1

Τι είναι η IGF-1

Η IGF-1 (Insulin-like Growth Factor 1), γνωστή και ως Σωματομεδίνη C, είναι μια πρωτεϊνική ορμόνη που παράγεται κυρίως στο ήπαρ μετά από διέγερση από την αυξητική ορμόνη (GH). Με απλά λόγια, η GH δίνει το «σήμα» και η IGF-1 μεταφέρει μεγάλο μέρος της βιολογικής δράσης αυτού του σήματος στους ιστούς.

Η IGF-1 συμμετέχει στην ανάπτυξη, στη διατήρηση της μυϊκής μάζας, στην οστική υγεία, στην αναγέννηση ιστών και στη συνολική μεταβολική ισορροπία. Στα παιδιά και στους εφήβους έχει καθοριστικό ρόλο στη σωματική αύξηση. Στους ενήλικες συνδέεται περισσότερο με τη διατήρηση της σύστασης σώματος, της οστικής πυκνότητας και της αναβολικής λειτουργίας.

Σε αντίθεση με την GH, η οποία εκκρίνεται παλμικά και μπορεί να είναι πολύ διαφορετική από ώρα σε ώρα, η IGF-1 είναι πιο σταθερή. Αυτός είναι ο βασικός λόγος που αποτελεί συνήθως το πιο πρακτικό εργαστηριακό τεστ πρώτης γραμμής όταν ο γιατρός θέλει να αξιολογήσει τον άξονα GH–IGF-1.

Στο αίμα, η περισσότερη IGF-1 δεν κυκλοφορεί ελεύθερη αλλά δεσμεύεται από ειδικές πρωτεΐνες, κυρίως την IGFBP-3. Αυτές οι πρωτεΐνες λειτουργούν σαν «μεταφορικό και ρυθμιστικό σύστημα», αυξάνοντας τη σταθερότητα της ορμόνης και επηρεάζοντας τη βιοδιαθεσιμότητά της. Γι’ αυτό σε ορισμένα περιστατικά ο γιατρός ζητά ταυτόχρονα IGF-1 και IGFBP-3.

Για τον ασθενή, η πρακτική σημασία είναι απλή: η εξέταση IGF-1 βοηθά να απαντηθούν ερωτήματα όπως «υπάρχει υπερβολική δράση GH;», «υπάρχει μειωμένη δράση GH;», «χρειάζεται περαιτέρω έλεγχος;» ή «λειτουργεί σωστά η θεραπεία που ήδη γίνεται;».

2

Πώς λειτουργεί ο άξονας GH–IGF-1

Ο άξονας υποθάλαμος – υπόφυση – ήπαρ – περιφερικοί ιστοί είναι το βιολογικό κύκλωμα που ρυθμίζει την παραγωγή της IGF-1. Ο υποθάλαμος επηρεάζει την υπόφυση, η υπόφυση εκκρίνει GH και η GH διεγείρει το ήπαρ να παράγει IGF-1. Η IGF-1 στη συνέχεια δρα σε μυς, οστά, χόνδρους και άλλους ιστούς.

Το σημαντικό είναι ότι το σύστημα αυτό λειτουργεί με αρνητική παλίνδρομη ρύθμιση. Όταν η IGF-1 είναι επαρκής, στέλνει ουσιαστικά το μήνυμα ότι η δράση της GH είναι αρκετή, ώστε να περιοριστεί περαιτέρω έκκριση GH. Όταν είναι χαμηλή, ο οργανισμός τείνει να ενισχύσει το σύστημα, εφόσον το επιτρέπει η υποκείμενη φυσιολογία.

Η GH δρα άμεσα σε ορισμένους ιστούς, αλλά σημαντικό μέρος των μακροχρόνιων αναβολικών και αυξητικών επιδράσεών της επιτελείται μέσω της IGF-1. Γι’ αυτό, όταν θέλουμε μια πιο σταθερή εικόνα της συνολικής βιολογικής δραστηριότητας της GH, η IGF-1 είναι συνήθως προτιμότερη από μια τυχαία μέτρηση GH.

Η λειτουργία του άξονα δεν εξαρτάται μόνο από την υπόφυση. Επηρεάζεται επίσης από τη θρέψη, τη λειτουργία του ήπατος, τις θυρεοειδικές ορμόνες, την ινσουλίνη, τα οιστρογόνα, τη νεφρική λειτουργία, τη φλεγμονή και τη γενική κατάσταση υγείας. Αυτό εξηγεί γιατί μια παθολογική ή οριακή IGF-1 δεν οδηγεί αυτόματα σε διάγνωση νόσου της υπόφυσης.

3

Πότε ζητείται η εξέταση

Η IGF-1 δεν είναι εξέταση ρουτίνας για όλους. Ζητείται όταν ο γιατρός έχει συγκεκριμένο ενδοκρινολογικό ερώτημα. Η συχνότερη ένδειξη στους ενήλικες είναι η διερεύνηση πιθανής ακρομεγαλίας, δηλαδή υπερέκκρισης GH, και στα παιδιά η διερεύνηση διαταραχών ανάπτυξης.

Στους ενήλικες ο γιατρός μπορεί να σκεφτεί IGF-1 όταν υπάρχουν ενδείξεις όπως μεγέθυνση χεριών ή ποδιών, αλλαγή χαρακτηριστικών προσώπου, αυξημένη εφίδρωση, υπνική άπνοια, πονοκέφαλοι, ανθεκτική υπέρταση, αρθραλγίες ή μεταβολικές διαταραχές που δημιουργούν κλινική υποψία ακρομεγαλίας.

Από την άλλη πλευρά, η εξέταση μπορεί να ζητηθεί όταν υπάρχει υποψία ανεπάρκειας GH. Στα παιδιά αυτό μπορεί να σημαίνει χαμηλό ρυθμό αύξησης, χαμηλό ύψος σε σχέση με την ηλικία ή αμφιβολία για το αν χρειάζεται περαιτέρω ενδοκρινολογικός έλεγχος. Στους ενήλικες η εικόνα είναι πιο ασαφής και μπορεί να περιλαμβάνει μειωμένη ενέργεια, αύξηση λίπους κορμού, μειωμένη μυϊκή μάζα ή ιστορικό νόσου υπόφυσης.

Η IGF-1 χρησιμοποιείται επίσης για παρακολούθηση. Παραδείγματα είναι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με GH ή ασθενείς που έχουν χειρουργηθεί ή υποβάλλονται σε θεραπεία για ακρομεγαλία. Στις περιπτώσεις αυτές η τιμή βοηθά να φανεί αν η θεραπεία είναι επαρκής ή αν χρειάζεται αναπροσαρμογή.

4

Προετοιμασία και πώς γίνεται η αιμοληψία

Η εξέταση γίνεται με αιμοληψία από φλέβα, συνήθως σε δείγμα ορού. Στην καθημερινή πράξη, πολλοί γιατροί και εργαστήρια προτιμούν η λήψη να γίνεται πρωινές ώρες και σε σχετικά σταθερές συνθήκες, ώστε τα αποτελέσματα να είναι πιο συγκρίσιμα, ιδιαίτερα όταν προβλέπεται παρακολούθηση στον χρόνο.

Η αυστηρή νηστεία δεν είναι πάντα απολύτως υποχρεωτική σε όλα τα πρωτόκολλα. Σε πρακτικό επίπεδο όμως, η πρωινή αιμοληψία με νηστεία αποτελεί συχνά ασφαλή επιλογή, ιδίως όταν συνδυάζεται με άλλο ορμονικό ή μεταβολικό έλεγχο.

Πολύ σημαντικό είναι να ενημερωθεί το εργαστήριο και ο γιατρός για συμπληρώματα βιοτίνης, θεραπεία με οιστρογόνα από το στόμα, αυξητική ορμόνη, αναβολικά ή κορτικοστεροειδή. Όλα αυτά μπορούν να επηρεάσουν την τιμή ή την ερμηνεία της.

5

Φυσιολογικές τιμές και γιατί δεν υπάρχει ένα μόνο «νορμάλ»

Ένα από τα συχνότερα λάθη στην IGF-1 είναι η αναζήτηση ενός μοναδικού «φυσιολογικού εύρους» στο διαδίκτυο. Στην πραγματικότητα, η σωστή ερμηνεία είναι ηλικιο- και φυλο-εξαρτώμενη, ενώ επηρεάζεται και από τη μέθοδο μέτρησης του κάθε εργαστηρίου.

Η IGF-1 είναι χαμηλότερη στα πρώτα χρόνια της ζωής, ανεβαίνει σταδιακά, φτάνει υψηλότερα επίπεδα στην εφηβεία και στη συνέχεια μειώνεται προοδευτικά στην ενήλικη ζωή και την τρίτη ηλικία. Γι’ αυτό μια τιμή που είναι απόλυτα φυσιολογική για έναν 60χρονο μπορεί να είναι παθολογικά χαμηλή για έναν έφηβο.

Πολλά σύγχρονα εργαστήρια συνοδεύουν την IGF-1 με Z-score ή με ερμηνεία σε σχέση με το ανώτερο και κατώτερο όριο αναφοράς της συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο στα παιδιά, στους εφήβους και σε περιπτώσεις που χρειάζεται σύγκριση με εξειδικευμένα ενδοκρινολογικά κριτήρια.

Σε ασθενή με τυπικά κλινικά χαρακτηριστικά ακρομεγαλίας, πολύ αυξημένη IGF-1 σε σχέση με το ανώτερο φυσιολογικό όριο της ηλικίας και του φύλου έχει μεγάλη διαγνωστική βαρύτητα. Στον αντίποδα, χαμηλή IGF-1 μπορεί να ενισχύει την υποψία ανεπάρκειας GH, αλλά πρέπει να συνεκτιμηθεί με τη γενική κατάσταση υγείας, ιδίως όταν υπάρχουν υποσιτισμός, χρόνια νόσος ή άλλοι ορμονικοί παράγοντες.

6

Αυξημένη IGF-1: τι μπορεί να σημαίνει

Όταν η IGF-1 είναι αυξημένη για την ηλικία και το φύλο, η πρώτη σκέψη του ενδοκρινολόγου είναι αν υπάρχει υπερέκκριση αυξητικής ορμόνης. Η κλασική κατάσταση που συνδέεται με αυτό είναι η ακρομεγαλία, συνήθως από αδένωμα της υπόφυσης.

Στην ακρομεγαλία, η αύξηση της IGF-1 συχνά συνοδεύεται από κλινικά χαρακτηριστικά όπως σταδιακή μεγέθυνση άκρων, σφίξιμο δαχτυλιδιών, αύξηση μεγέθους παπουτσιού, αλλαγή γνάθου ή μύτης, υπεριδρωσία, υπνική άπνοια, αρτηριακή υπέρταση, διαταραχή σακχάρου και αρθραλγίες. Τα συμπτώματα αναπτύσσονται αργά και ο ασθενής πολλές φορές δεν τα παρατηρεί αμέσως.

Πρέπει όμως να θυμόμαστε ότι μια αυξημένη IGF-1 δεν σημαίνει πάντα αυτόματα ακρομεγαλία. Μπορεί να επηρεάζεται από θεραπεία με GH, από λήψη αναβολικών, από ηλικία ή εφηβεία, καθώς και από τεχνικούς ή εργαστηριακούς παράγοντες. Γι’ αυτό, όταν το αποτέλεσμα είναι απρόσμενο ή οριακό, συχνά ο γιατρός ζητά επανάληψη στο ίδιο εργαστήριο και στη συνέχεια πιο ειδικό έλεγχο.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, μετά από αυξημένη IGF-1 ακολουθεί δοκιμασία καταστολής GH μετά από χορήγηση γλυκόζης (OGTT). Η δοκιμασία αυτή βοηθά ιδιαίτερα όταν το αποτέλεσμα δεν είναι απολύτως ξεκάθαρο ή όταν χρειάζεται επιβεβαίωση. Η βασική λογική είναι ότι φυσιολογικά η γλυκόζη θα πρέπει να καταστείλει την GH.

Όταν η ακρομεγαλία επιβεβαιώνεται, η διερεύνηση στρέφεται στην υπόφυση, συνήθως με μαγνητική τομογραφία, και στη συνέχεια σχεδιάζεται θεραπευτική στρατηγική. Στους ήδη διαγνωσμένους ασθενείς, η IGF-1 είναι εξαιρετικά χρήσιμη για την παρακολούθηση της ανταπόκρισης στη θεραπεία.

7

Χαμηλή IGF-1: τι μπορεί να σημαίνει

Η χαμηλή IGF-1 μπορεί να υποδηλώνει μειωμένη δράση της αυξητικής ορμόνης, αλλά η ερμηνεία της είναι πιο σύνθετη από ό,τι φαίνεται. Δεν σημαίνει αυτόματα ότι υπάρχει ανεπάρκεια GH, γιατί πολλές μη υποφυσιακές καταστάσεις μπορούν επίσης να ρίξουν την τιμή.

Μία πιθανή εξήγηση είναι η πραγματική ανεπάρκεια GH, είτε συγγενής είτε επίκτητη, για παράδειγμα μετά από νόσο της υπόφυσης, χειρουργείο, ακτινοβολία ή άλλη διαταραχή του υποθαλαμο-υποφυσιακού άξονα. Αυτό είναι περισσότερο πιθανό όταν συνυπάρχουν και άλλα ευρήματα από την υπόφυση ή αντίστοιχο κλινικό ιστορικό.

Ωστόσο, χαμηλή IGF-1 μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε υποσιτισμό, χαμηλή πρόσληψη πρωτεΐνης, ηπατική νόσο, σοβαρή συστηματική φλεγμονή, χρόνια νεφρική νόσο, κακή ρύθμιση σακχαρώδη διαβήτη, υποθυρεοειδισμό ή λήψη συγκεκριμένων φαρμάκων. Σε αυτές τις περιπτώσεις η χαμηλή τιμή λειτουργεί περισσότερο σαν δείκτης βιολογικού στρες ή διαταραγμένης μεταβολικής κατάστασης παρά σαν άμεση απόδειξη υποφυσιακής νόσου.

Για αυτό, όταν η IGF-1 είναι χαμηλή, ο σωστός δρόμος δεν είναι να εξαχθεί βιαστική διάγνωση. Ο γιατρός εξετάζει πρώτα αν υπάρχουν δευτεροπαθείς αιτίες, ελέγχει συχνά θυρεοειδή, ήπαρ, νεφρική λειτουργία και θρεπτική κατάσταση και μόνο όταν χρειάζεται προχωρά σε δυναμικές δοκιμασίες διέγερσης GH.

8

Σχέση με GH, IGFBP-3 και δυναμικές δοκιμασίες

Η IGF-1 σχεδόν ποτέ δεν στέκεται μόνη της στην ενδοκρινολογία. Συνδέεται στενά με την GH, με την IGFBP-3 και, όταν υπάρχει κλινική ανάγκη, με δυναμικές δοκιμασίες που δίνουν πιο ολοκληρωμένη απάντηση.

Η τυχαία GH από μόνη της έχει περιορισμένη χρησιμότητα, επειδή εκκρίνεται σε παλμούς. Μπορεί κάποιος φυσιολογικός άνθρωπος να εμφανίσει χαμηλή ή υψηλότερη GH ανάλογα με τη στιγμή της λήψης. Αντίθετα, η IGF-1 είναι πολύ πιο σταθερή και γι’ αυτό χρησιμοποιείται συνήθως ως αρχική εξέταση αναφοράς.

Η IGFBP-3 είναι η κύρια δεσμευτική πρωτεΐνη της IGF-1. Σε ορισμένα περιστατικά, ιδιαίτερα σε παιδιά ή όταν υπάρχει αμφιβολία λόγω θρέψης, η IGFBP-3 μπορεί να προσφέρει χρήσιμη συμπληρωματική πληροφορία. Στις μικρότερες ηλικίες επηρεάζεται λιγότερο από τον υποσιτισμό σε σχέση με την IGF-1 και έτσι μπορεί να είναι ιδιαίτερα βοηθητική.

Όταν υπάρχει υποψία ακρομεγαλίας και η IGF-1 είναι αυξημένη ή αμφίβολη, μπορεί να ζητηθεί OGTT με καταστολή GH. Όταν υπάρχει υποψία ανεπάρκειας GH, μπορεί να ζητηθούν δοκιμασίες διέγερσης GH, όπως με ινσουλίνη, αργινίνη, γλυκαγόνη ή άλλα πρωτόκολλα, ανάλογα με την ηλικία και το κέντρο.

9

IGF-1 σε παιδιά και εφήβους

Στην παιδιατρική ενδοκρινολογία, η IGF-1 είναι από τις σημαντικότερες εξετάσεις όταν υπάρχει απορία για τον ρυθμό ανάπτυξης. Όμως η ερμηνεία της στα παιδιά είναι πιο απαιτητική από ό,τι στους ενήλικες.

Στα πολύ μικρά παιδιά, η μεμονωμένη IGF-1 μπορεί να έχει μικρότερη διαγνωστική ακρίβεια. Στη σχολική ηλικία και κυρίως όσο το παιδί πλησιάζει την εφηβεία, η εξέταση γίνεται συχνά πιο χρήσιμη. Στην εφηβεία η IGF-1 ανεβαίνει φυσιολογικά, άρα η σύγκριση πρέπει να γίνεται πάντα με ηλικιακά, φυλετικά και, όπου χρειάζεται, αναπτυξιακά προσαρμοσμένα όρια.

Όταν ένα παιδί έχει χαμηλό ανάστημα, αργή αύξηση ή ιστορικό που θέτει ερώτημα για GH, η IGF-1 συνήθως δεν είναι το μοναδικό βήμα. Συχνά συνδυάζεται με IGFBP-3, καταγραφή της καμπύλης ανάπτυξης, οστική ηλικία, θυρεοειδικό έλεγχο, αποκλεισμό κοιλιοκάκης ή άλλων νοσημάτων και, αν χρειαστεί, με δοκιμασίες διέγερσης GH.

Στην παιδική ηλικία υπάρχουν και περιπτώσεις όπου η GH μπορεί να είναι φυσιολογική ή ακόμη και αυξημένη, αλλά η IGF-1 να παραμένει χαμηλή λόγω αντίστασης ή λόγω άλλων μεταβολικών ή θρεπτικών προβλημάτων. Γι’ αυτό, η ερμηνεία γίνεται από παιδοενδοκρινολόγο και όχι μεμονωμένα από μία μόνο εξέταση αίματος.

10

IGF-1 σε ενήλικες

Στους ενήλικες η IGF-1 χρησιμοποιείται κυρίως για δύο μεγάλες κατηγορίες ερωτημάτων: υπερέκκριση GH και ανεπάρκεια GH. Από τις δύο, η πρώτη είναι συχνά πιο στοχευμένη κλινικά, επειδή η ακρομεγαλία έχει συγκεκριμένο διαγνωστικό μοτίβο.

Η διερεύνηση ανεπάρκειας GH στους ενήλικες είναι συνήθως πιο δύσκολη. Τα συμπτώματα είναι λιγότερο ειδικά και μπορεί να περιλαμβάνουν μειωμένη ενεργητικότητα, αυξημένο σπλαχνικό λίπος, μειωμένη άσκηση αντοχής, δυσλιπιδαιμία ή μειωμένη ποιότητα ζωής. Καμία από αυτές τις ενδείξεις δεν είναι αποκλειστική για GH deficiency, γι’ αυτό η αξιολόγηση γίνεται πάντοτε σε σωστό κλινικό πλαίσιο.

Σε ενήλικες με γνωστή νόσο υπόφυσης, προηγούμενο χειρουργείο, ακτινοβολία ή πολλαπλές ανεπάρκειες υπόφυσης, μια χαμηλή IGF-1 έχει μεγαλύτερη βαρύτητα. Ακόμη και τότε, η οριστική διάγνωση δεν τίθεται συνήθως μόνο από μία τιμή αλλά με συνδυασμό ιστορικού, άλλων ορμονών και δυναμικού ελέγχου.

Σε ανθρώπους που λαμβάνουν θεραπεία με GH, η IGF-1 είναι βασικό εργαλείο για την προσαρμογή της δόσης. Η υπερβολικά υψηλή τιμή μπορεί να δείχνει υπερδοσολογία, ενώ η πολύ χαμηλή μπορεί να σημαίνει ανεπαρκή θεραπευτική ανταπόκριση ή άλλο παράγοντα που εμποδίζει τη σωστή βιολογική δράση.

11

Εγκυμοσύνη, οιστρογόνα και γυναικολογικές παράμετροι

Η εγκυμοσύνη αλλάζει σημαντικά τη φυσιολογία του άξονα GH–IGF-1. Καθώς προχωρά η κύηση, η πλακουντιακή παραγωγή ορμονών επηρεάζει το σύστημα και η ερμηνεία της IGF-1 γίνεται πιο σύνθετη. Αυτό σημαίνει ότι τα αποτελέσματα στην εγκυμοσύνη πρέπει να αξιολογούνται μόνο από τον θεράποντα ιατρό μέσα στο σωστό μαιευτικό και ενδοκρινολογικό πλαίσιο.

Ένα ιδιαίτερα σημαντικό πρακτικό θέμα είναι τα οιστρογόνα από το στόμα. Η από του στόματος χορήγηση μπορεί να μειώσει την IGF-1, επειδή επηρεάζει την ηπατική απάντηση στην GH. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε τιμή χαμηλότερη από την αναμενόμενη, χωρίς να υπάρχει πραγματική σοβαρή ανεπάρκεια της GH.

Αντίθετα, οι διαδερμικές μορφές οιστρογόνων έχουν συνήθως μικρότερη επίδραση στην IGF-1. Η πληροφορία αυτή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε γυναίκες που υποβάλλονται σε ενδοκρινολογική διερεύνηση ή παρακολούθηση υποφυσιακής νόσου.

Ο θηλασμός συνήθως δεν αποτελεί μόνος του το βασικό ζήτημα για την IGF-1 όσο το συνολικό ορμονικό και μεταβολικό περιβάλλον της γυναίκας. Γι’ αυτό, σε εγκυμοσύνη και λοχεία το αποτέλεσμα πρέπει να διαβάζεται με μεγαλύτερη προσοχή και όχι με μηχανική σύγκριση με γενικούς πίνακες.

12

Χρόνια νοσήματα, διατροφή, φάρμακα και τρόπος ζωής

Η IGF-1 είναι από εκείνες τις εξετάσεις που επηρεάζονται πολύ από τη γενική βιολογική κατάσταση του οργανισμού. Αυτό είναι χρήσιμο, αλλά ταυτόχρονα αυξάνει τον κίνδυνο παρερμηνείας αν ο γιατρός δεν λάβει υπόψη του το πλήρες ιστορικό.

Υποσιτισμός, χαμηλή πρόσληψη πρωτεΐνης, απότομη απώλεια βάρους ή παρατεταμένη καταβολική κατάσταση μπορούν να ρίξουν αισθητά την IGF-1. Αντίστοιχα, ηπατική νόσος μπορεί να μειώσει την παραγωγή της, ενώ χρόνια νεφρική δυσλειτουργία και συστηματικά νοσήματα μπορεί να διαταράξουν την ισορροπία του άξονα.

Ο υποθυρεοειδισμός είναι άλλη συχνή παγίδα. Χωρίς σωστή θυρεοειδική λειτουργία, η GH–IGF-1 οδός μπορεί να φαίνεται «κατασταλμένη». Παρομοίως, ο ανεπαρκώς ρυθμισμένος διαβήτης ή η σημαντική αντίσταση στην ινσουλίνη μπορεί να επηρεάσουν την εικόνα.

Στα φάρμακα, ιδιαίτερη σημασία έχουν τα οιστρογόνα από το στόμα, τα κορτικοστεροειδή, η ίδια η αυξητική ορμόνη, τα αναβολικά και σε ορισμένες περιπτώσεις άλλα σκευάσματα που μεταβάλλουν τη μεταβολική κατάσταση ή την ηπατική λειτουργία.

Ο τρόπος ζωής επηρεάζει έμμεσα την IGF-1, όχι όμως με τέτοιον τρόπο ώστε να χρησιμοποιείται η εξέταση ως «τεστ ευεξίας». Η σωστή διατροφή, ο ύπνος, η αποφυγή βαριάς καταβολικής κατάστασης και η καλή γενική υγεία βοηθούν τη φυσιολογική λειτουργία του άξονα, αλλά η εξέταση παραμένει πάνω απ’ όλα ιατρικό εργαλείο και όχι lifestyle δείκτης.

13

Συχνά λάθη και παρερμηνείες

Το συχνότερο λάθος είναι να θεωρήσει κάποιος ότι η IGF-1 είναι μια εξέταση που δίνει από μόνη της τελική διάγνωση. Δεν ισχύει. Είναι πολύ χρήσιμη, αλλά πρέπει να διαβάζεται με κλινικό υπόβαθρο και σωστή εργαστηριακή τεκμηρίωση.

Άλλο κοινό λάθος είναι η σύγκριση του αποτελέσματος με λάθος πίνακα ή με πληροφορίες από άλλο εργαστήριο. Επειδή οι μέθοδοι και τα εύρη αναφοράς διαφέρουν, τέτοια σύγκριση μπορεί να δημιουργήσει ψευδή εντύπωση προβλήματος ή ψευδή καθησυχασμό.

Ιδιαίτερα συχνή παγίδα είναι η αγνόηση της βιοτίνης. Ορισμένες ανοσοχημικές μέθοδοι μπορούν να επηρεαστούν από υψηλές δόσεις βιοτίνης, κάτι που δεν αφορά μόνο την IGF-1 αλλά και άλλες ορμονικές ή καρδιολογικές εξετάσεις. Εξίσου συχνό λάθος είναι να μη δηλώνονται συμπληρώματα ή ορμονικά σκευάσματα.

Στην κλινική πράξη, παρερμηνεία προκαλεί και η αιμοληψία σε φάση οξείας νόσου ή έντονου μεταβολικού στρες. Ένας ασθενής μπορεί να εμφανίσει χαμηλή IGF-1 επειδή είναι βιολογικά καταπονημένος και όχι επειδή έχει μόνιμη ανεπάρκεια GH.

14

Πληροφορίες εξέτασης

Για τον ασθενή, αυτή είναι η πιο πρακτική ενότητα. Συγκεντρώνει τις βασικές πληροφορίες για το πώς εμφανίζεται συνήθως η εξέταση στο εργαστήριο και τι πρέπει να έχει κανείς στο μυαλό του την ημέρα της αιμοληψίας.

15

Συχνές ερωτήσεις

16

Τι να θυμάστε

17

Κλείστε Ραντεβού & Βιβλιογραφία