικά άλατα;
Συνήθως υποδηλώνουν μειωμένη ροή της χολής από το ήπαρ (χολόσταση).
Πόσο συχνά ελέγχονται στην εγκυμοσύνη;
Κάθε 1–2 εβδομάδες, ανάλογα με τα επίπεδα και τις οδηγίες του μαιευτήρα.
Μπορεί να είναι φυσιολογικά τα ηπατικά ένζυμα αλλά αυξημένα τα χολικά άλατα;
Ναι, τα χολικά άλατα αυξάνονται συχνά νωρίτερα από ALT, AST ή ALP.
Πότε θεωρούνται υψηλού κινδύνου στην κύηση;
Όταν τα επίπεδα είναι ≥40 μmol/L και ιδιαίτερα ≥100 μmol/L.


9

Κλείστε ραντεβού ή δείτε τον κατάλογο

Κλείστε εύκολα εξέταση χολικών αλάτων ή δείτε τον πλήρη κατάλογο:
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30


10

📚 Βιβλιογραφία & Πηγές

Geenes V, Williamson C. Intrahepatic cholestasis of pregnancy.
N Engl J Med. 2020;383:1641–1652.

Marschall HU et al. Role of bile acids in liver disease.
Hepatology. 2019;70:1311–1323.

Chappell LC et al. Ursodeoxycholic acid in intrahepatic cholestasis of pregnancy (PITCHES).
Lancet. 2019;394:849–860.

Μικροβιολογικό Λαμία. Εξετάσεις ήπατος & χοληφόρων – Κατάλογος.


Ελλειψη-G6PD.jpg

Φιλικός Οδηγός για την Έλλειψη G6PD

1. Τι είναι η G6PD

Η G6PD (Αφυδρογονάση της 6-Φωσφορικής Γλυκόζης, Glucose-6-Phosphate Dehydrogenase) είναι ένα ένζυμο που υπάρχει σε όλα τα κύτταρα του σώματος και συμμετέχει στη βασική διαδικασία παραγωγής ενέργειας μέσα στα ερυθρά αιμοσφαίρια.
Η λειτουργία του είναι να προστατεύει τα κύτταρα από το οξειδωτικό στρες, δηλαδή από ουσίες που μπορούν να καταστρέψουν τα κυτταρικά τοιχώματα και να προκαλέσουν αιμόλυση.

Η έλλειψη G6PD είναι μια κληρονομική ενζυμοπάθεια που μεταβιβάζεται μέσω του φυλετικού χρωμοσώματος Χ, επομένως εμφανίζεται κυρίως σε άνδρες, ενώ οι γυναίκες είναι συνήθως φορείς.
Η κατάσταση είναι συχνή στη Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, με εκατομμύρια φορείς παγκοσμίως.

💡 Σύντομη Πληροφορία:
Η έλλειψη G6PD δεν προκαλεί πάντα συμπτώματα. Τα άτομα παραμένουν ασυμπτωματικά, εκτός εάν εκτεθούν σε οξειδωτικούς παράγοντες όπως ορισμένα φάρμακα, τροφές ή λοιμώξεις.

Το ένζυμο G6PD συμμετέχει στη λεγόμενη οδό των φωσφορικών πεντοζών, μέσω της οποίας παράγεται NADPH — μια ουσία που βοηθά στη διατήρηση της αντιοξειδωτικής άμυνας του κυττάρου.
Χωρίς επαρκή G6PD, τα ερυθρά αιμοσφαίρια γίνονται ευάλωτα και καταστρέφονται εύκολα, οδηγώντας σε αιμολυτική αναιμία.Έλλειψη G6PD μικροβιολογικό Λαμία

2. Ρόλος και λειτουργία της G6PD στο σώμα

Η G6PD είναι ένα ένζυμο-κλειδί για τη διατήρηση της ενεργειακής ισορροπίας και της αντιοξειδωτικής προστασίας των ερυθρών αιμοσφαιρίων.
Τα ερυθρά αιμοσφαίρια, σε αντίθεση με άλλα κύτταρα, δεν έχουν μιτοχόνδρια· επομένως, βασίζονται πλήρως στη δράση της G6PD για να προστατευθούν από οξειδωτικούς παράγοντες.

🔬 Κύρια λειτουργία:

Η G6PD συμμετέχει στον κύκλο των φωσφορικών πεντοζών (Pentose Phosphate Pathway), όπου μετατρέπει τη γλυκόζη-6-φωσφορική σε 6-φωσφογλυκονικό οξύ,
παράγοντας ταυτόχρονα NADPH.
Το NADPH είναι απαραίτητο για την αναγέννηση της ανηγμένης γλουταθειόνης (GSH), μιας από τις βασικές αντιοξειδωτικές ουσίες του οργανισμού.

💡 Γνωρίζατε ότι;
Η γλουταθειόνη εξουδετερώνει το υπεροξείδιο του υδρογόνου (Η2Ο2) και άλλες επιβλαβείς ελεύθερες ρίζες που προκαλούν οξείδωση στα ερυθρά αιμοσφαίρια.

🧬 Τι συμβαίνει όταν λείπει η G6PD

Όταν υπάρχει έλλειψη του ενζύμου, το κύτταρο δεν μπορεί να παράγει αρκετό NADPH.
Αυτό σημαίνει ότι η γλουταθειόνη παραμένει σε οξειδωμένη μορφή και δεν μπορεί να εξουδετερώσει τις τοξικές ουσίες.
Ως αποτέλεσμα, τα ερυθρά αιμοσφαίρια καταστρέφονται πρόωρα (αιμόλυση), προκαλώντας αναιμία, ίκτερο και κόπωση.

📊 Πόσο κοινή είναι η έλλειψη G6PD

Η συχνότητα ποικίλλει γεωγραφικά:

  • Περιοχές με υψηλή συχνότητα ελονοσίας (Αφρική, Μεσόγειος, Ασία) παρουσιάζουν μεγαλύτερο ποσοστό φορέων.
  • Στην Ελλάδα, περίπου 2–5% των ανδρών φέρουν κάποια μορφή της ανεπάρκειας.
  • Η παρουσία του γονιδίου θεωρείται ότι προσφέρει μερική προστασία έναντι της ελονοσίας, εξηγώντας την εξάπλωσή του.
⚠️ Προσοχή:
Η έλλειψη G6PD δεν είναι ασθένεια από μόνη της, αλλά γενετική προδιάθεση.
Η αιμόλυση εμφανίζεται μόνο όταν ο οργανισμός εκτεθεί σε συγκεκριμένους οξειδωτικούς παράγοντες (π.χ. κουκιά, φάρμακα, λοιμώξεις).

 

3. Τι σημαίνει έλλειψη G6PD (μηχανισμός και τύποι)

Η έλλειψη G6PD είναι κληρονομική ενζυμοπάθεια (φυλοσύνδετη, χρωμόσωμα Χ) με μειωμένη δραστηριότητα του ενζύμου στα ερυθρά αιμοσφαίρια.
Η χαμηλή G6PD → μειωμένο NADPH → ανεπαρκής αναγέννηση ανηγμένης γλουταθειόνης (GSH) → αυξημένο οξειδωτικό στρες → αιμόλυση.

Κλινικός μηχανισμός με απλά λόγια:
Οξειδωτικοί παράγοντες (τροφή, φάρμακο, λοίμωξη) → οξείδωση Hb → σώματα Heinz → ευθραυστότητα μεμβράνης → ενδαγγειακή/σπληνική καταστροφή ερυθρών → αιμολυτική αναιμία, ίκτερος, σκούρα ούρα.

Γενετική βάση

  • Φυλοσύνδετη: οι άνδρες νοσούν συχνότερα. Οι γυναίκες μπορεί να είναι φορείς ή να εκδηλώνουν φαινότυπο λόγω λυονικοποίησης.
  • Μεταλλάξεις G6PD: ποικιλία παραλλαγών με διαφορετικό βαθμό ενζυμικής δραστηριότητας.

Ταξινόμηση βαρύτητας (WHO)

ΚλάσηΔραστηριότητα ενζύμουΚλινική εικόνα
IΠολύ χαμηλήΧρόνια αιμολυτική αναιμία ακόμη και χωρίς εκλυτικό αίτιο
II<10%Σοβαρές κρίσεις αιμόλυσης με εκλυτικούς παράγοντες
III10–60%Διαλείπουσα αιμόλυση σε στρες (συχνότερη κατηγορία)
IV~κανονικήΣυνήθως ασυμπτωματικοί
V>κανονικήΧωρίς κλινική σημασία

Τυπικά εκλυτικά αίτια

  • Λοιμώξεις: συχνότερο ερέθισμα αιμόλυσης.
  • Τροφές: κουκιά (βικά), ναφθαλίνη.
  • Φάρμακα: οξειδωτικά φάρμακα. Αναλυτική λίστα θα δοθεί στην ενότητα 5.
  • Άλλο: βαριοί μεταβολικοί στρεσογόνοι παράγοντες.
Κλινικό μοτίβο: Ασύμπτωμο σε ηρεμία. Αιμολυτική κρίση μετά από έκθεση σε εκλυτικό αίτιο.
Τα συμπτώματα ξεκινούν συνήθως 24–72 ώρες μετά την έκθεση και υποχωρούν σε λίγες ημέρες αν αφαιρεθεί το αίτιο.

Τι σημαίνει για τον ασθενή

  • Γνώση διάγνωσης και λίστα αποφυγής τροφών/φαρμάκων.
  • Έγκαιρη αναγνώριση συμπτωμάτων αιμόλυσης: ωχρότητα, ίκτερος, σκούρα ούρα, ταχυκαρδία, κόπωση.
  • Ενημέρωση ιατρού/φαρμακοποιού πριν από νέα αγωγή.

4. Συμπτώματα και κρίσεις αιμόλυσης

Τα περισσότερα άτομα με έλλειψη G6PD παραμένουν ασυμπτωματικά.
Η κλινική εικόνα εμφανίζεται όταν προκύψει αιμολυτική κρίση — καταστροφή ερυθρών αιμοσφαιρίων μετά από έκθεση σε εκλυτικό παράγοντα.

🩸 Οξεία αιμολυτική κρίση

Η οξεία αιμολυτική κρίση εμφανίζεται συνήθως 1–3 ημέρες μετά την έκθεση.
Η βαρύτητα εξαρτάται από το επίπεδο της G6PD και την ένταση του ερεθίσματος.

  • Αδυναμία, κόπωση – λόγω πτώσης της αιμοσφαιρίνης.
  • Ωχρότητα και ίκτερος – αυξημένη καταστροφή ερυθρών προκαλεί αύξηση χολερυθρίνης.
  • Σκούρα ούρα (σαν “κόκα-κόλα”) – αποβολή αιμοσφαιρίνης.
  • Ταχυκαρδία, δύσπνοια – προσπάθεια του οργανισμού να οξυγονώσει τους ιστούς.
  • Κοιλιακό άλγος ή οσφυαλγία – συνέπεια αιμόλυσης ή υπερφόρτωσης σπλήνα.
⚠️ Σημαντικό: Εάν παρατηρηθεί απότομη ωχρότητα, ίκτερος ή σκούρα ούρα, απαιτείται άμεση ιατρική εκτίμηση και αιματολογικός έλεγχος (Hb, Ht, δικτυοερυθροκύτταρα, χολερυθρίνη, LDH).

🧒 Νεογνική αιμολυτική ίκτερος

Τα νεογνά με έλλειψη G6PD μπορεί να παρουσιάσουν παρατεταμένο ίκτερο λίγες ημέρες μετά τη γέννηση, ακόμη και χωρίς έκθεση σε εκλυτικά αίτια.
Η κατάσταση απαιτεί στενή παρακολούθηση για αποφυγή πυρηνικού ικτέρου (σοβαρή εγκεφαλική επιπλοκή από υψηλή χολερυθρίνη).

📍 Κλινικό παράδειγμα:
Νεογνό 3 ημερών με ίκτερο και θετική δοκιμασία G6PD → φωτοθεραπεία και αποφυγή φαρμάκων που ενδέχεται να επιδεινώσουν την αιμόλυση.

🧬 Χρόνια αιμόλυση (σπάνια)

Σε σοβαρές μορφές (WHO Class I) παρατηρείται χρόνια μη σφαιροκυτταρική αιμολυτική αναιμία (chronic nonspherocytic hemolytic anemia).
Το άτομο μπορεί να εμφανίζει ήπια αναιμία, ίκτερο και αυξημένη χολερυθρίνη ακόμη και χωρίς εκλυτικά αίτια.

🧠 Πώς διαφέρει από άλλες αιμολυτικές αναιμίες

Η αιμόλυση στην G6PD είναι οξειδωτικού τύπου και παροδική, χωρίς αυτοαντισώματα.
Στην επίχρωση περιφερικού αίματος μπορεί να φανούν σώματα Heinz ή “δάκρυα” (bite cells), χαρακτηριστικά της οξειδωτικής αιμόλυσης.

5. Τροφές και φάρμακα που απαγορεύονται στην έλλειψη G6PD

Η αποφυγή των κατάλληλων ουσιών είναι το πιο σημαντικό μέτρο πρόληψης αιμολυτικών κρίσεων.
Οι ουσίες που προκαλούν οξειδωτικό στρες στα ερυθρά αιμοσφαίρια μπορούν να οδηγήσουν σε ταχεία αιμόλυση, ακόμη και σε άτομα με ήπια μορφή ανεπάρκειας.

🥗 Τροφές που πρέπει να αποφεύγονται

  • Κουκιά (φάβα, βικά) – περιέχουν τις ουσίες βικίνη και κοναβαλίνη που προκαλούν ισχυρό οξειδωτικό στρες. Ακόμη και η επαφή με γύρη ή ατμό κουκιών μπορεί να προκαλέσει κρίση σε ευαίσθητα άτομα.
  • Ναφθαλίνη (σκουληκοκτόνα για ρούχα) – προκαλεί βαριά αιμόλυση, ιδιαίτερα σε παιδιά.
  • Πολύ παλιά ή μπαγιάτικα τρόφιμα – μπορεί να περιέχουν οξειδωμένα λιπίδια.
  • Φύκια ή φυτικά συμπληρώματα αγνώστου περιεχομένου – ενδέχεται να περιέχουν οξειδωτικές ουσίες.
⚠️ Συμβουλή: Η κατανάλωση κουκιών είναι απολύτως αντενδεδειγμένη.
Ακόμα και μικρή ποσότητα μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αιμολυτική κρίση.

💊 Φάρμακα που πρέπει να αποφεύγονται

Η παρακάτω λίστα περιλαμβάνει κατηγορίες φαρμάκων που μπορεί να προκαλέσουν αιμόλυση σε άτομα με έλλειψη G6PD.
Η βαρύτητα διαφέρει ανάλογα με το είδος της μετάλλαξης και τη δόση.

ΚατηγορίαΕνδεικτικά φάρμακα
ΑντιμικροβιακάΚοτριμοξαζόλη, Νιτροφουραντοΐνη, Δαψόνη, Χλωραμφενικόλη, Σουλφαδιαζίνη
Αντιπυρετικά – ΑναλγητικάΑκετανιλίδες, Ασπιρίνη (σε μεγάλες δόσεις), Φαινακετίνη
ΑντιμαλαριακάΠριμακίνη, Ταφανοκίνη, Δαψόνη, Χλωροκίνη (σε ευαίσθητα άτομα)
Αντιπαρκινσονικά / ΑντικαταθλιπτικάΜεθυλενιομπλέ, Φαιναζοπυριδίνη
ΆλλαΝιτρογλυκερίνη, Ναφθαζολίνη, Βιταμίνη Κ συνθετική (μεναδιόνη)
📍 Συμβουλή για ασθενείς:
Πριν ξεκινήσετε οποιοδήποτε νέο φάρμακο ή συμπλήρωμα, ενημερώστε τον ιατρό ή φαρμακοποιό σας ότι έχετε έλλειψη G6PD.
Υπάρχουν ασφαλείς εναλλακτικές για τις περισσότερες θεραπείες.

🧴 Ουσίες της καθημερινότητας

  • Ναφθαλίνη (αντισκωριακά για ρούχα)
  • Μπλε του μεθυλενίου (σε απολυμαντικά ή φάρμακα)
  • Τονωτικά ποτά που περιέχουν κινίνη

🩺 Οδηγίες πρόληψης

  • Αποφύγετε κουκιά και φάρμακα χωρίς ιατρική σύσταση.
  • Αποφύγετε επαφή με ναφθαλίνη ή ατμούς κουκιών.
  • Να ενημερώνετε πάντα ιατρούς, οδοντιάτρους και φαρμακοποιούς για την κατάσταση.
  • Κρατήστε καρτέλα ή βραχιόλι ενημέρωσης (“G6PD Deficiency”).

Απαγορευμένα φάρμακα και τροφές στην έλλειψη G6PD

mikrobiologikolamia.gr

6. Διάγνωση και εργαστηριακός έλεγχος της G6PD

Η διάγνωση της έλλειψης G6PD βασίζεται σε εργαστηριακή μέτρηση της ενζυμικής δραστηριότητας στα ερυθρά αιμοσφαίρια.
Η εξέταση είναι απλή, γίνεται με μικρή ποσότητα αίματος και μπορεί να ανιχνεύσει τόσο την πλήρη όσο και τη μερική ανεπάρκεια.

🔬 Εργαστηριακές εξετάσεις

  • Ποσοτικός προσδιορισμός G6PD: μέτρηση ενζυμικής δραστηριότητας (IU/g Hb). Χαμηλές τιμές υποδεικνύουν ανεπάρκεια.
  • Ποιοτικές δοκιμασίες screening: χρωματομετρικές μέθοδοι (π.χ. Fluorescent spot test) για ταχεία ανίχνευση.
  • Μοριακός έλεγχος DNA: αναγνώριση ειδικών μεταλλάξεων (χρησιμοποιείται σε επιβεβαίωση ή οικογενειακό έλεγχο).
💡 Σημαντικό: Σε ενεργό αιμολυτική κρίση, τα αποτελέσματα μπορεί να εμφανίζονται ψευδώς φυσιολογικά,
γιατί τα νέα ερυθρά αιμοσφαίρια (δικτυοερυθροκύτταρα) έχουν υψηλότερη δραστηριότητα G6PD.
Η εξέταση πρέπει να επαναληφθεί 2–3 εβδομάδες μετά την κρίση.

🩺 Πότε συνιστάται ο έλεγχος

  • Νεογνά με παρατεταμένο ίκτερο ή ιστορικό αιμόλυσης στην οικογένεια.
  • Άνδρες από περιοχές με υψηλή συχνότητα (Μεσόγειος, Αφρική, Μέση Ανατολή).
  • Άτομα που πρόκειται να λάβουν φάρμακα υψηλού κινδύνου (π.χ. πριμακίνη, δαψόνη).
  • Ασθενείς με ανεξήγητη αιμόλυση μετά από φάρμακο ή τροφή.

🧾 Τυπικά ευρήματα αιμολυτικής κρίσης

ΠαράμετροςΕύρημα
Αιμοσφαιρίνη (Hb)Μειωμένη
ΔικτυοερυθροκύτταραΑυξημένα (αντιδραστική ερυθροποίηση)
Ολική και έμμεση χολερυθρίνηΑυξημένες
LDHΑυξημένη
Coombs testΑρνητικό (διαφοροδιάγνωση από αυτοάνοση αιμόλυση)
⚠️ Ερμηνεία: Η έλλειψη G6PD επιβεβαιώνεται μόνο με ειδική ενζυμική δοκιμασία.
Οι υπόλοιπες παράμετροι δείχνουν το αποτέλεσμα της αιμόλυσης, όχι την αιτία.

🧬 Νεογνικός έλεγχος (screening)

Σε πολλές χώρες, η εξέταση για G6PD περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα νεογνικού ελέγχου.
Η έγκαιρη διάγνωση επιτρέπει την αποφυγή επικίνδυνων ουσιών από τη γέννηση.

📍 Πού γίνεται η εξέταση

Η μέτρηση G6PD πραγματοποιείται σε μικροβιολογικά εργαστήρια με φλεβικό ή τριχοειδικό αίμα.
Στο αποτέλεσμα αναφέρεται η δραστηριότητα του ενζύμου σε IU/g Hb και η ταξινόμηση (φυσιολογική ή ελλιπής).

📞 Για να προγραμματίσετε την εξέταση G6PD ή να δείτε όλες τις διαθέσιμες εξετάσεις:

📍 Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30
📞 +30 22310 66841

7. Θεραπεία και πρόληψη

Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία που να αυξάνει τη δραστηριότητα της G6PD.
Η διαχείριση της κατάστασης βασίζεται κυρίως στην πρόληψη των αιμολυτικών κρίσεων και στην υποστηρικτική αγωγή όταν αυτές συμβούν.

🩺 Αντιμετώπιση οξείας αιμολυτικής κρίσης

  • Άμεση διακοπή του εκλυτικού παράγοντα (φάρμακο, τροφή, ναφθαλίνη).
  • Ενυδάτωση και παρακολούθηση για αποφυγή νεφρικής βλάβης λόγω αιμοσφαιρινουρίας.
  • Αιματολογικός έλεγχος (Hb, Ht, χολερυθρίνη, LDH, δικτυοερυθροκύτταρα).
  • Μεταγγίσεις ερυθρών σε σοβαρή αιμόλυση ή σημαντική πτώση Hb.
  • Αντιμετώπιση υποκείμενης λοίμωξης, που είναι συχνό εκλυτικό αίτιο.
⚠️ Κρίσιμη σημείωση: Η χρήση οξειδωτικών φαρμάκων (π.χ. μεθυλενιομπλέ, σουλφοναμίδες) κατά τη διάρκεια αιμόλυσης είναι απολύτως αντενδεδειγμένη.

🧬 Μακροχρόνια διαχείριση

  • Ενημέρωση ασθενούς: γνώση της κατάστασης και των απαγορευμένων ουσιών.
  • Αποφυγή κουκιών, ναφθαλίνης και συγκεκριμένων φαρμάκων.
  • Καταγραφή της διάγνωσης στο ιατρικό αρχείο και ενημέρωση ιατρών/φαρμακοποιών.
  • Φορά βραχιόλι ή κάρτα G6PD deficiency για άμεση αναγνώριση σε περίπτωση ανάγκης.
  • Σωστή αντιμετώπιση λοιμώξεων (π.χ. έγκαιρη αντιβίωση όπου ενδείκνυται).

👶 Νεογνά και παιδιά

Σε νεογνά με έλλειψη G6PD, ο ίκτερος πρέπει να παρακολουθείται στενά.
Εάν η χολερυθρίνη αυξηθεί, μπορεί να χρειαστεί φωτοθεραπεία ή σπάνια ανταλλαγή αίματος.
Η πρόληψη επανεμφάνισης ίκτερου περιλαμβάνει αποφυγή οξειδωτικών φαρμάκων και σωστή ενημέρωση γονέων.

🧠 Πρόληψη επιπλοκών

  • Αποφύγετε φάρμακα και τροφές που προκαλούν αιμόλυση.
  • Ενημερώστε τους επαγγελματίες υγείας πριν από κάθε θεραπεία ή επέμβαση.
  • Αποφύγετε την υπερβολική χρήση παρακεταμόλης ή ασπιρίνης χωρίς ιατρική οδηγία.
  • Ελέγξτε το G6PD πριν από χορήγηση αντιμαλαριακών ή δαψόνης.

💬 Ζώντας με την έλλειψη G6PD

Η καθημερινή ζωή ενός ατόμου με G6PD είναι απολύτως φυσιολογική, εφόσον γνωρίζει τις απαγορεύσεις και τις τηρεί.
Η ενημέρωση, η πρόληψη και η σωστή συνεργασία με τον ιατρό είναι οι βασικοί πυλώνες ασφαλούς διαχείρισης.

💡 Θυμηθείτε:
Η έλλειψη G6PD δεν είναι ασθένεια, αλλά μια κληρονομική ευαισθησία.
Με σωστή πρόληψη, οι επιπλοκές μπορούν να αποφευχθούν πλήρως.

8. G6PD στην εγκυμοσύνη και στα παιδιά

🤰 G6PD στην εγκυμοσύνη

Η έλλειψη G6PD στην εγκυμοσύνη αφορά κυρίως γυναίκες-φορείς του γονιδίου, αφού το γονίδιο βρίσκεται στο χρωμόσωμα Χ.
Οι περισσότερες φορείς είναι ασυμπτωματικές, αλλά σε σπάνιες περιπτώσεις μπορούν να εκδηλώσουν αιμόλυση αν λάβουν οξειδωτικά φάρμακα ή εμφανίσουν λοίμωξη.

  • Απαγορεύονται φάρμακα όπως η πριμακίνη, δαψόνη, σουλφοναμίδες, και η ναφθαλίνη.
  • Προσοχή σε αντιβιοτικά και αναισθητικά. Πάντα ενημερώνετε τον ιατρό για τη φορεία G6PD.
  • Δεν υπάρχει κίνδυνος για την εγκυμοσύνη εφόσον αποφευχθούν οι εκλυτικοί παράγοντες.
⚠️ Σημείωση: Οι γυναίκες-φορείς μπορούν να μεταβιβάσουν το γονίδιο στα παιδιά τους.
Αγόρια που κληρονομούν το παθολογικό Χ εκδηλώνουν την ανεπάρκεια, ενώ κορίτσια μπορεί να είναι φορείς ή να έχουν ήπια μείωση ενζύμου.

👶 G6PD στα παιδιά

Η έλλειψη G6PD είναι συχνή αιτία νεογνικού ικτέρου.
Ο έλεγχος γίνεται συνήθως προληπτικά κατά τον νεογνικό μεταβολικό έλεγχο.
Τα παιδιά που διαγιγνώσκονται πρέπει να ακολουθούν τις ίδιες οδηγίες αποφυγής με τους ενήλικες.

Νεογνικός ίκτερος λόγω G6PD:

  • Εμφανίζεται τις πρώτες 2–4 ημέρες ζωής.
  • Οφείλεται σε αυξημένη αιμόλυση λόγω ανεπάρκειας ενζύμου.
  • Απαιτεί τακτική παρακολούθηση επιπέδων χολερυθρίνης.
  • Η έγκαιρη φωτοθεραπεία προλαμβάνει νευροτοξικότητα (πυρηνικό ίκτερο).

🧬 Γενετικός έλεγχος και οικογένεια

Σε οικογένειες όπου υπάρχει ήδη περιστατικό G6PD, προτείνεται έλεγχος όλων των μελών (ιδίως αγοριών).
Ο έλεγχος βοηθά στην πρόληψη επιπλοκών και στην ασφαλή επιλογή φαρμάκων.

💡 Συμβουλή για γονείς:
Κρατήστε γραπτή λίστα απαγορευμένων φαρμάκων στο φαρμακείο του σπιτιού και ενημερώστε παιδίατρο και φαρμακοποιό.
Αποφύγετε προϊόντα με ναφθαλίνη ή έντονες χημικές οσμές στο περιβάλλον του παιδιού.

📈 Μακροπρόθεσμη πρόγνωση

Τα παιδιά με έλλειψη G6PD αναπτύσσονται φυσιολογικά, χωρίς επιπτώσεις στην υγεία ή τη διάρκεια ζωής,
αρκεί να γνωρίζουν και να αποφεύγουν τους παράγοντες που προκαλούν αιμόλυση.
Η έγκαιρη διάγνωση και ενημέρωση της οικογένειας εξασφαλίζει πλήρη προστασία.

9. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ) για την Έλλειψη G6PD

❓ Τι είναι ακριβώς η έλλειψη G6PD;

Η έλλειψη G6PD είναι κληρονομική ενζυμοπάθεια που μειώνει την ικανότητα των ερυθρών αιμοσφαιρίων να αντέχουν στο οξειδωτικό στρες.
Αυτό σημαίνει ότι ο οργανισμός είναι πιο ευαίσθητος σε ορισμένα φάρμακα, τροφές (όπως τα κουκιά) και λοιμώξεις που μπορούν να προκαλέσουν αιμόλυση.

🧬 Κληρονομείται η έλλειψη G6PD;

Ναι. Το γονίδιο της G6PD βρίσκεται στο χρωμόσωμα Χ.
Άνδρες με ένα παθολογικό αντίγραφο έχουν ανεπάρκεια.
Γυναίκες μπορεί να είναι φορείς ή να εμφανίσουν ήπια ανεπάρκεια εάν και τα δύο Χ φέρουν μεταλλάξεις ή λόγω λυονικοποίησης.

🩸 Ποια είναι τα πρώτα σημάδια αιμολυτικής κρίσης;

  • Αιφνίδια ωχρότητα και κόπωση
  • Ίκτερος (κιτρίνισμα ματιών και δέρματος)
  • Σκούρα ούρα (σαν “κόκα-κόλα”)
  • Ταχυκαρδία, δύσπνοια
  • Πόνος στη μέση ή την κοιλιά
⚠️ Αν παρουσιαστούν αυτά τα συμπτώματα μετά από φάρμακο ή κουκιά, απαιτείται άμεση ιατρική εκτίμηση.

🍽️ Μπορώ να φάω κουκιά αν έχω έλλειψη G6PD;

Όχι. Τα κουκιά (φάβα, βικά) είναι απολύτως απαγορευμένα.
Περιέχουν βικίνη και κοναβαλίνη που προκαλούν μαζική αιμόλυση ακόμη και σε μικρή ποσότητα ή μέσω ατμών μαγειρέματος.

💊 Τι φάρμακα πρέπει να αποφεύγω;

Αντιβιοτικά τύπου σουλφοναμιδών, νιτροφουραντοΐνη, δαψόνη, πριμακίνη,
μεθυλενιομπλέ και φάρμακα που περιέχουν ναφθαλίνη ή κινίνη.
Πριν από κάθε αγωγή, ρωτήστε τον ιατρό ή φαρμακοποιό σας.

🧫 Πώς γίνεται η εξέταση G6PD;

Με αιμοληψία και μέτρηση της ενζυμικής δραστηριότητας G6PD στα ερυθρά αιμοσφαίρια.
Το αποτέλεσμα εκφράζεται σε IU/g Hb και κατατάσσεται σε φυσιολογικό ή ελλιπές.
Η εξέταση μπορεί να γίνει σε κάθε μικροβιολογικό εργαστήριο.

👶 Πρέπει να εξετάζονται τα νεογνά;

Ναι, ιδιαίτερα σε περιοχές με υψηλή συχνότητα, όπως η Μεσόγειος.
Ο έγκαιρος έλεγχος προλαμβάνει επιπλοκές όπως πυρηνικό ίκτερο και βοηθά στην ενημέρωση των γονέων.

🏃 Μπορώ να αθλούμαι κανονικά;

Ναι. Η έλλειψη G6PD δεν επηρεάζει την αντοχή, τη φυσική κατάσταση ή τη μυϊκή λειτουργία.
Αποφύγετε μόνο την αφυδάτωση και τα φάρμακα που αντενδείκνυνται.

🧠 Μπορεί η έλλειψη G6PD να προκαλέσει αναιμία μακροχρόνια;

Όχι, εκτός αν υπάρχουν επαναλαμβανόμενες κρίσεις ή σπάνιες βαριές μεταλλάξεις (Class I).
Στις περισσότερες περιπτώσεις, το αίμα επανέρχεται πλήρως μετά την κρίση.

💉 Πρέπει να κάνω κάτι πριν από χειρουργείο ή αναισθησία;

Ναι. Ενημερώστε τον αναισθησιολόγο και τον ιατρό σας ότι έχετε έλλειψη G6PD, ώστε να αποφύγουν οξειδωτικά φάρμακα όπως το μεθυλενιομπλέ ή ορισμένα αναισθητικά.

🧾 Υπάρχουν φάρμακα που είναι ασφαλή;

Ναι. Τα περισσότερα αντιβιοτικά (π.χ. αμοξυκιλλίνη, κεφαλοσπορίνες),
παρακεταμόλη σε συνήθεις δόσεις, και μη οξειδωτικά φάρμακα είναι ασφαλή.
Η τελική επιλογή πρέπει πάντα να γίνεται από τον ιατρό.

🧬 Υπάρχει θεραπεία που “θεραπεύει” την έλλειψη G6PD;

Όχι. Πρόκειται για γενετικό χαρακτηριστικό που παραμένει εφ’ όρου ζωής.
Η σωστή ενημέρωση και αποφυγή εκλυτικών παραγόντων είναι ο καλύτερος τρόπος πρόληψης κρίσεων.

🏥 Πότε να πάω στο γιατρό;

  • Αν παρουσιάσετε σκούρα ούρα ή ίκτερο.
  • Αν νιώθετε ξαφνική αδυναμία ή δύσπνοια.
  • Αν έχετε λάβει κατά λάθος απαγορευμένο φάρμακο.
  • Αν το παιδί εμφανίζει επίμονο ίκτερο ή κόπωση μετά από λοίμωξη.
💬 Συμπέρασμα:
Η έλλειψη G6PD είναι μια ήπια, ελέγξιμη κατάσταση.
Με σωστή πρόληψη, αποφυγή επικίνδυνων ουσιών και περιοδικό έλεγχο, το άτομο μπορεί να ζήσει χωρίς περιορισμούς ή κινδύνους.

10. Βιβλιογραφία

  • World Health Organization. Glucose-6-phosphate dehydrogenase deficiency. WHO Working Group Report, Geneva, 2022. [Σύνδεσμος]
  • National Institutes of Health (NIH) – Genetic and Rare Diseases Information Center (GARD). G6PD Deficiency. [Σύνδεσμος]
  • Beutler E. G6PD deficiency. Blood, 1994;84(11):3613–3636.
  • Cappellini MD, Fiorelli G. Glucose-6-phosphate dehydrogenase deficiency. Lancet. 2008;371(9606):64–74.
  • Medscape – G6PD Deficiency Overview. [Σύνδεσμος]
  • Ελληνική Αιματολογική Εταιρεία. Οδηγίες για τη διάγνωση και διαχείριση αιμολυτικών αναιμιών. Αθήνα, 2021.
  • Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού – Εθνικό Πρόγραμμα Νεογνικού Ελέγχου για Έλλειψη G6PD. [Σύνδεσμος]


Σίδηρος-–-Φερριτίνη-–-Τρανσφερρίνη-Σιδηροφυλλίνη.jpg

Σίδηρος – Φερριτίνη – Τρανσφερρίνη (Σιδηροφυλλίνη) – TIBC, % Κορεσμός

Φιλικός οδηγός ασθενών για το πάνελ σιδήρου.

1) Τι είναι

Το πάνελ σιδήρου είναι ομάδα αιματολογικών εξετάσεων που μετρούν τον σίδηρο, τις αποθήκες του και την ικανότητα μεταφοράς του στο αίμα.
Είναι απαραίτητο για την διάγνωση και παρακολούθηση της αναιμίας, της έλλειψης ή υπερφόρτωσης σιδήρου, αλλά και νοσημάτων που επηρεάζουν τον μεταβολισμό του.

Ο σίδηρος είναι ιχνοστοιχείο κρίσιμο για την παραγωγή αιμοσφαιρίνης, της πρωτεΐνης που μεταφέρει οξυγόνο από τους πνεύμονες στους ιστούς.
Παίζει επίσης ρόλο στη λειτουργία των μυών (μυοσφαιρίνη), στη σύνθεση DNA και στην άμυνα του οργανισμού.
Ο οργανισμός δεν μπορεί να αποβάλει εύκολα περίσσεια σιδήρου, γι’ αυτό απαιτείται ισορροπία μεταξύ πρόσληψης, αποθήκευσης και απώλειας.

Οι κύριες εξετάσεις είναι:

  • Σίδηρος ορού: Μετρά τη συγκέντρωση σιδήρου που κυκλοφορεί στο αίμα δεσμευμένος από την τρανσφερρίνη.
  • Φερριτίνη: Αντικατοπτρίζει τις αποθήκες σιδήρου του σώματος. Είναι ο πιο ευαίσθητος δείκτης έλλειψης σιδήρου.
  • Τρανσφερρίνη (Σιδηροφυλλίνη): Πρωτεΐνη του πλάσματος που μεταφέρει σίδηρο από το έντερο, το ήπαρ και τον σπλήνα προς τα κύτταρα του μυελού των οστών.
  • TIBC (Ολική ικανότητα δέσμευσης σιδήρου): Εκφράζει πόσο σίδηρο μπορεί θεωρητικά να δεσμεύσει η τρανσφερρίνη.
  • % Κορεσμός Τρανσφερρίνης: Το ποσοστό των θέσεων της τρανσφερρίνης που είναι κατειλημμένες από σίδηρο.

Η Τρανσφερρίνη (ή Σιδηροφυλλίνη) είναι γλυκοπρωτεΐνη που παράγεται στο ήπαρ.
Κάθε μόριό της μπορεί να δεσμεύσει δύο ιόντα σιδήρου (Fe³⁺) και να τα μεταφέρει σε κύτταρα που διαθέτουν υποδοχείς τρανσφερρίνης, κυρίως στο μυελό των οστών.
Όταν τα επίπεδά της είναι αυξημένα, ο οργανισμός «ζητά» περισσότερο σίδηρο (όπως σε αναιμία από έλλειψη σιδήρου).
Όταν είναι μειωμένα, συχνά υπάρχει φλεγμονή ή ηπατική νόσος.

Η Φερριτίνη λειτουργεί ως αποθήκη σιδήρου στο ήπαρ, τον σπλήνα και τον μυελό των οστών.
Μειώνεται πρώιμα στην έλλειψη σιδήρου, πριν ακόμη εμφανιστεί αναιμία, και αυξάνεται σε φλεγμονή, λοίμωξη ή υπερφόρτωση σιδήρου.

Το πάνελ σιδήρου δίνει ολοκληρωμένη εικόνα του μεταβολισμού του σιδήρου και βοηθά τον ιατρό να ξεχωρίσει:

  • Αναιμία από έλλειψη σιδήρου (χαμηλή φερριτίνη, χαμηλός σίδηρος, αυξημένη τρανσφερρίνη).
  • Αναιμία χρονίας νόσου (φυσιολογική/υψηλή φερριτίνη, χαμηλός σίδηρος, χαμηλό TIBC).
  • Υπερσιδήρωση ή αιμοχρωμάτωση (υψηλός σίδηρος και κορεσμός τρανσφερρίνης,

2) Πότε χρειάζεται

Ο έλεγχος του σιδήρου και των σχετικών δεικτών (Σίδηρος, Φερριτίνη, Τρανσφερρίνη / Σιδηροφυλλίνη, TIBC, % Κορεσμός)
είναι απαραίτητος σε κάθε περίπτωση όπου υπάρχει υποψία διαταραχής του μεταβολισμού του σιδήρου.
Οι εξετάσεις αυτές βοηθούν να εντοπιστεί αν υπάρχει έλλειψη, υπερφόρτωση ή πρόβλημα απορρόφησης σιδήρου.

Συχνές περιπτώσεις όπου ζητείται ο έλεγχος:

  • Συμπτώματα αναιμίας: Επίμονη κόπωση, ωχρότητα, πονοκέφαλος, αδυναμία συγκέντρωσης, ταχυπαλμία ή δύσπνοια στην άσκηση.
  • Απώλεια αίματος: Βαριές εμμηνορρυσίες, αιμορραγία από το γαστρεντερικό (έλκος, αιμορροΐδες, πολύποδες, καρκίνος).
  • Κακή διατροφή: Χορτοφαγία ή δίαιτα χαμηλή σε σίδηρο και ζωικές πρωτεΐνες.
  • Εγκυμοσύνη και θηλασμός: Αυξημένες ανάγκες σιδήρου για τη μητέρα και το έμβρυο. Ο έλεγχος συνιστάται σε κάθε τρίμηνο κύησης.
  • Παιδιά και έφηβοι: Αυξημένες ανάγκες λόγω ταχείας ανάπτυξης ή ανεπαρκούς πρόσληψης τροφής πλούσιας σε σίδηρο.
  • Χρόνια φλεγμονώδη νοσήματα: Ρευματοειδής αρθρίτιδα, χρόνια νεφρική νόσος, φλεγμονώδεις νόσοι εντέρου, όπου συχνά εμφανίζεται “αναιμία χρονίας νόσου”.
  • Ηπατικά νοσήματα ή αιμοχρωμάτωση: Ο έλεγχος βοηθά στην εκτίμηση της αποθήκευσης σιδήρου στους ιστούς.
  • Παρακολούθηση θεραπείας: Για έλεγχο ανταπόκρισης σε αγωγή με δισκία ή ενέσιμο σίδηρο, ή μετά από μετάγγιση αίματος.
  • Αξιολόγηση ανεξήγητων εργαστηριακών ευρημάτων: Χαμηλή αιμοσφαιρίνη, MCV, MCH ή αυξημένη φερριτίνη χωρίς εμφανή λόγο.

Ο συνδυασμός των εξετάσεων παρέχει χρήσιμες πληροφορίες για την αιτία της αναιμίας:

  • Αν πρόκειται για έλλειψη σιδήρου (χαμηλή φερριτίνη, αυξημένη τρανσφερρίνη).
  • Αν υπάρχει αναιμία χρονίας φλεγμονής (υψηλή φερριτίνη, χαμηλός σίδηρος και χαμηλό TIBC).
  • Αν υπάρχει υπερφόρτωση σιδήρου (υψηλός σίδηρος, αυξημένος κορεσμός τρανσφερρίνης).

Ο γιατρός μπορεί επίσης να ζητήσει τις εξετάσεις για προληπτικό έλεγχο, ιδίως σε ομάδες υψηλού κινδύνου:

  • Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία.
  • Άτομα με ιστορικό αναιμίας ή χρόνιας απώλειας αίματος.
  • Αθλητές υψηλών επιδόσεων (λόγω αυξημένης κατανάλωσης σιδήρου).
  • Άτομα με οικογενειακό ιστορικό αιμοχρωμάτωσης ή πολυμεταγγίσεων.

Η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων πρέπει να γίνεται πάντα σε συνδυασμό με τη γενική αίματος και την κλινική εικόνα του ασθενούς.
Η ερμηνεία από ειδικό ιατρό εξασφαλίζει τη σωστή διάγνωση και την επιλογή κατάλληλης θεραπείας.

3) Προετοιμασία για την εξέταση

Η σωστή προετοιμασία πριν την αιμοληψία είναι σημαντική ώστε τα αποτελέσματα του σιδήρου, της φερριτίνης και της τρανσφερρίνης (σιδηροφυλλίνης)
να είναι αξιόπιστα και συγκρίσιμα. Οι τιμές του σιδήρου μεταβάλλονται μέσα στην ημέρα και επηρεάζονται από τροφή, φάρμακα ή συμπληρώματα.

Βασικές οδηγίες πριν την εξέταση:

  • Νηστεία 8–12 ωρών: Ο σίδηρος ορού εμφανίζει ημερήσιες διακυμάνσεις· η αιμοληψία πρέπει να γίνεται πρωινές ώρες (08:00–10:00) μετά από νήστευση.
  • Αποφύγετε συμπληρώματα σιδήρου: Μην πάρετε δισκία ή σιρόπια σιδήρου για τουλάχιστον 24 ώρες πριν την αιμοληψία, εκτός αν σας το έχει επιβάλει ο θεράπων ιατρός.
  • Περιορίστε καφεΐνη και κάπνισμα: Μπορούν να επηρεάσουν προσωρινά τις τιμές του σιδήρου.
  • Ενημερώστε το εργαστήριο: Αναφέρετε εάν παίρνετε φάρμακα όπως αντισυλληπτικά, αντιβιοτικά, ή συμπληρώματα πολυβιταμινών.
  • Αποφύγετε έντονη άσκηση: Την προηγούμενη ημέρα αποφύγετε βαριά σωματική δραστηριότητα, καθώς αυξάνει παροδικά τον σίδηρο ορού.

Ειδικές περιπτώσεις:

  • Εγκυμοσύνη: Οι τιμές φερριτίνης μειώνονται φυσιολογικά στο δεύτερο και τρίτο τρίμηνο. Ο γιατρός θα ερμηνεύσει τα αποτελέσματα ανάλογα με το στάδιο κύησης.
  • Παιδιά: Συνήθως δεν απαιτείται αυστηρή νηστεία, αλλά είναι προτιμότερο να γίνεται το πρωί.
  • Ασθενείς με χρόνια φλεγμονή ή λοίμωξη: Η φερριτίνη μπορεί να εμφανίζεται ψευδώς αυξημένη λόγω της φλεγμονής. Συνιστάται ο έλεγχος σε σταθερή κατάσταση υγείας.
  • Αιμοληψία μετά από μετάγγιση: Πρέπει να απέχει τουλάχιστον 48–72 ώρες για να αποφευχθεί παραπλανητική αύξηση του σιδήρου ορού.

Η αιμοληψία πραγματοποιείται από φλέβα του χεριού και διαρκεί λίγα λεπτά. Δεν απαιτείται καμία αναισθησία ή ιδιαίτερη προετοιμασία πέρα από τις παραπάνω οδηγίες.

Εάν πρόκειται να ελέγξετε και άλλους δείκτες (π.χ. Β12, φυλλικό οξύ, αιμοσφαιρίνη, CRP),
ενημερώστε τον μικροβιολόγο ώστε να γίνει συνδυασμένος προγραμματισμός αιμοληψίας.

4) Τι μετρούμε στο πάνελ σιδήρου

Το πάνελ σιδήρου περιλαμβάνει τέσσερις βασικές εξετάσεις που αξιολογούν τη διαθεσιμότητα, τις αποθήκες και τη μεταφορά του σιδήρου στον οργανισμό.
Κάθε δείκτης ερμηνεύεται πάντα σε συνδυασμό με τους υπόλοιπους.

ΔείκτηςΤι δείχνειΦυσιολογικά Όρια*
Σίδηρος ορούΜετρά τον σίδηρο που κυκλοφορεί στο αίμα δεσμευμένος από τρανσφερρίνη.
Δείχνει τη διαθέσιμη ποσότητα για σύνθεση αιμοσφαιρίνης.
60–170 μg/dL
ΦερριτίνηΑντικατοπτρίζει τις αποθήκες σιδήρου στο ήπαρ και τον μυελό των οστών.
Μειώνεται νωρίς στην έλλειψη σιδήρου και αυξάνεται σε φλεγμονή ή υπερφόρτωση.
Άνδρες: 30–400 ng/mL
Γυναίκες: 15–150 ng/mL
Τρανσφερρίνη (Σιδηροφυλλίνη) / TIBCΠρωτεΐνη που μεταφέρει τον σίδηρο στο αίμα.
Το TIBC δείχνει πόσο σίδηρο μπορεί να δεσμεύσει.
Αυξάνεται σε έλλειψη σιδήρου και μειώνεται σε φλεγμονή ή ηπατική νόσο.
250–450 μg/dL (TIBC)
% Κορεσμός Τρανσφερρίνης (Σιδηροφυλλίνης)Ποσοστό των θέσεων δέσμευσης της τρανσφερρίνης που είναι κατειλημμένες από σίδηρο.
Υπολογίζεται ως (Σίδηρος ορού / TIBC) × 100.
20–50%

*Τα όρια είναι ενδεικτικά και διαφέρουν ανάλογα με το εργαστήριο, τη μέθοδο, το φύλο και την ηλικία.
Η ερμηνεία πρέπει να γίνεται πάντα από ιατρό σε συνδυασμό με τη γενική αίματος και τα κλινικά δεδομένα.

Χρήσιμες συμπληρωματικές εξετάσεις:

  • CRP / ΤΚΕ: Εκτίμηση φλεγμονής που επηρεάζει τη φερριτίνη.
  • Βιταμίνη B12 και Φυλλικό οξύ: Διαφορική διάγνωση αναιμιών.
  • Ηπατικά ένζυμα (ALT, AST): Αξιολόγηση ηπατικής συνθετικής λειτουργίας.

                                       5) Σύντομη ερμηνεία αποτελεσμάτων

Η σωστή ερμηνεία των τιμών του σιδήρου, της φερριτίνης και της τρανσφερρίνης (σιδηροφυλλίνης)
είναι ουσιαστική για τη διάγνωση και διαφοροποίηση των μορφών αναιμίας ή υπερφόρτωσης σιδήρου.
Οι δείκτες πρέπει πάντα να αξιολογούνται συνδυαστικά με τη γενική αίματος και τα κλινικά δεδομένα.

Α. Έλλειψη σιδήρου (Σιδηροπενία)

  • Σίδηρος ορού: χαμηλός
  • Φερριτίνη: χαμηλή (πρώιμος δείκτης έλλειψης)
  • Τρανσφερρίνη (Σιδηροφυλλίνη): αυξημένη
  • TIBC: αυξημένο
  • % Κορεσμός: χαμηλός (<15%)

Κύριες αιτίες: χρόνια απώλεια αίματος (π.χ. εμμηνορρυσία, πεπτικά έλκη, αιμορροΐδες), κακή πρόσληψη ή δυσαπορρόφηση (π.χ. κοιλιοκάκη).
Αν δεν αντιμετωπιστεί, εξελίσσεται σε σιδηροπενική αναιμία.

Β. Αναιμία χρονίας νόσου / φλεγμονής

  • Σίδηρος ορού: χαμηλός
  • Φερριτίνη: φυσιολογική ή αυξημένη
  • Τρανσφερρίνη (Σιδηροφυλλίνη): χαμηλή ή φυσιολογική
  • TIBC: χαμηλό
  • % Κορεσμός: χαμηλός

Εμφανίζεται σε χρόνιες φλεγμονώδεις ή νεοπλασματικές καταστάσεις.
Ο οργανισμός “παγιδεύει” τον σίδηρο στα κύτταρα για να μειώσει τη χρήση του από μικρόβια.
Συχνή σε ρευματοειδή αρθρίτιδα, νεφρική ανεπάρκεια ή χρόνιες λοιμώξεις.

Γ. Υπερφόρτωση σιδήρου / Αιμοχρωμάτωση

  • Σίδηρος ορού: αυξημένος
  • Φερριτίνη: αυξημένη (>300 ng/mL στους άνδρες, >200 ng/mL στις γυναίκες)
  • Τρανσφερρίνη (Σιδηροφυλλίνη): μειωμένη
  • % Κορεσμός: αυξημένος (>50%)

Παρατηρείται σε κληρονομική αιμοχρωμάτωση, μετά από πολλαπλές μεταγγίσεις ή υπερβολική χορήγηση σιδήρου.
Ο σίδηρος συσσωρεύεται σε ήπαρ, καρδιά και πάγκρεας, προκαλώντας βλάβες.

Δ. Ηπατική νόσος ή οξεία φλεγμονή

  • Φερριτίνη: αυξημένη λόγω δράσης ως πρωτεΐνης οξείας φάσης
  • Τρανσφερρίνη: μειωμένη λόγω μειωμένης σύνθεσης στο ήπαρ

Σε αυτές τις περιπτώσεις η φερριτίνη μπορεί να μην αντικατοπτρίζει τα πραγματικά αποθέματα σιδήρου.
Συνιστάται παράλληλος έλεγχος CRP ή
ΤΚΕ για εκτίμηση φλεγμονής.

Ο ιατρός συνδυάζει τις εργαστηριακές τιμές με τη γενική αίματος, τη διατροφή, το ιστορικό και τα συμπτώματα του ασθενούς.
Έτσι καθορίζεται εάν χρειάζεται θεραπεία με σίδηρο, περαιτέρω διερεύνηση ή παρακολούθηση απορρόφησης.

Σημαντικό: Μία φυσιολογική φερριτίνη δεν αποκλείει πάντα την έλλειψη σιδήρου,
ειδικά σε φλεγμονώδεις καταστάσεις όπου αυξάνεται ψευδώς.

 

6) Ειδικές καταστάσεις και παράγοντες που επηρεάζουν τα αποτελέσματα

Ορισμένες φυσιολογικές ή παθολογικές καταστάσεις μπορούν να επηρεάσουν τις τιμές του σιδήρου, της φερριτίνης και της τρανσφερρίνης (σιδηροφυλλίνης).
Η γνώση αυτών των παραγόντων βοηθά στην ορθή ερμηνεία των αποτελεσμάτων και αποτρέπει εσφαλμένα συμπεράσματα.

  • Κύηση: Στην εγκυμοσύνη, οι τιμές φερριτίνης μειώνονται φυσιολογικά λόγω αυξημένων αναγκών του εμβρύου και της μητέρας.
    Ο έλεγχος γίνεται συνήθως σε κάθε τρίμηνο. Συχνά απαιτείται συμπλήρωμα σιδήρου μετά από ιατρική εκτίμηση.
  • Παιδιά και έφηβοι: Λόγω ταχείας ανάπτυξης, οι ανάγκες σε σίδηρο είναι υψηλές.
    Συχνά εμφανίζεται οριακή σιδηροπενία χωρίς ακόμη αναιμία, ειδικά σε περιόδους ανάπτυξης ή κακής διατροφής.
  • Γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας: Η απώλεια αίματος κατά την έμμηνο ρύση είναι ο συχνότερος λόγος χαμηλής φερριτίνης και σιδήρου ορού.
    Ο έλεγχος συνιστάται τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο.
  • Ηλικιωμένα άτομα: Η απορρόφηση σιδήρου μειώνεται με την ηλικία.
    Ο συνδυασμός φτωχής διατροφής, λήψης φαρμάκων (π.χ. αντιόξινα, PPI) και χρόνιων νοσημάτων οδηγεί συχνά σε σιδηροπενία.
  • Χρόνιες φλεγμονές και λοιμώξεις: Αυξάνουν τη φερριτίνη (ως πρωτεΐνη οξείας φάσης) και μειώνουν τον σίδηρο ορού,
    δημιουργώντας ψευδή εικόνα επάρκειας σιδήρου.
  • Ηπατική νόσος: Η τρανσφερρίνη (σιδηροφυλλίνη) συντίθεται στο ήπαρ· σε ηπατική ανεπάρκεια τα επίπεδά της μειώνονται,
    ενώ η φερριτίνη συχνά αυξάνεται ανεξάρτητα από τις αποθήκες σιδήρου.
  • Νεφρική νόσος: Οι ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια χρειάζονται τακτικό έλεγχο φερριτίνης και % κορεσμού τρανσφερρίνης (TSAT).
    Οι τιμές βοηθούν στη ρύθμιση της θεραπείας με ερυθροποιητίνη (EPO) και συμπληρώματα σιδήρου.
  • Αθλητές: Η έντονη σωματική άσκηση προκαλεί αυξημένες απώλειες σιδήρου μέσω εφίδρωσης και μικροαιμορραγιών.
    Συχνά παρατηρείται “αναιμία του δρομέα” με χαμηλή φερριτίνη αλλά φυσιολογική αιμοσφαιρίνη.
  • Φάρμακα και συμπληρώματα: Αντιόξινα, αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPI), τετρακυκλίνες ή μεγάλες δόσεις ψευδαργύρου
    μειώνουν την απορρόφηση σιδήρου. Επίσης, υψηλές δόσεις βιταμίνης C αυξάνουν την απορρόφησή του.

Συμβουλή: Σε κάθε κατάσταση όπου υπάρχει χρόνια φλεγμονή ή ηπατική δυσλειτουργία,
η φερριτίνη δεν είναι αξιόπιστος δείκτης αποθηκών σιδήρου.
Ο μικροβιολόγος ή ο θεράπων ιατρός μπορεί να ζητήσει τον υπολογισμό TSAT ή σιδήρου ορού σε δεύτερο χρόνο.

                                      7) Συχνές ερωτήσεις (FAQ)

Παρακάτω απαντώνται αναλυτικά οι πιο συχνές απορίες ασθενών σχετικά με τον έλεγχο του σιδήρου, της φερριτίνης και της τρανσφερρίνης (σιδηροφυλλίνης).
Οι απαντήσεις είναι ενημερωτικές και δεν υποκαθιστούν την ιατρική αξιολόγηση.

🔹 Πονάει η εξέταση σιδήρου;
Η εξέταση γίνεται με απλή αιμοληψία από φλέβα του χεριού και διαρκεί λιγότερο από 2 λεπτά.
Δεν απαιτείται αναισθησία και το τσίμπημα είναι ελαφρύ. Σπάνια προκαλείται μικρή εκχύμωση στο σημείο της παρακέντησης.
🔹 Χρειάζεται να είμαι νηστικός;
Ναι. Συνιστάται νηστεία 8–12 ωρών για σταθερότητα των τιμών του σιδήρου.
Ο σίδηρος μεταβάλλεται στη διάρκεια της ημέρας, οπότε προτιμάται αιμοληψία νωρίς το πρωί (08:00–10:00).
Νερό μπορείτε να πιείτε κανονικά.
🔹 Πόσο γρήγορα βγαίνουν τα αποτελέσματα;
Συνήθως είναι έτοιμα την ίδια ή την επόμενη εργάσιμη ημέρα.
Σε περιπτώσεις που ζητούνται και άλλες εξετάσεις (π.χ. βιταμίνη Β12, φυλλικό οξύ ή CRP),
ο μικροβιολόγος ενημερώνει για τον ακριβή χρόνο παράδοσης.
🔹 Παίρνω σίδηρο. Να σταματήσω το φάρμακο πριν την εξέταση;
Όχι χωρίς ιατρική οδηγία. Συνήθως αποφεύγεται η λήψη σκευάσματος την προηγούμενη ημέρα της αιμοληψίας,
ώστε να μην επηρεαστούν οι τιμές του σιδήρου ορού.
Ενημερώστε τον μικροβιολόγο για όλα τα συμπληρώματα ή φάρμακα που λαμβάνετε.
🔹 Πόσο συχνά πρέπει να ελέγχω τον σίδηρο και τη φερριτίνη;

Εξαρτάται από την ηλικία, το φύλο και το ιστορικό σας:

  • Γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας: 1–2 φορές τον χρόνο.
  • Έγκυες: Σε κάθε τρίμηνο κύησης.
  • Αθλητές ή αιμοδότες: Κάθε 3–6 μήνες.
  • Ασθενείς υπό θεραπεία με σίδηρο: Επανέλεγχος 2–3 μήνες μετά την έναρξη αγωγής.
🔹 Τι να κάνω αν έχω χαμηλή φερριτίνη αλλά φυσιολογική αιμοσφαιρίνη;
Η χαμηλή φερριτίνη υποδηλώνει έλλειψη αποθηκών σιδήρου ακόμη κι αν δεν υπάρχει αναιμία.
Συνήθως προτείνεται διατροφική ενίσχυση με τροφές πλούσιες σε σίδηρο και επανέλεγχος σε 2–3 μήνες.
Ο γιατρός μπορεί να συστήσει συμπλήρωμα σιδήρου αν χρειάζεται.
🔹 Ποιες τροφές βοηθούν στην απορρόφηση σιδήρου;
Η απορρόφηση σιδήρου αυξάνεται όταν συνδυάζεται με βιταμίνη C (π.χ. πορτοκάλι, πιπεριά, ακτινίδιο).
Προτιμήστε:

  • Κρέας, συκώτι, ψάρια και πουλερικά (σίδηρος αιμικός, απορροφάται πιο εύκολα).
  • Όσπρια, φακές, σπανάκι και δημητριακά ολικής (μη αιμικός σίδηρος, απορροφάται λιγότερο).

Αποφύγετε να συνδυάζετε το γεύμα με καφέ, τσάι ή γαλακτοκομικά, γιατί μειώνουν την απορρόφηση σιδήρου.

🔹 Υπάρχουν κίνδυνοι από την υπερβολική πρόσληψη σιδήρου;
Ναι. Η υπερβολική λήψη σιδήρου μπορεί να προκαλέσει τοξικότητα και βλάβες σε ήπαρ, καρδιά ή πάγκρεας.
Δεν πρέπει να λαμβάνονται συμπληρώματα σιδήρου χωρίς εργαστηριακή επιβεβαίωση ανεπάρκειας και ιατρική παρακολούθηση.
🔹 Πότε τα αποτελέσματα θεωρούνται αξιόπιστα;

Τα πιο αξιόπιστα αποτελέσματα λαμβάνονται όταν:

  • Η αιμοληψία γίνεται πρωινές ώρες (08:00–10:00).
  • Έχει προηγηθεί νηστεία 8–12 ωρών.
  • Δεν έχει ληφθεί συμπλήρωμα σιδήρου τις τελευταίες 24 ώρες.
  • Δεν υπάρχει ενεργή φλεγμονή ή λοίμωξη.
🔹 Πότε πρέπει να απευθυνθώ σε γιατρό;
Αν τα αποτελέσματά σας δείχνουν χαμηλή φερριτίνη ή σίδηρο, αν έχετε συμπτώματα κόπωσης, ζάλης ή δύσπνοιας,
ή αν οι τιμές είναι υψηλές χωρίς προφανή λόγο.
Ο ιατρός θα καθορίσει αν χρειάζεται θεραπεία, επιπλέον εξετάσεις ή αλλαγές στη διατροφή.

Οι τιμές του πάνελ σιδήρου μπορούν να αλλάξουν γρήγορα με τη θεραπεία ή τη διατροφή.
Για τον λόγο αυτό είναι σημαντικό οι επανέλεγχοι να γίνονται στο ίδιο εργαστήριο, ώστε να υπάρχει συγκρισιμότητα αποτελεσμάτων.

                                        8) 📞 Ραντεβού & Πληροφορίες για Εξετάσεις

Θέλετε να ελέγξετε τα επίπεδα σιδήρου, φερριτίνης ή τρανσφερρίνης (σιδηροφυλλίνης);
Είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε. 🩸

Το Μικροβιολογικό Λαμία – Pantelis Anagnostopoulos πραγματοποιεί
εξετάσεις σιδήρου, φερριτίνης, TIBC και % κορεσμού τρανσφερρίνης
με αξιόπιστα αποτελέσματα και άμεση παράδοση.
Ο έλεγχος μπορεί να γίνει με ή χωρίς παραπεμπτικό ΕΟΠΥΥ.

☎️ Τηλέφωνο: +30-22310-66841
🕐 Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30
📍 Το εργαστήριο βρίσκεται στο κέντρο της Λαμίας, με εύκολη πρόσβαση.

💡 Συμβουλή: Αν λαμβάνετε συμπληρώματα σιδήρου ή βιταμίνες,
ενημερώστε τον μικροβιολόγο πριν από την αιμοληψία.
Έτσι διασφαλίζεται ότι οι μετρήσεις αντικατοπτρίζουν με ακρίβεια τα αποθέματα του οργανισμού σας.

🔬 Μικροβιολογικό Λαμία – Pantelis Anagnostopoulos
Εμπιστευθείτε τοπικούς ειδικούς για αξιόπιστο έλεγχο σιδήρου και αιματολογικών εξετάσεων.

                                   📚 9) Βιβλιογραφία & Πηγές

Ενδεικτική ελληνική και διεθνής βιβλιογραφία για τον εργαστηριακό έλεγχο σιδήρου, φερριτίνης, τρανσφερρίνης (σιδηροφυλλίνης), TIBC και % κορεσμού.

Οι παραπάνω πηγές χρησιμοποιούνται για ενημερωτικούς σκοπούς και αποτελούν έγκριτη βάση για τον κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο σιδήρου.
Οι σύνδεσμοι είναι ενεργοί και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για περαιτέρω μελέτη ή παραπομπή.


Το Εργαστήριό μας

Από το 2004 προσφέρουμε διαγνωστικές υπηρεσίες υψηλού επιπέδου με εξελιγμένο ιατρικό εξοπλισμό
και αφοσιωμένο προσωπικό. Δέσμευσή μας είναι η αξιοπιστία, η άμεση και ανθρώπινη φροντίδα σε κάθε ασθενή.

Social Networks

Facebook
Twitter

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι

Επικοινωνία

22310 66841
6972 860905
Έσλιν 19, Λαμία 35100
©2025 Παντελής Αναγνωστόπουλος. All rights reserved.

©2023 Παντελής Αναγνωστόπουλος. All rights reserved.

Μικροβιολογικό Λαμία
Privacy Overview

This website uses cookies so that we can provide you with the best user experience possible. Cookie information is stored in your browser and performs functions such as recognising you when you return to our website and helping our team to understand which sections of the website you find most interesting and useful.