voltaren-parenergeies-kindynoi-1200x800.jpg

Voltaren (Δικλοφενάκη): Δοσολογία, Παρενέργειες & Πότε να Αποφεύγεται

Τελευταία ενημέρωση:

Σε 1 λεπτό:

  • Ισχυρό μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες (ΜΣΑΦ) για πόνο και φλεγμονή.
  • Αποτελεσματικό σε μυοσκελετικό και ρευματολογικό πόνο.
  • Απαιτεί προσοχή σε στομάχι, καρδιά και νεφρά — χρήση στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση.


1

Τι είναι το Voltaren

Το Voltaren είναι η εμπορική ονομασία της δραστικής ουσίας
δικλοφενάκη, ενός μη στεροειδούς αντιφλεγμονώδους φαρμάκου (ΜΣΑΦ)
με ισχυρή αναλγητική και
αντιφλεγμονώδη δράση.
Χρησιμοποιείται εδώ και πολλές δεκαετίες στην καθημερινή ιατρική πράξη
για την ανακούφιση από οξύ ή χρόνιο πόνο,
ιδιαίτερα όταν αυτός σχετίζεται με φλεγμονή.

Το Voltaren εφαρμόζεται συχνά σε παθήσεις του
μυοσκελετικού συστήματος,
όπως πόνοι στη μέση, τον αυχένα, τις αρθρώσεις ή τους μύες,
καθώς και σε τραυματισμούς και ρευματολογικά προβλήματα.
Η δράση του βοηθά στη μείωση του πόνου,
του οιδήματος και της δυσκαμψίας,
βελτιώνοντας την καθημερινή λειτουργικότητα του ασθενούς.

Η δικλοφενάκη συγκαταλέγεται στα
πλέον μελετημένα ΜΣΑΦ,
με τεκμηριωμένη αποτελεσματικότητα,
αλλά και με γνωστό προφίλ ανεπιθύμητων ενεργειών
όταν χρησιμοποιείται χωρίς σωστή καθοδήγηση.
Για τον λόγο αυτό,
το Voltaren πρέπει να λαμβάνεται
στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση
και για το
μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα,
ώστε να επιτυγχάνεται το μέγιστο όφελος
με τη μικρότερη δυνατή επιβάρυνση για τον οργανισμό.


2

Πώς δρα η δικλοφενάκη

Η δικλοφενάκη δρα αναστέλλοντας τα ένζυμα
κυκλοοξυγενάση-1 (COX-1) και
κυκλοοξυγενάση-2 (COX-2),
τα οποία συμμετέχουν στη σύνθεση των προσταγλανδινών.
Οι προσταγλανδίνες είναι ουσίες που ευθύνονται για την εμφάνιση
πόνου, φλεγμονής και οιδήματος.

Με τη μείωση των προσταγλανδινών, το Voltaren προσφέρει
ταχεία ανακούφιση από τον πόνο και τη φλεγμονή.
Ωστόσο, η αναστολή της COX-1 σχετίζεται και με ανεπιθύμητες ενέργειες,
καθώς η συγκεκριμένη ισομορφή προστατεύει τον γαστρικό βλεννογόνο
και συμβάλλει στη φυσιολογική νεφρική αιμάτωση.
Αυτό εξηγεί γιατί η παρατεταμένη χρήση απαιτεί προσοχή.


3

Ενδείξεις χρήσης

Το Voltaren χρησιμοποιείται για την ανακούφιση από
ήπιο έως έντονο πόνο που συνοδεύεται από
φλεγμονή.
Αποτελεί συχνή επιλογή όταν ο πόνος επηρεάζει την καθημερινή
λειτουργικότητα και απαιτείται αποτελεσματική, αλλά ελεγχόμενη,
αντιφλεγμονώδης αγωγή.

Στην καθημερινή ιατρική πράξη εφαρμόζεται κυρίως σε παθήσεις του
μυοσκελετικού συστήματος,
όπως πόνος στη μέση και τον αυχένα, αρθραλγίες, μυαλγίες,
καθώς και σε τραυματισμούς
(διαστρέμματα, θλάσεις) ή
ρευματολογικές παθήσεις.
Η δράση του συμβάλλει στη μείωση του πόνου,
του οιδήματος και της δυσκαμψίας,
διευκολύνοντας την κίνηση και την επάνοδο στις καθημερινές δραστηριότητες.

Η δικλοφενάκη, ως μία από τις πλέον μελετημένες δραστικές
ουσίες της κατηγορίας των ΜΣΑΦ, διαθέτει τεκμηριωμένη αποτελεσματικότητα
στις παραπάνω ενδείξεις.
Ωστόσο, η χρήση της πρέπει να είναι
στοχευμένη και χρονικά περιορισμένη.
Για τον λόγο αυτό, το Voltaren συνιστάται να λαμβάνεται
στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση
και για το
μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα,
ώστε να επιτυγχάνεται το μέγιστο θεραπευτικό όφελος
με τον μικρότερο δυνατό κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών.


4

Μορφές κυκλοφορίας

Το Voltaren κυκλοφορεί σε πολλές φαρμακοτεχνικές μορφές,
ώστε να προσαρμόζεται στη βαρύτητα των συμπτωμάτων
και στις ανάγκες του ασθενούς.
Η επιλογή της κατάλληλης μορφής επηρεάζει τόσο
την ταχύτητα δράσης όσο και το προφίλ ασφάλειας.

  • Δισκία ή καψάκια από του στόματος:
    παρέχουν συστηματική δράση και χρησιμοποιούνται
    σε μέτριο έως έντονο πόνο.
  • Υπόθετα:
    εναλλακτική επιλογή σε ασθενείς με γαστρεντερικές ενοχλήσεις
    ή δυσκολία κατάποσης.
  • Ενέσιμη μορφή:
    χρησιμοποιείται κυρίως σε νοσοκομειακό περιβάλλον
    για οξύ έντονο πόνο.
  • Τοπικό gel ή spray:
    δρα τοπικά με μικρότερη συστηματική απορρόφηση
    και μειωμένο κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών.


5

Δοσολογία

Η δοσολογία του Voltaren εξαρτάται από την ένταση του πόνου,
τη μορφή του φαρμάκου και το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς.
Στους ενήλικες, η συνήθης συνολική ημερήσια δόση κυμαίνεται
μεταξύ 75 και 150 mg, χορηγούμενη σε
μία ή περισσότερες δόσεις.

Η βασική αρχή χορήγησης είναι η χρήση της
χαμηλότερης αποτελεσματικής δόσης
για το μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα.
Η παρατεταμένη ή αλόγιστη χρήση αυξάνει σημαντικά
τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών.

Σε ηλικιωμένους ή ασθενείς με συνοδά νοσήματα,
η δόση συχνά χρειάζεται προσαρμογή
και απαιτείται στενότερη ιατρική παρακολούθηση.

Για οξύ μυοσκελετικό πόνο, η αγωγή συνήθως περιορίζεται σε
3–5 ημέρες.
Αν τα συμπτώματα επιμένουν πέραν του διαστήματος αυτού,
απαιτείται ιατρική επανεκτίμηση και όχι απλή συνέχιση της λήψης.


6

Παρενέργειες

Όπως όλα τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ),
το Voltaren μπορεί να προκαλέσει
ανεπιθύμητες ενέργειες,
ιδίως όταν λαμβάνεται σε υψηλές δόσεις
ή για παρατεταμένο χρονικό διάστημα.
Ο κίνδυνος αυξάνεται σε άτομα με υποκείμενα νοσήματα
ή ταυτόχρονη λήψη άλλων φαρμάκων.

Οι συχνότερα αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες αφορούν:

  • Γαστρεντερικό σύστημα:
    δυσπεψία, καούρα, ναυτία, κοιλιακό άλγος,
    έλκος ή γαστρεντερική αιμορραγία.
  • Καρδιαγγειακό σύστημα:
    αυξημένος κίνδυνος αρτηριακής υπέρτασης,
    εμφράγματος του μυοκαρδίου
    ή άλλων αγγειακών επεισοδίων,
    ιδιαίτερα σε παρατεταμένη χρήση.
  • Νεφρική λειτουργία:
    κατακράτηση υγρών, οίδημα
    και αύξηση της κρεατινίνης,
    κυρίως σε ηλικιωμένους ή αφυδατωμένους ασθενείς.
  • Ήπαρ:
    παροδική αύξηση των τρανσαμινασών,
    συνήθως αναστρέψιμη μετά τη διακοπή της αγωγής.

Η εμφάνιση προειδοποιητικών συμπτωμάτων,
όπως έντονος ή επίμονος κοιλιακός πόνος,
μαύρα κόπρανα,
αιματέμεση ή
δύσπνοια,
απαιτεί άμεση διακοπή του φαρμάκου
και επείγουσα ιατρική αξιολόγηση.

Ο κίνδυνος σοβαρών επιπλοκών αυξάνεται με την ηλικία,
την αφυδάτωση, την πολυφαρμακία και τη μακροχρόνια χρήση.
Για τον λόγο αυτό, συνιστάται πάντα η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση
και αποφυγή συνδυασμού με άλλα ΜΣΑΦ.


7

Αντενδείξεις

Η χρήση του Voltaren αντενδείκνυται σε συγκεκριμένες
καταστάσεις, όπου ο κίνδυνος υπερβαίνει το όφελος.
Η λήψη χωρίς ιατρική καθοδήγηση σε αυτές τις περιπτώσεις
μπορεί να είναι επικίνδυνη.

  • Ενεργό ή πρόσφατο γαστρικό ή δωδεκαδακτυλικό έλκος
  • Σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια ή πρόσφατο καρδιαγγειακό επεισόδιο
  • Σοβαρή νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια
  • Κύηση στο τρίτο τρίμηνο
  • Υπερευαισθησία στη δικλοφενάκη ή σε άλλα ΜΣΑΦ

Σε αυτές τις περιπτώσεις εξετάζονται εναλλακτικές
αναλγητικές ή αντιφλεγμονώδεις θεραπείες.
Αν υπάρχει αμφιβολία για το ιστορικό,
προτιμάται πρώτα ιατρική αξιολόγηση πριν από κάθε λήψη.


8

Αλληλεπιδράσεις

Το Voltaren μπορεί να αλληλεπιδράσει με άλλα φάρμακα,
μεταβάλλοντας την αποτελεσματικότητα ή την ασφάλειά τους.
Για τον λόγο αυτό είναι σημαντικό να ενημερώνεται
ο ιατρός για κάθε συγχορηγούμενη αγωγή.

  • Αντιπηκτικά και αντιαιμοπεταλιακά: αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας.
  • Άλλα ΜΣΑΦ ή κορτικοστεροειδή: αυξημένος γαστρεντερικός κίνδυνος.
  • Διουρητικά και ACE-αναστολείς: πιθανή επιδείνωση νεφρικής λειτουργίας.
  • Λίθιο και μεθοτρεξάτη: αύξηση των επιπέδων τους στο αίμα.

Η ταυτόχρονη λήψη πολλών φαρμάκων απαιτεί
εξατομικευμένη ιατρική αξιολόγηση,
ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ή ασθενείς με χρόνια νοσήματα.


9

Ειδικοί πληθυσμοί

Ορισμένες ομάδες ασθενών είναι ιδιαίτερα ευάλωτες
στις ανεπιθύμητες ενέργειες της δικλοφενάκης
και απαιτούν εξατομικευμένη αξιολόγηση
πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Στους ηλικιωμένους, η χρήση του Voltaren
σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο
γαστρεντερικής αιμορραγίας,
νεφρικής δυσλειτουργίας
και κατακράτησης υγρών,
ιδίως όταν συνυπάρχουν χρόνια νοσήματα
ή πολυφαρμακία.
Για τον λόγο αυτό, συνιστάται η χαμηλότερη
αποτελεσματική δόση και στενότερη παρακολούθηση.
Σε άτομα άνω των 65 ετών προτιμάται συχνά η τοπική μορφή
όπου αυτό είναι κλινικά εφικτό.

Σε ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο,
όπως καρδιοπαθείς ή άτομα με
αρτηριακή υπέρταση,
η δικλοφενάκη μπορεί να αυξήσει
τον καρδιαγγειακό κίνδυνο,
ιδιαίτερα σε παρατεταμένη χρήση ή υψηλές δόσεις.
Η χορήγηση πρέπει να είναι περιορισμένη,
με σαφή ιατρική ένδειξη και τακτική επανεκτίμηση.

Κατά την εγκυμοσύνη,
και ειδικότερα στο τρίτο τρίμηνο,
η δικλοφενάκη αντενδείκνυται,
καθώς μπορεί να προκαλέσει
πρόωρη σύγκλειση του αρτηριακού πόρου,
νεφρική δυσλειτουργία στο έμβρυο
και επιπλοκές κατά τον τοκετό.
Στα πρώτα τρίμηνα,
η χρήση επιτρέπεται μόνο
κατόπιν αυστηρής ιατρικής καθοδήγησης.


10

Τοπική vs από του στόματος χρήση

Η επιλογή μεταξύ τοπικής και από του στόματος
χορήγησης εξαρτάται από την εντόπιση και τη βαρύτητα
του πόνου.

Η τοπική μορφή (gel ή spray) προσφέρει
ανακούφιση σε επιφανειακούς μυοσκελετικούς πόνους
με ελάχιστη συστηματική απορρόφηση
και μικρότερο κίνδυνο παρενεργειών.

Η από του στόματος χορήγηση είναι πιο
αποτελεσματική σε έντονο ή εκτεταμένο πόνο,
αλλά συνοδεύεται από μεγαλύτερο συστηματικό φορτίο.

Για περιπτώσεις εντοπισμένου μυοσκελετικού πόνου,
η τοπική μορφή Voltaren gel αποτελεί συχνά ασφαλέστερη επιλογή,
καθώς έχει μικρότερη συστηματική απορρόφηση
και μειωμένο κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών.


11

Εργαστηριακή παρακολούθηση

Σε ασθενείς που λαμβάνουν Voltaren για
παρατεταμένο χρονικό διάστημα,
συνιστάται τακτική εργαστηριακή παρακολούθηση,
ώστε να ανιχνεύονται έγκαιρα πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες
και να προσαρμόζεται έγκαιρα η θεραπεία.

Ο προληπτικός έλεγχος συνήθως περιλαμβάνει:

  • Ηπατικά ένζυμα (AST, ALT): για έλεγχο πιθανής ηπατοτοξικότητας.
  • Νεφρική λειτουργία (κρεατινίνη, ουρία): για έγκαιρη ανίχνευση επιβάρυνσης της νεφρικής λειτουργίας.
  • Αιματολογικούς δείκτες: κυρίως όταν υπάρχει υποψία γαστρεντερικής αιμορραγίας ή αναιμίας.

Η συστηματική και εξατομικευμένη παρακολούθηση
ενισχύει σημαντικά την ασφάλεια της αγωγής,
μειώνει τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών
και συμβάλλει στη βέλτιστη κλινική διαχείριση του ασθενούς.
Σε ασθενείς υψηλού κινδύνου, ο έλεγχος μπορεί να απαιτείται ήδη
μέσα στις πρώτες εβδομάδες θεραπείας.


11α

Voltaren και στομάχι: πότε χρειάζεται γαστροπροστασία

Η δικλοφενάκη (Voltaren) ανήκει στα ΜΣΑΦ με ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση, αλλά και με
γνωστό γαστρεντερικό κίνδυνο. Οι προσταγλανδίνες που μειώνει το φάρμακο δεν “γεννούν” μόνο πόνο και φλεγμονή·
βοηθούν επίσης να προστατεύεται ο γαστρικός βλεννογόνος. Όταν η προστασία αυτή μειώνεται, αυξάνει η πιθανότητα για
καούρες, γαστρίτιδα, έλκος και — σπανιότερα αλλά σοβαρά — γαστρεντερική αιμορραγία.

Στην πράξη, η γαστροπροστασία (συνήθως με αναστολέα αντλίας πρωτονίων, όταν ενδείκνυται)
εξετάζεται ιδιαίτερα όταν υπάρχει ένας ή περισσότεροι παράγοντες κινδύνου:

  • Ηλικία ≥60–65 ετών
  • Ιστορικό έλκους ή προηγούμενης γαστρεντερικής αιμορραγίας
  • Ταυτόχρονη λήψη αντιαιμοπεταλιακών/αντιπηκτικών
  • Ταυτόχρονη λήψη κορτικοστεροειδών
  • Ανάγκη για υψηλότερη δόση ή παρατεταμένη χρήση
Πρακτικός κανόνας: Αν υπάρχουν ≥2 παράγοντες κινδύνου, η προφυλακτική γαστροπροστασία
συζητείται συχνά ως μέρος της ασφαλούς χρήσης. Αν υπάρχει ιστορικό έλκους/αιμορραγίας,
απαιτείται αυστηρότερη αξιολόγηση πριν από κάθε ΜΣΑΦ.

Κόκκινες σημαίες που απαιτούν άμεση διακοπή και ιατρική εκτίμηση είναι:
μαύρα κόπρανα, αιματέμεση, έντονος/επίμονος κοιλιακός πόνος ή νέα αναιμία/αδυναμία χωρίς προφανή αιτία.


11β

Voltaren και νεφρά: τι σημαίνει «νεφρικός κίνδυνος» στην πράξη

Ένας από τους βασικούς λόγους που το Voltaren θέλει προσοχή είναι ότι τα ΜΣΑΦ μπορούν να επηρεάσουν
τη νεφρική αιμάτωση. Οι προσταγλανδίνες συμβάλλουν στη διατήρηση της ροής αίματος στα νεφρά,
ιδίως όταν ο οργανισμός βρίσκεται σε “οριακές” συνθήκες (αφυδάτωση, διουρητικά, καρδιακή ανεπάρκεια).
Η αναστολή τους μπορεί να οδηγήσει σε κατακράτηση νατρίου/υγρών, οίδημα και σε ορισμένες περιπτώσεις
σε άνοδο κρεατινίνης ή οξεία επιδείνωση νεφρικής λειτουργίας.

Ο κίνδυνος είναι σαφώς μεγαλύτερος σε:

  • Ηλικιωμένους
  • Άτομα με χρόνια νεφρική νόσο ή καρδιακή ανεπάρκεια
  • Άτομα σε διουρητικά ή/και ACE-αναστολείς/ARBs (το γνωστό “τρίπτυχο” διουρητικό + ACE/ARB + ΜΣΑΦ)
  • Αφυδάτωση (πυρετός, γαστρεντερίτιδα, μειωμένη πρόσληψη υγρών)
Πρακτικός κανόνας: Αν χρειάζεται χρήση πέρα από λίγες ημέρες ή υπάρχει υψηλός κίνδυνος,
γίνεται έλεγχος κρεατινίνης/ουρίας (και συχνά ηλεκτρολυτών). Αν η κρεατινίνη αυξηθεί
σημαντικά σε σχέση με το baseline (π.χ. ~30% ή περισσότερο) ή εμφανιστούν οιδήματα/μείωση ούρων,
το ΜΣΑΦ διακόπτεται και απαιτείται ιατρική επανεκτίμηση.

Για καθημερινούς μυοσκελετικούς πόνους, όταν είναι εφικτό, η τοπική μορφή (gel) μειώνει τη συστηματική έκθεση
και συνήθως είναι ασφαλέστερη επιλογή για άτομα με ευαισθησία στα νεφρά, πάντα με κλινική κρίση.


12

Voltaren και αρτηριακή πίεση

Η δικλοφενάκη μπορεί να προκαλέσει μικρή αύξηση της αρτηριακής πίεσης,
ιδιαίτερα σε άτομα με προϋπάρχουσα υπέρταση ή σε παρατεταμένη χρήση.
Ο μηχανισμός σχετίζεται με κατακράτηση νατρίου και υγρών,
καθώς και με μεταβολές στη νεφρική αιμάτωση.

Σε υπερτασικούς ασθενείς συνιστάται βραχυχρόνια χρήση,
τακτική μέτρηση πίεσης και αποφυγή υψηλών δόσεων.
Αν παρατηρηθεί επίμονη άνοδος των τιμών,
το Voltaren πρέπει να διακόπτεται και να επανεκτιμάται η αναλγητική αγωγή.


13

Πόσες ημέρες είναι ασφαλές να λαμβάνεται

Για οξύ μυοσκελετικό πόνο, το Voltaren χρησιμοποιείται συνήθως για
3–5 ημέρες.
Σε ειδικές περιπτώσεις μπορεί να παραταθεί έως 7 ημέρες,
πάντα όμως με ιατρική καθοδήγηση.
Η παρατεταμένη λήψη αυξάνει εκθετικά τον κίνδυνο
γαστρεντερικών, καρδιαγγειακών και νεφρικών επιπλοκών.

Αν ο πόνος επιμένει πέραν του διαστήματος αυτού,
απαιτείται επανεκτίμηση της αιτίας
και όχι απλή συνέχιση του φαρμάκου.

Η ανάγκη για συχνή επανάληψη της αγωγής αποτελεί ένδειξη
υποκείμενου προβλήματος που χρειάζεται διερεύνηση.

Τι να θυμάστε για ασφαλή χρήση:
Χρησιμοποιήστε Voltaren στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση και για όσο το δυνατόν λιγότερο.
Μην το συνδυάζετε με άλλο ΜΣΑΦ. Αν έχετε υπέρταση, νεφρική νόσο, ιστορικό έλκους
ή παίρνετε αντιπηκτικά, χρειάζεται πιο αυστηρή αξιολόγηση.
Για εντοπισμένο μυοσκελετικό πόνο, προτιμήστε τοπική μορφή όταν είναι κλινικά επαρκής.


14

Εναλλακτικές επιλογές αναλγησίας

Σε άτομα υψηλού κινδύνου ή όταν απαιτείται συχνή αναλγησία,
μπορούν να εξεταστούν εναλλακτικές όπως:

  • Παρακεταμόλη για ήπιο έως μέτριο πόνο.
  • Τοπική δικλοφενάκη (gel) για εντοπισμένο μυοσκελετικό πόνο.
  • Φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις και τοπική ψύξη/θερμότητα.

Η επιλογή πρέπει να εξατομικεύεται,
λαμβάνοντας υπόψη ηλικία, συνοδά νοσήματα
και διάρκεια των συμπτωμάτων.
Σε κάθε περίπτωση, στόχος είναι η αποτελεσματική ανακούφιση
με τη μικρότερη δυνατή φαρμακευτική επιβάρυνση.

Τι να θυμάστε για ασφαλή χρήση:
Χρησιμοποιήστε Voltaren στη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση και για όσο το δυνατόν λιγότερο.
Μην το συνδυάζετε με άλλο ΜΣΑΦ. Αν έχετε υπέρταση, νεφρική νόσο, ιστορικό έλκους
ή παίρνετε αντιπηκτικά, χρειάζεται πιο αυστηρή αξιολόγηση.
Για εντοπισμένο μυοσκελετικό πόνο, προτιμήστε τοπική μορφή όταν είναι κλινικά επαρκής.


14α

Πότε ΔΕΝ είναι σωστή επιλογή το Voltaren για πόνο

Παρότι το Voltaren είναι αποτελεσματικό όταν υπάρχει φλεγμονή, δεν είναι “καθολικό” αναλγητικό.
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η πιθανότητα οφέλους είναι μικρή ή ο κίνδυνος δυσανάλογος, και αξίζει να
επιλεγεί άλλη προσέγγιση.

  • Χρόνιος πόνος χωρίς σαφή φλεγμονώδη συνιστώσα (π.χ. ανάγκη καθημερινής αναλγησίας για εβδομάδες).
  • Νευροπαθητικός πόνος (κάψιμο, “ηλεκτρικά” τινάγματα, μούδιασμα) όπου τα ΜΣΑΦ συχνά έχουν περιορισμένο αποτέλεσμα.
  • Υψηλός καρδιαγγειακός κίνδυνος ή δυσκολία ρύθμισης της πίεσης, όπου προτιμώνται άλλες λύσεις.
  • Ιστορικό έλκους/αιμορραγίας ή πολλοί γαστρεντερικοί παράγοντες κινδύνου.
  • Νεφρική δυσλειτουργία ή κατάσταση αυξημένου κινδύνου (αφυδάτωση, “τρίπτυχο” διουρητικό + ACE/ARB + ΜΣΑΦ).

Αν ο πόνος επιμένει ή απαιτεί συχνή επανάληψη αγωγής, αυτό είναι συχνά ένδειξη ότι χρειάζεται
επανεκτίμηση της αιτίας (π.χ. μηχανικό πρόβλημα, τενοντοπάθεια, ριζίτιδα, φλεγμονώδης αρθρίτιδα)
και όχι απλή παράταση ενός ΜΣΑΦ. Σε τέτοιες περιπτώσεις, μπορεί να προτιμηθούν
παρακεταμόλη, τοπικές θεραπείες, φυσικοθεραπεία ή άλλες στοχευμένες παρεμβάσεις, ανάλογα με τη διάγνωση.

 


15

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Μπορώ να πάρω Voltaren με άδειο στομάχι;

Όχι. Η λήψη μετά το φαγητό μειώνει τον ερεθισμό του στομάχου.

Πόσες ημέρες μπορώ να το παίρνω συνεχόμενα;

Συνήθως έως 5–7 ημέρες χωρίς ιατρική εκτίμηση.

Μπορώ να το συνδυάσω με παρακεταμόλη;

Ναι, ο συνδυασμός επιτρέπεται συνήθως εφόσον τηρούνται οι δόσεις.

Μπορώ να το πάρω μαζί με άλλο ΜΣΑΦ;

Όχι — αυξάνεται σημαντικά ο κίνδυνος αιμορραγίας.

Είναι ασφαλές για την καρδιά;

Σε υψηλές δόσεις ή μακροχρόνια χρήση αυξάνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Επηρεάζει τα νεφρά;

Ναι, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ή αφυδατωμένους ασθενείς.

Χρειάζεται γαστροπροστασία;

Συχνά ναι σε άτομα υψηλού κινδύνου.

Μπορώ να οδηγήσω;

Συνήθως ναι — αν εμφανιστεί ζάλη, αποφύγετε.

Επιτρέπεται σε εγκυμοσύνη;

Αντενδείκνυται στο 3ο τρίμηνο.

Χρειάζονται εξετάσεις σε συχνή χρήση;

Ναι — έλεγχος ήπατος, νεφρών και αίματος.


16

Κλείστε Ραντεβού

Ερμηνεία αποτελεσμάτων από ιατρό στο εργαστηριό μας. Μπορείτε να προγραμματίσετε εξέταση ή να δείτε τον πλήρη κατάλογο διαθέσιμων εξετάσεων.

Κλείστε εύκολα εξέταση ή δείτε τον πλήρη κατάλογο:
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30


17

Βιβλιογραφία

1. Diclofenac (Voltaren) — Summary of Product Characteristics European Medicines Agency
https://www.ema.europa.eu/en/medicines/human/referrals/diclofenac-containing-medicinal-products
2. Cardiovascular risk of non-steroidal anti-inflammatory drugs The Lancet
https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(13)60900-9/fulltext
3. Δικλοφενάκη — Φαρμακολογία & ανεπιθύμητες ενέργειες Γαληνός (Ελληνικός Φαρμακευτικός Οδηγός)
https://www.galinos.gr/web/drugs/main/drugs/voltaren
4. Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ): οφέλη και κίνδυνοι ΕΟΦ — Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων
https://www.eof.gr/web/guest/home
5. Ασφαλής χρήση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών
https://www.isathens.gr

Κατάλογος Εξετάσεων – Μικροβιολογικό Λαμία
https://mikrobiologikolamia.gr/katalogos-eksetaseon/

Επιστημονική επιμέλεια:
Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος, Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας, Έσλιν 19, Λαμία 35100
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

voltaren-gel-mikrobiologikolamia-1200x628-1-1200x800.jpg

Voltaren Gel: Χρήσεις, Δοσολογία, Πόσες Μέρες, Παρενέργειες & Ασφαλής Εφαρμογή

Σύντομη Περίληψη

Το Voltaren Gel είναι αντιφλεγμονώδες gel με δραστική ουσία τη δικλοφενάκη, για τοπική ανακούφιση από
πόνο σε μύες, τένοντες και αρθρώσεις (π.χ. αυχενικό, μέση, γόνατο, τενοντίτιδα, τραυματισμοί από άσκηση).
Δρα τοπικά, με μικρή συστηματική απορρόφηση σε σύγκριση με τα χάπια. Συνήθως εφαρμόζεται 2–3 φορές την ημέρα
(λεπτή στρώση και καλό τρίψιμο), για λίγες ημέρες έως 1–2 εβδομάδες, πάντα σύμφωνα με τις οδηγίες γιατρού και
του φύλλου οδηγιών. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ανοιχτές πληγές, ερεθισμένο δέρμα, 3ο τρίμηνο κύησης,
ούτε σε άτομα με αλλεργία στα ΜΣΑΦ (π.χ. ασπιρίνη, ιβουπροφαίνη).

 


1. Τι είναι το Voltaren Gel;

Το Voltaren Gel (ή Emulgel) είναι φαρμακευτικό gel που περιέχει ως δραστική ουσία τη
δικλοφενάκη, ένα μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο (ΜΣΑΦ). Προορίζεται για
τοπική εφαρμογή στο δέρμα πάνω από την περιοχή που πονά ή είναι φλεγμονώδης.

Χρησιμοποιείται κυρίως για την ανακούφιση από:

  • Τοπικό μυϊκό πόνο (πλάτη, μέση, αυχένας, ώμος).
  • Πόνο σε αρθρώσεις (γόνατα, αστράγαλοι, δάκτυλα).
  • Τενοντίτιδες, επικονδυλίτιδα (tennis elbow), περιαρθρίτιδα ώμου κ.ά.
  • Κακώσεις μαλακών μορίων (διαστρέμματα, θλάσεις, μώλωπες) από άσκηση ή μικρούς τραυματισμούς.

Επειδή δρα τοπικά, η συστηματική απορρόφηση είναι πολύ μικρότερη σε σχέση με τα
χάπια δικλοφενάκης, κάτι που συνήθως σημαίνει λιγότερο κίνδυνο για γαστρεντερικές
παρενέργειες, εφόσον χρησιμοποιείται σωστά.

2. Πώς δρα η δικλοφενάκη τοπικά;

Η δικλοφενάκη ανήκει στα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη και δρα κυρίως μέσω
αναστολής των ενζύμων COX-1 και COX-2, τα οποία συμμετέχουν στην παραγωγή
προσταγλανδινών – ουσιών που σχετίζονται με φλεγμονή, πόνο και οίδημα.

Όταν εφαρμόζεται στο δέρμα ως gel:

  • Διεισδύει τοπικά στους ιστούς (μύες, τένοντες, αρθρώσεις).
  • Μειώνει τις φλεγμονώδεις ουσίες στην περιοχή.
  • Περιορίζει το οίδημα και την τοπική ευαισθησία.
  • Ανακουφίζει τον πόνο, ιδίως σε κίνηση ή πίεση.

Το πλεονέκτημα είναι ότι η δράση εστιάζει στην πάσχουσα περιοχή, με πολύ μικρότερη
ποσότητα φαρμάκου να φτάνει στη γενική κυκλοφορία, σε σύγκριση με τη λήψη δισκίων.

3. Σε ποιες περιπτώσεις χρησιμοποιείται το Voltaren Gel;

Το gel με δικλοφενάκη χρησιμοποιείται για ήπιο έως μέτριο πόνο σε:

  • Μυοσκελετικό πόνο σε αυχένα, μέση, ώμους, πλάτη.
  • Αρθραλγίες (πόνος στις αρθρώσεις) λόγω ήπιων εκφυλιστικών αλλοιώσεων ή υπερχρήσης.
  • Τενοντίτιδες (π.χ. επικονδυλίτιδα, αχίλλειος τένοντας, τενοντίτιδα ώμου).
  • Θλάσεις, διαστρέμματα και μώλωπες μετά από πτώση ή αθλητική δραστηριότητα.
  • Τοπικό οίδημα και πόνο μετά από μικρούς τραυματισμούς.

Δεν προορίζεται για γενικευμένο πόνο (π.χ. συστηματικές φλεγμονώδεις παθήσεις) ούτε
αντικαθιστά τη συνολική θεραπευτική στρατηγική που ορίζει ο γιατρός. Συχνά χρησιμοποιείται
συμπληρωματικά με:

  • φυσικοθεραπεία,
  • ασκήσεις ενδυνάμωσης,
  • μέτρα εργονομίας και ξεκούρασης.

4. Voltaren Gel ή χάπια Voltaren; Πλεονεκτήματα & μειονεκτήματα

Και οι δύο μορφές περιέχουν δικλοφενάκη, όμως δρουν διαφορετικά και έχουν άλλο προφίλ
παρενεργειών.

Voltaren Gel – βασικά πλεονεκτήματα:

  • Τοπική δράση στην πάσχουσα περιοχή.
  • Χαμηλότερη συστηματική απορρόφηση σε σχέση με τα δισκία.
  • Μικρότερος κίνδυνος για γαστρεντερικές διαταραχές, εφόσον χρησιμοποιείται σωστά.
  • Κατάλληλο για ήπιο έως μέτριο, εντοπισμένο πόνο.

Χάπια Voltaren (δισκία δικλοφενάκης):

  • Δρουν συστηματικά, σε όλο το σώμα.
  • Κατάλληλα για πιο έντονο ή εκτεταμένο πόνο (π.χ. έντονη αρθρίτιδα).
  • Έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο γαστρεντερικών ενοχλήσεων, ιδιαίτερα σε μακροχρόνια χρήση.
  • Πρέπει να λαμβάνονται πάντοτε με καθοδήγηση ιατρού.

Σε πολλούς ασθενείς προτιμάται πρώτα η τοπική θεραπεία με gel για βραχύ χρονικό διάστημα
και, αν δεν επαρκεί, ο γιατρός αποφασίζει αν χρειάζονται χάπια ή άλλη αγωγή.



4.1 Voltaren Gel vs άλλα τοπικά αντιφλεγμονώδη (Nurofen Gel, Flexium)

Το Voltaren Gel δεν είναι το μόνο τοπικό αντιφλεγμονώδες της αγοράς. Συχνά οι ασθενείς το συγκρίνουν με το
Nurofen Gel (ιβουπροφαίνη) και το Flexium (πικλομετασόνη).
Παρακάτω παρουσιάζεται ένας πρακτικός συγκριτικός πίνακας για να γίνουν ξεκάθαρες οι διαφορές στην
δραστική ουσία, ένδειξη, ταχύτητα δράσης και καταλληλότητα ανά περίπτωση.

↔️ Σύρετε οριζόντια για να δείτε όλες τις στήλες του πίνακα
ΣκεύασμαΔραστική ουσίαΤι αντιμετωπίζει καλύτεραΣημειώσεις
Voltaren GelDiclofenacΦλεγμονές τενόντων, αρθρώσεων, τενοντίτιδα, επικονδυλίτιδαΙσχυρό αντιφλεγμονώδες προφίλ. Πολύ αποτελεσματικό σε εντοπισμένες φλεγμονές.
Nurofen GelIbuprofenΜυϊκό πόνο, ήπιες κακώσεις, πιασίματα μετά από άσκησηΠιο “ήπια” επιλογή σε σχέση με τη δικλοφενάκη. Κατάλληλο για μυϊκή καταπόνηση.
FlexiumPiroxicamΧρόνιοι πόνοι, αρθρίτιδα, επίμονος αρθρικός πόνοςΜεγαλύτερης διάρκειας δράση. Προσοχή σε ευαίσθητο δέρμα λόγω πιθανότητας ερεθισμού.
Συμπέρασμα:
Το Voltaren Gel συχνά προτιμάται όταν υπάρχει εντοπισμένη φλεγμονή σε τένοντες και αρθρώσεις.
Το Nurofen Gel ταιριάζει περισσότερο σε μυϊκά πιασίματα ή ήπιες κακώσεις.
Το Flexium μπορεί να βοηθήσει σε χρόνιο αρθρικό πόνο, αλλά απαιτείται προσοχή στη συχνότητα εφαρμογής.
Η τελική επιλογή πρέπει πάντα να γίνεται σε συνεννόηση με τον γιατρό, ανάλογα με την αιτία του πόνου.

5. Πώς εφαρμόζεται σωστά το Voltaren Gel (βήμα-βήμα)

Η σωστή εφαρμογή είναι κρίσιμη για την αποτελεσματικότητα αλλά και την ασφάλεια.
Γενικές οδηγίες (μπορεί να διαφέρουν ανά σκεύασμα – πάντα ακολουθείτε το φύλλο οδηγιών):

  1. Καθαρίστε και στεγνώστε την περιοχή που θα εφαρμοστεί το gel.
  2. Βάλτε μικρή ποσότητα (συνήθως λωρίδα λίγων εκατοστών – π.χ. 2–4 g) στην παλάμη σας.
  3. Απλώστε σε λεπτή στρώση πάνω στην περιοχή που πονά, καλύπτοντας ελαφρώς γύρω από το σημείο.
  4. Κάντε απαλό μασάζ μέχρι να απορροφηθεί σχεδόν πλήρως.
  5. Πλύνετε καλά τα χέρια μετά την εφαρμογή (εκτός αν η περιοχή είναι τα χέρια).
  6. Μην καλύπτετε με αεροστεγές ή σφιχτό επίθεμα, εκτός αν το έχει συστήσει ο γιατρός.
  7. Αποφύγετε την επαφή με μάτια, στόμα, βλεννογόνους και ανοιχτές πληγές.

Εάν τυχόν εφαρμοστεί μεγαλύτερη ποσότητα, σκουπίστε το περίσσευμα με χαρτομάντηλο και
πλύνετε την περιοχή. Μην χρησιμοποιείτε το gel σαν “μάλαξη” που γυαλίζει έντονα το δέρμα –
αρκεί λεπτή στρώση.

6. Δοσολογία & διάρκεια θεραπείας με Voltaren Gel

Η ακριβής δοσολογία εξαρτάται από:

  • τη συγκέντρωση του gel,
  • την έκταση της περιοχής,
  • την ηλικία,
  • το είδος του πόνου και τις οδηγίες του γιατρού.

Συνηθισμένες γενικές οδηγίες (ενδεικτικά):

  • Εφαρμογή 2–3 φορές/ημέρα στην πάσχουσα περιοχή.
  • Λεπτή στρώση, χωρίς υπερβολή στην ποσότητα.
  • Συνολική διάρκεια συνήθως έως 1–2 εβδομάδες για οξείες καταστάσεις.
  • Εάν ο πόνος δεν βελτιώνεται μέσα σε λίγες ημέρες, ενημερώστε τον γιατρό σας.

Οι παραπάνω οδηγίες είναι γενικές. Πάντα ακολουθείτε τις οδηγίες του θεράποντος ιατρού
και του επίσημου φύλλου οδηγιών. Μην παρατείνετε τη χρήση για εβδομάδες χωρίς ιατρική συμβουλή.

7. Πιθανές παρενέργειες & τι να προσέξετε

Αν και το gel με δικλοφενάκη έχει μικρότερη συστηματική απορρόφηση σε σχέση με τα δισκία,
μπορεί να προκαλέσει τοπικές ή σπανιότερα γενικευμένες ανεπιθύμητες ενέργειες.

Συνηθέστερες τοπικές παρενέργειες:

  • Ερυθρότητα, αίσθημα καύσου, κνησμός στην περιοχή.
  • Ξηρότητα ή απολέπιση του δέρματος.
  • Εξάνθημα τύπου δερματίτιδας εξ επαφής.

Πιο σπάνια, ιδίως σε άτομα με προδιάθεση, μπορεί να εμφανιστούν:

  • Γενικευμένο αλλεργικό εξάνθημα.
  • Αγγειοοίδημα (πρήξιμο χειλιών, βλεφάρων κ.ά.).
  • Βρογχόσπασμος σε άτομα με ασπιρινο-ευαισθησία.

Αν παρατηρήσετε:

  • έντονο τοπικό κάψιμο ή εξάνθημα που απλώνεται,
  • δυσκολία στην αναπνοή,
  • πρήξιμο στο πρόσωπο ή τα χείλη,

διακόψτε άμεσα τη χρήση και ζητήστε ιατρική βοήθεια.

8. Πότε ΔΕΝ πρέπει να χρησιμοποιείται το Voltaren Gel;

Γενικά, δεν πρέπει να εφαρμόζεται το gel σε ακόλουθες περιπτώσεις (σύμφωνα πάντα με το φύλλο οδηγιών κάθε σκευάσματος):

  • Αλλεργία στη δικλοφενάκη ή σε άλλα ΜΣΑΦ (ασπιρίνη, ιβουπροφαίνη κ.λπ.).
  • Ιστορικό άσθματος, ρινίτιδας ή κνίδωσης μετά από λήψη ΜΣΑΦ.
  • 3ο τρίμηνο εγκυμοσύνης.
  • Εφαρμογή σε ανοιχτές πληγές, μολυσμένο ή εκζεματώδες δέρμα.
  • Σε εκτεταμένες περιοχές ή για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς ιατρική συμβουλή.
  • Σε παιδιά μικρής ηλικίας αν δεν υπάρχει σαφής οδηγία από παιδίατρο.

Αν έχετε ιστορικό έλκους στομάχου, καρδιαγγειακής νόσου ή ηπατοπάθειας, ενημερώστε τον
γιατρό σας, ιδιαίτερα αν λαμβάνετε και άλλα αντιφλεγμονώδη από το στόμα.

9. Voltaren Gel σε εγκυμοσύνη, θηλασμό & ειδικές ομάδες

Η χρήση δικλοφενάκης στην εγκυμοσύνη απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή και πρέπει να γίνεται
μόνο με ιατρική σύσταση.

  • 1ο και 2ο τρίμηνο: σε γενικές γραμμές αποφεύγεται η παρατεταμένη χρήση. Αν κριθεί
    απολύτως απαραίτητο, χρησιμοποιείται για όσο το δυνατόν μικρότερο διάστημα και μόνο με ιατρική καθοδήγηση.
  • 3ο τρίμηνο: τα ΜΣΑΦ αντενδείκνυνται – συνήθως αναφέρεται ρητή απαγόρευση στο φύλλο οδηγιών.
  • Θηλασμός: η συστηματική απορρόφηση από τοπική χρήση είναι χαμηλή, αλλά προτιμάται
    η ελάχιστη δυνατή ποσότητα και η αποφυγή εφαρμογής σε μεγάλες επιφάνειες ή για μεγάλο χρόνο, μετά από ιατρική εκτίμηση.

Σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, με πολλαπλά φάρμακα ή χρόνια νοσήματα, είναι προτιμότερο να
συζητείται η χρήση του gel με τον θεράποντα ιατρό, ιδίως αν συνδυάζεται με από του στόματος αντιφλεγμονώδη.

10. Voltaren Gel, άλλα φάρμακα & αλκοόλ

Επειδή το gel εφαρμόζεται τοπικά, η συστηματική απορρόφηση είναι μικρότερη και ο κίνδυνος
αλληλεπιδράσεων με άλλα φάρμακα είναι επίσης χαμηλότερος σε σύγκριση με τα χάπια.
Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις χρειάζεται προσοχή.

Σημεία προσοχής:

  • Αποφύγετε την παρατεταμένη χρήση σε μεγάλες επιφάνειες όταν παίρνετε ήδη
    αντιφλεγμονώδη από το στόμα (π.χ. δικλοφενάκη, ιβουπροφαίνη, ναπροξένη).
  • Ενημερώστε τον γιατρό σας αν λαμβάνετε αντιπηκτικά, αντιαιμοπεταλιακά ή πολλά άλλα φάρμακα.
  • Μην χρησιμοποιείτε ταυτόχρονα πολλά διαφορετικά τοπικά σκευάσματα με ΜΣΑΦ στην ίδια περιοχή.

Όσον αφορά το αλκοόλ, το gel δεν επηρεάζεται άμεσα από την κατανάλωσή του. Παρόλα αυτά:

  • Εάν λαμβάνετε και χάπια αντιφλεγμονώδη, το αλκοόλ αυξάνει τον κίνδυνο γαστρεντερικών και ηπατικών επιπλοκών.
  • Η υπερβολική κατανάλωση μπορεί να επιδεινώσει τα προβλήματα για τα οποία χρειάζεστε θεραπεία (πτώσεις, τραυματισμοί κ.ά.).

11. Συχνές ερωτήσεις (FAQ) για το Voltaren Gel

Πατήστε πάνω σε κάθε ερώτηση για να δείτε την απάντηση.
Μπορώ να χρησιμοποιώ Voltaren Gel κάθε μέρα για πολύ καιρό;
Το gel είναι σχεδιασμένο κυρίως για βραχυχρόνια χρήση σε οξείες ενοχλήσεις
(π.χ. τραυματισμός, οξύς μυϊκός πόνος) ή σε εξάρσεις χρόνιων προβλημάτων.
Αν χρειάζεται να το χρησιμοποιείτε για πάνω από 1–2 εβδομάδες, καλό είναι να
επανεκτιμηθεί η κατάσταση από γιατρό ώστε να ελεγχθεί η αιτία του πόνου
και να συζητηθούν εναλλακτικές ή συμπληρωματικές θεραπείες.
Μπορώ να το βάλω στον αυχένα ή στη μέση για “πιασίματα”;
Ναι, συχνά χρησιμοποιείται σε αυχενικό σύνδρομο ή μυϊκά “πιασίματα”
στη μέση, εφόσον το δέρμα είναι ακέραιο. Εφαρμόστε μικρή ποσότητα,
κάντε απαλό μασάζ και αποφύγετε την υπερβολή σε ποσότητα ή συχνότητα.
Αν ο πόνος επιμένει, χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση και πιθανόν
φυσικοθεραπεία ή άλλες παρεμβάσεις.
Μπορώ να το χρησιμοποιώ σε παιδιά;
Η χρήση του σε παιδιά εξαρτάται από την ηλικία και το
συγκεκριμένο σκεύασμα, όπως αναφέρεται στο φύλλο οδηγιών. Σε μικρές ηλικίες
πρέπει να ρωτάτε πάντα τον παιδίατρο πριν από οποιαδήποτε χρήση.
Μην εφαρμόζετε μεγάλες ποσότητες ή σε μεγάλες επιφάνειες σώματος σε παιδιά,
χωρίς ιατρική σύσταση.
Μπορώ να βγω στον ήλιο μετά την εφαρμογή Voltaren Gel;
Ορισμένοι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν φωτοευαισθησία ή ερεθισμό
στην περιοχή εφαρμογής. Γενικά, συνιστάται να αποφεύγετε την έντονη έκθεση
στον ήλιο
αμέσως μετά την εφαρμογή, να καλύπτετε την περιοχή με ρούχο
(όχι όμως αεροστεγές) και να παρακολουθείτε για τυχόν ερυθρότητα ή εξάνθημα.
Μπορώ να το συνδυάσω με παυσίπονα χάπια (π.χ. παρακεταμόλη ή ιβουπροφαίνη);
Σε πολλές περιπτώσεις, οι γιατροί επιτρέπουν τον συνδυασμό
τοπικού gel με παρακεταμόλη από το στόμα.
Με τα από του στόματος ΜΣΑΦ (π.χ. ιβουπροφαίνη, ναπροξένη) χρειάζεται
μεγαλύτερη προσοχή, ιδίως σε ηλικιωμένους ή με προβλήματα στομάχου,
νεφρών ή καρδιάς. Πριν συνδυάσετε πολλά αντιφλεγμονώδη,
ζητήστε συμβουλή από τον γιατρό σας.
Αν ξεχάσω μία εφαρμογή, πρέπει να βάλω διπλή δόση μετά;
Όχι. Αν περάσει η ώρα για την επόμενη εφαρμογή, απλά βάλτε
την επόμενη κανονική ποσότητα όταν το θυμηθείτε.
Η “διπλή δόση” δεν αυξάνει την αποτελεσματικότητα, αλλά μπορεί να αυξήσει
τον κίνδυνο τοπικού ερεθισμού.

12. Πρακτικές συμβουλές για ασφαλή & αποτελεσματική χρήση

  • Χρησιμοποιείτε πάντα τη μικρότερη αποτελεσματική ποσότητα στην μικρότερη δυνατή διάρκεια.
  • Μην εφαρμόζετε το gel σε σκασμένο, ερεθισμένο ή μολυσμένο δέρμα.
  • Αποφύγετε την εφαρμογή σε τεράστιες επιφάνειες σώματος χωρίς ιατρική συμβουλή.
  • Πλύνετε καλά τα χέρια μετά τη χρήση, για να μην πάει προϊόν σε μάτια ή στόμα.
  • Μην το εφαρμόζετε αμέσως πριν ή μετά από θερμά επιθέματα (θερμοφόρα κ.λπ.) χωρίς ιατρική οδηγία.
  • Φυλάξτε το μακριά από παιδιά και μην το χρησιμοποιείτε ως “κρέμα μασάζ” σε όλη την πλάτη.
  • Εάν ο πόνος επιμένει ή επιδεινώνεται, μην συνεχίζετε μόνοι σας – χρειάζεται ιατρική εκτίμηση της αιτίας.
Σημαντικό: Το Voltaren Gel ανακουφίζει τον πόνο, αλλά δεν αντικαθιστά τη διάγνωση
και τη συνολική θεραπεία. Αν ο πόνος επανέρχεται συχνά ή συνοδεύεται από πρήξιμο, πυρετό ή
άλλα συμπτώματα, ζητήστε ιατρική συμβουλή.

13. Κλείστε Ραντεβού – Πότε να ζητήσετε βοήθεια από γιατρό

Αν παρά τη χρήση τοπικών σκευασμάτων ο πόνος:

  • διαρκεί πάνω από λίγες ημέρες,
  • συνοδεύεται από πρήξιμο, δυσκαμψία, ερυθρότητα ή πυρετό,
  • εμποδίζει τον ύπνο ή την εργασία σας,
  • συνδέεται με τραυματισμό, πτώση ή “κρίκο” στην πλάτη ή τον αυχένα,

τότε είναι καλό να εξεταστείτε από γιατρό. Ο ιατρός μπορεί να αξιολογήσει αν ο πόνος
οφείλεται σε απλή μυϊκή καταπόνηση, εκφυλιστικές αλλοιώσεις, φλεγμονή άρθρωσης,
πιθανή κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου ή άλλη κατάσταση, και να προτείνει τις κατάλληλες
εξετάσεις και θεραπεία.

Κλείστε εύκολα ραντεβού για αξιολόγηση πόνου σε μύες & αρθρώσεις ή δείτε τον πλήρη κατάλογο εξετάσεων:
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30

14. Βιβλιογραφία & Πηγές

  1. Official Product Information – Diclofenac topical gel (Voltaren Emulgel). Summary of Product Characteristics.
    https://www.medicines.org.uk
  2. National Health Service (NHS). Diclofenac skin gels and patches: uses, side effects and warnings.
    https://www.nhs.uk
  3. European Medicines Agency (EMA). Non-steroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs) – safety information.
    https://www.ema.europa.eu
  4. Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΟΦ). Πληροφορίες για φάρμακα με δραστική ουσία δικλοφενάκη.
    https://www.eof.gr
  5. Brune K, et al. Topical non-steroidal anti-inflammatory drugs for musculoskeletal pain.
    Clin Exp Rheumatol.
    https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
Επιστημονική επιμέλεια:
Δρ. Παντελής Αναγνωστόπουλος, Ιατρός Μικροβιολόγος – Βιοπαθολόγος
Μικροβιολογικό Εργαστήριο Λαμίας, Έσλιν 19, Λαμία 35100
📞 +30-22310-66841 • Δευτέρα–Παρασκευή 07:00–13:30



ΜΣΑΦ-1200x800.jpg

1. Ιστορική Αναδρομή & Εξέλιξη

Η πρώτη αναφορά σε ουσίες με αντιφλεγμονώδη δράση χρονολογείται από την αρχαία Μεσοποταμία, όπου εκχυλίσματα ιτιάς (πηγή σαλικυλικού οξέος) χρησιμοποιούνταν ως παυσίπονα.

  • 1829: Ο Johann Buchner απομόνωσε τη σαλικυλίνη από τον φλοιό ιτιάς.

  • 1897: Ο Felix Hoffmann στη Bayer σύνθεσε την ακετυλοσαλικυλική ανυδρίτη (ασπιρίνη).

  • 1971: Ταυτοποιήθηκαν τα ένζυμα COX-1 και COX-2, αποσαφηνίζοντας τον μοριακό μηχανισμό των ΜΣΑΦ.

  • 1999–2000: Κυκλοφορία των πρώτων εκλεκτικών αναστολέων COX-2 (σελεκοξίμπη, ροφεκοξίμπη).

Σήμερα, με την πρόοδο της μοριακής φαρμακολογίας και των φαρμακοτεχνικών μεθόδων, υπάρχουν δεκάδες σκευάσματα — από απλά δισκία μέχρι επιθέματα, γέλες και ενδοαρθρικές ενέσεις.


2. Φαρμακολογικός Μηχανισμός Δράσης

Τα ΜΣΑΦ αναστέλλουν τα ένζυμα κυκλοοξυγενάσες (COX), τα οποία καταλύουν τη μετατροπή του αραχιδονικού οξέος σε προσταγλανδίνες, θρομβοξάνες και λιποξίνες:

  • COX-1: εκφράζεται σταθερά σε πολλούς ιστούς, προστατεύει τον γαστρικό βλεννογόνο και συμμετέχει στην αιμόσταση.

  • COX-2: επάγεται σε φλεγμονώδεις ιστοτόπους, είναι υπεύθυνο για τον πόνο και το οίδημα.

     


Τι είναι τα Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Αναλγητικά;

Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη αναλγητικά (ΜΣΑΦ ή NSAIDs) είναι φάρμακα που:

  1. Αναστέλλουν την δράση της κυκλοοξυγενάσης (COX-1 & COX-2)

  2. Μειώνουν τη σύνθεση προσταγλανδινών, οι οποίες προκαλούν πόνο, φλεγμονή και πυρετό

  3. Προσφέρουν αναλγητική, αντιφλεγμονώδη και αντιπυρετική δράση


Μηχανισμός Δράσης

  • COX-1: συμμετέχει στη διατήρηση φυσιολογικών λειτουργιών (γαστρική προστασία, αιμόσταση).

  • COX-2: επάγεται σε φλεγμονώδεις καταστάσεις.

  • Αναστολή COX-1 → ενδεχομένως γαστρεντερικές παρενέργειες

  • Αναστολή COX-2 → μειωμένη φλεγμονή και ανακούφιση από τον πόνο

  • Μη εκλεκτικοί ΜΣΑΦ (π.χ. ιβουπροφαίνη) αναστέλλουν και τα δύο ισοένζυμα.

  • Εκλεκτικοί COX-2 αναστολείς (π.χ. σελεκοξίμπη) στοχεύουν κυρίως το COX-2, μειώνοντας τις γαστρεντερικές παρενέργειες αλλά αυξάνοντας θρομβογόνους κινδύνους.

3. Ταξινόμηση σε Κατηγορίες

ΚατηγορίαΠαράδειγμαΕκλεκτικότητα COX-2Σχήμα χορήγησης
ΣαλικυλικάΑκετυλοσαλικυλικό οξύΧαμηλήΔισκίο, υπόθετο
Προπιονικά οξέαΙβουπροφαίνη, ΚετοπροφαίνηΧαμηλήΔισκίο, σιρόπι, κρέμα
Φαινοπροπιονικά οξέαΝαπροξένηΜέτριαΔισκίο, παστίλι
ΟξικάΔικλοφενάκηΜέτριαΔισκίο, gel, ένεση
ΑνιλινοπαραγώγωνΜεφεναμικό οξύΧαμηλήΔισκίο, ενδοφλέβια χορήγηση
Εκλεκτικοί COX-2 αναστολείςΣελεκοξίμπη, ΕτορικοξίμπηΥψηλήΔισκίο
Διφωσφονικά (νεότερα)ΠιραξικαμάτηΜέτριαΔισκίο

.1 Σαλικυλικά

  • Ασπιρίνη: δόση 300–600 mg για αναλγητική χρήση· 75–100 mg για αντιαιμοπεταλιακή δράση.

  • Πλεονεκτήματα: καρδιοπροστατευτικά αποτελέσματα σε μικρές δόσεις.

  • Μειονεκτήματα: υψηλότερος γαστρικός κίνδυνος σε μεγαλύτερες δόσεις.

3.2 Προπιονικά Οξέα

  • Ιβουπροφαίνη: 200–400 mg κάθε 6–8 ώρες.

  • Κετοπροφαίνη: ισχυρότερη, αλλά με πιο συχνές γαστρεντερικές ανεπιθύμητες.

3.3 Φαινοπροπιονικά Οξέα

  • Ναπροξένη: 250–500 mg κάθε 12 ώρες.

  • Χρήση: μακροχρόνια σε ρευματοειδή αρθρίτιδα, οστεοαρθρίτιδα.

3.4 Οξικά

  • Δικλοφενάκη: 50 mg 2–3 φορές/ημέρα.

  • Απορρόφηση: ταχύτερη όταν λαμβάνεται με τροφή.

3.5 Ανιλινοπαραγώγων

  • Μεφεναμικό οξύ: 500 mg 3 φορές/ημέρα.

  • Ιδιαίτερα: έντονη γαστρεντερική δυσφορία, χρησιμοποιείται βραχυχρόνια.

3.6 Εκλεκτικοί COX-2

  • Σελεκοξίμπη: 100–200 mg/ημέρα.

  • Ετορικοξίμπη: 60–90 mg/ημέρα.

  • Προσοχή: άτομα με καρδιαγγειακό ιστορικό.

3.7 Διφωσφονικά

  • Πιραξικαμάτη: λιγότερο διαδεδομένη — φέρει ενισχυμένη αναλγητική δράση.


4. Φαρμακοκινητική & Φαρμακοδυναμική

4.1 Απορρόφηση

  • Καλή γαστρεντερική απορρόφηση (βιοδιαθεσιμότητα 80–100%).

  • Επιβράδυνση σε παρουσία τροφής (εναρμονισμένη με τη μείωση γαστρικού ερεθισμού).

4.2 Κατανομή

  • Συνδέονται σε υψηλό ποσοστό με τις λευκωματίνες πλάσματος (>95%).

  • Διέλευση στον ΕΝΥ και στις αρθρώσεις (κρίσιμη για αρθριτικές παθήσεις).

4.3 Μεταβολισμός

  • Ηπατικός (CYP2C9, CYP3A4) — προσοχή σε συγχορήγηση αναστολέων/επαγωγέων.

  • Βιομετατροπή σε ανενεργούς υδατοδιαλυτούς μεταβολίτες.

4.4 Απέκκριση

  • Νεφρική (70–90%) και χολική οδός.

  • Ηπατική δυσλειτουργία → επιμήκυνση ημίσειας ζωής.

Πίνακας ημίσειας ζωής και νεφρικής κάθαρσης

ΣκεύασμαΗμίσεια Ζωή (ώρες)Νεφρική Κάθαρση (%)
Ιβουπροφαίνη2–410–18
Ναπροξένη12–171
Δικλοφενάκη1.2–2.065
Σελεκοξίμπη1122
Μεφεναμικό οξύ1.1–1.85–10

5. Κύριες Ενδείξεις

  1. Οξύς Πόνος

    • Κεφαλαλγία, πονοκέφαλος τάσης, ημικρανία

    • Δοντιϊκός πόνος, μετεγχειρητικά άλγη

  2. Χρόνιες Φλεγμονώδεις Παθήσεις

    • Οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδής αρθρίτιδα

    • Σπονδυλαρθρίτιδα, ουρική αρθρίτιδα

  3. Ενδομηνόρροια / Δυσμηνόρροια

    • Ανακούφιση από βαριά περιόδους και κράμπες

  4. Πυρετός

    • Λοιμώξεις, μετα-εμβολιαστικά

  5. Μυοσκελετικές Κακώσεις

    • Μελανιές, θλάσεις, διαστρέμματα

Σύνδεση σε σχετικό άρθρο: Δυσμηνόρροια: Συμπτώματα & Θεραπεία


6. Δοσολογία & Κλινικά Πρωτόκολλα

6.1 Οξύς Πόνος

  • Ιβουπροφαίνη: 400 mg εφάπαξ, επανάληψη ανά 6 ώρες έως 1.200 mg/ημέρα.

  • Ναπροξένη: 500 mg αρχική δόση, 250 mg ανά 8–12 ώρες (μέγιστο 1.000 mg/ημέρα).

6.2 Χρόνια Χρήση σε Αρθρίτιδες

  • Δικλοφενάκη: 75 mg δισκίο × 2 φορές ημερησίως ή ενδοαρθρική έγχυση 25 mg/αρθρώσταση.

  • Σελεκοξίμπη: 100 mg × 2 φορές ή 200 mg × 1 φορά ημερησίως.

6.3 Πυρετός σε Παιδιά

  • Ιβουπροφαίνη σιρόπι: 5–10 mg/kg βάρους ανά δόση, κάθε 6–8 ώρες (μέγιστο 40 mg/kg/ημέρα).

  • Παρακεταμόλη: προσθήκη για επιπλέον πιθανή δράση.

6.4 Δυσμηνόρροια

  • Μεφεναμικό οξύ: 500 mg × 1 φορά, 250 mg κάθε 6 ώρες για 2–3 ημέρες.

  • Δοσολογία (ενήλικες):
    400 mg, δισκίο, κάθε 6 ώρες (μέγιστο1200 mg/ημέρα)

    7. Παρενέργειες & Διαχείριση

    ΜΣΑΦ- μηχανισμός δράσης παρεν'εργειες

    7.1 Γαστρεντερικές

    • Δυσπεψία: 20–30% χρηστών

    • Έλκη/Γαστρορραγία: 1–5% σε μακροχρόνια χρήση

    • Διαχείριση: προσθήκη PPIs (ομεπραζόλη 20 mg/ημέρα) ή H₂ αναστολέων

    7.2 Νεφρικές

    • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια: σε αφυδάτωση ή καρδιακή ανεπάρκεια

    • Διαχείριση: παρακολούθηση κρεατινίνης και ηλεκτρολυτών

    7.3 Καρδιαγγειακές

    • Υπέρταση: άνοδος 5–10 mmHg στην ΑΠ

    • Θρομβωτικά επεισόδια: ιδιαίτερα με COX-2

    • Διαχείριση: εναλλακτικά ΜΣΑΦ ή μείωση δόσης

    7.4 Αλλεργικές Αντιδράσεις

    • Άσθμα, αναφυλαξία, δερματικά εξανθήματα

    • Διαχείριση: άμεση διακοπή και χορήγηση αδρεναλίνης/αντιϊσταμινικών

      Ναπροξένη SR: 500 mg × 1 φορά ημερησίως.


    8. Αντενδείξεις & Προφυλάξεις

    1. Ιστορικό Πεπτικού Έλκους / Γαστρορραγίας

    2. Σοβαρή Καρδιακή Ανεπάρκεια (NYHA III–IV)

    3. Σοβαρή Νεφρική / Ηπατική Ανεπάρκεια

    4. Υπερευαισθησία σε ΜΣΑΦ ή Ασπιρίνη

    5. Τρίτο Τρίμηνο Κύησης (κίνδυνος κλεισίματος αρτηριακού πόρου εμβρύου)

    Internal link: Κύηση & Φάρμακα


    9. Αλληλεπιδράσεις Φαρμάκων

    Συνηθισμένη ΣυγχορήγησηΕπίδρασηΣυστάσεις
    ΜΣΑΦ + SSRIsΑυξημένος γαστρεντερικός κίνδυνοςΠροσθήκη PPI
    ΜΣΑΦ + Αντιπηκτικά (Βαρφαρίνη)Αυξημένη αιμορραγίαΣυχνός έλεγχος INR
    ΜΣΑΦ + ACEi/ARBsΜείωση αντιυπερτασικής δράσηςΠαρακολούθηση ΑΠ
    ΜΣΑΦ + ΛίθιοΑυξημένη συγκέντρωση λίθιουΈλεγχος επιπέδων λίθιου
    ΜΣΑΦ + ΜεθοτρεξάτηΑυξημένη τοξικότητα μεθοτρεξάτηςΔιακοπή ΜΣΑΦ ή μείωση δόσης μεθοτρεξάτης

10. Ειδικοί Πληθυσμοί

10.1 Παιδιά

  • Χρησιμοποιούμε κυρίως ιβουπροφαίνη σιρόπι και παρακεταμόλη.

  • Προσοχή σε σύνδρομο Reye (σε ασπιρίνη).

10.2 Έγκυες

  • 1ο & 2ο τρίμηνο: προτιμάται ακεταμινοφαίνη/παρακεταμόλη.

  • 3ο τρίμηνο: αποφυγή ΜΣΑΦ — κίνδυνος κλεισίματος αρτηριακού πόρου.

10.3 Ηλικιωμένοι

  • Αυξημένος κίνδυνος γαστρεντερικών και νεφρικών επιπλοκών.

  • Προστασία με PPIs, προτίμηση σε εκλεκτικούς COX-2.

10.4 Νεφρική & Ηπατική Νόσος

  • Μείωση δόσης ή αποφυγή ΜΣΑΦ σε GFR < 30 ml/min.

  • Σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια: αποφυγή.


11. Συνδυαστική Χρήση με Άλλες Θεραπείες

  • ΜΣΑΦ + Παυσίπονα μη-ΜΣΑΦ (παρακεταμόλη): συνεργιστική αναλγησία

  • ΜΣΑΦ + Οπιοειδή: χρήση σε μετεγχειρητικό άλγος (μείωση δόσης οπιοειδών)

  • Τοπικά ΜΣΑΦ + Στομαχικά: κρέμες/gel (δικλοφενάκη gel 1%) για τοπικά άλγη

  • Ενδοαρθρικές Ενέσεις ΜΣΑΦ: πειραματικές θεραπείες σε οστεοαρθρίτιδα


12. Κλινικές Μελέτες & Τεκμηρίωση

12.1 Μετα-αναλύσεις

  • Μετα-ανάλυση 25 RCTs έδειξε μείωση πόνου κατά 30–50% σε οξεία οδοντιατρικά άλγη με ιβουπροφαίνη 400 mg vs placebo.

  • Συστηματική ανασκόπηση 40 μελετών σε ρευματοειδή αρθρίτιδα: ισοδύναμη αποτελεσματικότητα δικλοφενάκης vs ναπροξένη, με διαφορετικό προφίλ παρενεργειών.

12.2 Οδηγίες EULAR & ACR

  • Συνιστούν συνδυασμό ΜΣΑΦ με DMARDs (Methotrexate) σε πρώιμη ρευματοειδή αρθρίτιδα.

  • Οδηγίες ACR 2024: χρήση εκλεκτικών COX-2 σε ασθενείς με ιστορικό γαστρικού έλκους.


13. Σύγχρονες Εξελίξεις & Μελλοντικές Προοπτικές

Η έρευνα στα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη αναλγητικά (ΜΣΑΦ) παραμένει ιδιαίτερα πλούσια και διεπιστημονική, με στόχο την αύξηση της αποτελεσματικότητας και τη μείωση των ανεπιθύμητων ενεργειών. Ακολουθούν οι πιο πρόσφατες τάσεις και μελλοντικές κατευθύνσεις:


1. Νανοτεχνολογία & Συστήματα Φαρμακομεταφοράς

  • Λιποσωμιακά σωματίδια: Επιτρέπουν στοχευμένη απελευθέρωση του ΜΣΑΦ στην περιοχή φλεγμονής, περιορίζοντας τη συστηματική έκθεση και τις γαστρεντερικές παρενέργειες.

  • Νανοσύνθετα πολυμερή: Υλικά με ελεγχόμενη διάσπαση (π.χ. PLGA, chitosan) που απελευθερώνουν το φάρμακο σε παρατεταμένο χρονικό διάστημα.

  • Μεταλλικές νανοσωματίδες (χρυσού, σιδήρου): Συνδυάζουν διαγνωστική απεικόνιση (MRI) με θεραπεία (θερμοθεραπεία + ΜΣΑΦ) — ερευνητικό στάδιο.


2. Διπλοί Αναστολείς (Dual Inhibitors)

  • COX/5-LOX αναστολείς: Στόχευση τόσο της κυκλοοξυγενάσης όσο και της λιποξιγενάσης για μειωμένη σύνθεση προσταγλανδινών και λευκοτριενίων, με καλύτερο αντιφλεγμονώδες προφίλ.

  • COX-2/mPGES-1 αναστολείς: Επιλεκτική αναστολή της ενζυμικής σύνθεσης PGE₂, διατηρώντας προσταγλανδίνες με προστατευτικό ρόλο (π.χ. PGI₂).


3. Φαρμακογενετική & Βιοδείκτες

  • CYP2C9 πολυμορφισμοί: Γνωρίζοντας τον γονότυπο ενός ασθενούς, προσαρμόζεται η δόση (π.χ. μείωση σε ασθενείς με αργό μεταβολισμό).

  • Γενετικοί δείκτες πρόβλεψης γαστρικής τοξικότητας: Ανάπτυξη panel SNPs για εκτίμηση κινδύνου έλκους πριν από χορήγηση ΜΣΑΦ.

  • MiRNA signature: Κατευθύνει την επιλογή σκευάσματος και παρακολούθηση ανταπόκρισης στη θεραπεία.


4. Προσωποποιημένη Δοσολογία & Βελτιστοποίηση

  • AI-driven αλγόριθμοι: Μοντέλα μηχανικής μάθησης που προβλέπουν την ιδανική δόση για κάθε ασθενή βάσει κλινικών, εργαστηριακών και δημογραφικών δεδομένων.

  • Ψηφιακές εφαρμογές: Mobile apps που υπενθυμίζουν δόσεις, καταγράφουν συμπτωματολογία και ειδοποιούν τον ιατρό σε απόκλιση από την προβλεπόμενη πορεία.


5. Νέοι Μη–COX Στόχοι

  • EP₂/EP₄ υποδοχείς: Ανταγωνιστές υποδοχέα PGE₂ που δρουν χωρίς να επηρεάζουν COX, ελαχιστοποιώντας γαστρεντερική τοξικότητα.

  • TRP κανάλια (π.χ. TRPV₁): Ρυθμίζονται για μείωση νευρογενούς φλεγμονής.

  • NLRP₃ inflammasome: Στόχευση μοριακών συμπλόκων που ενεργοποιούν φλεγμονώδεις κασπάσες.


6. Τοπικές & Βιοδιασπώμενες Φορμά

  • Ενδοαρθρικές μικροσφαίρες: Μακράς απελευθέρωσης εμφυτεύματα σε αρθρώσεις με οστεοαρθρίτιδα.

  • Δερματικά αυτοδιαλυόμενα επιθέματα: Patch με βιοδιασπώμενα υλικά που απελευθερώνουν το φάρμακο ελεγχόμενα, χωρίς μεταφορά συστηματικά.


7. Συνδυαστικές & Υβριδικές Θεραπείες

  • ΜΣΑΦ + Βιολογικοί Παράγοντες: Συνεργιστική μείωση φλεγμονής σε ρευματοειδή αρθρίτιδα, με ελαττωμένο φορτίο βιολογικού παράγοντα.

  • Φαρμακολογικός επαναπροσδιορισμός (drug repurposing): Δοκιμές πειραματικών συνδυασμών ΜΣΑΦ με αντιιικά ή αντικαρκινικά φάρμακα για αντιφλεγμονώδη δράση στον καρκίνο.


8. Κλινικές Δοκιμές & Μετάφραση στην Πράξη

  • Φάση II/III μελετών για νέα COX-2/mPGES-1 διπλά μόρια αναμένεται να ολοκληρωθούν έως το 2026.

  • Διεθνείς συνέργειες (EU Horizon Europe) για ανάπτυξη βιοδείκτών πρόβλεψης τοξικότητας σε πραγματικό χρόνο.


9. Μελλοντικές Προοπτικές

  1. Πλήρως εξατομικευμένες θεραπείες με ενσωμάτωση γενετικών, μεταβολομικών και ψηφιακών δεδομένων.

  2. «Έξυπνα» εμφυτεύματα που χορηγούν ΜΣΑΦ σε απόκριση σε βιοσήματα φλεγμονής (π.χ. pH, οξεοβασικά επίπεδα).

  3. Σταυροειδή πρωτόκολλα όπου ΜΣΑΦ λειτουργούν ως adjuvant (ενίσχυση) σε ανοσοθεραπείες καρκίνου και φλεγμονωδών νόσων.

  4. Ολιστική διαχείριση πόνου: συνδυασμός ΜΣΑΦ, φυσικοθεραπείας, ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων και wearables για παρακολούθηση κινητικότητας.


Η διεπιστημονική συνεργασία φαρμακολόγων, γενετιστών, μηχανικών υλικών και κλινικών γιατρών υπόσχεται ότι η επόμενη γενιά ΜΣΑΦ θα είναι πιο αποτελεσματική, πιο ασφαλής και τελικά προσαρμοσμένη στις ανάγκες του κάθε ασθενή.


14. Κατευθυντήριες Οδηγίες Επιστημονικών Εταιρειών

Κατευθυντήριες Οδηγίες Επιστημονικών Εταιρειών

Παρακάτω παρατίθενται οι κύριες συστάσεις των σημαντικότερων εθνικών και διεθνών επιστημονικών εταιρειών σχετικά με τη χρήση των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών αναλγητικών (ΜΣΑΦ).


1. EULAR (European League Against Rheumatism) – 2023

  • Πλαίσιο: Ρευματοειδής αρθρίτιδα, οστεοαρθρίτιδα, σπονδυλαρθρίτιδα

  • Συστάσεις:

    • Χρήση ΜΣΑΦ ως πρόσθετη θεραπεία για συμπτωματική ανακούφιση του πόνου, σε χαμηλότερες δόσεις και συντομότερη διάρκεια.

    • Σε ασθενείς υψηλού γαστρεντερικού κινδύνου, συνύπαρξη PPI ή επιλογή εκλεκτικών COX-2.

    • Τακτική επανεκτίμηση κινδύνου καρδιαγγειακών και νεφρικών επιπλοκών κάθε 3–6 μήνες.

    • Αποφυγή ταυτόχρονης χρήσης δύο ή περισσότερων ΜΣΑΦ για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.


2. ACR (American College of Rheumatology) – 2024

  • Πλαίσιο: Ρευματοειδής αρθρίτιδα, οστεοαρθρίτιδα γόνατος/ισχίου

  • Συστάσεις:

    • ΜΣΑΦ πρώτης γραμμής μόνο για επεισοδιακή ανακούφιση πόνου, χωρίς διαγνωσμένη καρδιακή ανεπάρκεια ή σοβαρή νεφρική βλάβη.

    • Σε οστεοαρθρίτιδα γόνατος/ισχίου, προτίμηση τοπικών ΜΣΑΦ (gel, κρέμες) πριν από τη συστηματική χορήγηση.

    • Συνδυασμός ΜΣΑΦ με DMARDs (π.χ. μεθοτρεξάτη) σε ρευματοειδή αρθρίτιδα, με λήψη γαστρικής προστασίας σε ασθενείς με ιστορικό έλκους.

    • Σύσταση μη-χρονικής συνεχούς αλλά «κατά απαίτηση» (on-demand) χορήγησης για μείωση συστηματικής τοξικότητας.


3. NICE (National Institute for Health and Care Excellence, Ηνωμένο Βασίλειο) – 2022

  • Πλαίσιο: Οστεοαρθρίτιδα, οξύς μυοσκελετικός πόνος

  • Συστάσεις:

    • Τοπικά ΜΣΑΦ (δικλοφενάκη gel ή ναπροξένη κρέμα) ως πρώτη επιλογή για οστεοαρθρίτιδα γόνατος/χεριού.

    • Αν τα τοπικά αποτύχουν, στοματικά ΜΣΑΦ με παράλληλη χορήγηση PPIs σε ασθενείς άνω των 65 ετών ή με ιστορικό γαστρικού έλκους.

    • Ενημέρωση ασθενούς για συμπτώματα εγκαίρως (μελάνιασμα κοπράνων, δυσπεψία) και ενθάρρυνση αναφοράς σε φροντιστή υγείας.


4. ASAS (Assessment of SpondyloArthritis international Society) – 2021

  • Πλαίσιο: Αξιακή σπονδυλαρθρίτιδα (ankylosing spondylitis)

  • Συστάσεις:

    • ΜΣΑΦ πρώτης γραμμής για ανακούφιση από τον άλγος οσφυϊκής μοίρας.

    • Συνεχής vs On-demand: επιλογή «on-demand» σε ήπια συμπτωματολογία, «συνεχή» σε ενεργές φλεγμονώδεις περιόδους, πάντα με περιοδική εκτίμηση νεφρικής λειτουργίας.


5. WHO (World Health Organization) – Pain Relief Ladder

  • Πλαίσιο: Γενικά οξύ και χρόνιο άλγος πέραν των 12 ετών

  • Συστάσεις:

    • Step 1: ΜΣΑΦ (ή παρακεταμόλη) για ήπιο πόνο.

    • Step 2–3: Προσθήκη ήπιας/ισχυρής οπιοειδούς αγωγής πάντα σε συνδυασμό με ΜΣΑΦ για συνεργιστική δράση, με έλεγχο αναπνευστικής λειτουργίας.

    • Σε παιδιά και ηλικιωμένους, προτίμηση παρακεταμόλης λόγω μειωμένου προφίλ τοξικότητας.


Συνοπτικά, οι κύριες κατευθυντήριες:

  • Χαμηλότερες δόσεις για τη συντομότερη διάρκεια

  • Προστασία γαστρικού βλεννογόνου σε επιβαρυμένους ασθενείς

  • Προτιμήστε τοπικά ΜΣΑΦ όπου είναι εφικτό

  • Τακτική παρακολούθηση νεφρικής, καρδιαγγειακής λειτουργίας και συμπτωμάτων γαστρορραγίας

  • Αποφυγή χορήγησης >1 ΜΣΑΦ ταυτόχρονα

Με την εφαρμογή αυτών των οδηγιών, διασφαλίζουμε βέλτιστη θεραπευτική αποτελεσματικότητα και ελαχιστοποίηση των κινδύνων στους ασθενείς.


15. Κλινικά Παραδείγματα

Παρακάτω παρουσιάζονται μερικά αντιπροσωπευτικά κλινικά σενάρια που απεικονίζουν την ορθή χρήση των Μη Στεροειδών Αντιφλεγμονωδών Αναλγητικών (ΜΣΑΦ) σε διάφορες παθολογικές καταστάσεις.


Case 1: Οξύς οδοντιατρικός πόνος

  • Άτομο: Γυναίκα, 32 ετών

  • Ιστορικό: Εξαγωγή γομφίου χωρίς επιπλοκές

  • Σχήμα θεραπείας:

    • Ιβουπροφαίνη 400 mg από το στόμα, 1 δισκίο, κάθε 6 ώρες για 48 ώρες

    • Εναλλακτικά παράλληλα: Παρακεταμόλη 1 g κάθε 8 ώρες (αν εμφανιστεί έντονος πόνος)

  • Αποτέλεσμα:

    • Έντονη μείωση του άλγους ήδη 30’ μετά τη λήψη

    • Μηδενικές γαστρεντερικές ενοχλήσεις λόγω λήψης μαζί με τροφή

  • Σημείωση: Η θεραπεία διακόπηκε μετά 2 ημέρες, καθώς η φλεγμονή υποχώρησε πλήρως.


Case 2: Οστεοαρθρίτιδα γονάτου

  • Άτομο: Άνδρας, 58 ετών

  • Ιστορικό: Χρόνια οστεοαρθρίτιδα γονάτων (Grade II–III), χωρίς έλκη στομάχου

  • Σχήμα θεραπείας:

    • Δικλοφενάκη 50 mg × 2 φορές/ημέρα για 3 μήνες

    • Προστασία γαστρικού βλεννογόνου με ομεπραζόλη 20 mg × 1 φορά/ημέρα

    • Παράλληλη φυσιοθεραπεία 2 φορές/εβδομάδα

  • Αποτέλεσμα:

    • Μείωση πόνου κατά 60–70% (VAS από 7/10 σε 2–3/10)

    • Βελτίωση κινητικότητας και ποιότητας ζωής

  • Παρακολούθηση:

    • Μηνιαίος έλεγχος κρεατινίνης και ηπατικών ενζύμων

    • Καμία νεφρική ή γαστρική επιπλοκή παρατηρήθηκε


Case 3: Οξύς μυϊκός σπασμός στη μέση

  • Άτομο: Γυναίκα, 45 ετών, γραφική εργασία

  • Ιστορικό: Οξύς πόνος στη μέση μετά από μακρά ορθοστασία

  • Σχήμα θεραπείας:

    • Ναπροξένη 500 mg αρχική δόση, 250 mg μετά από 12 ώρες επί ανάγκης, έως 48 ώρες

    • Τοπική εφαρμογή γέλης Δικλοφενάκης 1% δύο φορές/ημέρα

  • Αποτέλεσμα:

    • Άμεση ανακούφιση από τον σπασμό (μέσα σε 1 ώρα)

    • Μείωση τοπικού οιδήματος

  • Σημείωση: Συνιστάται ενίσχυση με ήπια διατάσεις και θερμικές εφαρμογές.


Case 4: Δυσμηνόρροια με χρόνια συμπτωματολογία

  • Άτομο: Γυναίκα, 28 ετών

  • Ιστορικό: Έντονοι μηνιαίοι πόνοι εμμηνόρροιας για πάνω από 5 χρόνια

  • Σχήμα θεραπείας:

    • Μεφεναμικό οξύ 500 mg × 1 φορά με την έναρξη των συμπτωμάτων

    • Συνεχής λήψη 250 mg κάθε 6 ώρες για 2–3 ημέρες

  • Αποτέλεσμα:

    • Άμεση και σημαντική μείωση των κράμπων (VAS από 8/10 σε 3/10)

    • Βελτιωμένη καθημερινή λειτουργικότητα καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου

  • Παρατήρηση:

    • Εάν ο πόνος παραμένει, συνιστάται υπερηχογράφημα πυέλου για αποκλεισμό δευτεροπαθών αιτιών.


Case 5: Οξύς μετεγχειρητικός πόνος μετά από αρθροσκόπηση γόνατος

  • Άτομο: Άνδρας, 50 ετών

  • Ιστορικό: Αρθροσκοπική αποκατάσταση μηνίσκου

  • Σχήμα θεραπείας:

    • Σελεκοξίμπη 200 mg × 1 φορά ημερησίως, για 5 ημέρες

    • Προσθήκη παρακεταμόλης 1 g × 4 φορές/ημέρα

  • Αποτέλεσμα:

    • Επαρκής αναλγησία χωρίς οπιοειδή

    • Ελάχιστες γαστρεντερικές ενοχλήσεις λόγω εκλεκτικότητας COX-2

  • Συχνοί έλεγχοι:

    • Παρακολούθηση αρθρικού οιδήματος και λειτουργικής αποκατάστασης


Κάθε ένα από τα παραπάνω παραδείγματα αναδεικνύει τη σημασία της εξατομίκευσης της θεραπείας με ΜΣΑΦ, της σωστής δοσολογίας, και της τακτικής παρακολούθησης για την ελαχιστοποίηση των κινδύνων και τη μεγιστοποίηση του οφέλους του ασθενούς.


Κύριοι Τύποι & Παραδείγματα

ΟμάδαΠαράδειγμαΤυπική Δόση (Ενήλικες)
Προπιονικά οξέαΙβουπροφαίνη (Ibuprofen)200–400 mg κάθε 4–6 ώρες
Φαινοπροπιονικά οξέαΝαπροξένη (Naproxen)250–500 mg κάθε 8–12 ώρες
ΟξικάΔικλοφενάκη (Diclofenac)50 mg 2–3 φορές/ημέρα
ΑνιλινοπαραγενούςΜεφεναμικό οξύ (Mefenamic)500 mg 3 φορές/ημέρα
Στεροειδείς COX-2 εκλεκτικοίΣελεκοξίμπη (Celecoxib)100–200 mg/ημέρα

16. Ενδείξεις & Δοσολογία

  1. Οξύς πόνος: κεφαλαλγία, μυοσκελετικός πόνος, δοντιϊκός πόνος

  2. Χρόνιες φλεγμονώδεις παθήσεις: οστεοαρθρίτιδα, ρευματοειδής αρθρίτιδα

  3. Πυρετός: σε λοιμώξεις ή μετά από εμβολιασμό

  4. Δυσμηνόρροια: συχνή ένδειξη για ΜΣΑΦ

Γενικές οδηγίες δοσολογίας

  • Ξεκινήστε με τη χαμηλότερη αποτελεσματική δόση.

  • Μην υπερβαίνετε τη μέγιστη ημερήσια δόση του εκάστοτε φαρμάκου.

  • Πάρτε το φάρμακο με τροφή για να μειώσετε το γαστρεντερικό ερεθισμό.


17. Παρενέργειες & Κίνδυνοι

  1. Γαστρεντερικές ενοχλήσεις

    • Δυσπεψία, έλκη στομάχου–12δακτύλου, γαστρορραγία

  2. Νεφρική δυσλειτουργία

    • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια σε ευπαθείς ασθενείς

  3. Καρδιαγγειακός κίνδυνος

    • Αυξημένος κίνδυνος θρομβώσεων (ειδικά με COX-2 εκλεκτικούς)

  4. Υπέρταση & Κατακράτηση Υγρών

  5. Αλλεργικές αντιδράσεις

    • Ασθματική κρίση, δερματικά εξανθήματα


18. Αντενδείξεις

  • Ιστορικό γαστρεντερικών ελκών ή σοβαρών αιμορραγιών

  • Σοβαρή καρδιακή, ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια

  • Υπερευαισθησία σε ΜΣΑΦ ή ασπιρίνη

  • Τρίτο τρίμηνο κύησης (κίνδυνος κλεισίματος αρτηριακού πόρου εμβρύου)


19. Αλληλεπιδράσεις με Άλλα Φάρμακα

Οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ ΜΣΑΦ και άλλων φαρμάκων μπορεί να είναι φαρμακοκινητικές (επηρεάζουν την απορρόφηση, κατανομή, μεταβολισμό ή απέκκριση) ή φαρμακοδυναμικές (συνεργικές/ανταγωνιστικές επιδράσεις στην ίδια φυσιοπαθολογική διαδρομή). Παρακάτω παρουσιάζονται οι σημαντικότερες αλληλεπιδράσεις, ο μηχανισμός τους και πρακτικές συμβουλές διαχείρισης:


1. Αντιπηκτικά & Αντιαιμοπεταλιακά

ΦάρμακοΕπίδρασηΜηχανισμόςΔιαχείριση
Βαρφαρίνη↑ Κίνδυνος αιμορραγίαςΜΣΑΦ εξασθενίζουν τον πλακουντιακό φραγμό μέσω COX-1Παρακολούθηση INR, χρήση PPI, ελαφρύτερη δόση ΜΣΑΦ
Ασπιρίνη (χαμηλή δόση)↓ Αντιθρομβωτική δράση/ ↑ Γαστρικός κίνδυνοςΑθροιστική αναστολή COX-1Αποφυγή ταυτόχρονης μεγάλης δόσης ΜΣΑΦ, ενίσχυση γαστρικής προστασίας

2. Αντιυπερτασικά & Καρδιολογικά

ΦάρμακοΕπίδρασηΜηχανισμόςΔιαχείριση
ACE αναστολείς (π.χ. εναλαπρίλη)↓ Αντιυπερτασική δράσηΜΣΑΦ μειώνουν παραγωγή προσταγλανδινών → αγγειοσύσπαση νεφρικών αγγείωνΈλεγχος ΑΠ, χρήση εναλλακτικού παυσίπονου
ARBs (π.χ. λοσαρτάνη)↓ Αντιυπερτασική δράσηΠαρόμοιο με ACEiΤακτικός έλεγχος νεφρικής λειτουργίας
Διουρητικά (π.χ. φουροσεμίδη)↓ Διουρητική δράσηΑναστολή προσταγλανδινών → κατακράτηση νατρίουΠαρακολούθηση βάρους, ηλεκτρολυτών

3. Ψυχιατρικά φάρμακα

ΦάρμακοΕπίδρασηΜηχανισμόςΔιαχείριση
SSRIs (π.χ. σερτραλίνη)↑ Γαστρεντερικός κίνδυνοςΣυνδυασμός → μειωμένη αιμόσταση βλεννογόνουΠροσθήκη PPI, παρακολούθηση συμπτωμάτων
Λίθιο↑ Επίπεδα λίθιου → τοξικότηταΜΣΑΦ μειώνουν νεφρική κάθαρση λίθιουΣυχνός έλεγχος επιπέδων λίθιου, προσαρμογή δόσης

4. Ρευματολογικά & Ανοσοκατασταλτικά

ΦάρμακοΕπίδρασηΜηχανισμόςΔιαχείριση
Μεθοτρεξάτη↑ Τοξικότητα μεθοτρεξάτηςΜειωμένη νεφρική απέκκρισηΜείωση δόσης μεθοτρεξάτης, έλεγχος ηπατικών/αιμοποιητικών δεικτών
Κορτικοστεροειδή↑ Κίνδυνος γαστρικών ελκώνΣυνδυαστική πρόκληση βλεννογονικής βλάβηςΠροστασία με PPIs, παρακολούθηση για έλκη

5. Οπιοειδή

  • Συνδυασμός ΜΣΑΦ + Οπιοειδών

    • Ωφέλεια: συνεργιστική αναλγησία → δυνατότητα μείωσης δοσολογίας οπιοειδών

    • Κίνδυνος: αυξημένη καταστολή ΚΝΣ / αναπνοής (κυρίως με ισχυρά οπιοειδή)

    • Διαχείριση: σταδιακή τήρηση δόσεων, έλεγχος αναπνευστικού ρυθμού


6. Μη Στεροειδή Παυσίπονα (Παρακεταμόλη)

  • Παρακεταμόλη + ΜΣΑΦ

    • Ωφέλεια: συμπληρωματική δράση, ασφαλέστερη για στομάχι

    • Κίνδυνος: τοξικότητα ήπατος (παρακεταμόλη) σε υπερδοσολογία

    • Διαχείριση: τήρηση ορίων δοσολογίας (παρακεταμόλη ≤4 g/ημέρα)


7. Φαρμακευτικά Σκευάσματα με Λήψη μέσω Διαδερμικών Εφαρμογών

  • ΜΣΑΦ gel/patch + από του στόματος

    • Ωφέλεια: ενισχυμένη τοπική δράση, χαμηλότερη συστηματική δόση

    • Κίνδυνος: ερεθισμός δέρματος, αθροιστική συστηματική απορρόφηση

    • Διαχείριση: εναλλαγή θέσης εφαρμογής, περιορισμένη διάρκεια χρήσης


8. Βιταμίνες & Συμπληρώματα

  • Ω3 λιπαρά οξέα: ενδεχομένως υποστηρικτική αντιφλεγμονώδης δράση — δεν παρατηρούνται κλινικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις με ΜΣΑΦ.

  • Βιταμίνη Ε / Ginkgo biloba: αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας σε συνδυασμό με ΜΣΑΦ — παρακολούθηση αιμορραγικών δεικτών.


20. Οδηγίες Διαχείρισης & Συμβουλές

  1. Έλεγχος Ιστορικού

    • Πάντα να ελέγχετε το πλήρες φαρμακευτικό ιστορικό του ασθενούς για πιθανές αλληλεπιδράσεις.

  2. Αντικατάσταση ή Προσαρμογή Δόσης

    • Σε υψηλού κινδύνου συνδυασμούς, προτιμήστε εναλλακτικά αναλγητικά ή μειώστε τη δόση ΜΣΑΦ.

  3. Χρήση PPIs / H₂ Αναστολέων

    • Προστατέψτε τον γαστρικό βλεννογόνο όταν συνδυάζονται ΜΣΑΦ με αντιπηκτικά, SSRIs, κορτικοστεροειδή.

  4. Παρακολούθηση Εργαστηριακών Δεικτών

    • INR σε αντιπηκτικά, κρεατινίνη/ ηλεκτρολύτες σε νεφρικούς κινδύνους, ηπατικά ένζυμα σε μεθοτρεξάτη.

  5. Ενημέρωση Ασθενούς

    • Δώστε σαφείς οδηγίες για συμπτώματα κινδύνου (μαύρα κόπρανα, δύσπνοια, έντονος πονοκέφαλος) και πότε να ζητήσει ιατρική βοήθεια.

Με την προσεκτική διαχείριση των αλληλεπιδράσεων, εξασφαλίζουμε ότι τα ΜΣΑΦ θα παραμείνουν ασφαλής και αποτελεσματική θεραπεία, χωρίς απρόσμενες επιπλοκές.


21. Συμβουλές Ασφαλούς Χρήσης

  1. Χρήση για τη συντομότερη δυνατή περίοδο.

  2. Ελέγξτε τη νεφρική λειτουργία σε μακροχρόνια χορήγηση.

  3. Μη συνδυάζετε ταυτόχρονα διαφορετικά ΜΣΑΦ χωρίς ιατρική οδηγία.

  4. Αποφύγετε την υπέρβαση της συνιστώμενης δόσης.

  5. Συμβουλευτείτε ιατρό αν έχετε υποκείμενα νοσήματα ή λαμβάνετε άλλα φάρμακα.


22. Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

1. Μπορώ να παίρνω ΜΣΑΦ καθημερινά;

Δεν συνιστάται η καθημερινή μακροχρόνια χρήση χωρίς ιατρική παρακολούθηση. Η παρατεταμένη χορήγηση αυξάνει τον κίνδυνο γαστρεντερικών ελκών, νεφρικής βλάβης και καρδιαγγειακών επιπλοκών.

2. Ποιο ΜΣΑΦ είναι πιο ασφαλές για το στομάχι;

Οι εκλεκτικοί αναστολείς COX-2 (π.χ. σελεκοξίμπη) έχουν χαμηλότερο γαστρεντερικό κίνδυνο, αλλά απαιτούν συνοδεία γαστρικής προστασίας (π.χ. PPI) σε ασθενείς με ιστορικό έλκους.

3. Μπορώ να συνδυάσω διαφορετικά ΜΣΑΦ;

Δεν συνιστάται—ο συνδυασμός αυξάνει την τοξικότητα και τις παρενέργειες. Επιλέξτε ένα ΜΣΑΦ και προσαρμόστε τη δοσολογία του.

4. ΜΣΑΦ και αλκοόλ: τι πρέπει να γνωρίζω;

Ο συνδυασμός αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο γαστρικής αιμορραγίας. Αποφύγετε το αλκοόλ ή περιορίστε το στο ελάχιστο κατά τη διάρκεια λήψης ΜΣΑΦ.

5. Μπορούν τα ΜΣΑΦ να επηρεάσουν την αρτηριακή πίεση;

Ναι, μπορεί να αυξήσουν την αρτηριακή πίεση λόγω κατακράτησης νατρίου-υγρών και αγγειοσύσπασης. Σε υπερτασικούς ασθενείς, απαιτείται τακτική παρακολούθηση.

6. Τι να κάνω σε περίπτωση υπερδοσολογίας ΜΣΑΦ;

Αναζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο, κοιλιακό πόνο, αιμορραγία ή νεφρική δυσλειτουργία.

7. ΜΣΑΦ κατά τη διάρκεια εγκυμοσύνης;

Αποφύγετε τα ΜΣΑΦ στο τρίτο τρίμηνο (κίνδυνος κλεισίματος αρτηριακού πόρου). Στα πρώτα δύο τρίμηνα, προτιμήστε παρακεταμόλη και συμβουλευτείτε γυναικολόγο.

8. Υπάρχει εναλλακτική σε περίπτωση αντένδειξης;

Η παρακεταμόλη (ακεταμινοφαίνη) είναι η ασφαλέστερη εναλλακτική για αναλγησία/αντιπυρετική δράση χωρίς αντιφλεγμονώδη ιδιότητα.


Συμπέρασμα
Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη αναλγητικά είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά στην ανακούφιση του πόνου, της φλεγμονής και του πυρετού. Ωστόσο, η σωστή χρήση, η προσεκτική παρακολούθηση για παρενέργειες και η γνώση των αντενδείξεων είναι κρίσιμες για την ασφάλεια του ασθενούς.

Διαβάστε επίσης:


Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα ή έχετε απορίες, αφήστε ένα σχόλιο ή επικοινωνήστε με τον ιατρό/φαρμακοποιό σας.


Το Εργαστήριό μας

Από το 2004 προσφέρουμε διαγνωστικές υπηρεσίες υψηλού επιπέδου με εξελιγμένο ιατρικό εξοπλισμό
και αφοσιωμένο προσωπικό. Δέσμευσή μας είναι η αξιοπιστία, η άμεση και ανθρώπινη φροντίδα σε κάθε ασθενή.

Social Networks

Facebook
Twitter

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι

Επικοινωνία

22310 66841
6972 860905
Έσλιν 19, Λαμία 35100
©2025 Παντελής Αναγνωστόπουλος. All rights reserved.

©2023 Παντελής Αναγνωστόπουλος. All rights reserved.

Μικροβιολογικό Λαμία
Privacy Overview

This website uses cookies so that we can provide you with the best user experience possible. Cookie information is stored in your browser and performs functions such as recognising you when you return to our website and helping our team to understand which sections of the website you find most interesting and useful.